📺Μαρινάκης κατά Τσίπρα: Θυμίζει νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση ο ισχυρισμός «δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα αλλά συγκρούστηκα μαζί τους»

«Νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση» χαρακτήρισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Αλέξης Τσίπρας στην ιστοσελίδα in.gr.

Αφορμή ήταν οι αναφορές του πρώην Πρωθυπουργού ότι «δεν συνδιαλέχθηκα με συμφέροντα, δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα, συγκρούστηκα με τα συμφέροντα όσο κυβέρνησα τον τόπο».

«Όταν διαβάσαμε τον τίτλο "δεν συνδιαλέχθηκα με συμφέροντα, δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα, συγκρούστηκα με τα συμφέροντα όσο κυβέρνησα τον τόπο", συνοδευόμενο από τη φωτογραφία του κ. Τσίπρα, αρχικά θεωρήσαμε ότι, λόγω εποχής, πρόκειται για κάποια νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση. Κι όμως, όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, η φράση αυτή, όπως και πολλές άλλες αντίστοιχες, ειπώθηκε πράγματι από τον πρώην πρωθυπουργό στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του, που προβλήθηκε σήμερα», αναφέρει ο Παύλος Μαρινάκης.

Ακόμα, παρέθεσε μια σειρά ερωτημάτων όπως γιατί κράτησε ανοιχτή τη Βουλή για να ψηφίσει έναν Ποινικό Κώδικα κατά παραγγελία συγκεκριμένων συμφερόντων ή γιατί λειτουργούσε στο Μαξίμου ένα άτυπο «παραϋπουργείο Δικαιοσύνης» ή ποιος χρηματοδοτεί «και μάλιστα πλουσιοπάροχα» το νέο κόμμα του κ. Τσίπρα, ο κ. Μαρινάκης σημειώνει πως «το κακό για εκείνον είναι ότι η συλλογική μνήμη δεν σβήνει τόσο εύκολα όσο εκείνος πιστεύει».

Η ανακοίνωση του Παύλου Μαρινάκη για τον Αλέξη Τσίπρα

«Όταν διαβάσαμε τον τίτλο «Δεν συνδιαλέχθηκα με συμφέροντα, δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα, συγκρούστηκα με τα συμφέροντα όσο κυβέρνησα τον τόπο», συνοδευόμενο από τη φωτογραφία του Αλέξη Τσίπρα, αρχικά θεωρήσαμε ότι, λόγω εποχής, πρόκειται για κάποια νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση.

Κι όμως, όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, η φράση αυτή, όπως και πολλές άλλες αντίστοιχες, ειπώθηκε πράγματι από τον πρώην πρωθυπουργό στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του, που προβλήθηκε σήμερα.

Αναμένουμε, με ενδιαφέρον, τη συνέχεια της συνέντευξης, για να δούμε αν απαντάει σε πραγματικά κρίσιμα ερωτήματα όπως:

* Ποιος άλλος πρωθυπουργός, ενώ είχε ήδη προκηρύξει εκλογές, κράτησε ανοιχτή τη Βουλή για να ψηφίσει έναν Ποινικό Κώδικα κατά παραγγελία συγκεκριμένων συμφερόντων;

* Πότε άλλοτε λειτουργούσε στο Μέγαρο Μαξίμου ένα άτυπο «παραϋπουργείο Δικαιοσύνης», όπως έχει κυνικά παραδεχθεί ο ίδιος ο υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησής του;

* Και, τελικά, αν όλα αυτά και πολλά ακόμα από τα «έργα» του, τα θεωρεί «σύγκρουση με τα συμφέροντα», τότε τί ακριβώς θα θεωρούσε συμβιβασμό;

* Επίσης, ποιός τελικά χρηματοδοτεί και μάλιστα πλουσιοπάροχα το νέο κόμμα;

Αν πάλι δεν έχει ερωτηθεί, ίσως σε κάποια επόμενη συνέντευξη πάρουν οι πολίτες τις απαντήσεις που για τόσα χρόνια αποφεύγει να δώσει ο κ. Τσίπρας.

Μέχρι τότε, ο πρώην πρωθυπουργός μπορεί να συνεχίσει να δίνει συνεντεύξεις σε προστατευμένα περιβάλλοντα με έναν και μόνο στόχο: να ξαναγράψει την ιστορία.

Το κακό για εκείνον είναι ότι η συλλογική μνήμη δεν σβήνει τόσο εύκολα όσο εκείνος πιστεύει».

