Σκέρτσος κατά Τσίπρα: «Κάθε φράση και ένα ψέμα ή μια ανακρίβεια, αδιόρθωτος»

Δριμεία επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα εξαπέλυσε ο Άκης Σκέρτσος, με αφορμή τις αναφορές του πρώην Πρωθυπουργού για τα έσοδα και τις επενδύσεις του ΔΕΔΔΗΕ.

Ο υπουργός Επικρατείας κατηγορεί τον Αλέξη Τσίπρα ότι παρουσιάζει «ψέματα ή ανακρίβειες» και υποστηρίζει ότι τα στοιχεία για τις επενδύσεις στην αναβάθμιση των δικτύων διαψεύδουν τους ισχυρισμούς του προέδρου της ΕΛΑΣ.

«Αδιόρθωτος…», τονίζει ο υπουργός Επικρατείας και σημειώνει ότι οι επενδύσεις στην αναβάθμιση δικτύων έχουν 4πλασιαστεί από το 2019 και πλέον ξεπερνούν το 1,5 δισεκατομμύριο ετησίως από μόλις 400 εκατομμύρια επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Αναλυτικά η ανάρτησή του Άκη Σκέρτσου:

«Κάθε φράση και ένα ψέμμα ή μια ανακρίβεια. Στο τρίτο μέρος της αυγουστιάτικης συνέντευξής του ο Αλέξης Τσίπρας αναρωτιέται «μα πού πηγαίνουν τα αυξημένα έσοδα του ΔΕΔΔΗΕ και γιατί δεν γίνονται επενδύσεις;».

Κανείς δεν φρόντισε να τον ενημερώσει ότι οι επενδύσεις στην αναβάθμιση δικτύων έχουν 4πλασιαστεί από το 2019 και πλέον ξεπερνούν το 1,5 δις ετησίως από μόλις 400 εκ. ευρώ το 2019; Καθώς κι ότι οι υπογειοποιήσεις έχουν 8πλασιαστεί από το 2019 που υπογειοποιούνταν μόλις 200 χλμ. δικτύου ετησίως;

Ή τα ήξερε και απλά προτίμησε να πει ψέμματα; Αδιόρθωτος…».

Συνέχεια...

📺Γεωργιάδης: «Το Ισραήλ είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχός μας, θλιβερή μειοψηφία όσοι προκαλούν επεισόδια σε βάρος Εβραίων τουριστών»

Τα επεισόδια κατά Ισραηλινών τουριστών από μέλη της άκρας Αριστεράς, που τους χαρακτήρισε θλιβερή μειοψηφία, καταδίκασε με ανάρτησή του ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Ο υπουργός Υγείας που κάλεσε τους πολίτες του Ισραήλ να έρχονται στη χώρα μας, ενώ ζήτησε παρέμβαση εισαγγελέα σε περίπτωση που υπάρξουν επεισόδια κατά την άφιξη κρουαζιερόπλοιου στον Βόλο σε λίγες ημέρες. 

Σε βίντεο που ανέβασε στο Χ με υπότιτλους στην εβραϊκή γλώσσα, ο υπουργός Υγείας πήρε θέση για τα περιστατικά σε βάρος τουριστών από το Ισραήλ που επιλέγουν τη χώρα μας για να περάσουν τις διακοπές τους. 

«Το να περιμένουμε από τους ανάγωγους, μη πω καμιά χειρότερη λέξη, της άκρας Αριστεράς που κάθε Αύγουστο βρίσκουν ως κορυφαία ασχολία γι' αυτούς να κυνηγάνε Εβραίους συνανθρώπους μας μόνο και μόνο γιατί είναι Εβραίοι, δεν περιμένει κανείς ούτε λογική ούτε ευαισθησία», ανέφερε ο Άδωνις Γεωργιάδης.

«Ούτε να καταλαβαίνουν ότι αυτή τη στιγμή το Ισραήλ είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος της Ελλάδας που μας στηρίζει στην προσπάθεια να μην πάρει η Τουρκία τα F-35, που μας υποστηρίζει σε όλα τα ζητήματα της Κύπρου, σε όλα τα ζητήματα του Αιγαίου, που μας υποστηρίζει με επενδύσεις και με εκατομμύρια τουρίστες που έρχονται κι αυτό το καλοκαίρι ευτυχώς στην Ελλάδα και δίνουν δουλειά σε πάρα πολλούς συμπολίτες μας. Τίποτα αππό αυτά δεν θα περίμενε κανείς να σεβαστούν αυτοί οι άνθρωποι που ούτε αγαπούν την Ελλάδα, ούτε την πιστεύουν, αφού είναι διεθνιστές και δεν πιστεύουν σε χώρες», πρόσθεσε ο υπουργός. Ταξιδιωτικόςοδηγός Ελλάδας

«Τα συνθήματα που φωνάζουν είναι ότι θέλουν την εξαφάνιση του Ισραήλ από τον χάρτη. Αν πράγματι μαζευτούν στον Βόλο για να σταματήσουν κρουαζιερόπλοιο με τουρίστες που είναι Εβραίοι, περιμένω να παρέμβει ο εισαγγελεάς βάσει και του σχετικοιύ αντιρατσιστικού νόμου που έχει ψηφιστεί», επισήμανε και συμπλήρωσε: «Μην φοβάστε να έρθετε στην Ελλάδα. Αυτοί που κάνουν τα επεισόδια είναι θλιβερές μειοψηφίες. Υπάρχουν χιλιάδες Έλληνες που αγαπούν και στηρίζουν το Ισραήλ».

Είναι άλλο πράγμα η κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα ελευθερία για συγκεντρώσεις και διαμαρτυρία και εντελώς άλλο το κυνήγι, κατά κυριολεξία, ανθρώπων και συγκεκριμένα Εβραίων και γενικά Ισραηλινών, με σκοπό τον προπηλακισμό τους. Θλιβερές μειοψηφίες της Άκρας Αριστεράς, γεμάτες… pic.twitter.com/JIklhTnGFb

— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) August 11, 2026

Συνέχεια...

📺Αφροδίτη Λατινοπούλου: Χυδαία επίθεση από ΓΥΦΤΟΥΣ σε πλοίο για την Τήνο – «Καρ@@λα, αει στο δ@@@λο, πάρε μου μια π@πα»

Ένταση σε πλοίο της γραμμής, όπου ταξίδευε η Αφροδίτη Λατινοπούλου με προορισμό την Τήνο. Ομάδα Ρομά εξαπέλυσε φραστική επίθεση κατά της προέδρου της Φωνής Λογικής και ευρωβουλευτή.

Το επεισόδιο με την ομάδα των Ρομά συνέβη στις 9 Αυγούστου όταν η Αφροδίτη Λατινοπούλου ταξίδευε μαζί με τη μητέρα της με πλοίο για την Τήνο.

Σύμφωνα με το Thestival.gr, οι άνδρες πλησίασαν την ευρωβουλευτή για να μιλήσουν μαζί της. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ένας από αυτούς φέρεται να της είπε πως «δεν είναι όλοι ίδιοι».

Η Αφροδίτη Λατινοπούλου απάντησε ότι οι δηλώσεις της αφορούσαν άτομα που παρουσιάζουν παραβατική συμπεριφορά, αναφέροντας – μεταξύ άλλων – και τις ρευματοκλοπές.

Μετά την απάντησή της, ορισμένα μέλη της ομάδας των Ρομά ακούγονται σε βίντεο που ήρθε στη δημοσιότητα να προχωρούν σε χυδαίες ύβρεις εναντίον της:

«Με είπες γύφτο; Πάρτο μου και γ…», ακούγεται να της λέει ένας από αυτούς, ενώ συνεχίζει λέγοντας της: «καρ..…λα, αει στο δ….λο».

Η Αφροδίτη Λατινοπούλου ταξίδευε χωρίς τον αστυνομικό φρουρό που της έχει διατεθεί. Μετά την άφιξή της στον προορισμό της, φέρεται να ενημέρωσε την Αστυνομία για το περιστατικό.

Συνέχεια...

ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΜΗΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ ΝΑ ΚΟΨΕΙΣ ΤΙΣ ΤΑΡΖΑΝΙΕΣ;😜🚲Μικροατύχημα για τον Μητσοτάκη στα Χανιά, χτύπησε τον ώμο του

Μικροατύχημα είχε τη Δευτέρα στα Χανιά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όταν έπεσε την ώρα που έκανε ποδήλατο, με αποτέλεσμα να χτυπήσει στον ώμο και να μεταβεί στο Νοσοκομείο Χανίων για τις απαραίτητες εξετάσεις.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Flashnews.gr, ο πρωθυπουργός προσήλθε στα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου μετά την πτώση του. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι έφερε τραυματισμό στον ώμο, καθώς και μικρές εκδορές.

Η κατάσταση της υγείας του δεν ενέπνευσε ανησυχία και, αφού του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες, ο κ. Μητσοτάκης αποχώρησε από το νοσοκομείο. Κατά την παραμονή του εκεί, ο πρωθυπουργός συνομίλησε τόσο με πολίτες όσο και με μέλη του προσωπικού του νοσοκομείου.

Συνέχεια...

Στάχτη και θρύψαλα οι «προοδευτικές» δυνάμεις

Σάκης Μουμτζής

Το ΠΑΣΟΚ δέχεται επίθεση από τον Α. Τσίπρα ο οποίος ενισχύεται και από τη δεξιά συνιστώσα της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Το ψευδές πρωτοσέλιδο δημοσίευμα, χωρίς ίχνος αυτοκριτικής και συγγνώμης, αποδεικνύει πως η συμμαχία καλά κρατεί. Στόχος η επόμενη μέρα. Σε αυτήν το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη δεν θα έχει θέση, με βάση τους γνωστούς σεναριογράφους. 

Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα. Η ΕΛΑΣ του Τσίπρα μπορεί να μπήκε δυναμικά στην κεντρική πολιτική σκηνή, όμως μέσα σε δύο μήνες φαίνεται πως ξέμεινε από δυνάμεις. Τι απομένει; Η συνδυασμένη επίθεση στο ΠΑΣΟΚ, ώστε να σπάσουν οι γραμμές άμυνας του οι οποίες έδειξαν μια ανθεκτικότητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις κάθε κόμμα που αισθάνεται ότι πιέζεται, αντιδρά. Είναι θέμα επιβίωσης. Και το ΠΑΣΟΚ αντέδρασε. Άλλωστε, όταν επιτίθεσαι στον Α. Τσίπρα είναι σα να κλέβεις εκκλησία. Κουβαλά τόσες αμαρτίες στην πλάτη του, ώστε είναι ευάλωτος από όλες τις πλευρές. Χθες ο Γιώργος Φλωρίδης - το φόβητρο της Κωνσταντοπούλου - για να σπάσει τη ρουτίνα των διακοπών του, αποκάλυψε τον βίο και την πολιτεία του πρωθυπουργού Τσίπρα στα ζητήματα της Δικαιοσύνης. 

Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ γνωρίζει πως στις επόμενες εκλογές παίζεται η πολιτική επιβίωση του Κινήματος ως αυτόνομης παρουσίας. Αν η διαφορά από την ΕΛΑΣ του Α. Τσίπρα θα είναι σημαντική, αυτομάτως θα υποβιβαστεί στον ρόλο του κομπάρσου. Σε αυτή την περίπτωση η μοναδική επιλογή που θα έχει θα είναι να προσδεθεί στο άρμα της Νέας Δημοκρατίας, ως κυβερνητικός εταίρος είτε να φυλλορροήσει προς την ΕΛΑΣ. 

Τη χθεσινή αντεπίθεση του ΠΑΣΟΚ σχετικά με τους οικονομικούς πόρους της ΕΛΑΣ του Τσίπρα, θα μπορούσαμε να τη βλέπαμε σε συνδυασμό με το κείμενο του Γιώργου Φλωρίδη, εκεί όπου ο υπουργός αναφέρεται στο πώς η τροποποίηση του Ποινικού Νόμου επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ οδήγησε στην παραγραφή υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονταν μεγάλοι επιχειρηματίες. Κάτι είχα ακούσει τότε, αλλά δεν πίστευα ότι η «πρώτη φορά Αριστερά» έκανε τέτοια νταλαβέρια. Νόμιζα ότι το ηθικό πλεονέκτημά τους αποτελεί φραγμό σε τέτοιες συμπεριφορές οι οποίες αφήνουν υπόνοιες για κάποια συναλλαγή. 

Τώρα έρχεται ένας υπουργός και σε γραπτό λόγο υποστηρίζει πως «μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα έκαναν πάρτι με τις αλλαγές αυτές των Ποινικών Κωδίκων», ενώ το ΠΑΣΟΚ αναφερόμενο στον Α. Τσίπρα λέει πως «ηγείται μιας Α.Ε. με μετόχους τους εγχώριους ολιγάρχες και τον ίδιο Διευθύνοντα Σύμβουλο». Βαριές κουβέντες που έχουν ένα πολιτικό δια ταύτα: όσοι οραματίζονταν τη συνεργασία των «προοδευτικών» δυνάμεων, θα περιμένουν αρκετά. Σήμερα το κλίμα είναι πολεμικό και θα οξύνεται και άλλο όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές. 

Η αναβίωση της συμμαχίας Τσίπρα - Δεξιάς συνιστώσας του Καπνεργοστασίου δε θα έχει στόχο μόνον την κυβέρνηση, αλλά κυρίως το ΠΑΣΟΚ. Είπα και ελάλησα… 

liberal.gr

Συνέχεια...

Εστία ψευδών ειδήσεων

Γιάννης Μεϊμάρογλου

Επτά ημέρες - από τις 2 έως τις 9 Αυγούστου - χρειάστηκε να περιμένουμε για να επιβεβαιώσουμε ότι το αρχαίο απόφθεγμα του Δημόκριτου «είναι οικεία της ελευθερίας η παρρησία» που αναγράφεται κάτω από τον τίτλο της εφημερίδας δεν έχει καμιά σχέση με τη σημερινή «ΕΣΤΙΑ». Τα δύο διαδοχικά Κυριακάτικα πρωτοσέλιδα ήταν επίσης αρκετά. Το πρώτο για να δημοσιεύσει μια ψευδή είδηση και το δεύτερο για να επιβεβαιώσει ότι όντως η είδηση ήταν ψευδής.

Αν το περιεχόμενο της είδησης αφορούσε κάποιον ή κάποιους πολιτικούς προσωπικά δεν θα είχε και τόσο νόημα να απασχολήσει περισσότερο την τρέχουσα επικαιρότητα. Η Δικαιοσύνη θα αναλάμβανε να διερευνήσει το θέμα και να αποφανθεί για την αλήθεια, μετά από την προσφυγή των θιγομένων, έστω και μετά από αρκετό χρονικό διάστημα. Ωστόσο, η συγκεκριμένη «είδηση» υπερβαίνει κατά πολύ την προσωπική ευθιξία των εμπλεκομένων πολιτικών στοχεύοντας πολύ ψηλότερα. Στην ίδια την ουσία της Δημοκρατίας.

