29 Οκτωβρίου 2026

📺Το γνωστό σούργελο της Μπέτυς και του Αλέξη διακίνησε τη fake φωτο εναντίον του Κυριάκου🤡🤡


Κυκλοφορούν μια φώτο μαιμού που έχουν κολλήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη δίπλα στον Γιαννακόπουλο του «Χωριάτικο»... και αποδεικνύεται ότι η πρώτη που την κυκλοφόρησε είναι η κολητή της Μπέτυς και γνωστό ΣΥΡΙΖΟσκυλο Αννα Ελεφάντη (αυτή που πρωταγωνιστούσε στα σποτάκια του Τσίπρα το 2019).... ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΜΩΣ!
ΑΦΟΥ ΞΕΡΟΥΝ ΟΤΙ ΤΑ ΖΩΑ ΤΗΣ ΝΔ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ... ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΗΞΕΡΑΝ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΞΕΣΚΙΣΟΥΝ ΣΤΙΣ ΜΗΝΥΣΕΙΣ θα μαζευόντουσαν λίγο...




28 Οκτωβρίου 2026

Δράμα: πολίτης καταγγέλλει ότι ο βουλευτής Νικολαΐδης (ΠΑΣΟΚ) του «έκλεψε» το σπίτι σε πλειστηριασμό - ΜΟΥΓΓΑ ο Ανδρουλάκη


Αν η πολιτική υποκρισία είχε γεωγραφικό προσδιορισμό, αυτές τις μέρες θα είχε μετακομίσει μόνιμα στη Δράμα.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία σε κάθε τηλεοπτικό πάνελ και κοινοβουλευτική ομιλία να εμφανίζεται ως ο ανυποχώρητος «προστάτης» των αδυνάμων απέναντι στους servicers και τα funds, είδε την περιοδεία του στην περιοχή να συνοδεύεται από ένα μάλλον άβολο ψηφιακό καλωσόρισμα.

Ένας πολίτης, επαγγελματίας οδηγός, κάλεσε δημόσια τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να «μαζέψει τον βουλευτή του» γιατί του «έκλεψε το σπίτι με ανήθικο τρόπο».


Σύμφωνα με πληροφορίες του dnews.gr, η υπόθεση δεν αποτελεί απλώς ένα τυχαίο διαδικτυακό σχόλιο, αλλά αφορά σοβαρότατη καταγγελία για πλειστηριασμό ακινήτου, για την οποία μάλιστα η Βουλή προχώρησε στην άρση ασυλίας του βουλευτή Δράμας του ΠΑΣΟΚ, Τάσου Νικολαΐδη. Το τι ακριβώς συνέβη θα κριθεί ασφαλώς στα δικαστήρια.

Όμως, από τη μία ο κ. Ανδρουλάκης κουνούσε το δάχτυλο καταγγέλλοντας «ασυδοσία των τραπεζών», «αρπακτικά funds» και «αδικίες», παριστάνοντας τον μοναδικό θεματοφύλακα της λαϊκής κατοικίας.

Και από την άλλη, οι ίδιοι του οι βουλευτές βρίσκονται εγκαλούμενοι για εμπλοκή σε πλειστηριασμούς σπιτιών βιοπαλαιστών, με την κοινοβουλευτική τους ασυλία να αίρεται για να λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη.

Αφού σηκώνεις ψηλά τη σημαία της προστασίας των δανειοληπτών, δεν μπορείς να σφυρίζεις αδιάφορα όταν οι εκπρόσωποί σου πρωταγωνιστούν σε τέτοιες ιστορίες...

Οι άγνωστες ιστορίες των ηρώων του ’40: Οι στρατηγοί που νίκησαν τους Ιταλούς και η ζωή τους μετά το Έπος


Από τον Δαβάκη που σταμάτησε την επίλεκτη «Τζούλια» και τον Κασλά που κράτησε το Ύψωμα 731, μέχρι τον Κατσιμήτρο που καταδικάστηκε ως δωσίλογος και τον Φριζή που έπεσε μαχόμενος - Οι μεγάλες νίκες, οι προσωπικές τραγωδίες και οι λιγότερο γνωστές ιστορίες των αξιωματικών που πρωταγωνίστησαν στο Έπος του ’40

«Στην Ελλάδα παρασχέθηκε την 28η Οκτωβρίου του 1940 χρόνος τριών ωρών για να αποφασίσει πόλεμο ή ειρήνη, αλλά και τριών ημερών ή τριών εβδομάδων ή και τριών ετών προθεσμία να παρεχόταν, η απάντηση θα ήταν η ίδια.

Οι Ελληνες δίδαξαν διά μέσου των αιώνων την αξιοπρέπεια. Οταν όλος ο κόσμος είχε χάσει κάθε ελπίδα, τόλμησαν να αμφισβητήσουν το αήττητο του τέρατος του Αξονα, αντιτάσσοντας το υπερήφανο πνεύμα της ελευθερίας». Λόγια του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Φραγκλίνου Ρούσβελτ σε ομιλία του στις 10 Ιουνίου του 1943. Λιγότερο γνωστά από την πασίγνωστη ρήση του Γουίνστον Τσόρτσιλ ότι «πλέον οι ήρωες πολεμούν σαν τους Ελληνες», ωστόσο απηχούν την πραγματικότητα του ΟΧΙ.

Το Επος του ’40 με την περήφανη νίκη των Ελλήνων, που διέλυσε τον μύθο του ανίκητου Αξονα, γράφτηκε με το αίμα και τον ιδρώτα των αξιωματικών και των στρατιωτών μας, την εγκαρτέρηση και την υπεράνθρωπη προσπάθεια των ακριτών και, πρωτίστως, των γυναικών της Πίνδου. Σαν μια γροθιά, κατάφεραν να εξουδετερώσουν την απρόκλητη επίθεση ενός υπερεξοπλισμένου και αριθμητικά υπέρτερου εισβολέα: 35.000 μαχητές απέναντι σε 175.000 επιτιθέμενους εισβολείς στην πρώτη φάση, για να φτάσουν στους 250.000 και 500.000 εκατέρωθεν στην κορύφωση των συγκρούσεων.



Κάθε νεκρός από τους σχεδόν 14.000, κάθε τραυματίας από τους σχεδόν 45.000, κάθε μαχητής αυτού του τιτάνιου αλλά δίκαιου αγώνα για την υπεράσπιση της πατρίδας και του έθνους έγραψε τη δική του σελίδα σε αυτό το ένδοξο κεφάλαιο της Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας.

Αλλά το στοίχημα της εθνικής επιβίωσης δεν κρίθηκε μόνο από τον απαράμιλλο ηρωισμό των Ελλήνων μαχητών στο μέτωπο. Υπήρξαν και οι άνθρωποι-κλειδιά, από τον κυβερνήτη Ιωάννη Μεταξά που απέρριψε τις ιταμές αξιώσεις του Μουσολίνι και τον αρχιστράτηγο Αλέξανδρο Παπάγο μέχρι τους τοπικούς στρατιωτικούς ηγήτορες.

Εκπαιδευμένοι, διορατικοί, αλλά και τολμηροί, κέρδιζαν με εξαιρετικούς στρατηγικούς και τακτικούς χειρισμούς τη μία μάχη μετά την άλλη: είτε στην πρώτη φάση (28 Οκτωβρίου - 13 Νοεμβρίου 1940) αποκρούοντας τους Ιταλούς, είτε στην επόμενη, της αντεπίθεσης (14 Νοεμβρίου - 7 Δεκεμβρίου 1940), με την εκδίωξη των εισβολέων από τα ελληνικά εδάφη και την απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου, είτε στην τρίτη (8 Δεκεμβρίου 1940 - 8 Μαρτίου 1941) σε μάχες θέσεων, είτε στην τελευταία (9-25 Μαρτίου 1941), οπότε και αποκρούστηκε η ιταλική εαρινή επίθεση, για να ακολουθήσει στις 6 Απριλίου η γερμανική εισβολή, ταπεινώνοντας έτσι τελικά τον Μουσολίνι.

Ανάμεσά τους ο υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, ο συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Δαβάκης που εξουδετέρωσε τη Μεραρχία Αλπινιστών «Τζούλια», καθώς και άλλοι, όπως ο αντιστράτηγος Ιωάννης Πιτσίκας, οι υποστράτηγοι Γεώργιος Στανωτάς και Βασίλειος Βραχνός, ο συνταγματάρχης Σωκράτης Δημάρατος, ο ταγματάρχης Δημήτριος Κασλάς και ο ηρωικός αντισυνταγματάρχης Μαρδοχαίος Φριζής, που τραυματίστηκε θανάσιμα από τα ιταλικά πυρά.

Αλέξανδρος Παπάγος: Διέταξε τη μεγάλη αντεπίθεση

Ως αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού από το 1936, ο Αλέξανδρος Παπάγος είχε την ευθύνη της οργάνωσης της άμυνας της χώρας. Σε πλήρη συμπόρευση με τον Μεταξά, που είχε αντιληφθεί εγκαίρως την ιταλική απειλή, προχώρησε στην εκπόνηση ενός αμυντικού σχεδίου που αποδείχτηκε αποτελεσματικό στο πεδίο, επιτρέποντας στον Ελληνικό Στρατό αρχικά να αναχαιτίσει και να εκδιώξει τους εισβολείς Ιταλούς και τελικά να τους κατατροπώσει υλοποιώντας μία ιστορικών διαστάσεων στρατιωτική αντεπίθεση.


Διορατικός στρατιωτικός ηγέτης, ο Παπάγος γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου του 1883 στην Αθήνα, γιος του αντιστράτηγου Λεωνίδα Παπάγου. Εγκατέλειψε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών για να φοιτήσει σε στρατιωτική σχολή του εξωτερικού. Το 1911 παντρεύτηκε τη Μαρία Βάσσου-Καλίνσκι, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά. Με την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου ανέλαβε αρχιστράτηγος.

Διέταξε να τηρηθούν τα ήδη υπάρχοντα σχέδια άμυνας και ενίσχυσε το μέτωπο της Ηπείρου με δυνάμεις από την ελληνοβουλγαρική μεθόριο. Οι ελληνικές δυνάμεις του Α’ και Β’ Σώματος Στρατού υπάγονταν απευθείας στις εντολές του. Αφού, κατόπιν σκληρών μαχών, οι Ελληνες εκδίωξαν τους εισβολείς στα περισσότερα σημεία μέχρι τα ελληνοαλβανικά σύνορα, στις 14 Νοεμβρίου ο Παπάγος διέταξε ολική αντεπίθεση. Μέχρι τις 29 Δεκεμβρίου ο Ελληνικός Στρατός προωθήθηκε σε βάθος 50 χλμ. εντός της Βορείου Ηπείρου, έχοντας καταλάβει το λιμάνι των Αγίων Σαράντα, το Αργυρόκαστρο και το Πόγραδετς.

Στη συνέχεια καθοδήγησε την επιτυχή αντιμετώπιση της περίφημης «εαρινής επίθεσης» των Ιταλών τον Μάρτιο του 1941. Στη διάρκεια της Κατοχής δημιούργησε τη «Στρατιωτική Ιεραρχία». Τον Ιούλιο του 1943 οι Γερμανοί την εξάρθρωσαν και μετέφεραν τον Παπάγο και άλλους τέσσερις αντιστράτηγους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία, όπου παρέμειναν μέχρι το τέλος του πολέμου. Επέστρεψε στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1945.

Στις 19 Ιανουαρίου του 1949 η κυβέρνηση Σοφούλη τον ανακάλεσε στην ενεργό δράση ως γενικό αρχιστράτηγο των Ενόπλων Δυνάμεων για τη συντριβή της κομμουνιστικής ανταρσίας. Πετυχαίνοντας τον στόχο, ο Παπάγος τιμήθηκε από τον βασιλιά Παύλο με τον τίτλο του στρατάρχη.

Στις 28 Μαΐου του 1951 μπήκε στην πολιτική. Ιδρυσε τον Ελληνικό Συναγερμό και μετά από δύο εκλογικές αναμετρήσεις στις πρόωρες κάλπες της 16ης Νοεμβρίου του 1952, με πλειοψηφικό σύστημα, σάρωσε με 49,22% και πήρε 247 από τις 300 έδρες της Βουλής. Εγινε πρωθυπουργός, αλλά δεν ολοκλήρωσε τη θητεία του, καθώς πέθανε στις 4 Οκτωβρίου του 1955 μετά από σύντομη ασθένεια.

Δημήτριος Κασλάς: Ο υπερασπιστής του θρυλικού 731

Ενα απλό παιδί από το χωριό Πουρί του Πηλίου, ο Δημήτριος Κασλάς, στα 19 του, κατετάγη κληρωτός στον Στρατό. Πήρε μέρος στη Μικρασιατική Εκστρατεία, συνελήφθη αιχμάλωτος και απελευθερώθηκε τον Απρίλιο του 1923.

Η 28η Οκτωβρίου του 1940 τον βρήκε λοχαγό στο 5ο Σύνταγμα Πεζικού Τρικάλων. Λίγο αργότερα ανέλαβε τη διοίκηση του 2ου Τάγματος του 5ου Συντάγματος προαχθείς σε ταγματάρχη. Ανέλαβε την απόκρουση της ιταλικής εαρινής επίθεσης, που εξελίχθηκε μεταξύ 9-25 Μαρτίου του 1941, καθώς το τάγμα του υπερασπίστηκε με πλήρη επιτυχία το ιστορικό Υψωμα 731.


Η διαταγή της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης για το Υψωμα 731 ήταν: «Επί των θέσεών σας αμυνθήτε μέχρις εσχάτων. Η Πατρίς, η Ανωτάτη Διοίκησις, απαιτεί να κρατήσητε ψηλά την τιμήν των όπλων».

Ο διοικητής Δημήτρης Κασλάς απάντησε: «Οτιδήποτε και αν συμβή δεν θα εγκαταλείψωμεν το 731 και έχω πεποίθησιν ότι δεν θα περάσουν οι Ιταλοί». Κατόπιν γυρνά στους άνδρες του και φωνάζει: «Οποιος γυρίσει την πλάτη στον εχθρό θα τουφεκίζεται». Μια εντολή που σφράγισε άλλη μια ηρωική σελίδα στην Εποποιία του 1940. Το Υψωμα 731 μεταξύ των ποταμών Αώου και Αψου έμεινε θρυλικό. Εως τις 19 Μαρτίου του 1941 οι Ιταλοί εξαπέλυσαν 18 επιθέσεις προκειμένου να το καταλάβουν. Απέτυχαν παταγωδώς. Υπήρξε ίσως ένα από τα πιο αιματοβαμμένα υψώματα όλου του Παγκοσμίου Πολέμου.

Μετά την κατάρρευση του μετώπου ο Κασλάς επέστρεψε στη γενέτειρά του. Στην Κατοχή ενεργοποιήθηκε στην Εθνική Αντίσταση, πρώτα στις τάξεις του ΕΔΕΣ και μετά του ΕΛΑΣ, ως διοικητής του 52ου Συντάγματος. Εξορίστηκε μεταξύ 1945-1948 στη Σέριφο, στην Ικαρία και τη Σαντορίνη. Αφέθηκε ελεύθερος το 1948. Απεβίωσε στις 29 Δεκεμβρίου του 1966 από καρδιακό επεισόδιο.

Χαράλαμπος Κατσιμήτρος: Ο ήρωας του Καλπακίου καταδικάστηκε ως δωσίλογος

Ο Χαράλαμπος Κατσιμήτρος ήταν ο πρώτος στρατηγός που νίκησε δυνάμεις του Αξονα. Ως διοικητής της 8ης Μεραρχίας που δέχτηκε τον κύριο όγκο των ιταλικών επιθέσεων, στη θέση Ελαία - Καλαμά, κράτησε με τις μονάδες του και τον ηρωισμό των ανδρών του αλώβητη τη χώρα απέναντι στην ιταλική εισβολή. Και περαιτέρω, οργάνωσε τη μεγάλη ελληνική αντεπίθεση απελευθερώνοντας τελικά τη Βόρειο Ηπειρο. Στις 28 Οκτωβρίου ο 54χρονος τότε υποστράτηγος Κατσιμήτρος περίμενε την επίθεση. Την προηγούμενη νύχτα ενημέρωσε τον αντισυνταγματάρχη Αθανάσιο Κορόζη του ΓΕΣ θεωρώντας θέμα ίσως και ωρών την ιταλική επίθεση.


