Οι τρεις κατηγορίες των αναποφάσιστων που απασχολούν το Μέγαρο Μαξίμου ενόψει των εκλογών του 2027
Οπως αποκάλυψαν τα focus groups που κατέφθασαν εσχάτως στο Μέγαρο Μαξίµου µε την έναρξη της σεζόν, το κυβερνών κόµµα έχει µπροστά του έναν µεγάλο πονοκέφαλο και δύο αντίστοιχες προκλήσεις σε ό,τι αφορά την προεκλογική περίοδο που έρχεται. Ο λόγος για τη δεξαµενή των αναποφάσιστων, που µοιραία θα κρίνει πού θα κάτσει η µπίλια την Κυριακή της κάλπης και θα οδηγήσει ουσιαστικά τις εξελίξεις της επόµενης ηµέρας. Αν, λοιπόν, πάρει κάποιος ως βάση πάνω-κάτω το 28% που κατέγραψε η Ν.∆. στις ευρωεκλογές, τότε οι αναποφάσιστοι χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες.
Η πιο... δύσβατη περίπτωση για το Μέγαρο Μαξίµου είναι ένα ιδιαίτερα σηµαντικό κοµµάτι παραδοσιακών δεξιών ψηφοφόρων, που φαίνεται πλέον να κρατά σταθερά επιθετική στάση έναντι της διακυβέρνησης Μητσοτάκη (κυρίως εξαιτίας του γάµου των οµόφυλων ζευγαριών) και δηλώνει σχεδόν έτοιµο να µετακινηθεί δεξιότερα της «γαλάζιας» παράταξης, είτε στο κόµµα Σαµαρά είτε αλλού. Με τον παραπάνω µαθηµατικό προσδιορισµό, το ποσοστό αυτό κυµαίνεται στο 5%.
Αντίστοιχο είναι και αυτό των αναποφάσιστων οι οποίοι προέρχονται από κοινωνικές οµάδες που, αν και αποτελούσαν παραδοσιακά την εκλογική ραχοκοκαλιά για τη Ν.∆., αισθάνονται απογοητευµένοι από ορισµένες πρωτοβουλίες που τους αφορούσαν, µε τη µερίδα του λέοντος να ανήκει, όπως αντιλαµβάνεται κανείς, στους ελεύθερους επαγγελµατίες. Υπάρχει και ένα τρίτο, διόλου ευκαταφρόνητο, κοινό, κατατί µικρότερο από τις προαναφερθείσες δεξαµενές (ανέρχεται περίπου στο 3%), το οποίο έχει να κάνει µε ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι, βλέποντας πως το άλλοτε κραταιό Κίνηµα δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους και, ταυτόχρονα, φοβούµενοι την επέλαση Τσίπρα στη δεύτερη θέση, φλερτάρουν µε το σενάριο µετακίνησης στη Ν.∆., ως µονόδροµο διατήρησης µιας εικόνας οµαλότητας και σταθερότητας στη χώρα. Για ορισµένους στο πρωθυπουργικό περιβάλλον η συγκεκριµένη παράµετρος είναι... κλειδί για την κάλυψη των διαρροών προς τα δεξιά.
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο «Secret» της εφημερίδας «Παραπολιτικά».
Μια ανάρτηση του Γιώργου Σιακαντάρη στο Facebook προκαλεί ενδιαφέρον,
όχι τόσο για αυτά που λέει ευθέως, όσο κυρίως για αυτά που αφήνει να εννοηθούν
Με αφορμή το ιστορικό προηγούμενο της Γερμανίας του 1933, ο Σιακαντάρης
θυμίζει το ολέθριο λάθος των δημοκρατικών δυνάμεων της εποχής: την αδυναμία
τους να συνεννοηθούν μεταξύ τους, την ώρα που η Ακροδεξιά βρισκόταν προ των
πυλών. Και βέβαια θυμίζει και την άλλη, εξίσου διδακτική πλευρά της ιστορίας:
εκείνους που πίστεψαν ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν και να χειραγωγήσουν
τον Χίτλερ.
Το ενδιαφέρον αρχίζει όταν το ιστορικό παράδειγμα μεταφέρεται στο σήμερα.
Γιατί, αν η Ακροδεξιά αποτελεί υπαρξιακή απειλή για τη δημοκρατική τάξη, τότε
τίθεται ένα δύσκολο ερώτημα: μπορούν οι δημοκρατικές δυνάμεις να αποκλείουν εκ
των προτέρων κάθε μορφή συνεννόησης μεταξύ τους, επειδή ανήκουν σε
διαφορετικούς πολιτικούς χώρους;
Και κάπου εδώ η ανάρτηση αποκτά ελληνικό ενδιαφέρον.
Χωρίς να το λέει ευθέως, ο Σιακαντάρης φαίνεται να βάζει στο τραπέζι ένα
ερώτημα που αφορά και την ελληνική Κεντροαριστερά: αν κάποια στιγμή η
Ακροδεξιά βρεθεί σε απόσταση αναπνοής από την εξουσία, θα πρέπει το ΠΑΣΟΚ και
η Νέα Δημοκρατία να μπορούν να συνεννοηθούν ή θα πρέπει να τηρήσουν μέχρι
τέλους το «ποτέ με τον άλλον»;
Η ανάρτηση του Γιώργου Σιακαντάρη
Φανταστείτε να έμπαιναν στο διλημμα το SPD και το Die Linke να συνεργαστούν με
τον Μερτς η να αφήσουν τη Γερμανία να πέσει στα χέρια του AFD; Και αυτοί να
είχαν αποφασίσει στα συνέδρια τους πως δεν θα συνεργαστούν ποτέ με τη Δεξιά.
Κάτι τετοιο έγινε πριν 93 χρόνια, αλλά τότε κανείς δεν ήθελε να συνεργαστεί με
τον άλλο. Ενώ η Δεξιά και το Κέντρο θεωρούσαν πως θα μπορέσουν να
χειραγώγησουν τον Χίτλερ
Ο Γεωργιάδης συναντήθηκε με τη νέα πρέσβη του Ισραήλ Πνινάτ Γιανάι και
συζήτησαν τη δημιουργία συνεργασίας ανάμεσα στο ΕΣΥ και το νοσοκομείο Sheba
Ο Άδωνις Γεωργιάδης συναντήθηκε στο υπουργείο Υγείας με τη νέα πρέσβη του
Ισραήλ στην Ελλάδα, Πνινάτ Γιανάι, με βασικό θέμα τη διεύρυνση της συνεργασίας
των δύο χωρών στον τομέα της Υγείας. Στη συνάντηση συζητήθηκε ειδικότερα το
ενδεχόμενο δημιουργίας μιας στενής συνεργασίας ανάμεσα στο ΕΣΥ και το
νοσοκομείο Sheba στο Ισραήλ, το οποίο ο υπουργός Υγείας χαρακτήρισε ως ένα από
τα καλύτερα νοσοκομεία στον κόσμο. "Έχουμε πολλά να κερδίσουμε από την
ισραηλινή ιατρική γνώση, να τη μεταφέρουμε στην Ελλάδα", δήλωσε ο Άδωνις
Γεωργιάδης, εκφράζοντας την ελπίδα η σχεδιαζόμενη συνεργασία να υλοποιηθεί και
να αποφέρει σημαντικά οφέλη στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Η ανάρτηση και οι δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη
Ειδικότερα, στην σε δηλώσεις του αλλά και σε σχετική ανάρτησή του ο Άδωνις
Γεωργιάδης αναφέρει:
«Είναι τιμή μου να υποδέχομαι τη νέα πρέσβη του Ισραήλ στο υπουργείο Υγείας,
είχαμε μια υπέροχη συνάντηση για το πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε γρήγορα μια
πολύ ισχυρή συνεργασία μεταξύ του ΕΣΥ και του νοσοκομείου Sheba στο Ισραήλ που
είναι ένα από τα καλύτερα νοσοκομεία στον κόσμο. Έχουμε πολλά να κερδίσουμε
από την ισραηλινή ιατρική γνώση, να τη μεταφέρουμε στην Ελλάδα«, δήλωσε μεταξύ
άλλων ο κ Γεωργιάδης.
Από την πλευρά της η κα Γιανάι, που συνοδευόταν από τον καθηγητή Ζιβ Αμιτάι,
δήλωσε: «Ήταν μια σπουδαία συνάντηση με τον καλό μας φίλο, Άδωνι Γεωργιάδη,
προσπαθούμε να σκεφτούμε πώς μπορούμε να συνεργαστούμε με το νοσοκομείο
Sheba».
Σε σχετική του ανάρτηση, ο κ. Γεωργιάδης έγραψε:
«Σήμερα το πρωί, είχα την τύχη να συναντήσω από κοντά, στο γραφείο μου
στο Υπουργείο Υγείας, τη νέα Πρέσβειρα του Ισραήλ στην Ελλάδα, Πνινάτ Γιανάι,
και συζητήσαμε για μια ευρεία συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ στον τομέα
της Υγείας. Ελπίζω να υλοποιηθεί· το Εθνικό Σύστημα Υγείας θα ωφελούνταν
σημαντικά από κάτι τέτοιο».
Σήμερα το πρωί είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά στο γραφείο μου στο Υπουργείο Υγείας τη νέα Πρέσβη του @IsraelinGreece@Amb_PninatYanay και συζητήσαμε για μία εκτεταμένη συνεργασία μεταξύ της Ελλάδος και του Ισραήλ στην Υγεία. Μακάρι να γίνει θα ωφεληθεί πολύ το ΕΣΥ από κάτι… pic.twitter.com/ogOa2pLLvP
«Η Ελλάδα δεν απειλεί κανέναν», τόνισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις
δηλώσεις του μετά την τριμερή συνάντηση με τον Κύπριο πρόεδρο Νίκο
Χριστοδουλίδη και τον πρόεδρο της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, προσθέτοντας
ότι «σταθερότητα δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση υποχωρητικότητα ούτε ανοχή σε
τετελεσμένα» και ότι η χώρα «δεν φοβάται ούτε να υπερασπιστεί τις θέσεις της
με αυτοπεποίθηση ούτε και να συνομιλήσει».
Ο πρωθυπουργός έφερε ως παράδειγμα τη συμφωνία Ελλάδας–Αιγύπτου για τη μερική
οριοθέτηση της ΑΟΖ, επισημαίνοντας ότι απέδειξε στην πράξη πως η οριοθέτηση
θαλάσσιων ζωνών μπορεί να επιτυγχάνεται με διάλογο και σεβασμό των κυριαρχικών
δικαιωμάτων των κρατών.
Όπως είπε, η συμφωνία απέδειξε ότι «όταν υπάρχει πολιτική βούληση αλλά και
προσήλωση στη διεθνή νομιμότητα, μπορούμε να πετύχουμε αμοιβαία επωφελείς
συγκλίσεις, ενισχύοντας παράλληλα τη σταθερότητα στην περιοχή».
«Αυτή ήταν, είναι και θα είναι η προσέγγισή μας στην Ανατολική Μεσόγειο και
στο Αιγαίο. Η Ελλάδα δεν απειλεί κανέναν. Επιδιώκει σταθερότητα μέσα από
λειτουργικές σχέσεις με βάση το διεθνές δίκαιο. Σταθερότητα δεν σημαίνει σε
καμία περίπτωση υποχωρητικότητα ούτε ανοχή σε τετελεσμένα. Συνεπώς, η Ελλάδα
δεν φοβάται ούτε να υπερασπιστεί τις θέσεις της με αυτοπεποίθηση ούτε και να
συνομιλήσει», τόνισε.
Νέα ελληνική πρωτοβουλία για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας
Ο πρωθυπουργός προανήγγειλε παράλληλα νέες ελληνικές πρωτοβουλίες στο
Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας.
«Η απρόσκοπτη ναυσιπλοΐα και τα δικαιώματα διέλευσης πρέπει πάντοτε να
γίνονται σεβαστά», σημείωσε, τονίζοντας ότι για την Ελλάδα, ως παγκόσμια
ναυτιλιακή δύναμη, το ζήτημα αποτελεί απόλυτη και διαχρονική προτεραιότητα.
Όπως ανέφερε, κατά την ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας σε έναν
μήνα, η Αθήνα σχεδιάζει να αναλάβει νέες πρωτοβουλίες για την ανάδειξη της
σημασίας της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας.
«Η σταθερότητα της Αιγύπτου είναι κρίσιμη για τα ευρωπαϊκά συμφέροντα»
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε επίσης στον ρόλο Ελλάδας και Κύπρου στην
αναβάθμιση των σχέσεων ΕΕ–Αιγύπτου, σημειώνοντας ότι οι δύο χώρες
πρωτοστάτησαν στην προσπάθεια για τη σύναψη της συνολικής στρατηγικής
εταιρικής σχέσης.
«Έπρεπε να καταβάλουμε μεγάλη προσπάθεια για να πείσουμε Ευρωπαίους συμμάχους
μας ότι η σταθερότητα της Αιγύπτου είναι απολύτως κρίσιμη και για τα ευρωπαϊκά
συμφέροντα», είπε.
Όπως τόνισε, μια ισχυρή σχέση Ευρωπαϊκής Ένωσης–Αιγύπτου αποτελεί «επένδυση
στη σταθερότητα και στην ευημερία της κοινής μας γειτονιάς».
Στην περαιτέρω ανάπτυξη του GREGY, του έργου ηλεκτρικής διασύνδεσης που
περιλαμβάνεται στον ενεργειακό σχεδιασμό της τριμερούς συνεργασίας,
δεσμεύονται Ελλάδα, Κύπρος και Αίγυπτος, όπως προκύπτει από την Κοινή
Διακήρυξη της Τριμερούς Συνόδου Κορυφής που πραγματοποιήθηκε στο Ελ Αλαμέιν.