Δεν έχει επομένως κανένα απολύτως νόημα να ασχοληθεί κανείς με την (μη) επιβεβαίωση των στοιχείων του ρεπορτάζ της πρώτης Κυριακής. Άλλωστε δεν πρόκειται για ρεπορτάζ της συγκεκριμένης εφημερίδας αλλά, όπως αναφέρει για να μας πείσει, κάποιο σάιτ το οποίο «κατά σύμπτωση» απέδωσε με τη σειρά του, την ίδια μέρα (2/8), την είδηση στην εφημερίδα. Όσο για την «φωτογραφία» από τη συνάντηση, όπως είναι γνωστό, μπορεί εύκολα να αποδείξει κάποιος ότι συναντήθηκε με τον Ντόναλτ Τραμπ. Ειδικά ο υπογράφων το «έγκυρο» ρεπορτάζ.

Επί της ουσίας τώρα. Η χώρα βαδίζει προς τις βουλευτικές εκλογές που θα κρίνουν πολλά για τη μελλοντική της πορεία. Το κρίσιμο διακύβευμα δεν είναι μόνον η επόμενη διακυβέρνηση, όσο και αν αυτό υπερισχύει - και σωστά - στην προεκλογική αντιπαράθεση. Η ετυμηγορία της κάλπης μπορεί να διαμορφώσει ταυτόχρονα και το βασικό κομματικό δίπολο του πολιτικού συστήματος που θα κληθεί να διαχειριστεί στα επόμενα χρόνια μια ιδιαίτερα κρίσιμη εθνική, γεωπολιτική και παγκόσμια συγκυρία.

Η πρόσφατη ίδρυση της ΕΛΑΣ - Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (χωρίς την Αριστερά) - έφερε δημοσκοπικές αλλά και προτιμησιακές αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό. Το rebranding του Αλέξη Τσίπρα αναπτέρωσε τις ελπίδες της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας για την πολυπόθητη νέα αυτοδυναμία που φαινόταν όνειρο απατηλό μέχρι τότε. Όσο και να ‘ναι, ένας πρώην πρωθυπουργός που έφερε τη χώρα στο χιλιοστό από τον γκρεμό της πτώχευσης πριν μερικά μόλις χρόνια, είναι πολύ προτιμότερος ως αντίπαλος από ένα κόμμα με πρόγραμμα και εμπειρία εξουσίας.

Το τοξικό προεκλογικό κλίμα που επικρατεί εδώ και καιρό, εντός και εκτός της Βουλής, προσφέρεται για συνωμοσιολογία και διασπορά ψευδών ειδήσεων στα οποία η ελληνική κοινωνία είναι ιδιαίτερα επιρρεπής. Ας μην ξεχνάμε ότι οι θεωρίες του ξυλολίου και των άδειων βαγονιών εξέθρεψαν κομματικές φιλοδοξίες που καταρρίπτονται τώρα με εκκωφαντικό θόρυβο. Ο ακραίος λαϊκισμός που ταλαιπώρησε τη χώρα στα χρόνια της κρίσης εξακολουθεί να δηλητηριάζει την πολιτική ατμόσφαιρα προς μεγάλη ικανοποίηση εκείνων που κάνουν καριέρα διαδίδοντας ασύστολα τα δικά τους - home made - fake news.

liberal.gr

Συνέχεια...

Τα απομνημονεύματα Βαρβιτσιώτη: Σκληρή κριτική σε Σαμαρά για το Σκοπιανό, τι έγραψε για Καραμανλή και Παπανδρέου

Λόγω έλλειψης επαρκούς πείρας ο Σαμαράς ως ΥΠΕΞ δεν εκμεταλλεύθηκε τη στιγμή του διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας για να επιβάλει την άποψη της Ελλάδας σχετικά με την ονομασία του νεοπαγούς τότε κράτους των Σκοπίων» - Η καθοριστική γνωριμία με τον Εθνάρχη n Διαφωνία για την παραπομπή του Ανδρέα στο Ειδικό Δικαστήριο

Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης, που έφυγε ήσυχα από τη ζωή το μεσημέρι της Κυριακής 2 Αυγούστου, την ημέρα των 93ων γενεθλίων του, είχε μια ιδιαιτερότητα. Δεν ήταν μόνο πρωταγωνιστής της πολιτικής ζωής της χώρας από τις αρχές της δεκαετίας του ’60, αλλά φρόντισε παράλληλα και για τη συστηματική καταγραφή βασικών πτυχών της και κρίσιμων παρασκηνίων εκ των έσω. Στους δύο τόμους της αυτοβιογραφίας του με τίτλο «Οπως τα έζησα» (1961-1981 από τις εκδόσεις Λιβάνη και 1981-1993 από τις εκδόσεις Πατάκη), ο επί σειρά ετών βουλευτής και υπουργός της Ν.Δ., ένα πρόσωπο που ταυτίστηκε ειδικά στα μεταπολιτευτικά χρόνια με τον Καραμανλισμό, καταγράφει μια σειρά γεγονότων και παρασκηνιακών εξελίξεων από το 1961 έως το 1993, ενώ ο τρίτος τόμος έμεινε σε εκκρεμότητα λόγω της ηλικίας και των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε ο Λάκωνας πολιτικός.

Στα ύστερά του χρόνια και όταν αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ή Μπάρμπι για τους φίλους και τους αγαπημένους του, εκτός από το κτήμα που απέκτησε στην πατρώα γη του Μυστρά, παρουσίασε και μια σειρά ιστορικών ντοκιμαντέρ στην ΕΡΤ, τα οποία ακόμα προβάλλονται από το Κανάλι της Βουλής. Η σειρά είχε τίτλο «Σύγχρονος Παυσανίας», με αναφορά στον ιστορικό και γεωγράφο Παυσανία, όχι τον βασιλιά της Σπάρτης. Κάπως έτσι και ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης που διέτρεξε τον πολιτικό χρόνο λειτούργησε ως πολιτικός Παυσανίας, καταγράφοντας τις αναμνήσεις και τις διαδρομές μιας ζωής. «Ανήκε σε μια γενιά από άλλο μέταλλο», όπως είπε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον επικήδειο λόγο του, το μεσημέρι της Τρίτης στη Μητρόπολη.

Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης δεν ήταν soft, αλλά ήταν ταυτόχρονα και βαθιά πολιτικός. Με αιχμές, γωνίες και άποψη, αλλά ταυτόχρονα με παραταξιακή συνείδηση και αίσθημα του ανήκειν. Με σεβασμό στην εσωτερική ιεραρχία, αλλά και με φιλοδοξία. Χτύπησε την πόρτα της ηγεσίας της Ν.Δ. το 1993, χωρίς να τα καταφέρει. Δεν στερήθηκε αξιωμάτων όμως, χρημάτισε υπουργός, βουλευτής, ευρωβουλευτής, αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Κυρίως όμως έφυγε όχι απλά πλήρης ημερών, αλλά πλήρης αγάπης από τα τέσσερα παιδιά του που έμειναν από τον γάμο με τη γυναίκα της ζωής του, τη Σόφη Λαναρά-Βαρβιτσιώτη, η οποία πέθανε το 2015. Ο Μιλτιάδης, ο Θωμάς, ο Κωνσταντίνος και η Ελένη ήταν κοντά του στις τελευταίες του στιγμές. Μια μέρα νωρίτερα, ο «Μπάρμπι» είχε γιορτάσει τα τελευταία του γενέθλια. Μένουν οι αναμνήσεις και οι στιγμές. Ακολούθως, όπως τα διηγήθηκε.

Τα παιδιά και τα εγγόνια του Γιάννη Βαρβιτσιώτη στη Μητρόπολη Αθηνών

1960-Η καθοριστική γνωριμία με τον Καραμανλή

Σταθμός για τον Γιάννη Βαρβιτσιώτη υπήρξε η γνωριμία του με τον Εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή. Νεαρός νομικός ο ίδιος, σπούδαζε στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας. Μετά τον θάνατο του πατέρα του Μιλτιάδη, ο οποίος χρημάτισε βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος του Τσαλδάρη μαζί με τον Καραμανλή, ο Βαρβιτσιώτης συνοδεύει τη μητέρα του (αδερφή των Λαμπρόπουλων με τα εμπορικά κέντρα) στα Καμμένα Βούρλα για ιαματικά λουτρά. Είμαστε στα 1960 και ο Καραμανλής επίσης φτάνει στη λουτρόπολη. «Κώστα, το παιδί μου το αφήνω στα χέρια σου», λέει στον Καραμανλή η χήρα Βαρβιτσιώτη. Ο Καραμανλής ρωτά τον νεαρό τι κάνει στη ζωή του. «Κύριε Πρόεδρε, ετοιμάζομαι να υποβάλω τη διδακτορική διατριβή μου στο πανεπιστήμιο με θέμα την ονομαστική μετοχή», απαντά ο Βαρβιτσιώτης. Μετά από αυτή την κοινωνική συζήτηση, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης καλείται στο γραφείο του Καραμανλή. Στο ενδιάμεσο έχει πάρει το διδακτορικό του και έχει στείλει ένα αντίγραφο της διατριβής του στον Εθνάρχη.

1961-Υποψήφιος βουλευτής χωρίς να το ζητήσει

Παραμονές των εκλογών του 1961, ο Βαρβιτσιώτης δέχεται τηλεφώνημα από τον διευθυντή του γραφείου Τύπου του Καραμανλή Γιάννη Ζαχαράκη. «Συγχαρητήρια Γιάννη, μπράβο», του λέει ο Ζαχαράκης. «Για ποιο πράγμα;» απαντά ο Βαρβιτσιώτης. «Ορίστηκες υποψήφιος βουλευτής στη Β’ εκλογική περιφέρεια Αθηνών», απαντά αυτός. «Δεν ζήτησα να θέσω υποψηφιότητα! Ετοιμάζω τη διατριβή μου, ώστε να εκλεγώ υφηγητής. Τελειώνω τη μονοπρόσωπη ανώνυμη εταιρεία. Θέλω να δω τον κύριο Πρόεδρο!», απαντά ο Βαρβιτσιώτης. «Τι να τον κάνεις τον Πρόεδρο τώρα; Εφυγαν ήδη οι συνδυασμοί για τις εφημερίδες, αύριο δημοσιεύονται. Δεν υπάρχει οδός διαφυγής», προσθέτει ο Ζαχαράκης.

Και ενώ η σχέση με τον Καραμανλή έχει ξεκινήσει καλά και αυτός τον εκτιμά, έρχονται τα πρώτα σύννεφα. Το 1962, ο Βαρβιτσιώτης πηγαίνει με τον στενό του φίλο Γεώργιο Ράλλη στο γήπεδο, σε ντέρμπι ΠΑΟ - Ολυμπιακός. Αρρωστοι Παναθηναϊκοί και οι δύο, σε κάποια φάση το ματς εκτρέπεται. Ο αστός Ράλλης ουρλιάζει, ο δε Βαρβιτσιώτης μουντζώνει. Την άλλη μέρα καλείται στο γραφείο του Καραμανλή. Εκεί βρίσκει έναν Καραμανλή έξαλλο, καθώς ο Ράλλης και ο Βαρβιτσιώτης έχουν γίνει πρωτοσέλιδο σε εφημερίδα. Αφού τον κατσαδιάζει, του λέει το αμίμητο: «Και άλλη φορά, όταν πας στο γήπεδο, δεν θα βγάζεις τα χέρια σου από τις τσέπες».

Λίγο πριν από την ήττα της ΕΡΕ το 1963, ο Βαρβιτσιώτης διηγείται ότι δυσαρέστησε ξανά τον Καραμανλή, όταν του είπε σε σύναξη βουλευτών πως δεν συμμερίζεται την αισιοδοξία των υπολοίπων για σαρωτική νίκη του κόμματος. Οταν πράγματι η ΕΡΕ χάνει από την Ενωση Κέντρου, ο Καραμανλής τον ξανακαλεί. «Γιάννη, πώς εσύ έπιασες το κλίμα ενώ όλοι οι άλλοι με καθησύχαζαν;», τον ρωτάει. Ο Βαρβιτσιώτης απαντάει ότι κυκλοφορεί όλη μέρα στην εκλογική του περιφέρεια και συναντά κόσμο από όλο το φάσμα. Ο Καραμανλής θυμόταν το περιστατικό αυτό και πάντα παραμονές εκλογών τον καλούσε για να του ζητήσει εκτίμηση αποτελέσματος.

1990 / Σκοπιανό-Σκληρή κριτική στους χειρισμούς Σαμαρά

Από τις πιο ενδιαφέρουσες αναφορές στο δεύτερο βιβλίο Βαρβιτσιώτη είναι αυτές για τον Αντώνη Σαμαρά και το Σκοπιανό. Διαφωνεί με την τοποθέτησή του στη θέση του ΥΠΕΞ το 1990, κάνοντας λόγο για «πρωτοφανή προώθηση». Θεωρεί ότι ο Μητσοτάκης προάλειφε τον Σαμαρά για διάδοχό του, ως αντίπαλο δέος στον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη. «Διερωτόμουν αν ο Σαμαράς θα μπορούσε να αντιμετωπίσει το Συμβούλιο Υπουργών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τα ιερά τέρατα της ευρωπαϊκής διπλωματίας», γράφει ο Βαρβιτσιώτης, επικαλούμενος το παράδειγμα του Γερμανού ΥΠΕΞ Χανς-Ντίτριχ Γκένσερ που παρέμεινε για 18 χρόνια στο πόστο του. «Και μπορεί πέραν πάσης αμφιβολίας να υποστηριχθεί σήμερα ότι, λόγω έλλειψης επαρκούς πείρας, ο Αντώνης Σαμαράς ως ΥΠΕΞ δεν εκμεταλλεύθηκε τη στιγμή του διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας για να επιβάλει την άποψη της Ελλάδας σχετικά με την ονομασία του νεοπαγούς τότε κράτους των Σκοπίων», γράφει ο Βαρβιτσιώτης. Ως προς το Μακεδονικό, ο ίδιος θεωρεί ότι η ελληνική διπλωματία έχασε το momentum των εξελίξεων και αποδείχθηκε δραματικά ανέτοιμη, μην προτείνοντας μια σύνθετη ονομασία, παίρνοντας ως «εύκολες νίκες» τις συνταγματικές πολιτικές της γείτονος που θα διασφάλιζαν ότι δεν έχει εδαφικές διεκδικήσεις, ενώ δεν θα διεξήγε εχθρικές προπαγανδιστικές δραστηριότητες εναντίον γειτονικού, κοινοτικού κράτους. Αυτές οι προϋποθέσεις πληρούνταν στο λεγόμενο «Πακέτο Πινέιρο», ο οποίος πρότεινε τότε το όνομα Nova Makedonija (Νέα Μακεδονία). Μάλιστα, ο Βαρβιτσιώτης τοποθετείται σχετικά και σε μια σύσκεψη της Κυβερνητικής Επιτροπής, εν όψει της συνάντησης Σαμαρά - Πινέιρο, όπου διαφωνεί με τον τότε υπουργό Εξωτερικών. Μία μέρα μετά και ενώ βρίσκεται στο ΝΑΤΟ, έρχεται αντιμέτωπος με διαρροές στον Τύπο ότι είναι «ενδοτικός», τις οποίες αποδίδει στον Σαμαρά. Πάντως, οι δυο τους συνεργάστηκαν αρμονικά την περίοδο 2004-2009 που συνέπεσαν ως ευρωβουλευτές της Ν.Δ., ενώ ο Βαρβιτσιώτης τον στήριξε και ως πρόεδρο του κόμματος μετά το 2009.

1985-Επιλέγει Μητσοτάκη ως αντι-Ανδρέα

Ο Βαρβιτσιώτης είχε ενδιαφέρουσες πολιτικές τοποθετήσεις. Ενώ το 1980 είχε στηρίξει την προοπτική να αναλάβει τη Ν.Δ. ο Ευάγγελος Αβέρωφ αντί του Γεωργίου Ράλλη, εντούτοις δεν τον στήριξε από την αρχή το 1981. Ο δε Αβέρωφ τού έταξε ότι θα γίνει γενικός γραμματέας της Κ.Ο. της Ν.Δ., αλλά μετά προτίμησε κάποιον άλλον. Αντιθέτως, το 1985, παρά το ότι βολιδοσκοπήθηκε από τον Κωστή Στεφανόπουλο, στήριξε αναφανδόν τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, εκτιμώντας ότι χρειαζόταν ένας αντι-Ανδρέας, ο οποίος είχε καταφέρει να δημιουργήσει κοινωνικό ρεύμα.

1985-Το παρασκήνιο της επιλογής Σαρτζετάκη

Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης δεν επιφυλάσσει θετικά λόγια στα βιβλία του για τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες είναι οι λεπτομέρειες που καταγράφει από το τρικ του Ανδρέα το 1985, όταν ετίθετο το ζήτημα αν θα ανανεωθεί η θητεία του Καραμανλή στην Προεδρία. Ο Παπανδρέου είχε αρχίσει να διαρρέει ότι αυτή ήταν η πρόθεσή του, ενώ και εντός του ΠΑΣΟΚ προοδευτικά οι αντιδράσεις κάμπτονταν. Μάλιστα, ο Ανδρέας στέλνει και τον Μένιο Κουτσόγιωργα στο Προεδρικό, όπου συναντά τον Πέτρο Μολυβιάτη και του λέει ότι την επομένη ο Καραμανλής θα προταθεί εκ νέου για Πρόεδρος. Ο Βαρβιτσιώτης έχει μείνει ήσυχος ότι προωθείται η λύση Καραμανλή, μέχρι που μια μέρα περνά έξω από το ξενοδοχείο «Αστέρας», όπου γίνεται η Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ, και ακούει πανηγυρισμούς, οπότε και αντιλαμβάνεται ότι έχει προταθεί ο Χρήστος Σαρτζετάκης.

1989-Διαφωνία για την παραπομπή Ανδρέα

Βασικότερη διαφωνία του Βαρβιτσιώτη πάντως υπήρξε η άποψή του για μη παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο, ως προϊόν της συμφωνίας της κυβέρνησης Ν.Δ. και Συνασπισμού το 1989. Διηγείται ότι συναντήθηκε με τον Μητσοτάκη και του ανέλυσε τις διαφωνίες του. «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Παπανδρέου έχει τεράστιες πολιτικές ευθύνες. Μπορεί να έχει και ποινικές. Ομως το πρόβλημα είναι αν μπορεί να αποδειχθούν, πράγμα το οποίο θεωρώ δύσκολο, αν όχι αδύνατο. Γι’ αυτό έχω έντονες επιφυλάξεις για την παραπομπή του Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο. Θα ψηφίσω όμως ό,τι αποφασιστεί», λέει στον Μητσοτάκη. Ωστόσο, δεν ψήφισε την παραπομπή Τσοβόλα για την υπόθεση Κοσκωτά.

1990-Πόλεμος Κόλπου: Πρότεινε αποστολή F-4

Στην κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1990, ο Βαρβιτσιώτης αναλαμβάνει υπουργός Εθνικής Αμυνας και μετακομίζει στο Πεντάγωνο. Από αυτή τη θέση, ο Βαρβιτσιώτης κάνει κάτι πολύ ενδιαφέρον. Εισηγείται η Ελλάδα να συμμετάσχει πλήρως στον Πόλεμο του Κόλπου με μια φρεγάτα, αλλά και έξι μαχητικά F-4. Οι σχέσεις του με τους Αμερικανούς ήταν στενές και είχαν σφυραλατηθεί ήδη από τη δεκαετία του ’60, όταν συμμετείχε σε ένα πρόγραμμα Νέων Ηγετών, περνώντας εβδομάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Μητσοτάκης όμως απέρριψε την εισήγηση εν πολλοίς. «Θα ακούσουμε από την αντιπολίτευση τόσα για τη φρεγάτα, αν στείλουμε και αεροσκάφη, η αντίδραση θα είναι πολύ μεγαλύτερη». Εντέλει, η Ελλάδα απέστειλε μια φρεγάτα που επιχείρησε στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας.

1992-Οχι στα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό

Ο Βαρβιτσιώτης επίσης διαφώνησε σφόδρα με τα συλλαλητήρια για το Σκοπιανό. Πληροφορείται τις εξελίξεις το 1992 από τον «γαλάζιο» βουλευτή Νίκο Ζαρντινίδη και πηγαίνει στον Μητσοτάκη ζητώντας του να παρέμβει για να αποτρέψει τα συλλαλητήρια. «Εξωτερική πολιτική υπό την πίεση συλλαλητηρίων δεν γίνεται», του λέει. Ο Μητσοτάκης διαφωνεί λέγοντας: «Μα δεν αντιλαμβάνεσαι ότι αυτό θα βοηθήσει την πολιτική μας;».

1993-Υπόθεση Λάλας: Η κατασκοπεία μέσα στο Πεντάγωνο

Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης διηγείται επίσης την υπόθεση «Στήβεν Λάλας», του Αμερικανού υπαλλήλου της πρεσβείας στην Ελλάδα που το 1993 συνελήφθη να διαρρέει στην ΕΥΠ σημαντικά στοιχεία από τους Αμερικανούς. Ο τότε Αμερικανός πρέσβης πηγαίνει στο Πεντάγωνο, απειλώντας την κυβέρνηση ότι θα δημοσιοποιήσει το περιστατικό και θα ακολουθήσουν κυρώσεις. Ο Βαρβιτσιώτης όμως αφήνει τον συνομιλητή του εμβρόντητο, όταν του απαντάει ότι και αυτός θα δημοσιοποιήσει ότι είχε γίνει στόχος παρακολούθησης από άγνωστο βανάκι που ήταν παγίως σταθμευμένο στην πλαϊνή μεριά του Πενταγώνου και απομακρύνθηκε, μόνο όταν είχε διάλογο στο γραφείο του με τον Α/ΓΕΣ Καπραβέλο ακριβώς γι’ αυτό το θέμα. Προφανώς, οι Αμερικανοί τού είχαν βάλει κοριό μέσα στο γραφείο.

1993-Η χαμένη μάχη για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας

Πάντως το ότι δεν υπήρξε τρίτος τόμος απομνημονευμάτων αφήνει ορισμένα παρασκήνια υποφωτισμένα. Για παράδειγμα, δεν διηγείται πώς έχασε το 1993 την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας από τον Μιλτιάδη Εβερτ, αφού ο Μητσοτάκης παραιτήθηκε από την κομματική ηγεσία. Σε δεύτερο χρόνο, όμως, αναγνωρίζει ότι ο Εβερτ τίμησε τη συμφωνία τους και τον πρότεινε για αντιπρόεδρο του κόμματος στο συνέδριο του 1994.

Σε ύστερη συνέντευξή του στην «Καθημερινή», ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης τού αποδίδει στενές σχέσεις με οικονομικά συμφέροντα, ενώ στο βιβλίο του αναφέρει ότι ο Εβερτ, ο Σταύρος Δήμας και ο Θανάσης Κανελλόπουλος, που αποτελούσαν την εσωκομματική τρόικα της Ν.Δ. επί διακυβέρνησης Μητσοτάκη, είχαν στενές σχέσεις με τον εκδότη Χρήστο Λαμπράκη, κάνοντας τακτικές διαρροές στα ΜΜΕ της επιρροής του.

1997-Ο ρόλος του στην ανάδειξη Κώστα Καραμανλή

Τέλος, μία ιστορία που δεν διηγήθηκε εκτενώς αφορά τον ρόλο που διαδραμάτισε (μαζί με τον Γιάννη Κεφαλογιάννη) για την εκλογή του Κώστα Καραμανλή στην ηγεσία της Ν.Δ. το 1997 ως τρίτη επιλογή, σφήνα στο δίπολο Εβερτ - Σουφλιά. Αλλωστε είναι γνωστό ότι στα τέλη Φεβρουαρίου του 1997 έγινε στο σπίτι του στη Φιλοθέη η περίφημη «σύναξη των λοχαγών», η συγκέντρωση νεαρών κυρίως βουλευτών της Ν.Δ., που άνοιξε την πόρτα για την υποψηφιότητα Καραμανλή και την επικράτησή του εντέλει στο εσωκομματικό στερέωμα.

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Συνέχεια...

Γεωργιάδης για τα ΟΥΡΛΙΑΧΤΑ για τον σοβά που έπεσε σε κτήριο 70 ετών στο Βενιζέλειο: Ρε παιδιά διαλέξτε, τα ντουβάρια τελικά είναι σημαντικά ή όχι

Ο κ. Γεωργιάδης απάντησε στις επικρίσεις της αντιπολίτευσης, τονίζοντας την αντίφαση μεταξύ της απαξίωσης των κτιριακών έργων όταν εγκαινιάζει νέα κτήρια και της κριτικής για μεμονωμένα περιστατικά φθοράς.

Νέα ανάρτηση για την πτώση σοβά σε ένα κλειστό γραφείο σε κτήριο 70 ετών του Βενιζέλειου Νοσοκομείου έκανε το πρωί της Τρίτης ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης θυμίζοντας ότι «εδώ και 3 χρόνια σχεδόν με τους πόρους του Τακτικού μας Προϋπολογισμού, του Ταμείου Ανάκαμψης, του ΕΣΠΑ και συγκεντρώνοντας και πρωτοφανώς πολλές ιδιωτικές χορηγίες εκτελούμε το μεγαλύτερο πρόγραμμα κτιριολογικής αναβαθμίσεως του ΕΣΥ από την ίδρυσή του. Γιατί το κάνουμε αυτό; Επειδή πρώτοι εμείς αναγνωρίσαμε ότι τα κτίρια μετά από τόσες δεκαετίες είναι κουρασμένα και ορισμένα σε άθλια κατάσταση».

Στη συνέχεια απευθύνεται στη «συμμορία της μιζέριας» της Αριστεράς που, όπως γράφει, «όχι μόνον απαξιώνουν όλα αυτά τα έργα αλλά αρχίζουν τα συνθήματα: "τα ντουβάρια δεν κάνουν την Υγεία". Δηλαδή τσάμπα ανακαινίζετε τα πάντα μας είναι αδιάφορο».

«Ρε παιδιά διαλέξτε ή τα ντουβάρια τελικώς χρειάζονται και πρέπει να τα ανακαινίσουμε όλα και το Βενιζέλειο προφανώς, άρα και όσα κάνουμε τόσο καιρό σε όλη τη Χώρα έχουν αξία και άρα πείτε και κανένα μπράβο. Ή τα ντουβάρια δεν έχουν αξία κακώς κάνουμε όσα κάνουμε και άρα δεν σας νοιάζει και ο σοβάς που έπεσε. Μα δεν μπορεί να τα έχετε όμως όλα μονά ζυγά δικά σας» προσθέτει στο πλαίσιο αυτό ο κ. Γεωργιάδης.

Ο υπουργός Υγείας γνωστοποιεί, τέλος, ότι έχει ζητήσει μελέτη για την ανακαίνιση του επιμαχου κτηρίου.

Όλη η ανάρτηση του Άδωνι Γεωργιάδη

Ας τα δούμε όλα με την σειρά. Εδώ και 3 χρόνια σχεδόν με τους πόρους του Τακτικού μας Προϋπολογισμού, του ΤαΑ, του ΕΣΠΑ και συγκεντρώνοντας και πρωτοφανώς πολλές ιδιωτικές χορηγίες εκτελούμε το μεγαλύτερο πρόγραμμα κτιριολογικής αναβαθμίσεως του ΕΣΥ από την ίδρυσή του. Γιατί το κάνουμε αυτό; Επειδή πρώτοι εμείς αναγνωρίσαμε ότι τα κτίρια μετά από τόσες δεκαετίες είναι κουρασμένα και ορισμένα σε άθλια κατάσταση. Πλέον το πρόγραμμα αυτό έχει σχεδόν ολοκληρωθεί και κάνω εγκαίνια σχεδόν σε όλη τη χώρα σε ΚΥ, Κλινικές και ΤΕΠ. Και θα συνεχίσω να κάνω διότι έχω να εγκαινιάσω πάρα μα πάρα πολλά ακόμη.

Κατά κανόνα όπου πάω ή όταν είμαι στην Βουλή και μιλάω για αυτά ή σε μια τηλεοπτική εκπομπή αμέσως μου λένε οι πολιτικοί μου αντίπαλοι ή οι δημοσιογράφοι: «καλά όλα αυτά αλλά από προσωπικό κλπ» προσπερνώντας σχεδόν ως ασήμαντη αυτή την τεράστια προσπάθεια. Εάν συναντήσω και διαδηλωτές από την «συμμορία της μιζέριας» της Αριστεράς τότε ακόμη χειρότερα όχι μόνον απαξιώνουν όλα αυτά τα έργα αλλά αρχίζουν τα συνθήματα: «τα ντουβάρια δεν κάνουν την Υγεία». Δηλαδή τσάμπα ανακαινίζετε τα πάντα μας είναι αδιάφορο.

Χθες με αφορμή την πτώση ενός σοβά 1,5 μέτρου σε ένα κλειστό γραφείο σε κτίριο 70 ετών άρχισαν τα όργανα. Το «ΕΣΥ καταρρέει» κλπ και ξαφνικά οι ίδιοι που τόσο καιρό μιλούν για τα ντουβάρια που δεν τους ενδιαφέρουν αρχίζουν να μιλούν για την ανάγκη ανακαίνισης του Βενιζελείου Νοσοκομείου το οποίο εδώ και 72 χρόνια δεν έχει ανακαινιστεί.

Ρε παιδιά διαλέξτε ή τα ντουβάρια τελικώς χρειάζονται και πρέπει να τα ανακαινίσουμε όλα και το Βενιζέλειο προφανώς, άρα και όσα κάνουμε τόσο καιρό σε όλη τη Χώρα έχουν αξία και άρα πείτε και κανένα μπράβο. Ή τα ντουβάρια δεν έχουν αξία κακώς κάνουμε όσα κάνουμε και άρα δεν σας νοιάζει και ο σοβάς που έπεσε. Μα δεν μπορεί να τα έχετε όμως όλα μονά ζυγά δικά σας.

Επί του περιστατικού τώρα ήταν βασικά ασήμαντο εντελώς αλλά δείχνει ότι πράγματι το κτίριο αυτό χρήζει ανακαίνισης. Άλλωστε την μελέτη για το έργο εγώ την έχω παραγγείλει. Θα ψήφισετε πάλι

@kmitsotakis στις Εθνικές Εκλογές του 2027 να μπορούμε να συνεχίσουμε να κάνουμε όσα κάνουμε και θα το φτιάξουμε και αυτό όπως ήδη φτιάξαμε τόσα πολλά άλλα και ας μας κατηγορούσαν διαρκώς οι συνδικαλιστές της συμφοράς και της μιζέριας…

Υγ. Σας ξαναβάζω την φωτό του τί έπεσε ακριβώς για να έχετε την αληθινή εικόνα. Ας αναλογιστείτε ότι το ΕΣΥ έχει στην χρήση και ιδιοκτησία του 127 Νοσοκομεία, 358 ΚΥ και 1500 Περιφερειακά Ιατρεία συνολικά μιλάμε για εκατομμύρια τετραγωνικά Ε κάπου θα πέσει και ένας σοβάς για να μιλάμε και σοβαρά. Είμαι όμως υπερήφανος διότι στον όποιο διάδοχο μου θα παραδώσω ένα πολύ καλύτερο ΕΣΥ από αυτό που παρέλαβα και αυτή τελικά είναι και η ουσία της Πολιτικής

Ας τα δούμε όλα με την σειρά. Εδώ και 3 χρόνια σχεδόν με τους πόρους του Τακτικού μας Προϋπολογισμού, του ΤαΑ, του ΕΣΠΑ και συγκεντρώνοντας και πρωτοφανώς πολλές ιδιωτικές χορηγίες εκτελούμε το μεγαλύτερο πρόγραμμα κτιριολογικής αναβαθμίσεως του ΕΣΥ από την ίδρυσή του. Γιατί το… pic.twitter.com/IZsGbaDCDT

— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) August 11, 2026

Συνέχεια...

📺ΣΟΥΡΕΑΛ... Ο ΑΕΡΓΟΣ ΜΙΑ ΖΩΗ Κουτσούμπας χόρεψε ζεϊμπέκικο με τη.... «Φάμπρικα» σε συγκέντρωση του ΚΚΕ (Video)

Ο Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, δεν θα διστάσει να ρίξει και μια χορευτική βόλτα αν ακούσει κάποιο τραγούδι που του αρέσει, κάτι που το έχει πράξει αρκετές φορές. Έτσι όταν σε συγκέντρωση του ΚΚΕ την Κυριακή άκουσε το τραγούδι «Η Φάμπρικα» του Λάκη Χαλκιά που έφυγε από τη ζωή την περασμένη εβδομάδα, ο κ. Κουτσούμπας δεν έχασε την ευκαιρία να χορέψει ζεϊμπέκικο.

Άλλωστε το συγκεκριμένο τραγούδι είναι ταυτισμένο με τις συγκεντρώσεις που κατά καιρούς διοργανώνει το ΚΚΕ ή το ΠΑΜΕ ανά την Ελλάδα. Όπως σχολιάζει χαρακτηριστικά ο χρήστης του TikTok που δημοσίευσε το σχετικό βίντεο «σε μια συγκέντρωση του ΚΚΕ δεν ήταν δυνατόν να μην γίνει και ένα αφιέρωμα στον Λάκη Χαλκιά, και δεν είναι δυνατόν να μην σηκωνόταν ο σύντροφος Γραμματέας να το χορέψει».

@nikoswolf_

και σε μια συγκέντρωση του ΚΚΕ δεν ήταν δυνατόν να μην γίνει και ένα αφιέρωμα στον Λάκη Χαλκιά, και δεν είναι δυνατόν να μην σηκωνώταν ο σύντροφος Γραμματέας να το χορέψει.

♬ πρωτότυπος ήχος - nikoswolf_

Συνέχεια...

ΣΥΡΙΖΑ: Μέτωπο Δούρου εναντίον Τσίπρα, ενώ ο Πολάκης «προθερμαίνεται» για την αρχηγία

Με στόχο να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ από την ανυποληψία και την αφάνεια, η Κουμουνδούρου κινείται στον άξονα κατ’ αρχάς της ανασυγκρότησης και ακολούθως στην προοπτική των συνεργασιών με όλο και πιο ισχυρές επιθέσεις στον Αλέξη Τσίπρα. Και αυτό καθώς η γενική εκτίμηση που υπάρχει είναι πως η ΕΛΑΣ, προϊόντος του χρόνου και λόγω προγραμματικών ασαφειών και έλλειψης στελεχών, θα αρχίσει να ξεφουσκώνει.

Σε αυτό το πνεύμα η Ρένα Δούρου κατηγόρησε τον πρώην πρωθυπουργό και το νέο του εγχείρημα για «διγλωσσία» σε σειρά ζητημάτων με στόχο να επανακάμψουν στον ΣΥΡΙΖΑ όσοι, υπό το κράτος της απογοήτευσης, τον έχουν εγκαταλείψει.

Την ίδια ώρα, όμως, ο Παύλος Πολάκης με συνέντευξή του στην «Αυγή της Κυριακής» χαρακτηρίζει «προσωρινή λύση» τη συλλογική ηγεσία αφήνοντας ευθέως να εννοηθεί πως θα διεκδικήσει την αρχηγία.

«Αυτήν τη στιγμή που μιλάμε, η συλλογική ηγεσία είναι μια αναγκαία προσωρινή λύση έτσι ώστε να σταθεροποιηθεί το κόμμα, να αποκαταστήσει την ενότητά του και να επιχειρήσει την επανασύνδεσή του με την κοινωνία», δήλωσε και συμπλήρωσε: «Δεν είναι σίγουρα ένα μοντέλο που μπορεί να λειτουργήσει για πολύ καιρό. Θα πρέπει στον κατάλληλο πολιτικό χρόνο και αναλόγως να προχωρήσουμε στην ανάδειξη συμπαγών, ισχυρής ηγεσίας, με καθαρό πολιτικό στίγμα και ξεκάθαρα πολιτικά πρωτόκολλα, εκφωνημένα με λαϊκά κατανοητό τρόπο, χωρίς φαινόμενα διγλωσσίας ή «υποχρεωτικής» ασάφειας και στρογγυλεμάτων».

Η Ρένα Δούρου, πάντως, δείχνει πως κάνει ό,τι μπορεί για να προσδώσει στον ΣΥΡΙΖΑ τα σοβαρά εκείνα χαρακτηριστικά που απαιτούνται για την ανασυγκρότηση. «Ο στόχος είναι ένα ενωτικό ψηφοδέλτιο με όσους θέλουν και μπορούν, σε ισότιμη βάση, με προγραμματικές συγκλίσεις», σημείωσε η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας σε συνέντευξή της στη «Μακεδονία της Κυριακής» και πρόσθεσε. «Στην πολιτική το κρίσιμο είναι να μην απογοητεύονται οι πολίτες. Αυτούς εκπροσωπούμε, αυτοί μας κρίνουν. Και αυτοί επιλέγουν».

Παράλληλα η κυρία Δούρου έκανε άνοιγμα στα κόμματα της Αριστεράς εξαιρώντας την ΕΛΑΣ. «Γιατί λοιπόν κάποιος να επιλέξει να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ και όχι ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΜέΡΑ25, ΝΕΑΡ; Η εστίαση στην ΕΛΑΣ απορρέει όχι από πολιτικά αλλά από παραπολιτικά κριτήρια γιατί υφίσταται μια φημολογία ότι οι διαφορές του ΣΥΡΙΖΑ με την ΕΛΑΣ δεν είναι πολιτικές αλλά προσωπικές. Όμως τα ζητήματα είναι πολιτικά. Κι εμείς είμαστε σαφείς. Δεν ετεροκαθοριζόμαστε.

Είμαστε δύο διαφορετικά κόμματα, με διαφορετική ιδεολογικοπολιτική βάση, εκφράζουμε διαφορετικές κοινωνικές τάξεις», είπε και κατηγόρησε το κόμμα Τσίπρα για διγλωσσία με αφορμή τη Γάζα, τα μη κρατικά πανεπιστήμια, την κρατικοποίηση δημόσιων οργανισμών όπως η ΔΕΗ. «Εμείς δεν έχουμε διγλωσσία για τη γενοκτονία στη Γάζα, για τη φορολόγηση, για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Διεκδικούμε σταθερά δημόσια πανεπιστήμια, επαναφορά της ΔΕΗ και των ΕΛΠΕ υπό δημόσιο έλεγχο, διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού», τόνισε.

Συνέχεια...

📺Μαρινάκης κατά Τσίπρα: Θυμίζει νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση ο ισχυρισμός «δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα αλλά συγκρούστηκα μαζί τους»

«Νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση» χαρακτήρισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Αλέξης Τσίπρας στην ιστοσελίδα in.gr.

Αφορμή ήταν οι αναφορές του πρώην Πρωθυπουργού ότι «δεν συνδιαλέχθηκα με συμφέροντα, δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα, συγκρούστηκα με τα συμφέροντα όσο κυβέρνησα τον τόπο».

«Όταν διαβάσαμε τον τίτλο "δεν συνδιαλέχθηκα με συμφέροντα, δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα, συγκρούστηκα με τα συμφέροντα όσο κυβέρνησα τον τόπο", συνοδευόμενο από τη φωτογραφία του κ. Τσίπρα, αρχικά θεωρήσαμε ότι, λόγω εποχής, πρόκειται για κάποια νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση. Κι όμως, όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, η φράση αυτή, όπως και πολλές άλλες αντίστοιχες, ειπώθηκε πράγματι από τον πρώην πρωθυπουργό στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του, που προβλήθηκε σήμερα», αναφέρει ο Παύλος Μαρινάκης.

Ακόμα, παρέθεσε μια σειρά ερωτημάτων όπως γιατί κράτησε ανοιχτή τη Βουλή για να ψηφίσει έναν Ποινικό Κώδικα κατά παραγγελία συγκεκριμένων συμφερόντων ή γιατί λειτουργούσε στο Μαξίμου ένα άτυπο «παραϋπουργείο Δικαιοσύνης» ή ποιος χρηματοδοτεί «και μάλιστα πλουσιοπάροχα» το νέο κόμμα του κ. Τσίπρα, ο κ. Μαρινάκης σημειώνει πως «το κακό για εκείνον είναι ότι η συλλογική μνήμη δεν σβήνει τόσο εύκολα όσο εκείνος πιστεύει».

Η ανακοίνωση του Παύλου Μαρινάκη για τον Αλέξη Τσίπρα

«Όταν διαβάσαμε τον τίτλο «Δεν συνδιαλέχθηκα με συμφέροντα, δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα, συγκρούστηκα με τα συμφέροντα όσο κυβέρνησα τον τόπο», συνοδευόμενο από τη φωτογραφία του Αλέξη Τσίπρα, αρχικά θεωρήσαμε ότι, λόγω εποχής, πρόκειται για κάποια νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση.

Κι όμως, όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, η φράση αυτή, όπως και πολλές άλλες αντίστοιχες, ειπώθηκε πράγματι από τον πρώην πρωθυπουργό στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του, που προβλήθηκε σήμερα.

Αναμένουμε, με ενδιαφέρον, τη συνέχεια της συνέντευξης, για να δούμε αν απαντάει σε πραγματικά κρίσιμα ερωτήματα όπως:

* Ποιος άλλος πρωθυπουργός, ενώ είχε ήδη προκηρύξει εκλογές, κράτησε ανοιχτή τη Βουλή για να ψηφίσει έναν Ποινικό Κώδικα κατά παραγγελία συγκεκριμένων συμφερόντων;

* Πότε άλλοτε λειτουργούσε στο Μέγαρο Μαξίμου ένα άτυπο «παραϋπουργείο Δικαιοσύνης», όπως έχει κυνικά παραδεχθεί ο ίδιος ο υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησής του;

* Και, τελικά, αν όλα αυτά και πολλά ακόμα από τα «έργα» του, τα θεωρεί «σύγκρουση με τα συμφέροντα», τότε τί ακριβώς θα θεωρούσε συμβιβασμό;

* Επίσης, ποιός τελικά χρηματοδοτεί και μάλιστα πλουσιοπάροχα το νέο κόμμα;

Αν πάλι δεν έχει ερωτηθεί, ίσως σε κάποια επόμενη συνέντευξη πάρουν οι πολίτες τις απαντήσεις που για τόσα χρόνια αποφεύγει να δώσει ο κ. Τσίπρας.

Μέχρι τότε, ο πρώην πρωθυπουργός μπορεί να συνεχίσει να δίνει συνεντεύξεις σε προστατευμένα περιβάλλοντα με έναν και μόνο στόχο: να ξαναγράψει την ιστορία.

Το κακό για εκείνον είναι ότι η συλλογική μνήμη δεν σβήνει τόσο εύκολα όσο εκείνος πιστεύει».

Η συνέντευξη Τσίπρα

Παρουσιάζοντας το teaser της συνέντευξης, ο Αλέξης Τσίπρας θύμισε ότι «ο Ουμπέρτο Έκο έλεγε πως ο Αύγουστος δεν έχει ειδήσεις, αλλά με τη δημοσιογράφο Ελένη Στεργίου μάλλον τον διαψεύσαμε με μία διαφορετική αυγουστιάτικη συνέντευξη στην Αθήνα».

Στη συνέντευξή του ο πρώην πρωθυπουργός, μεταξύ άλλων, καταφέρεται κατά της ελληνικής Δικαιοσύνης και λέει ότι «έχουμε γίνει ο καλύτερος πελάτης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας», υποστηρίζει ότι η ακρίβεια δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσα από pass και επιδόματα και κάνει λόγο για ανάγκη σύγκρουσης με ολιγοπώλια, καρτέλ και πρακτικές αισχροκέρδειας, δηλώνει ότι σήμερα «όχι μόνο ξέρει τι θέλει, αλλά και πώς να το κάνει», περιγράφει το πολιτικό ένστικτο ως το προσωπικό του «GPS» και μιλά για τις «σειρήνες» της πολιτικής, ανάμεσά τους τη ματαιοδοξία και τον ναρκισσισμό.

Στην κορυφή των προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας ο Αλέξης Τσίπρας τοποθετεί την ακρίβεια, την οποία αναλύει σε τρεις βασικούς παράγοντες: στέγη, ενέργεια και τρόφιμα. Απορρίπτει την άποψη ότι πρόκειται αποκλειστικά για εισαγόμενο πρόβλημα και υποστηρίζει ότι «ένα πολύ μεγάλο μέρος οφείλεται στην αισχροκέρδεια που υπάρχει στη χώρα μας, στα καρτέλ και κυρίως στα ολιγοπώλια και στην έλλειψη πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης να συγκρουστεί με αυτά».

Για τα τρόφιμα προτείνει τη δημιουργία Ψηφιακού Παρατηρητηρίου Τιμών, με παρακολούθηση της διαδρομής κάθε προϊόντος «από το χωράφι στο ράφι» και έλεγχο των περιθωρίων κέρδους σε κάθε κρίκο της αλυσίδας.

Κεντρική θέση στις προτάσεις του καταλαμβάνει η ενεργειακή πολιτική και ειδικότερα ο ρόλος της ΔΕΗ. Ο Αλέξης Τσίπρας υποστηρίζει ότι υπάρχει ήδη σχέδιο ώστε η επιχείρηση να μετατραπεί από μια δημόσια επιχείρηση «εξυπηρέτησης της ωφέλειας των funds και των ιδιωτικών συμφερόντων» σε μια δημόσια επιχείρηση που «θα κατευθύνει τον ανταγωνισμό προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας και θα μειώσει τις τιμές»

Συνέχεια...