Τον διαβεβαίωσε ότι «μπορεί να μην έχω το ανάστημα του στρατάρχου Πετέν, όστις κατά το 1916 αμυνόμενος σθεναρώς στο Βερντέν είπε ότι δεν θα περάσουν οι Γερμανοί, αλλά δύναμαι να σας διαβεβαιώσω εν πλήρει πεποιθήσει ότι δεν θα περάσουν οι Ιταλοί από το Καλπάκι». Ωστόσο, και ο Πετέν δεν έμεινε στην Ιστορία τελικά ως ο ήρωας-νικητής του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά ως ο μεγάλος προδότης της Γαλλίας με την κυβέρνηση του Βισί.

Λίγο πριν τα ξημερώματα, το τηλέφωνο ξαναχτύπησε. Ηταν πάλι ο Κορόζης. Το μήνυμά του λιτό: «Πόλεμος! Ο πρόεδρος της κυβερνήσεως Ιωάννης Μεταξάς απέρριψε ιταλικόν τελεσίγραφον!».

Βάσει των στοιχείων της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού, ο Κατσιμήτρος αναμετρήθηκε με τους Ιταλούς διαθέτοντας 15 τάγματα και 16 πυροβολαρχίες, με τομέα όλη τη μεθόριο της Ηπείρου, ενώ αντίστοιχα οι Ιταλοί διέθεταν 22 τάγματα Πεζικού, 3 συντάγματα Ιππικού, 61 πυροβολαρχίες, 90 άρματα μάχης και πάνω από 400 αεροσκάφη.

Ο Κατσιμήτρος έκρινε ότι έπρεπε να κρατήσει τις δυνάμεις του σταθερές στη θέση Ελαία - Καλαμά δίνοντας διαταγή για μαζική άμυνα. Η εντολή του ανέφερε πως «η υποχώρηση είναι αδιανόητη».

Ο Κατσιμήτρος ήταν ένας ήρωας, αλλά η απόφασή του να συμμετάσχει στη δωσιλογική κυβέρνηση Τσολάκογλου τα διέλυσε όλα. Κατάλαβε το λάθος του, παραιτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου του 1941, αλλά ήταν αργά.

Καταδικάστηκε σε κάθειρξη πεντέμισι ετών ως δωσίλογος και συνεργάτης των Γερμανών. Ελαβε χάρη στις 5 Οκτωβρίου του 1949 από τον βασιλιά Παύλο και το 1953 αποκαταστάθηκαν πλήρως το όνομα και ο βαθμός του. Εγκαταστάθηκε στην Κυψέλη, αλλά έμεινε ξεχασμένος απ’ όλους, φίλους και συμπολεμιστές, μέχρι τον θάνατό του στις 20 Φεβρουαρίου του 1962.

Κωνσταντίνος Δαβάκης: Σταμάτησε την «Τζούλια»

Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Σπύρος Μελάς χαρακτήρισε τον συνταγματάρχη Κωνσταντίνο Δαβάκη «μοναδική σύνθεση προσόντων που σπάνια πάνε μαζί: σπουδαίος πολέμαρχος, καπετάνιος με καρδιά βουνό, αισιοδοξία τρελή, θάρρος απροσπέλαστο, διοικητής ασύγκριτος, αλλά και ιδιοφυΐα στρατηγική, κάτοχος του εδάφους. Ακούραστος μελετητής και γνώστης βαθύτατος της τέχνης του πολέμου, δάσκαλος αξιωματικών σπάνιος, πρωτότυπος και πρωτοπόρος μοναδικός ιχνηλάτης των “τακτικών καταστάσεων”, ξάστερος στην κρίση, ευφάνταστος και γοργότατος στη σύλληψη του σχεδίου και εκτελεστής άμεσος, επίμονος και παράφορος στον αγώνα».


Τα παραπάνω σκιαγραφούν λεπτομερειακά και στο ακέραιο τη φυσιογνωμία του θρυλικού Λάκωνα, από τα Κεχριάνικα, γεννημένου το 1897, που σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων και μετέπειτα εκπαιδεύτηκε και μετεκπαιδεύτηκε πολλαπλώς στο Κέντρο Εκπαίδευσης Αρμάτων των Βερσαλλιών και την Ανώτερη Σχολή Πολέμου του Παρισιού.

Υπήρξε από τους πρωτοπόρους της ιδέας της μηχανοκίνησης του Πεζικού και της χρήσης των αρμάτων ως κύριου όπλου διάσπασης και καταδίωξης του εχθρού. Αποστρατεύτηκε ως συνταγματάρχης στις 30 Δεκεμβρίου του 1937 λόγω επιβαρυμένης υγείας. Ανακλήθηκε τον Αύγουστο του 1940 και τοποθετήθηκε διοικητής του Αποσπάσματος Πίνδου, που αποτελούνταν από το 51ο Σύνταγμα Πεζικού και διάφορες μικρομονάδες. Το οργάνωσε δίνοντας μεγάλη σημασία στις πληροφορίες.

Ο Δαβάκης αντιμετώπισε με τους 2.000 άνδρες του την πενταπλάσιας δύναμης επίλεκτη 3η Ιταλική Μεραρχία Αλπινιστών «Τζούλια», που στόχευε να προωθηθεί έως το Μέτσοβο ώστε να διακόψει την επικοινωνία Δυτικής και Ανατολικής Ελλάδας. Το κατάφερε, καθώς διέγνωσε γρήγορα ένα σοβαρό τακτικό λάθος των Ιταλών, που ενώ προχωρούσαν γρήγορα προς τη Σαμαρίνα, δεν κάλυψαν το πλευρό της φάλαγγάς τους.

Από την 1η Νοεμβρίου πέρασε στην αντεπίθεση, με ενισχύσεις της 1ης Μεραρχίας Πεζικού. Την επομένη, κατά τη διάρκεια αναγνωριστικής επιχείρησης, τραυματίστηκε σοβαρά στο στήθος από σφαίρα και τέθηκε εκτός μάχης.Μεταφέρθηκε στην Κοζάνη και στη συνέχεια στην Αθήνα, στον «Ευαγγελισμό», όπου τον επισκέφτηκαν ο βασιλιάς και ο πρωθυπουργός.

Τον Δεκέμβριο του 1942 συνελήφθη από τις ιταλικές αρχές κατοχής για συμμετοχή σε αντιστασιακή ομάδα. Τον επιβίβασαν, μαζί με άλλους συλληφθέντες, στο ατμόπλοιο «Πόλη της Γένοβας» στην Πάτρα, για να μεταφερθούν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ιταλία. Το πλοίο όμως τορπιλίστηκε από συμμαχικό υποβρύχιο στις 21 Ιανουαρίου του 1943 και βυθίστηκε στα ανοιχτά των αλβανικών ακτών. Ουδείς διεσώθη.

Σωκράτης Δημάρατος: Μπλόκο σε 200 Ιταλούς

Ο Σωκράτης Δημάρατος ήταν από τους αποφασιστικούς συντελεστές της πρώτης νίκης του Ελληνικού Στρατού στη μάχη της Πίνδου. Η κήρυξη του πολέμου τον βρήκε συνταγματάρχη, διοικητή της ανεξάρτητης Ταξιαρχίας Ιππικού. Μετά την επίθεση της «Τζούλια», με εντολή του Γενικού Στρατηγείου, στις 31 Οκτωβρίου του 1940, έσπευσε με τη μονάδα του πρώτα στη Νεάπολη Κοζάνης και στη συνέχεια στα υψώματα γύρω από την Αννίτσα Γρεβενών για να προλάβει ενδεχόμενη κατάληψη του Μετσόβου από τους Ιταλούς.


Πέτυχε να ανακαταλάβει τη Σαμαρίνα και το Δίστρατο συλλαμβάνοντας 200 Ιταλούς. Κατά τη δεύτερη φάση του πολέμου, από τις 14 Νοεμβρίου του 1940, και τη συνέχιση του αγώνα επί αλβανικού εδάφους, η ανεξάρτητη Ταξιαρχία Ιππικού συγχωνεύτηκε με τη Μεραρχία Ιππικού. Σε αναγνώριση της προσφοράς του ο Δημάρατος ανέλαβε διοικητής της 11ης Μεραρχίας Πεζικού Θεσσαλονίκης, παρότι προερχόταν από το Ιππικό. Κατά την εαρινή επίθεση απέτρεψε την κατάληψη του Υψώματος Μάλι Σπαντάριτ, στον Αψο ποταμό, κομβικής σημασίας για τους Ιταλούς μαζί με το 731.

Τον Ιούλιο του 1943 ο Δημάρατος, εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ ως διοικητής της 9ης Μεραρχίας με έδρα στον Πεντάλοφο Κοζάνης. Τρεις μήνες μετά, αποχώρησε μη θέλοντας να εμπλακεί σε εμφύλιες συγκρούσεις. Αποστρατεύτηκε το 1946 ως αντιστράτηγος και αργότερα προσχώρησε στο κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού. Εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων και χρημάτισε διαδοχικά υφυπουργός Εθνικής Αμύνης (19 Νοεμβρίου 1952 - 4 Μαΐου 1953) και Στρατιωτικών (5 Μαΐου 1953 - 15 Νοεμβρίου 1954). Παντρεύτηκε τη Μερόπη Ρούσσου και απέκτησαν μία κόρη. Πέθανε στην Αθήνα στις 29 Οκτωβρίου του 1966, σε ηλικία 77 ετών.

Γεώργιος Στανωτάς: Απέναντι στους Γερμανούς

Στις 20 Δεκεμβρίου του 1938 ο Γεώργιος Στανωτάς προήχθη σε υποστράτηγο και λίγες εβδομάδες αργότερα ανέλαβε τη διοίκηση της Μεραρχίας Ιππικού με έδρα στη Θεσσαλονίκη. Με αυτήν μεγαλούργησε στο αλβανικό μέτωπο ισοπεδώνοντας τους Ιταλούς αλπινιστές της «Τζούλια» στη μάχη της Πίνδου, αλλά και αναχαιτίζοντας αργότερα τους Γερμανούς της επίλεκτης 73ης Μεραρχίας Πεζικού στο Πισοδέρι της Φλώρινας. Διαφώνησε με την πρωτοβουλία του Τσολάκογλου να παρακάμψει βασιλιά, κυβέρνηση και στρατιωτική ηγεσία και να προχωρήσει σε συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς εισβολείς.


Μετακίνησε συντεταγμένα τη συμπαγή και υπερήφανη μεραρχία του νοτιότερα, στην Καλαμπάκα, όπου και τη διέλυσε, διατηρώντας το αήττητο στο πεδίο. Στενός φίλος του Παπάγου, συμπορεύτηκε μαζί του, προτίμησε ωστόσο να διαφύγει το 1943 μέσω Τουρκίας στη Μέση Ανατολή διψώντας να συνεχίσει τον πόλεμο. Ορίστηκε μέλος του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου. Αποστρατεύτηκε στις 6 Ιουνίου του 1944. Κατά τα Δεκεμβριανά η οικογένειά του υπέφερε, καθώς άνδρες του ΕΛΑΣ εισέβαλαν στο σπίτι του και συνέλαβαν τη σύζυγό του Αριστέα.

Στις 7 Ιανουαρίου του 1945 ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία και τον Απρίλιο του 1947 τοποθετήθηκε στρατιωτικός διοικητής Πελοποννήσου, όπου αποδυνάμωσε καίρια τις ομάδες των ανταρτών ελέγχοντας συγχρόνως, στο μέτρο του δυνατού, τις παρακρατικές ακροδεξιές ομάδες που οργίαζαν στην περιοχή. Μετά την... τρίτη αποστρατεία του, στις 28 Φεβρουαρίου του 1950, αρνήθηκε τη θέση υπασπιστή που του πρόσφερε ο βασιλιάς Παύλος, αλλά και υπουργικό θώκο στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Εφυγε από τη ζωή στις 27 Δεκεμβρίου του 1965.

Βασίλειος Βραχνός: Πέθανε από δηλητηρίαση

Στις 28 Οκτωβρίου του 1940 ο 53χρονος Βασίλειος Βραχνός ήταν διοικητής της 1ης Μεραρχίας. Πρωτοστάτησε αφενός στην πρώτη φάση της ιταλικής επίθεσης στην περικύκλωση της «Τζούλια», αφετέρου ηγήθηκε της άμυνας στο Υψωμα 731 κατά την εαρινή επίθεση των Ιταλών.

Επί Κατοχής ήταν συνιδρυτής της αντιστασιακής οργάνωσης «Αγνωστος Μεραρχία». Συνελήφθη και φυλακίστηκε σε Ιταλία και Γερμανία. Απελευθερώθηκε το 1945. Προήχθη σε αντιστράτηγο το 1946 και αποστρατεύτηκε το 1948.


Λίγο αργότερα ασχολήθηκε με τα κοινά. Εξελέγη βουλευτής Αργολιδοκορινθίας το 1951 και Ναυπλίας το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό. Χρημάτισε και υφυπουργός Εσωτερικών (16 Απριλίου - 15 Δεκεμβρίου 1954), αρμόδιος για θέματα δημόσιας τάξης και ασφάλειας.

Είχε έναν απρόσμενα τραγικό θάνατο στις 7 Μαρτίου του 1971. Πέθανε κατά τον ύπνο του, μαζί με τη σύζυγό του Μαρίκα και το καναρίνι τους, στο υπόγειο διαμέρισμά τους στην οδό Σερίφου στα Κάτω Πατήσια από δηλητηρίαση λόγω φωταερίου. Το αέριο είχε διαφύγει από τους αγωγούς που διέρχονταν από τα θεμέλια της πολυκατοικίας όπου διέμενε το ζεύγος.

Μαρδοχαίος Φριζής: Επεσε μαχόμενος

Η ιταλική εισβολή βρήκε τον αντισυνταγματάρχη Μαρδοχαίο Φριζή διοικητή του Υποτομέα Δελβινακίου της 8ης Μεραρχίας, που υπό τον Κατσιμήτρο είχε την ευθύνη της άμυνας όλου του μετώπου της Ηπείρου. Μετά την ιταλική αρχική προσβολή και προ του κινδύνου ο νότιος σχηματισμός της «Τζούλια» να κυκλώσει τη μεραρχία, ο Κατσιμήτρος διέταξε την 31η Οκτωβρίου το βράδυ τον Υποτομέα Αώου (Τάγμα Προκαλύψεως Κονίτσης) να συμπτυχθεί νοτίως του ποταμού και να συνδεθεί με το Απόσπασμα Μετσόβου, αποτελώντας πλέον το Απόσπασμα Αώου, του οποίου διοικητής τέθηκε ο Φριζής.



Πέτυχε απολύτως τον στόχο και στις 10 Νοεμβρίου πήρε εντολή να προετοιμάσει την αντεπίθεση. Αιφνιδίασε τους Ιταλούς αλπινιστές σε ενέδρα με 300 νεκρούς και 700 αιχμαλώτους. Στη συνέχεια ελευθέρωσε την Κόνιτσα και προχώρησε στο αλβανικό έδαφος, επιτυγχάνοντας πλέον την αναστροφή του μετώπου στον τομέα του. Ο θάνατος του 47χρονου Ελληνοεβραίου αξιωματικού ήταν ηρωικός, όπως ένδοξη ήταν ολόκληρη η θητεία του στο στράτευμα. Στις 5 Δεκεμβρίου, βορειοανατολικά της Πρεμετής, ο Φριζής και οι άνδρες του δέχτηκαν επίθεση από ιταλικά αεροπλάνα.

Εδωσε εντολή στους στρατιώτες του να καλυφθούν στα χαρακώματα, αλλά ο ίδιος παρέμεινε έφιππος για να τους εμψυχώνει. Ετσι, όμως, ήταν εύκολος στόχος για τα εχθρικά αεροπλάνα. Δέχτηκε βολές από αεροπορικό πολυβόλο, ενώ μία βόμβα τον διαμέλισε. Τα οστά του αναγνωρίστηκαν στην Αλβανία και μεταφέρθηκαν στις 23 Οκτωβρίου του 2002 στο Ισραηλιτικό Νεκροταφείο Θεσσαλονίκης στη Σταυρούπολη.

Ιωάννης Πιτσίκας: Νικητής σε οκτώ μάχες

Με τον βαθμό του αντιστράτηγου, ο Ιωάννης Πιτσίκας ηγήθηκε του Ελληνικού Στρατού στη Βόρειο Ηπειρο συμμετέχοντας σε οκτώ μάχες. Γεννημένος στις 26 Ιουνίου του 1881 στην Ανω Καλλιθέα Σπερχειάδος, κατετάγη στον Στρατό ως εθελοντής το 1901 και στη συνέχεια σπούδασε στη Σχολή Επιτελών. Σε επιστολή του προς τον Μεταξά, μετά την κατάληψη της Κορυτσάς, περιέγραφε: «Κύριε πρόεδρε, η Κορυτσά ευρίσκεται εις τας χείρας των ελληνικών στρατευμάτων.


Ο πληθυσμός της πόλεως, ελληνικός και αλβανικός, υποδέχεται τους άνδρας με εκδηλώσεις ενθουσιασμού και με σημαίας. Πού ευρέθησαν τόσες ελληνικές σημαίες;». Στενός φίλος του Παπάγου υποστήριζε την άποψη της έγκαιρης σύμπτυξης του στρατεύματος στη γραμμή Αμβρακικός - Βέρμιο - Αλιάκμονας, για να αποφευχθούν η διακοπή επικοινωνιών και η απομόνωση τμημάτων του, υπό την απειλή της δεδομένης πλέον γερμανικής επίθεσης που θα ακολουθούσε.

Συνελήφθη μαζί με τον Παπάγο από τους Γερμανούς για αντιστασιακή δράση και μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία. Απελευθερώθηκε το 1945. Μεταπολεμικά διετέλεσε δήμαρχος Αθηναίων (1946-1950), υπουργός Εθνικής Αμύνης στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Κιουσόπουλου (1952) και Βορείου Ελλάδος στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Δόβα (1961). Πέθανε στην Αθήνα στις 6 Ιουλίου του 1975.

Χρήστος Δρογκάρης
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

📺Η ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟ@@ΤΣΑΣ στο πιάνο, τραγουδά για τον Άρη Βελουχιώτη, βίντεο😂😂🤡🤡


Ένα τραγούδι που έγραψαν μέλη του ΕΛΑΣ μετά τη μάχη στο Μικρό Χωριό της Ευρυτανίας, το 1942, ανέβασε σε ανάρτησή της η Νατάσσα Μποφίλιου.

Η τραγουδίστρια παίζει πιάνο και αποδίδει το τραγούδι που έγραψαν η Ναυσικά Φλέγγα-Παπαδάκη και ο Αλέκος Ξένος.

Όπως επισημαίνει, το τραγούδι «γράφτηκε μετά τη μάχη του ΕΛΑΣ με τους Ιταλούς, στο Μικρό Χωριό Ευρυτανίας, στις 18 Δεκεμβρίου 1942». Ήταν μία από τις πρώτες νίκες του ΕΛΑΣ στα βουνά της Στερεάς Ελλάδας, με επικεφαλής του τμήματος τον Άρη Βελουχιώτη.

Πίσω από τη Νατάσσα Μποφίλιου, στα ράφια της βιβλιοθήκης, φαίνεται εξάλλου μια φωτογραφία του Βελουχιώτη.

Το «Του Μικρού Χωριού», γνωστό και ως «Ο Άρης κάνει πόλεμο» ή «Το τραγούδι του Άρη», είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα τραγούδια της Εθνικής Αντίστασης.

Οι στίχοι έχουν ως εξής: 

Βαριαστενάζουν τα βουνά
ο ήλιος σκοτεινιάζει
το δόλιο το μικρό χωριό
και πάλι ανταριάζει
Λαμποκοπούν χρυσά
πέφτουν ντουφέκια ανάρια
ο Άρης κάνει πόλεμο
μ′ αντάρτες παλικάρια
Έλα βρε άπιστε Ιταλέ
κορόιδο Μουσολίνι
να μετρηθούμε οι δυο μαζί
να δεις το τι θα γίνει
Δεν έχεις γέρους κι άρρωστους
γυναίκες για να σφάξεις
ούτε κορίτοια κι ορφανά
ούτε χωριά να κάψεις
Παπάδες για να τυραννάς
στη μέση στο παζάρι
έχεις μπροστά σου σήμερα
τ' αντάρτικα του Άρη
Που γρήγορος σαν τον αητό
σαν το γοργό τ′ αγέρι
φασίστες έσφαξε πολλούς
με δίκοπο μαχαίρι
φασίστες έσφαξε πολλούς
με δίκοπο μαχαίρι

Στην ανάρτησή της, η Νατάσσα Μποφίλιου γράφει:

«Του Μικρού Χωριού.

Το τραγούδι γράφτηκε μετά τη μάχη του ΕΛΑΣ με τους Ιταλούς, στο Μικρό Χωριό Ευρυτανίας, στις 18 Δεκεμβρίου 1942.

Η Ναυσικά Φλέγγα-Παπαδάκη, από το Μικρό Χωριό, στην εν λόγω μάχη, κρυμμένη μέσα σε χαράδρα μαζί με τους άλλους συγχωριανούς της βρήκε ένα χαρτί κι έγραψε τους στίχους.

Αργότερα, ο Αλέκος Ξένος το αποτύπωσε σε παρτιτούρα.

Και οι δύο δημιουργοί, υπήρξαν αγωνιστές, ενεργά μέλη της Αντίστασης».

Μήνυμα Γεραπετρίτη για το παζάρι που επιχειρεί η Τουρκία με την Αίγυπτο για την ΑΟΖ: Οι θαλάσσιες ζώνες δεν είναι πεδίο πλειστηριασμού


Οι θαλάσσιες ζώνες δεν είναι ένα πεδίο πλειστηριασμού, αλλά πεδίο επιβολής του διεθνούς δικαίου, ήταν το μήνυμα που έστειλε προς την Τουρκία ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης μετά τη συνάντησή του στη Νέα Υόρκη με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες.

Σε δηλώσεις του, ο κ. Γεραπετρίτης επισήμανε ότι με τον ΓΓ του ΟΗΕ συζήτησαν θέματα που αφορούν τη θαλάσσια ασφάλεια.

«Έκανα ιδιαίτερη αναφορά στα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τις παράνομες οριοθετήσεις. Θα πρέπει όλοι να αντιληφθούμε ότι οι θάλασσες, οι ωκεανοί δεν αποτελούν προνόμιο ούτε οικόπεδο του καθένα. Υπάρχουν κανόνες οι οποίοι διέπουν τις σχέσεις μεταξύ όμορων θαλασσίων χωρών και αυτοί οι κανόνες θα πρέπει να γίνονται σεβαστοί. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι κανόνες που αφορούν το διεθνές δίκαιο της θάλασσας είναι οι κανόνες εκείνοι στους οποίους έχουν προσχωρήσει τα περισσότερα κράτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Ο σεβασμός απέναντι σε αυτούς τους κανόνες είναι απαράγραπτη συνθήκη ειρήνης και ευημερίας» υπογράμμισε ο υπουργός Εξωτερικών.

Σχετικά με την Ελλάδα και τις θαλάσσιες ζώνες, ξεκαθάρισε ότι «η Ελλάδα δεν πρόκειται να ανεχθεί οποιαδήποτε παρανομία σε ό,τι αφορά τις θαλάσσιες ζώνες. Θα επιμείνουμε στην πίστη μας στο διεθνές δίκαιο ως μόνο τρόπο για την επίλυση των διαφορών. Η Ελλάδα πάντοτε επιμένει στο ότι θα πρέπει οι χώρες, οι οποίες είναι γειτονικές, να εργάζονται μεταξύ τους για να επιλύουν τις διαφορές. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορούν να γίνονται ανεκτές οποιασδήποτε επιθετικές και αντίθετες στο διεθνές δίκαιο ενέργειες».

Ο υπουργός κλήθηκε να σχολιάσει και δημοσιεύματα ότι η Τουρκία προσπαθεί να προσεγγίσει την Αίγυπτο για να ορίσουν θαλάσσιες ζώνες.

«Κατ' αρχάς, θα ήθελα να επισημάνω την στρατηγική-αδελφική σχέση την οποία έχουμε με την Αίγυπτο, η οποία εξελίσσεται σε όλα τα πεδία» είπε ο υπουργός και συνέχισε: «Είναι εξαιρετικά σημαντικό ότι ο Αιγύπτιος Μόνιμος Αντιπρόσωπος στα Ηνωμένα Έθνη στάθηκε δίπλα μου εδώ στη Νέα Υόρκη όταν ανακοινώσαμε τη δήλωση, η οποία αφορά το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Έχουμε μία πολύ κοινή πεποίθηση σε σχέση με την καθολική εφαρμογή του διεθνούς δικαίου με την Αίγυπτο».

Τόνισε ακόμη: «Πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι οι θαλάσσιες ζώνες δεν είναι ένα πεδίο πλειστηριασμού. Είναι ένα πεδίο στο οποίο θα πρέπει το διεθνές δίκαιο να επιβάλλεται. Διαφορετικά, θα φτάσουμε σε μία κατάσταση ακρότητας που θα είναι εξαιρετικά επιζήμια όχι μόνο για τις χώρες οι οποίες βρέχονται από το Μεσόγειο ή από άλλες θάλασσες, αλλά θα είναι εξαιρετικά επιζήμια για το παγκόσμιο εμπόριο, θα είναι επιζήμια για την επισιτιστική ασφάλεια, για την ενεργειακή ασφάλεια, για την προστασία του».

Τι συζητήθηκε στη συνάντηση

Όπως επισήμανε ο Γιώργος Γεραπετρίτης, με τον Αντώνιο Γκουτέρες συζήτησαν «για όλες τις μεγάλες κρίσεις, οι οποίες αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε εξέλιξη στην υφήλιο. Είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για την Ουκρανία, για την Μέση Ανατολή, για την Αφρική. Η διαπίστωση την οποία κάναμε από κοινού, είναι ότι αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στην πιο κρίσιμη καμπή μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο για την παγκόσμια ειρήνη και ευημερία».

Όπως επισήμανε, «θα πρέπει να ληφθούν και νέες αποφάσεις, έτσι ώστε να προσπαθήσουμε να αποκλιμακωθούν οι κρίσεις, να σταματήσουν οι πόλεμοι, να δοθεί μια διέξοδος στην ενεργειακή, στην επισιτιστική κρίση, να μπορέσουν να δουλέψουν οι λαοί κατά τρόπο ειρηνικό».

Οι δύο άνδρες συζήτησαν και το Κυπριακό, «το οποίο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη», με τον υπουργό να σημειώνει ότι «οι συνθήκες θα πρέπει επιβάλλουν να ξεκινήσουν οι συζητήσεις πιο επίσημες σχετικά με την ουσία του Κυπριακού» και ότι «δεν πρέπει να χαθεί το μομέντουμ, το οποίο χτίστηκε κατά τη διάρκεια της θητείας του Αντόνιο Γκουτέρες».

Αιχμές από τη ΡΟΥΜΑΝΑ ΠΟΡΤΟΦΟΛΟΥ κατά Βρυξελλών για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας: «Κάποιοι θέλουν να τη σκοτώσουν γλυκά», τι λέει για την Ελλάδα


Σε έναν απολογισμό της επταετούς θητείας της στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία προχωρά η Λάουρα Κοβέσι, ενώ επισημαίνει αυτό που απειλεί το μέλλον του θεσμού είναι η συρρίκνωση του προϋπολογισμού και η γραφειοκρατική αδράνεια.

Μιλώντας στο Politico, πριν από τη λήξη της θητείας της αυτή την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου, η εισαγγελέας από τη Ρουμανία εκφράζει την ανησυχία της ότι την Εισαγγελία (EPPO) «θα τη “σκοτώσουν” γλυκά γιατί κάνει τη δουλειά της.

Σε ερώτημα για τις βασικές δυσκολίες που αντιμετώπισε στην θητεία της, επισήμανε ότι υποσχέθηκε στην αρχή της θητείας της ότι «θα χτίσω έναν αποτελεσματικό, ισχυρό και ανεξάρτητο θεσμό, που θα εμπιστεύονται οι πολίτες». Προσθέτει ότι με τους συνεργάτες της σε μεγάλο βαθμό το κατάφεραν, αν και δεν πέτυχαν σε όλα.

Είπε ότι άκουσε με κάποια ανησυχία τους υποψήφιους της: «Ένας υποψήφιος παρουσίασε το πρόγραμμά του λέγοντας ότι στόχος του ήταν η «ομαλοποίηση» της EPPO. Για κάποια σαν εμένα, που μεγάλωσα κατά τη διάρκεια του κομμουνισμού, αυτό αποτελεί μεγάλη απειλή. Ακόμη χειρότερα ένας άλλος υποψήφιος μίλησε για τη διατήρηση ίσης απόστασης μεταξύ της Εισαγγελίας και όλων των πολιτικών κομμάτων. Πώς όμως θα είναι αυτό συμβατό με μια ανεξάρτητη υπηρεσία;»

Όσον αφορά αυτά που την εξέπληξαν στη θητεία της, είπε ότι δεν ήταν πολλά. Επιλέγει να μιλήσει «για τις επιθέσεις ή τις απόπειρες υπονόμευσης της ανεξαρτησίας μας». Η πιο «κραυγαλέα απόπειρα εκφοβισμού της EPPO», όπως λέει η Κοβέσι, «συνέβη στην Ελλάδα, όπου αντιμετωπίσαμε το ζήτημα της ανανέωσης των εντεταλμένων ευρωπαϊκών εισαγγελέων. Η κύρια πρόκληση για την EPPO θα είναι αυτή: η αναθεώρηση του κανονισμού. Είναι σαφές ότι αυτό θα δείξει ποιος είναι πραγματικός φίλος μιας ανεξάρτητης δικαιοσύνης».

Έκπληξη θεωρεί και τις επιθέσεις στην αξιοπιστία του θεσμού που, όπως λέει, «πνίγεται στη δουλειά» αλλά δεν έχει αρκετούς εισαγγελείς για να τη φέρει σε πέρας. Ως προς αυτό θεωρεί έκπληξη τη στάση της Πολωνίας.

Ερωτάται ακόμη η Λάουρα Κοβέσι: «Στην Ελλάδα, ορισμένοι πολιτικοί ισχυρίζονται ότι θα μπορούσαν απλά να σταματήσουν να συνεργάζονται με την Εισαγγελία. Μπορεί μια χώρα που έχει προσχωρήσει στην EPPO απλά να αποχωρήσει;»

Απαντά ότι αυτό είναι απίθανο: «Δεν ξέρω αν θέλουν να βγουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή όχι, αλλά το να αποχωρήσουν από την EPPO είναι σχεδόν αδύνατο. Τέτοιου είδους σχόλια δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να αποδεικνύουν ακριβώς αυτό που είπα. Θα γίνουν προσπάθειες να καταστραφεί η Εισαγγελία της Ευρωπαϊκής Ένωσης επειδή κάνουμε τη δουλειά μας».

Και συνεχίζει λέγοντας ότι «ορισμένοι πολιτικοί μιλούν για ένα ανεξάρτητο και αποτελεσματικό δικαστικό σώμα, μέχρι να τους αγγίξεις και μέχρι να πλησιάσεις τον στενό τους κύκλο. Εκείνη τη στιγμή, οι εισαγγελείς γίνονται καταχρηστικοί, έχουν πολιτική ατζέντα, δεν είναι απαραίτητοι. Μετά από αυτό, αρχίζουν να προσπαθούν να υποβαθμίσουν την αρμοδιότητά σου, να σε αφήσουν χωρίς χρήματα, να διαλύσουν την ειδική αστυνομία».

Έπειτα ερωτάται για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και περιπτώσεις στη Γαλλία, δύο χώρες όπου θα διεξαχθούν το 2027 εκλογές. «Η Εισαγγελία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δέχεται κριτική ότι ενεργεί με πολιτικά κίνητρα. Πώς διασφαλίζετε ότι η έκβαση όλων αυτών των υποθέσεων δεν θα συμπέσει με τις εκλογές;».

Απαντά ότι μόλις οριστικοποιήθηκαν κάποιες κατηγορίες που αφορούν τον ΟΠΕΚΕΠΕ και οι υποθέσεις βρίσκονται στο δικαστήριο. Προσθέτει: «Όμως, όλη αυτή η φασαρία δημιουργήθηκε για να κατηγορηθεί η EPPO ότι κάνουμε πολιτική, αντί να συζητήσουμε τι συνέβη στην πραγματικότητα. Υπάρχουν πολιτικοί που θέλουν να συγκαλύψουν τη συζήτηση, προσπαθώντας να υπονομεύσουν την αξιοπιστία της EPPO. Έρχονται και δημιουργούν καπνό. “Ω, θα γίνουν εκλογές. Κοιτάξτε τι κάνει η EPPO”.

» Αν ζητήσετε από την EPPO να απέχει και να μην κάνει τίποτα επειδή γίνονται εκλογές στην Ευρώπη, τότε δεν θα δουλεύουμε καθόλου. Και η δουλειά μας δεν είναι να ελέγχουμε πότε είναι η προεκλογική εκστρατεία, αλλά να ελέγχουμε αν οι έντιμοι αγρότες έχουν πρόσβαση στα χρήματα της ΕΕ. Αντ’ αυτού, τα χρήματα διατέθηκαν σε διάφορα άτομα που προσποιούνταν ότι είναι αγρότες και τα χρησιμοποίησαν για να κάνουν πολυτελή ταξίδια και να αποκτήσουν πολυτελή αυτοκίνητα, ενώ οι έντιμοι αγρότες δεν πήραν τίποτα. Δεν βλέπω καμία σχέση μεταξύ των ενεργειών μας, της δραστηριότητάς μας, των υποθέσεών μας και των προεκλογικών εκστρατειών. Η μόνη σύνδεση είναι ότι, όταν υπάρχουν κάποιοι δυσαρεστημένοι πολιτικοί, θέλουν να επιτεθούν στην EPPO και προσπαθούν να μας εκφοβίσουν και να μας εμποδίσουν να κάνουμε τη δουλειά μας».

Τέλος σε ερώτημα για την ακεραιότητα της έρευνας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ που αμφισβητήθηκε στην Ελλάδα, όταν παραπέμφθηκαν 4 στους 11 βουλευτές και για το αν έγινε λάθος από την Εισαγγελία, η Λάουρα Κοβέση απαντά: «Όχι, από τη δική μας πλευρά δεν έγινε τίποτα λάθος. Όταν ζητάμε την άρση της ασυλίας, δεν έχει να κάνει με την ενοχή. Είναι απλώς μια προϋπόθεση για να επιτραπεί στους εισαγγελείς να κάνουν έρευνα και να μαζέψουν στοιχεία».

Από τα πάνελ της τηλεόρασης, απευθείας στην ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα


Αν υπήρχε έστω και μία αμφιβολία για το ποιο ακριβώς είναι το ιδεολογικό βάθος και το όραμα του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, οι διαρροές για τα ψηφοδέλτια φροντίζουν να την εξαφανίσουν.

Ο γνωστός τηλεπαρουσιαστής Θανάσης Πάτρας ετοιμάζει, κατά πώς φαίνεται, το μεγάλο άλμα από τα πλατό της ψυχαγωγίας κατευθείαν στα έδρανα της Βουλής.

Η μετάβαση αυτή βέβαια δεν προκαλεί καμία έκπληξη σε όποιον θυμάται τις μνημειώδεις δηλώσεις του κ. Πάτρα, ο οποίος όταν υπέγραψε την ιδρυτική διακήρυξη της «ΕΛ.ΑΣ.», μας προσέφερε το απόλυτο μνημείο πολιτικού κυνισμού: «Κάποιοι λένε ότι ο Τσίπρας έταξε πράγματα και δεν έγιναν. Καλά έκανε και τα έταξε!». Με τέτοια προσόντα και τόσο βαθιά κατανόηση της τέχνης του πολιτικού παραμυθιού, πώς να μην αποτελεί ιδανική επιλογή για τον πρώην πρωθυπουργό των αυταπατών;

Το να βλέπεις τον Αλέξη Τσίπρα να αναζητά πολιτικό σωσίβιο στην αναγνωρισιμότητα των τηλεοπτικών πάνελ αποδεικνύει για άλλη μια φορά την απόλυτη ένδεια θέσεων και στελεχιακού δυναμικού. Αφού πρώτα διέλυσε το κόμμα του, άδειασε τους πρώην συντρόφους του και ίδρυσε ένα σχήμα με όνομα που παραπέμπει σε σώμα ασφαλείας, τώρα επιστρατεύει τη «λάμψη» του lifestyle για να δελεάσει τους ψηφοφόρους.

Το αποκορύφωμα του σουρεαλισμού προβλέπεται στην Ανατολική Αττική. Εκεί, ο κ. Πάτρας ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπος με έναν ακόμη «πολιτικό τιτάνα» των media, τον Γιώργο Καραμέρο. Η μάχη του σταυρού δεν θα δοθεί με προγράμματα, προτάσεις ή λύσεις για την καθημερινότητα των πολιτών, αλλά με όρους τηλεθέασης, διαφημιστικού χρόνου και πρωινής διάθεσης. Μια μονομαχία που θα θυμίζει περισσότερο διαμάχη για τη ζώνη του Σαββατοκύριακου παρά αναμέτρηση για το μέλλον της χώρας.

Την ώρα που η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αντιμετωπίζει τις μεγάλες προκλήσεις με μεταρρυθμίσεις, σταθερότητα και καθαρό σχέδιο για την Ελλάδα του 2030, ο Αλέξης Τσίπρας συνεχίζει να αντιμετωπίζει την πολιτική σαν τηλεοπτικό σόου. Μόνο που η χώρα δεν χρειάζεται ούτε επαγγελματίες των υποσχέσεων που «καλά έκαναν και τα έταξαν», ούτε τηλεοπτικούς αστέρες σε αναζήτηση νέου ρόλου. Χρειάζεται σοβαρότητα, υπευθυνότητα και έργα, έννοιες που παραμένουν άγνωστες λέξεις για την «ΕΛ.ΑΣ.» των πάνελ και των social media.

tomanifesto.gr

«Είναι πραγματική ιδιοφυΐα»: Ο Πούτιν αποθεώνει τον Μασκ εν μέσω των σχεδίων της Ρωσίας για το δικό της Starlink


Με ιδιαίτερα θετικά λόγια αναφέρθηκε στον Έλον Μασκ ο Βλαντίμιρ Πούτιν, χαρακτηρίζοντας τον Αμερικανό επιχειρηματία «πραγματική ιδιοφυΐα» και αποκαλύπτοντας ότι η Ρωσία διατηρεί επαφές μαζί του, την ώρα που η Μόσχα αναπτύσσει το δικό της δίκτυο δορυφορικών επικοινωνιών για στρατιωτική χρήση στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας.

Μιλώντας σε σύνοδο κορυφής με Αφρικανούς ηγέτες στη Μόσχα, ο Ρώσος πρόεδρος συνέκρινε το δίκτυο Starlink, που έχει δημιουργήσει η SpaceX του Μασκ, με τις προσπάθειες της Ρωσίας να αναπτύξει το δικό της δορυφορικό σύστημα, με την ονομασία Rassvet.

«Ο Έλον Μασκ είναι ιδιοφυΐα, πραγματική ιδιοφυΐα», δήλωσε ο Πούτιν, σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο TASS. «Πόσους τέτοιους δορυφόρους έχει σε τροχιά; Περισσότερους από 5.000, ενώ εμείς κάνουμε ακόμη τα πρώτα μας βήματα», πρόσθεσε.

Στην πραγματικότητα, ο αριθμός των ενεργών δορυφόρων της SpaceX εκτιμάται ότι ανέρχεται σε περίπου 10.000, παρέχοντας υπηρεσίες διαδικτύου υψηλής ταχύτητας μέσω του Starlink.

Ο Πούτιν αναφέρθηκε επίσης στις επαφές που διατηρεί η ρωσική πλευρά με τον Αμερικανό επιχειρηματία, τονίζοντας τη σημασία του συντονισμού για τη λειτουργία των δορυφορικών δικτύων.

«Βρισκόμαστε σε στενή επαφή με τους Αμερικανούς εταίρους μας, συμπεριλαμβανομένου του κ. Μασκ, επειδή είναι πολύ σημαντικό να μη δημιουργούμε εμπόδια ο ένας στον άλλον σε τροχιά και να διατηρούμε ένα ορισμένο επίπεδο πειθαρχίας και τάξης» δήλωσε.

Οι περιορισμοί στο Starlink και τα προβλήματα στον ουκρανικό στρατό

Σημειώνεται ότι αντιπαράθεση μεταξύ του Μασκ, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ουκρανίας προκλήθηκε νωρίτερα τον Οκτώβριο, όταν επιβλήθηκαν περιορισμοί στη λειτουργία του Starshield, της στρατιωτικής εκδοχής του Starlink.

Οι περιορισμοί τέθηκαν σε εφαρμογή αιφνιδιαστικά ένα βράδυ στα μέσα του μήνα, εμποδίζοντας την Ουκρανία να πραγματοποιήσει επιθέσεις με drones μεσαίας εμβέλειας και δυσχεραίνοντας τη λειτουργία ορισμένων συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας κατά μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Αρχικά, ο Έλον Μασκ αρνήθηκε ότι είχε δώσει εντολή για περιορισμό της σύνδεσης στο διαδίκτυο. Ωστόσο, στα τέλη της περασμένης εβδομάδας ανέφερε ότι είχε κλείσει ένα κενό που επέτρεπε τη στρατιωτική χρήση του πολιτικού δικτύου Starlink.

Το Starlink δεν λειτουργεί στη Ρωσία, ενώ νωρίτερα φέτος περιορίστηκε και η δυνατότητα χρησιμοποίησής του από ρωσικές δυνάμεις εντός της Ουκρανίας.

ΠΑΖΑΡΙΑ ΑΠΟΓΝΩΣΗΣ😂🤡Επιμένει η Τουρκία, καλεί την Αίγυπτο για οριοθέτηση ΑΟΖ: «Το Κάιρο θα κερδίσει με εμάς 15.000 περισσότερα τ.χλμ. απ' όσα με την Ελλάδα»


Την ετοιμότητα της Τουρκίας να υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο επανέλαβε το τουρκικό υπουργείο Άμυνας, κατά την εβδομαδιαία ενημέρωση Τύπου, υποστηρίζοντας ότι το Κάιρο θα εξασφάλιζε περισσότερα από 15.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα επιπλέον θαλάσσιας δικαιοδοσίας σε σύγκριση με ενδεχόμενη συμφωνία με την Ελλάδα.

«Στο πλαίσιο αυτό, υπογραμμίζουμε εκ νέου ότι είμαστε έτοιμοι να υπογράψουμε συμφωνία για την οριοθέτηση των ζωνών θαλάσσιας δικαιοδοσίας και με την Αίγυπτο, σύμφωνα με τα αμοιβαία συμφέροντα.

Εκτιμάται ότι, εάν η Αίγυπτος υπογράψει μια τέτοια συμφωνία με τη χώρα μας, θα αποκτήσει περισσότερα από 15.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας δικαιοδοσίας επιπλέον σε σύγκριση με ενδεχόμενη συμφωνία που θα μπορούσε να συνάψει με την Ελλάδα», ανέφερε ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου, αρχιπλοίαρχος Ζεκί Ακτούρκ.

Παράλληλα το τουρκικό υπουργείο Άμυνας χαρακτήρισε την έγκριση του «τουρκολιβυκού μνημονίου» από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, στις 20 Οκτωβρίου, εξέλιξη που ενισχύει τις τουρκικές θέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Η έγκριση από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, στις 20 Οκτωβρίου 2026, του Μνημονίου Συναντίληψης για την Οριοθέτηση Περιοχών Θαλάσσιας Δικαιοδοσίας, το οποίο υπεγράφη μεταξύ της χώρας μας και της Λιβύης το 2019, αποτελεί σημαντική εξέλιξη που υποστηρίζει την προσέγγιση της χώρας μας -η οποία βασίζεται στο διεθνές δίκαιο και στην Αρχή της Ευθυδικίας- και λαμβάνει υπόψη τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα των εμπλεκόμενων παράκτιων κρατών.

Η χώρα μας θα συνεχίσει να προστατεύει τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντά της στην Ανατολική Μεσόγειο, στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, και να συμβάλλει στην ενίσχυση της περιφερειακής ειρήνης, ασφάλειας και σταθερότητας».

Στην ίδια ενημέρωση, ο Ζεκί Ακτούρκ ανακοίνωσε ότι ο αρχηγός της Τακτικής Αεροπορίας της Ελλάδας θα επισκεφθεί τον Τούρκο ομόλογό του στις 3-5 Νοεμβρίου, στο πλαίσιο των διμερών μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης.

Λατινοπούλου: «4 πράγματα που δεν θα σας διδάξουν ποτέ στο σχολείο για το Ελληνικό έπος του 1940»


Για «4 πράγματα που δεν θα σας διδάξουν ποτέ στο σχολείο για το Ελληνικό έπος του 1940» κάνει λόγο η πρόεδρος της «Φωνής Λογικής» και ευρωβουλευτής, Αφροδίτη Λατινοπούλου. 

«1ον Ο πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς είπε το περίφημο ΟΧΙ στο τελεσίγραφο του Ιταλού πρέσβη και όχι ο Ελληνικός λαός.

2ον Ο Ιωάννης Μεταξάς άριστος γνώστης της τέχνης του πολέμου είχε αναδιοργανώσει πλήρως μέσα τρία χρόνια τον διαλυμένο Ελληνικό Στρατό από τα δύο κινήματα των Βενιζελικών του 1933 και του 1935

3ον Ο Ιωάννης Μεταξάς χειρίστηκε άψογα τον τορπιλισμό της Έλλης μη σηκώνοντας θόρυβο ενώ έμπαινε στην τελική φάση της οργάνωσης του Ελληνικού στρατού για τον πόλεμο με τους Ιταλούς.

4ον στον Ιωάννη Μεταξά οφείλουμε την εποποιία του Ρούπελ αφού στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα έφτιαξε την περίφημη  γραμμή Μεταξά που υποκλίθηκαν μέχρι και οι πανίσχυροι Γερμανοί», αναφέρει η Αφροδίτη Λατινοπούλου.

«Ζήτω η 28η Οκτωβρίου, Ζήτω το Έθνος, Ζήτω η Ελλάς», καταλήγει η πρόεδρος της «Φωνής Λογικής».

Λατινοπούλου: «Αυτά είναι τα χρυσά νιάτα της Ελλάδος»

Η Αφροδίτη Λατινοπούλου, επέλεξε να βρίσκεται σήμερα στην παρέλαση των Ενόπλων Δυνάμεων στη Θεσσαλονίκη, μαζί με τους αληθινούς ήρωες (στρατιωτικούς - σώματα ασφαλείας).

«Αυτά είναι τα χρυσά νιάτα της. Σας ευχαριστούμε για το έργο σας και ελπίζω κάποια μέρα να μπορέσω να σας ανταμείψω όπως σας αξίζει! ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ», δήλωσε η πρόεδρος της «ΦΩΝΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ».

📺ΜΠΑ; ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΛΑΘΟΣ ΕΚΕΙ, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΕΔΩ;🤡🤡Σύγκρουση τρένων στην Ισπανία: H «ανεξήγητη» εντολή του κέντρου ελέγχου, το κόκκινο φανάρι που αγνοήθηκε και τα 17 λεπτά εγκληματικής αδράνειας


Ενώ ο αριθμός των τραυματιών που νοσηλεύονται ,σύμφωνα με τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης της Καστίλλης–Λα Μάντσα, εκτοξεύεται στους 107, και οι έρευνες στα συντρίμμια συνεχίζονται, νέες αποκαλύψεις βλέπουν το φως της δημοσιότητας για τα κρίσιμα 17 λεπτά της τραγωδίας στην Ισπανία, με την κυβέρνηση να βρίσκεται στο στόχαστρο για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων.

Ο επίσημος απολογισμός των νεκρών παραμένει στους 68, την ώρα που τα σωστικά συνεργεία, με τη βοήθεια τριών μεγάλων γερανών, εργάζονται αδιάκοπα για την απομάκρυνση των δύο βαγονιών του τρένου της εταιρείας Iryo που έχουν υποστεί τις μεγαλύτερες καταστροφές.

Ωστόσο, πηγές ανέφεραν στην εφημερίδα El País ότι αναμένεται να εντοπιστούν ακόμη περισσότερες σοροί.

Στο σημείο της καταστροφής βρίσκονται ήδη δύο δικαστές από τη δικαστική περιφέρεια Ορντάθ για να επιβλέψουν τη διαδικασία ανάσυρσης των θυμάτων.

Το πολύνεκρο δυστύχημα σημειώθηκε στις 08:54 το πρωί τοπική ώρα, στο 118ο χιλιόμετρο της γραμμής, ανάμεσα στις περιοχές Λος Γιέμπενες και Ούρντα.

Στη σύγκρουση ενεπλάκησαν μια αμαξοστοιχία AVE της εταιρείας Renfe, στην οποία επέβαιναν 397 άτομα, και ένα τρένο της εταιρείας Iryo με 147 επιβάτες, τα οποία εκτελούσαν το δρομολόγιο Μαδρίτη-Σεβίλλη.

Ο πρόεδρος της Περιφερειακής Κυβέρνησης της Ανδαλουσίας, Χουάνμα Μορένο, απαίτησε από την κεντρική κυβέρνηση να πραγματοποιήσει «μια πλήρη επανεξέταση των σιδηροδρομικών γραμμών» στην Ανδαλουσία και ειδικότερα στη γραμμή υψηλής ταχύτητας που συνδέει την περιοχή με τη Μαδρίτη.

Όπως ανέφερε σε δηλώσεις του που δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα El Mundo: «Το τρένο υψηλής ταχύτητας AVE που συνδέει τη Μαδρίτη και την Ανδαλουσία δεν αποτελεί πλέον ένα ασφαλές μέσο μεταφοράς».

Ισπανία σύγκρουση τρένων
Φωτογραφία: Reuters

Σε ένδειξη πένθους, το υπουργείο Υγείας τήρησε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων του δυστυχήματος στην Ούρντα (Τολέδο), ενώ η Ισπανική Ομοσπονδία Δήμων και Επαρχιών (FEMP) απηύθυνε κάλεσμα για ενός λεπτού σιγή στις 20:00 το βράδυ τοπική ώρα στην είσοδο όλων των δημαρχείων της χώρας.

Το χρονικό των 17 λεπτών και η «ανεξήτητη» εντολή

Ο υπουργός Μεταφορών, Όσκαρ Πουέντε, μετέβη στην περιοχή του δυστυχήματος στην Ούρντα, όπως είχε προαναγγείλει κατά τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο κέντρο ελέγχου του Adif στην Ατότσα, Μαδρίτη.

Κυβερνητικές πηγές επισημαίνουν ότι η ακολουθία των γεγονότων είναι πλέον ξεκάθαρη, καθώς όλες οι αποφάσεις και οι εντολές έχουν καταγραφεί σε ήχο και γραπτή μορφή και έχουν ήδη εξεταστεί από ειδικούς.

Στη συνέντευξη Τύπου, ο Πουέντε υπογράμμισε πως «Μια οπίσθια σύγκρουση στο ισπανικό σιδηροδρομικό δίκτυο είναι απολύτως απίθανη», προσθέτοντας ότι παρακολούθησε «μια πλήρη αναπαράσταση του ατυχήματος» και εξέτασε «ηχογραφημένες συνομιλίες μεταξύ του κέντρου ελέγχου και των τρένων», επιβεβαιώνοντας εκ νέου τη θεωρία περί «ανθρώπινου λάθους από χειριστή του Adif κατά τη διάρκεια βλάβης του κύριου συστήματος σηματοδότησης».

Ο υπουργός εξήγησε ότι το σύστημα ασφαλείας LZB κατέρρευσε γύρω στις 08:30 π.μ. (τοπική ώρα) «ως αποτέλεσμα μιας βλάβης στην επικοινωνία των υπολογιστών», προκαλώντας την ακινητοποίηση περίπου έξι τρένων -τριών σε κάθε πλευρά- στην περιοχή.

«Από εκεί, το κέντρο ελέγχου επικοινώνησε με τα ακινητοποιημένα τρένα, και ελήφθη η απόφαση, περίπου στις 08:36 π.μ., το τρένο που συγκρούστηκε με το ακινητοποιημένο Iryo να συνεχίσει το ταξίδι του κανονικά», εξήγησε ο Πουέντε, σημειώνοντας ότι ο χειριστής έδωσε εντολή να συνεχίσουν κανονικά μόλις έξι λεπτά μετά τη στάση.

Σύμφωνα με τον υπουργό, αν και ένα από τα τρένα τον προειδοποίησε ότι το πρωτόκολλο επιβάλλει πορεία «με οπτική επαφή» (με μέγιστη ταχύτητα 40 χλμ./ώρα και απόλυτη προσοχή), ο χειριστής της κυκλοφορίας δεν το μετέφερε αυτό στο μοιραίο AVE, της εταιρείας Renfe.

Το τρένο AVE «έπρεπε να σταματήσει και δεν μπορούσε να ξαναρχίσει το ταξίδι του κανονικά, καθώς η γραμμή ήταν ήδη μπλοκαρισμένη από το τρένο που ήταν σταματημένο στην είσοδο του σταθμού, και υπήρχε κόκκινο σήμα».

Παρά ταύτα, το AVE έλαβε εντολή να συνεχίσει στις 08:36 π.μ.

Μεταξύ 08:36 και 08:53 π.μ. (ώρα της σύγκρουσης), το τρένο διένυσε 25 χιλιόμετρα αναπτύσσοντας ταχύτητες έως και 200 χλμ./ώρα, την ώρα που επί 17 λεπτά οι οθόνες του κέντρου ελέγχου έδειχναν την πορεία σύγκρουσης χωρίς κανείς να το σταματήσει.

«Η απόφαση για την επανέναρξη της κυκλοφορίας, χωρίς να έχει αποκατασταθεί το σύστημα, είναι μια απόφαση που ανήκει στο κέντρο ελέγχου και είναι το κέντρο ελέγχου, μέσω των χειριστών του, που παίρνει την απόφαση… σε συνθήκες που, από τη δική μας οπτική γωνία, είναι ανεξήγητες», τόνισε ο Πουέντε.

«Πολύ νωρίς για υποθέσεις»

Την ίδια στιγμή, η Ανεξάρτητη Διοικητική Αρχή για την Τεχνική Έρευνα Ατυχημάτων (AITAT) -ο φορέας που διαδέχθηκε την Επιτροπή Έρευνας Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων (CIAF) τον Ιούλιο- κρίνει ότι είναι «πολύ νωρίς» για να διατυπωθούν υποθέσεις σχετικά με τα αίτια της συντριβής στην Ούρντα.

Ο πρόεδρος της Αρχής, Γκονθάλο Χουλάν Γκιγιέν Εσπέχο-Σααβέδρα, δήλωσε στο πρακτορείο EFE ότι τρεις ερευνητές βρίσκονται στο σημείο, ενώ στελέχη μετέβησαν στο κέντρο ελέγχου της Ατότσα.

«Προτιμώ να ενεργήσω με σύνεση και να μην προβώ σε καμία δήλωση μέχρι να έχω επαρκώς διασταυρωμένες πληροφορίες», τόνισε χαρακτηριστικά.

Ισπανία σύγκρουση τρένων
Φωτογραφία: Reuters

Σάντσεθ: «Απαράδεκτα δύο τέτοια δυστυχήματα σε λιγότερο από έναν χρόνο»

Σε δηλώσεις του προς τον ισπανικό λαό, ο Ισπανός Πρωθυπουργός ανακοίνωσε την κήρυξη τριήμερου εθνικού πένθους από αύριο, 29 Οκτωβρίου, έως τις 31 Οκτωβρίου.

«Η Ισπανία πενθεί και αγκαλιάζει τα θύματα. Η κυβέρνηση της Ισπανίας, και ολόκληρο το κράτος, στέκεται στο πλευρό των θυμάτων και των οικογενειών τους», δήλωσε ο Σάντσεθ, εκφράζοντας τη «συμπαράσταση και την εμψύχωσή του» σε όλους όσοι επλήγησαν.

Ο Σάντσεθ υπογράμμισε ότι πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι η παροχή βοήθειας στα θύματα και τις οικογένειές τους, ενώ ευχαρίστησε θερμά όλες τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης για το έργο τους.

Παράλληλα, ήταν κατηγορηματικός όσον αφορά την απόδοση ευθυνών: «Πρέπει να διαλευκάνουμε τι συνέβη, γιατί συνέβη αυτή η τραγωδία, σε συνεργασία με τους ανεξάρτητους ερευνητές σιδηροδρομικών ατυχημάτων και τις δικαστικές αρχές. Εάν υπήρξε αμέλεια, θα αποκαλυφθεί. Και αν υπήρξαν αστοχίες στο σύστημα ασφαλείας, θα αντιμετωπιστούν με τη μέγιστη αυστηρότητα».


Ο Ισπανός Πρωθυπουργός επεσήμανε ότι τα δύο μεγάλα δυστυχήματα με τρένα υψηλής ταχύτητας των τελευταίων μηνών –του Τολέδο και εκείνο στο Αδαμούθ τον Ιανουάριο– φαίνεται να οφείλονται σε διαφορετικές αιτίες.

Ωστόσο, τόνισε την ανάγκη λήψης δραστικών μέτρων.

«Η κυβέρνηση πρέπει να ενισχύσει περαιτέρω την ασφάλεια για να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη στο δίκτυο αμαξοστοιχιών υψηλής ταχύτητας. Αυτό είναι ουσιαστικής σημασίας, καθώς είναι απαράδεκτο για μια χώρα όπως η Ισπανία να βιώνει δύο ατυχήματα υψηλής ταχύτητας μέσα σε ένα μόνο έτος», είπε χαρακτηριστικά.

Ο Σάντσεθ αποχώρησε χωρίς να δεχθεί ερωτήσεις από τους δημοσιογράφους.

Αγνοείται πρώην υπουργός

Την ίδια ώρα, η πρώην υπουργός Εργασίας της Ισπανίας, Φάτιμα Μπανέθ, φέρεται να επέβαινε σε ένα από τα τρένα που ενεπλάκησαν στο πρωινό δυστύχημα.

Μιλώντας στο RTVE, ο υπουργός Εκτάκτων Αναγκών της κυβέρνησης της Ανδαλουσίας, Αντόνιο Σανθ, επιβεβαίωσε ότι θεωρείται πως βρισκόταν στο τρένο και ότι δεν έχει καταστεί δυνατή η επικοινωνία μαζί της από τη στιγμή του συμβάντος.

Μεσίστειες οι σημαίες της ΕΕ

Σε μια συμβολική κίνηση βαθιάς συμπαράστασης, οι σημαίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα κυματίζουν μεσίστειες σε όλα τα ευρωπαϊκά όργανα τις επόμενες ημέρες σε ένδειξη πένθους για το πολύνεκρο δυστύχημα.

«Η Ευρώπη θρηνεί μαζί σας», δήλωσε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, συνοψίζοντας σε λίγες λέξεις τα αισθήματα της Γηραιάς ηπείρου μπροστά στο μέγεθος της τραγωδίας.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα εξέφρασε τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στις οικογένειες των νεκρών, ευχήθηκε ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες και ευχαρίστησε τις ομάδες έκτακτης ανάγκης που επιχειρούν για την παροχή βοήθειας στους πληγέντες.

«Η πλήρης συμπαράστασή μου στον ισπανικό λαό αυτές τις ώρες πένθους», σημείωσε.

«Είμαστε έτοιμοι να προσφέρουμε κάθε δυνατή βοήθεια στις ισπανικές αρχές», δήλωσε η εκπρόσωπος της Κομισιόν, Πάουλα Πίνιο, επισημαίνοντας ότι είναι «πολύ νωρίς, πάρα πολύ νωρίς, για να εξαχθούν συμπεράσματα» σχετικά με τα αίτια της τραγωδίας.

Όπως συμφωνήθηκε, οι σημαίες θα παραμείνουν μεσίστειες από την Τετάρτη έως τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, σε πλήρη ευθυγράμμιση με το τριήμερο επίσημο εθνικό πένθος που κηρύχθηκε στην Ισπανία.

Πρόκειται για μια «επίδειξη ευρωπαϊκής αλληλεγγύης μετά τη σύγκρουση των τρένων στην Ούρντα», δήλωσε η εκπρόσωπος της Κομισιόν, Πάουλα Πίνιο.

Η απόφαση ελήφθη συλλογικά από όλα τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, ενώ οι σημαίες υποστέλλονται όχι μόνο στις Βρυξέλλες, αλλά και στις αντιπροσωπείες στο Στρασβούργο, το Λουξεμβούργο και τα γραφεία της ΕΕ στην Ισπανία.

Συγκλονιστικές μαρτυρίες

Στο σημείο της σύγκρουσης, η ανθρώπινη τραγωδία αποτυπώνεται στην αγωνία των συγγενών. Μια γυναίκα με το όνομα Άνα, αναζητώντας τον σύζυγό της, δήλωσε: «Κατέβηκα από τη Μαδρίτη μόλις έμαθα για το δυστύχημα. Ο σύζυγός μου ήταν στο τρένο AVE για Σεβίλλη».

Αναφερόμενη στο τρένο υψηλής ταχύτητας της Renfe, προσθέτοντας: «Βρισκόταν στο βαγόνι 8».

Στο αυτοσχέδιο κέντρο που στήθηκε σε σχολείο της περιοχής για την αντιμετώπιση της κατάστασης, οι σκηνές που εκτυλίσσονται είναι σπαρακτικές. Μέσα σε διάστημα μόλις μισής ώρας, οικογένειες θυμάτων έλαβαν την επιβεβαίωση ότι οι δικοί τους άνθρωποι βρίσκονται μεταξύ των νεκρών.

Διασώστες και ψυχολόγοι προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες σε μια καταρρακωμένη γυναίκα, ενώ δεκάδες άλλοι συγγενείς συνεχίζουν να περιμένουν με αγωνία κάποιο νέο για τους ανθρώπους τους.

Ισπανία σύγκρουση τρένων
Φωτογραφία: AP

Στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο La Paz της Μαδρίτης, 15 άνθρωποι με ελαφρά τραύματα προσήλθαν μόνοι τους στο τμήμα επειγόντων περιστατικών.

«Δεν θέλω να θυμάμαι τίποτα γιατί ήταν μια τραυματική εμπειρία. Νιώθω σαν να γεννήθηκα ξανά», δήλωσε ένας επιβάτης που προτίμησε να μην δώσει περισσότερες λεπτομέρειες για τη στιγμή της σύγκρουσης των δύο αμαξοστοιχιών.

Άλλοι ασθενείς λύγισαν βλέποντας τις εικόνες του δυστυχήματος στις τηλεοράσεις της αίθουσας αναμονής.

«Ήμουν σε εκείνο το βαγόνι», είπε μια γυναίκα με δάκρυα στα μάτια και έναν επίδεσμο να καλύπτει τη μύτη της, ενώ στο νοσοκομείο κατέφθαναν συγγενείς κρατώντας σακούλες με τρόφιμα και ρούχα.

Ισπανία σύγκρουση τρένων
Φωτογραφία: AP

Τις στιγμές της σύγκρουσης περιέγραψε ο Μιγκέλ Άνχελ Πέρεθ Λαγκούνα, ο οποίος επέβαινε στο τρένο AVE και κατάφερε να βγει από τον συρμό με ελαφρά τραύματα. Μιλώντας στο Capital Radio, ανέφερε ότι η πρόσκρουση ήταν εξαιρετικά ισχυρή, περιγράφοντας τις σκηνές που εκτυλίχθηκαν μέσα στα βαγόνια.

«Το χτύπημα ήταν τρομακτικό. Αν ζω, είναι από θαύμα», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι επιβάτες προσπάθησαν να απομακρυνθούν από τα κατεστραμμένα βαγόνια, ενώ ορισμένοι χρειάστηκε να σπάσουν ή να αφαιρέσουν παράθυρα για να μπορέσουν να βγουν έξω.

Ακόμη πιο δραματική ήταν η μαρτυρία ενός άλλου επιβάτη, ονόματι Χεσούς, ο οποίος μίλησε στον ραδιοφωνικό σταθμό Cadena SER. Όπως εξήγησε, εργαζόταν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, όταν ξαφνικά αισθάνθηκε ένα απότομο φρενάρισμα.

«Ξαφνικά έγινε σαν ένα απότομο φρενάρισμα και όλοι εκτοξεύτηκαν», ανέφερε.

Ο ίδιος χτύπησε πάνω σε άλλους επιβάτες και αρχικά πίστεψε ότι το τρένο είχε εκτροχιαστεί. Μέσα στις εφιαλτικές σκηνές που εκτυλίσσονταν γύρω του, βρήκε τη δύναμη να προσφέρει βοήθεια στους τραυματίες. Την ώρα της συνέντευξης, όπως αποκάλυψε, κρατούσε τον ορό ενός τραυματισμένου επιβάτη για να συνδράμει το ιατρικό προσωπικό.

«Υπάρχουν πολλοί τραυματίες και νεκροί. Χρειάζεται να έρθει πολύς κόσμος για να βοηθήσει», δήλωσε, περιγράφοντας την κατάσταση ως εξαιρετικά επείγουσα.

Τις εικόνες που αντίκρισε μετά την έξοδό του από το τρένο περιέγραψε και ο Ιγνάθιο Ρελάνιο, επιβάτης του AVE, μιλώντας στη laSexta. Ο ίδιος κατάφερε να εγκαταλείψει τον συρμό περπατώντας, ωστόσο όσα αντίκρισε πλησιάζοντας τα μπροστινά βαγόνια τον συγκλόνισαν.

«Είδα σορούς, εγκλωβισμένους ανθρώπους να ουρλιάζουν, έναν άνδρα χωρίς χέρι», ανέφερε.