Οι τρεις χώρες χαρακτηρίζουν την ενεργειακή ασφάλεια κοινό συμφέρον και βασικό
πυλώνα της συνεργασίας τους, εκφράζοντας τη βούληση να συνεχίσουν την ανάπτυξη
έργων ηλεκτρικής διασύνδεσης, με ειδική αναφορά στο GREGY. Στόχος, όπως
επισημαίνεται στη Διακήρυξη, είναι η ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας και
της διασύνδεσης της Ανατολικής Μεσογείου με τις ευρωπαϊκές αγορές.
Παράλληλα, Αθήνα, Λευκωσία και Κάιρο δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στη συνεργασία
στον τομέα του φυσικού αερίου, την οποία συνδέουν με την περιφερειακή αλλά και
την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια. Στο πλαίσιο αυτό, υπογραμμίζουν τη σημασία
των πρόσφατων εξελίξεων για τη σύνδεση των κυπριακών κοιτασμάτων φυσικού
αερίου με τις αιγυπτιακές υποδομές και εγκαταστάσεις φυσικού αερίου, ζητώντας
την ολοκλήρωση των σχετικών ενεργειών το συντομότερο δυνατόν.
Στήριξη στις προσπάθειες του ΟΗΕ για το Κυπριακό
Ιδιαίτερη θέση στην Κοινή Διακήρυξη καταλαμβάνει και το Κυπριακό, με τις τρεις
χώρες να εκφράζουν τη στήριξή τους στις προσπάθειες που βρίσκονται σε εξέλιξη
υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών.
Ελλάδα, Κύπρος και Αίγυπτος χαιρετίζουν τις προσπάθειες του Γενικού Γραμματέα
του ΟΗΕ και της Προσωπικής Απεσταλμένης του για το Κυπριακό και στηρίζουν τις
συνεχιζόμενες ενέργειες για την επίτευξη συνολικής διευθέτησης του
προβλήματος.
Όπως επισημαίνεται στη Διακήρυξη, η επιδιωκόμενη λύση θα πρέπει να βρίσκεται
στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών και να βασίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του
Συμβουλίου Ασφαλείας. Οι τρεις πλευρές τονίζουν παράλληλα ότι μια οριστική
διευθέτηση του Κυπριακού θα αποτελούσε σημαντική συμβολή στην ενίσχυση της
ειρήνης και της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή.
Η αναφορά στο Κυπριακό εντάσσεται στο ευρύτερο μήνυμα της Τριμερούς για
σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας
των κρατών, καθώς και για αποχή από την απειλή και τη χρήση βίας.
Στο ίδιο πλαίσιο, οι τρεις χώρες υπογραμμίζουν τη σημασία της πλήρους τήρησης
των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου και των αρχών του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών,
ενώ τάσσονται υπέρ της επίλυσης διαφορών και κρίσεων με πολιτικά και
διπλωματικά μέσα.
Το μήνυμα για τις θαλάσσιες ζώνες
Η Διακήρυξη περιλαμβάνει ακόμη σαφή αναφορά στις θαλάσσιες δικαιοδοσίες στην
Ανατολική Μεσόγειο. Ελλάδα, Κύπρος και Αίγυπτος επαναλαμβάνουν ότι
οποιεσδήποτε συμφωνίες ή μνημόνια συνεργασίας για την οριοθέτηση θαλάσσιας
δικαιοδοσίας θα πρέπει να συμφωνούνται στη βάση του Διεθνούς Δικαίου,
συμπεριλαμβανομένης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας
(UNCLOS).
Οι τρεις πλευρές σημειώνουν ότι η προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο είναι
απαραίτητη για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων όλων των εμπλεκόμενων κρατών και
για την ειρήνη, την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Παράλληλα, επιβεβαιώνουν τη βούλησή τους να συνεχίσουν τη στενή συνεργασία που
έχει αναπτυχθεί μέσω του Μηχανισμού Τριμερούς Συνεργασίας, ο οποίος
θεσμοθετήθηκε στο Κάιρο τον Νοέμβριο του 2014.
Στόχος είναι η υπάρχουσα πολιτική συνεργασία να μεταφραστεί σε συγκεκριμένα
έργα και προγράμματα, με τακτική παρακολούθηση των συμφωνιών και στενότερο
συντονισμό μεταξύ των κυβερνήσεων, των θεσμών και του ιδιωτικού τομέα των
τριών χωρών.
Στη Διακήρυξη υπενθυμίζεται, τέλος, η δέσμευση για τη συγκρότηση Μόνιμης
Γραμματείας του Τριμερούς Μηχανισμού με έδρα τη Λευκωσία, ενώ η επόμενη, 11η
Τριμερής Σύνοδος Κορυφής θα πραγματοποιηθεί στην Κύπρο.
Η κοινή διακήρυξη της Τριμερούς Συνόδου Κορυφής
«Εμείς, ο Πρόεδρος της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, ο Πρόεδρος της
Κυπριακής Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας, έχοντας
συναντηθεί στο El-Alamein, με την ευκαιρία της Τριμερούς Συνόδου Κορυφής
μεταξύ των χωρών μας, επιβεβαιώνουμε εκ νέου την υπερηφάνεια μας για τις
ιστορικές σχέσεις και τους άρρηκτους δεσμούς που συνδέουν τους λαούς μας, και
τη δέσμευσή μας να συνεχίσουμε τις κοινές προσπάθειες για την προώθηση της
ειρήνης, της ασφάλειας της σταθερότητας και της ευημερίας στην Ανατολική
Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, με τρόπο που να προάγει τα συμφέροντα των λαών
μας και να ενισχύει τις προσπάθειες αντιμετώπισης των κοινών, περιφερειακών
και διεθνών προκλήσεων.
Με γνώμονα την αυξανόμενη βαρύτητα της περιοχής της Ανατολική Μεσογείου, σε
μια εποχή έντονων γεωπολιτικών προκλήσεων, τονίζουμε τη σημασία της συνεχούς
διαβούλευσης και συντονισμού μεταξύ των τριών χωρών μας. Αξιοποιώντας τα
επιτεύγματα του Μηχανισμού Τριμερούς Συνεργασίας από την θεσμοθέτησή του στο
Κάιρο τον Νοέμβριο του 2014, ο οποίος υπήρξε ένα επιτυχημένο μοντέλο για την
περιφερειακή συνεργασία, παραμένουμε προσηλωμένοι στην περαιτέρω ανάπτυξή του,
βασιζόμενοι στις αρχές της εμπιστοσύνης, του σεβασμού και της συνεργασίας.
Επαναβεβαιώνουμε τη συλλογική μας βούληση για την προάσπιση της ασφάλειας και
της σταθερότητας στην περιοχή, καθώς και για την επίλυση των διαφορών και των
κρίσεων με πολιτικά και διπλωματικά μέσα, και απορρίπτουμε οποιεσδήποτε
ενέργειες που θα ενίσχυαν την ένταση και που θα υπονόμευαν την περιφερειακή
σταθερότητα ή που θα απειλούσαν την ειρήνη και την ασφάλεια της περιοχής.
Υπογραμμίζουμε τη σημασία του σεβασμού της εθνικής κυριαρχίας, της
ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας των Κρατών, της αποχής από την
απειλή και τη χρήση βίας, και την πλήρη τήρηση των κανόνων του διεθνούς
δικαίου και των αρχών του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Τονίζουμε εκ νέου τη σημασία του πλήρους σεβασμού του διεθνούς δικαίου και της
προσήλωσης όλων των Κρατών ως προς την προάσπιση των αρχών του, κατά τρόπο που
να διασφαλίζει τα δικαιώματα όλων των εμπλεκόμενων Κρατών και να συμβάλλει
στην ειρήνη, την ασφάλεια και τη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου.
Επαναλαμβάνουμε εκ νέου ότι οποιεσδήποτε Συμφωνίες ή Μνημόνια Συνεργασίας
σχετικά με την οριοθέτηση της θαλάσσιας δικαιοδοσίας θα πρέπει να συμφωνούνται
με βάση το διεθνές δίκαιο, περιλαμβανομένης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών
για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).
Χαιρετίζουμε τις προσπάθειες του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και της
Προσωπικής Απεσταλμένης του για το Κυπριακό και εκφράζουμε τη στήριξή μας στις
συνεχιζόμενες ενέργειες για την επίτευξη μιας συνολικής διευθέτησης του
Κυπριακού προβλήματος στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, βασισμένη στα σχετικά
ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Τονίζουμε ότι η επίτευξη οριστικής
διευθέτησης του Κυπριακού προβλήματος θα συνέβαλλε σημαντικά στην ενίσχυση της
ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή.
Επαναβεβαιώνουμε την αταλάντευτη στήριξή μας στα νόμιμα δικαιώματα του
παλαιστινιακού λαού και στην ανάγκη επίτευξης μιας δίκαιης, διαρκούς και
καθολικής ειρήνης που να βασίζεται στη λύση Δύο Κρατών. Επαναλαμβάνουμε την
υποστήριξή μας για την ίδρυση ενός ανεξάρτητου και κυρίαρχου παλαιστινιακού
κράτους εντός των γραμμών της 4ης Ιουνίου 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική
Ιερουσαλήμ, σύμφωνα με τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών. Τονίζουμε τη σημασία
της προώθησης της εφαρμογής της δεύτερης φάσης του Ολοκληρωμένου Σχεδίου του
Προέδρου Donald Trump για τον Τερματισμό της Σύγκρουσης στη Γάζα, όπως αυτό
έχει εγκριθεί από το Ψήφισμα 2803 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Αυτό θα
διασφάλιζε την εκκίνηση της ανοικοδόμησης και της πρώιμη αποκατάσταση στη
Γάζα, καθώς και τη διατήρηση της ενότητας των παλαιστινιακών εδαφών.
Παραμένουμε έντονα ανήσυχοι για την ανθρωπιστική κατάσταση στη Γάζα και
τονίζουμε ότι είναι απαραίτητο η ανθρωπιστική βοήθεια να φτάνει στον πληθυσμό
με ασφάλεια, ταχύτητα και σε ευρεία κλίμακα. Επιβεβαιώνουμε επίσης τη
γεωγραφική, πολιτική και νομική γειτνίαση μεταξύ της Δυτικής Όχθης και της
Λωρίδας της Γάζας και απορρίπτουμε οποιεσδήποτε προσπάθειες διαχωρισμού τους,
συμπεριλαμβανομένων και πολιτικών που αποσκοπούν στο εξαναγκαστικό εκτοπισμό
του παλαιστινιακού πληθυσμού.
Τονίζουμε εκ νέου την σταθερή στήριξή μας στη σταθερότητα, την κυριαρχία και
την εδαφική ακεραιότητα του Λιβάνου και στη σημασίατης πλήρους εφαρμογής του
Ψηφίσματος 1701 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Επισημαίνουμε την
αναγκαιότητα για την παύση όλων των επιθέσεων κατά του Λιβάνου και την
αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τα λιβανικά εδάφη. Καλούμε για την
ενίσχυση των θεσμών του Λιβανικού Κράτους, πρωταρχικά, μεταξύ αυτών, των
Ενόπλων Δυνάμεων του Λιβάνου, έτσι ώστε να είναι σε θέση να αναλάβουν τις
ευθύνες τους επεκτείνοντας την πλήρη εξουσία και κυριαρχία του Κράτους σε
ολόκληρη του την επικράτεια.
Υπογραμμίζουμε εκ νέου τη στήριξη μας στην κυριαρχία, την εδαφική ακεραιότητα
και την εθνική ενότητα της Λιβύης, καθώς και σε μια συμπεριληπτική πολιτική
διαδικασία καθοδηγούμενη και ελεγχόμενη από τους ίδιους τους Λίβυους, χωρίς
ξένες παρεμβάσεις. Καλούμε επίσης για την αποχώρηση όλων των ξένων δυνάμεων
και μισθοφόρων από τη Λιβύη και εκφράζουμε την υποστήριξη μας στις προσπάθειες
των Ηνωμένων Εθνών ως προς την διενέργεια, τόσο προεδρικών όσο και
κοινοβουλευτικών εκλογών, ταυτόχρονα, το συντομότερο δυνατόν, εντός του
πλαισίου της λιβυκής ιδιοκτησίας.
Επιβεβαιώνουμε ότι η ενεργειακή ασφάλεια αποτελεί κοινό συμφέρον και βασικό
πυλώνα της τριμερούς συνεργασίας. Εκφράζουμε την βούλησή μας να συνεχίσουμε
την ανάπτυξη έργων ηλεκτρικής διασύνδεσης, συμπεριλαμβανομένου και του έργου
διασύνδεσης GREGY, ούτως ώστε να ενισχύεται η ενεργειακή ασφάλεια και η
διασύνδεση της Ανατολικής Μεσογείου με τις ευρωπαϊκές αγορές.
Επισημαίνουμε επίσης τη σημασία της ενίσχυσης της συνεργασίας στον τομέα του
φυσικού αερίου, στηρίζοντας έτσι την περιφερειακή και ευρωπαϊκή ενεργειακή
ασφάλεια. Στο πλαίσιο αυτό, αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία στις πρόσφατες
εξελίξεις σχετικά με τη σύνδεση των κυπριακών κοιτασμάτων φυσικού αερίου με
τις αιγυπτιακές υποδομές και εγκαταστάσεις φυσικού αερίου και καλούμε για την
ολοκλήρωση τους το συντομότερο δυνατόν.