📺Επίθεση ΠΑΣΟΚ σε Τσίπρα: Ηγείται μιας ανώνυμης εταιρείας με μετόχους τους εγχώριους ολιγάρχες και τον ίδιο διευθύνοντα σύμβουλο

Με ιδιαίτερα υψηλούς τόνους απαντά το ΠΑΣΟΚ στη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στο in.gr, εξαπολύοντας προσωπική και πολιτική επίθεση στον πρώην πρωθυπουργό τόσο για τις αναφορές του περί σύγκρουσης με οικονομικά συμφέροντα όσο και για τις προγραμματικές θέσεις που παρουσίασε.

Η Χαριλάου Τρικούπη χαρακτηρίζει «αστείο» τον ισχυρισμό του κ. Τσίπρα ότι έχει συγκρουστεί και θα συνεχίσει να συγκρούεται με τα συμφέροντα και υποστηρίζει ότι ο επικεφαλής της ΕΛΑΣ «ηγείται όχι ενός κόμματος αλλά μιας ανώνυμης εταιρείας με μετόχους τους εγχώριους ολιγάρχες και αυτόν διευθύνοντα σύμβουλο».

Και συνεχίζει, στρέφοντας τα πυρά του στη χρηματοδότηση της ΕΛΑΣ: «Η, δε, δήλωσή του ότι η ΕΛΑΣ θα είναι το πιο διαφανές κόμμα στα οικονομικά του, όταν αρνείται εμμονικά να δημοσιοποιήσει τα έσοδα με τα οποία χρηματοδοτεί την καμπάνια εκατομμυρίων που κάνει, είναι το ανέκδοτο του καλοκαιριού».

Η παρέμβαση του ΠΑΣΟΚ έρχεται μετά το πρώτο μέρος της συνέντευξης του Αλέξη Τσίπρα, στο οποίο ο πρώην πρωθυπουργός δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι «δεν συνδιαλέχθηκα με συμφέροντα, δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα, συγκρούστηκα με τα συμφέροντα όσο κυβέρνησα τον τόπο». Στην ίδια συνέντευξη αναφέρθηκε στην ακρίβεια, στη στέγαση και στην ενέργεια, υποστηρίζοντας ότι απαιτείται σύγκρουση με ολιγοπώλια, καρτέλ και πρακτικές αισχροκέρδειας, ενώ έθεσε και ζήτημα αλλαγής του ρόλου της ΔΕΗ.

Το ΠΑΣΟΚ ξεκινά την ανακοίνωσή του με αιχμή για την προηγούμενη κυβερνητική θητεία του Αλέξη Τσίπρα, σχολιάζοντας ότι «μας ξανασυστήθηκε ως “συμβιβασμένος Μαδούρο” ζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία γιατί μετά από μια τετραετία ως Πρωθυπουργός με αυταπάτες και άλλη μια ως ανύπαρκτη αξιωματική αντιπολίτευση έχει πλέον … μάθει».

Παράλληλα, κατηγορεί τον πρώην πρωθυπουργό ότι υιοθετεί θέσεις που έχουν ήδη παρουσιαστεί από το ΠΑΣΟΚ. «Πιστός στην προσφιλή του τακτική του copy paste, αντέγραψε τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για τη ΔΕΗ, την ακρίβεια και τη στέγαση», αναφέρει η ανακοίνωση.

Η Χαριλάου Τρικούπη ζητά ακόμη εξηγήσεις για άλλες πολιτικές επιλογές του Αλέξη Τσίπρα, σημειώνοντας: «Αναμένουμε με ενδιαφέρον να μας εξηγήσει και την ταύτισή του με τις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας στα κόκκινα δάνεια, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την υπεραπόδοση των έμμεσων φόρων».

Η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ

«Ο κ. Τσίπρας μας ξανασυστήθηκε ως "συμβιβασμένος Μαδούρο" ζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία γιατί μετά από μια τετραετία ως Πρωθυπουργός με αυταπάτες και άλλη μια ως ανύπαρκτη αξιωματική αντιπολίτευση έχει πλέον … μάθει.

Πιστός στην προσφιλή του τακτική του copy paste, αντέγραψε τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για τη ΔΕΗ, την ακρίβεια και τη στέγαση.

Αναμένουμε με ενδιαφέρον να μας εξηγήσει και την ταύτιση του με τις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας στα κόκκινα δάνεια, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την υπεραπόδοση των έμμεσων φόρων.

Μόνο σαν αστείο ακούγεται η δήλωση του κ. Τσίπρα πως συγκρούστηκε και θα συγκρουστεί στο μέλλον με τα συμφέροντα, όταν όλοι γνωρίζουν ότι ηγείται όχι ενός κόμματος αλλα μιας ανώνυμης εταιρείας με μετόχους τους εγχώριους ολιγάρχες και αυτόν διευθύνοντα σύμβουλο. Η, δε, δήλωση του ότι η ΕΛΑΣ θα είναι το πιο διαφανές κόμμα στα οικονομικά του, όταν αρνείται εμμονικά να δημοσιοποιήσει τα έσοδα με τα οποία χρηματοδοτεί την καμπάνια εκατομμυρίων που κάνει, είναι το ανέκδοτο του καλοκαιριού.

Το μέλλον της χώρας δεν είναι ούτε ο Μητσοτάκης της διαφθοράς ούτε ο Τσίπρας της διαπλοκής. Έχουν και οι δύο δεσμεύσεις και εξαρτήσεις.»

Είχε προηγηθεί η επίθεση Μαρινάκη

Νωρίτερα, στη συνέντευξη Τσίπρα είχε απαντήσει και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, ο οποίος χαρακτήρισε «νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση» τη δήλωση του πρώην πρωθυπουργού ότι δεν εξυπηρέτησε συμφέροντα αλλά συγκρούστηκε μαζί τους.

Ο κ. Μαρινάκης έθεσε σειρά ερωτημάτων για την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ άλλων για τον Ποινικό Κώδικα, τη λειτουργία, όπως ανέφερε, άτυπου «παραϋπουργείου Δικαιοσύνης» στο Μέγαρο Μαξίμου και τη χρηματοδότηση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα. «Το κακό για εκείνον είναι ότι η συλλογική μνήμη δεν σβήνει τόσο εύκολα όσο εκείνος πιστεύει», ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Η συνέντευξη Τσίπρα

Παρουσιάζοντας το teaser της συνέντευξης, ο Αλέξης Τσίπρας θύμισε ότι «ο Ουμπέρτο Έκο έλεγε πως ο Αύγουστος δεν έχει ειδήσεις, αλλά με τη δημοσιογράφο Ελένη Στεργίου μάλλον τον διαψεύσαμε με μία διαφορετική αυγουστιάτικη συνέντευξη στην Αθήνα».

Στη συνέντευξή του ο πρώην πρωθυπουργός, μεταξύ άλλων, καταφέρεται κατά της ελληνικής Δικαιοσύνης και λέει ότι «έχουμε γίνει ο καλύτερος πελάτης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας», υποστηρίζει ότι η ακρίβεια δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσα από pass και επιδόματα και κάνει λόγο για ανάγκη σύγκρουσης με ολιγοπώλια, καρτέλ και πρακτικές αισχροκέρδειας, δηλώνει ότι σήμερα «όχι μόνο ξέρει τι θέλει, αλλά και πώς να το κάνει», περιγράφει το πολιτικό ένστικτο ως το προσωπικό του «GPS» και μιλά για τις «σειρήνες» της πολιτικής, ανάμεσά τους τη ματαιοδοξία και τον ναρκισσισμό.

Στην κορυφή των προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας ο Αλέξης Τσίπρας τοποθετεί την ακρίβεια, την οποία αναλύει σε τρεις βασικούς παράγοντες: στέγη, ενέργεια και τρόφιμα. Απορρίπτει την άποψη ότι πρόκειται αποκλειστικά για εισαγόμενο πρόβλημα και υποστηρίζει ότι «ένα πολύ μεγάλο μέρος οφείλεται στην αισχροκέρδεια που υπάρχει στη χώρα μας, στα καρτέλ και κυρίως στα ολιγοπώλια και στην έλλειψη πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης να συγκρουστεί με αυτά».

Για τα τρόφιμα προτείνει τη δημιουργία Ψηφιακού Παρατηρητηρίου Τιμών, με παρακολούθηση της διαδρομής κάθε προϊόντος «από το χωράφι στο ράφι» και έλεγχο των περιθωρίων κέρδους σε κάθε κρίκο της αλυσίδας.

Κεντρική θέση στις προτάσεις του καταλαμβάνει η ενεργειακή πολιτική και ειδικότερα ο ρόλος της ΔΕΗ. Ο Αλέξης Τσίπρας υποστηρίζει ότι υπάρχει ήδη σχέδιο ώστε η επιχείρηση να μετατραπεί από μια δημόσια επιχείρηση «εξυπηρέτησης της ωφέλειας των funds και των ιδιωτικών συμφερόντων» σε μια δημόσια επιχείρηση που «θα κατευθύνει τον ανταγωνισμό προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας και θα μειώσει τις τιμές»

Συνέχεια...

Μητσοτάκης για την απώλεια του Στέλιου Ράμφου: «Η Ελλάδα χάνει έναν πιστό και ανυστερόβουλο υπηρέτη της»

«Η Ελλάδα και ο κόσμος της διανόησης θρηνούν από σήμερα την απώλεια ενός πιστού και ανυστερόβουλου υπηρέτη τους. Αλλά και εγώ χάνω έναν φίλο και συνομιλητή που πλούτιζε κάθε μας συζήτηση ανεξάρτητα αν συμφωνούσαμε πάντοτε και σε όλα», τόνισε σε ανάρτησή του ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για την εκδημία του φιλόσοφου Στέλιου Ράμφου.

Ο πρωθυπουργός στην ανάρτησή του στο fb επισήμανε ότι «ο Στέλιος Ράμφος, άλλωστε, πίστευε ότι οι ιδεολογίες φυλακίζουν τις ιδέες. Γι’ αυτό και το ρήμα που προτιμούσε, συνήθως, ήταν το “νομίζω»” και όχι το “πιστεύω”». Και πρόσθεσε:

«Από τις πιο φωτεινές προσωπικότητες της προδικτατορικής Αριστεράς και, μέσω της ιστορικής “Πανσπουδαστικής”, πρωτοστάτησε στις τότε ιδεολογικές και πολιτιστικές αναζητήσεις της. Ενώ στα χρόνια της δικτατορίας, ξεκίνησε, στο Παρίσι, το μεγάλο ταξίδι του στη Φιλοσοφία. Για να το συνεχίσει, ύστερα, με επιμέλεια στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης μέχρι και χθες. Μακριά από δόγματα και δεσμεύσεις».

Ο κ. Μητσοτάκης ανέφερε επίσης ότι «ο Στέλιος Ράμφος μελέτησε και δίδαξε όλους τους μεγάλους διανοητές, δίνοντας νέα διάσταση στη σκέψη τους και αξιοποιώντας, παράλληλα, δεδομένα της κοινωνικής ανθρωπολογίας και της ψυχανάλυσης. Έτσι, στα περίπου 50 βιβλία που συνέγραψε τέμνει όλα τα προβλήματα της σύγχρονης ζωής. Και, μαζί της, της σύγχρονης Ελλάδας. Συνεπώς η προσφορά του δεν είναι μόνο ακαδημαϊκή. Όσο, κυρίως, κοινωνική» και κατέληξε:

«Προσέγγισε την Ορθοδοξία μέσα από ένα πρίσμα προοδευτικό. Και “διάβασε” την ιστορία της χώρας φέρνοντας στο προσκήνιο τις συνέπειες που είχε το γεγονός ότι ο τόπος μας δεν γνώρισε την Αναγέννηση μετά τον Μεσαίωνα. Μπόρεσε, με αυτόν τον τρόπο, ν’ απαντήσει σε πολλές αντιφάσεις που διαπερνούν επί δεκαετίες όχι μόνο το πολιτικό μας σύστημα. Αλλά και τις καθημερινές μας συμπεριφορές.

Με άλλα λόγια, ανάμεσα στα πολλά άλλα, ο Στέλιος Ράμφος αναδείχθηκε και σε έναν μοναδικό κριτικό παρατηρητή της δημόσιας ζωής. Προτάσσοντας πάντα τη λογική και την ευθύνη απέναντι στον λαϊκισμό. Και εξηγώντας ότι δεν υπάρχει παράδοση χωρίς εξέλιξη. Όλα αυτά, ζώντας ο ίδιος αθόρυβα και διακριτικά, συνδυάζοντας τη συνέπεια των λόγων του με εκείνη του καθημερινού βίου του.

Αποχαιρετώ με θλίψη και σεβασμό αυτόν τον λαμπρό Έλληνα και γλυκό άνθρωπο. Και στέλνω τη σκέψη μου στη γυναίκα του Ειρήνη, στις δύο κόρες του και στους χιλιάδες μαθητές και φίλους του. Πρόκειται για εθνική απώλεια. Είμαι σίγουρος, όμως, ότι όσα πρέσβευε ο Στέλιος Ράμφος θα γίνουν οδηγοί στη σκέψη και στη δράση όλων των πολιτών που θέλουν να είναι ελεύθεροι, αδέσμευτοι και χρήσιμοι στους άλλους».

Συνέχεια...

Φλωρίδης για Τσίπρα: Ο νόμος Παρασκευόπουλου ήταν εντολή του, αποφυλακίστηκαν δολοφόνοι, βιαστές και χιλιάδες κατάδικοι

Με αιχμή τον νόμο Παρασκευόπουλου και αναφορές στους χειρισμούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στη Δικαιοσύνη, ο Γιώργος Φλωρίδης απαντά στον Αλέξη Τσίπρα, με αφορμή όσα ανέφερε ο πρώην πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στο in.gr για τη σημερινή ηγεσία της Δικαιοσύνης.

Συγκεκριμένα, αφορμή για την παρέμβαση του κ. Φλωρίδη αποτέλεσε η αναφορά του Αλέξη Τσίπρα ότι η ηγεσία της Δικαιοσύνης «χειραγωγείται από την κυβέρνηση, επειδή διορίζεται από αυτήν». 

Ο υπουργός Δικαιοσύνης, μεταξύ άλλων, αναφερόμενος στον νόμο Παρασκευόπουλου του 2015, τόνισε ότι αποτέλεσε «εντολή Τσίπρα» και ότι είχε ως αποτέλεσμα την αποφυλάκιση  δολοφόνων, βιαστών, παιδοβιαστών, ληστών, εμπόρων ναρκωτικών και χιλιάδων άλλων κατάδικων οι οποίοι βγαίνοντας από την φυλακή, σε ποσοστό 80% επέστρεψαν στην βαριά εγκληματικότητα εναντίον της ελληνικής κοινωνίας.

Παράλληλα, ο κ. Φλωρίδης έστρεψε τα πυρά του κατά του πρώην πρωθυπουργού για την υπόθεση Novartis και τις τηλεοπτικές άδειες. «Η τελευταία ωμή παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα στη Δικαιοσύνη, ήταν όταν παρέτεινε τη λειτουργία της Βουλής λίγο πριν τις εκλογές του 2019 που ο ίδιος ανήγγειλε, προκειμένου να ψηφιστούν σε μία μέρα, περισσότερα από 1.100 άρθρα στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας» πρόσθεσε.

Δείτε την ανάρτηση του κ. Φλωρίδη:

Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Φλωρίδη: 

«Τσίπρας και Δικαιοσύνη

Μετά από όσα διέπραξε ως Πρωθυπουργός ο Α. Τσίπρας, θα έλεγε κάποιος ότι ήταν λογικό να απέφευγε κάθε αναφορά στη Δικαιοσύνη, όπως ο διάβολος το λιβάνι!

Διάλεξε όμως να ξεκινήσει την Αυγουστιάτικη συνέντευξή του στο in.gr, με επίθεση στην Δικαιοσύνη, η «ηγεσία της οποίας χειραγωγείται από την Κυβέρνηση, επειδή διορίζεται από αυτήν», όπως τονίζει. Ας θυμηθούμε λοιπόν τα πεπραγμένα αυτής της Κυβέρνησης όσον αφορά την εκλογή της Ηγεσίας της Δικαιοσύνης και την «χειραγώγησή της».

Το 2024, η Κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη, ψήφισε νόμο (ν. 5123/2024, άρθρο 27), με τον οποίο για πρώτη φορά στην ιστορία του νέου Ελληνικού Κράτους, οι Ολομέλειες των Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας, συνέρχονται και ψηφίζουν σε μυστική ψηφοφορία τους Δικαστές που θεωρούν ότι πρέπει να ηγηθούν των Ανωτάτων Δικαστηρίων (Συμβουλίου της Επικρατείας, Αρείου Πάγου και Ελεγκτικού Συνεδρίου).

Ο νόμος αυτός οδήγησε στο να αφαιρεθεί οριστικά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η μόνιμη εδώ και πολλά χρόνια, σύσταση προς τη χώρα μας, για τον τρόπο επιλογής των ηγεσιών των Ανωτάτων Δικαστηρίων, ενώ χαιρετίστηκε από τις Ενώσεις Δικαστών και Εισαγγελέων και από την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων.

Φέτος, ήταν η δεύτερη χρονιά εφαρμογής του νόμου αυτού.

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου συνήλθε σε συνεδρίαση και με μυστική ψηφοφορία κατέληξε στην πρότασή της για τον Πρόεδρο και των Εισαγγελέα του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Στη συνέχεια η διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής των Ελλήνων, με μυστική ψηφοφορία, διαμόρφωσε τη δική της πρόταση, η οποία ήταν όμοια με την πρόταση των Δικαστών.

Το Υπουργικό Συμβούλιο, επέλεξε ως Πρόεδρο και Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αυτούς που ήρθαν ΠΡΩΤΟΙ στην ψηφοφορία των Δικαστών και την όμοια ψηφοφορία της Βουλής.

Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε για την επιλογή του Γενικού Επιτρόπου των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων και του Γενικού Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το Υπουργικό Συμβούλιου επέλεξε τους ΠΡΩΤΟΥΣ, δηλαδή αυτούς που ψήφισαν οι Δικαστές.

Το ίδιο έγινε και για τους Αντιπροέδρους του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Αρείου Πάγου. Άρα, στην πραγματικότητα, η Κυβέρνηση επικύρωσε τις αποφάσεις πρωτίστως των Δικαστών και της Βουλής.

Ένα χρόνιο αίτημα των Δικαστών και εν γένει του νομικού κόσμου, έγινε αποδεκτό στην πράξη από αυτήν την κυβέρνηση.

Αυτά, βέβαια, είναι ψιλά γράμματα για τον Α. Τσίπρα, που κυβερνώντας 4,5 χρόνια, ούτε καν του πέρασε από το μυαλό, ότι μπορούσε να τα κάνει.

Αντίθετα, τον Φεβρουάριο του 2020, μερικούς μήνες μετά από την ήττα του στις εκλογές του 2019, το μόνο που βρήκε να πει ήταν ότι η «δεύτερη φορά αριστερά στην κυβέρνηση, εκτός από την εκτελεστική εξουσία, θα ελέγξει και τη Δικαστική (οι περίφημοι αρμοί της εξουσίας)». Κάτι που ανέλαβε να επεξηγήσει ο Πολάκης λέγοντας ότι «θα διώξουμε τους Δικαστές και θα κάνουμε μια δική μας Σχολή Δικαστών (για να βάλουμε φυλακή τους αντιπάλους μας, όπως είχε πει το 2018)».

Η σχέση του Α. Τσίπρα με τη Δικαιοσύνη, σημαδεύτηκε ανεξίτηλα όταν τέσσερις μόλις μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης με συνεταίρο τον Π. Καμμένο, τον Απρίλιο του 2015, έφερε στην Βουλή τον περιβόητο «νόμο Παρασκευόπουλου», (που ατυχώς χρεώνεται μόνο στον κ. Παρασκευόπουλο, ενώ ήταν εντολή Τσίπρα), με τον οποίο αποφυλακίστηκαν δολοφόνοι, βιαστές, παιδοβιαστές, ληστές, έμποροι ναρκωτικών και χιλιάδες άλλοι κατάδικοι, οι οποίοι βγαίνοντας από την φυλακή, σε ποσοστό 80% επέστρεψαν στην βαριά εγκληματικότητα εναντίον της ελληνικής κοινωνίας.

Η συνέχεια δόθηκε με την οργάνωση της σκευωρίας Novartis, με την οποία επιχειρήθηκε να οδηγηθούν στη φυλακή οι κορυφαίοι πολιτικοί αντίπαλοι του Τσίπρα. Ήταν η πρώτη και ίσως μοναδική στην ιστορία των Δυτικών Δημοκρατιών, απόπειρα να εφαρμοστούν σταλινικές μέθοδοι εξόντωσης των πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης του Τσίπρα, καταδικάστηκε αμετάκλητα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο για το ατιμωτικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος για την σκευωρία αυτή.

Θα μείνει στις μαύρες σελίδες της πολιτικής ιστορίας της χώρας, η ωμή απόπειρα του Α. Τσίπρα να εκβιάσει την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, για το θέμα της συνταγματικότητας του νόμου για τις τηλεοπτικές άδειες, με την ομιλία στη Θεσσαλονίκη, όπου προσπάθησε να υπαγορεύσει στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δεν υπέκυψε στον ωμό εκβιασμό και ο νόμος κρίθηκε αντισυνταγματικός. Ο Υπουργός του Τσίπρα που χειρίστηκε την υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών, καταδικάστηκε αμετάκλητα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο για το ατιμωτικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος.

Η τελευταία ωμή παρέμβαση του Α. Τσίπρα στη Δικαιοσύνη, ήταν όταν παρέτεινε τη λειτουργία της Βουλής λίγο πριν τις εκλογές του 2019 που ο ίδιος ανήγγειλε, προκειμένου να ψηφιστούν σε μία μέρα, περισσότερα από 1.100 άρθρα στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.

Μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, έκαναν κυριολεκτικά πάρτι με τις αλλαγές αυτές των Ποινικών Κωδίκων. Δικαστήρια που μετά από πολύμηνες δίκες και ομολογίες κατηγορουμένων για σοβαρά κακουργήματα, επρόκειτο να εκδόσουν τις αποφάσεις τους και μάλιστα σε υποθέσεις που οι προβλεπόμενες ποινές ήταν ισόβια κάθειρξη, δεν ολοκλήρωσαν τις δίκες γιατί οι Ποινικοί Κώδικες του Τσίπρα, οδήγησαν τις υποθέσεις σε παραγραφή.

Αυτά προς το παρόν. Εδώ είμαστε για να επανέλθουμε».

Συνέχεια...

Βουλγαράκης: Η αριθμητική της επόμενης Βουλής και η Θεωρία Παιγνίων

Οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν τις διαθέσεις της κοινής γνώμης τη στιγμή που πραγματοποιούνται. Δεν προβλέπουν με βεβαιότητα το εκλογικό αποτέλεσμα και ακόμη λιγότερο μπορούν να προβλέψουν ποια κυβέρνηση θα προκύψει από αυτό. Μπορούν όμως, όταν παρουσιάζουν μια σχετική σταθερότητα, να μας βοηθήσουν να εξετάσουμε τους πιθανούς πολιτικούς συσχετισμούς και, κυρίως, να καταλάβουμε πόσο εύκολη ή δύσκολη θα είναι η επόμενη ημέρα.

Ο σημερινός δημοσκοπικός χάρτης παρουσιάζει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Υπάρχει πρώτο κόμμα με σαφή απόσταση από το δεύτερο, αλλά όχι με ποσοστό που, με τα σημερινά δεδομένα, να το φέρνει κοντά στην αυτοδυναμία. Ταυτόχρονα, πίσω του διαμορφώνεται ένας αρκετά κατακερματισμένος χώρος, με περισσότερα κόμματα να διεκδικούν σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος χωρίς κάποιο από αυτά να εμφανίζεται, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, ικανό να συγκροτήσει μόνο του έναν δεύτερο ισχυρό κυβερνητικό πόλο.

Με βάση τον σταθμισμένο μέσο όρο των δημοσκοπήσεων που εξετάζουμε, η Νέα Δημοκρατία κινείται περίπου στο 29%-30%, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη στην περιοχή του 14,5%-15,5%, το ΠΑΣΟΚ στο 11,5%-12,5% και η Ελπίδα για τη Δημοκρατία στο 9,5%-10,5%. Ακολουθούν η Ελληνική Λύση, η Πλεύση Ελευθερίας και το ΚΚΕ, ενώ η Φωνή Λογικής βρίσκεται κοντά στο όριο εισόδου στη Βουλή.

Αν αυτοί οι συσχετισμοί μεταφέρονταν αυτούσιοι στην κάλπη, το βασικό πολιτικό πρόβλημα θα ήταν εμφανές: υπάρχει πιθανός εκλογικός νικητής, αλλά δεν προκύπτει εύκολα κυβερνητική πλειοψηφία. Να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι δεν έχει υπολογιστεί το κόμμα που αναμένεται – σύμφωνα με τις πληροφορίες του τύπου να ιδρύσει ο Αντώνης Σαμαράς.

Ο εκλογικός νόμος αλλάζει την αξία των ποσοστών

Για να διαβάσει κανείς σωστά αυτή την εικόνα, δεν αρκεί να προσθέσει τα ποσοστά των κομμάτων. Πρέπει να λάβει υπόψη τον τρόπο με τον οποίο αυτά μετατρέπονται σε κοινοβουλευτικές έδρες.

Το ισχύον σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής προβλέπει κλιμακωτή πριμοδότηση εδρών (seat bonus) για το πρώτο κόμμα. Από το 25% αρχίζει η πρόσθετη ενίσχυση, η οποία αυξάνεται όσο ανεβαίνει το ποσοστό του πρώτου κόμματος και μπορεί να φτάσει τις 50 έδρες όταν αυτό προσεγγίσει το 40%.

Υπάρχει όμως μία ακόμη μεταβλητή, η οποία συχνά υποτιμάται στη δημόσια συζήτηση: το συνολικό ποσοστό των κομμάτων που δεν θα περάσουν το όριο του 3%.

Οι ψήφοι αυτές δεν συμμετέχουν στην αναλογική κατανομή των κοινοβουλευτικών εδρών. Επομένως, όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό που μένει εκτός Βουλής, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η κοινοβουλευτική αξία των ψήφων των κομμάτων που περνούν το 3%.

Αν, για παράδειγμα, ένα 10% των ψήφων μείνει εκτός Βουλής, η αναλογική κατανομή πραγματοποιείται ουσιαστικά μεταξύ των κομμάτων που συγκέντρωσαν το υπόλοιπο 90%.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για το πρώτο κόμμα. Όχι μόνο λαμβάνει την προβλεπόμενη πριμοδότηση, αλλά επωφελείται και από την ανακατανομή των ψήφων που δεν εκπροσωπούνται κοινοβουλευτικά.

Γι’ αυτό και ο πήχης της αυτοδυναμίας δεν είναι ένας σταθερός αριθμός. Με υψηλό ποσοστό κομμάτων εκτός Βουλής μπορεί να κινηθεί κοντά στο 37%-38%, ενώ όσο περισσότερα κόμματα περνούν το 3%, μπορεί να πλησιάσει ή ακόμη και να ξεπεράσει το 39%.

Με πρώτο κόμμα, όμως, στην περιοχή του 29,5%, η απόσταση παραμένει πολύ μεγάλη. Η αυτοδυναμία, με τους σημερινούς συσχετισμούς, δεν αποτελεί ρεαλιστικό σενάριο.

Και εδώ αρχίζει το πραγματικά ενδιαφέρον μέρος της συζήτησης.

Από την εκλογική αριθμητική στη Θεωρία Παιγνίων

Η Θεωρία Παιγνίων (Game Theory) δεν εξετάζει απλώς τι μπορούν να κάνουν οι πολιτικοί παίκτες. Εξετάζει τι τους συμφέρει να κάνουν, γνωρίζοντας ότι κάθε δική τους επιλογή επηρεάζεται από τις πιθανές επιλογές των υπολοίπων.

Ο σχηματισμός κυβέρνησης μπορεί έτσι να αντιμετωπιστεί ως Παίγνιο Συνασπισμών (Coalitional Game). Για να υπάρξει κυβέρνηση που στηρίζεται σε κοινοβουλευτική πλειοψηφία απαιτούνται τουλάχιστον 151 έδρες. Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο ποια κόμματα μπορούν αριθμητικά να φτάσουν τις 151, αλλά ποια έχουν πολιτικό κίνητρο να το κάνουν.

Και τα δύο δεν συμπίπτουν πάντοτε.

Ένας συνασπισμός μπορεί να είναι μαθηματικά εφικτός και πολιτικά αδύνατος. Αντίστροφα, ένας συνασπισμός που σήμερα μοιάζει πολιτικά απίθανος μπορεί να γίνει αναγκαίος όταν οι διαθέσιμες εναλλακτικές περιοριστούν.

Στη Θεωρία Παιγνίων ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο Κομβικός Παίκτης (Pivot Player): το κόμμα δηλαδή χωρίς το οποίο ένας πιθανός συνασπισμός δεν μπορεί να αποκτήσει πλειοψηφία.

Η πολιτική του ισχύς μπορεί τότε να είναι πολύ μεγαλύτερη από το εκλογικό του ποσοστό.

Αυτό είναι πιθανό να αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης.

Το πρόβλημα του μικρότερου κυβερνητικού εταίρου

Ας πάρουμε το περισσότερο προφανές αριθμητικά σενάριο: μια συνεργασία Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ.

Με τις σημερινές εκτιμήσεις εδρών, ένας τέτοιος συνασπισμός μπορεί να βρεθεί κοντά στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία, χωρίς να είναι βέβαιο ότι θα την εξασφαλίζει. Η αριθμητική, όμως, είναι μόνο η μία πλευρά.

Η άλλη είναι το λεγόμενο Δίλημμα του Μικρού Εταίρου (Junior Partner’s Dilemma).

Ένα μικρότερο κόμμα που συμμετέχει σε κυβέρνηση υπό ένα πολύ ισχυρότερο κόμμα αποκτά κυβερνητική εξουσία, αλλά αναλαμβάνει ταυτόχρονα σημαντικό πολιτικό κίνδυνο. Καλείται να μοιραστεί το κόστος των κυβερνητικών αποφάσεων, ενώ το μεγαλύτερο κόμμα έχει συνήθως περισσότερες δυνατότητες να πιστωθεί τις επιτυχίες.

Για το ΠΑΣΟΚ, επομένως, η απόφαση δεν θα κριθεί μόνο από το εάν «βγαίνουν οι έδρες». Θα κριθεί και από την αναμενόμενη πολιτική απόδοση (expected payoff), τι κερδίζει από τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση και τι κινδυνεύει να χάσει στις επόμενες εκλογές.

Όσο μεγαλύτερος είναι αυτός ο κίνδυνος, τόσο υψηλότερο γίνεται και το τίμημα της συνεργασίας.

Υπάρχει εναλλακτική πλειοψηφία χωρίς το πρώτο κόμμα;

Θεωρητικά, θα μπορούσε να αναζητηθεί ένας ευρύς συνασπισμός κομμάτων απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Στην πράξη, όμως, εδώ εμφανίζεται το αντίθετο πρόβλημα.

Χρειάζονται πολλά κόμματα για να συγκεντρωθούν 151 έδρες και όσο αυξάνεται ο αριθμός των εταίρων τόσο αυξάνεται και η δυσκολία συμφωνίας.

Δεν αρκεί να συμφωνήσουν στο ποιον δεν θέλουν στην κυβέρνηση. Πρέπει να συμφωνήσουν στο ποιος θα κυβερνήσει, με ποιον πρωθυπουργό, με ποιο πρόγραμμα, με ποια κατανομή αρμοδιοτήτων και, κυρίως, σε ποια βασικά ζητήματα πολιτικής.

Επιπλέον, υπάρχουν κόμματα, όπως το ΚΚΕ, των οποίων η μέχρι σήμερα πολιτική στρατηγική δεν περιλαμβάνει συμμετοχή σε έναν τέτοιο κυβερνητικό συνασπισμό. Συνεπώς, μια αριθμητική πρόσθεση των εδρών του σε ένα υποθετικό αντι-ΝΔ μέτωπο θα δημιουργούσε περισσότερο μια μαθηματική κατασκευή παρά ένα πιθανό κυβερνητικό σενάριο.

Έτσι δημιουργείται μια ιδιόμορφη κατάσταση: το πρώτο κόμμα δεν μπορεί εύκολα να κυβερνήσει μόνο του, αλλά ούτε οι αντίπαλοί του μπορούν εύκολα να κυβερνήσουν χωρίς αυτό.

Οι δεύτερες κάλπες ως στρατηγική επιλογή

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η πιθανότητα δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης αυξάνεται.

Για το πρώτο κόμμα, η άμεση αποδοχή ενός δυσμενούς συμβιβασμού μετά τις πρώτες εκλογές μπορεί να είναι λιγότερο ελκυστική από μια νέα προσφυγή στις κάλπες. Η λογική είναι σαφής: ένα δίλημμα κυβερνησιμότητας μπορεί να οδηγήσει μέρος των ψηφοφόρων σε Στρατηγική Ψήφο (Strategic Voting), δηλαδή στην επιλογή όχι απαραίτητα του κόμματος που προτιμούν περισσότερο, αλλά εκείνου που θεωρούν ότι μπορεί να εξασφαλίσει σταθερότερη κυβέρνηση.

Η δεύτερη κάλπη, όμως, δεν αποτελεί χωρίς κόστος στρατηγική.

Το πρώτο κόμμα μπορεί να ενισχυθεί, μπορεί όμως και να υποχωρήσει. Οι μικρότεροι σχηματισμοί μπορεί να συμπιεστούν, μπορεί όμως και να συσπειρωθούν. Και ένα εκλογικό σώμα που θεωρεί ότι οδηγείται ξανά στις κάλπες για λόγους κομματικής τακτικής μπορεί να αντιδράσει διαφορετικά από αυτό που υπολογίζουν τα κομματικά επιτελεία.

Εδώ ταιριάζει περισσότερο η λογική του Παιγνίου του Δειλού (Game of Chicken). Σύμφωνα με αυτό, δύο ή περισσότεροι παίκτες επιμένουν στις θέσεις τους περιμένοντας ότι ο άλλος θα υποχωρήσει πρώτος. Όσο κανείς δεν υποχωρεί, όμως, αυξάνεται το κόστος για όλους.

Και αν ούτε η δεύτερη κάλπη δώσει λύση;

Τότε αλλάζει ολόκληρη η διαπραγμάτευση.

Αν η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να απέχει από την αυτοδυναμία και δεν υπάρχει εναλλακτική πλειοψηφία χωρίς αυτήν, οι πιθανοί εταίροι αποκτούν μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη.

Σε αυτή τη φάση μπορεί να τεθούν στο τραπέζι ζητήματα που πριν από τις εκλογές θα φαίνονταν δύσκολα: σαφής προγραμματική συμφωνία, κατανομή κρίσιμων υπουργείων, συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα μεταρρυθμίσεων ή ακόμη και το πρόσωπο του πρωθυπουργού.

Ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής θα μπορούσε, υπό πολύ συγκεκριμένες συνθήκες, να λειτουργήσει ως Σημείο Συντονισμού (Focal Point ή Schelling Point): μια λύση γύρω από την οποία μπορούν να συναντηθούν διαφορετικοί παίκτες όταν καμία από τις αρχικές τους επιλογές δεν μπορεί να επικρατήσει.

Δεν σημαίνει ότι αυτό είναι το πιθανότερο αποτέλεσμα. Σημαίνει ότι όσο μειώνονται οι διαθέσιμες επιλογές, λύσεις που αρχικά θεωρούνταν πολιτικά απαγορευτικές αποκτούν διαφορετική αξία.

Τρία σενάρια για την επόμενη ημέρα

Με τα σημερινά δεδομένα, τρεις δρόμοι φαίνονται περισσότερο άξιοι παρακολούθησης.

Ο πρώτος είναι μια δεύτερη εκλογική αναμέτρηση, με το πρώτο κόμμα να επιχειρεί να αυξήσει το ποσοστό του μέσα από την πόλωση και το αίτημα της κυβερνητικής σταθερότητας. Δεν χρειάζεται κατ’ ανάγκη να φτάσει στην αυτοδυναμία. Αρκεί να βελτιώσει αρκετά τη θέση του ώστε η επόμενη διαπραγμάτευση να γίνει με ευνοϊκότερους όρους.

Ο δεύτερος είναι μια κυβέρνηση συνεργασίας με κορμό το πρώτο κόμμα. Εφόσον κανείς δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση χωρίς αυτό και η νέα προσφυγή στις κάλπες θεωρηθεί πολιτικά ή οικονομικά επιζήμια, η πίεση για συμφωνία θα αυξηθεί. Το πραγματικό ερώτημα τότε δεν θα είναι εάν υπάρχει δυνατότητα συνεργασίας, αλλά με ποιους όρους θα δεχθεί να συμμετάσχει ο μικρότερος εταίρος.

Ο τρίτος είναι το παρατεταμένο αδιέξοδο. Εάν ούτε το πρώτο κόμμα ενισχυθεί αρκετά ούτε ένας βιώσιμος συνασπισμός καταστεί δυνατός, το σύστημα μπορεί να οδηγηθεί σε νέα εκλογική αναμέτρηση ή, υπό εξαιρετικές συνθήκες, στην αναζήτηση μιας περιορισμένης κυβέρνησης ειδικού σκοπού ή άλλης μεταβατικής πολιτικής λύσης.

Το πραγματικό παιχνίδι αρχίζει μετά την κάλπη

Για πολλά χρόνια η ελληνική πολιτική ήταν οργανωμένη γύρω από ένα σχετικά απλό ερώτημα: ποιο κόμμα θα κερδίσει τις εκλογές;

Η επόμενη αναμέτρηση μπορεί να θέσει ένα διαφορετικό ερώτημα: ποιος μπορεί να κυβερνήσει μετά τις εκλογές;

Η διαφορά είναι ουσιαστική.

Σε ένα κατακερματισμένο κομματικό σύστημα, η εκλογική δύναμη και η κυβερνητική δύναμη δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ένα κόμμα μπορεί να διαθέτει πολύ περισσότερες έδρες από οποιονδήποτε ανταγωνιστή του και παρ’ όλα αυτά να εξαρτάται από έναν μικρότερο παίκτη για να σχηματίσει κυβέρνηση. Και ένα μικρότερο κόμμα μπορεί, ακριβώς επειδή βρίσκεται ανάμεσα σε διαφορετικές πιθανές πλειοψηφίες, να αποκτήσει διαπραγματευτική ισχύ δυσανάλογη προς το ποσοστό του.

Αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη αλλαγή που υποδηλώνουν σήμερα οι αριθμοί.

Η χώρα δεν βρίσκεται ακόμη μπροστά σε ένα συγκεκριμένο κυβερνητικό αδιέξοδο. Οι εκλογές δεν έχουν γίνει και οι δημοσκοπήσεις δεν είναι αποτελέσματα. Αν όμως οι σημερινοί συσχετισμοί επιβιώσουν μέχρι την κάλπη, η επόμενη ημέρα δύσκολα θα κριθεί μόνο από τον νικητή.

Θα κριθεί από τις εναλλακτικές που διαθέτει ο καθένας, από το κόστος της άρνησης, από την ικανότητα των κομμάτων να διαπραγματευτούν και από το σημείο στο οποίο ένας συμβιβασμός θα γίνει λιγότερο δαπανηρός από τη συνέχιση της σύγκρουσης.

Στη γλώσσα της Θεωρίας Παιγνίων, η ισχύς ενός παίκτη δεν μετριέται μόνο από όσα κατέχει. Μετριέται και από το πόσο τον χρειάζονται οι υπόλοιποι.

Και αυτή τη φορά, ίσως εκεί να βρίσκεται το πραγματικό κλειδί της επόμενης κυβέρνησης.

Γιώργος Βουλγαράκης

liberal.gr

Συνέχεια...

«Τίμησε»… με σορτσάκι αυτούς που «με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη» για την πατρίδα

Γιάννης Σιδέρης

«Σήμερα μεταγγίσαμε αίμα στο συρματόπλεγμα να ζωντανέψει και να φύγει/ Σήμερα μεταγγίσαμε αίμα στον ιστό της σημαίας να δρασκελήσει τη γραμμή να λεφτερώσει τον Πενταδάκτυλο», γράφει στο «Αντίδωρο» ο Κύπριος ποιητής Ανδ. Χατζηλαμπής, για τη δολοφονία από τους Τούρκους, των δύο Κύπριων νέων, του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού.

Ήταν θα έλεγες, μια συνέχεια του Κόστα Μόντη για τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη: «Όταν εμείς εξακολουθούσαμε να γράφουμε στίχους, εκείνος διέκοπτε κι ανέβαινε στην αγχόνη».

Ο Κύπριος ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου δεν γράφει στίχους. Κάνει φιλορωσικές δηλώσεις ενώ ξευτελίζει την απόδοση τιμής στους ήρωες, όπως έγινε το Σάββατο κατά την εκδήλωση μνήμης για τους Τάσο Ισαάκ και Σολωμό Σολωμού, όπου παρουσιάστηκε με λευκό σορτσάκι!

Θυμίζουμε ότι ο 24χρονος Ισαάκ τον Αύγουστο του 1996, συμμετέχοντας σε διεθνή πορεία μοτοσικλετιστών κατά της τουρκικής κατοχής, ενεπλάκη προσπαθώντας να βοηθήσει άλλο σε συγκρούσεις μεταξύ «Γκρίζων Λύκων» και Κυπρίων διαδηλωτών. Μπλέχτηκε στο συρματόπλεγμα, δέχτηκε άγριο ξυλοδαρμό με πέτρες και ρόπαλα, και από τουρκοκύπριους αστυνομικούς. Πέθανε επί τόπου στην ουδέτερη ζώνη, 95 μέτρα από την ελληνοκυπριακή πλευρά.

Λίγες ημέρες αργότερα ο εξάδερφός του Σολωμός Σολωμού, την ημέρα της κηδείας του Τάσου, με ομάδα διαδηλωτών επέστρεψε στη νεκρή ζώνη. Ο Σολωμού κοντά στο τουρκικό φυλάκιο προσπάθησε να ανέβει στον ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία. Πυροβολήθηκε από Τούρκους στρατιώτες και ελεύθερους σκοπευτές. Τον θάνατό του είδαμε σε ζωντανή μετάδοση ανεβασμένο στο κοντάρι της σημαίας, καθώς «με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη».

Τη μνήμη αυτών των δύο, για την συμπλήρωση 30 χρόνων από τη δολοφονία τους, θέλησαν να τιμήσουν σε ειδική εκδήλωση στο Παραλίμνι της Κύπρου.

Εκλήθη και ο ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου. Το… καμάρι της Κύπρου, που δεν φτάνει που τον ψήφισαν για ευρωβουλευτή με ποσοστό 19,4%, έμειναν τόσο ευχαριστημένοι από την προάσπιση των κυπριακών συμφερόντων, που το 2026 τον εξέλεγξαν και βουλευτή με το κόμμα του «Άμεση Δημοκρατία». Φυσικά προτίμησε να παραμείνει στην Ευρωβουλή αφού εκεί είναι η καλή κονόμα.

Ο εν λόγω παρέστη στην εκδήλωση μνήμης (ευρωβουλευτής ων θυμίζουμε) με… κοντό σορτσάκι, σαν να πήγαινε στην παραλία. Τόσο τιμά τους ήρωες της μαρτυρικής πατρίδας του, ή τόσο καταλαβαίνει το βάρος των στιγμών (το πιθανότερο).

Το κελεπούρι αυτό, τον Μάιο του 2025 ταξίδεψε στη Μόσχα μαζί με άλλους ευρωβουλευτές. Σε δηλώσεις του επέκρινε την ΕΕ ότι στέλνει όπλα και χρήματα στην Ουκρανία χωρίς να επιδιώκει διάλογο με την Ρωσία. Έχει δε, χαρακτηρίσει «παράλογη και απάνθρωπη» την συνέχιση της ευρωπαϊκής στήριξης προς την Ουκρανία, υποστηρίζοντας ότι «το Κίεβο δεν πρόκειται να κερδίσει ποτέ στο πεδίο της μάχης».

Επανειλημμένως έχει ταχθεί υπέρ της διακοπής της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία και της αποκατάστασης των διπλωματικών σχέσεων με τη Ρωσία λέγοντας «οι Ρώσοι είναι αδέλφια μας» λόγω κοινής θρησκείας και αξιών.

Το… ωραιότερο: Ψήφισε «κατά» (και μετά άλλαξε την ψήφο του σε αποχή), σε ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου που ζητούσε την επιστροφή των χιλιάδων παιδιών που απήγαγε η Ρωσία από την Ουρανία, αφού κατά τη γνώμη του «Κάποια παιδιά θέλουν να μείνουν στη Ρωσία»!