Περιγράφοντας τη στιγμή της σύγκρουσης, είπε ότι προηγήθηκε ένα εξαιρετικά απότομο φρενάρισμα και ότι το βαγόνι στο οποίο βρισκόταν παραλίγο να ανατραπεί, προτού επανέλθει στη θέση του. Όπως πρόσθεσε, οι αποσκευές εκτοξεύτηκαν μέσα στον συρμό, γεγονός που εκτιμά ότι προκάλεσε επιπλέον τραυματισμούς.

Το ιστορικό ασφαλείας των ισπανικών σιδηροδρόμων

Πριν από τα δύο φετινά φονικά δυστυχήματα (Ιανουάριο και Οκτώβριο), η Ισπανία διέθετε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας από σιδηροδρομικά περιστατικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με την Eurostat, με τα πιο πρόσφατα στοιχεία να ανάγονται στο 2024.

Σύμφωνα με τον Οργανισμό Σιδηροδρόμων της ΕΕ, περισσότερο από το 90% του σιδηροδρομικού δικτύου της Ισπανίας διαθέτει το υψηλότερο επίπεδο συστημάτων ελέγχου ασφαλείας της ΕΕ.

Μαζί με το Βέλγιο και την Ελβετία, η Ισπανία διαθέτει το μεγαλύτερο ποσοστό σιδηροδρομικών γραμμών που είναι εξοπλισμένες με πανευρωπαϊκά πρότυπα σηματοδότησης.

Πριν από τη σημερινή τραγωδία και εκείνη του Ιανουαρίου, η προηγούμενη μεγάλη σιδηροδρομική καταστροφή στη χώρα είχε σημειωθεί το 2013.

Σε εκείνο το ατύχημα, 80 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 145 τραυματίστηκαν, όταν αμαξοστοιχία υψηλής ταχύτητας οκτώ βαγονιών εξετράπη της πορείας της σε μια κλειστή στροφή κοντά στη βορειοδυτική πόλη Σαντιάγο δε Κομποστέλα, προσέκρουσε σε τσιμεντένιο τοίχο και τυλίχθηκε στις φλόγες.

Πριν από αυτό, το αμέσως προηγούμενο τεράστιο σιδηροδρομικό δυστύχημα είχε καταγραφεί το 1972, πολύ πριν την ένταξη της Ισπανίας στην ΕΕ και ενώ η χώρα βρισκόταν ακόμη υπό το δικτατορικό καθεστώς του Φράνκο.

📺Ανδρέας Δρυμιώτης: Τα F-35 τα παίρνει η Ελλάδα, όχι η Τουρκία - δεν καταλαβαίνω πού έχουμε χάσει (video)


Την αντίθεσή του στις αναφορές περί «εθνικών ηττών» της Ελλάδας εξέφρασε ο πολιτικός αναλυτής Ανδρέας Δρυμιώτης, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, με αφορμή τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά και τους εξοπλισμούς.

«Από πού ως πού είναι ήττες εθνικές αυτές; Τα F-35 δεν τα παίρνει η Τουρκία. Τα παίρνουμε εμείς. Δεν έχω καταλάβει πού έχουμε χάσει», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η τοποθέτησή του έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα έχει εξασφαλίσει την προμήθεια 20 μαχητικών F-35, ενώ η Τουρκία εξακολουθεί να βρίσκεται εκτός του αμερικανικού προγράμματος, λόγω των περιορισμών που συνδέονται με την κατοχή του ρωσικού συστήματος S-400.

Μάλιστα, ο αρχηγός της τουρκικής αξιωματικής αντιπολίτευσης, Οζγκιούρ Οζέλ, άσκησε στις 27 Οκτωβρίου έντονη κριτική στην κυβέρνηση Ερντογάν, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία παραμένει χωρίς F-35, παρά τις προσπάθειες επανένταξής της στο πρόγραμμα.

Η παρέμβαση Δρυμιώτη εστιάζει στη διάσταση ανάμεσα στην κριτική περί εθνικών υποχωρήσεων και στα υφιστάμενα δεδομένα των αεροπορικών εξοπλισμών Ελλάδας και Τουρκίας.



📺Άδωνις Γεωργιάδης: Ο Μεταξάς είπε το "Όχι"-Αμφιθέατρο «Λέλας Καραγιάννη» στον Ερυθρό Σταυρό (video)


Στην απόφαση να ανακαινιστεί το αμφιθέατρο του νοσοκομείου «Ερυθρός Σταυρός» και να λάβει το όνομα της ηρωίδας της Εθνικής Αντίστασης Λέλας Καραγιάννη αναφέρθηκε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, μιλώντας στο OPEN, ανήμερα της εθνικής επετείου της 28ης Οκτωβρίου.

«Εις μνήμην της ιδρύτριας της Εθνικής Οργάνωσης Μπουμπουλίνα, αποφάσισα να ανακαινίσω το αμφιθέατρο του νοσοκομείου Ερυθρός Σταυρός και να το ονοματίσουμε ως αμφιθέατρο Λέλας Καραγιάννη», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η πρωτοβουλία συνδέεται με την ιστορία της εμβληματικής μορφής της Εθνικής Αντίστασης, η οποία συνελήφθη από την Γκεστάπο τον Ιούλιο του 1944, ενώ νοσηλευόταν στο συγκεκριμένο νοσοκομείο. Η Λέλα Καραγιάννη μεταφέρθηκε στα κρατητήρια της οδού Μέρλιν, όπου βασανίστηκε, και στη συνέχεια στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, προτού εκτελεστεί από τους Γερμανούς στις 8 Σεπτεμβρίου 1944.


Η αναφορά στο «Όχι» του 1940

Κατά τη διάρκεια της ίδιας τηλεοπτικής παρέμβασης, ο υπουργός Υγείας αναφέρθηκε και στην ιστορική σημασία της 28ης Οκτωβρίου 1940, υπογραμμίζοντας τον ρόλο του Ιωάννη Μεταξά και την αντίσταση του ελληνικού λαού απέναντι στις ιταλικές δυνάμεις.

«Είναι η επέτειος της ημέρας που Μεταξάς είπε το "Όχι" και έδωσε την ευκαιρία στον ελληνικό λαό να πει το "Όχι" στα βουνά της Ηπείρου και να γράψουμε μια από τις πιο χρυσές σελίδες δόξας της ελληνικής ιστορίας και της παγκοσμίου ιστορίας», ανέφερε ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Με τη δήλωσή του, ο υπουργός συνέδεσε την απόρριψη του ιταλικού τελεσιγράφου με τον αγώνα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στο αλβανικό μέτωπο και τη συμβολή της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.




Ο Οικουμενικός Πατριάρχης προσευχήθηκε στον τάφο του Πάπα Φραγκίσκου: Η αναφορά του στις σπουδές στη Ρώμη


Ολοκληρώθηκε, σήμερα Τετάρτη, η πενθήμερη επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Ιταλία. Νωρίς το πρωί ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας προσευχήθηκε στον τάφο του μακαριστού πάπα Φραγκίσκου, στην Βασιλική της Ρώμης «Αγία Μαρία η Μεγίστη».

Στην συνέχεια, ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας μετέβη στο Ινστιτούτο Οριεντάλε, το οποίο ανήκει στο καθολικό πανεπιστημίο «Γκρεγκοριάνα», όπου πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές με απόκτηση διδακτορικού στο κανονικό δίκαιο, πριν από έξι δεκαετίες. Το «Οριεντάλε» οργάνωσε ειδική έκθεση αφιερωμένη στην φοίτησή του και του απέδωσε ειδικό μετάλλιο του ινστιτούτου.


Ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας, στην διάλεξή του πραγματοποίησε αναδρομή στα τρία χρόνια παραμονής του στη Ρώμη, υπενθυμίζοντας ότι είχε την ευκαιρία να πραγματοποιήσει τις μεταπτυχιακές σπουδές του χάρη σε υποτροφία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ότι στο Ινστιτούτο Οριεντάλε οι παραδόσεις γίνονταν στα λατινικά. Κατάφερε να τα μάθει, μέσα σε δύο μόλις μήνες.

Ο κ. Βαρθολομαίος ανέφερε, επίσης, πως όταν βρισκόταν στη Ρώμη ως φοιτητής, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας και ο πάπας Παύλος ο ΣΤ' συναντήθηκαν στα Ιεροσόλυμα και σχεδόν δυο χρόνια αργότερα, στις 7 Δεκεμβρίου 1965, τα αναθέματα του 1054 άρθηκαν συγχρόνως, στην Ρώμη και στην Κωνσταντινούπολη. «Ήμουν ένας φοιτητής, όταν ο πάγος εννέα αιώνων άρχισε να λιώνει», είπε χαρακτηριστικά.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρθηκε, επίσης, στην ανάγκη επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, υπογραμμίζοντας ότι «η θεολογική σχολή είναι ο χώρος στον οποίο μια εκκλησία ετοιμάζει το μέλλον της» και πως «κλείνοντάς την, σημαίνει ότι καθιστάς αβέβαιο το μέλλον της Εκκλησίας».

«Σήμερα, όμως, μπορούμε να μιλάμε όχι μόνον για πληγή αλλά και για ελπίδα. Πρόσφατα συναντηθήκαμε με τον πρόεδρο της Τουρκίας και το Οικουμενικό Πατριαρχείο βρίσκεται σε νέες και ενθαρρυντικές συνομιλίες με το υπουργείο Εθνικής Παιδείας και με το Συμβούλιο Ανώτατης Εκπαίδευσης. Υποδεχόμαστε αυτή την εξέλιξη με ειλικρινή ευγνωμοσύνη και ενθαρρύνουμε κάθε έναν που εργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση να φέρει την προσπάθεια σε πέρας», δήλωσε ο κ. Βαρθολομαίος.

Ολοκληρώνοντας την διάλεξή του, υπογράμμισε:

«Πριν από σχεδόν εξήντα χρόνια, ένα Σάββατο πριν από τα Χριστούγεννα, ένας νεαρός διάκονος υποστήριξε εδώ τη διατριβή του, χωρίς να γνωρίζει πού θα τον οδηγούσε ο Θεός. Φαντάστηκε μια έδρα στη Χάλκη. Ο Θεός του έδωσε αντ' αυτού τον Θρόνο του Αγίου Ανδρέα. Φαντάστηκε ότι θα δίδασκε τους ιερούς κανόνες σε κάποιους μαθητές. Ο Θεός του ανέθεσε το έργο να τους φυλάττει για ολόκληρη την Ορθόδοξη Εκκλησία και να τους προσφέρει στον διάλογο με όλους τους Χριστιανούς. Σήμερα ο ίδιος άνθρωπος επιστρέφει, μεγαλύτερος σε ηλικία και, ελπίζουμε, λίγο σοφότερος, για να πει μια λέξη: ευχαριστώ!

Ευχαριστούμε τον Θεό, ο οποίος δίδει κάθε καλό δώρο. Ευχαριστούμε τον Πατριάρχη Αθηναγόρα, ο οποίος μας έστειλε εδώ και που πριν από 59 χρόνια έβαλε την υπογραφή του δίπλα σε αυτήν του Παύλου του ΣΤ' στο μονοπάτι της επανασυμφιλίωσης. Ευχαριστούμε τον Αμίλκα Αλιβιζάτο, ο οποίος μας έδειξε τον δρόμο. Ευχαριστούμε τον Πατέρα Ιβάν Ζούζεκ και όλους τους καθηγητές μας, που μας δίδαξαν με υπομονή. Ευχαριστούμε τον Πάπα Φραγκίσκο, τον φίλο του οποίου τον τάφο προσκυνήσαμε σήμερα το πρωί. Και σας ευχαριστούμε, αγαπητέ Πάτερ Πρόεδρε, αγαπητοί καθηγητές και φοιτητές, για αυτή την αξέχαστη υποδοχή και για την έκθεση που μας έδωσε πίσω την νεότητά μας.

Προσευχόμαστε ο Κύριος να ανοίξει σύντομα ξανά τις πύλες της Χάλκης, ώστε οι νέοι μας να σπουδάσουν εκεί όπως εμείς κάποτε σπουδάζαμε εδώ. Προσευχόμαστε οι Ορθόδοξες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες να ανακαλύψουν ξανά τον κοινό θησαυρό των κανόνων τους. Προσευχόμαστε οι δύο αδελφές Εκκλησίες μας, οι οποίες συνδέονται με τόσους πολλούς κοινούς κανόνες, να μοιραστούν ξανά μια μέρα το ίδιο Ποτήρι. Και προσευχόμαστε αυτό το Ινστιτούτο να συνεχίσει να είναι αυτό που ήταν για εμάς: ένα σχολείο της Χριστιανικής Ανατολής, ένας τόπος συνάντησης και ένα σπίτι».

Ποια είναι η πρώην βουλευτής που θέλει να γίνει ηθοποιός – «Τα νέα ξεκινήματα είναι ο δρόμος για να επαναπροσδιορίσουμε τον εαυτό μας»


Μια νέα σελίδα στη ζωή της ανοίγει η πρώην βουλευτής του ΜέΡΑ25 και του ΣΥΡΙΖΑ, Ναταλίας-Αγγελικής Αδαμοπούλου, η οποία αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο της υποκριτικής, όπως ανακοίνωσε μέσω των social media.

Η δικηγόρος, που έγινε γνωστή από την παρουσία της στην πολιτική σκηνή, γνωστοποίησε ότι έγινε δεκτή σε τρεις δραματικές σχολές, εκφράζοντας την επιθυμία της να εξερευνήσει έναν διαφορετικό χώρο και να ανακαλύψει νέες πτυχές του εαυτού της μέσα από την τέχνη του θεάτρου.

«Γιατί ηθοποιός σημαίνει αλήθεια. Γιατί μέσα από τον δρόμο αυτόν αναζητώ να έρθω σε επαφή με τις άγνωστες πτυχές του εαυτού μου», έγραψε χαρακτηριστικά στην ανάρτησή της, εξηγώντας τους λόγους που την οδήγησαν στη συγκεκριμένη επιλογή.

Η πολιτική διαδρομή της

Η Αγγελική-Ναταλία Αδαμοπούλου εξελέγη βουλευτής με το ΜέΡΑ25 το 2019. Την περίοδο 2022-2023 συνεργάστηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ στη συνέχεια παρέμεινε στο Κοινοβούλιο ως ανεξάρτητη βουλευτής.

Το τελευταίο διάστημα, το όνομά της έχει συνδεθεί με τις διαδικασίες διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με τις σχετικές αναφορές.

Πλέον, η ίδια στρέφεται προς τον χώρο της υποκριτικής, επιλέγοντας να δοκιμαστεί σε ένα διαφορετικό επαγγελματικό πεδίο. Η αποδοχή της σε τρεις δραματικές σχολές αποτελεί το πρώτο βήμα σε αυτή τη νέα διαδρομή, με την ίδια να εκφράζει δημόσια την επιθυμία της να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό της μέσα από την καλλιτεχνική δημιουργία.

Ολόκληρη η ανάρτηση της Ναταλίας – Αγγελικής Αδαμοπούλου

«Μία καινούρια σελίδα ανοίγει στην ζωή μου και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη για αυτό.

Τα νέα ξεκινήματα είναι ο δρόμος για να επαναπροσδιορίσουμε τον εαυτό μας.

Κατόπιν της συμμετοχής μου στις εισαγωγικές εξετάσεις για τις Ανώτερες Σχολές Δραματικής Τέχνης που διεξάγονται από το Υπουργείο Πολιτισμού, έγινα δεκτή από τις εξής Ανώτερες Σχολές Δραματικής Τέχνης:

Δραματική Σχολή ”Βεάκη”

Δραματική Σχολή ”Μοντέρνοι Καιροί”

Δραματική Σχολή Αθηνών “Γ. Θεοδοσιάδη”

Η εξέταση περιείχε: 1. Μονόλογο: ρόλος- ”Μαίρη” από το θεατρικό έργο, ”Η Φαλακρή Τραγουδίστρια” του Ευγένιου Ιονέσκο (θέατρο του παραλόγου)

2. Ποίημα: Άτιτλο από την ποιητική Συλλογή ”Βία του Βίου” του Τσιμάρα Τζανάτου

3.Τραγούδι: ”Άσμα Ασμάτων”, στίχοι του Ιάκωβου Καμπανέλλη και μουσική του Μίκη Θεοδωράκη

4. Αυτοσχεδιασμό

5. Θεωρια- Ιστορία Θεάτρου

Ευχαριστώ την ηθοποιό και διευθύντρια της Δραματικής Σχολής ”Μοντέρνοι Καιροί”, κ. Εβίτα Παπασπύρου για την πολύτιμη καθοδήγηση και συμβολή της στις τρεις εβδομάδες της προετοιμασίας μου.

