Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Το Πεκίνο ξαναγράφει την ιστορία και... μεγαλώνει τη διάρκεια του πολέμου Κίνας-Ιαπωνίας!

Η Κινεζική κυβέρνηση διέταξε πριν λίγες μέρες να ξαναγραφούν όλα τα εγχειρίδια ιστορίας, ώστε να αναφέρουν ότι κράτησε 14 χρόνια, από 8 που ήταν η προηγούμενη εκδοχή, κάτι που αναμένεται να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από την ΙαπωνίαΠόσο κράτησε ο Κινεζοιαπωνικός πόλεμος που ξεκίνησε στη δεκαετία του ‘30; Εξαρτάται είναι η απάντηση, καθώς η Κινεζική κυβέρνηση διέταξε πριν λίγες μέρες να ξαναγραφούν όλα τα εγχειρίδια ιστορίας, ώστε να αναφέρουν ότι κράτησε 14 χρόνια, από 8 που ήταν η προηγούμενη εκδοχή, κάτι που αναμένεται να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από την Ιαπωνία.

Στην αρχική κινεζική αφήγηση, αυτός ο πόλεμος είχε ξεκινήσει το 1937 και έληξε το 1945 καθώς “ενσωματώθηκε” στην εξέλιξη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο “οκτάχρονος πόλεμος αντίστασης στην ιαπωνική επιθετικότητα” όπως ήταν η επίσημη περιγραφή, τώρα, σύμφωνα με διάταγμα του Προέδρου της Κίνας Σι Τζίνπινγκ, μετονομάζεται σε “δεκατετράχρονο” και τα βιβλία θα γράφουν πως ξεκίνησε το 1931.

Η υπόθεση δεν είναι απλή καθώς ο πόλεμος αυτός σκιάζει μέχρι σήμερα τις σχέσεις των δύο χωρών, οι οποίες ιστορικά βρίσκονται σε αντιπαράθεση στην Ασία για πάνω από μια χιλιετία.

Η σφαγή των Κινέζων αμάχων από τους Ιάπωνες στην πόλη Ναντσίνγκ είναι από τα βιαιότερα περιστατικά του 2ου Παγκοσμίου


Οι Κινέζοι είναι εδώ και δεκαετίες εξοργισμένοι με τους Ιάπωνες, καθώς οι τελευταίοι είναι απρόθυμοι να παραδεχθούν τις ευθύνες τους στην αιματοβαμμένη εισβολή τους στην Κίνα στην αυγή του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Ακόμη, τα τελευταία χρόνια οι δύο χώρες έχουν συγκρουστεί διπλωματικά, διεκδικώντας την κατοχή των μικρών νησιών Σενκάκου στην Κινεζική Θάλασσα, με πολλές εθνικιστικές διαδηλώσεις να ξεσπούν και στις δύο πλευρές. Και αν και οι δύο χώρες συνεργάζονται ιδιαίτερα σε εμπορικό επίπεδο, η Ιαπωνία βλέπει σήμερα μια πανίσχυρη οικονομικά Κίνα, να εξοπλίζεται ραγδαία και να διεκδικεί τον έλεγχο της περιφέρειας της. Κάτι δηλαδή που αποτελεί το χειρότερο εφιάλτη της.

Διαδηλώσεις στην Κίνα με κάψιμο ιαπωνικών σημαιών, εξαιτίας της αντιπαράθεσης για την κατοχή των νησιών Σενκάκου


Η ιστορία αλλάζει
Πάντως η απόφαση των Κινέζων για την αλλαγή της εκτίμησης της διάρκειας του πολέμου αιτιολογείται: Καθώς θεωρούν πως η έναρξη του εντοπίζεται στη εισβολή του Ιαπωνικού Στρατού στη Μαντζουρία το φθινόπωρο του 1931, και όχι έξη χρόνια αργότερα, όταν σημειώθηκε μια αψιμαχία ιαπωνικών και κινεζικών στρατευμάτων στη γέφυρα Μάρκο Πόλο νοτιοδυτικά του Πεκίνου. Ένα επεισόδιο, που μέχρι τώρα οι ιστορικοί διεθνώς εκτιμούσαν ως το τυπικό εναρκτήριο της σύγκρουσης των δύο μεγάλων ασιατικών χωρών.

Το ξαναγράψιμο της ιστορίας έχει και εσωτερικό αντίκτυπο καθώς στην πολύπλοκη ιστορία της Κίνας, εκείνη την περίοδο κυριαρχούσαν δύο αντίπαλες δυνάμεις, οι εθνικιστές και οι κομμουνιστές με τη χώρα βυθισμένη στον εμφύλιο. Και ήταν οι εθνικιστές, όπως επισημαίνουν πολλοί ιστορικοί, που αντιμετώπισαν αρχικά την Ιαπωνική εισβολή στην Μαντζουρία και διαπραγματεύθηκαν μαζί τους μια ανακωχή. Ενώ, έπρεπε να φθάσει το 1937 και να βαδίσει ο Ιαπωνικός στρατός προς το νότο, ώστε να συνεργαστούν κομμουνιστές και εθνικιστές για να τους αντιμετωπίσουν.