Τονίζουμε τη σημασία της ενίσχυσης της συνεργασίας στον τομέα της υδατικής
ασφάλειας και της βιώσιμης διαχείρισης των υδάτινων πόρων, υπό το φως των
αυξανόμενων προκλήσεων που αντιμετωπίζει η περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της
λειψυδρίας και της κλιματικής αλλαγής. Σε αυτό το πλαίσιο, αναγνωρίζουμε τη
μεγάλη εξάρτηση της Αιγύπτου από τον ποταμό Νείλο και επαναβεβαιώνουμε την
υποστήριξη μας στην υδατική της ασφάλεια. Επαναλαμβάνουμε τη σημασία της
πλήρους συμμόρφωσης με το διεθνές δίκαιο στη Λεκάνη του Νείλου,
συμπεριλαμβανομένου του ζητήματος του Αιθιοπικού Φράγματος. Επιπρόσθετα,
υπογραμμίζουμε ότι οι διασυνοριακοί υδάτινοι πόροι, συμπεριλαμβανομένου του
ποταμού Νείλου, θα πρέπει να λειτουργούν ως μέσο συνεργασίας και περιφερειακής
ολοκλήρωσης και όχι ως πηγή σύγκρουσης. Για αυτό τον σκοπό, επιβεβαιώνουμε την
ανάγκη τήρησης της αρχής του "μη βλάπτειν" και στην υποχρεώση συνεργασίας,
περιλαμβανομένης και της εκ των προτέρων κοινοποίησης, διαβούλευσης και
συναίνεσης, καθώς και της αποχής από μονομερή μέτρα που θα μπορούσαν να
επηρεάσουν δυσμενώς τις χρήσεις και τις ανάγκες της Αιγύπτου σε ύδατα, με
τρόπο που να διασφαλίζονται τα συμφέροντα όλων των ενδιαφερόμενων κρατών.
Αποδίδουμε ξεχωριστή βαρύτητα στην ενίσχυση της οικονομικής, εμπορικής και
επενδυτικής συνεργασίας μεταξύ των χωρών μας, και στη μετατροπή των
εξαιρετικών πολιτικών μας σχέσεων σε χειροπιαστές οικονομικές ευκαιρίες για
τους λαούς μας. Η ορθή αξιοποίηση της γεωγραφικής μας θέσης, καθώς και των
συγκριτικών πλεονεκτημάτων των τριών μας χωρών θα δημιουργήσει νέους ορίζοντες
για τον ιδιωτικό τομέα και θα προωθήσει τη συνέργεια των οικονομιών μας.
Ενθαρρύνουμε την εντατικοποίηση της επικοινωνίας μεταξύ των επιχειρηματικών
κοινοτήτων και την ανάπτυξη συνεργασιών σε τομείς πρωταρχικής σημασίας,
συμβάλλοντας έτσι στην αειφόρο ανάπτυξη και στη δημιουργία θέσεων εργασίας.
Επισημαίνουμε ότι η αντιμετώπιση της παράτυπης μετανάστευσης απαιτεί μια
ολιστική και ισορροπημένη προσέγγιση, που να συνδυάζει διαστάσεις ασφάλειας
και ανάπτυξης, καθώς και οικονομικές και κοινωνικές πτυχές. Τονίζουμε τη
σημασία της διεύρυνσης της συνεργασίας στον τομέα της νόμιμης μετανάστευσης
και της προτροπής της παροχής οργανωμένων ευκαιριών εργοδότησης για Αιγύπτιους
εργαζόμενους, τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα, σύμφωνα με τη σχετική
νομοθεσία και τις διμερείς συμφωνίες.
Τονίζουμε τη σημασία της συνέχισης της ενίσχυσης της Συνολικής Στρατηγικής
Εταιρικής Σχέσης μεταξύ της Αιγύπτου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία
συμβάλλει στη στήριξη της σταθερότητας, της ανάπτυξης και της ευημερίας στην
Αίγυπτο και την περιοχή. Χαιρετίζουμε την πρόοδο, η οποία έχει σημειωθεί στην
υλοποίηση των έξι πυλώνων που αποτελούν το πλαίσιο αυτής της εταιρικής σχέσης,
και επαναβεβαιώνουμε την αποφασιστικότητα μας να συνεχίσουμε τον στενό
συντονισμό σε αυτό το πλαίσιο για την προώθηση των κοινών μας συμφερόντων και
τη συμβολή στην ενίσχυση της συνδεσιμότητας μεταξύ των δύο ακτών της
Μεσογείου.
Επαναβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας στην περαιτέρω ενίσχυση και ανάπτυξη του
Μηχανισμού Τριμερούς Συνεργασίας και την αναβάθμιση της αποτελεσματικότητάς
του μέσω της τακτικής παρακολούθησης της υλοποίησης των συμφωνιών και του
εντατικοποιημένου συντονισμού μεταξύ των κυβερνήσεων των τριών χωρών, των
θεσμών τους και του ιδιωτικού τομέα. Αυτό θα διασφαλίσει ότι η υφιστάμενη
πολιτική συναίνεση μετατρέπεται σε απτά έργα και προγράμματα προς όφελος των
λαών των τριών χωρών.
Υπενθυμίζουμε τη δέσμευση της 10ης Τριμερούς Συνόδου Κορυφής για την πρακτική
εφαρμογή και συγκρότηση μιας Μόνιμης Γραμματείας στο πλαίσιο του Τριμερούς
Μηχανισμού Αιγύπτου, Κύπρου και Ελλάδας, με βάση τη Λευκωσία.
Με την ολοκλήρωση της Συνόδου Κορυφής μας, επαναβεβαιώνουμε την αταλάντευτη
προσήλωση μας στη στρατηγική σχέση Αιγύπτου, Κύπρου και Ελλάδας, καθώς και την
αποφασιστικότητά μας να συνεχίσουμε τις κοινές μας προσπάθειες για μια πιο
ασφαλή, σταθερή και ευημερούσα περιοχή. Υπογραμμίζουμε την πρόθεση μας να
αξιοποιήσουμε τα επιτεύγματα των προηγούμενων ετών και να θωρακίσουμε αυτή τη
σύμπραξη, κατά τρόπο που να ανταποκρίνεται στα οράματα των λαών των τριών
χωρών μας και να εδραιώνει την ειρήνη, την πρόοδο και τη συνεργασία στην
περιοχή μας.
Εμείς, Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός της Ελληνικής
Δημοκρατίας, εκφράζουμε την βαθύτατη εκτίμηση μας προς τον πρόεδρο, την
Κυβέρνηση και το λαό της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, για τη φιλοξενία
της σημερινής Τριμερούς Συνόδου Κορυφής. Προσβλέπουμε στην επόμενη 11η Τριμερή
Σύνοδο Κορυφής στην Κύπρο, όπου θα συνεχίσουμε τις κοινές μας προσπάθειες για
ένα ασφαλέστερο, πιο ειρηνικό και ευημερούν μέλλον».
Μερικά παραδείγματα ενδεικτικά της αρπακόλλας που σε τίποτα δεν διαφέρει από την αρπακόλλα του 2011, του 2012, του 2013, του 2014, του 2015, του 2016, του 2017
Αλέξης Τσίπρας: Γιατί οι εξαγγελίες του για φόρους, φοιτητικά επιδόματα και Πανελλήνιες δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν
Όλοι καταλαβαίνουμε ότι η μοναδική ομιλία που έχει σημασία στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης είναι η πρωθυπουργική. Το τι υπόσχεται η αντιπολίτευση μικρή σημασία έχει, ειδικά από τη στιγμή που τίποτα δεν δείχνει ότι θα κληθεί να το εφαρμόσει. Ακόμα πιο ειδικά για τον Αλέκση μας αμφιβάλλω αν υπάρχει έστω και ένας συμπολίτης που να παρακολούθησε την παράσταση της Τετάρτης πιστεύοντας αυτά που άκουγε. Ο συνδυασμός των λέξεων «Τσίπρας» και «ΔΕΘ» έχει υπάρξει πολύ οδυνηρός για τη χώρα και το να τον πιστέψει κάποιος είναι το αντίστοιχο του να ανοίξει δύο φορές στον «άνοιξε, θεία, από τον ΔΕΔΔΗΕ είμαστε».
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο Αλέξης μας δεν είναι διασκεδαστικός. Κάθε άλλο. Ειδικά όσο προσποιείται ότι έχει αλλάξει και είναι πιο ώριμος, τόσο μοιάζει με τον Χατζηχρήστο που, φορώντας τη στολή του πορτιέρη, παρίστανε τον πτέραρχο.
Πάρτε για παράδειγμα την «πατριωτική εισφορά για το ισχυρότερο 1% των Ελλήνων» που με καμάρι εξήγγειλε με τη φράση «ένα ευρώ τον χρόνο για κάθε 100 ευρώ καθαρής περιουσίας σε αντικατάσταση των άλλων γενικών επιβαρύνσεων πάνω σε αυτή την περιουσία». Δεν ξέρω τι είχε στο μυαλό του ή αν είχε κάτι στο μυαλό του και δεν παπαγάλιζε λέξεις των οποίων το νόημα δεν καταλαβαίνει, αλλά αυτό που είπε στα ελληνικά σημαίνει ότι καταργούνται όλοι οι φόροι περιουσίας και αντικαθίστανται με φόρο 1%. Δηλαδή για τα ακίνητα των πλουσίων καταργούνται ΕΝΦΙΑ και Τέλος Ακίνητης Περιουσίας όπως και ο φόρος πολυτελούς διαβίωσης. Πράγμα που μπορεί να συμφέρει το 1%, αλλά μπορεί και να μην έχει καμία σημασία αφού η «πατριωτική εισφορά» αφορά πρόσωπα που πολύ συχνά έχουν συνδεδεμένη την περιουσία τους με εταιρείες. Με λίγα λόγια, μια από τις πιο κομβικές εξαγγελίες του Αλέκση μας είναι, στην καλύτερη περίπτωση, μια τρύπα στο νερό και, στη χειρότερη, χασούρα για το δημόσιο και κέρδος για τους πλούσιους συμπολίτες.
Τα 5.000 ευρώ τον χρόνο που υπόσχεται σε φοιτητές το μόνο που θα κάνουν είναι να αυξήσουν τα ενοίκια στις πόλεις με πανεπιστήμια. Στην πραγματική ζωή, οι περισσότεροι πουλάνε στο ανώτερο ποσό που μπορούν να εισπράξουν και φοιτητές με +500 ευρώ τον μήνα στην τσέπη είναι φοιτητές που μπορεί να πληρώσουν μέχρι και +500 για το νοίκι. Το πιο πιθανό είναι η αύξηση να μην είναι τόσο μεγάλη, αλλά γιατί να μη ζητήσεις 200 ή 300 ευρώ παραπάνω από κάποιον που ξέρεις ότι ξαφνικά παίρνει δωράκι 500 ευρώ;
Και για να μην περιοριστούμε στα οικονομικά που θυμίζουν τον Ζήκο, πάμε στην παιδεία. Η κατάργηση των πανελλήνιων και η «μετάβαση σε ένα αξιόπιστο αδιάβλητο σύστημα πρόσβασης που αποτιμά τη συνολική σχολική πορεία» σημαίνει ότι ένας μέτριος μαθητής δεν θα μπορεί να αλλάξει τη μοίρα του και να σοβαρευτεί π.χ. στην τρίτη λυκείου αφού θα τον κυνηγούν τα προηγούμενα χρόνια. Σημαίνει ότι η μεγάλη πίεση (από την οποία υποτίθεται ότι θέλουν να απαλλάξουν τους μαθητές) θα αρχίζει από την πρώτη γυμνασίου. Και βέβαια σημαίνει ότι το αδιάβλητο πάει περίπατο αφού οι σημαντικοί βαθμοί θα μπαίνουν από καθηγητές που γνωρίζονται με τους μαθητές.
Θα μπορούσα να συνεχίσω κι άλλο, αλλά αυτά τα λίγα παραδείγματα νομίζω ότι είναι ενδεικτικά της αρπακόλλας του ηγέτη της Κουφονικολάκου που σε τίποτα δεν διαφέρει από την αρπακόλλα του 2011, του 2012, του 2013, του 2014, του 2015, του 2016, του 2017 κ.ο.κ. Και μπράβο του.
Πολλές φορές η ουσία βρίσκεται σε πολύ απλά πράγματα. Και ο Κ. Μητσοτάκης, κατά την παρουσία του στη Θεσσαλονίκη, επέλεξε να επικεντρωθεί σε «δύο πολύ απλά πράγματα».
Με το πρόγραμμα των 2,2 δισ. που παρουσίασε, ως συνέχεια των αποτελεσμάτων της επταετούς διακυβέρνησής του, πέτυχε τα 2,2 δισ. να φαίνονται -και ουσιαστικά να είναι- αρκετά… περισσότερα από τα -έστω- 7,5 δισ. του προγράμματος του Α. Τσίπρα. Τα μέτρα του πακέτου των 2,2 δισ. αφορούν μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, είναι επακριβώς κοστολογημένα και χρονικά ενταγμένα σε ένα ημερολόγιο. Αρα υλοποιήσιμα. Οπως, άλλωστε, ήταν και τα προηγούμενα 7 «καλάθια» που έχει ανακοινώσει από τότε που έγινε πρωθυπουργός.