Ήταν επίσης τιμή και χαρά μου που μέσα από τη διαδικασία αυτή γνώρισα σε μάθημα του αυτοσχεδιασμού την ηθοποιό και επίσης διδάσκουσα στην Δραματική Σχολή “Μοντέρνοι Καιροί”, κ. Ζωή Ρηγοπούλου.

Γιατί ηθοποιός σημαίνει αλήθεια.

Γιατί μέσα από τον δρόμο αυτόν αναζητώ να έρθω σε επαφή με τις άγνωστες πτυχές του εαυτού μου.

Γιατί κατά τη ρήση του μεγάλου εικαστικού και μουσικού, Στάθη Λογοθέτη ”Η τέχνη είναι μία βιολογική αναγκαιότητα»



📺Εκατόμβη νεκρών σε εννέα μήνες στην Ισπανία: Η μαύρη ιστορία των σιδηροδρομικών δυστυχημάτων στη χώρα, οι βλάβες, τα ανθρώπινα λάθη, τα κενά ασφαλείας


Η Ισπανία βρίσκεται αντιμέτωπη με τη δεύτερη μεγάλη σιδηροδρομική τραγωδία της μέσα στο 2026. Τουλάχιστον 68 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από τη σύγκρουση δύο επιβατικών τρένων υψηλής ταχύτητας στην επαρχία του Τολέδο, μόλις εννέα μήνες μετά το δυστύχημα στο Αδαμούθ της Κόρδοβας, όπου είχαν σκοτωθεί 46 άνθρωποι.

Οι πρώτες πληροφορίες από την έρευνα για τη νέα τραγωδία στρέφονται σε βλάβη του συστήματος σηματοδότησης και σε πιθανό ανθρώπινο σφάλμα κατά την επανεκκίνηση της κυκλοφορίας.

Μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο, δύο σοβαρά δυστυχήματα στον ίδιο σιδηροδρομικό άξονα έχουν προκαλέσει τον θάνατο τουλάχιστον 114 ανθρώπων, επαναφέροντας στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης την ασφάλεια ενός από τα μεγαλύτερα δίκτυα σιδηροδρόμων υψηλής ταχύτητας στον κόσμο.

@protothema.gr 🚨 Ισπανία: Τρεις σιδηροδρομικές τραγωδίες μέσα σε 10 μήνες - 111 νεκροί #protothema #news #tiktokgreece #greektiktok ♬ πρωτότυπος ήχος - protothema.gr

Πώς συνέβη η τραγωδία στο Τολέδο

Το δυστύχημα σημειώθηκε στις 08:54 το πρωί της Τετάρτης 28 Οκτωβρίου, τοπική ώρα Ισπανίας, στο 118ο χιλιόμετρο της σιδηροδρομικής γραμμής που συνδέει τη Μαδρίτη με την Ανδαλουσία, ανάμεσα στις περιοχές Μόρα, Οργκάθ και Ούρδα, στην επαρχία του Τολέδο. Στη σύγκρουση ενεπλάκησαν δύο συρμοί υψηλής ταχύτητας, ένας της κρατικής Renfe και ένας της ιδιωτικής Iryo.

Το τρένο AVE της Renfe είχε αναχωρήσει από τον σταθμό Puerta de Atocha της Μαδρίτης στις 08:00, με προγραμματισμένη άφιξη στη Σεβίλλη στις 10:39. Στην ίδια σιδηροδρομική γραμμή βρισκόταν και ο συρμός της Iryo, ο οποίος είχε ακινητοποιηθεί για λόγους που εξακολουθούν να διερευνώνται. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η ισπανική δημόσια τηλεόραση RTVE, στο τρένο της Renfe επέβαιναν 397 επιβάτες, ενώ στον συρμό της Iryo 147 άνθρωποι, ανάμεσά τους ένα βρέφος. Ο συρμός της Renfe προσέκρουσε στο πίσω μέρος του ακινητοποιημένου τρένου, προκαλώντας εκτροχιασμό βαγονιών και την πτώση ορισμένων από αυτά σε πρανές δίπλα στις γραμμές.

Εκατόμβη νεκρών σε εννέα μήνες στην Ισπανία: Η μαύρη ιστορία των σιδηροδρομικών δυστυχημάτων στη χώρα, οι βλάβες, τα ανθρώπινα λάθη, τα κενά ασφαλείας
Εκατόμβη νεκρών σε εννέα μήνες στην Ισπανία: Η μαύρη ιστορία των σιδηροδρομικών δυστυχημάτων στη χώρα, οι βλάβες, τα ανθρώπινα λάθη, τα κενά ασφαλείας

Η σφοδρότητα της σύγκρουσης δυσχέρανε από τις πρώτες στιγμές τις επιχειρήσεις των σωστικών συνεργείων. Στο σημείο αναπτύχθηκαν δυνάμεις της Πυροσβεστικής, της Πολιτικής Προστασίας, της Πολιτοφυλακής και των υπηρεσιών υγείας της Καστίλης-Λα Μάντσα. Κινητοποιήθηκαν επίσης υγειονομικά ελικόπτερα και κινητές μονάδες επείγουσας περίθαλψης. Ο απολογισμός αυξήθηκε δραματικά μέσα στις επόμενες ώρες. Οι αρχικές πληροφορίες έκαναν λόγο για δέκα νεκρούς, στη συνέχεια οι τοπικές αρχές ανέβασαν τον αριθμό στους 30, ενώ οι νεότερες ενημερώσεις από κυβερνητικές πηγές επιβεβαίωσαν τουλάχιστον 68 θανάτους. Παράλληλα, περίπου 50 άνθρωποι αναφέρονται ως σοβαρά τραυματισμένοι, ορισμένοι σε κρίσιμη κατάσταση, και περίπου 30 ακόμη με ελαφρύτερα τραύματα.

Ο αριθμός των θυμάτων δεν θεωρείται οριστικός. Η διακοπή της κυκλοφορίας στον σιδηροδρομικό άξονα Μαδρίτης-Ανδαλουσίας επηρέασε μεγάλο αριθμό δρομολογίων. Η Adif, ο δημόσιος διαχειριστής της ισπανικής σιδηροδρομικής υποδομής, ανακοίνωσε την αναστολή των υπηρεσιών, ενώ η Renfe ενεργοποίησε το σχέδιο αντιμετώπισης σιδηροδρομικών δυστυχημάτων και παροχής υποστήριξης στις οικογένειες των θυμάτων.


Η βλάβη στη σηματοδότηση και το ενδεχόμενο ανθρώπινου λάθους

Το κεντρικό ερώτημα που εξετάζουν οι ισπανικές Αρχές αφορά τις συνθήκες υπό τις οποίες επετράπη σε έναν συρμό υψηλής ταχύτητας να συνεχίσει την πορεία του, ενώ μπροστά του βρισκόταν ακινητοποιημένο άλλο τρένο. Σύμφωνα με πληροφορίες της El País και της La Voz de Galicia από πηγές της έρευνας, περίπου στις 08:30 καταγράφηκε πρόβλημα στο σύστημα σηματοδότησης του συγκεκριμένου τμήματος. Η βλάβη επηρέασε το σύστημα LZB, το οποίο παρακολουθεί διαρκώς την κυκλοφορία των συρμών και μπορεί να ενεργοποιεί αυτοματοποιημένες διαδικασίες πέδησης όταν εντοπίζονται επικίνδυνες καταστάσεις. Η διακοπή της λειτουργίας του είχε ως αποτέλεσμα την ακινητοποίηση αρκετών τρένων στην περιοχή.

Η διαχείριση της κυκλοφορίας πέρασε στη συνέχεια σε εναλλακτική διαδικασία, που απαιτούσε εντολές από το προσωπικό ελέγχου. Κατά τις πρώτες πληροφορίες, ένας ελεγκτής της Adif έδωσε εντολή επανεκκίνησης σε συρμό της Renfe, παρότι σε απόσταση περίπου 25 χιλιομέτρων βρισκόταν ακινητοποιημένο το τρένο της Iryo. Η εντολή φέρεται να προέβλεπε κανονική συνέχιση της πορείας, αντί για κίνηση υπό περιορισμένη ταχύτητα και αυξημένη επιτήρηση της γραμμής. Σύμφωνα με την El País, το σχετικό πρωτόκολλο σε αυτές τις συνθήκες προβλέπει κίνηση με ταχύτητα έως 40 χιλιομέτρων την ώρα.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι το σύστημα ασφαλείας είχε λειτουργήσει κατά την αρχική εμφάνιση της βλάβης, σταματώντας τους συρμούς. Το δυστύχημα φαίνεται ότι συνέβη κατά τη διαδικασία αποκατάστασης της κυκλοφορίας, όταν η ευθύνη μεταφέρθηκε από τα αυτοματοποιημένα συστήματα στον ανθρώπινο χειρισμό. Οι εντολές που δόθηκαν έχουν καταγραφεί σε ηχητική και γραπτή μορφή και εξετάζονται από τους ερευνητές. Παραμένει επίσης άγνωστο γιατί το τρένο της Iryo δεν μπόρεσε να ξεκινήσει εκ νέου. Πρόκειται, πάντως, για προκαταρκτικά ευρήματα και δημοσιογραφικές πληροφορίες από την έρευνα, όχι για οριστικό τεχνικό πόρισμα. Η ακριβής αλληλουχία των βλαβών, των εντολών και των ενεργειών των εμπλεκόμενων προσώπων θα πρέπει να επιβεβαιωθεί από τις αρμόδιες Αρχές.

Η τραγωδία του Αδαμούθ τον Ιανουάριο και τα ερωτήματα για το δίκτυο υψηλής ταχύτητας

Η σημερινή σύγκρουση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα επειδή σημειώθηκε στον ίδιο σιδηροδρομικό άξονα στον οποίο είχε καταγραφεί, στις 18 Ιανουαρίου 2026, το πολύνεκρο δυστύχημα του Αδαμούθ, στην επαρχία της Κόρδοβας. Εκείνο το βράδυ, στις 19:43, ένας συρμός της Iryo που εκτελούσε το δρομολόγιο Μάλαγα-Μαδρίτη εκτροχιάστηκε, με αποτέλεσμα τμήμα του να βρεθεί στην τροχιά αντίθετα κινούμενου τρένου Alvia της Renfe, το οποίο πραγματοποιούσε τη διαδρομή Μαδρίτη-Ουέλβα. Στην αμαξοστοιχία της Iryo επέβαιναν 294 άνθρωποι, ενώ στο Alvia 187 επιβάτες. Από την καταστροφή σκοτώθηκαν 46 άνθρωποι και περισσότεροι από εκατό τραυματίστηκαν.

Η έρευνα επικεντρώθηκε σε πιθανή θραύση σιδηροτροχιάς ή συγκόλλησης στο 318,681ο χιλιόμετρο της γραμμής Μαδρίτης-Σεβίλλης. Σύμφωνα με τα ισπανικά δημοσιεύματα, έκθεση της Πολιτοφυλακής κατέγραψε στοιχεία για τη θραύση της γραμμής πριν από τη σύγκρουση, ενώ η δικαστική διερεύνηση παραμένει ανοιχτή. Οι Αρχές εξετάζουν ζητήματα που σχετίζονται με τη συντήρηση, την κατάσταση των υλικών και την επιτήρηση της υποδομής.



Από τα μέχρι σήμερα ευρήματα δεν προκύπτει οριστική απόδοση ευθυνών. Δύο ημέρες αργότερα, στις 20 Ιανουαρίου, νέο θανατηφόρο περιστατικό σημειώθηκε στην Καταλονία, κοντά στην Τζελίδα της Βαρκελώνης. Προαστιακό τρένο του δικτύου Rodalies προσέκρουσε σε τοίχο αντιστήριξης που είχε καταρρεύσει πάνω στις γραμμές έπειτα από έντονες βροχοπτώσεις.

Ο 27χρονος μηχανοδηγός Φερνάντο Ουέρτα έχασε τη ζωή του και 37 άνθρωποι τραυματίστηκαν. Η σύμπτωση τριών σοβαρών περιστατικών μέσα στο ίδιο έτος, με δύο από αυτά να αφορούν τη γραμμή Μαδρίτης-Ανδαλουσίας, εντείνει την πίεση προς την ισπανική κυβέρνηση και τον διαχειριστή του δικτύου. Τα αίτια, ωστόσο, διαφέρουν. Στο Αδαμούθ εξετάζεται η ακεραιότητα της σιδηροδρομικής γραμμής, στην Τζελίδα η κατάρρευση τεχνικού έργου και στο σημερινό δυστύχημα η λειτουργία της σηματοδότησης και η διαχείριση της κυκλοφορίας. Η σύνδεσή τους σε μία ενιαία τεχνική αστοχία δεν τεκμηριώνεται από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Από το 1852 μέχρι σήμερα - Οι πρώτες καταστροφές στους ισπανικούς σιδηροδρόμους

Η ιστορία των σιδηροδρομικών δυστυχημάτων στην Ισπανία ξεκινά σχεδόν ταυτόχρονα με τη δημιουργία του σιδηροδρομικού δικτύου της χώρας, στα μέσα του 19ου αιώνα. Η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή στην ηπειρωτική Ισπανία, μεταξύ Βαρκελώνης και Ματαρό, εγκαινιάστηκε το 1848, εγκαινιάζοντας μια περίοδο ταχείας ανάπτυξης των μεταφορών. Ένα από τα πρώτα καταγεγραμμένα θανατηφόρα σιδηροδρομικά δυστυχήματα σημειώθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1852, όταν επιβατικό τρένο της γραμμής Μαδρίτης-Αρανχουέθ εκτροχιάστηκε στην περιοχή Βαγιέκας.

Δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν και 19 τραυματίστηκαν. Το συγκεκριμένο περιστατικό αναφέρεται στις ιστορικές συλλογές ως το παλαιότερο γνωστό δυστύχημα επιβατικού τρένου με νεκρούς, εξαιρουμένων παρασύρσεων ανθρώπων ή οχημάτων. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1855, η κατάρρευση γέφυρας πάνω από τον χείμαρρο Αμπρονιγάλ, κοντά στη Μαδρίτη, προκάλεσε τον θάνατο πέντε ανθρώπων.

Έναν χρόνο αργότερα, στις 16 Σεπτεμβρίου 1856, πυρκαγιά σε βαγόνι ταχυδρομικού τρένου, στην περιοχή μεταξύ Ουέρτα ντε Βαλδεκαράμπανος και Βιγιασεκίγια, προκάλεσε επίσης πέντε θανάτους. Στις 28 Νοεμβρίου 1859, τέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν στον εκτροχιασμό ταχυδρομικού τρένου μεταξύ Αλμάνσα και Αλπέρα, ενώ στις 7 Οκτωβρίου 1863 καταγράφηκε μία από τις πρώτες μεγάλες καταστροφές του ισπανικού δικτύου. Τρένο που εκτελούσε δρομολόγιο από τη Χιρόνα προς τη Βαρκελώνη εκτροχιάστηκε σε γέφυρα κοντά στο Οσταλρίκ, προκαλώντας τον θάνατο 21 ανθρώπων και τον τραυματισμό άλλων 11. Τα γεγονότα αυτά αποτυπώνουν τις συνθήκες λειτουργίας των πρώτων δεκαετιών των σιδηροδρόμων, όταν η αντοχή των γεφυρών, η ποιότητα των γραμμών, τα μηχανικά συστήματα πέδησης και η επικοινωνία μεταξύ των σταθμών αποτελούσαν βασικούς παράγοντες κινδύνου. Η διαθέσιμη ιστορική καταγραφή των δυστυχημάτων του 19ου αιώνα δεν είναι ενιαία ούτε πλήρης. Οι αριθμοί βασίζονται σε ιστορικά δημοσιεύματα και μεταγενέστερες καταγραφές, οι οποίες δεν είναι πάντοτε συγκρίσιμες με τις σύγχρονες στατιστικές.

Τορέ ντελ Μπιέρθο, 1944 - Το δυστύχημα που η δικτατορία προσπάθησε να αποκρύψει

Η μεγαλύτερη γνωστή σιδηροδρομική καταστροφή στην ιστορία της Ισπανίας σημειώθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1944, στην περιοχή Τορέ ντελ Μπιέρθο, στην επαρχία Λεόν. Ένα ταχυδρομικό-επιβατικό τρένο που εκτελούσε δρομολόγιο από τη Μαδρίτη προς τη Γαλικία συγκρούστηκε με ατμομηχανή μέσα σε σήραγγα. Στη συνέχεια σημειώθηκε και δεύτερη σύγκρουση με εμπορευματική αμαξοστοιχία, προκαλώντας μεγάλη πυρκαγιά. Η επίσημη ανακοίνωση της εποχής έκανε λόγο για 78 ή 79 νεκρούς και 75 τραυματίες.

