Αλλιώς διαβάζει το τελικό κείμενο η πλευρά Χαρίτση και αλλιώς η αριστερόστροφη τάση του κόμματος
Χώρεσαν τις διαφωνίες στο ίδιο κείμενο, δίνοντας αναβολή στην ολική ρήξη και για άγνωστο χρονικό διάστημα στην Νέα Αριστερά, καθώς το τετραήμερο Προγραμματικό Συνέδριο του κόμματος, το οποίο ολοκληρώθηκε χθες, ήρθε να επιτείνει, παρά να λύσει το εσωκομματικό δράμα.
Η ηγετική ομάδα με προεξάρχοντα τον πρόεδρο του κόμματος, Αλέξη Χαρίτση εμμένει εξαρχής στην ανάγκη ενός Λαϊκού Μετώπου, κρατά ανοιχτή την πόρτα των συνεργασιών και δεν κόβει γέφυρες με όμορους χώρους, ακόμη και αν ξορκίζει τις «κεντρώες λύσεις».
Στον αντίποδα, η πιο αριστερόστροφη τάση του κόμματος, με άτυπο επικεφαλής τον Γραμματέα, Γαβριήλ Σακελλαρίδη και από το πλάι στελέχη της «Ομπρέλας» κλείνει κατά μέτωπον την πόρτα του κόμματος σε οποιαδήποτε συνεργασία με τον πρώην πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, ζητώντας ανασυγκρότησης της «ριζοσπαστικής» Αριστεράς.
Αν και αποκλείνουν εμφανώς, ωστόσο, αμφότεροι επέλεξαν να κάνουν την ανάγκη φιλοτιμία, για να μην επέλθει το τέλος στο κομματικό αυτό εγχείρημα, όπως παρατηρούσαν έμπειροι παρατηρητές, αφού σε περίπτωση διαζυγίου, θα επρόκειτο για τη δεύτερη συνεχόμενη διάσπαση μετά τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και με ορατό τον κίνδυνο να εξαερωθεί η ομώνυμη κοινοβουλευτική ομάδα.
Κάπως έτσι, χθες το απόγευμα και λίγο πριν πέσει η αυλαία του Συνεδρίου, οι δύο τάσεις συγκέρασαν τις διαφωνίες τους σε κοινό κείμενο Πολιτικής Απόφασης, το οποίο πέρασε κατά πλειοψηφία, με 16 «κατά» και μερικά λευκά, κείμενο το οποίο, ωστόσο, η καθεμιά διάβασε διαφορετικά.
Χαμένοι... στην ανάγνωση
Συνεργάτες του πρόεδρου της Νέας Αριστεράς, Αλέξη Χαρίτση δήλωναν εξαιρετικά ευχαριστημένοι μετά το τέλος του συνεδρίου, σημειώνοντας πως «το συνέδριο με συντριπτική πλειοψηφία επιβεβαίωσε την ιδρυτική πράξη της Νέας Αριστεράς: τη λογική του Λαϊκού Μετώπου μέσα από μια μεγάλη συμμαχία που περιλαμβάνει δυνάμεις της πολιτικής οικολογίας, της Αριστεράς και της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας». «Στόχος του μετώπου η ανατροπή των συσχετισμών και της Δεξιάς στη χώρα μας», τόνιζαν.