Κάποιοι μπορούν να θεωρήσουν ότι τα μέτρα είναι πολλά, μέτρια ή λίγα. Λογικό. Αλλά κανένας δεν αμφιβάλλει πως θα δει στην τσέπη του ό,τι του αναλογεί και τον αφορά. Αντιθέτως, λίγοι πιστεύουν ότι το «πακέτο Τσίπρα», το οποίο κουβαλά τη «βαριά σκιά του προγράμματος της Θεσσαλονίκης», ελάχιστες ώρες μετά την ανακοίνωση, είχε την ανάγκη διευκρινίσεων επί διευκρινίσεων, προκειμένου να μην ενταχθεί στην κατηγορία «Ανέκδοτα» και να παραμείνει στην κατηγορία «Τσαπατσουλιά, ημιμάθεια και πούρος λαϊκισμός». Κάπως έτσι τα 2,2 δισ. γίνονται περισσότερα από τα «πέτσινα» 7,5 ή 13 δισ. του αμετάλλακτου Α. Τσίπρα.
Το δεύτερο «πολύ απλό πράγμα» που είπε ο Κ. Μητσοτάκης είναι κάτι πραγματικά απλό και αυτονόητο: Κυβέρνηση, αν δεν υπάρξει αυτοδυναμία, σχηματίζει μόνο το πρώτο κόμμα, έχοντας πάρει από 25% και πάνω. Αυτή η αυτονόητη αλήθεια διαλύει τη θολούρα που τεχνηέντως και δολίως καλλιεργείται από σύσσωμη την αντιπολίτευση. Στέλνει στον κάλαθο των αχρήστων αυτά που λένε κι αυτά που απεργάζονται στο παρασκήνιο αριστεροί, κεντρώοι και δεξιοί λαϊκιστές, παίζοντας με τη νοημοσύνη των πολιτών.
Κατ’ αρχάς υπάρχουν 4 κόμματα της αντιπολίτευσης τα οποία, κόντρα σε κάθε λογική και στην πραγματικότητα που αποτυπώνουν όλες ανεξαιρέτως οι δημοσκοπήσεις, διατείνονται ότι πάνε «για τη νίκη» στις εκλογές! Πρώτος εκτέθηκε ο Ν. Ανδρουλάκης, με το αμίμητο «νίκη έστω με μία ψήφο». Ο οποίος θα έχει και την πρώτιστη ευθύνη αν υπάρξει ακυβερνησία στη χώρα, καθώς το ΠΑΣΟΚ είναι το μόνο κόμμα με το οποίο θα μπορούσε να συνεργαστεί η Ν.Δ. Ακολούθησε η Μ. Καρυστιανού, η οποία εκεί που πήγαινε για… αυτοδυναμία βρίσκεται τώρα μπροστά στον ορατό κίνδυνο μέχρι και να μην μπει στη Βουλή. Μετά ήρθε «ο τζάμπα το rebranding» Α. Τσίπρας, ο οποίος το εξέλιξε. Στην αρχή είπε κάτι μασημένα για νίκη, μετά υπονόησε ότι αν φτάσει στο 20%+ και ο Κ. Μητσοτάκης δεν έχει αυτοδυναμία,στις δεύτερες εκλογές θα κάνει κυβέρνηση με όποιον να’ ναι. Και κατέληξε να είναι διατεθειμένος να κάνει ακόμα και… κυβέρνηση μειοψηφίας. Και υπάρχει και ο Κ. Βελόπουλος, ο οποίος πάει κι αυτός για τη νίκη -όχι του Νατσιού- στις εκλογές.
Και ο Α.Τσίπρας και ο Α. Σαμαράς, ο οποίος φαίνεται πως έχει μπλέξει σε τέτοιες περίεργες συζητήσεις, ξέρουν πολύ καλά ότι η Ν.Δ. θα είναι πρώτη και με διαφορά από τον δεύτερο. Για αυτό ο ουσιαστικός στόχος τους είναι να πάρει κάτω από 25%, ώστε να μην πάρει το μπόνους. Κάτι που δεν προκύπτει από κανένα δεδομένο. Το αντίθετο, μάλιστα. Αυτή, όμως, είναι η πραγματική και η μόνη σαφής επιδίωξή τους. Γιατί όλα τα άλλα που λένε είναι «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε». Κυβέρνηση μπορεί να σχηματίσει μόνο το πρώτο κόμμα, έχοντας πάρει από 25% και πάνω.
Το δεύτερο «απλό πράγμα» που είπε ο Κ. Μητσοτάκης έχει έναν διπλό στόχο. Αφενός να αναδείξει τις τεράστιες ευθύνες του Ν. Ανδρουλάκη στην περίπτωση που υπάρχει ακυβερνησία, ο οποίος εκών άκων παγιδεύτηκε στην αριστερίστικη γραμμή του Χ. Δούκα, η οποία ευδοκιμούσε πριν από κάμποσες δεκαετίες μόνο σε παρακμιακά φοιτητικά αμφιθέατρα. Αφετέρου ο πρωθυπουργός έδειξε πως έχει πειστεί περισσότερο πως η αυτοδυναμία είναι εφικτή. Για αυτό μίλησε για μία «μάχη»-κάλπη. Αποδυναμώνοντας το σενάριο με τις «δύο κάλπες», εκ των οποίων η πρώτη είναι «η κάλπη της δυσαρέσκειας» και η δεύτερη «η κάλπη της απόφασης και της ευθύνης», με την κατάργηση της πρώτης κάλπης.
Με τη μία κάλπη πάνε περίπατο όλα τα κάτω από το τραπέζι σενάρια που απεργάζονται διάφορα κέντρα, τα οποία έχουν αποδεχθεί -ανεξαρτήτως τι λένε- ότι δεν μπορούν να νικήσουν τον Κ. Μητσοτάκη. Για την ακρίβεια, δυσκολεύονται ακόμα και να τον πλησιάσουν.
Επομένως, από το σύνολο της παρουσίας του Κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ μένουν το πακέτο για την τελευταία χρονιά της τρέχουσας τετραετίας, μαζί με το όραμα-προσχέδιο της τρίτης, αλλά και η απόφασή του να αποδομήσει και δημοσίως τα ουσιαστικά αποδομημένα και ανύπαρκτα σενάρια τα οποία διακινούνται μόνο και μόνο για να κάνουν θρίλερ τις εκλογές, καλλιεργώντας στους πολίτες την εντύπωση ότι μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση χωρίς τη Ν.Δ. ή χωρίς τον Κ. Μητσοτάκη.
Είναι κανόνας στη ζωή πως ποτέ δεν τσακώνεσαι με κάποιον που έχει πολύ περισσότερους λόγους από εσένα για να τσακωθείτε. Και ο Αντώνης Σαμαράς έχει περισσότερους λόγους να τσακωθεί με την κυβέρνηση, καθώς ο αποκλειστικός, ομολογημένος στόχος του είναι η φθορά της. Καλώς ο πρωθυπουργός, σε πολιτικό επίπεδο, απέκλεισε κάθε ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας με το υπό ίδρυση κόμμα, αλλά μέχρις εκεί.
Όλα τα υπόλοιπα που ακούγονται μέσα από τη Νέα Δημοκρατία δε φθείρουν τον Αντώνη Σαμαρά, καθώς αυτός απευθύνεται σε ένα κοινό το οποίο έχει ήδη πάρει τις αποστάσεις του από την κυβέρνηση. Συνεπώς, το να βγαίνουν στελέχη του κυβερνώντος κόμματος και να του επιτίθενται, απλώς αναπαράγουν το κλίμα που ο Σαμαράς επιδιώκει να καλλιεργήσει. Στον πολύ κόσμο, σε αυτόν που συνθέτει τη μεγάλη εικόνα, αυτοί οι καβγάδες τον αφήνουν αδιάφορο. Και ένα κόμμα εξουσίας απευθύνεται σε αυτόν τον κόσμο και όχι στον μικρόκοσμο της πολιτικής ίντριγκας.
Η Νέα Δημοκρατία, αν δε βάλει ένα φρένο σε αυτές τις επιθέσεις, θα δείξει πως η καθυστέρηση της εξαγγελίας του κόμματος Σαμαρά της προκαλεί μια νευρικότητα μάλλον μεγαλύτερη από τη νευρικότητα που προκαλεί στους πολιτευτές του νέου κόμματος αυτή η καθυστέρηση. Και πάντα η νευρικότητα φέρνει τα λάθη. Το δε βασικότερο λάθος, ιδιαίτερης σημασίας, στο οποίο κινδυνεύει να υποπέσει το κυβερνών κόμμα είναι να μετατρέψει έναν κλεφτοπόλεμο σε γενικευμένο εμφύλιο, από τον οποίον αυτό θα βγει ηττημένο, καθώς οι δικές του απώλειες πιθανόν να το απομακρύνουν από τον βασικό στόχο του.
Οι φιλοδοξίες και οι προοπτικές του κόμματος Σαμαρά είναι δεδομένες. Το ζητούμενο για το κόμμα του δεν είναι μόνο το ποσοστό που θα λάβει. Αυτό μάλλον είναι δευτερεύον ζήτημα. Το πρωτεύον είναι τι ποσοστό θα υφαρπάσει από αυτό το 29-31% που, υπό τις παρούσες συνθήκες, δηλώνει πως θα ψηφίσει Νέα Δημοκρατία. Αν πελεκήσει τα κόμματα που βρίσκονται στα δεξιά του κυβερνώντος κόμματος, αφήνοντας αυτό ουσιαστικά αλώβητο, η αποστολή του θα έχει αποτύχει.
Η Νέα Δημοκρατία τι επιδιώκει; Μια καθαρή νίκη στις εκλογές. Πώς θα το πετύχει; Όχι πάντως μαλώνοντας με τον Σαμαρά σε έναν πόλεμο στον οποίον θα επιτρέπονται όλα τα κτυπήματα και καταλαβαινόμαστε τι εννοώ. Αυτοί οι πόλεμοι δεν αρμόζουν στα μεγάλα και ιστορικά κόμματα.
Η Νέα Δημοκρατία έχει πεπραγμένα, έχει πειστικές απαντήσεις στο ζήτημα της κυβερνησιμότητας τόσο στον τομέα της πολιτικής αξιοπιστίας όσο και στο ποιος θα είναι ο πρωθυπουργός και έχει απέναντί της αντιπάλους περιορισμένων ικανοτήτων και δυνατοτήτων, όσο μεγάλη στήριξη και αν έχουν από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Άρα θα πρέπει να φύγει από το πεδίο μιας φθοροποιού αντιπαράθεσης με τον πρώην πρόεδρο της και να απευθυνθεί στο μεγάλο εθνικό ακροατήριο, κάτι που έκανε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ.
Αν ο Σαμαράς, όπως λένε, έχει γινάτι με τον Μητσοτάκη και κάποιοι μέσα στη Νέα Δημοκρατία δείχνουν να έχουν γινάτι με τον Σαμαρά και αυτό κάνει κακό στην παράταξη τους.
Ο Υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, βρέθηκε στο "Καλημέρα Ελλάδα" για να μιλήσει για τα μέτρα που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ, ενώ σχολίασε και την πρόθεση του Αντώνη Σαμαρά για δημιουργία κόμματος.
Αρχικά, σχολιάζοντας το εάν επαρκούν τα μέτρα που ανακοινώθηκαν στη ΔΕΘ ανέφερε ότι η συλλογική επιθυμία του λαού να παίρνει από το κράτος περισσότερο οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία.
Όσον αφορά την τωρινή οικονομική κατάσταση της Ελλάδας είπε: "Είναι η πιο συγκλονιστική περίοδος ευημερίας της χώρας. Σε μια Ευρώπη που είναι σε ύφεση και ενώ όλες οι χώρες κάνουν περικοπές δαπανών, εμείς τώρα δίνουμε.
Συνεχίζοντας προσέθεσε: "Δεν πρέπει να παρασυρθούμε σε μια συλλογική διεκδίκηση πραγμάτων που δεν μπορούν να υπάρχουν. Οι άνθρωποι έχουν πάντα απαιτήσεις, θέλουν το κάτι παραπάνω. Αυτή είναι η φύση του ανθρώπου. Η φτώχεια έχει πέσει".
Σε ερώτηση για το εάν οι παροχές που θα φέρουν τα μέτρα διενειμήθηκαν δίκαια, ο κύριος Γεωργιάδης απάντησε: "Είμαστε η πρώτη κυβέρνηση που έδωσε περισσότερα προς τους συνταξιούχους".
Έπειτα, αναφερόμενος στη μετωπική σύγκρουση της Κυβέρνησης με τον Αντώνη Σαμαρά ανέφερε: "Εγώ τιμώ και αναγνωρίζω και σήμερα το έργο του Αντώνη Σαμαρά γιατί με αυτόν και τη Νέα Δημοκρατία κρατήσαμε την Ελλάδα στο ευρώ. Τον θεωρώ έναν πολύ σημαντικό Πρωθυπουργό. Δεν θα πούμε εμείς εάν θα κάνει κόμμα ο κύριος Σαμαράς. Εάν ο Σαλμάς προσχωρήσει στο κόμμα του κύριου Σαμαρά, τότε θα κάνω μια συνέντευξη Τύπου για το τι έλεγε ο Σαμαράς για τον Σαλμά".
Ολοκληρώνοντας, αναφέρθηκε στο Ταμείο Ανάκαμψης, λέγοντας: "Το πρόγραμμα «Προλαμβάνω» επίσης έληξε από το Ταμείο Ανάκαμψης. Είχαμε στόχο να μπουν 5,5 εκατομμύρια Έλληνες και τελικά μπήκαν 6 εκατομμύρια Έλληνες. Το Πρόγραμμα θα συνεχιστεί στις βασικές του δομές. Το κλίμα στην υγεία έχει αλλάξει. Ακόμα και ο κόσμος που ήταν αντίθετος σε μένα, πλέον είναι συγκαταβατικός μέχρι και υποστηρικτικός. Η κατάσταση στο ΕΣΥ έχει αλλάξει".