Ωστόσο, μεταγενέστερες ιστορικές έρευνες έχουν εκτιμήσει ότι οι νεκροί μπορεί να ανέρχονταν σε αρκετές εκατοντάδες, με ορισμένες αναφορές να ανεβάζουν τον αριθμό μεταξύ 500 και 800. Η απόκλιση αυτή συνδέεται με τη λογοκρισία της δικτατορίας του Φρανθίσκο Φράνκο, η οποία περιόρισε τη δημοσιοποίηση πληροφοριών για το δυστύχημα. Οι διαφορετικοί αριθμοί εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο ιστορικής συζήτησης, καθώς δεν υπάρχει πλήρως εξακριβωμένος ονομαστικός κατάλογος θυμάτων. Το δυστύχημα στο Τορέ ντελ Μπιέρθο παραμένει η πιο χαρακτηριστική περίπτωση κατά την οποία η πραγματική έκταση μιας σιδηροδρομικής καταστροφής στην Ισπανία δεν αποτυπώθηκε στις επίσημες ανακοινώσεις της εποχής.


Οι δεκαετίες του 1960 και του 1970 - Μετωπικές συγκρούσεις και δεκάδες νεκροί

Στις 9 Ιανουαρίου 1961, η σύγκρουση επιβατικού εξπρές από τη Βαλένθια με εμπορευματική αμαξοστοιχία στη Βαρκελώνη προκάλεσε τον θάνατο 24 ανθρώπων και τον τραυματισμό 50. Στις 11 Φεβρουαρίου 1965, πυρκαγιά σε τρία βαγόνια ταχυδρομικού τρένου που εκτελούσε το δρομολόγιο Μαδρίτη-Βαρκελώνη, ανάμεσα στους σταθμούς Γκριθέν και Πινσέκε της Σαραγόσα, κόστισε τη ζωή σε 34 ανθρώπους, ενώ 33 τραυματίστηκαν. Ακολούθησε, στις 19 Δεκεμβρίου 1966, σύγκρουση επιβατικού αυτοκινητάμαξας με εμπορευματικό τρένο στη Βιγιαφράνκα ντελ Κάμπο, στην επαρχία Τερουέλ.

Ο απολογισμός ήταν 21 νεκροί και οκτώ τραυματίες. Στις 9 Αυγούστου 1970, δύο τρένα της γραμμής Πλένθια-Μπιλμπάο συγκρούστηκαν μετωπικά στην Ουρντούλιθ της Χώρας των Βάσκων. Η σύγκρουση προκάλεσε 33 θανάτους. Οι καταγραφές διαφέρουν ως προς τον αριθμό των τραυματιών, με ορισμένες πηγές να αναφέρουν 47 και άλλες περισσότερους από 200. Το δυστύχημα αυτό ανέδειξε τους κινδύνους λειτουργίας γραμμών με πυκνή κυκλοφορία και περιορισμένα τεχνολογικά μέσα ελέγχου, ιδιαίτερα όταν η ασφαλής διέλευση των συρμών εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από τη συνεργασία μεταξύ σταθμών και χειριστών.

Δύο χρόνια αργότερα, στις 21 Ιουλίου 1972, σημειώθηκε μία από τις μεγαλύτερες σιδηροδρομικές τραγωδίες στην ιστορία της χώρας. Μεταξύ των σταθμών Ελ Κουέρβο και Λεμπρίχα, στην επαρχία της Σεβίλλης, ένα περιφερειακό τρένο που εκτελούσε το δρομολόγιο Κάδιθ-Σεβίλλη συγκρούστηκε μετωπικά με εξπρές που κατευθυνόταν από τη Μαδρίτη προς το Κάδιθ. Οι ιστορικές πηγές καταγράφουν διαφορετικούς τελικούς απολογισμούς, από 77 έως 86 νεκρούς και περισσότερους από εκατό τραυματίες. Η ισπανική δημόσια τηλεόραση αναφέρει 86 θανάτους, επικαλούμενη και τις εκδηλώσεις μνήμης για τα 50 χρόνια από το δυστύχημα. Η σύγκρουση στο Ελ Κουέρβο παραμένει μία από τις φονικότερες της μεταπολεμικής Ισπανίας.

Από το 1977 μέχρι το 2003 - Οι συγκρούσεις και οι εκτροχιασμοί που σημάδεψαν την Ισπανία

Τον Φεβρουάριο του 1977, σύγκρουση δύο συρμών στην Κορμπέρα ντε Γιομπρεγάτ, κοντά στη Βαρκελώνη, προκάλεσε 22 θανάτους και 87 τραυματισμούς. Οι δημοσιευμένες ιστορικές αναφορές παρουσιάζουν μικρές αποκλίσεις στην ακριβή ημερομηνία του συμβάντος, χωρίς να αμφισβητούν τον απολογισμό. Στις 15 Δεκεμβρίου 1978, ο εκτροχιασμός τρένου Talgo κοντά στη Μανθανάρες, στην επαρχία Θιουδάδ Ρεάλ, προκάλεσε τον θάνατο 13 ανθρώπων και τον τραυματισμό 15. Στις 15 Ιουλίου 1980, ακόμη ένα Talgo που εκτελούσε το δρομολόγιο Βαρκελώνη-Μαδρίτη συγκρούστηκε με εμπορευματικό τρένο κοντά στον σταθμό Τορράλμπα ντελ Μοράλ, στην επαρχία Σόρια.

Οι καταγραφές κάνουν λόγο για τουλάχιστον 17 νεκρούς. Λίγους μήνες αργότερα, στις 24 Σεπτεμβρίου 1980, σημειώθηκε μια από τις σοβαρότερες τραγωδίες σε ισόπεδη σιδηροδρομική διάβαση. Τρένο που εκτελούσε το δρομολόγιο Μαδρίτη-Βαλένθια παρέσυρε λεωφορείο στη Χιριβέγια, κοντά στη Βαλένθια. Οι μπάρες της διάβασης ήταν ανεβασμένες και 26 ή 27 επιβάτες του λεωφορείου σκοτώθηκαν, σύμφωνα με τις διαφορετικές ιστορικές καταγραφές. Στις 31 Μαρτίου 1997, ο εκτροχιασμός του Intercity «Μιγκέλ ντε Ουναμούνο», που εκτελούσε το δρομολόγιο Βαρκελώνη-Ιρούν, προκάλεσε 18 θανάτους και περισσότερους από εκατό τραυματισμούς στην περιοχή Ουάρτε-Αρακίλ της Ναβάρας. Το τρένο εισήλθε με υπερβολική ταχύτητα σε αλλαγή τροχιάς κοντά στον σταθμό. Στις 3 Ιουνίου 2003, στην περιοχή Τσιντσίγια της Αλμπαθέτε, συγκρούστηκαν μετωπικά επιβατικό Talgo και εμπορευματική αμαξοστοιχία σε τμήμα μονής γραμμής. Ο απολογισμός στις νεότερες συγκεντρωτικές καταγραφές αναφέρεται σε 19 νεκρούς και 38 τραυματίες. Η τραγωδία επανέφερε τη συζήτηση για τα συστήματα ελέγχου κυκλοφορίας και τις διαδικασίες διαχείρισης των συρμών σε γραμμές χωρίς ξεχωριστές τροχιές ανά κατεύθυνση.

Βαλένθια 2006 - Η τραγωδία του μετρό με τους 43 νεκρούς

Στις 3 Ιουλίου 2006, πέντε ημέρες πριν από την επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄ στη Βαλένθια, συρμός της γραμμής 1 του μετρό εκτροχιάστηκε σε υπόγειο τμήμα του δικτύου, κοντά στον σταθμό Χεσούς. Συνολικά 43 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 47 τραυματίστηκαν. Η διερεύνηση του δυστυχήματος ανέδειξε τόσο τον ρόλο της υπερβολικής ταχύτητας κατά την είσοδο σε καμπύλη όσο και σοβαρά ερωτήματα για τα διαθέσιμα συστήματα προστασίας.

Η υπόθεση προκάλεσε πολυετή πολιτική και δικαστική αντιπαράθεση, με τις οικογένειες των θυμάτων να καταγγέλλουν ελλιπή διερεύνηση των συνθηκών και των ευθυνών. Η τραγωδία της Βαλένθιας αποτελεί ξεχωριστή κατηγορία, καθώς σημειώθηκε σε δίκτυο μετρό και όχι στον συμβατικό υπεραστικό σιδηρόδρομο. Περιλαμβάνεται, ωστόσο, στην ευρύτερη ιστορική καταγραφή των ισπανικών σιδηροδρομικών δυστυχημάτων.


Σαντιάγο ντε Κομποστέλα 2013 - Οι 80 νεκροί και η δικαστική απόφαση

Στις 24 Ιουλίου 2013, παραμονή της μεγάλης γιορτής του Αγίου Ιακώβου στη Γαλικία, η Ισπανία βίωσε τη μεγαλύτερη σιδηροδρομική τραγωδία της σύγχρονης ιστορίας της μέχρι σήμερα. Ένας συρμός Alvia, που εκτελούσε το δρομολόγιο Μαδρίτη-Φερόλ, εκτροχιάστηκε στην καμπύλη Α Γκραντέιρα, στην περιοχή Ανγκρόις, λίγο πριν από την είσοδό του στον σταθμό του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα. Το τρένο εισήλθε στην καμπύλη με ταχύτητα πολύ μεγαλύτερη από το επιτρεπόμενο όριο των 80 χιλιομέτρων την ώρα. Από τον εκτροχιασμό σκοτώθηκαν 80 άνθρωποι και περισσότεροι από 140 τραυματίστηκαν. Το δυστύχημα άνοιξε μια μακρά δικαστική διαδικασία σχετικά με την ευθύνη του μηχανοδηγού, τη λειτουργία των συστημάτων ασφαλείας και τη διαχείριση του κινδύνου κατά τη μετάβαση από τη γραμμή υψηλής ταχύτητας σε τμήμα με σημαντικά χαμηλότερο επιτρεπόμενο όριο.

Τον Ιανουάριο του 2026, σχεδόν δεκατρία χρόνια μετά την τραγωδία, το Εφετείο της Α Κορούνια επιβεβαίωσε την ποινή φυλάκισης δύο ετών και έξι μηνών για τον μηχανοδηγό Φρανθίσκο Γκαρθόν, για ανθρωποκτονίες και σωματικές βλάβες από αμέλεια. Παράλληλα, αθώωσε τον πρώην διευθυντή ασφάλειας κυκλοφορίας της Adif, Αντρές Κορταμπιτάρτε, ανατρέποντας την προηγούμενη καταδίκη του. Η υπόθεση του Σαντιάγο παραμένει καθοριστική για τη συζήτηση σχετικά με τη σχέση ανάμεσα στο ανθρώπινο λάθος και στα αυτοματοποιημένα συστήματα προστασίας. Η διερεύνησή της έδειξε πόσο σημαντικό είναι να εξετάζεται όχι μόνο η τελευταία ενέργεια πριν από ένα δυστύχημα, αλλά και το σύνολο των συνθηκών μέσα στις οποίες αυτή πραγματοποιήθηκε.


Από το Σαντιάγο στο Τολέδο - Τα διαφορετικά αίτια των μεγάλων δυστυχημάτων

Η σύγκριση των σοβαρότερων περιστατικών των τελευταίων δεκαετιών αναδεικνύει διαφορετικούς τύπους κινδύνων στο ισπανικό σιδηροδρομικό δίκτυο. Το 1997, στην Ουάρτε-Αρακίλ, και το 2013, στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, η υπερβολική ταχύτητα υπήρξε καθοριστικός παράγοντας.

Το 2003, στην Τσιντσίγια, η μετωπική σύγκρουση σημειώθηκε σε μονή σιδηροδρομική γραμμή. Το 2006, στη Βαλένθια, οι έρευνες εξέτασαν τόσο την ταχύτητα του συρμού όσο και την επάρκεια των μέσων προστασίας. Το 2026, στο Αδαμούθ, η τεχνική έρευνα επικεντρώθηκε στην κατάσταση της σιδηροτροχιάς και στη συντήρησή της. Στο σημερινό δυστύχημα του Τολέδο, οι πρώτες πληροφορίες στρέφουν την προσοχή στην αστοχία του συστήματος σηματοδότησης και στις εντολές που δόθηκαν για την επανεκκίνηση της κυκλοφορίας.

Η διάκριση έχει ιδιαίτερη σημασία. Η αναζήτηση κοινών χαρακτηριστικών μεταξύ των δυστυχημάτων μπορεί να βοηθήσει στην αξιολόγηση της ασφάλειας του δικτύου, αλλά κάθε περιστατικό απαιτεί ανεξάρτητη τεχνική διερεύνηση. Η συχνότητα των συμβάντων μέσα σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι οφείλονται σε κοινή αιτία. Παράλληλα, η Ισπανία διαθέτει ένα εξαιρετικά εκτεταμένο δίκτυο σιδηροδρόμων υψηλής ταχύτητας, στο οποίο λειτουργούν περισσότεροι του ενός πάροχοι επιβατικών υπηρεσιών. Η ασφαλής λειτουργία του εξαρτάται από τη συνεργασία ανάμεσα στον διαχειριστή της υποδομής, τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, τα συστήματα ελέγχου και το προσωπικό που είναι υπεύθυνο για την κυκλοφορία. Η σημερινή τραγωδία καθιστά αναγκαία τη διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν οι εφεδρικές διαδικασίες ασφαλείας όταν διακόπτεται ένα από τα βασικά αυτοματοποιημένα συστήματα προστασίας.

Η νέα δοκιμασία για την κυβέρνηση Σάντσεθ

Η σύγκρουση στο Τολέδο προκάλεσε άμεση κινητοποίηση της ισπανικής κυβέρνησης. Ο υπουργός Μεταφορών Όσκαρ Πουέντε μετέβη στο κέντρο ελέγχου της Adif στη Μαδρίτη, ενώ ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ ακύρωσε τις προγραμματισμένες δραστηριότητές του.

Οι υπηρεσίες της Renfe, της Iryo και της Adif ενεργοποίησαν μηχανισμούς υποστήριξης των τραυματιών και των οικογενειών των θυμάτων, με ειδικά σημεία ενημέρωσης σε μεγάλους σιδηροδρομικούς σταθμούς. Για την κυβέρνηση, το δυστύχημα δημιουργεί πρόσθετη πίεση, καθώς η έρευνα του Αδαμούθ βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Η διαχείριση των σιδηροδρομικών υποδομών, οι διαδικασίες συντήρησης και οι μηχανισμοί ελέγχου της κυκλοφορίας αναμένεται να αποτελέσουν αντικείμενο κοινοβουλευτικής και δημόσιας συζήτησης.

Τα πορίσματα των δύο ερευνών θα έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα. Εφόσον επιβεβαιωθούν οι πρώτες πληροφορίες για την αλληλουχία των γεγονότων στο Τολέδο, οι αρμόδιες αρχές θα κληθούν να εξηγήσουν πώς ένα σύστημα που αρχικά ακινητοποίησε τους συρμούς για λόγους ασφαλείας επέτρεψε, κατά την επανεκκίνηση, να δημιουργηθούν οι συνθήκες μιας πολύνεκρης σύγκρουσης.

Η Ισπανία έχει επενδύσει επί δεκαετίες στον εκσυγχρονισμό των σιδηροδρομικών μεταφορών, με τις γραμμές υψηλής ταχύτητας να αποτελούν βασικό στοιχείο των εσωτερικών μετακινήσεων. Οι διαδοχικές τραγωδίες του 2026 δημιουργούν πλέον ερωτήματα για την αξιοπιστία των διαδικασιών επιτήρησης και για τη δυνατότητα των συστημάτων ασφαλείας να περιορίζουν τις συνέπειες ενός τεχνικού προβλήματος ή ανθρώπινου λάθους. Η τελική απάντηση θα προκύψει από την τεχνική διερεύνηση και τη δικαστική διαδικασία. Για τις οικογένειες των θυμάτων, η προτεραιότητα παραμένει η πλήρης εξακρίβωση των συνθηκών και των ευθυνών.

Για τις ισπανικές Αρχές, η ανάγκη είναι ευρύτερη: να εντοπιστούν οι αδυναμίες που επέτρεψαν δύο εξαιρετικά σοβαρά δυστυχήματα μέσα σε εννέα μήνες και να διασφαλιστεί ότι τα συμπεράσματα θα οδηγήσουν σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις στην ασφάλεια του δικτύου.