Ακόμη, «το συνέδριο επιβεβαίωσε την κριτική του Αλέξη Χαριτση -αποτυπωμένη στην ομιλία του- για τις αποτυχημένες κεντρώες λύσεις και την πολιτική του μέσου όρου. Ταυτόχρονα ότι κάθε ενωτική προσπάθεια οφείλει να σέβεται την αυτονομία των επί μέρους χωρών», όπως σημείωναν, καταλήγοντας πως «το συνέδριο υπογραμμίζει ότι σε ένα ρευστό πολιτικό τοπίο ο ρόλος της Νέας Αριστεράς είναι να ενδυμαμωσει την πολιτική της παρουσία και τη δράση της μέρα στην κοινωνία και να εξαντλήσει κάθε δυνατότητα για ενωτικές κινήσεις πάνω σε ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα άμεσων αλλαγών». «Δεν κλείνει την πόρτα του διαλόγου, δεν επιλέγει την αναδίπλωση, δεν θέτει αποκλεισμούς. Είναι ένα συνέδριο προγραμματικής συμφωνίας πάνω στην επόμενη μέρα του κόμματος και την προσήλωση του στη λογική των πολιτικών συμμαχιών», πρόσθεταν.
Στον αντίποδα, η «αριστερή πτέρυγα» εκτιμά πως αποτυπώθηκε μιας «σαφής αριστερη πλειοψηφία», αλλά και μια «σαφής οριοθέτηση απο προσωποπαγη σχήματα» «φωτογραφίζοντας» τον πρώην πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα. Σε αυτή τη λογική ερμηνεύουν την Πολιτική Απόφαση ως δηλωτική της «άρνησης κεντροαριστερών σεναρίων», εστιάζοντας στην «ανάγκη ανασυγκρότησης της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς». Όπως επισημαίνουν, «δεν αμφισβητειται η αυτονομη πορεια της Νέας Αριστεράς. Δεν μετατρεπόμαστε σε συνιστώσα της Δημοκρατικής παράταξης», καταλήγοντας πως «ο όρος «Λαϊκό μετωπο» δεν υπάρχει».
Ανάμεσα στις γραμμές του κειμένου, αυτό που ξεχωρίζει είναι ο πιο «επιθετικός» τόνος απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα, σε συνάρτηση και με την απόφαση του Πολιτικού Γραφείου της Νέας Αριστεράς τον περασμένο Δεκέμβριο και πάντως σε εμφανή απόκλιση με την προσέγγιση που επιχείρησε η ηγετική ομάδα, με την εκκίνηση των εργασιών του Συνεδρίου.
Το κείμενο
Και αυτό, γιατί «η Νέα Αριστερά συνεχίζει να αγωνίζεται για την δημιουργία ενός πόλου που θα αντιπαρατεθεί συνολικά με την Δεξιά και την ακροδεξιά», όπως αναφέρεται, δηλαδή «ένα τέτοιο μέτωπο απευθύνεται στην Αριστερά, στην πολιτική οικολογία, στις δυνάμεις της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, των κοινωνικών κινημάτων και στον κόσμο της αποχής», χωρίς να αναφέρεται πουθενά η λέξη «Λαϊκό», παραπέμποντας στο γαλλικό μοντέλο.
Στην κατεύθυνση αυτή, «το μέτωπο που υποστηρίζουμε δεν αποτελεί εφαρμογή στο σήμερα αποτυχημένων κεντρώων ή κεντροαριστερών λύσεων. Ούτε συνεπάγεται την ρευστοποίηση της Αριστεράς ή την μετατροπή της σε συνιστώσα μιας αφηρημένης δημοκρατικής παράταξης», όπως αναφέρεται στην πολιτική απόφαση, με σαφείς αιχμές κατά του Αλέξη Τσίπρα. «Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο εξάλλου προσωποπαγή κόμματα και προσωποκεντρικές στρατηγικές που έχουν αποδειχθεί ήδη αποτυχημένες στο παρελθόν αποπροσανατολίζουν τον κόσμο της Αριστεράς και τον κόσμο της εργασίας και εμποδίζουν να δοθεί μια καθαρή συλλογική και ενωτική απάντηση στα σημερινά συστημικά προβλήματα», όπως τονίζεται, τη στιγμή που «ενωτικές προσπάθειες δεν μπορούν να υπηρετηθούν από λογικές μοναδικής αλήθειας, βαθέματος του χάσματος για ζητήματα του παρελθόντος και λογικές αυτοδικαίωσης».