Στη συνέντευξη Τύπου συμμετέχουν ο υπουργός Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου και
ο υφυπουργός, Νίκος Τσάφος - Στόχος η μείωση του ενεργειακού κόστους για
νοικοκυριά και επιχειρήσεις
Σε εξέλιξη βρίσκεται η παρουσίαση του
κυβερνητικού σχεδίου από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τη
σταδιακή μείωση των τιμών του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 30% έως το 2029 που
εξήγγειλε ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης στην 90ή ΔΕΘ
Στη
συνέντευξη Τύπου με την εξειδίκευση των μέτρων συμμετέχουν ο υπουργός Ενέργειας,
Σταύρος Παπασταύρου και ο υφυπουργός, Νίκος Τσάφος.
Στο επίκεντρο
βρίσκονται οι παρεμβάσεις σε ΑΠΕ, δίκτυα, αποθήκευση ενέργειας και εξοικονόμηση,
με στόχο τη μείωση του ενεργειακού κόστους για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
«Η
Ελλάδα έχει μετατραπεί σε εξαγωγική δύναμη ενέργειας»Κατά την εισαγωγική του
τοποθέτηση ο υπουργός Ενέργειας, κ. Παπασταύρου ανέφερε:
«Η χώρα μας
τα τελευταία χρόνια επένδυσε συστηματικά στις ΑΠΕ, στις διασυνδέσεις και στον
εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου. Από το 2019 εργαστήκαμε πάνω σε ένα
ολοκληρωμένο σχέδιο, όχι αποσπασματικά. Και αυτό το σχέδιο μας έδωσε ένα
σημαντικό αποτέλεσμα: Από χώρα εισαγωγέας ενέργειας, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε
εξαγωγική δύναμη, με τιμές που κινούνται στον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Το ενεργειακό
πλεονέκτημα πρέπει να μετατραπεί και σε οικονομικό όφελος, ώστε να φτάσει και
στον πολίτη».
Και συμπλήρωσε: «Η πρόταση που παρουσιάζουμε δεν είναι
ένα επιδοματικό σχέδιο. Είναι ένα ολιστικό σχέδιο μόνιμων αλλαγών. Το σχέδιο
είναι ρεαλιστικό, εφαρμόσιμο και μετρήσιμο, περνούμε σε ένα νέο επίπεδο
ενεργειακής στρατηγικής, περνούμε από την άμυνα στη δημιουργία των προϋποθέσεων
για μόνιμα διαρθρωτικά χαμηλότερες τιμές. Χτίζουμε ένα ανάχωμα απέναντι στις
διεθνείς αναταράξεις. Η ενεργειακή αγορά δεν είναι απομονωμένη από τις διεθνείς
εξελίξεις. Οι επιπτώσεις στη δική μας αγορά ήταν πιο ήπιες σε σχέσεις με άλλες
αγορές ακριβώς επειδή έχουμε επενδύσει στις εγχώριες ΑΠΕ.».
«Η
σταδιακή μείωση των τιμών στο ρεύμα κατά 30% έως το 2029, που εξήγγειλε ο
πρωθυπουργός, είναι η φυσική συνέχεια μιας πολιτικής που ξεκίνησε από το 2019»,
πρόσθεσε ο κ. Παπασταύρου.
Ο υπουργός τόνισε ότι «έχουμε τριπλασιάσει
την εγκατεστημένη ισχύ από ΑΠΕ, είμαστε τρίτοι στον κόσμο σε διείσδυση από
φωτοβολταϊκά και ένατοι από αιολικά. Το νέο ΕΧΠ/ΑΕ μας δίνει τα θεμέλια για το
μέλλον, με σεβασμό στο περιβάλλον και στις τοπικές κοινωνίες».
Όπως είπε, στο δίκτυο του
ΔΕΔΔΗΕ (μικρά έργα) έχει
συνδεθεί πάνω από το 50% της εγκατεστημένης ισχύος των ΑΠΕ με σχεδόν 100.000
συνδέσεις.
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι από το 2005 η χώρα εγκαταλείπει
σταδιακά τον ακριβό λιγνίτη, με τη λιγνιτική παραγωγή να έχει μειωθεί κατά 92%
σε σχέση με το 2005, ενώ ήδη μεταξύ 2005 και 2019 είχε καταγραφεί μείωση κατά
66%.
Η Ελλάδα παράλληλα είναι καθαρός εξαγωγέας στο ρεύμα από το
2024 για πρώτη φορά από το 2000. Μέχρι τον Ιούλιο του 2026 έχουμε σχεδόν
διπλάσιες εξαγωγές έναντι του 2025 συνολικά.
Στην
ηλεκτρική ενέργεια
η χώρα μας έχει πλέον εμπορικό πλεόνασμα με την αλλαγή να αγγίζει πλέον το 1
δισ. ευρώ.
Οι έξι άξονες για μείωση των τιμών στο ρεύμαΌπως ανέφερε ο
Υπουργός, η μείωση των τιμών στο ρεύμα θα επιτευχθεί μέσα από έξι βασικούς
άξονες, οι οποίοι αποτελούν μέρος ενός ολοκληρωμένου σχεδίου.
Συγκεκριμένα:
-Συνέχιση
των επενδύσεων στις ΑΠΕ -Επίσπευση της αποθήκευσης ενέργειας -Διασυνδέσεις
των νησιών και μικρές ΑΠΕ για ιδία χρήση -Μείωση των ρευματοκλοπών και των
ληξιπρόθεσμων οφειλών -Συνεχιζόμενες επενδύσεις στην εξοικονόμηση ενέργειας
για νοικοκυριά και δημόσια κτίρια -Νέο πλαίσιο για την ενεργειακή αυτονομία
(επιχειρήσεις και ΟΤΑ να παράγουν και να αποθηκεύουν ρεύμα)
Πηγή: ΥΠΕΝ
Σύμφωνα με την ηγεσία του ΥΠΕΝ, η διασύνδεση των νησιών είναι ένα
πολυετές εγχείρημα με κόστος περίπου 7 δισ. ευρώ. Κρήτη και Κυκλάδες έχουν
διασυνδεθεί, ενώ Δωδεκάνησα και Βόρειο Αιγαίο είναι σε φάση υλοποίησης.
Με
τις διασυνδέσεις, μπορούμε να μειώσουμε τις χρεώσεις ΥΚΩ, εξήγησε ο κ. Τσάφος.
Για το υφιστάμενο έλλειμμα υπάρχει πρόβλεψη στον προϋπολογισμό για 200 εκατ.
ευρώ το 2027.
Όπως αναφέρθηκε κατά την παρουσίαση σε άλλο σημείο, οι ακριβές τιμές
προέρχονται κυρίως από τις ώρες χωρίς ηλιοφάνεια. Με επιπλέον αποθήκευση θα
μειωθούν σημαντικά οι απογευματινές αιχμές και η ανάγκη να καίμε (ακριβό) φυσικό
αέριο.
Ρευματοκλοπές και ληξιπρόθεσμες οφειλές
Οι μη τεχνικές απώλειες
κοστίζουν περίπου 450 εκατ. ευρώ τον χρόνο (2022-2024). Η συνεχιζόμενη μείωση
τους αφαιρεί ένα σημαντικό βάρος από την τελική τιμή του ρεύματος. «Με τους
έξυπνους μετρητές μειώνουμε τις απώλειες και δίνουμε ευελιξία στους καταναλωτές.
Στο τέλος του έτους τα 2/3 της ενέργειας στον ΔΕΔΔΗΕ θα δουλεύουν με την
τηλεμέτρηση», είπε ο κ. Τσάφος.
«Το κόστος από τις ρευματοκλοπές το
πληρώνουμε όλοι μας. Η ενέργεια που χάνεται πρέπει με κάποιον τρόπο να
ανακτηθεί», συνέχισε ο υφυπουργός παρουσιάζοντας τα στοιχεία με τις μη τεχνικές
απώλειες ρεύματος.
Τα στοιχεία που παρουσίασε το ΥΠΕΝ για τις ρευματοκλοπές
Συνεχίζοντας
παρουσίασε στοιχεία από τις ληξιπρόθεσμες οφειλές.
Αναφορικά με τις
ληξιπρόθεσμες οφειλές, συγκροτείται έναν νέο σύστημα επισήμανσης οφειλών για
καταναλωτές με ληξιπρόθεσμες οφειλές. Με τη συμπλήρωση τριών επισημάνσεων ο
καταναλωτής δεν θα μπορεί να αλλάζει προμηθευτή χωρίς τακτοποίηση. Να σημειωθεί
ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές φτάνουν περίπου τα 3 δισ. ευρώ. Αυτό το βάρος
μετακυλίεται σε όλους τους καταναλωτές.
«Όποιος δεν πληρώνει, το
κόστος αυτό το πληρώνουμε όλοι μας. Τι κάνουμε εμείς; Φέραμε ένα νέο πλαίσιο με
τον υπουργό μέσα στο καλοκαίρι, ώστε, εάν κάποιος το έχει κάνει πολλές φορές, να
μπορούμε να τον σταματήσουμε από το να συνεχίζει να πηγαίνει στον επόμενο
προμηθευτή, μέχρι να προχωρήσει σε κάποιον διακανονισμό», ανέφερε χαρακτηριστικά
ο κ. Τσάφος.
Τη φράση «πολλή φασαρία για το τίποτα» χρησιμοποίησε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, για να σχολιάσει τη συζήτηση περί δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά.
«Εδώ και ένα χρόνο, ενάμιση χρόνο, εξαγγέλλεται ένα κόμμα Σαμαρά. Δεν υπάρχει πουθενά αυτό. Είναι μια κουρασμένη ιστορία, η οποία επιχειρεί να αναβιώσει ένα παρελθόν σε μια Ελλάδα η οποία προχωράει» είπε χαρακτηριστικά στην ΕΡΤ ο κ. Φλωρίδης.
Κατά την εκτίμησή του, μάλιστα, η συζήτηση γύρω από ένα πιθανό κόμμα Σαμαρά αποπροσανατολίζει από τα πραγματικά προβλήματα της χώρας: «Ασχολούμαστε τώρα όλη την ώρα με ένα πράγμα που δεν υπάρχει. Ας γίνει επιτέλους. Αν μπορεί να γίνει και όλη αυτή η μυθολογία».
Σύμφωνα με τον υπουργό Δικαιοσύνης, μέχρι σήμερα ο Αντώνης Σαμαράς «δεν το κάνει (σ.σ. το κόμμα) επειδή δεν μπορεί μέχρι στιγμής να το κάνει. Δεν έχει κόσμο να το κάνει.
Στο πλαίσιο αυτό ο κ. Φλωρίδης επισήμανε τους κινδύνους για το ενδεχόμενο ακυβερνησίας: «Στις επόμενες εκλογές υποχρεωτικά θα μπει ένα καίριο δίλημμα: μια χώρα που βρίσκεται σε εθνική διακινδύνευση εάν θα μείνει ακυβέρνητη ή θα κυβερνηθεί. Εάν θα μείνει ακυβέρνητη, μην έχουμε καμία αμφιβολία ότι θα γίνει το ντου από απέναντι».
Επικαλέστηκε, μάλιστα, την κρίση στον Έβρο το 2020, υποστηρίζοντας ότι τότε υπήρξε «κανονικά οργανωμένη εισβολή απέναντι στη χώρα» και πως, εάν δεν υπήρχε κυβέρνηση, «η χώρα θα καταλυόταν και μάλιστα χωρίς να πέσει μια ντουφεκιά».
Τον Ιανουάριο ο νέος νόμος για τις πολυκατοικίες
Ο υπουργός Δικαιοσύνης ρωτήθηκε και για το νομοσχέδιο που ετοιμάζεται για τις πολυκατοικίες καθώς ο προηγούμενος νόμος, όπως σημείωσε, ήταν από το 1929 επί Ελευθερίου Βενιζέλου.
Όπως είπε η σχετική επιτροπή έχει ήδη συγκροτηθεί και εργάζεται για την κατάρτιση νομοσχεδίου, το οποίο αναμένεται να παραδοθεί έως το τέλος του έτους, με στόχο να ψηφιστεί τον Ιανουάριο.
Στο επίκεντρο βρίσκονται οι κανόνες για τις πλειοψηφίες και τις μειοψηφίες, οι κανονισμοί των πολυκατοικιών και ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνονται αποφάσεις για ζητήματα όπως οι παρεμβάσεις στα κτίρια.
«Η ομοφωνία μπλοκάρει το σύμπαν», είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός, προαναγγέλλοντας ότι σε πολλές περιπτώσεις θα προβλέπονται απλές πλειοψηφίες, ώστε να μην μπορούν μεμονωμένες διαφωνίες να μπλοκάρουν αποφάσεις.
Παράλληλα, το νομοσχέδιο θα επιχειρήσει να αντιμετωπίσει και ζητήματα ιδιοκτησιών, κυρίως στη Θεσσαλία και βορειότερα, οι οποίες παραμένουν χωρίς νομιμοποίηση και δεν μπορούν να μεταβιβαστούν, δημιουργώντας σοβαρά περιουσιακά προβλήματα.
Οπως αποκάλυψαν τα focus groups που κατέφθασαν εσχάτως στο Μέγαρο Μαξίµου µε την έναρξη της σεζόν, το κυβερνών κόµµα έχει µπροστά του έναν µεγάλο πονοκέφαλο και δύο αντίστοιχες προκλήσεις σε ό,τι αφορά την προεκλογική περίοδο που έρχεται. Ο λόγος για τη δεξαµενή των αναποφάσιστων, που µοιραία θα κρίνει πού θα κάτσει η µπίλια την Κυριακή της κάλπης και θα οδηγήσει ουσιαστικά τις εξελίξεις της επόµενης ηµέρας. Αν, λοιπόν, πάρει κανείς ως βάση πάνω-κάτω το 28% που κατέγραψε η Ν.∆. στις ευρωεκλογές, τότε οι αναποφάσιστοι χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες. Η πιο... δύσβατη περίπτωση για το Μέγαρο Μαξίµου είναι ένα ιδιαίτερα σηµαντικό κοµµάτι παραδοσιακών δεξιών ψηφοφόρων, που φαίνεται πλέον να κρατά σταθερά επιθετική στάση έναντι της διακυβέρνησης Μητσοτάκη (κυρίως εξαιτίας του γάµου των οµόφυλων ζευγαριών) και δηλώνει σχεδόν έτοιµο να µετακινηθεί δεξιότερα της «γαλάζιας» παράταξης, είτε στο κόµµα Σαµαρά είτε αλλού. Με τον παραπάνω µαθηµατικό προσδιορισµό, το ποσοστό αυτό κυµαίνεται στο 5%. Αντίστοιχο είναι και αυτό των αναποφάσιστων οι οποίοι προέρχονται από κοινωνικές οµάδες που, αν και αποτελούσαν παραδοσιακά την εκλογική ραχοκοκκαλιά για τη Ν.∆., αισθάνονται απογοητευµένοι από ορισµένες πρωτοβουλίες που τους αφορούσαν, µε τη µερίδα του λέοντος να ανήκει, όπως αντιλαµβάνεται κανείς, στους ελεύθερους επαγγελµατίες. Υπάρχει και ένα τρίτο, διόλου ευκαταφρόνητο κοινό, κατά τι µικρότερο από τις προαναφερθείσες δεξαµενές (ανέρχεται περίπου στο 3%), το οποίο έχει να κάνει µε ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι, βλέποντας πως το άλλοτε κραταιό Κίνηµα δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους και, ταυτόχρονα, φοβούµενοι την επέλαση Τσίπρα στη δεύτερη θέση, φλερτάρουν µε το σενάριο µετακίνησης στη Ν.∆., ως µονόδροµο διατήρησης µιας εικόνας οµαλότητας και σταθερότητας στη χώρα. Για ορισµένους στο πρωθυπουργικό περιβάλλον η συγκεκριµένη παράµετρος είναι... κλειδί για την κάλυψη των διαρροών προς τα δεξιά.
Με δεδομένη τη μεγάλη και ανεπανόρθωτη ζημιά που έχει προκαλέσει στη δυναμική της Ν.Δ. ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών, καθίσταται αντιληπτό ότι, δίχως αμφιβολία, ο Άκης Σκέρτσος είναι, αν μη τι άλλο, μοιραίο πρόσωπο για τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη στον δρόμο προς τις εθνικές εκλογές. Όχι για τον νόμο αυτόν καθαυτόν, που ούτως ή άλλως υπήρχε και μια βάση για την προώθηση του, καθώς και μια διεθνής πραγματικότητα, έστω κι αν στην Ελλάδα μιλάμε για μόλις κάποιες εκατοντάδες ζευγάρια που έκαναν χρήση. Το μεγάλο πρόβλημα το προκάλεσαν τα άνευ λόγου και αιτίας δημόσια πανηγύρια και τα κρασάκια μετά την ψήφιση του νόμου. Βλέπετε, ουδείς θυμάται αντίστοιχες στιγμές σε άλλες νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης.
Τον... κυρίευσε το πνεύμα Καραμανλή
Η ατάκα Τσούτσια για τη Ν.∆. που έχει µετατραπεί σε ολίγον από... σηµιτικό ΠΑΣΟΚ και κάτι από ΛΑΟΣ ήταν το πρώτο µεγάλο αυτογκόλ του περιβάλλοντος Σαµαρά στον δρόµο για τη δηµιουργία νέου πολιτικού φορέα. Βλέπετε, ο πρώην πρωθυπουργός όχι µόνο συγκυβέρνησε µε το ΠΑΣΟΚ και συµπορεύτηκε µε εξέχουσες προσωπικότητες του άλλοτε «πράσινου» εκσυγχρονισµού, όπως ο Ευάγγελος Βενιζέλος ή ο Γιάννης Στουρνάρας (µε αρχική επιλογή για τη θέση του υπουργού Οικονοµικών τον Βασίλη Ράπανο), αλλά ήταν και εκείνος που -ως γνωστόν- έφερε από το κόµµα του Γιώργου Καρατζαφέρη στη Ν.∆. τον Βορίδη, τον Γεωργιάδη, τον Πλεύρη και όχι µόνο. Για τους γνωρίζοντες τα νεοδηµοκρατικά παρασκήνια, ο Τσούτσιας και κατ’ επέκταση ο Σαµαράς φαίνεται πως παρασύρθηκαν στο παιχνίδι αυτό από την πολλή παρέα µε τους... καραµανλικούς, αφού η ρητορική αυτή αποδιδόταν ανοικτά και για πολλά χρόνια στον Κώστα Καραµανλή και τον ευρύτερο κύκλο των συνοµιλητών του. Μάλιστα, τα εν λόγω στελέχη δεν δίσταζαν να ασκούν δηµόσια κριτική για τις αντίστοιχες επιλογές του Μεσσήνιου την περίοδο 2012-2014, στοιχείο που αποτελούσε άλλον έναν κοµβικό παράγοντα στην εξίσωση της εσωτερικής κόντρας των δύο πλευρών, που για χρόνια ταλάνιζε τη Ν.∆. Αρα, δύο τινά συµβαίνουν: είτε ο Σαµαράς επιχείρησε να ξορκίσει το παρελθόν, προκειµένου να εξασφαλίσει πιο ξεκάθαρη στήριξη από το καραµανλικό µπλοκ ενόψει των πολιτικών του σχεδίων, είτε µιλάµε για πολιτικό... Αλτσχάιµερ.
Κανονικά στα ψηφοδέλτια
«Το Σύνταγµα είναι ξεκάθαρο, άρα δεν έχουµε να συζητήσουµε τίποτε άλλο», ήταν η ατάκα που άκουσα από υψηλόβαθµο κυβερνητικό στέλεχος, όταν ρώτησα για τις αντιδράσεις µιας σηµαντικής µερίδας βουλευτών της Ν.∆. απέναντι στο ενδεχόµενο συµµετοχής στα ψηφοδέλτια των εθνικών εκλογών µιας µερίδας αντιπεριφερειαρχών µε «γαλάζιο» παρελθόν ή και παρόν. Ως εκ τούτου, παρά τη συζήτηση που έχει ανοίξει περί αύξησης του εσωτερικού ανταγωνισµού, εφόσον υπάρχει ενδιαφέρον από τη µεριά συγκεκριµένων αυτοδιοικητικών παραγόντων και εφόσον αυτοί αξιολογούνται θετικά από την Πειραιώς, τότε δεν υπάρχει τίποτα που να τους στερεί τη δυνατότητα να διεκδικήσουν σταυρό προτίµησης στην κεντρική πια πολιτική σκηνή
Ο υφυπουργός Οικονοµικών Θάνος Πετραλιάς ήταν εκείνος που επιφορτίστηκε µε το κοµµάτι της κοστολόγησης των εξαγγελιών Τσίπρα, προκειµένου να καταρτιστούν οι στόχοι της επικοινωνιακής αντεπίθεσης της κυβέρνησης, µετά την εµφάνιση του πρώην πρωθυπουργού.
Ενδιαφέρον
Ενδιαφέρον είχε η διαπίστωση πολλών εκπροσώπων της Ν.∆. στη Βόρεια Ελλάδα πως, µπορεί το κλίµα να παρουσιάζεται ως προφανώς δύσκολο, όµως ακόµη δεν έχουν κοπεί καταλυτικά οι γέφυρες. Οπως µας έλεγε υφυπουργός της κυβέρνησης, «αν αυτό το κύµα επαφών µεταφραστεί σε µια-δυο νίκες ανά περιοχή και συνεχιστεί η επικοινωνία και το επόµενο διάστηµα µε νέα κύµατα επαφών, η Ν.∆. θα καταφέρει να περιορίσει τις ζηµιές». Ηδη ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης, που ενορχήστρωσε αυτές τις συναντήσεις, µαζεύει αρχείο ζητηµάτων προς επίλυση, επιδιώκοντας έναν δεύτερο γύρο. Να πούµε πως τη ∆υτική Μακεδονία έχουν επισκεφθεί τέσσερα διαφορετικά κυβερνητικά κλιµάκια, ενώ το «σάρωµα» αυτήν τη φορά είχε στο πρόγραµµα την Κεντρική Μακεδονία και την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη.
Παιδεία
Πέραν της κατάστασης που περιγράφεται στη διπλανή στήλη, ο υπουργός Επικρατείας Ακης Σκέρτσος στρέφει πια την προσοχή του στα θέµατα της Παιδείας, ζητώντας... γκάζια από το αρµόδιο υπουργείο, για να µην υπάρχουν ζητήµατα ενόψει της νέας χρονιάς και µε φόντο την πρόσφατη αναστάτωση µε τα µη κρατικά πανεπιστήµια.
Δημοσιεύτηκε στο ένθετο «Secret» της εφημερίδας «Παραπολιτικά»
Ο Γιώργος Καρατζαφέρης, λοιπόν. Με τις δύο ιδιότητες. Και δημοσιογράφος
και πολιτικός. Γι' αυτό είναι τόσο άμεσος. Γι' αυτό κάθε κουβέντα που σου λέει
παραπέμπει σε ρεπορτάζ. Οι αποκαλύψεις του μοιάζουν με εικόνες από την
ταινιάρα «Ολοι οι άνθρωποι του προέδρου». Οπως εκείνα τα δημοσιογραφικά θηρία
που έριξαν τον Ρίτσαρντ Νίξον με την υπόθεση Watergate, έτσι και ο
Καρατζαφέρης.
Σαν να ανοίγει συρτάρια. Σαν να κυκλοφορεί στα πολιτικά σαλόνια με κρυμμένο
μαγνητόφωνο. Οταν τον ρωτάς, ανοίγει αυτομάτως κάποιον αόρατο φάκελο και
αποκαλύπτει. Για παράδειγμα, ο φάκελος με το όνομα «Αντώνης Σαμαράς» ο πιο
πλούσιος και πολυσέλιδος. Για παράδειγμα, λέει ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής,
ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν άντεξε και τον πέταξε έξω από το γραφείο.
Αλλά και για τον Ανδρουλάκη έχει τον καλό λόγο: «Είναι σαν να τον βάζεις να
πηδήξει άλμα εις ύψος. Δεν μπορεί, μέχρι το 1,40 θα φτάσει». Και για τον
Τσίπρα, «πλήρως ελεγχόμενος από τους Αμερικανούς». Οσο για τον Κυριάκο, «δεν
θα έχει αντίπαλο για μια δεκαετία».
Σκηνή 1η: Τα παιδιά του Αβέρωφ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ: Για πες τι έγινε με τον Σαμαρά που σου πήρε τους τρεις. Κατ’ αρχάς ήσουν στη Νέα Δημοκρατία και το 2000 φεύγεις.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: Πιο πίσω θα πάμε. Ο Σαμαράς, ο Μιχαλολιάκος -ο Βασίλης, όχι ο Νίκος-, ο Χατζηδάκης, ο τωρινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Τασούλας, ο Κακλαμάνης, ο Τζιτζικώστας, είμαστε όλοι τα παιδιά του Αβέρωφ. Το 1976 αυτά. Ο Αβέρωφ, ακλόνητος υπουργός Εθνικής Αμυνας του Καραμανλή. Ημασταν μαζί όλη αυτή η παρέα, εγώ είχα αναλάβει τότε να οργανώνω τις περιοδείες του Αβέρωφ.
Δ.Δ.: Δημοσιογραφία είχες ξεκινήσει τότε;
Γ.Κ.: Ναι, βέβαια, ξεκίνησα το 1964, όταν έκανα την πρώτη μου εκπομπή στο ΕΙΡ. Το 1969 άνοιξε και η τηλεόραση, πήγα κι εκεί.
Σκηνή 2η: «Ο Καραμανλής είχε πει για τον Σαμαρά "δεν θέλω να τον βλέπω στα μάτια μου"»
Δ.Δ.: Επί χούντας κι εσύ.
Γ.Κ.: Τότε η χούντα άνοιξε την τηλεόραση, τι να κάνω εγώ, να της πω «μην την ανοίγεις»; Ολοι πήγαμε τότε, o Φρέντυ Γερμανός, o Μαστοράκης... εφόσον ξεκίνησε καινούριο μέσο. Λοιπόν, το 1992 είμαστε κυβέρνηση και ο αείμνηστος Μητσοτάκης ανέθεσε στον Σαμαρά, σε ηλικία 39-40 ετών, δύο κυρίαρχα υπουργεία, το Οικονομικών και το Εξωτερικών. Εγώ δεν ήμουν καν βουλευτής. Μετά βγήκα. Ο Σαμαράς κράτησε μια δικιά του πολιτική, ήταν τόσο δύστροπος που ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στο Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών τον πέταξε έξω.
Δ.Δ.: Ποιος ήταν τότε;
Γ.Κ.: Ο Καραμανλής. Για το θέμα της Μακεδονίας. «Δεν θέλω να τον βλέπω στα μάτια μου», είχε πει. Αρχίζουν λοιπόν οι τριβές μέσα στο κόμμα, οι οποίες ξεκίνησαν με τον Μάνο, με τον Εβερτ και με τον Σαμαρά. Πιέζανε τον Μητσοτάκη για κάποια πράγματα.
Δ.Δ.: Γιατί τον πίεζαν;
Γ.Κ.: Τότε για τη Siemens, για τα τηλέφωνα. Και ο Εβερτ έκανε το εξής κόλπο: έλεγε «φεύγω» για να αναγκάσει τον Σαμαρά να φύγει εκείνος. Η δική μου άποψη είναι ότι ο Σαμαράς χρησιμοποιήθηκε από τη Siemens και από τον Κόκκαλη.
Δ.Δ.: Πώς χρησιμοποιήθηκε;
Γ.Κ.: Να πας να ψάξεις τα πρακτικά της Εξεταστικής Επιτροπής. Αλλά από κει και πέρα ο έλεγχος σταμάτησε. Δεν άφησε ο Σημίτης να προχωρήσει η έρευνα. Εγώ πήγα και τον σταμάτησα τότε τον Σαμαρά και του είπα: «Αντώνη, μη φύγεις τώρα, κάτσε να πάμε σε εκλογές και τότε θα δούμε πώς θα είναι τα πράγματα. Μη φύγεις, θα κάνεις μεγάλη ζημιά». Οπερ και έγινε. Εβγαλε τους βουλευτές του, έμεινε ο Μητσοτάκης με 150. Ο Μητσοτάκης μπορούσε να παραμείνει στην κυβέρνηση, εγώ τον πίεζα, αλλά μου είπε: «Γιώργο, να μείνω με την ψήφο των δύο μουσουλμάνων δεν μπορώ». Και πήγε και παραιτήθηκε.
Σκηνή 3η: Σωσίβιο στον Ανδρέα
Δ.Δ.: Και μετά;
Γ.Κ.: To 1995 πάμε για εκλογές, ο Ανδρέας είναι άρρωστος και έρχεται ο Σαμαράς και του δίνει σωσίβιο. Ποιο ήταν το σωσίβιο; Να γίνει Πρόεδρος ο Στεφανόπουλος. Κάτι που έψαχνε ο Παπανδρέου και δεν έβρισκε - και θα έπεφτε. Είπε στον Ανδρέα «πάμε με Στεφανόπουλο». Αλλο που δεν ήθελε ο Ανδρέας, σώθηκε.
Δ.Δ.: Τι έγινε όμως με τον Πλεύρη, τον Γεωργιάδη και τον Βορίδη;
Γ.Κ.: Ερχομαι λοιπόν στο 2011. Με παίρνει τηλέφωνο ο Γιώργος Παπανδρέου, ο τότε πρωθυπουργός, με τον οποίο διατηρούσα και διατηρώ καλές σχέσεις και τον εκτιμώ. Μου λέει: «Γιώργο, βρέθηκε λύση. Θα πάμε θεσμικά. Συμφωνήσαμε με τον Αντώνη να πάμε στον τρίτο τη τάξει». «Δεν κατάλαβα», του λέω. «Συμφωνήσαμε με τον Αντώνη να πάμε με πρωθυπουργό Πετσάλνικο. Ελα σε παρακαλώ γρήγορα πάνω». Του απαντώ «έρχομαι, αλλά με σηκωμένο το χειρόφρενο». Πάω πάνω, με βάζει ο Μπίτσιος ο διπλωμάτης σε ένα γραφείο που θα γινόταν σύσκεψη. Σαμαράς, Παπανδρέου και Παπούλιας είχαν τον Πετσάλνικο σε ένα άλλο δωμάτιο και τον ετοίμαζαν για να τον ορκίσουν εκείνη την ώρα. Μόλις ξεκινάει η κουβέντα, μου λένε στην αρχή «Πετσάλνικο», εγώ λέω «παιδιά, αυτά δεν γίνονται, γεια χαρά» και φεύγω, την κοπανάω. Εγινε της παλαβής. Ο Σαμαράς επέμενε στον Παπούλια ότι «αν δεν είναι ο Καρατζαφέρης, εγώ δεν έρχομαι στην κυβέρνηση». Γιατί το ήθελε αυτό; Σου λέει, «αν μείνει απέξω ο Καρατζαφέρης, θα πάρει 20%-25%. Κάτσε να τον έχω μέσα». Εμένα ο Παπούλιας μου λέει -επί λέξει αυτά, και τα έχω διηγηθεί όταν ζούσε ο Παπούλιας- «Γιώργο, εγώ μ’ αυτούς τους δύο δεν μπορώ να βγάλω άκρη. Ελα μέσα για να δέσει το γλυκό, δεν γίνεται διαφορετικά». Και του λέω: «Κύριε Πρόεδρε, αν έρθω μέσα θα χάσω το κόμμα μου». Και μου απαντά: «Είναι καλύτερα να χαθεί η Ελλάδα;». Με έπεισε, και πήγα. Εν πάση περιπτώσει, και ο ένας και ο άλλος δεν θέλανε τον Παπαδήμο.
Δ.Δ.: Ο Παπανδρέου και ο Σαμαράς, εννοείς.
Γ.Κ.: Ναι, δεν τον ήθελαν καθόλου. Ο μεν ένας γιατί θα φαινόταν η διαφορά, ο δε άλλος γιατί θα είχε να περάσει τον Παπαδήμο, ο οποίος ήξερε ότι θα είναι πολύ καλός. Δεν τον ήθελαν με τίποτα και του βάζανε τρικλοποδιές. Εγώ τους λέω «Παπαδήμο ή φεύγω», παρότι o Παπαδήμος ήταν αριστερός και δεν είχα καμία σχέση μαζί του.
Δ.Δ.: Γιατί έφυγες;
Γ.Κ.: Είχε έρθει το θέμα του PSI, το θυμάσαι; Εγώ συμφωνούσα, με μία προϋπόθεση. Θα πάρουμε από το εφάπαξ π.χ. του Δανίκα 2 εκατ. ευρώ; Ωραία, θα του δώσουμε 2 εκατομμύρια μετοχές. Θα πάρουμε από το τάδε Ταμείο 150 εκατομμύρια; Πού θα πάνε τα λεφτά; Στην Εθνική; Δώστε 150 εκατομμύρια μετοχές της Εθνικής. Στην Alpha Bank; Δώστε τα αντίστοιχα. Αυτή ήταν η θέση μου. Να τα πάρουμε, διαφωνώ. Να τους δώσουμε τις μετοχές, συμφωνώ. Εγινε κόλαση εκεί πέρα γιατί επέμενε η Ευρωπαϊκή Ενωση. Τους λέω «με συγχωρείτε, εγώ άτιμος δεν μπορώ να γίνω» και φεύγω.
Σκηνή 4η: «Γιώργο, φεύγεις και θα εκτεθώ»
Γ.Κ.: Εκείνο το βράδυ λοιπόν που φεύγω, με παρακαλάει ο Παπαδήμος: «Θα γίνει μεγάλη ζημιά άμα φύγεις, διαλύεται η κυβέρνηση και θα έχει αντίκτυπο στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Κάτσε ώσπου να κλείσει το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης». Εκατσα λοιπόν μέσα. Μάλιστα έγινε και ένα εκπληκτικό ευτράπελο. Σε ένα διάλειμμα, όταν ο Παπανδρέου έπαιρνε κάπου τηλέφωνο, ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο τσακώθηκαν άγρια.
Δ.Δ.: Δηλαδή... πιαστήκανε στα χέρια;
Γ.Κ.: Για το ποιος φταίει, «εσύ φταις για όλα», «εσύ τα έκανες όλα». Φεύγοντας, λοιπόν, με πιάνει ο Σαμαράς: «Γιώργο, φεύγεις και θα εκτεθώ». «Τι θέλεις να κάνω, ρε Αντώνη;». «Πες ότι ο Αντώνης έμεινε μέσα για να υπερασπιστεί τους συνταξιούχους». «Να το κάνω», του λέω. «Αλλά κι εγώ», μου λέει, «μόλις πάω στο δικό μου γραφείο θα πω το πόσο ωφέλιμη ήταν η παρουσία σου. Εντάξει;». «Εντάξει. Kαι κοίτα να σου πω, Αντώνη, εγώ από τους δικούς σου δεν πρόκειται να πάρω ούτε έναν, ούτε καν θα δεχτώ τηλεφώνημα», του λέω. «Κι εγώ, δεν υπάρχει περίπτωση. Ξεκάθαρο αυτό», μου λέει. Και όταν μετά τον παίρνω τηλέφωνο για να του πω «γιατί ρε συ δεν είπες για μένα όπως είπα εγώ για σένα, όπως μου ζήτησες», την ίδια ώρα που του έλεγα «ισχύουν αυτά που είπαμε;», είχε και τον Αδωνη και τον Βορίδη εκεί. Μετά με παρακαλούσε να πάω μαζί του, όλο το κόμμα, γιατί είχε κατεβάσει τη Νέα Δημοκρατία στο ιστορικό χαμηλό 18%. Ακόμα και με Ράλλη -«δεν θέλω ου»- είχε πάρει 35%-36% η Νέα Δημοκρατία.
Σκηνή 5η: «Δεν του έκανε τα χατίρια ο Μητσοτάκης»
Δ.Δ.: Τι ήθελε τελικά ο Σαμαράς από τον Μητσοτάκη;
Γ.Κ.: Αυτό που ήθελε πολύ ήταν να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Δεν μπορούσε να τον κάνει, και είχα κι εγώ τεράστιες αντιρρήσεις, τις οποίες είχα διατυπώσει δημόσια από τον σταθμό. Μάλιστα είχα θυμίσει στον Μητσοτάκη τι συνέβη το 1975. Είχε πάει τότε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος -ακαδημαϊκός, αντιπρόεδρος- και του είπε: «Κοίταξε, δικαιούμαι να είμαι Πρόεδρος». Και του απάντησε ο Καραμανλής: «Η Ελλάδα κυβερνιέται από έναν, όχι από δύο». Και έβαλε τον Τσάτσο. Το θύμισα εγώ αυτό στον Μητσοτάκη δημόσια, «πρόσεξε, δεν θα βάλουμε δερβέναγα στο κεφάλι μας». Και τον απέκλεισε, είτε γι’ αυτούς τους λόγους είτε για άλλους. Μετά ήθελε να πάει επίτροπος στη θέση του Σχοινά γιατί θα γινότανε και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ενωσης ως πρώην πρωθυπουργός. Δεν του το 'κανε το χατίρι ο Μητσοτάκης. Εγώ θα έλεγα να τον έβαζε, σιγά τη ζημιά που θα έκανε ως επίτροπος. Μετά, λοιπόν, άρχισε να γκρινιάζει λίγο. Ο Σαμαράς λοιπόν τώρα εκβιάζει, αλλά τι κάνει; Κρατάει και μια πισινή. Δεν κάνει ακόμα κόμμα. «Θα το κάνω, θα το κάνω, θα το κάνω». Αυτό σύρεται για περισσότερο από έναν χρόνο. Πιστεύει λοιπόν ότι μπορεί να υπάρξει και το κατιτί.
Δ.Δ.: Τι, δηλαδή;
Γ.Κ.: Το κατιτί. Ενας εδώ εις την πολιτική Ιερουσαλήμ κυκλοφόρησε ότι θα μπορούσε να του γίνει μια πρόταση να πάει πρέσβης στην Ουάσινγκτον και να μπει ο γιος του στο ψηφοδέλτιο στη Μεσσηνία. Εγώ το άκουσα, δεν ενθουσιάστηκα βέβαια, αλλά δεν μπήκα και μπροστά να το αποκλείσω γιατί δεν είναι δικιά μου δουλειά. Θέλω να πω, λοιπόν, ότι κρατάει και μια πισινή.
Σκηνή 6η: Φταίνε οι... γυναίκες στα κομμωτήρια
Δ.Δ.: Ποιοι θα πάνε μαζί του;
Γ.Κ.: Είναι όλοι αυτοί που είχαν εκλεγεί τελευταίοι ή αυτοί που είναι τριάντα χρόνια και πλέον βουλευτές και δεν έγιναν υπουργοί. Υπάρχει θέμα όταν αυτός που εξελέγη φέτος πρώτη φορά έγινε υπουργός και ο άλλος που είναι τριάντα χρόνια δεν έγινε τίποτα. Αρχίζει να λέει ότι δεν τον θέλει το σύστημα. Αισθάνεται ανήμπορος και ψάχνει να βρει αποκούμπι.
Δ.Δ.: Εχεις ονόματα;
Γ.Κ.: Εντάξει, δεν θα τα πω εγώ. Είναι αυτοί που έχουν πάει και έχουν συμφάγει μαζί του τον τελευταίο καιρό. Το πρόβλημα το μεγάλο όμως δεν είναι οι ίδιοι, είναι οι γυναίκες τους.
Δ.Δ.: Τι εννοείς;
Γ.Κ.: Γιατί πάνε στο κομμωτήριο. Αν δεν πήγαιναν στο κομμωτήριο δεν θα υπήρχε θέμα. Πάνε στο κομμωτήριο και αρχίζουν: «Ο δικός σου πάλι απέξω έμεινε. Τον είδες τον άλλον; Τον έκανε υπουργό». Αυτή τα παίρνει στο κρανίο, πάει σπίτι, αρχίζει «ρε ανήμπορε», του λέει. Αυτή είναι η πραγματικότητα, σου προκαλεί γέλιο, αλλά έτσι είναι. Τέτοιοι υπάρχουν πολλοί. Ανάμεσα σε αυτούς υπάρχουν και άνθρωποι οι οποίοι έχουν έναν λόγο.
Δ.Δ.: Υπάρχει κανείς που να είναι αντίπαλος του Κυριάκου;
Γ.Κ.: Δεν βλέπω αντίπαλο μέχρι για μια δεκαετία. Προσπάθησε το σύστημα, και το θυμάσαι πολύ καλά. Γράφανε οι εφημερίδες: «Εν δυνάμει πρωθυπουργός ο Κασσελάκης». Πού ν' τος; Πριν δύο χρόνια ήταν «εν δυνάμει πρωθυπουργός», τώρα δεν υπάρχει. Πριν από έναν χρόνο «επελαύνει η κυρία Καρυστιανού». Πού ν' τη;
Γ.Κ.: Ποιος άλλος είναι αντίπαλος; Μπορεί να είναι ο Βελόπουλος; Γι’ αυτόν έχω να το πω το εξής με το χέρι στην καρδιά: περίσσευμα ευφυΐας, έλλειμμα σοβαρότητας. Πριν από δύο χρόνια του λέω του Βελόπουλου: «Βρες πέντε-έξι ονόματα να σε πλαισιώσουν, να αποκτήσεις σοβαρότητα και σταμάτα να ανταγωνίζεται την Κωνσταντοπούλου. Εχεις γίνει η άλλη πλευρά της Κωνσταντοπούλου. Ετσι δεν μπορείς να προχωρήσεις. Αλλιώς, θα μπορείς να γίνεις αντιπρόεδρος». Τώρα τέλειωσε αυτό. Οι μιντιάρχες ζητούσαν από τον Μητσοτάκη too much, και ο Μητσοτάκης είπε «ρε παιδιά, δεν γίνεται». Αυτοί λοιπόν από εκεί που τον υποστήριζαν το γύρισαν - όταν ξεκίνησε ο Μητσοτάκης είχε το 100% του Τύπου, τώρα δεν έχει ούτε το 15%. Γιατί δεν τα έδωσε. Αυτοί λοιπόν προσπάθησαν με τον Ανδρουλάκη κάποια στιγμή. «Ανδρουλάκης, Ανδρουλάκης, Ανδρουλάκης...». Εντάξει, είναι σαν να βάζεις τον Ανδρουλάκη να πηδήξει άλμα εις ύψος. Δεν μπορεί, μέχρι το 1,40 θα φτάσει.
Δ.Δ.: Πολύ λες. 1,30, 1,20. Τον Ανδρουλάκη τον ξέρεις;
Γ.Κ.: Τον έχω ζυγίσει, τον έχω μετρήσει, δεν τον θεωρώ κακό παιδί. Αλλά είναι αυτό που είναι, συγκεκριμένου μεγέθους. Ελάχιστος. Ενώ το ΠΑΣΟΚ έχει φοβερά στελέχη.
Δ.Δ.: Γιατί δεν γίνεται κάποιος από αυτούς αρχηγός; Τι συμβαίνει εκεί;
Γ.Κ.: Οταν ο άλλος έχει πόδι 46 νούμερο, δεν μπορεί να το στριμώξει σε παπούτσι 40 νούμερο.
Δ.Δ.: Τι εννοείς;
Γ.Κ.: Οτι το παπούτσι του Ανδρουλάκη είναι 40άρι. Ετσι είναι, από την κατασκευή τους. Ενώ μέσα στο κόμμα είναι μεγάλα πρόσωπα. Εγώ σε μια Εθνική Ελλάδος θα είχα θέση και για τον Γερουλάνο και για την Αννούλα του χιονιά (σ.σ.: Διαμαντοπούλου), και για τη Νάντια Γιαννακοπούλου, και για τον Κατρίνη, και για τον Κωνσταντινόπουλο, και για τη Μιλένα (σ.σ.: Αποστολάκη). Εχει καμιά δεκαριά στελέχη δυνατά, που θα μπορούσαν να είναι σε οποιαδήποτε κυβέρνηση. Αυτά, όμως, δεν έχουν αρχηγό. Εάν ήταν ένας άλλος, αν ήταν π.χ. ο Γερουλάνος, ισχυρίζομαι μετά επιχειρημάτων ότι σήμερα το ΠΑΣΟΚ θα ήταν άνω του 20%.
Σκηνή 8η: «Ο Τσίπρας πλήρως ελεγχόμενος από τους Αμερικανούς»
Δ.Δ.: Πες μου και για τον Τσίπρα.
Γ.Κ.: Το σύστημα λοιπόν επέλεξε να επαναφέρει τον Τσίπρα. Πριν από δέκα χρόνια μας έκλεισε τις τράπεζες, τώρα θα μας κλείσει τα σπίτια.
Δ.Δ.: Περιμένεις ο Τσίπρας να είναι ο ίδιος, ο παλιός;
Γ.Κ.: Οχι. Τότε ήταν ο επαναστάτης - όσο πέρασε. Τώρα είναι λίγο έτσι, λίγο αλλιώς, λίγο να τα βρούμε. Δεν είναι η καθαρότητα του επαναστάτη.
Δ.Δ.: Μήπως έχει πάει λίγο δεξιά αυτός;
Γ.Κ.: Ο Τσίπρας δεν θα είχε δυσκολία, κάτω από κάποιες συνθήκες, να γίνει και υποψήφιος πρόεδρος της Δεξιάς. Αυτό να το θυμάσαι. Δεν κάναμε εμείς πρόταση στον Κουβέλη να γίνει Πρόεδρος Δημοκρατίας; Γιατί όχι και στον Τσίπρα; Δεν τον θέλω κυβερνήτη. Δεν τον θέλω γιατί είναι πλήρως ελεγχόμενος από τον Αμερικάνο. Θυμάμαι την πρώτη φορά που πήγε στην Αμερική τον υποδέχθηκαν στη Νέα Υόρκη οι δύο που είχαν διατελέσει πρέσβεις της Αμερικής στην Ελλάδα. Οι μόνοι που είχαν και διπλή ιδιότητα. Δεν λέω τι άλλη ιδιότητα είχαν, θα το βρεις εσύ.
Δ.Δ.: Και πράκτορες.
Γ.Κ.: Λοιπόν! Τον πήραν αγκαλίτσα και πού τον πήγανε;
Δ.Δ.: Στον Λευκό Οίκο;
Γ.Κ.: Οχι, στο βαθύ κράτος. Και εν συνεχεία πήγε και είπε τα καλά λόγια για τον Τραμπ. «Εμένα μου αρέσει ο Τραμπ γιατί έχει διαβολικά σχέδια που του βγαίνουν». Δεν του έχω εμπιστοσύνη. Και σου θυμίζω πως ό,τι δεν μπόρεσε να κάνει η Ευρωπαϊκή Ενωση, όλο το πολιτικό σύστημα, τότε τη μοιραία ημέρα που είπαμε το «ναι», το έκανε o Κλίντον. O Κλίντον ήταν που του είπε «να υπογράψεις ό,τι και να σου δώσουμε».
Σκηνή 9η: Μητσοτάκης - Δένδιας
Δ.Δ.: Για πες μου τώρα για τον Μητσοτάκη.
Γ.Κ.: Θα πω απλά πράγματα, Δημήτρη. Ο Μητσοτάκης μόλις ήρθε στην εξουσία μπήκε σε ένα φαρμακείο και πήρε καμιά 500αριά Hipnosedon. Τα έβαλε στην τσέπη και πήγε στον Τούρκο και του τα έδωσε.
Δ.Δ.: Τι εννοείς;
Γ.Κ.: Τον κοίμησε τον Τούρκο! Ηθελε να κερδίσει χρόνο. Δεν είχαμε τίποτα, γυμνοί ήμασταν. Είχαμε κάποια, όχι όλα, από τα υποβρύχια που ευτυχώς είχε επιμείνει ο Βενιζέλος να πάρουμε. Παίρνει τα Ραφάλ, παίρνει τις φρεγάτες...
Δ.Δ.: Και τώρα την «Ασπίδα του Αχιλλέα».
Γ.Κ.: Τώρα, λοιπόν, ξύπνησε ο Τούρκος. Αλλά τώρα έχει υπεροπλία η Ελλάδα. Εργο του Μητσοτάκη. Τώρα όμως ο Τούρκος δεν είναι όπως πρώτα. Θυμάσαι τις απειλές «θα έρθουμε νύχτα και δεν θα μας πάρετε χαμπάρι»;. Δεν τα ξανάπε ο Τούρκος. Ευτυχία να έχουμε έναν καλό πρωθυπουργό και έναν πανάξιο υπουργό Εθνικής Αμυνας. Εγώ, αν ήταν στο χέρι μου, δεν θα τον άλλαζα τον Δένδια. Ο οποίος -ανοίγω παρένθεση- φέρεται άψογα. Δεν έχω δει τιμιότερο παίκτη - και αυτό οφείλω να το πω.
Δ.Δ.: Τον ήξερες από παλιά;
Γ.Κ.: Ηξερα τον πατέρα του, ο οποίος ήταν πανέξυπνος, πρόεδρος του Επιμελητηρίου στην Κέρκυρα. Και από τότε είχα εστιάσει σε αυτόν.
Επίλογος: «Εγώ εκτιμώ τους μαθητές μου. Ο Αλαβάνος εκτιμά τον δικό του μαθητή;»
Δ.Δ.: Από το 1964 που ξεκίνησες την πορεία σου πες μου μία μεγάλη στιγμή σου.
Γ.Κ.: Νομίζω η κορυφαία στιγμή ήταν όταν σταμάτησα την επιθυμία του Σαμαρά και του Παπανδρέου να κάνουν πρωθυπουργό τον Πετσάλνικο και την Ελσα Παπαδημητρίου. Το ότι έβαλα τον Παπαδήμο έσωσε την Ελλάδα.
Δ.Δ.: Και πες μου τώρα μερικά ονόματα που εκτιμάς.
Γ.Κ.: Από την παρούσα κατάσταση, εκτιμώ τον Ευριπίδη Στυλιανίδη. Ηθελα να τον δω σε κάτι παραπάνω. Εκτιμώ, όπως φάνηκε από την κουβέντα, τον Γερουλάνο. Τον Δένδια, από την εδώ πλευρά. Βεβαίως και τα δικά μου παιδιά. Και τον Γεωργιάδη και τον Βορίδη και τον Πλεύρη.
Δ.Δ.: Ο Γεωργιάδης έχει βελτιώσει πάρα πολύ το Σύστημα Υγείας. Πώς τον ανακάλυψες;
Γ.Κ.: Μιλάμε τώρα για το 2000 και πιο πριν, ερχόταν μαζί με τον πατέρα Πλεύρη που είχε μια εκπομπή στο κανάλι, «Ιστορικές μνήμες». Ο Γεωργιάδης ερχόταν μαζί, έφερνε τα βιβλία. Ε, τον είδα και κάποια στιγμή του λέω «εσύ κάνεις για την πολιτική, έλα μαζί μου, εγώ ξεκινάω ένα κόμμα τώρα». Και σε μια έκθεση που είχε γίνει στο Ζάππειο μου λέει: «Εντάξει, έρχομαι στο ΛΑΟΣ». Και βοήθησε πάρα πολύ.
Δ.Δ.: Συνομιλείς μαζί του;
Γ.Κ.: Κάθε μέρα. Και χθες. Τον αγαπούσα πολύ. Εκτιμώ επίσης το μυαλό και τη συγκρότηση του Μάκη Βορίδη. Εγώ εκτιμώ τους μαθητές μου. Ο Αλαβάνος εκτιμά τον δικό του μαθητή;
Στο Ελ Αλαμέιν μεταβαίνουν σήμερα ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και
ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, όπου θα συναντηθούν
με τον πρόεδρο της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι. Στο επίκεντρο των
συνομιλιών θα βρεθεί η στρατηγική σχέση Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, σε μια
περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων στη Μέση Ανατολή.
Το Κάιρο επιχειρεί να διατηρήσει ισορροπίες ανάμεσα στα διαφορετικά
περιφερειακά στρατόπεδα, ενισχύοντας παράλληλα τη στρατηγική του αυτονομία. Η
προσέγγιση με την Τουρκία έχει ενταθεί, χωρίς ωστόσο η Αίγυπτος να επιθυμεί να
διαταράξει τις σχέσεις της με την Ελλάδα και την Κύπρο.
Για την Αθήνα και τη Λευκωσία, η διατήρηση του τριμερούς σχήματος αποτελεί
βασική προτεραιότητα. Ιδιαίτερη σημασία αποκτούν παράλληλα οι σχέσεις της
Αιγύπτου με την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και ο ρόλος του Καΐρου στη Γάζα, τη
Λιβύη και την Ανατολική Μεσόγειο.
Στην ατζέντα αναμένεται να βρεθεί και η Λιβύη, όπου Ελλάδα και Αίγυπτος
συγκλίνουν στην ανάγκη σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου και επίλυσης των
ζητημάτων θαλασσίων ζωνών.
Ξεχωριστό κεφάλαιο αποτελεί η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά και οι
διαβουλεύσεις για τη διασφάλιση του καθεστώτος και της περιουσίας της.
Ιδιαίτερο βάρος έχει, τέλος, η ενεργειακή συνεργασία. Στο τραπέζι βρίσκεται η
μεταφορά κυπριακού φυσικού αερίου στην Αίγυπτο, αλλά και το έργο ηλεκτρικής
διασύνδεσης GREGY Ελλάδας–Αιγύπτου, που φιλοδοξεί να μεταφέρει στην Ελλάδα και
την Ευρώπη μεγάλες ποσότητες πράσινης ενέργειας.
Πηγή: ΥΠΕΝ
