-Έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι στο γαλατικό χωριό της Βουλής από την ανεξαρτητοποίηση της Ελένης Καραγεωπούλου από το κόμμα Κωνσταντοπούλου; Και ναι και όχι! Ναι, γιατί η βουλευτής μαζί με τον Αλέξανδρο Καζαμία είχαν καταφέρει να γίνουν κάτι σαν Νο2 στην κοινοβουλευτική ομάδα. Η αποχώρησή της δεν είναι απλή υπόθεση και σίγουρα θα προκαλέσει δυσλειτουργία στο κόμμα, μιας και τα τελευταία τρία χρόνια μαζί με τον Καζαμία κουβαλούσαν στις πλάτες τους όλο το κοινοβουλευτικό έργο του κόμματος. Καθημερινά και επί σχεδόν 24ώρου βάσεως ανεβοκατέβαιναν τα σκαλιά της Βουλής για να εκπροσωπήσουν την Πλεύση στις πολλές συνεδριάσεις και να επιβεβαιώσουν έτσι το μότο της Ζωής ότι το κόμμα της είναι το μόνο που δίνει συνεχώς το «παρών» στις κοινοβουλευτικές εργασίες. Λογικό λοιπόν να επιθυμούν - και οι δυο - να κεφαλαιοποιήσουν όλη αυτή την έντονη δραστηριότητα. Όχι μόνο υπέρ του κόμματος, αλλά και για τις προσωπικές, πολιτικές τους φιλοδοξίες. Γινόταν όμως αυτό; Η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι. Γιατί; Γιατί η Ζωή, με το εκρηκτικό ταμπεραμέντο και την υπερσυγκεντρωτική λογική, δεν προτίθεται να αφήσει περιθώριο ανέλιξης σε κανέναν. Το κόμμα είναι Αυτή και μόνο, και όλοι οι υπόλοιποι οφείλουν να προετοιμάζουν με ευλαβική συνέπεια τις δικές της εμφανίσεις. Με λίγα λόγια, δεν αφήνει σε κανέναν κοινοβουλευτικό… οξυγόνο.
Ζωή-Δένδιας
-Διάβασα χθες κάτι δηλώσεις της Ελένης Καραγεωργοπούλου ότι “έφυγε γιατί η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν ήθελε επίκαιρες ερωτήσεις στον Δένδια, επισημαίνοντας την επικίνδυνη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί με τα κτήρια των ΕΑΣ Λαυρίου”. Χμ, ενδιαφέρον...
Θα ακολουθήσει κι άλλος;
-Οι βουλευτές της Πλεύσης λοιπόν, ακόμα και οι πιο παραγωγικοί, κατάντησαν κάτι σαν μετακλητοί υπάλληλοι. Το παράδειγμα του Καζαμία στην εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ είναι χαρακτηριστικό. Εκπροσώπησε το κόμμα σε όλες τις μαραθώνιες συνεδριάσεις, αποκτώντας μια καλή γνώση της υπόθεσης. Όμως, στις εξετάσεις κρίσιμων μαρτύρων, οι οποίες αυτονοήτως συγκέντρωναν τεράστιο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον, όπως π.χ. η κατάθεση του Φραπέ ή των κτηνοτρόφων με τη Ferrari, τον έτρωγε το μαύρο σκοτάδι. Τον αντικαθιστούσε η Κωνσταντοπούλου, η οποία εισέπραττε όλο το επικοινωνιακό χαρτί ενώ ο ίδιος γινόταν περίγελος των υπόλοιπων βουλευτών που τον αποκαλούσαν “ρεπατζή της προέδρου”. Αντίστοιχη υποτίμηση εισέπραττε και η κυρία Καραγεωργοπούλου και αυτό πιθανότατα εξηγεί το “αντάρτικό” της. Η ίδια το περιγράφει άλλωστε στην επιστολή της: “Η απόφασή μου να συνεχίσω ως ανεξάρτητη Βουλευτής είναι αποτέλεσμα μιας διαφορετικής πολιτικής στάθμισης ως προς τον τρόπο άσκησης του κοινοβουλευτικού ρόλου και την ανάγκη ενίσχυσης του ουσιαστικού κοινοβουλευτικού ελέγχου”, λέει. Τώρα, χωρίς να θέλω να είμαι μάντης κακών, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τη Ζωή της καρδιάς μας, κάτι μου λέει ότι η αποχώρηση της συμπαθεστάτης βουλευτού δεν θα είναι η μόνη. Κι αν από όσα σας έγραψα παραπάνω, το μυαλό σας πάει κάπου συγκεκριμένα, δεν θα σας διαψεύσω. Βέβαια, πρέπει να πω ότι μια νέα ανεξαρτητοποίηση θα οδηγήσει σε διάλυση την ΚΟ της Πλεύσης Ελευθερίας και σε απώλεια του τίτλου της προέδρου για την Κωνσταντοπούλου… και αυτό από μόνο του αυξάνει τον βαθμό δυσκολίας σε όσους ενδεχομένως θέλουν να την κοπανήσουν από το καράβι.
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