Και ο φιλορωσικός οίστρος του είναι το λιγότερο. Ανάλογο οίστρο δείχνει και για την Τουρκία. Τον Αύγουστο του 2024, ανήμερα της δεύτερης φάσης της εισβολής και της επετείου δολοφονίας του Σολωμού, δημοσίευσε βίντεο με Τουρκοκύπριο influencer, στο οποίο δήλωσε: «Σε αυτή την πλευρά μου δίδαξαν τη μισή ιστορία και με έχουν χειραγωγήσει για να μισώ».

Οι δηλώσεις ως ήταν φυσικό αναπαρήχθησαν από το ψευδοκράτος ως παραδοχή Ελληνοκύπριου ευρωβουλευτή για τις βαρβαρότητες των Ελλήνων (σημ. βαρβαρότητες από παντού έχουν υπάρξει. Όμως ο εν λόγω δεν είναι ιστορικός ή πολιτικός αναλυτής. Δεν αντιλαμβάνεται ότι η θέση του ευρωβουλευτή λειτουργεί ως μεγεθυντικός φακός και προσδίδει εκμεταλλεύσιμη βαρύτητα στις δηλώσεις του).

Όχι δεν είναι προδότης. Οι προδότες είναι συνειδητοί ως τέτοιοι. Ένας ελαφρούτσικος τύπος είναι, που η διάθεση των Κυπρίων για χαβαλέ, και ιδιαίτερα της νέας γενιάς, του έδωσε αξίωμα μεγαλύτερο της αξίας του. Και για να τον επιβραβεύσουν έβαλαν και το κόμμα του στη Βουλή με 4 έδρες!

liberal.gr

Συνέχεια...

Φαήλος Κρανιδιώτης: Δεν χρειαζόμαστε «ανέγγιχτους»

Στη χώρα μας η μόνη άτυπη αριστοκρατία είναι οι Ηρωες του Εθνους μας. Δεν υπάρχει χώρος για άλλη, καλοταϊσμένη και ασύδοτη, υπεράνω των νόμων

Οι εκλογές είναι ποσοτική και όχι ποιοτική διαδικασία, χαρακτηριστικό που έχει σαν αποτέλεσμα, ενίοτε, να κάθονται στα βουλευτικά έδρανα δραπέτες/ισσες του Ψυχιατρείου, που δεν θα τους εμπιστευόσουν ούτε τον σκύλο σου να πάνε βόλτα, ή υποψήφιοι τρόφιμοι των φυλακών.

Συχνές εικόνες από τη Βουλή ή δημόσιες συζητήσεις, δηλώσεις και γεγονότα αποκαλύπτουν τον χαρακτήρα ορισμένων ανθρώπων παντελώς ακατάλληλων για οποιαδήποτε δημόσια θέση, που χρήζουν ακούσιου εγκλεισμού για αξιολόγηση στο Δρομοκαΐτειο ή είναι τόσο πρόδηλα απατεώνες, με βρόμικο μάτι, που ενστικτωδώς, όταν μιλούν, πιάνεις το πορτοφόλι σου, για να σιγουρευτείς πως δεν σ’ το τσούρνεψαν.

Η υπερπροβολή, ο νεποτισμός, άλλοτε η κομματοσκυλίαση ή η πίεση συγκεκριμένων συμφερόντων έχουν οδηγήσει στα βουλευτικά ή υπουργικά έδρανα κάτι «φρούτα», που θα τα περιγράφουμε στα εγγόνια μας και δεν θα μας πιστεύουν. Η δε κατάχρηση της βουλευτικής ασυλίας είναι μια συνεχής αθλιότητα, που έχει, σε μερικές περιπτώσεις, φέρει σε δύσκολη θέση αδικούμενους πολίτες, αστυνομικά όργανα και δικαστές ή Εισαγγελείς.

Η δική μου άποψη είναι πως όποιος αδικείται, π.χ. βιντεοσκοπείται κακουργηματικώς παράνομα, έχει το δικαίωμα να αμυνθεί τραβώντας μια ανάποδη σε αυτόν/ή που νομίζει πως είναι πάνω από τον νόμο και καταχράται των βουλευτικών προνομίων.

Θα ήταν όμως χρήσιμη μια εγκύκλιος του κ. Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, ώστε να ξεκαθαρίσουν τα όρια, ειδικά προς τα αστυνομικά όργανα, να διαλυθεί η αμηχανία τους, όταν ο δράστης φέρει τη βουλευτική ιδιότητα. Είναι αδιανόητο να τελείται κακούργημα και οι αστυνομικοί να κοιτούν, να συνεχίζεται η προσβολή της έννομης τάξης και των δικαιωμάτων των θυμάτων και να αφήνεται το έγκλημα ανενόχλητο να ολοκληρωθεί, αναμένοντας μόνον την μακρά διαδικασία της άρσης ασυλίας.

Θα δώσω ένα ακραίο παράδειγμα. Εάν ένας βουλευτής επιτεθεί σε πολίτη με ένα όπλο, αποπειρώμενος να τον σκοτώσει -κακούργημα-, ο πολίτης έχει δικαίωμα στη νόμιμη άμυνα, να χρησιμοποιήσει την απαραίτητη βία για να σταματήσει την προβολή. Εάν η επίθεση γίνει παρουσία αστυνομικών, οι αστυνομικοί έχουν το καθήκον να ασκήσουν την απαραίτητη βία για να σταματήσουν το έγκλημα και να προστατεύουν το θύμα.

Το ίδιο πρέπει να ισχύει για οποιοδήποτε αδίκημα, να αμύνεται ο πολίτης και να επεμβαίνει δυναμικά η Αστυνομία στο αυτόφωρο πλημμέλημα ή κακούργημα που τελούν πολιτικά πρόσωπα με εκ του νόμου ασυλία και μετά να ακολουθήσουν οι υπόλοιπες διαδικασίες για την άρση της ασυλίας.

Είναι αδιανόητο να έχουμε κάστα «ανέγγιχτων», όχι όπως η κατώτατη κάστα της Ινδίας, αλλά… ανώτατη, ένα είδος πολιτών που είναι «πιο ίσοι από τους άλλους».

Είναι μια στρέβλωση που απονομιμοποιεί την κοινοβουλευτική δημοκρατία στα μάτια των πολιτών. Και φυσικά υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα, εσωτερικό του κοινοβουλίου. Δεν γνωρίζω παρά ακροθιγώς τα του πειθαρχικού ελέγχου σε βάρος βουλευτών, αλλά δεν έχω ακούσει κάποια συνέπεια που να συμμόρφωσε οποιονδήποτε ή οποιαδήποτε βουλευτή που υπέπεσε σε αναξιοπρεπή, χυδαία, αξιόποινη συμπεριφορά.

Είναι δυνατόν να παραμένεις μέλος του κοινοβουλίου, οτιδήποτε κι αν κάνεις, όσο παράνομο, βάναυσο ή ανισόρροπο και αν είναι; Πάντοτε ήμουν υπέρ της κατάργησης της ασυλίας, η οποία να ισχύει μόνον για όσα έχουν να κάνουν αμιγώς με την πολιτική – κοινοβουλευτική δράση, π.χ. όσα λες στις τοποθετήσεις σου, στις ομιλίες σου στη Βουλή. Για οτιδήποτε άλλο, η μεταχείριση θα πρέπει να είναι όπως για τον οποιονδήποτε πολίτη της χώρας.

Σύλληψη για αυτόφωρα αδικήματα, προσαγωγή στον Εισαγγελέα και παραπομπή στο Δικαστήριο ή στον Ανακριτή, αν είναι κακούργημα, με το ίδιο ερώτημα που ισχύει για οποιονδήποτε κατηγορούμενο/η πολίτη: προσωρινή κράτηση ή ελεύθερος/η με ή χωρίς όρους. Στη χώρα μας η μόνη άτυπη αριστοκρατία, είναι οι Ηρωες του Εθνους μας. Δεν χρειαζόμαστε άλλη, καλοταϊσμένη και ασύδοτη, υπεράνω των νόμων.

Φαήλος Κρανιδιώτης

*Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς

Συνέχεια...

«Η μαύρη αντίδραση ανάβει τη φωτιά του εμφυλίου»

Σάκης Μουμτζής

Αυτός είναι ο τίτλος της φιλοεαμικής εφημερίδας «Ελευθερία» της Θεσσαλονίκης, την 1η Δεκεμβρίου 1944, ευθύς ως έγινε γνωστό πως ο Σκόμπι ζήτησε μέχρι την 10η Δεκεμβρίου τον αφοπλισμό των όλων ανταρτικών σωμάτων, καθώς εθεωρούντο εθελοντικοί σχηματισμοί.

Αυτός ο πύρινος τίτλος είχε και τη συνέχεια του προσαρμοσμένη στα της πόλης μας. Εκφραστής της «μαύρης αντίδρασης» ήταν ο συνήθης ύποπτος, ο στρατιωτικός διοικητής Χρήστος Αβραμίδης. Αυτός εξοπλίζει φασίστες αξιωματικούς, όπως καταγγέλλει η εφημερίδα. Ο Στέφανος Σαράφης παρενέβη και υπογράμμισε πως αρμόδια για τη διάλυση των αντάρτικων δυνάμεων ήταν μόνον η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, αγνοώντας πως αυτή η κυβέρνηση, στην οποία συμμετείχε και το ΚΚΕ—ΕΑΜ, εκχώρησε τη συγκεκριμένη αρμοδιότητα στον στρατηγό Σκόμπι. 

Μερικές μέρες πριν, στις 22 Νοεμβρίου, έφτασε στη Θεσσαλονίκη ο Σκόμπι συνοδευόμενος από τον υπουργό Εσωτερικών της κυβέρνησης Φίλιππο Μανουηλίδη, εκ των εμπίστων του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου. Συναντήθηκε με τον Ευριπίδη Μπακιρτζή και του έθεσε το αντικείμενο της έκτακτης επίσκεψής του στη Θεσσαλονίκη. Αφορούσε τις αυθαιρεσίες στις οποίες προέβαινε η Πολιτοφυλακή και ζήτησε από τον Μπακιρτζή να σεβαστεί τη νομιμότητα, που είχε παραβεί ήδη ο ΕΛΑΣ εισερχόμενος στη Θεσσαλονίκη. Η συζήτηση έγινε παρόντος του Βρετανού προξένου Ραπ, ο οποίος επιβεβαίωσε τις έκνομες δραστηριότητες των οργανώσεων του ΚΚΕ. Ο Μπακιρτζής για να καθησυχάσει τον Σκόμπιτον διαβεβαίωσε ότι θα εκδώσει σχετική διαταγή. 

Τι είχε συμβεί που ανάγκασε τους Σκόμπι και Μανουηλίδη να έρθουν στη Θεσσαλονίκη; Βουλευτές του κόμματος Φιλελευθέρων συνεχώς κατήγγειλαν για τις συλλήψεις και τις εκτελέσεις πολιτών οι οποίοι δεν είχαν ίχνος συνεργασίας με τους κατακτητές. Απλώς το ΚΚΕ τους θεωρούσε ως εν δυνάμει αντιπάλους και έπρεπε να τους εξουδετερώσει. Επικεφαλής αυτών των βουλευτών ήταν ο Λεβαντής. Αψευδής μάρτυρας των καταγγελιών ήταν ένα γεγονός που συνέβη ενώ ο Σκόμπι βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη. Δύο πολιτοφύλακες, ενώ διεξάγονταν οι παραπάνω συνομιλίες, εισέβαλαν στο σπίτι ενός συνεργάτη του στρατιωτικού διοικητή Αβραμίδη για να τον συλλάβουν. Η φρουρά του Αβραμίδη συνέλαβε τους πολιτοφύλακες, ενημέρωσε τους Βρετανούς οι οποίοι ζήτησαν από τον Γ. Μόδη εξουσιοδότηση για να τους φυλακίσουν. Ο Αβραμίδης για να αποφύγει μια περαιτέρω όξυνση στις σχέσεις του με το ΕΑΜ—ΚΚΕ παρέδωσε τους δύο πολιτοφύλακες στον ΕΛΑΣ για «ασφαλή φύλαξη». Αγνοούσε ότι τέτοιες χειρονομίες δε φέρνουν κανένα αποτέλεσμα, αφού ο ίδιος αποτελούσε το «κόκκινο πανί» για το ΚΚΕ. 

Ο Σκόμπι αναχώρησε αυθημερόν για Αθήνα, ενώ ο Μανουηλίδης συνέχισε τον κύκλο των επαφών του ώστε να ομαλοποιηθεί η ζωή στη Θεσσαλονίκη, καθώς για το πρόβλημα έκανε δήλωση και ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου. Βέβαια, το ΚΚΕ αρνείτο πως η κατάσταση ήταν έκρυθμη και απέδιδε τις σχετικές φήμες στους «γνωστούς κύκλους της αντίδρασης», σύμφωνα με την απάντηση του «Ριζοσπάστη», ενώ υπενθύμισε στον πρωθυπουργό πως ο ΕΛΑΣ και η Πολιτοφυλακή είναι βραχίονες της Εθνικής Κυβέρνησης. 

Αλλά οι περιπέτειες του Αβραμίδη συνεχίζονταν, όταν συνέλαβε πέντε πολιτοφύλακες, κάτι που προκάλεσε την παρέμβαση του ίδιου του επικεφαλής της Εθνικής Πολιτοφυλακής Βενετσανόπουλου. Ο Αβραμίδης τον απέπεμψε με τη συμβουλή να «μην ανακατώνεται στις υποθέσεις του». Και σα να μην έφταναν όλα αυτά ο πλωτάρχης που διόρισε για να επιβλέψει την κατάταξη των ναυτών της κλάσης 1936,απέπεμπε τους κομμουνιστές που προσέρχονταν, επικαλούμενος εντολή του Αβραμίδη. Ως γνωστόν, όταν προκηρύχθηκε η σύσταση του σώματος της Εθνοφυλακής (κλάση 1936) από την κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, ο Γ. Σιάντος, στις 22 Νοεμβρίου 1944, κάλεσε τα μέλη του ΚΚΕ, του ΕΛΑΣ και της Πολιτοφυλακής να καταταγούν, αφού προηγουμένως λάμβαναν οδηγίες για τα καθήκοντά τους. Οι Βρετανοί εκτιμούσαν πως με τη σύσταση αυτού του σώματος με τους εφέδρους του 1936 οι Μόδης και Αβραμίδης θα αποκτούσαν την απαραίτητη ισχύ. 

Τελικά τίποτα από αυτά δε συνέβη. Αμφότεροι, ευθύς ως ξέσπασαν οι συγκρούσεις στην Αθήνα, καθαιρέθηκαν για να επανέλθουν πανηγυρικά μετά την 17η Ιανουαρίου 1945. Το πρόβλημα της αποστράτευσης των ανταρτών ή το πρόβλημα του πώς θα συγκροτηθεί ο Εθνικός Στρατός αφορούσε σε τελική ανάλυση τον έλεγχο των μετέπειτα εξελίξεων. 

https://www.makedonikanea.gr/arthrografia/i-mayri-antidrasi-anabei-ti-fotia-toy-emfylioy

Συνέχεια...