«Η Νέα Αριστερά ταυτόχρονα με τις ενωτικές προσπάθειες οφείλει να αγωνιστεί για την ανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής και ανανεωτικήςΑριστεράς και Οικολογίας και για την υπέρβαση της κρίσης που την ταλανίζει» καταλήγει το κείμενο.
Τα πυρά Βούτση στον Τσίπρα
Την ίδια ώρα, με ρεαλιστική μάλλον ματιά, «δεν είμαι ακόμα αισιόδοξος ότι θα αποφευχθεί ένας πολιτικός τραυματισμός της Νέας Αριστεράς στα όρια της ουσιαστικής ρήξης» παρατήρησε ο πρώην πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, συμπληρώνοντας πως «η χειρότερη δε εκδοχή, γνωρίζουμε όλοι ότι είναι η σιωπηλή ρήξη, η κατά μόνας αλλά και πολυπληθής αποστασιοποίηση, ο αναχωρητισμός, η παραμονή εντέλει ενός άδειου κελύφους. Για το οποίο δεν φαίνεται ότι όλες και όλοι θα αισθάνονται την ίδια ευθύνη που τους αναλογεί αλλά και τον μη χρήσιμο χαρακτήρα πλέον του φορέα μας εάν υπάρξει αυτή η εξέλιξη».
«Χρειάζονται τολμηρές πρωτοβουλίες και καλή διάθεση για την ανασύνθεση των δυνάμεων της Αριστεράς ως διακριτής δύναμης αλλά και του ευρύτερου προοδευτικού χώρου. Στο όνομα όμως της ανασύνθεσης λειτουργούν πολιτικά σχέδια προσωποπαγών κομμάτων όπως τονίζει ο σύντροφος Σταθάκης» συνέχισε ο πρώην πρόεδρος της Βουλής, για να συνεχίσει λέγοντας πως «αυτονόητα όμως δεν μας αφορά και η επιλογή εγχειρημάτων που εν τη γενέσει τους, όχι μόνο επιλέγουν την Κεντροαριστερά ως βασικό χώρο αναφοράς και τη δήθεν αδιαμεσολάβητη σχέση εν γένει με τους πολίτες, αλλά και κυρίως απαξιώνουν τα στελέχη των άλλων πολιτικών δυνάμεων της Αριστεράς, ως ιδιοτελείς, ως τελειωμένους, ανεπαρκείς, φθαρμένους, ως εγκλωβισμένους σε συλλογικότητες που δεν τους επιτρέπουν να συμμετάσχουν στη γέννηση δήθεν της νέας ελπίδας μέσα από ένα προσωποπαγές κόμμα».
«Η ρητορική αυτή είναι η αυθεντική ακολουθία της περίφημης και άθλιας διχαστικής πολιτικής που επέρριψε σε δήθεν «βαρίδια» και σε «φατρίες» τις ευθύνες για τις πολιτικές ήττες του κόμματός μας στο παρελθόν και που οδήγησε σε διασπάσεις και στην ανάδειξη ως αρχηγού της τότε Παράταξής μας ενός άσχετου με την Αριστερά νέου πολιτικού, που ισχυρίστηκε «εγώ μόνο μπορώ να κερδίσω τον Μητσοτάκη και μπορώ να το κάνω μόνος μου»», όπως παρατήρησε ο κ. Βούτσης, καταλήγοντας πως «πολλοί και πολλές από εδώ μέσα κρατήσαμε καντηλάκια αναμμένα σε δύσκολους καιρούς. Κρατήσαμε όμως και λαμπάδες, ποιοτικά και ορισμένες φορές και ποσοτικά. Ένα πράγμα όμως δεν κρατήσαμε, τα θυμιατά και τις αγιαστούρες με οποιοδήποτε κόστος συλλογικό αλλά και ατομικό»
Γεωργία Σαδανά
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