Τα τελευταία χρόνια όμως, ο Πρόεδρος της Κίνας κάνει ιδιαίτερη προσπάθεια να προβάλει τα ιστορικά επιτεύγματα των Κινέζων κομμουνιστών κατά τον 2ο Παγκόσμιο, οπότε, στο πλαίσιο αυτό, η ιστορία ξαναγράφεται για να οικειοποιηθεί το κομμουνιστικό αφήγημα και την δράση των εθνικιστών.

Μιλώντας στον Guardian για το θέμα, ο διάσημος ιστορικός Άντονι Μπίβορ (ίσως ο κορυφαίος σήμερα στην ιστορία του 2ου Παγκοσμίου) σχολίασε πως η κίνηση των Κινέζων δείχνει περισσότερη αδυναμία από ότι δύναμη.

“Το Κομμουνιστικό κόμμα της Κίνας έκανε ελάχιστα για να αντισταθεί στους Ιάπωνες στην περίοδο 1931-37, οπότε γιατί να προσποιούνται κάτι διαφορετικό τώρα;” αναρωτήθηκε για να συνεχίσει: “Το μόνο που μπορώ να φανταστώ είναι ότι επιχειρούν την αναθεώρηση της τρέχουσας τάσης της ιστοριογραφίας, η οποία αναγνωρίζει πως οι εθνικιστές με επικεφαλής τον Τσιάνγκ-Κάι-Σεκ όχι μόνο αδικήθηκαν από το κομμουνιστικό δόγμα, αλλά επίσης και από την αμερικανική κυβέρνηση και τους δημοσιογράφους εκείνης της εποχής”.

Η ιαπωνική αντίδραση
Ο Μπίβορ, που στο βιβλίο του “Ο 2ος Παγκόσμιος πόλεμος” ξεκινά την αφήγηση του από την ιαπωνική εισβολή στη Μαντζουρία, ήταν προβληματισμένος για το ποιες θα είναι οι αντιδράσεις των Ιαπώνων. Ο ίδιος διαχωρίζει τις δύο συγκρούσεις (πριν και μετά το 1937), καθώς “η ιαπωνική εισβολή στην Μαντζουρία ήταν μια κτηνώδης αποικιοκρατική κίνηση, όμως ο Κινεζοιαπωνικός πόλεμος από το 1937 και μετά, έφθασε στα όρια της γενοκτονίας και συγκρίνεται μόνο με την χιτλερική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση”.

Από την πλευρά του, ο Κινέζος ιστορικός Ζανγκ Λιφάν είπε πως η αναθεώρηση των ημερομηνιών μπορεί να αιτιολογείται ιστορικά, αλλά η συγκεκριμένη απόφαση προκλήθηκε από τα πολιτικά οφέλη που θα αποκομίσει το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας ενώ μπορεί να προκαλέσει αντι-ιαπωνικές αντιδράσεις στο εσωτερικό της Κίνας. “Οι Κινέζοι ηγέτες έχουν ακόμη μια φιλοσοφία Ψυχρού Πολέμου, οπότε προσπαθούν να κατασκευάσουν εχθρούς σε όλο τον κόσμο” είπε χαρακτηριστικά.

Πάντως η πρώτη ιαπωνική αντίδραση ήρθε από τον Γιασουχίσα Καβαμούρα, εκπρόσωπο Τύπου του Ιαπωνικού υπουργείου Εξωτερικών, ο οποίος σχολίασε πως η Κίνα δεν έχει μονομερώς την δυνατότητα να αποφασίσει πότε ξεκίνησε ο πόλεμος μεταξύ των δύο χωρών, ενώ τόνισε πως είναι σημαντικό, Κίνα και Ιαπωνία, να δείξουν πως δεν εστιάζουν υπέρμετρα στο ατυχές παρελθόν.

Ιστορική αναθεώρηση αλά ιαπωνικά
Και η Ιαπωνία βέβαια έχει το μερίδιο της στο ξαναγράψιμο της συγκεκριμένης ιστορικής φάσης. Για παράδειγμα, η χώρα έχει κατηγορηθεί πως αφαίρεσε ή υποτόνισε αναφορές από τα σχολικά βιβλία που περιέγραφαν την ιαπωνική επιθετικότητα, κάτι που πολλοί ερμηνεύουν ως πρόθεση να απομακρυνθεί η χώρα από την μεταπολεμική της ειρηνόφιλη στάση. Μάλιστα, το 2013 έγινε προσπάθεια (που δεν υλοποιήθηκε), να περιλαμβάνουν τα ιαπωνικά ιστορικά εγχειρίδια και τις απόψεις εθνικιστών ιστορικών σε αμφισβητούμενα γεγονότα και στοιχεία. Ανάμεσα τους είναι και το πολύ καυτό ζήτημα της σφαγής Κινέζων αμάχων στην πόλη Ναντσίνγκ το 1937 από τον ιαπωνικό στρατό. Οι Κινέζοι εκτιμούν πως τα θύματα έφθασαν τις 300.000, κάτι που οι περισσότεροι Ιάπωνες ακαδημαϊκοί εκτιμούν ως υπερβολικό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου