📺ΕΛΑ ΠΕΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ! "ΕΙΣΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΜΑΣ, ΠΗΔΑ ΜΑΣ" ΣΟΥ ΕΛΕΓΑΝ😜😝 Τσίπρας: Μου έλεγαν «κάνε κάτι επιτέλους, ανακοίνωσέ το» και ανακοίνωσε το ΕΛΑΣ... ΣΚΕΤΟ ΧΩΡΙΣ ΕΑΜ με λογότυπο Βενεζουέλας

«ΕΛΑΣ - Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη», το όνομα του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα και η αριστερή μεριά του λογότυπου εμπνευσμένη από τη σημαία της Βενεζουέλας...

Την ιδρυτική διακήρυξη του νέου πολιτικού φορέα παρουσίασε στο Θησείο ο Αλέξης Τσίπρας, περιγράφοντας την πρωτοβουλία ως «το πρώτο βήμα για μια νέα κοινωνική πλειοψηφία» και αποτυπώνοντας, όπως είπε, μια «Πυξίδα για τη Νέα Ελλάδα».

Μετά την ολοκλήρωση της ομιλίας και την προβολή του promo βίντεο του κόμματος και στο τέλος της διαδικασίας, ο κ. Τσίπρας έλαβε ένα χαρτάκι από ένα μικρό κοριτσάκι ντυμένο στα λευκά.

Αυτό, έγραφε το όνομα του κόμματος με την ονομασία «ΕΛΑΣ – Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη».

Στην εισαγωγή της ομιλίας του, ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε ως αφετηρία το αίτημα που, όπως ανέφερε, του μετέφεραν πολίτες το προηγούμενο διάστημα.

«Η μεγάλη μέρα έφτασε. Η αναμονή τελείωσε. Εδώ και καιρό χιλιάδες άνθρωποι σε κάθε γωνιά της Ελλάδας μας έλεγαν το ίδιο πράγμα: “Κάντε κάτι”! “Προχωρήστε”! “Βγείτε μπροστά να πιστέψουμε ξανά ότι κάτι μπορεί να αλλάξει” “Μην αφήνετε τη χώρα να βυθιστεί κι άλλο”. “Ανακοίνωσέ το επιτέλους”!», είπε, για να προσθέσει: «Σήμερα είμαστε εδώ γιατί αποφασίσαμε να ανταποκριθούμε σε αυτό το κάλεσμα. Όχι, από κάποια φιλοδοξία. Αλλά γιατί δεν γίνεται να παρακολουθούμε αμέτοχοι μια κοινωνία να ασφυκτιά».

Ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε ότι ο στόχος, όπως τον περιέγραψε, δεν εξαντλείται σε εναλλαγή εξουσίας. «Σήμερα αποχαιρετούμε την απογοήτευση. Την αδράνεια και την αποχή. Το στερεότυπο ότι τίποτε δεν αλλάζει σε αυτή τη χώρα. Σήμερα γεννιέται μια νέα πολιτική δύναμη με στόχο όχι μόνο την πολιτική αλλαγή αλλά και την αλλαγή πολιτικής», είπε, συνοψίζοντας το κεντρικό στίγμα με τη διατύπωση: «Δεν πάμε μόνο για πολιτική αλλαγή, πάμε για αλλαγή πολιτικής».

Σημαντικό μέρος της τοποθέτησης αφορούσε τη διεθνή συγκυρία και τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή. «Δεν κάνουμε τσιμουδιά όσο πέφτουνε κορμιά στην Ουκρανία. Δεν σωπαίνουμε μπροστά στη γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα από την κυβέρνηση Νετανιάχου. Δεν μπορούμε να δεχτούμε τους βομβαρδισμούς του Ισραήλ στον Λίβανο και την επιβολή διά της βίας των δικών του όρων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή», είπε.

Στο εσωτερικό μέτωπο, ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ότι η χώρα «ολοένα οπισθοχωρεί και αποκλίνει από αυτό που ονομάστηκε ευρωπαϊκό κεκτημένο», αναφερόμενος, μεταξύ άλλων, σε «υποκλοπές», «διαφθορά», «Τέμπη», «συγκάλυψη» και «περιφρόνηση του κράτους δικαίου», καθώς και σε «χειραγώγηση των θεσμών και της Δικαιοσύνης».

Στην ίδια ενότητα έκανε λόγο για «διεθνή εξευτελισμό με τον ΟΠΕΚΕΠΕ» και για «έκπτωση της πατρίδας μας σε τακτικό πελάτη των ευρωπαϊκών δικαστηρίων», ενώ συνέδεσε τα παραπάνω με «καταστροφή της εμπιστοσύνης και της κοινωνικής συνοχής». «Όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν δεν είναι ούτε κανονικότητα ούτε σταθερότητα», πρόσθεσε, αποδίδοντας τα φαινόμενα αυτά «στο ύφος αλλά και το ήθος, της σημερινής διακυβέρνησης».

Ο κ. Τσίπρας παρουσίασε την κοινωνική και οικονομική κατάσταση με έμφαση στις ανισότητες, στη λειτουργία της αγοράς εργασίας και στο ζήτημα της στέγης.

Αναφέρθηκε σε «αγορά χωρίς κανόνες και ουσιαστικές εγγυήσεις για τους εργαζόμενους», σε «εξαντλητικά ωράρια», «ελαστικές σχέσεις εργασίας» και «ανεπαρκείς κανόνες ασφάλειας», ενώ παρέπεμψε σε προβληματισμούς που, όπως είπε, άκουσε σε περιοδείες του. Για τη στέγη, είπε ότι «το τελευταίο καταφύγιο κάθε οικογένειας έχει γίνει μακρινό και απλησίαστο όνειρο», κάνοντας λόγο για «όργιο κερδοσκοπίας στις τιμές αγοράς και στα ενοίκια» και για δυσκολίες που, όπως υποστήριξε, επηρεάζουν νέους ανθρώπους και οικογένειες, σε συνθήκες όπου «το δημογραφικό πρόβλημα αποτελεί υπαρξιακή απειλή για τη χώρα μας».

Στο ίδιο πλαίσιο, υποστήριξε ότι «το κράτος έχει πέσει στα χέρια μιας κάστας που το αντιμετωπίζει σαν λάφυρο», αναφερόμενος σε «ευρωπαϊκά κονδύλια» και σε «πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης», καθώς και σε «δισεκατομμύρια από την υπερφορολόγηση των πολλών». Επίσης, έκανε αναφορά σε «εξωθεσμικά κέντρα συμφερόντων» που, κατά τη διατύπωσή του, «επηρεάζουν ή και ελέγχουν ακόμα πολιτικά κόμματα και κυβερνήσεις».

Στο κομματικό πεδίο, συνέδεσε την «κρίση εμπιστοσύνης» με «τα δύο παλιά κόμματα της Μεταπολίτευσης τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ», αναφερόμενος και στα οικονομικά τους, λέγοντας ότι «τα χρέη και των δύο ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ».

Περνώντας στη νέα ιδρυτική διακήρυξη, ο Αλέξης Τσίπρας την περιέγραψε ως «η δική μας Πυξίδα για τη Νέα Ελλάδα», μιλώντας για «ένα δημοκρατικό σχέδιο για τον 21ο αιώνα», «την Ηθική Επανάσταση» και «έναν νέο πατριωτισμό που συνδέεται άρρηκτα με την Κοινωνική Δικαιοσύνη». Ανέπτυξε επίσης το σχήμα «δημοκρατία και δικαιοσύνη», λέγοντας: «η δημοκρατία εκφυλίζεται χωρίς δικαιοσύνη. Και η δικαιοσύνη πραγματώνεται μόνο με δημοκρατία», και πρόσθεσε ότι η χώρα χρειάζεται «ένα σοκ εντιμότητας και δημοκρατίας. Μια Νέα Μεταπολίτευση».

Ο πρώην πρωθυπουργός παρουσίασε ως κεντρικό κορμό της ιδρυτικής διακήρυξης «7 βασικές Δεσμεύσεις». Όπως είπε: «Πρώτον: Δεσμευόμαστε για Ζωή με Αξιοπρέπεια. Δεύτερον: Δεσμευόμαστε για ισχυρή Δημοκρατία χωρίς Ασυλίες. Για διαφάνεια και έλεγχο σε κάθε επίπεδο της εξουσίας και του δημόσιου χρήματος. Τρίτον: Δεσμευόμαστε για μια ισχυρή Οικονομία Δίκαιης Ανάπτυξης και Αξιοπρέπειας. Για αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου με έμφαση στην αγροτική παραγωγή και τη μεταποίηση. Τέταρτον: Δεσμευόμαστε για Κοινωνικό Κράτος Δικαιωμάτων απέναντι στην κερδοσκοπία… Πέμπτον: Δεσμευόμαστε για μια Ανθεκτική Ελλάδα σε έναν Κόσμο Διαρκών Κρίσεων… Έκτον: Δεσμευόμαστε για Ψηφιακή Δημοκρατία και Κυριαρχία… Έβδομον: Δεσμευόμαστε για μια Ισχυρή Ελλάδα που Θωρακίζει τα Δικαιώματά της και Χτίζει Γέφυρες Ειρήνης…».

Στην καταληκτική του τοποθέτηση, ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για «μια νέα συλλογική προσπάθεια» και για «τη δημιουργία μιας μεγάλης Προοδευτικής Συμπαράταξης», περιγράφοντας ως στόχο «τη σύγκλιση των τριών ιστορικών ρευμάτων του προοδευτικού χώρου»: «Της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας, και της Πολιτικής Οικολογίας».

Παράλληλα, κάλεσε «όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες να υπογράψουν τη Διακήρυξή μας», απευθυνόμενος «στον κόσμο της Αριστεράς της Δημοκρατίας και της Προόδου», αλλά και σε πολίτες «που δεν εντάχθηκαν ποτέ μέχρι σήμερα σε κόμματα». 

Οι επτά δεσμεύσεις

"Με τη σημερινή μας Διακήρυξη απευθυνόμαστε σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες και καταθέτουμε ενώπιον τους 7 βασικές Δεσμεύσεις ανέφερε ο Α. Τσίπρας και ανέλυσε:  

Πρώτον: Δεσμευόμαστε για Ζωή με Αξιοπρέπεια

Δεύτερον: Δεσμευόμαστε για ισχυρή Δημοκρατία χωρίς Ασυλίες Για διαφάνεια και έλεγχο σε κάθε επίπεδο της εξουσίας και του δημόσιου χρήματος.

Τρίτον: Δεσμευόμαστε για μια ισχυρή Οικονομία Δίκαιης Ανάπτυξης και ΑξιοπρέπειαςΓια αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου με έμφαση στην αγροτική παραγωγή και τη μεταποίηση.

Τέταρτον: Δεσμευόμαστε για Κοινωνικό Κράτος Δικαιωμάτων απέναντι στη κερδοσκοπία.Για να γίνουν ξανά δικαίωμα για όλους και όχι προνόμια για λίγους η υγεία, η παιδεία, η κοινωνική προστασία, η στέγη και ο πολιτισμός.

Πέμπτον: Δεσμευόμαστε για μια Ανθεκτική Ελλάδα σε έναν Κόσμο Διαρκών ΚρίσεωνΓια προστασία και ασφάλεια απέναντι στις κρίσεις την ενεργειακή ανασφάλεια και τις ακραίες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.

Έκτον: Δεσμευόμαστε για Ψηφιακή Δημοκρατία και Κυριαρχία.Για Εθνικές τεχνολογικές υποδομές με ρήτρες κυριαρχίας.

Έβδομον: Δεσμευόμαστε για μια Ισχυρή Ελλάδα που Θωρακίζει τα Δικαιώματά της και Χτίζει Γέφυρες Ειρήνης.Για Νέα Εθνική Πυξίδα με επιστροφή στην πολυδιάστατη και ενεργητική εξωτερική πολιτική."

Κουβαλάμε την κληρονομιά των μεγάλων ρευμάτων του προοδευτικού κινήματος

"Βασιζόμαστε πάνω στις μεγάλες προοδευτικές πολιτικές και εθνικές παραδόσεις αυτού του τόπου στους εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη Ελλάδα. Κουβαλάμε την κληρονομιά των μεγάλων ρευμάτων του προοδευτικού κινήματος: του ΕΑΜ, της Εθνικής Αντίστασης, της ΕΔΑ, των αγώνων για Δημοκρατία και Ειρήνη, του ΠΑΣΟΚ, των πρώτων χρόνων της Αλλαγής, του ΣΥΡΙΖΑ, της Πρώτης Φοράς Αριστερά" τόνισε και μετά το τέλος της ομιλίας του ένα κοριτσάκι του έφερε ένα σκονάκι με το όνομα του κόμματος το οποίο είναι Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη δηλ. ΕΛΑΣ ΣΚΕΤΟ ΧΩΡΙΣ ΕΑΜ

Συνέχεια...

Ε ΠΕΣ ΤΟΥ ΚΑΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ! ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ😝😝Καραμανλής: Εξωφρενικός ο νόμος που ετοιμάζει η Τουρκία – Πρέπει να μας προβληματίσει η αποτελεσματικότητα της πολιτικής των «ήρεμων νερών»

Η Ελλάδα οφείλει να διαβάσει σωστά τις εξελίξεις και να χαράξει την πορεία εκείνη που θα μεγιστοποιήσει τα οφέλη της, θα τη θέσει σε πλεονεκτική θέση στο γεωπολιτικό χάρτη και θα την προστατεύσει από τις βλέψεις άλλων, τόνισε ο Κώστας Καραμανλής σε ομιλία που απηύθυνε στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου των Κων/νου Αρβανιτόπουλου και Κων/νου Φίλη

«Η νέα παγκόσμια τάξη. Το δίκαιο της ισχύος», στο Μέγαρο Μουσικής.

Ο πρώην πρωθυπουργός τόνισε ότι «το πολυπολικό σύστημα που αναδεικνύεται υπαγορεύει μια πιο περίπλοκη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική απαλλαγμένη από τις αυστηρές διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος», ενώ υπογράμμισε πως «ασφαλώς και η Ελλάδα είναι κατά της βίας και του αναθεωρητισμού, αλλά θα πρέπει αυτό το δόγμα να έχει καθολική εφαρμογή». Θα πρέπει να γίνει κατανοητό, πρόσθεσε, ότι «Ελλάδα και Κύπρος φυλάμε τα νοτιοανατολικά σύνορα της Ευρώπης από κινδύνους υπαρκτούς και υπαρξιακούς που απειλούν την εδαφική ακεραιότητα της ΕΕ».

Ο Κώστας Καραμανλής αναφέρθηκε και στο τουρκικό νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», σημειώνοντας ότι θέμα είναι πολύ σοβαρό και ότι ο νόμος, σύμφωνα με τα όσα έχουν διαρρεύσει «είναι εξωφρενικός». «Το αδιανόητο “Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας” που πολλοί θεωρούν ότι προορίζεται για εσωτερική κατανάλωση, αφού πλέον διδάσκεται στα σχολεία και γαλουχεί, παραπλανά και φανατίζει τις νέες γενιές, τώρα παίρνει την πλέον επίσημη μορφή και γίνεται νόμος του κράτους, προκειμένου να δεσμεύει και όλες τις επόμενες κυβερνήσεις. Να δεσμεύει το ίδιο το κράτος. Φυσικά και δεν έχει καμία νομική αξία για την επιβολή τετελεσμένων, αλλά δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία για τις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας στο μισό Αιγαίο και δεσμεύει το κράτος της Τουρκίας για επιβολή του νόμου αυτού στο πεδίο. Και πάντως αποτελεί αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι η Τουρκία, μεθοδικά και συστηματικά, προωθεί την αναθεωρητική ατζέντα της και επιχειρεί να μεθοδεύσει σταδιακά τη διαμόρφωση ευνοϊκών γι’ αυτήν συνθηκών».

Με αυτά τα δεδομένα, συνέχισε ο πρώην πρωθυπουργός, «πρέπει να μας προβληματίσει η αποτελεσματικότητα της πολιτικής των “ήρεμων νερών”. Διότι, όσο κατανοητή και αν είναι η προσπάθεια αποφυγής εντάσεων, εφ’ όσον η συμπεριφορά αυτή παρερμηνεύεται ως υποχωρητικότητα στην άσκηση και του παραμικρού δικαιώματός μας, ακόμα και στην καρδιά του Αιγαίου, ή απαλλάσσει την Τουρκία από το βάρος της επιθετικής της συμπεριφοράς στα μάτια των τρίτων – υποκριτικά βέβαια, γιατί τους βολεύει –, το κόστος καθίσταται δυσανάλογα μεγαλύτερο από το επιδιωκόμενο υποτιθέμενο όφελος».

Εξέφρασε την άποψη ότι σωστά ενισχύεται η αμυντική και αποτρεπτική ικανότητα της χώρας, «πιστεύω όμως ότι ήρθε η ώρα να καταδειχθεί πλέον σε εταίρους και συμμάχους, ακόμα και με μια διαρκή εκστρατεία δημόσιας διπλωματίας και με τρόπο επίμονο και σαφή, το αδιανόητο των τουρκικών βλέψεων και το μέγεθος της τουρκικής επεκτατικότητας και επιθετικότητας. Και προς την Τουρκία, καθαρά και ξάστερα το μήνυμα ότι κανείς στην Ελλάδα δεν προσφέρεται για εκπτώσεις σε ζητήματα διεθνώς κατοχυρωμένων Δικαίων και δικαιωμάτων της χώρας».

Σημειώνεται ότι στην εκδήλωση παρίστανται, μεταξύ άλλων, ο Αντώνης Σαμαράς, ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ο Χρήστος Σταϊκούρας, ο Ευάγγελος Αποστολάκης και ο Κώστας Σκρέκας.

Η ομιλία του Κώστα Καραμανλή

Κυρίες και Κύριοι,

Το βιβλίο των Αρβανιτόπουλου και Φίλη είναι μια ακριβής απεικόνιση της νέας πραγματικότητας που βιώνουμε πλέον στο διεθνές σύστημα, της «Νέας Παγκόσμιας Τάξης», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στον τίτλο, κατ’ ευφημισμόν, στην πραγματικότητα ΑΤΑΞΙΑΣ, και μια πολύ εύστοχη διερεύνηση των στοιχείων που την ερμηνεύουν. Οι συγγραφείς εμβαθύνουν σε όλες τις παραμέτρους που διαφοροποιούν αυτήν την κατάσταση σε σχέση με το μεταπολεμικό διεθνές σύστημα και αποκρυσταλλώνουν τις νέες παραμέτρους, με τις οποίες ερχόμαστε πλέον αντιμέτωποι. Ως συνισταμένη των δεδομένων που χαρακτηρίζουν αυτήν την νέα πραγματικότητα, οι συγγραφείς προσδιορίζουν «Το Δίκαιο της Ισχύος», σε αντιδιαστολή με τη φιλελεύθερη δημοκρατική δικαιοκρατική τάξη που, διακηρυκτικά έστω, ταυτοποιούσε τον δυτικό μεταπολεμικό κόσμο. Η κωδικοποίηση αυτή είναι εξ ορισμού ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για την κατανόηση του νέου διεθνούς συστήματος που αναδύεται.

Ο σημερινός κόσμος απομακρύνεται οριστικά από τα δεδομένα της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων. Τόσο ο διπολικός κόσμος της εποχής του Ψυχρού Πολέμου όσο και η ηγεμονία της μοναδικής υπερδύναμης στα χρόνια που ακολούθησαν την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ, πρόσφεραν ένα σημαντικό βαθμό σταθερότητας. Σίγουρα ο κόσμος δεν ήταν ειδυλλιακός, υπήρχαν εντάσεις, συγκρούσεις, περιφερειακοί πόλεμοι, αλλά το σύστημα ήταν σχετικά σταθερό. Σήμερα, ωστόσο, αυτός ο παράγοντας της σταθερότητας αλλάζει ταχύτατα και σε βάθος. Ένας νέος πολυπολικός κόσμος αναδύεται. Βεβαίως οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι η ηγετική δύναμη στον κόσμο, κυρίως σε κάποιους τομείς (στρατιωτικό), ωστόσο δυσκολεύονται να επιβάλουν τη θέλησή τους, όπως αποδεικνύεται συχνά τα τελευταία χρόνια. Αυτό, σε συνδυασμό με την απογοητευτική αδυναμία της ΕΕ να αναλάβει ένα διεθνή ρόλο ανάλογο με την πραγματική της δυνατότητα, οδηγεί στο να διολισθαίνει η Δύση προοδευτικά σε θέση αμηχανίας. Παράλληλα, βρίσκεται υπό κατάρρευση η παραδοσιακή συνοχή της Δύσης. Στο παρελθόν, ΗΠΑ και ΕΕ είχαν μεν πάντα διαφορές, αλλά πλέον αυτές φαίνονται αγεφύρωτες. Αυτή η πραγματικότητα επιτρέπει σε άλλες δυνάμεις να γεμίσουν το κενό ή τουλάχιστον να το εκμεταλλευτούν. Αμφισβητώντας ολοένα και περισσότερο την πρωτοκαθεδρία της Δύσης και την τάξη που βασίζεται σε κανόνες που αυτή έχει επιβάλει στο διεθνές σύστημα, η Κίνα, η Ρωσία, αλλά και μικρότεροι παίκτες, όπως το Ιράν, η Τουρκία και άλλοι, επιδεικνύουν μια συνεχώς αυξανόμενη δραστηριοποίηση και παρεμβατικότητα, στην προσπάθειά τους να προωθήσουν τα συμφέροντα και την επιρροή τους. Άλλωστε, την υποτιθέμενη αυτή τάξη ακυρώνει λεκτικά και έμπρακτα ο ίδιος ο μεταπολεμικός αρχιτέκτονάς της, δηλαδή οι ΗΠΑ.

Η διεθνής σκηνή είναι πολύ πιο ασταθής σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη φάση, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Έχουμε εισέλθει σε μια φάση αυξανόμενης αβεβαιότητας. Στο πλαίσιο αυτό, το διεθνές σύστημα επιστρέφει σε μια realpolitik σφαιρών επιρροής και ωμής βίας ως μέσο επίλυσης διεθνών διαφορών, με πλήρη αδιαφορία για το κράτος δικαίου και τις διεθνείς συνθήκες και οργανισμούς. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο βιβλίο, ακόμη και ο ΟΗΕ επιχειρείται να αποδομηθεί από την ίδια τη Δύση, καθώς οι ΗΠΑ προσβλέπουν στην αντικατάστασή του με ένα προσωποπαγές όργανο ηγετών και φίλων με ισχύ και παρόμοιες αναθεωρητικές βλέψεις, το λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης. Πρόκειται, επομένως, για έναν κόσμο που ολισθαίνει σε μια κατάσταση διεθνούς αναρχίας, με τη βία να επιβάλλει το δίκαιο του ισχυρότερου και να χαρακτηρίζεται από κατακερματισμό, αναθεωρητισμό και ηγεμονικές φιλοδοξίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει φέρει ξανά στην καρδιά της Ευρώπης έναν πόλεμο μεγάλης έντασης και διάρκειας. Αυτό, σε συνδυασμό με τον παρατεταμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τη σύγκρουση με το Ιράν, οδηγούν σε διαρκή παγκόσμια αστάθεια και μακροχρόνιους οικονομικούς και κοινωνικούς κλυδωνισμούς στο εσωτερικό των χωρών της Δύσης.

Εύστοχα υποστηρίζουν οι συγγραφείς ότι το αναδυόμενο σκηνικό θα λειτουργεί στη βάση σφαιρών επιρροής και αυξανόμενης χρήσης απροκάλυπτης βίας, ή απειλής χρήσης της, με ολοένα και μεγαλύτερη απαξίωση των θεσμών και κανόνων του μεταπολεμικού κόσμου και του Διεθνούς Δικαίου. Οι ΗΠΑ προσπαθούν να διατηρήσουν την πρωτοκαθεδρία τους, στηριζόμενες και στη συντριπτική στρατιωτική υπεροχή τους, όχι όμως με ιδιαίτερη επιτυχία. Οι άλλοι πρωταγωνιστές της διεθνούς σκηνής επιχειρούν να αναβαθμίσουν το ρόλο τους, να αυξήσουν την επιρροή τους και σταδιακά να ανατρέψουν το μεταπολεμικό καθεστώς που οικοδομήθηκε από τη Δύση, κατά τη δική τους εκτίμηση προς ίδιον όφελος. Μεσαίοι παίκτες αισθάνονται ότι έχουν το περιθώριο μεγαλύτερων πρωτοβουλιών και ευχέρειας κινήσεων για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους, ειδικά όσοι έχουν αναθεωρητικές βλέψεις (όπως η Τουρκία). Η ΕΕ αδυνατεί να παίξει ουσιαστικό ρόλο, όχι μόνο λόγω απροθυμίας ή έλλειψης σοβαρής ηγεσίας, αλλά και λόγω των αδυναμιών της σε ότι αφορά την ταχεία λήψη αποφάσεων και τη διαμόρφωση ενιαίας στρατηγικής μεταξύ των κρατών μελών.

Ο, δυστυχώς, παρατεινόμενος και αιματηρός πόλεμος της Ουκρανίας αναδεικνύει ανάγλυφα πολλές από τις αντιφάσεις της διεθνούς ζωής. Η Ρωσία αδίκως και παρανόμως εισβάλλει στην Ουκρανία. Η συμπεριφορά της συλλογικής Δύσης προηγουμένως δεν είναι αναμάρτητη, αφού ποικιλοτρόπως επιχείρησε να εντάξει την Ουκρανία στο δυτικό στρατόπεδο. Με την εισβολή, η Δύση, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, στηρίζει με κάθε τρόπο την Ουκρανία, μέχρι την αλλαγή κυβέρνησης στις ΗΠΑ, οπότε επέρχεται η πλήρης ανατροπή των δεδομένων. Οι ΗΠΑ προσεγγίζουν τη Ρωσία, πιέζουν την Ουκρανία να δεχθεί επώδυνη γι’ αυτήν διευθέτηση και οι Ευρωπαίοι μένουν αποσβολωμένοι στα κρύα του λουτρού.

Μία από τις σημαντικότερες ίσως διαπιστώσεις του βιβλίου είναι ότι η ανάδυση της Κίνας θα εξισορροπήσει ή και θα υπερακοντίσει μακροπρόθεσμα τις ΗΠΑ. Προς το παρόν η Κίνα, χρησιμοποιεί την οικονομική διπλωματία για να εδραιώσει την επιρροή της στον κόσμο και οικοδομεί περιφερειακούς οικονομικούς οργανισμούς και συμμαχίες, επενδύοντας σε μία συμπεριφορά που χαρακτηρίζεται από συνέπεια, αλλά και προσήλωση στην αρχή της μη επεμβατικότητας. Όσο, όμως, οι δυνατότητές της μεγαλώνουν τόσο θα επεκτείνονται και οι φιλοδοξίες της. Δεν πέρασε απαρατήρητη η αναφορά στη λεγόμενη «παγίδα του Θουκυδίδη», με εμφανή τον υπαινιγμό ότι η αλλαγή των συσχετισμών μπορεί να οδηγήσει στην αντίδραση του σημερινού πρωταγωνιστή από τον φόβο ότι η ανερχόμενη δύναμη απειλεί την πρωτοκαθεδρία του.

Στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής, ο πόλεμος έχει καταδείξει, περισσότερο ίσως και από αυτόν στην Ουκρανία, πώς αλληλεπιδρούν πλέον μεταξύ τους οι πόλοι αυτού του παγκόσμιου πολυπολικού συστήματος. Οι ΗΠΑ διατηρούν ακόμα τον πρώτο ρόλο, αλλά δυσκολεύονται να επιβάλλουν τη βούλησή τους, Ρωσία, Κίνα, καθώς και άλλοι μικρότεροι δρώντες, παίζουν το δικό τους ρόλο επιρροής στις εξελίξεις, συνομιλώντας ταυτοχρόνως με τις ΗΠΑ και αλληλεπιδρώντας με αυτές. Τη στιγμή που, για πρώτη ίσως φορά, κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν έχει σταθεί στο πλευρό των ΗΠΑ και το Ευρω-Ατλαντικό χάσμα δείχνει αγεφύρωτο όσο ποτέ. Ενώ και πάλι η ΕΕ, παρά το γεγονός ότι σωστά δεν εμπλέκεται στον πόλεμο, δεν καταφέρνει ωστόσο να εμφανιστεί ως σημαίνων δρών.

Μία καίρια επισήμανση του βιβλίου είναι ότι το τοπίο για τη Δύση επιβαρύνεται πολύ από τις αρνητικές επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης, των κοινωνικών ανισοτήτων και του μεταναστευτικού στις κοινωνίες των δυτικών χωρών. Στην Ευρώπη, ο ευρωσκεπτικισμός αμφισβητεί τις αρχές της ενιαίας αγοράς και της οικονομικής ολοκλήρωσης και, στις ΗΠΑ, τα πλεονεκτήματα του ελεύθερου εμπορίου αμφισβητούνται ανοιχτά. Το γεγονός ότι όλο και περισσότερος πλούτος συσσωρεύεται στα χέρια λιγότερων ατόμων και το χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων διαρκώς διευρύνεται είναι ανησυχητικό, όσον αφορά την κοινωνική συνοχή, την πολιτική σταθερότητα και την ποιότητα των δυτικών δημοκρατιών. Αυτό που κάνει, ωστόσο, τις κοινωνικές ανισότητες μια μεγάλη και πιεστική παγκόσμια πρόκληση της εποχής μας είναι η προοπτική ότι, εξαιτίας των οικονομικών εξελίξεων και των τεχνολογικών ανακαλύψεων, πιθανότατα θα κλιμακωθούν δραματικά. Είναι ένα μεγάλο ερώτημα ποιό ποσοστό του πληθυσμού θα έχει τις δεξιότητες για να συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία παραγωγής, τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές και την επαγγελματική κινητικότητα στο εγγύς μέλλον. Και ποιό θα μπορεί να εξασφαλίσει πρόσβαση στις σύγχρονες υπηρεσίες υγείας, ιατροφαρμακευτικής κάλυψης και παιδείας. Παράλληλα, εκπτώσεις σε δημοκρατικές αξίες αποσταθεροποιούν την κοινωνική συνοχή και το αξιακό σύστημα της μεταπολεμικής Δύσης. Ο ρόλος των μέσων μαζικής ενημέρωσης και το ζήτημα της ακριβούς και αμερόληπτης πληροφόρησης είναι καθοριστικής σημασίας. Όταν οι πληροφορίες εξυπηρετούν κατεστημένα συμφέροντα ή καταντούν απροκάλυπτη απόπειρα χειραγώγησης, η Δημοκρατία πλήττεται. Παράνομες ή τυπικά νομιμοφανείς παρακολουθήσεις πλήττουν επίσης τη Δημοκρατία. Το μεγαλύτερο ίσως πλήγμα είναι η διευρυνόμενη βεβαιότητα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών ότι οι θεσμοί, πρωτίστως μάλιστα η Δικαιοσύνη ως το θεμέλιο της ελεύθερης και δημοκρατικής κοινωνίας, χειραγωγούνται. Όλα αυτά ανατρέπουν το αφήγημα της Δυτικής υπεροχής. Όμως, αντί συγκροτημένης προσπάθειας ανάσχεσης των αρνητικών συνεπειών τους, βλέπουμε συχνά την εμμονή των κρατούντων στις εκπτώσεις αυτές. Καταφεύγουν με ευκολία στην προσπάθεια μείωσης και συκοφάντησης εκείνων που τολμούν να αμφισβητήσουν το δικό τους αφήγημα. Συχνά, μάλιστα, με καθοδηγούμενες, αλλά ανώνυμες πέννες του διαδικτύου. Πως να απορεί κανείς, λοιπόν, με την εκρηκτική ενδυνάμωση αντισυστημικών τάσεων.

Σε αυτό το νέο σκηνικό που διαμορφώνεται, είναι ζωτικής σημασίας να δούμε τα της ηπείρου μας και κυρίως τα της ΕΕ. Σήμερα, η ΕΕ πρέπει να καταλάβει ότι η περίοδος χάριτος έχει τελειώσει και ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να βασίζεται στις αμερικανικές δυνάμεις για την ασφάλειά της, ούτε, φυσικά, να περιμένει ότι μια αλλαγή κυβέρνησης στις ΗΠΑ θα της εξασφαλίσει ξανά την αμυντική κάλυψη, την οποία της παρείχε μέχρι τώρα η Ουάσιγκτον. Πρέπει να αποδεχτεί ότι δεν υπάρχει γυρισμός και να προωθήσει άμεσα τις απαραίτητες πρωτοβουλίες που θα της επιτρέψουν να είναι αυτάρκης στον αμυντικό τομέα. Και πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι οι κίνδυνοι στην περιοχή της είναι πολύ περισσότεροι από ό,τι αντιλαμβάνεται και δεν προέρχονται μόνο από την ανατολή, αλλά και από το νότο, δηλαδή από την Τουρκία και άλλους παράγοντες αστάθειας στα νότια σύνορά της.

Επιπλέον, δεν έχει επιτευχθεί ακόμη πλήρως η Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη ως η πιο κρίσιμη ίσως έννοια της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η αλληλεγγύη με την έννοια, όχι μόνο της αμοιβαίας βοήθειας, αλλά και της αντιμετώπισης των προβλημάτων όλων των κρατών μελών ως κοινών ευρωπαϊκών προβλημάτων. Η αλληλεγγύη, όχι απαραίτητα μόνο ως ηθική αξία, αλλά ως ρεαλιστική συνειδητοποίηση ότι τα ιδιαίτερα συμφέροντα του καθενός εξυπηρετούνται καλύτερα όταν ολόκληρο το οικοδόμημα είναι ισχυρό. Ενώ η υπεράσπιση των μικροσυμφερόντων των μεμονωμένων κρατών μελών έχει επικρατήσει έναντι της υπεράσπισης του συνολικού συμφέροντος.

Προκειμένου, όμως, η αμυντική ικανότητα της ΕΕ να είναι αποτελεσματική θα πρέπει να αποφύγει κάθε είδους εξαρτήσεις. Είναι απολύτως απαραίτητο η ΕΕ να αποκτήσει αυτόνομη αμυντική ικανότητα που δεν θα εξαρτάται από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Το ίδιο ισχύει και για τυχόν εξαρτήσεις από τους λεγόμενους ομοϊδεάτες εκτός ΕΕ εταίρους. Δηλαδή, η συζήτηση που γίνεται για αμυντική συνεργασία με τη Βρετανία, την Ουκρανία ή την Τουρκία δείχνει την, ακόμη και τώρα, πεισματική άρνηση και αδυναμία της ΕΕ να στηριχτεί στις δικές της δυνάμεις.

Σε ότι αφορά την Ελλάδα ειδικά, είναι κραυγαλέες οι αντιφάσεις της ΕΕ στο θέμα της ενιαίας ασφάλειας και άμυνας. Τη στιγμή που η Τουρκία έχει αναθεωρητικούς στόχους απέναντι σε ένα κράτος μέλος, την Ελλάδα, μας απειλεί συνεχώς με πόλεμο και συχνά καταφεύγει στη βία για να υποστηρίξει τις φιλοδοξίες της, η Άγκυρα θεωρείται πολύτιμος εταίρος και σύμμαχος από τα περισσότερα άλλα κράτη μέλη. Ειδικά όσον αφορά την Κύπρο, ένα ακόμη κράτος μέλος της ΕΕ, υπάρχει μια προκλητική αντίφαση στη στάση των περισσότερων συμμάχων και εταίρων. Δηλαδή, ενώ η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία καταδικάζεται, επιβάλλονται κυρώσεις και ενισχύεται με κάθε τρόπο ο αμυνόμενος, τα αντίστοιχα βάσανα της Κύπρου, που συνεχίζονται εδώ και σχεδόν μισό αιώνα, δεν αντιμετωπίζονται. Ακόμα χειρότερα, καταβάλλονται προσπάθειες για την εξεύρεση λύσεων που θέτουν τον επιτιθέμενο και το θύμα σε ισότιμη βάση ή που νομιμοποιούν την παράνομη κατοχή και θέτουν την Κύπρο σε κατάσταση ομηρίας απέναντι στην Τουρκία, σε πλήρη ασυμφωνία με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Αυτή η αναντιστοιχία εκθέτει σοβαρά όσους ισχυρίζονται ότι αγωνίζονται για αξίες και αρχές και εγείρει την υποψία ότι η υποστήριξη προς την Ουκρανία δεν υπαγορεύεται από αρχές αλλά από γεωπολιτικές επιδιώξεις. Στην πραγματικότητα, αποδυναμώνει την πολιτική, νομική και ηθική ανωτερότητα του δυτικού αφηγήματος.

Κυρίες και Κύριοι,

Μέσα στην νέα αυτή πραγματικότητα, η Ελλάδα οφείλει να διαβάσει σωστά τις εξελίξεις και να χαράξει την πορεία εκείνη που θα μεγιστοποιήσει τα οφέλη της, θα τη θέσει σε πλεονεκτική θέση στο γεωπολιτικό χάρτη και θα την προστατεύσει από τις βλέψεις άλλων. Το πολυπολικό σύστημα που αναδεικνύεται υπαγορεύει μια πιο περίπλοκη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική απαλλαγμένη από τις αυστηρές διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος. Ασφαλώς και η Ελλάδα είναι ταγμένη με τη Δύση, αλλά η ίδια η Δύση πλέον μεταλλάσσεται ή και διχάζεται και μέρος αυτής συνομιλεί με τη Ρωσία και την Κίνα. Όχι μόνο οι ΗΠΑ. Πρόσφατα ακούστηκαν φωνές και εντός της ΕΕ που προτρέπουν σε συνομιλίες με τη Ρωσία. Ασφαλώς και η Ελλάδα είναι κατά της βίας και του αναθεωρητισμού, αλλά θα πρέπει αυτό το δόγμα να έχει καθολική εφαρμογή. Δεν μπορεί εμείς να τασσόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις στο πλευρό του αμυνόμενου και η υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά – προσέξτε – ακόμα ακόμα και αυτός ο αμυνόμενος, να μην τάσσεται στο δικό μας πλευρό όταν απειλούμαστε! Θα πρέπει, λοιπόν, να γίνει κατανοητό ότι Ελλάδα και Κύπρος φυλάμε τα νοτιοανατολικά σύνορα της Ευρώπης από κινδύνους υπαρκτούς και υπαρξιακούς που απειλούν την εδαφική ακεραιότητα της ΕΕ. Μάλιστα, εκτός από την τουρκική επεκτατικότητα, πρόσφατα έγινε κατανοητό ότι το τόξο Ελλάδας-Κύπρου αποτελεί τον προμαχώνα της ΕΕ στα νοτιοανατολικά της σύνορα απέναντι σε απειλές που προέρχονται και πέρα από την Ανατολική Μεσόγειο.

Και εδώ θα ήθελα να πω δυο λόγια για ένα θέμα που θεωρώ πολύ σοβαρό. Ο νόμος που ετοιμάζει η Τουρκία, σύμφωνα με πρόσφατες διαρροές, είναι εξωφρενικός. Το αδιανόητο «Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας» που πολλοί θεωρούν ότι προορίζεται για εσωτερική κατανάλωση, αφού πλέον διδάσκεται στα σχολεία και γαλουχεί, παραπλανά και φανατίζει τις νέες γενιές, τώρα παίρνει την πλέον επίσημη μορφή και γίνεται νόμος του κράτους, προκειμένου να δεσμεύει και όλες τις επόμενες κυβερνήσεις. Να δεσμεύει το ίδιο το κράτος. Φυσικά και δεν έχει καμία νομική αξία για την επιβολή τετελεσμένων, αλλά δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία για τις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας στο μισό Αιγαίο και δεσμεύει το κράτος της Τουρκίας για επιβολή του νόμου αυτού στο πεδίο. Και πάντως αποτελεί αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι η Τουρκία, μεθοδικά και συστηματικά, προωθεί την αναθεωρητική ατζέντα της και επιχειρεί να μεθοδεύσει σταδιακά τη διαμόρφωση ευνοϊκών γι’ αυτήν συνθηκών. Με αυτά τα δεδομένα, πρέπει να μας προβληματίσει η αποτελεσματικότητα της πολιτικής των «ήρεμων νερών». Διότι, όσο κατανοητή και αν είναι η προσπάθεια αποφυγής εντάσεων, εφ’ όσον η συμπεριφορά αυτή παρερμηνεύεται ως υποχωρητικότητα στην άσκηση και του παραμικρού δικαιώματός μας, ακόμα και στην καρδιά του Αιγαίου, ή απαλλάσσει την Τουρκία από το βάρος της επιθετικής της συμπεριφοράς στα μάτια των τρίτων – υποκριτικά βέβαια, γιατί τους βολεύει –, το κόστος καθίσταται δυσανάλογα μεγαλύτερο από το επιδιωκόμενο υποτιθέμενο όφελος. Σωστά, λοιπόν, ενισχύεται η αμυντική και αποτρεπτική ικανότητα της χώρας, πιστεύω όμως ότι ήρθε η ώρα να καταδειχθεί πλέον σε εταίρους και συμμάχους, ακόμα και με μια διαρκή εκστρατεία δημόσιας διπλωματίας και με τρόπο επίμονο και σαφή, το αδιανόητο των τουρκικών βλέψεων και το μέγεθος της τουρκικής επεκτατικότητας και επιθετικότητας. Και προς την Τουρκία, καθαρά και ξάστερα το μήνυμα ότι κανείς στην Ελλάδα δεν προσφέρεται για εκπτώσεις σε ζητήματα διεθνώς κατοχυρωμένων Δικαίων και δικαιωμάτων της χώρας.

Καλοτάξιδο το βιβλίο!

Συνέχεια...

Πρετεντέρης: Ασυλία

"Στη δημοκρατία δεν υπάρχει ακαταδίωκτο, ούτε ακαταλόγιστο, ούτε ανεξέλεγκτο. Ακόμη και η βουλευτική ασυλία υπάρχει για συγκεκριμένο σκοπό, όχι για να μην πληρώνεις το ηλεκτρικό ή τα τσίπουρα" γράφει στα ΝΕΑ ο Γ. Πρετεντέρης:

Συνέχεια...

Τα $34 τρισ. και η οικονομική «αριθμητική» του Αλέξη Τσίπρα

/Kωνσταντίνος Χαροκόπος

Ηπρόσφατη τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα σχετικά με την κατοχή 34 τρισεκατομμυρίων δολαρίων από το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, και τη δυνατότητα χρήσης αυτού του ποσού για την οριστική εξάλειψη της φτώχειας, επανέφερε στο προσκήνιο μια κλασική παρανόηση σχετικά με τη φύση του κεφαλαίου. 

Παρόλο που το νούμερο εντυπωσιάζει σε επικοινωνιακό επίπεδο, στερείται τεχνικής ακρίβειας, καθώς συγχέει τη χρηματιστηριακή αποτίμηση με την κεφαλαιακή ρευστότητα. Δυο έννοιες εντελώς διαφορετικές. Ακόμα και από τη λογιστική πλευρά τους.

Το μεγαλύτερο μέρος του σημερινού πλούτου που συγκεντρώνεται στο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, δεν υφίσταται υπό τη μορφή ρευστών διαθεσίμων. Αντιθέτως, αποτελείται κατά κύριο λόγο από συμμετοχές σε μετοχικά κεφάλαια επιχειρήσεων, ακίνητα, ομόλογα και άλλα χρηματοοικονομικά προϊόντα.

Μέσα από αυτό το τεχνοκρατικό πρίσμα η αποτίμηση των 34 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, στην οποία αναφέρεται ο Αλέξης Τσίπρας, προκύπτει από τις τρέχουσες αποτιμήσεις των χρηματιστηριακών αγορών, δηλαδή από τις τρέχουσες τιμές των μετοχών. Είναι κρίσιμο όμως να κατανοήσουμε ότι η κεφαλαιοποίηση μιας εταιρείας δεν είναι ένα στατικό «συσσωρευμένο ποσό» που παραμένει ανενεργό σε κάποιο θησαυροφυλάκιο.

Δεν είναι δηλαδή «ένας κουβάς με λεφτά». Αλλά μια δυναμική «αξία» που αντικατοπτρίζει την προσδοκία της αγοράς για τις μελλοντικές ταμειακές ροές και κερδοφορίες των επιχειρήσεων, τις ίδιες τις επιχειρηματικές προοπτικές, τα γεωπολιτικά γεγονότα, τις διαθέσεις της αγοράς αλλά την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Προκύπτει δηλαδή από μια σύνθετη διαδικασία, στη οποία δεν μπορεί κάποιος να βάλει μια απόχη και «να μαζέψει λεφτά».

Εαν υποθετικά ένας επίδοξος οικονομικός Δον Κιχώτης επιχειρούσε να μετατρέψει τις αποτιμήσεις αυτές σε ρευστό χρήμα, ώστε να τις «απαλλοτριώσει», όπως είναι η προσφιλής λέξη της Αριστεράς με σκοπό την αναδιανομή τους, το οικονομικό αποτέλεσμα θα ήταν καταστροφικό για το παγκόσμιο σύστημα.

Διότι απλά θα κατέρρεαν οι τιμές. Η μαζική πώληση μετοχών για τη δημιουργία της «αναγκαστικής» ρευστότητας θα προκαλούσε ακαριαία πτώση των τιμών στις αγορές. Έτσι, το ποσό των 34 τρισεκατομμυρίων θα εξαϋλωνόταν πολύ πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία της ρευστοποίησης.

Αφού κανένας δεν θα αγόραζε τις μετοχές που θα ρευστοποιούσε αναγκαστικά κάποιος άλλος επενδυτής. Διότι όποιος τις αγόραζε θα κινδύνευε να γίνει εκείνος, ο επόμενος στόχος. Του οποίου την περιουσία επίσης θα επιχειρούσε να «απαλλοτριώσει» ο Αλέξης Τσίπρας. Και όπως όλοι γνωρίζουμε, ακόμα και η ανίχνευση πιθανού κινδύνου μπορεί να οδηγήσει σε καταστάσεις γενικευμένου πανικού.

Το να συγχέει κανείς την κεφαλαιοποίηση μιας εταιρείας με το «διαθέσιμο εισόδημα» που μπορεί να φορολογηθεί ή να κατασχεθεί, είναι δείγμα μιας ανορθολογικής οικονομικής σκέψης που, αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνη για τη χώρα, θα ήταν απλά γραφική. Αλλά ο Αλέξης Τσίπρας γνωρίζει πολύ καλά τι κάνει. Δεν απευθύνεται σε οικονομολόγους ή σε πολίτες που γνωρίζουν λίγο – πολύ πως λειτουργεί η πραγματική οικονομία. Απευθύνεται στο συναίσθημα εκείνων που θέλουν να πιστεύουν ότι τα προβλήματα του κόσμου λύνονται με ένα νόμο και ένα άρθρο και στην παρούσα συγκυρία με την έκδοση μιας «κόκκινης» επιταγής που θα πληρωθεί από το «κακό κεφάλαιο». Απευθύνεται εκ νέου στο 60% όλων όσοι είχαν ψηφίσει «ΟΧΙ» στα κείμενα «Reforms for the completion of the Current Program and Beyond» και «Preliminary Debt sustainability analysis», στο δημοψήφισμα του 2015, δίχως να αντιλαμβάνονται τη σημασία των ψήφων τους.

Παράλληλα ένα τέτοιου είδους εγχείρημα θα οδηγούσε σε καταστροφή του παραγωγικού ιστού. Τα μετοχικά κεφάλαια είναι «δεσμευμένα» στην παραγωγική διαδικασία. Χρηματοδοτούν την έρευνα, την ανάπτυξη, τις επενδύσεις σε πάγιο εξοπλισμό και τις θέσεις εργασίας. Η απόσυρση τους από το επενδυτικό οικοσύστημα θα σήμαινε τη διακοπή της επιχειρηματικής δραστηριότητας των σημαντικότερων εταιριών παγκοσμίως.

Η οικονομική θεωρία διδάσκει ότι η φτώχεια δεν είναι πρόβλημα έλλειψης ρευστότητας που λύνεται με μια εφάπαξ μεταφορά κεφαλαίων. Αλλά ένα σύνθετο ζήτημα που αφορά την παραγωγικότητα, την εκπαίδευση και την πρόσβαση στις αγορές. Η απλή αναδιανομή κεφαλαίου χωρίς τη συνοδεία παραγωγικών υποδομών τείνει να δημιουργεί πληθωριστικές πιέσεις. Μειώνοντας με αυτόν τον τρόπο την αγοραστική δύναμη των εισοδημάτων, χωρίς να επιλύει τις βαθύτερες αιτίες της φτώχειας. 

Η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα προσεγγίζει τον πλούτο ως ένα στατικό μέγεθος, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για μια δυναμική ενέργεια που τροφοδοτεί την παγκόσμια οικονομία. Οι αριθμοί που αναφέρονται δεν αντιπροσωπεύουν «χρήματα για ξόδεμα», αλλά την αποτύπωση της τρέχουσας οικονομικής αξίας των παραγωγικών μονάδων του πλανήτη. Είναι υπερβολική αυτή η αποτύπωση σήμερα; Ναι, είναι. Αλλά τόσο η υπερτίμηση, όσο και η υποτίμηση των αξιών είναι παράγοντες που δείχνουν πόσο περίπλοκες και «δύσκολες» είναι οι αγορές. 

Πίσω από τη δήλωση του αρχηγού το νέου Σύριζα κρύβεται ο ίδιος λαϊκίστικός μηχανισμός που μας οδήγησε την περασμένη δεκαετία στα βράχια. Ο ίδιος και απαράλλακτος. Είναι η ίδια λογική που βαφτίζει «κοινωνική πολιτική» τη δημιουργία χρεών και τη διανομή επιδομάτων από δανεικά. Αγνοώντας τον βασικό οικονομικό κανόνα. Πως η φτώχεια δεν καταπολεμάται με τον διαμοιρασμό της πίτας, αλλά με τη διεύρυνση και το μεγάλωμα της πίτας, που έχει ως προϋπόθεση την ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας.

Η φτώχεια, δεν λύνεται με ρητορικά σχήματα περί των 34 τρισεκατομμυρίων που «κάθονται». Λύνεται με τη δημιουργία μιας στέρεης παραγωγικής βάσης, με την προσέλκυση κεφαλαίων και επενδύσεων και με την κατανόηση ότι η οικονομία δεν είναι ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, όπου κάποιος κερδίζει επειδή κάποιος άλλος χάνει. Είναι ένα δυναμικό σύστημα που, όταν το χτυπάς με όπλο τον λαϊκισμό, το μόνο που καταφέρνεις είναι να σπάσεις τις βάσεις της ευημερίας όλων μας. 

liberal.gr

Συνέχεια...

Νεάντερταλ αντισημίτες με λεοντή αντισιωνισμού

Γιάννης Σιδέρης

Οι Νεάντερταλ έκαναν την εμφάνισή τους στο ΑΠΘ. Αυτή τη φορά δεν ήταν απλώς η ισραηλινή υπηκοότητα που ερέθισε τον κεκαλυμμένο αντισημιτισμό και τις κεραίες των αντιμιλιταριστών, «αντιεποικιστών», ο οποίος εκφράστηκε φύρδην μίγδην από αριστερούς, αντιεξουσιαστές και ακροδεξιούς.

Για τότε λέμε που ορδές εμπόδιζαν πολίτες Ισραηλινής υπηκοότητας να κατέβουν από τα κρουαζιερόπλοια. Για τότε που κουκουλοφόροι εισέβαλαν σε εστιατόρια, όπως εκείνο της οδού Ερμού που δεχόταν Ισραηλινούς πελάτες, και έγραψαν συνθήματα στους τοίχους. Την ίδια εποχή που στο Τελ Αβίβ πλήθη διαδήλωναν κάθε απόγευμα κατά της πολιτικής Νετανιάχου.

Αλλά για τους όψιμους «φιλοπαλαιστίνιους», όλοι ήταν ένοχοι. Όπως για εκείνο τον ιδιοκτήτη ταβέρνας στη Νάξο που γνώρισε τη δημοσιότητα στα διεθνή μέσα Ενημέρωσης, επειδή έδιωξε ισραηλινές οικογένειες με παιδιά από την ταβέρνα του και οι υπόλοιποι θαμώνες τον επιδοκίμαζαν.

‘Η τότε που στην υποτίθεται πιο «ελεύθερη» γειτονιά της Αθήνας τα Εξάρχεια, όπως θέλουν να την παρουσιάζουν οι θαμώνες της, γράφονταν αντι-ισραηλινά συνθήματα με τη δικαιολογία του αντισιωνισμού.

Τώρα η επίθεση αναβαθμίστηκε ποιοτικά, σε ένα υβρίδιο μεταξύ Πολ- Ποτ και Χίτλερ, που μισούσαν τους διανοούμενους. Ο πρώτος ήθελε να τους εξαφανίσει καθ’ ολοκληρίαν, ο δεύτερος να τους εργαλειοποιήσει. Τους εξαφάνιζε όταν δεν τον υπάκουαν.

Στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, ομάδα τραμπούκων μπούκαρε σε αίθουσα όπου διεξάγετο διεθνές συνέδριο, οργανωμένο από το τμήμα Φιλολογίας, και αφορούσε τις «Σύγχρονες Τάσεις στην Κλασική Φιλολογία». Συμμετείχαν κορυφαίοι μελετητές από διεθνή πανεπιστήμια, εστιάζοντας στην εξέλιξη των ανθρωπιστικών επιστημών και την ιστορική πορεία των κλασικών σπουδών. Θέμα δηλαδή παντελώς άσχετο με την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα.

Οι τραμπούκοι εισβολείς, όπως έγραψαν τα «Μακεδονικά Νέα», έβαλαν στο στόχαστρο την καθηγήτρια Margalit Finkelberg, ισραηλινής υπηκοότητας. Απαίτησαν την... εκδίωξή της από την αίθουσα, φωνάζοντας συνθήματα εναντίον της ίδιας και του Ισραήλ.

Έχει σημασία ποια είναι η 79χρονη. Πέραν από καθηγήτρια κλασσικής φιλολογίας στο πανεπιστήμιο του Ισραήλ και μέλος της Ακαδημίας Επιστημών, είναι αρχισυντάκτρια της μνημειώδους παγκόσμιας «Homeric Encyclopedia».

Πρόκειται για μια σύγχρονη εγκυκλοπαίδεια, που αποτελεί ορόσημο για τις ανθρωπιστικές επιστήμες, και είναι αφιερωμένη στον Όμηρο, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια - και γενικώς στο Ομηρικό κόσμο. Συγκεντρώνει την εργασία πάνω από 130 κορυφαίων μελετητών του Ομήρου. Υπάρχει ξεχωριστό λήμμα για κάθε χαρακτήρα, από τον Αχιλλέα ως τον πιο δευτερεύοντα πολεμιστή. Επίσης λήμμα για κάθε τοποθεσία ή χωριό που αναφέρεται στα ομηρικά έπη.

Αυτή την λαμπρή επιστήμονα θέλησαν να εκδιώξουν από ένα φιλολογικό συνέδριο οι εισβολείς της… «Ασυνέχεια στο ρου της ιστορίας - στο ιστ.αρχ.». Εξ ου και ο χαρακτηρισμός μας «Νεάντερταλ». Σε λίγο είναι ικανοί να κάψουν και αντίτυπα της Homeric Encyclopedia επειδή είναι έργο της Finkelberg, βαφτίζοντας τον αντισημιτισμό τους ως αντισιωνισμό.

Φυσικά δεν πρωτοτυπούν ως προς τις μεθόδους. Είχαν προγενέστερους δασκάλους. Τον Νοέμβριο του 2001 μέλη της ΚΝΕ και του ΚΚΕ, προσπάθησαν να εμποδίσουν στο Γαλλικό Ινστιτούτο την επίσημη παρουσίαση της ελληνικής έκδοσης του βιβλίου «Η μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού». Το χαρακτήρισαν ως «κατασκευασμένο μνημείο του αντικομμουνισμού».

Σε άλλη περίπτωση το 2007, έγινε εισβολή στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, από κουκουλοφόρους που αυτοπροσδιορίζονταν και αυτοί του αντιεξουσιαστικού χώρου, με στόχο να διακόψουν την ομιλία του καθηγητή του Harvard Ρίτσαρντ Κούπερ, που είχε θέμα τις παγκόσμιες οικονομικές ανισότητες.

Η δικαιολογία ήταν πως ήταν «ιμπεριαλιστής», «εκπρόσωπος του αμερικανικού κεφαλαίου», και «ρατσιστής». Και δεν περιορίστηκαν στα συνθήματα. Ξυλοκόπησαν τον 72χρονο καθηγητή. Τον χτύπησαν στο πρόσωπο και το σώμα, ενώ πέταξαν μπογιές και κατέστρεψαν τον υλικοτεχνικό εξοπλισμό του αμφιθεάτρου.

Ενδεικτικά τα ανωτέρω, που δεν διέφεραν από τους άξεστους ούλτρα εθνικιστές, οι οποίοι πάλι στο ΑΠΘ το 2011, ματαίωσαν με χρήση βίας την παρουσίαση του βιβλίου του ιστορικού Ανεστίδη που αφορούσε τον «εθνικό μύθο» του Κρυφού Σχολειού.

Ούτε διέφεραν με τους ούλτρα «επαναστάτες» που ακόμη και με καταλήψεις ζητούσαν απόσυρση συγγραμμάτων γιατί τα θεωρούσαν «νεοφιλελεύθερα», «Ακροδεξιά» ή «προπαγανδιστικά υπέρ των μνημονίων». Και βεβαίως δεν διέφεραν ούτε από τους μεσαιωνικούς σκοταδιστές που έκαιγαν βιβλία του Μίμη Ανδρουλάκη.

Ευτυχώς οι παριστάμενοι επιστήμονες έδειξαν ευλυγισία και ευψυχία. Αποχώρησαν πρόσκαιρα αφήνοντας μόνους τους τραμπούκους, και επέστρεψαν όταν αυτοί έφυγαν, ώστε το συνέδριο να συνεχιστεί κανονικά.

liberal.gr

Συνέχεια...

📺Το σοσιαλιστικό ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο

Σάκης Μουμτζής

Το βίντεο με την υποδοχή των Ισπανών φλοτιλίστας στο αεροδρόμιο του Μπιλμπάο έχει εκατομμύρια θεάσεις στο Διαδίκτυο. Εικόνες πολύ σκληρές, καθώς οι φιλοπαλαιστίνοι ακτιβιστές εδάρησαν ανηλεώς από τους Ισπανούς αστυνομικούς. Ειδικά δύο άτομα τα είχαν κάτω στο δάπεδο του αεροδρομίου και τα κτυπούσαν με τα γκλόμπς.

Όλα ξεκίνησαν στο Μπιλμπάο όταν πέντε φλοτιλίστας εμπόδιζαν την έξοδο των υπόλοιπων επιβατών από την αίθουσα του αεροδρομίου, για να τους φωτογραφίσουν οι συγκεντρωμένοι αλληλέγγυοι. Ένας αστυνομικός τους απώθησε για να περάσει ένας κύριος με το παιδάκι του, οι συγκεντρωμένοι κινήθηκαν κατά των αστυνομικών και ένας φλοτιλίστας, ο πιο μικροκαμωμένος, έσπρωξε έναν άλλον αστυνομικό. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, έγινε ο χαμός και έπεσε το «ξύλο της αρκούδας», όπως λένε.

Και στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος» πήγε να γίνει ένας τσαμπουκάς με άνδρες της ΕΛΑΣ, όμως επενέβησαν οι ψυχραιμότεροι και οι ημέτεροι φλοτιλίστας συνέχισαν την θριαμβευτική παρέλασή τους κραυγάζοντας «ούτε τα ξερονήσια ούτε οι φυλακές/ποτέ τους δε λυγίσανε τους κομμουνιστές». Πληροφορήθηκα πως η ομάδα με τις γκρι φόρμες, made in Israel, ανήκει στην «Κομμουνιστική Ανατροπή», έτσι για να έχετε ολοκληρωμένη εικόνα.

Αντιπαρέρχομαι το αφελές ερώτημα «καλά, δουλειά δεν έχουν;». Προφανώς αυτή είναι η δουλειά τους. Υποθέτω ότι εργάζονται σε ΜΚΟ που οργανώνουν τις φλοτίλες ή είναι μέλη συλλογικοτήτων που χρηματοδοτούνται από αυτές τις συγκεκριμένες και επώνυμες ΜΚΟ. Φυσικά υπάρχει και το ιδεολογικό στοιχείο, αλλά για τέτοιας εκτάσεως κινητοποιήσεις, πολυδάπανες και πολυήμερες, δεν αρκεί.

Επανέρχομαι στα γεγονότα του Μπιλμπάο. Θα περίμενα, μετά από αυτή την πρωτοφανή αγριότητα, οι εγχώριοι «From the river to the sea», να έκαναν πορεία προς την Ισπανική πρεσβεία, να έκαιγαν, κατά τα καθιερωμένα, μαζί με τη σημαία του Ισραήλ και αυτή της Ισπανίας και να έβρισκαν ένα σύνθημα — σε αυτά είναι μανούλες — κατά του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ. Στο κάτω-κάτω τα παλικάρια που έφαγαν το ξύλο ήταν στρατιώτες στον κοινό αγώνα κατά του «γενοκτονικού κράτους».

Όμως, πέρασαν δύο 24ωρα και επικρατεί σιγή ασυρμάτου. Σα να μη συνέβη τίποτα στο αεροδρόμιο του Μπιλμπάο. Οι φλοτιλίστας έπεσαν κατά τύχη στα γκλομπς των φιλεύσπλαχνων Ισπανών αστυνομικών. Τέλος καλό, όλα καλά.

Για να το σοβαρέψω. Η γραμμή δόθηκε. Ο Σάντσεθ είναι δικός μας άνθρωπος, αντισημίτης, είναι πολύ πιεσμένος αυτή την εποχή διότι η σύζυγός του κατηγορείται για διαφθορά και σα να μην έφταναν όλα αυτά, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας ερευνά και το άλλο σοσιαλιστικό μπουμπούκι, τον Θαπατέρο, για ξέπλυμα χρήματος. Μάλιστα, και αυτό έχει ενδιαφέρον, την υπόθεση κίνησε το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ.

Συνεπώς, μην πειράζετε τον Σάντσεθ, οι Ισπανοί αστυνομικοί ας ρίξουν και καμιά μπάτσα παραπάνω. Δε χάθηκε κι ο κόσμος. Οι φλοτιλίστας είναι γερά σκαριά και κάνουν το διεθνιστικό τους καθήκον. To σοσιαλιστικό ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο.

The flotilla anarchists are driving the Spanish police crazy. pic.twitter.com/FdVZiNPuos

— Israel Foreign Ministry (@IsraelMFA) May 23, 2026

liberal.gr

Συνέχεια...

Βορίδης: Η Καρυστιανού αξιοποιεί το προσωπικό της δράμα πολιτικά - Απευθύνεται στον αντισυστημικό χυλό

«Η Καρυστιανού αξιοποιεί το προσωπικό της δράμα πολιτικά», ανέφερε μεταξύ άλλων ο πρώην υπουργός και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Μάκης Βορίδης, μιλώντας το μεσημέρι της Τρίτης (26/5) στα Παραπολιτικά 90,1, στην εκπομπή «Εκείνη κι εγώ», με τον Θανάση Φουσκίδη και τη Στέλλα Γκαντώνα.

Αρχικά, αναφερόμενος στα νέα κόμματα γενικότερα, ο Μάκης Βορίδης είπε ότι υπάρχει πάντα μια διαφορά ανάμεσα στη Δεξιά και στην Αριστερά. Όπως εξήγησε: «Ο κεντρώος δεν έχει συγκεκριμένη ιδεοπολιτική άποψη. Οι κεντρώοι είχαν συγκεκριμένη πολιτική ταυτότητα, ιδιαίτερα την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Δεξιοί ήταν οι βασιλόφρονες και υπήρχε ένα κέντρο, που δεν ήταν κομμουνιστές, αλλά ούτε βασιλόφρονες. Μεταπολιτευτικά έχει ατονήσει αυτό. Ο κεντρώος πλέον είναι μετακινούμενος ψηφοφόρος, δεν έχει ισχυρούς δεσμούς με κάποιο κόμμα. Διακρίνω μια μεταβολή μεταμνημονιακά. Μέχρι το μνημόνιο, η ΝΔ έλεγε ότι μας ενδιαφέρει ο κεντρώος. Τώρα έχεις swinging voters (μετακινούμενους ψηφοφόρους) και στα δεξιά».

Βορίδης: "Η Καρυστιανού αξιοποιεί το προσωπικό της δράμα πολιτικά"

Σχετικά με τα νέα κόμματα, του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού, ο Μάκης Βορίδης είπε για τη Μαρία Καρυστιανού: «Νομίζω ότι αξιοποιεί το προσωπικό της δράμα πολιτικά. Πάνω στην εικόνα που έκτισε από μία τραγωδία, ήδη προ διετίας είχε αναπτύξει πολιτικά χαρακτηριστικά. Σε επίπεδο προγραμματικών θέσεων είναι τίποτα, κοινοτοπίες τα όσα είπε. Ενσυνείδητα αποφεύγει να έχει οποιοδήποτε πολιτικό χαρακτηριστικό. Όσο αποκτάει πολιτική ταυτότητα, θα χάνει. Θα πρέπει να συνταχθεί κάπου πολιτικά. Τώρα δεν έχει ακόμα πρόγραμμα, αλλά μετά θα κληθεί να απαντήσει».

Συνέχισε λέγοντας ότι η Μαρία Καρυστιανού «απευθύνεται στον αντισυστημικό, αντιπολιτικό χυλό». Ακόμα επισήμανε σχετικά με την κριτική που τους ασκεί, ότι τουλάχιστον εκείνοι (η ΝΔ) έχουν ένα πρόγραμμα. 

Για τον Αλέξη Τσίπρα

Για τον Αλέξη Τσίπρα είπε αρχικά ότι διαφέρει η προσπάθειά του σχετικά με την Καρυστιανού. «Ο Τσίπρας κάνει κάτι απλό. Λέει "έφυγα αποτυχημένος με 17%. Σας έδωσα την αξιωματική αντιπολίτευση και την πήγατε στο 5%. Εγώ μπορώ να το κάνω καλύτερα. Εγώ το ξαναφτιάχνω το κατάστημα (της Αριστεράς) με τους δικούς μου όρους". Αυτό είναι το πολιτικό του εγχείρημα», είπε ο Μάκης Βορίδης.

«Ο Τσίπρας θα εξακολουθεί να είναι μέρος του 17%», τόνισε ο Μάκης Βορίδης, γιατί «όλοι οι υπόλοιποι (της Αριστεράς) δεν θα τον αφήσουν». «Πρόκειται για μια εσωτερική ανακατανομή των ψηφοφόρων της Αριστεράς», είπε στη συνέχεια.

Για τη Νέα Δημοκρατία 

«Εμείς ό,τι έχουμε πει στον πολίτη το έχουμε κάνει», επισήμανε ο κ. Βορίδης σχετικά με τα όσα έχει κάνει η Νέα Δημοκρατία όσα χρόνια είναι κυβέρνηση. Αναφερόμενος στην κριτική που ακούνε σχετικά με το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπών κ.λπ., είπε ότι γίνανε οι άρσεις ασυλιών. «1.543.000 τα ποσά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, μαζί με τις άρσεις ασυλιών, για 11 υποθέσεις που ελέγχονται. Από το 1,5 εκατομμύριο, μένουν 100.000. Από τα τελικά ποσά, τελικά ελέγχονται για πολύ λιγότερα ποσά. Δεν μπορούσε να έχει γίνει τεχνική έκθεση; Δεν είναι σοβαρά πράγματα σε επίπεδο Εισαγγελίας».

Άφησε αιχμές για τη Λάουρα Κοβέσι λέγοντας: «Όταν ακούω την Κοβέσι να κάνει γράμμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την τροπολογία, γιατί παραβιάζονται οι αρχές του κράτους δικαίου, γιατί διορίζεται εφέτης ανακριτής κ.λπ., δεν καταλαβαίνω τι την ενοχλεί. Παραπονείται για το δικαστικό συμβούλιο, για τις αρμοδιότητές του. Από τη μια μεριά οι αίολες αιτιάσεις και μετά λέμε "ώπα, συγνώμη;"».

Για το Συνέδριο της ΝΔ

Αναφερόμενος στο τελευταίο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, ο Μάκης Βορίδης είπε: «Δε μίλησα, γιατί είχα καλυφθεί από τον πρόεδρο. Δεν ξέρω γιατί δεν μίλησε  ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης και η Ντόρα Μπακογιάννη. Ήταν ένα συνέδριο προ των εκλογών. Όσα θέλαμε, ετέθησαν από τον πρόεδρο, δεν είχα να συμπληρώσω κάτι. Είναι συνέδριο συσπείρωσης, ενότητας και διάταξης μάχης».

Στο σχόλιο των δημοσιογράφων ότι ο Κώστας Καραμανλής σήμερα θα είναι μαζί τον Βαγγέλη Καλπαδάκη στην παρουσίαση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, αν και δεν ήρθε στο συνέδριο της ΝΔ, ο Μάκης Βορίδης δεν σχολίασε κάτι.

Για τις υποκλοπές

Σχετικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών, ο Μάκης Βορίδης θέλησε να ξεκαθαρίσει: «Ουδεμία σχέση έχει η νόμιμη επισύνδεση με τις παράνομες. Ο Κωνσταντίνος Τζαβέλλας είχε σχέση με τις νόμιμες, μη ελεγχόμενες στην ποινική διαδικασία. Είναι εξυπνακισμοί της αντιπολίτευσης».

Για την αντιπολίτευση

Καταλήγοντας, ο Μάκης Βορίδης ανέφερε: «Η αντιπολίτευση 2,5 χρόνια έχει πλήρη ανικανότητα να αρθρώσει στοιχειώδη αντιπολιτευτική πρόταση. Έχει επενδύσει σε ξυλόλια, ΟΠΕΚΕΠΕ κ.λπ. Άρα θα είναι αντίστοιχα τα οφέλης τους από την επένδυση αυτή».

Συνέχεια...

Η Masia του Αλέξη, τα νερά και τα… λάδια του ΠΑΣΟΚ και το παρεάκι Σαμαροραφήνα που ξαναχτυπά

-Χαίρετε, η ημέρα κύλησε χθες στον απόηχο της μεγάλης μπασκετικής βραδιάς του Ολυμπιακού αλλά σήμερα πάμε να δούμε… την Μπαρτσελόνα του Αλέξη μας. Τώρα η Μπάρτσα συνήθως έχει 15-20 παιχταράδες και από πίσω της ακολουθεί πάντα η θρυλική La Masia (στα ισπανικά, η αγροικία) που είναι το φυτώριο παικτών της καταλανικής υπερομάδας. Κακό δεν θέλω να πω αλλά να δω την Μπάρτσα σε εκδοχή Αλέξη πρώτα και μετά να το ξανασυζητήσουμε. Κατά τα λοιπά και αφού πάμε για τριήμερο του Αγίου Πνεύματος άμα τη επιστροφή θα πλακώσουν και οι δημοσκοπήσεις… με μια απ’ όλα. Αν και είναι πολύ νωρίς να βγουν συμπεράσματα για την πορεία των δύο νέων κομμάτων φαντάζομαι οι ανταγωνιστές τους θα έχουν την αγωνία τους, ειδικά το ΠΑΣΟΚ αφού ο Αλέξης ψαρεύει και από τον ίδιο χώρο. Τώρα που είπα ΠΑΣΟΚ, καλά αυτό τι ήταν χθες να μην υπερψηφίσουν την επανεκλογή του Στουρνάρα; Στο μεταξύ, μου λένε ότι στην αρχή ο εισηγητής Κουκουλόπουλος ήταν επαινετικός για τον Στουρνάρα και μετά από λίγο βγήκε έξω από την αίθουσα της Βουλής και ως δια μαγείας άλλαξε στάση. Είπε κάτι ατάκες σαν εκείνες του… περίφημου προέδρου του Εδεσσαϊκού και μετά δήλωσε ότι θα ψηφίσει «παρών» το ΠΑΣΟΚ. Αιφνιδιάστηκαν όλοι φυσικά από αυτή την απόφαση η οποία αναμφίβολα φέρει την υπογραφή του αρχηγού του Ανδρουλάκη. Ακόμα και ο Πιερρακάκης δεν το περίμενε και είπε στη Βουλή ότι «το ''παρών'' δεν λέει τίποτα για την αξία και την ικανότητα του Γιάννη Στουρνάρα, λέει όμως πολλά για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ». Πραγματικά πρέπει να είναι σε μεγάλη πίεση και παραζάλη ο αρχηγός για να «αθροίσει» άλλον έναν εχθρό και μάλιστα έναν άνθρωπο όπως ο Στουρνάρας που στάθηκε ιδεολογικά με απόλυτη συνέπεια στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς από τα πρώτα βήματα της καριέρας του. Στα δε δύσκολα χρόνια της χώρας επί ΣΥΡΙΖΑ ήταν πάντοτε παρών και όρθιος για να μείνει η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αυτό είχε εκτιμηθεί κυρίως από όλους, δυο φορές άλλωστε τον είχε υπερψηφίσει και το ΠΑΣΟΚ. Καίει λάδια ο άνθρωπος, έτσι;

ΠΑΣΟΚ-Μομφή (2)

-Πρέπει να σας πω επίσης ότι το Μαξίμου περίμενε χθες από το ΠΑΣΟΚ να κινηθεί στην κατεύθυνση της κατάθεσης πρότασης μομφής εναντίον της κυβέρνησης μετά την απόρριψη της εξεταστικής για τις υποκλοπές. Έλα όμως που για να κατατεθεί πρόταση χρειάζονται 50 υπογραφές που το ΠΑΣΟΚ δεν έχει. Λογικός έτερος συνεννόησης θα ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά. Έλα που σήμερα παρουσιάζεται και το κόμμα Τσίπρα, οπότε και οι Συριζαίοι έχουν έναν ψυχικό διχασμό, καθώς η συζήτηση, σε περίπτωση που γινόταν, θα έπεφτε πάνω στην παρουσίαση του νέου κόμματος. Οπότε η μομφή πήγε περίπατο.

ΠΑΣΟΚ-Νεύρα (3)

-Μένω στο ΠΑΣΟΚ όπου τα νεύρα με το νεότευκτο κόμμα Τσίπρα είναι εμφανή, πριν καν κάνει την εμφάνισή του. Δεν θεωρώ καθόλου τυχαία τα τροχιοδεικτικά πυρά του Παναγιώτη - για τους φίλους Τάκη- Δουδωνή, ο οποίος σε χθεσινή τηλεοπτική του εμφάνιση στο Open τα έβαλε με τη νέα εκπρόσωπο Τύπου του Τσίπρα Θεώνη Κουφονικολάκου, συνδέοντας τις δύσκολες ερωτήσεις που δέχτηκε προ ημερών σε συνέντευξη με την αποχώρηση του δημοσιογράφου που την πήρε από το Kontra Channel. Ειδικά ο Δουδωνής το έχει και εύκολο το πέσιμο στον Τσίπρα, καθώς ξεκίνησε την καριέρα του από το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο ως σχολιαστής στο Action24, τότε φίλα προσκείμενος στη ΝΔ.

Υπουργικό καθημερινότητας

-Πιστός στη λογική ότι δεν θέλει να μπει στην κουβέντα για τα νέα κόμματα και το νέο πολιτικό περιβάλλον, ο Μητσοτάκης συγκαλεί σήμερα το Υπουργικό, το οποίο στην πραγματικότητα είναι ένα υπουργικό καθημερινότητας. Βασικό νομοσχέδιο στην ατζέντα είναι αυτό της Κεραμέως για την ισότητα των αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών, το οποίο περιλαμβάνει και την ένταξη των νοσηλευτών στα βαρέα και ανθυγιεινά. Επίσης στην ατζέντα περιλαμβάνονται νομοσχέδια του Θεοδωρικάκου, του Φλωρίδη, του Πιερρακάκη, ενώ εκεί ο Παπαθανάσης θα κάνει μηνιαία ενημέρωση για την πορεία του Ταμείου Ανάκαμψης.

Αυτή την εβδομάδα ο νέος γραμματέας

-Επανέρχομαι στη ΝΔ για να σας πω ότι αυτή την εβδομάδα αναμένεται να πάρει την απόφασή του για τον νέο γραμματέα του κόμματος ο Μητσοτάκης. Την επόμενη εβδομάδα, μετά του Αγίου Πνεύματος, θα συνεδριάσει η πολιτική επιτροπή, όπου και θα επιβεβαιωθεί η επιλογή. Με τα μέχρι σήμερα δεδομένα και παρά τις δεύτερες σκέψεις που υπήρξαν έχει επανέλθει το σενάριο να είναι βουλευτής.

Ντουέτο Καραμανλή-Σαμαρά

-Σας έγραψα εχθές για την ομιλία του Καραμανλή στο βιβλίο του Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου και του Κωνσταντίνου Φίλη που παρουσιάζεται σήμερα στο Μέγαρο Μουσικής. Να σας πω ότι στο ακροατήριο θα είναι και ο Σαμαράς, επιβεβαιώνοντας την αίσθηση ότι οι δύο πρώην κινούνται ως ντουέτο. Επίσης προσκεκλημένοι είναι και άλλοι πρώην (γενικώς), όπως ο Παυλόπουλος, ο Βενιζέλος, ο Μεϊμαράκης, αλλά και αρκετοί υπουργοί και βουλευτές της ΝΔ.

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Συνέχεια...

Άνω-κάτω το ΠΑΣΟΚ για το "παρών" στον Στουρνάρα - Ηχηρή διαφωνία από στελέχη και στενούς συνεργάτες της Άννας Διαμαντοπούλου

Κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ εξέφρασαν δημόσια διαφοροποίηση από την απόφαση για το ''παρών'' στην ψηφοφορία Στουρνάρα. Στελέχη της Διαμαντοπούλου προχώρησαν σε ανοιχτή κριτική

Η επιλογή της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ για "παρών" στην ψηφοφορία για την ανανέωση της θητείας του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιάννη Στουρνάρα, δημιουργεί εσωκομματικές εντάσεις. Σύμφωνα με πληροφορίες του parapolitika.gr, πολλά από τα κορυφαία στελέχη του κόμματος διαφωνούν με τη στάση αυτή, χωρίς ωστόσο να προχωρήσουν σε δημόσια ρήξη με την ηγεσία.

Σιωπηλή διαφωνία από κορυφαία στελέχη

Σύμφωνα με πληροφορίες από το εσωτερικό της Χαριλάου Τρικούπη, σημαντικός αριθμός βουλευτών και στελεχών του ΠΑΣΟΚ εξέτασε σοβαρά το ενδεχόμενο να εκφράσει δημόσια την αντίθεσή του στην απόφαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Η τελική τους επιλογή ήταν να μην προβούν σε ανοιχτή διαφοροποίηση, εκτιμώντας πως οι τρέχουσες πολιτικές συνθήκες -λόγω και του κόμματος Τσίπρα- δεν επιτρέπουν εσωτερικές αντιπαραθέσεις, που θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν περαιτέρω το κόμμα. Η πρώην υπουργός Άννα Διαμαντοπούλου επέλεξε επίσης να μην τοποθετηθεί δημόσια επί του θέματος. Ωστόσο, στελέχη που συνδέονται με την ίδια δεν δίστασαν να εκφράσουν ανοιχτά τη διαφωνία τους με την επιλογή του κόμματος.

Δημόσια κριτική από στελέχη της Διαμαντοπούλου

Οι Γιάννης Μεϊμάρογλου και Γιώργος Σακελλίων, μέλη της ΚΠΕ του ΠΑΣΟΚ, και ο Παναγιώτης Λούσκος, γνωστοί για τη στήριξή τους στην Άννα Διαμαντοπούλου, χρησιμοποίησαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να καταστήσουν σαφή την αντίθεσή τους. Οι αναρτήσεις τους ήταν ιδιαίτερα αιχμηρές και αυστηρές απέναντι στη στάση που τήρησε το ΠΑΣΟΚ στο ζήτημα της ανανέωσης της θητείας του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας. Η δημόσια τοποθέτηση των τριών αυτών στελεχών φέρνει στην επιφάνεια ευρύτερες διαφωνίες που υπάρχουν εντός του ΠΑΣΟΚ σχετικά με τον τρόπο χειρισμού κρίσιμων πολιτικών ζητημάτων. Η επιλογή του «παρών» στην ψηφοφορία για τον Στουρνάρα φαίνεται να αποτελεί μία ακόμα περίπτωση όπου τμήμα των στελεχών του κόμματος αμφισβητεί τη στρατηγική που ακολουθεί η ηγεσία, χωρίς ωστόσο να προχωρά σε ανοιχτή σύγκρουση, που θα μπορούσε να επηρεάσει την εικόνα του κόμματος.

Η δήλωση Μεϊμάρογλου

«Η δήλωση ''παρών'' από το ΠΑΣΟΚ κατά την ψηφοφορία στη Βουλή για την ανανέωση, για δεύτερη φορά, της θητείας του Γιάννη Στουρνάρα στη θέση του Κεντρικού Τραπεζίτη με εξέπληξε μετά και τη θετική αποτίμηση του έργου του από τον εκπρόσωπο του κόμματος και με βρίσκει απολύτως αντίθετο. Το επιχείρημα του ορίου των δύο θητειών είναι μάλλον προσχηματικό από τη στιγμή που το πρόσφατο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ ψήφισε τα είκοσι χρόνια, έως πέντε θητείες, για τους βουλευτές του κόμματός του. Το χρονικό αυτό όριο δεν θα το ξεπεράσει ο Γιάννης Στουρνάρας ούτε κατά τη λήξη της νέας θητείας του. Έχει αποδειχθεί και στο παρελθόν ότι όσες φορές η στάση του ΠΑΣΟΚ ήταν αμφίσημη και άφηνε περιθώρια για παρερμηνείες και πολιτικά σενάρια σύμπλευσης με κόμματα που δεν έχουν καμιά σχέση με ένα ιστορικό θεσμικό κόμμα που διεκδικεί ξανά τη διακυβέρνηση της χώρας, η απήχηση στους πολίτες στους οποίους απευθύνεται δεν ήταν θετική».

Η ανάρτηση του Παναγιώτη Λούσκου

«Η απόφαση του ΠΑΣΟΚ σχετικά με τη στάση του απέναντι στον Γιάννη Στουρνάρα αποτελεί ένα ζήτημα με σαφές πολιτικό και θεσμικό ενδιαφέρον, καθώς αφορά επιλογές που επηρεάζουν όχι μόνο την τρέχουσα πολιτική συγκυρία, αλλά και τη συνολική φυσιογνωμία του κόμματος. Σε τόσο σημαντικά θέματα, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο ποια απόφαση λαμβάνεται, αλλά και με ποιον τρόπο αυτή προκύπτει. Ποιο συλλογικό όργανο του ΠΑΣΟΚ συνεδρίασε και αποφάσισε; Υπήρξε συμμετοχή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων ή των αρμόδιων πολιτικών οργάνων; Προηγήθηκε ουσιαστική πολιτική συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων ή η επιλογή καθορίστηκε αποκλειστικά σε επίπεδο ηγεσίας; Η θεσμική λειτουργία και η εσωκομματική δημοκρατία αποκτούν ιδιαίτερη σημασία όταν πρόκειται για ζητήματα υψηλού πολιτικού συμβολισμού. Οι πολίτες και τα στελέχη του κόμματος δικαιούνται σαφείς απαντήσεις για το ποιος αποφασίζει, με ποια διαδικασία και με ποια πολιτική νομιμοποίηση.

Υ.Γ. Απλά ερωτήματα, που όμως απαιτούν δύσκολες απαντήσεις… θα περιμένω

Υ.Γ. Ελπίζω να μη θεωρηθεί αυτή η ανάρτηση και αυτά τα ερωτήματα ως συμβολή στην εσωστρέφεια, γιατί τότε υπάρχει μείζον θέμα».

Η ανάρτηση του Γιώργου Σακελλίων

«Ο Γιάννης Στουρνάρας έχει συνδέσει την πορεία του με ιδιαίτερα κρίσιμες στιγμές για τη χώρα, συμβάλλοντας στην προσπάθεια να παραμείνει η Ελλάδα στην ευρωζώνη και να διατηρηθεί η οικονομική σταθερότητα. Η παρουσία του στην Τράπεζα της Ελλάδος αποτελεί στοιχείο συνέχειας και αξιοπιστίας για την οικονομία και την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Σε μια περίοδο που ενδέχεται να υπάρξουν προκλήσεις και πολιτική αβεβαιότητα, η ανανέωση της θητείας του μπορεί να λειτουργήσει σταθεροποιητικά και ως εγγύηση. Γι' αυτό, η επιλογή του ΠΑΣΟΚ να μη δώσει θετική ψήφο στην παράταση της θητείας του με προβλημάτισε. Προσωπικά θα προτιμούσα μια διαφορετική στάση».

Συνέχεια...

Νίκος Τσάφος: «Είμαστε ο 4ος μεγαλύτερος καθαρός εξαγωγέας ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη»

Στον μετασχηματισμό του τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας από το 2019 και τα θετικά αποτελέσματα στις τιμές χονδρικής, την διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών, τις εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας, τις επενδύσεις στα δίκτυα, αναφέρεται ο υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκος Τσάφος σε ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα. υπό τον τίτλο «Σήμερα είναι μια καλή ημέρα να κάνουμε μια αντιπαραβολή – ηλεκτρική ενέργεια το 2019 και τώρα».

Όπως σημειώνει στον σχετικό απολογισμό:

-Το 2019 είχαμε (μακράν) την ακριβότερη τιμή χονδρικής στο ευρωπαϊκό σύστημα: +34% από Βουλγαρία, +68% από Γερμανία. Σήμερα έχουμε την 7η φθηνότερη (για το 2026 έως τώρα) – κάτω από Γερμανία και πολύ κάτω από Βουλγαρία.

-Το 2019 εισάγαμε περίπου 10 TWh (18% των αναγκών μας). Η εγχώρια παραγωγή είχε καταρρεύσει. Το 2024 γίναμε, οριακά, καθαρός εξαγωγέας. Το 2025, εξάγαμε 3 TWh. Και το 2026 είμαστε, σε απόλυτους αριθμούς, ο 4ος μεγαλύτερος καθαρός εξαγωγέας ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη.

–Από το 2014 έως το 2019, δεν μπήκαν σχεδόν καθόλου Φ/Β στο σύστημα. Έκτοτε έχουμε σχεδόν τριπλασιάσει την εγκατεστημένη ισχύ από ΑΠΕ. Με τη ραγδαία ανάπτυξη των ΑΠΕ, η χώρα μας είναι 3η στον κόσμο σε διείσδυση από φωτοβολταϊκά και 9η από αιολικά.

-Οι επενδύσεις στα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, ήδη πεσμένες από την οικονομική κρίση, μειώθηκαν 15% το 2015-2019. Μετά το 2019 οι ετήσιες επενδύσεις τριπλασιάστηκαν. Τώρα τρέχουν με ετήσιο ρυθμό 1,3 δις Euro.

-Τον Δεκέμβριο του 2014, η ΔΕΗ είχε μια κεφαλαιοποίηση 2,1 δις Euro. Τον Ιούνιο του 2019 ήταν περίπου 700 εκατ. Euro – δηλαδή μείον 67%. Η ΔΕΗ ήταν μια ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να σκάσει. Σήμερα η αξία της αγγίζει τα 8 δις Euro και κάνει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου

-Τα νοικοκυριά στην Ελλάδα πληρώνουν διαχρονικά χαμηλότερες τιμές από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο: -19% επί ΣΥΡΙΖΑ, -20% επί ΝΔ. Απλά το 2015-2019 η ψαλίδα προέρχονταν εν μέρει από δανεικά – από την αποδυνάμωση της ΔΕΗ και την αποεπένδυση στα δίκτυα (και ευνοϊκές διεθνείς συνθήκες).

«Οι τιμές ενέργειας παραμένουν μείζον θέμα. Και έχουμε πολύ δουλειά ακόμα, καταλήγει ο κ. Τσάφος. Αλλά η στροφή είναι εμφανής: Από τις χαμηλότερες τιμές χονδρικής στην ΕΕ. Τιμές λιανικής κάτω από τον ευρωπαϊκό μ.ό. Μεγάλος καθαρός εξαγωγέας ρεύματος.

Σήμερα είναι μια καλή ημέρα να κάνουμε μια αντιπαραβολή – ηλεκτρική ενέργεια το 2019 και τώρα. 🧵

— Nikos Tsafos (@ntsafos) May 26, 2026

Το 2019 εισάγαμε περίπου 10 TWh (18% των αναγκών μας).

Η εγχώρια παραγωγή είχε καταρρεύσει.

Το 2024 γίναμε, οριακά, καθαρός εξαγωγέας.

Το 2025, εξάγαμε 3 TWh.

Και το 2026 είμαστε, σε απόλυτους αριθμούς, ο 4ος μεγαλύτερος καθαρός εξαγωγέας ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη. pic.twitter.com/UChm1jDdAy

— Nikos Tsafos (@ntsafos) May 26, 2026

Με τη ραγδαία ανάπτυξη των ΑΠΕ, η χώρα μας είναι 3η στον κόσμο σε διείσδυση από Φ/Β και 9η από αιολικά. pic.twitter.com/Iq7nmhG39o

— Nikos Tsafos (@ntsafos) May 26, 2026

Τον Δεκέμβριο του 2014, η ΔΕΗ είχε μια κεφαλαιοποίηση 2,1 δις €.

Τον Ιούνιο του 2019 ήταν περίπου 700 εκατ. € – δηλαδή μείον 67%.

Η ΔΕΗ ήταν μια ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να σκάσει.

Σήμερα η αξία της αγγίζει τα 8 δις € και κάνει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου. pic.twitter.com/YlD1wP6pdy

— Nikos Tsafos (@ntsafos) May 26, 2026

Οι τιμές ενέργειας παραμένουν μείζον θέμα. Και έχουμε πολύ δουλειά ακόμα.

Αλλά η στροφή είναι εμφανής:

Από τις χαμηλότερες τιμές χονδρικής στην ΕΕ
Τιμές λιανικής κάτω από τον ευρωπαϊκό μ.ό.
Μεγάλος καθαρός εξαγωγέας ρεύματος
Πρωταθλητής στις ΑΠΕ
Ενισχυμένα δίκτυα
Εξωστρεφή ΔΕΗ

— Nikos Tsafos (@ntsafos) May 26, 2026

Συνέχεια...

📺Μητσοτάκης: Παρατείνεται και τον Ιούνιο η επιδότηση στο diesel - Πολιτική Βαβέλ με τα νέα κόμματα

Ευθείες βολές προς τον Αλέξη Τσίπρα και τη Μαρία Καρυστιανού εξαπέλυσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά την εισαγωγική του τοποθέτηση στο υπουργικό συμβούλιο, περιγράφοντας ένα πολιτικό περιβάλλον «σύγχυσης και λαϊκισμού», με κοινό παρονομαστή – όπως είπε – την αντιπαράθεση με την κυβέρνηση.

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε σε «νέα κόμματα με πρωτοεμφανιζόμενους ή επανεμφανιζόμενους πρωταγωνιστές που φορούν άλλο προσωπείο, ενώ είναι ήδη γνωστοί από τη δημόσια παρουσία τους», σε μια σαφή αναφορά προς τον πρώην πρωθυπουργό και τις συζητήσεις περί νέου πολιτικού φορέα ή δυναμικής επανόδου του.

Παράλληλα, ο κ. Μητσοτάκης έκανε λόγο για «θεσμικές, υποτίθεται, δυνάμεις που χάνουν τη σοβαρότητα και την αξιοπιστία τους», περιγράφοντας μια «πολιτική Βαβέλ» με μοναδικό συνεκτικό στοιχείο την καταγγελία της κυβέρνησης. Ως παράδειγμα επικαλέστηκε τη στάση του ΠΑΣΟΚ στην ψηφοφορία για την παραμονή του Γιάννη Στουρνάρα στην Τράπεζα της Ελλάδος, επισημαίνοντας ότι δεν υπερψήφισε την ανανέωση της θητείας του.

Στρέφοντας τη συζήτηση στην οικονομία, ο πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση συνεχίζει να στηρίζει τα εισοδήματα απέναντι στις έκτακτες κρίσεις, ενώ παράλληλα υλοποιεί πολιτικές που – όπως είπε – «παγιώνουν την πρόοδο της χώρας».

Στο πλαίσιο αυτό ανακοίνωσε ότι η επιδότηση στο diesel επεκτείνεται και για τον Ιούνιο με ενίσχυση 15 λεπτών το λίτρο, τονίζοντας ότι η τιμή θα διατηρηθεί χαμηλότερη κατά περίπου 30 λεπτά σε σχέση με τον Μάρτιο. Παράλληλα, προανήγγειλε ότι στα τέλη Ιουνίου θα καταβληθεί η εφάπαξ ενίσχυση των οικογενειών με 150 ευρώ για κάθε παιδί.

Ο κ. Μητσοτάκης συνέδεσε τη στρατηγική της κυβέρνησης με τη διεθνή αβεβαιότητα, σημειώνοντας ότι «οι πολίτες αντιλαμβάνονται τη σημασία της σταθερότητας και της σιγουριάς», προσθέτοντας ότι αυτό ήταν και το μήνυμα που καταγράφηκε στις πρόσφατες εκλογές στην Κύπρο.

Νομοσχέδια με κοινωνικό και μεταρρυθμιστικό προσανατολισμό περιλαμβάνει η ατζέντα του σημερινού υπουργικού συμβουλίου, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να κάνει αυτή την ώρα την εισήγησή του.

Συνέχεια...

📺Γιώργος Φλωρίδης για επεισόδιο Μαρινάκη-Δημητριάδη: «Βία σε αθλητικό χώρο» – Αυστηρές ποινές

«Πρόκειται για βία σε αθλητικό χώρο», τόνισε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, αναφορικά με το επεισόδιο μεταξύ του Βαγγέλη Μαρινάκη και του Γρηγόρη Δημητριάδη, λίγo πριν ξεκινήσει ο τελικός του Final 4 της Euroleague.

Ο ίδιος, σε δηλώσεις του στον ΣΚΑΪ, έκανε λόγο για «εξαιρετικά δυσάρεστες εικόνες» και υπογράμμισε: «Σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως και έγινε η αστυνομία σχηματίζει δικογραφία, αμέσως, αυτεπάγγελτα, γιατί ό,τι συμβαίνει στους αθλητικούς χώρους διώκεται αυτεπάγγελτα». «Οι διατάξεις που κάναμε πριν από ενάμιση περίπου χρόνο, όταν ο πρωθυπουργός μας ζήτησε να μπει ένα τέλος σε όλα αυτά, είναι πάρα πολύ αυστηρές», πρόσθεσε.

Αναφορικά με το επεισόδιο, ο υπουργός ανέφερε πως «ο εισαγγελέας ζήτησε την πλήρη επεξεργασία των βίντεο και αναλόγως με τον χαρακτηρισμό που θα γίνει, προβλέπονται και ανάλογες ποινές. Πάντως, οι ποινές αυτές δεν μετατρέπονται, ούτε η έφεση έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα. Εάν κάποιος καταδικαστεί, θα πάει στη φυλακή. Ο κανόνας είναι αυτός».

Εξήγησε πως εάν πρόκειται για αθλητικούς παράγοντες, «επιβάλλονται και οι ανάλογες κυρώσεις που προβλέπει ο νόμος. Και είναι αυστηρές. Μπορεί να είναι αποκλεισμός για μεγάλο διάστημα από τους αθλητικούς χώρους, μπορεί να είναι πρόστιμα, μπορεί να είναι διάφορα».

Ο κ. Φλωρίδης τόνισε πως μετά τη δολοφονία του Γιώργου Λυγγερίδη άλλαξαν ριζικά τα μέτρα προστασίας στα γήπεδα. Αναλυτικά ανέφερε: «Όταν είχαμε τη δολοφονία του αστυνομικού Λυγγερίδη και τότε μας κάλεσε ο πρωθυπουργός, μας είπε δύο πράγματα συμβαίνουν εδώ. Ή όσα έχουμε κάνει μέχρι εδώ δεν επαρκούν, ή αυτά που έχουμε κάνει δεν εφαρμόζονται, ή και τα δύο. Τελικά και όντως ήταν ανεπαρκή τα μέτρα και τα μη επαρκή μέτρα δεν εφαρμόζονταν όπως θα έπρεπε. Τότε είπε πως πρέπει να φτιάξουμε ένα συνολικό σχέδιο ώστε να τελειώνουμε με το φαινόμενο αυτό». Συνέχισε, λέγοντας ότι «φτιάξαμε μια νομοθεσία πάρα πολύ σκληρή, μπήκανε κάμερες στα γήπεδα, είναι τα εισιτήρια ονομαστικά, ξέρουμε πού κάθεται ο καθένας. Συν ότι η διαρκής επιτροπή για την αθλητική βία επιβάλλει ποινές όπου χρειάζεται, η πολιτεία δεν παίζει. Εδώ και σχεδόν 2 χρόνια τα πράγματα στα γήπεδα δεν έχουν καμία σχέση με το παρελθόν».

Συνέχεια...

"Πέσιμο" από τους Σαμαρικούς στον Βορίδη - Σφοδρά ενοχλημένος ο πρώην πρωθυπουργός με όσα του έχει "σύρει" εσχάτως

Σύμφωνα με τη στήλη Big Mouth, o Αντώνης Σαμαράς είναι ενοχλημένος από τη στάση του Μάκη Βορίδη για όσα λέει εναντίον του, κάνοντας λόγο για "αχαριστία"

Έντονα ενοχλημένος είναι ο Αντώνης Σαμαράς από τον πρώην υπουργό, Μάκη Βορίδη, λόγω όσων έχει πει εναντίον του το τελευταίο χρονικό διάστημα, όπως αποκαλύπτει η στήλη Big Mouth του powergame.gr.

Σύμφωνα με πληροφορίες της στήλης, ο πρώην πρωθυπουργός, μεταξύ άλλων, κάνει λόγο για «αχαριστία» του Μάκη Βορίδη, υπονοώντας ότι ο πρώην υπουργός θα έπρεπε να είναι υποχρεωμένος στον Μεσσήνιο επειδή τον έφερε μαζί με τον Άδωνι Γεωργιάδη και τον Θάνο Πλεύρη στη Νέα Δημοκρατία, τη οποία όμως, σύμφωνα με τη στήλη δεν φαίνεται να σέβεται και να τιμά ο ίδιος διαχρονικά.

Πάντως, όπως επισημαίνει η στήλη Big Mouth, όλα αυτά θα ακούγονταν υποθετικά, αν τα έλεγε κάποιος εκτός του Μεσσήνιου πολιτικού, ο οποίος, όπως τονίζεται έχει κάνει την αχαριστία πολιτικό σπορ, καθώς είχε «προδώσει» τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ο οποίος τον είχε κάνει υπουργό Εξωτερικών. Ετοιμάζεται μάλιστα, σύμφωνα με τη στήλη, να κάνει το ίδιο και στον Κυριάκο Μητσοτάκη επειδή δεν τον έκανε Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή στη χειρότερη συγκυβερνήτη του.

Επιπροσθέτως, επισημαίνει η στήλη, όταν εντάχθηκε στη ΝΔ ο Μάκης Βορίδης, μάλλον έκανε χάρη στον Αντώνη Σαμαρά, καθώς τότε το κόμμα κινδύνευε να μετατραπεί σε Πολιτική Άνοιξη, σε επίπεδο ποσοστών, με τη στήλη να καταλήγει σημειώνοντας ότι στο σπίτι του κρεμασμένου (του αυθεντικού αχάριστου) δεν μιλάνε για σχοινί.

Συνέχεια...

Τα ανακατέματα Τσίπρα, οι δεξαμενές Καρυστιανού, οι κομμένες γέφυρες, τα νέα πρόσωπα και η διεύρυνση ΠΑΣΟΚ

Μιας και λέγαµε για το κόµµα Τσίπρα, που δεν θέλει να το σχολιάζει ιδιαίτερα ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, να σας πω ότι έχει φέρει ανακατέµατα, πέρα από την ευρύτερη Κεντροαριστερά, στο πρώην κόµµα του. Θα συνεδριάσουν τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ µετά την ίδρυση του κόµµατος Τσίπρα στις 26 Μαΐου, για να αποφασίσουν ουσιαστικά τη συµπόρευση µε αυτό. Ο Πολάκης (φωτ.), που έχει διαγραφεί από την Κ.Ο., αν και ειπώθηκε ότι δεν έχει ρόλο στα όργανα, αργότερα έγινε γνωστό ότι έχει δικαίωµα να δώσει το «παρών». Καταλαβαίνει κανείς τι έχει να γίνει στις συνεδριάσεις αυτές µετά τη διαγραφή του, µε τον ίδιο να αντιλαµβάνεται ότι τον βλέπουν ως εµπόδιο για την απορρόφηση του ΣΥΡΙΖΑ από τον φορέα Τσίπρα. Η ίδια αναταραχή επικρατεί και στη Νέα Αριστερά, όπου, παρά το γεγονός ότι ο Ευκλείδης Τσακαλώτος δεν θεωρεί αριστερό τον Αλέξη Τσίπρα, οι νεότεροι σύντροφοί του καίγονται να τον ακολουθήσουν.

Δεξαμενές Καρυστιανού

Με ένταση ξεκίνησε η Μαρία Καρυστιανού επίσηµα την πολιτική πορεία µε το νέο κόµµα της, καθώς δεν έλειψαν σενάρια για µηνύσεις σε όσους κατηγορούν στελέχη της ότι λειτουργούν ως δίαυλοι της Ρωσίας, καθώς και βαριές αιχµές για την ανάλογη κριτική που έγινε. Η ίδια επιθυµεί το κόµµα της να µην περιοριστεί στα δεξιά ακροατήρια, αλλά να ανοιχτεί και στα αριστερά. Για αυτόν τον λόγο συνυπάρχουν άλλωστε η Μαρία Γρατσία, που προέρχεται από τη «Νίκη», και ο Νίκος Γαλανός, που προέρχεται από την Αριστερά. Το αν θα βγει η συνταγή θα κριθεί από τις επόµενες δηµοσκοπήσεις. Πάντως, µέχρι τώρα φαίνεται ότι µπορεί να διεκδικήσει κυρίως ψηφοφόρους που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ τα προηγούµενα χρόνια, από τη δεξαµενή της «Νίκης» και της Πλεύσης Ελευθερίας. Με δεδοµένο ότι µπορεί η Πλεύση Ελευθερίας και η «Νίκη» να κινδυνεύσουν µε µεγάλες απώλειες, ήδη ο ∆ηµήτρης Νατσιός της «Νίκης» έχει αφήσει να εννοηθεί ότι δεν αποκλείεται η συνεργασία

Ψιλά γράμματα

Θυµάστε τη συζήτηση για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την πρόταση της αντιπολίτευσης για Προανακριτική για τα πρώην µέλη της κυβέρνησης Λιβανό και Αραµπατζή, µε αιτία το αίτηµα ελέγχου τους από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία; Η συζήτηση πέρασε και δεν ακούµπησε στη Βουλή, όπου επικράτησαν οι υποκλοπές και η συζήτηση για τα νέα κόµµατα. Λίγο το αδύναµο κατηγορητήριο που παρουσιάζεται, λίγο η ένταση της αντιπαράθεσης για άλλα θέµατα, πέρασε στα ψιλά γράµµατα. ∆εν τραβάει πια τόσο η Κοβέσι. Οι υπερβολές φέρνουν κόπωση.

Στο τραπέζι

Επειδή, όπως προανέφερα, οι υποκλοπές επισκίασαν τον ΟΠΕΚΕΠΕ και µονοπώλησαν την πολιτική αντιπαράθεση, ας δούµε τα επόµενα επεισόδια. Με δεδοµένο ότι Εξεταστική για τις υποκλοπές δεν συστάθηκε, αφού απαιτήθηκαν 151 ψήφοι, στην αντιπολίτευση µένει ως «όπλο» η πρόταση δυσπιστίας. Στο τραπέζι είναι και για το ΠΑΣΟΚ το επόµενο χρονικό διάστηµα, αλλά, όπως είπε και ο Νίκος Ανδρουλάκης, δεν έγινε αυτό το Σαββατοκύριακο λόγω σεβασµού στα φίλαθλα αισθήµατα. Με λίγα λόγια, και να γινόταν, το διήµερο όλοι βλέπουν µπάσκετ.

Κομμένες γέφυρες

Έπιασαν οι κεραίες µου ότι µέσα στην εβδοµάδα τα στελέχη της Ν.∆. περνούσαν τη «γραµµή» ότι κανείς δεν περισσεύει, όταν έχει κυβερνήσει τη χώρα και έχει υπάρξει πρόεδρος της παράταξης. Με λίγα λόγια, έγινε ακόµα µία απόπειρα κατευνασµού των δυσαρεστηµένων και αποµακρυσµένων Σαµαρά και Καραµανλή. Επεσε όµως στο κενό και οι γέφυρες παραµένουν κοµµένες. Ο Σαµαράς πάει για κόµµα, παρά τις χαµηλές πτήσεις στις δηµοσκοπήσεις, και, όπως επίσης έφτασε στις κεραίες µου, έκανε επαφές στην Κρήτη για υποψηφίους.

∆εν θέλει να σχολιάζει ιδιαίτερα ο Κώστας Τσουκαλάς το κόµµα Τσίπρα. Σε αντίθεση µε τον ίδιο, την αποδόµηση την κάνει ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Νέα πρόσωπα

Στο επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα θέλουν να εκπροσωπηθούν στα ΜΜΕ µε την προβολή νέων στελεχών που δεν θυµίζουν ΣΥΡΙΖΑ. Κάπως έτσι, όλα σχεδόν τα πρόσωπα που θα δούµε στις εκποµπές µετά την ίδρυση του κόµµατος δεν θα τα γνωρίζουµε από το παρελθόν - στρατηγική που εµπεριέχει ρίσκο για δύο λόγους: τα σφάλµατα που µπορούν να κάνουν και τη σύγκριση µε τα έµπειρα στελέχη. Το κυνήγι της ψήφου, πάντως, απαιτεί και παλιούς, που θα µπουν στο παιχνίδι κοντά στις εκλογές.

Διεύρυνση ΠΑΣΟΚ

Το τελευταίο κύµα διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ είχε δύο στελέχη που προέρχονται από το ΜέΡΑ25 του Γιάνη Βαρουφάκη. Πρόκειται για την Αγγελική Αδαµοπούλου (φωτ.), που είναι πρώην βουλευτής του ΜέΡΑ25, και την Εύα Αµπάζη, που ήταν υποψήφια µε το κόµµα του Γιάνη Βαρουφάκη. Ενόψει του ανταγωνισµού από τα αριστερά, φαίνεται πως επιλέχθηκε η διεύρυνση στη φάση αυτή να «στρίβει» προς τα αριστερά. Μένει να φανεί πώς εκλαµβάνονται οι κινήσεις αυτές από τους κεντρώους ψηφοφόρους, που δεν ψήνονται και εύκολα…

Αν το κόµµα Τσίπρα ονοµαστεί «Πυξίδα», θυµίζω ότι αποτελεί τον τίτλο του οµώνυµου βιβλίου του Κώστα Λαλιώτη εδώ και χρόνια. Ας βρουν κάτι καινούργιο…

Τα περιουσιακά

Ο ΣΥΡΙΖΑ µπορεί να έχει καταρρεύσει δηµοσκοπικά και να χάνει κάθε µέρα στελέχη, έχει όµως δύο σηµαντικά περιουσιακά στοιχεία, τα οποία επιθυµούν και αυτοί που φεύγουν και αυτοί που µένουν. Αναφέροµαι στην κοµµατική επιχορήγηση από το κράτος, απαραίτητη για να τρέξει εκλογές µε χρήµατα, και στο κτίριο της Κουµουνδούρου, που στεγάζει το κόµµα. Αν περάσει από τα όργανα η απόφαση συµπόρευσης, θα ανήκουν και στο κόµµα Τσίπρα. Αν όχι, η οµάδα Πολάκη θα έχει κερδίσει µια δυνατή ρεβάνς.

Δημοσιεύτηκε στο Secret των Παραπολιτικών

Συνέχεια...

Άκης Σκέρτσος: Η αξιοπιστία όλων μας τελικά κρίνεται στα πεπραγμένα μας

Με αφορμή το ντοκιμαντέρ για το 2015, ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος προχώρησε σε ανάρτηση με τίτλο «πώς ξανακερδίζεται η εμπιστοσύνη στην πολιτική και τους πολιτικούς;».

«Μια ανοιχτή πληγή τόσο για εκείνους που πίστεψαν και εξαπατήθηκαν όσο και για εκείνους που διαφωνούσαν και ταυτόχρονα αγωνιούσαν για το προδιαγεγραμμένο αδιέξοδο μιας ανερμάτιστης και αυτοκτονικής διαπραγμάτευσης από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ» σχολιάζει.

Η ανάρτηση του Άκη Σκέρτσου

Πώς ξανακερδίζεται η εμπιστοσύνη στην πολιτική και τους πολιτικούς;

Τις τελευταίες εβδομάδες αναβιώνει κάθε Δευτέρα βράδυ μέσα από τις τηλεοπτικές μας οθόνες ένα συλλογικό τραύμα. Η πολιτική εξαπάτηση του 2015.

Μια ανοιχτή πληγή τόσο για εκείνους που πίστεψαν και εξαπατήθηκαν όσο και για εκείνους που διαφωνούσαν και ταυτόχρονα αγωνιούσαν για το προδιαγεγραμμένο αδιέξοδο μιας ανερμάτιστης και αυτοκτονικής διαπραγμάτευσης από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Ξαναθυμόμαστε και ξαναζούμε τι σημαίνει να μην έχεις ρευστότητα ως κράτος για να πληρώσεις μισθούς και συντάξεις, πόσο ατελέσφορο είναι να χρησιμοποιείς ως διαπραγματευτικό όπλο την οικονομική σου αυτοχειρία, τον μεγάλο κίνδυνο να εμπιστεύεσαι μια κυβέρνηση χωρίς κανένα σχέδιο και ανθρώπους χωρίς γνώση. Και βεβαίως πόσο μας πληγώνει -ακόμη έως σήμερα παρότι έχουμε αφήσει πίσω μας αυτές τις εποχές- να βλέπουμε την πατρίδα μας να αντιμετωπίζεται περίπου σαν το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης.

Όλα αυτά συνέβησαν πριν λίγα χρόνια και μπορούν να ξανασυμβούν αν αφήσουμε τη μνήμη να θαμπώσει. Ειδικά τώρα που οι πρωταγωνιστές αυτής της σκοτεινής περιόδου διεκδικούν ξανά ρόλο χωρίς να έχουν μετανιώσει σχεδόν για τίποτα.

Την επόμενη περίοδο θα αναμετρηθούν ξανά δύο εκ διαμέτρου αντίθετες πολιτικές προσεγγίσεις.

Η πρώτη επιμένει να στηρίζεται στην «τέχνη» της πολιτικής εξαπάτησης. Του «λέμε 10 για να κάνουμε με το ζόρι το 1». Της φλύαρης ρητορικής που τάζει χωρίς να γνωρίζει αν μπορεί να δώσει ή σε ποιους πρέπει να δώσει, που δεν ξέρει πώς να δημιουργεί πρόσθετη ανάπτυξη, δουλειές και ευκαιρίες για τους πολλούς, που δεν στηρίζεται σε δεδομένα ή μελέτες παρά μόνο σε μια ψευδεπίγραφη επίκληση ενός σαθρού ηθικού πλεονεκτήματος και μιας δήθεν αυθεντικής ταύτισης με το λαό.

Απέναντί της βρίσκεται καταστατικά η πολιτική που εφαρμόζουμε από το 2019. Αυτή είναι η πολιτική του «το είπαμε, το κάναμε». Δηλαδή, η πολιτική που «δεν τάζει λαγούς με πετραχείλια» στους πολίτες, αντιθέτως θέτει φιλόδοξους και ταυτόχρονα ρεαλιστικούς και υπεύθυνους στόχους για την πρόοδο της πατρίδας μας σε όλα τα πεδία, στην οικονομία, την ενέργεια, την άμυνα και την εξωτερική πολιτική, την ασφάλεια, την ψηφιοποίηση, την υγεία και την εκπαίδευση.

Θα έχουμε χρόνο να κάνουμε εκτενή απολογισμό πεπραγμένων το επόμενο διάστημα, γνωρίζοντας ότι οι εκλογές κερδίζονται όχι με βάση το παρελθόν αλλά με κριτήριο ένα ρεαλιστικό και φιλόδοξο σχέδιο για το μέλλον. Όμως η αξιοπιστία όλων μας τελικά κρίνεται στα πεπραγμένα μας. Διότι είμαστε οι πράξεις μας και όχι τα λόγια μας.

Και τα πεπραγμένα αυτής της κυβέρνησης λένε ότι από τις 180 δεσμεύσεις του προγράμματος του 2023 για το οποίο εξελέγη, έχουν ήδη υλοποιηθεί και βαίνουν προς υλοποίηση το 98% αυτών.

Ένα από τα βασικά διλήμματα επομένως της επόμενης περιόδου δεν μπορεί παρά να είναι το ακόλουθο: με ποιους θέλουμε να είμαστε; Με αυτούς που τάζουν 10 και κάνουν με το ζόρι 1; Ή με αυτούς που υπόσχονται 10 και κάνουν τουλάχιστον τα 9 από αυτά;

Διότι ό,τι δεν μετριέται δεν μπορεί να αξιολογηθεί. Και μόνο ό,τι μετριέται μπορεί να λειτουργήσει σαν άγκυρα μνήμης για το παρελθόν αλλά και οδηγός για ένα καλύτερο μέλλον.

Συνέχεια...

📺Λιβάνιος για τα νέα τέλη ακίνητης περιουσίας: Δεν έρχεται νέος ΕΝΦΙΑ – Δεν υπάρχει κανένα ζήτημα επιβάρυνσης

«Δεν έρχεται νέος ΕΝΦΙΑ» ξεκαθάρισε στον ΣΚΑΪ ο υπουργός Εσωτερικών Θεόδωρος Λιβάνιος σχετικά με τα νέα τέλη ακίνητης περιουσίας, ενώ έδωσε απαντήσεις και για τις επιβαρύνσεις που θα ισχύσουν. 

«Ουσιαστικά αυτό που γίνεται είναι πως ενοποιούνται δύο φόροι οι οποίοι υπάρχουν σήμερα εδώ και πάνω από 35-40 χρόνια σε έναν φόρο. Και μάλιστα με ένα σύστημα πολύ πιο δικαιότερο», ανέφερε ο κ. Λιβάνιος και εξήγησε:

«Σήμερα έχουμε, εκτός από τα δημοτικά τέλη που αφορούν την καθαριότητα και το ηλεκτροφορτισμό, έχουμε τον φόρο ηλεκτροδοτούμενων χώρων, ο οποίος είναι σταθερός ανεξαρτήτως κατοικίας. Δηλαδή μία κατοικία 100 τετραγωνικών στην Κυψέλη πληρώνει ίδιο φόρο με μία κατοικία νεόδμητη 100 τετραγωνικά στο Κολωνάκι. Υπήρχε προφανώς θέμα δικαιοσύνης. Και υπάρχει το τέλος ακίνητης της περιουσίας από 1993 ο οποίος έχει μία δικαιότερη κατανομή και έχει μέσα την παλαιότητα του ακινήτου». Αυτοί οι δύο φόροι, όπως τονίζει ο υπουργός θα ενοποιηθούν. 

«Η ενοποίηση των φόρων στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, αν όχι σε όλες, θα έχει μία μεγάλη, σημαντική μείωση στην ετήσια επιβάρυνση, η οποία μπορεί να φτάσει από τα 15-13 ευρώ για ένα ακίνητο 100 τετραγωνικών στην Κυψέλη», συνέχισε ο κ. Λιβάνιος. 

Πρόκειται για «ένα πολύ δικαιότερο σύστημα, λαμβάνει υπόψη και την αντικειμενική αξία και την παλαιότητα του ακινήτου. Η ενοποίηση είχε εξαγγελθεί εδώ και δύο χρόνια και μάλιστα όταν κυκλοφόρησε το προσχέδιο του κώδικα το Δεκέμβριο, μειώθηκαν κι άλλο οι συντελεστές ώστε να μην υπάρχει καμία περίπτωση να είναι μεγάλη η επιβάρυνση πλην ακραίων περιπτώσεων».

«Η επιβάρυνση θα αφορά ελάχιστες, αν όχι μηδαμινές περιπτώσεις», υπογράμμισε ο κ. Λιβάνιος, τονίζοντας πως η εξοικονόμηση ανέρχεται 2-3 ευρώ και σε ετήσια βάση θα φτάνει και τα 10 – 15 ευρώ. 

«Η συντριπτική πλειοψηφία ναι θα πληρώσει αρκετά λιγότερα, οπότε δεν υπάρχει κανένα ζήτημα επιβάρυνσης ακίνητης περιουσίας και μην ξεχνάτε ότι η κυβέρνηση από το 2019 έχει μειώσει πάνω από 80 φόρους με κατεξοχήν τον ΕΝΦΙΑ ο οποίος έχει μηδενιστεί», επανέλαβε. 

Για το τέλος υπέρ των περιφερειών ο κ. Λιβάνιος ανέφερε πως «είναι ένα δυνητικό τέλος το οποίο για πρώτη φορά η περιφερειακή αυτοδιοίκηση, εφόσον το αποφασίσει, μπορεί να το βάλει. Θα είναι πολύ μικρής κλίμακας και θα διατίθεται για έργα υποδομών στην περιφέρεια. Ακόμα και στις περιπτώσεις που τον τοποθετήσουν οι περιφέρειες, με το άθροισμα και του τέλους των δήμων, θα είναι πάνω κάτω το ίδιο με αυτό που πληρώνουν σήμερα», συμπλήρωσε. 

Οι δύο φόροι θα ενοποιηθούν την Πρωτοχρονιά του 2027, κατέληξε ο κ. Λιβάνιος. 

Πηγή: skai.gr

Συνέχεια...