Η συνέντευξη Τσίπρα

Παρουσιάζοντας το teaser της συνέντευξης, ο Αλέξης Τσίπρας θύμισε ότι «ο Ουμπέρτο Έκο έλεγε πως ο Αύγουστος δεν έχει ειδήσεις, αλλά με τη δημοσιογράφο Ελένη Στεργίου μάλλον τον διαψεύσαμε με μία διαφορετική αυγουστιάτικη συνέντευξη στην Αθήνα».

Στη συνέντευξή του ο πρώην πρωθυπουργός, μεταξύ άλλων, καταφέρεται κατά της ελληνικής Δικαιοσύνης και λέει ότι «έχουμε γίνει ο καλύτερος πελάτης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας», υποστηρίζει ότι η ακρίβεια δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσα από pass και επιδόματα και κάνει λόγο για ανάγκη σύγκρουσης με ολιγοπώλια, καρτέλ και πρακτικές αισχροκέρδειας, δηλώνει ότι σήμερα «όχι μόνο ξέρει τι θέλει, αλλά και πώς να το κάνει», περιγράφει το πολιτικό ένστικτο ως το προσωπικό του «GPS» και μιλά για τις «σειρήνες» της πολιτικής, ανάμεσά τους τη ματαιοδοξία και τον ναρκισσισμό.

Στην κορυφή των προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας ο Αλέξης Τσίπρας τοποθετεί την ακρίβεια, την οποία αναλύει σε τρεις βασικούς παράγοντες: στέγη, ενέργεια και τρόφιμα. Απορρίπτει την άποψη ότι πρόκειται αποκλειστικά για εισαγόμενο πρόβλημα και υποστηρίζει ότι «ένα πολύ μεγάλο μέρος οφείλεται στην αισχροκέρδεια που υπάρχει στη χώρα μας, στα καρτέλ και κυρίως στα ολιγοπώλια και στην έλλειψη πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης να συγκρουστεί με αυτά».

Για τα τρόφιμα προτείνει τη δημιουργία Ψηφιακού Παρατηρητηρίου Τιμών, με παρακολούθηση της διαδρομής κάθε προϊόντος «από το χωράφι στο ράφι» και έλεγχο των περιθωρίων κέρδους σε κάθε κρίκο της αλυσίδας.

Κεντρική θέση στις προτάσεις του καταλαμβάνει η ενεργειακή πολιτική και ειδικότερα ο ρόλος της ΔΕΗ. Ο Αλέξης Τσίπρας υποστηρίζει ότι υπάρχει ήδη σχέδιο ώστε η επιχείρηση να μετατραπεί από μια δημόσια επιχείρηση «εξυπηρέτησης της ωφέλειας των funds και των ιδιωτικών συμφερόντων» σε μια δημόσια επιχείρηση που «θα κατευθύνει τον ανταγωνισμό προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας και θα μειώσει τις τιμές»

Συνέχεια...

📺Επίθεση ΠΑΣΟΚ σε Τσίπρα: Ηγείται μιας ανώνυμης εταιρείας με μετόχους τους εγχώριους ολιγάρχες και τον ίδιο διευθύνοντα σύμβουλο

Με ιδιαίτερα υψηλούς τόνους απαντά το ΠΑΣΟΚ στη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στο in.gr, εξαπολύοντας προσωπική και πολιτική επίθεση στον πρώην πρωθυπουργό τόσο για τις αναφορές του περί σύγκρουσης με οικονομικά συμφέροντα όσο και για τις προγραμματικές θέσεις που παρουσίασε.

Η Χαριλάου Τρικούπη χαρακτηρίζει «αστείο» τον ισχυρισμό του κ. Τσίπρα ότι έχει συγκρουστεί και θα συνεχίσει να συγκρούεται με τα συμφέροντα και υποστηρίζει ότι ο επικεφαλής της ΕΛΑΣ «ηγείται όχι ενός κόμματος αλλά μιας ανώνυμης εταιρείας με μετόχους τους εγχώριους ολιγάρχες και αυτόν διευθύνοντα σύμβουλο».

Και συνεχίζει, στρέφοντας τα πυρά του στη χρηματοδότηση της ΕΛΑΣ: «Η, δε, δήλωσή του ότι η ΕΛΑΣ θα είναι το πιο διαφανές κόμμα στα οικονομικά του, όταν αρνείται εμμονικά να δημοσιοποιήσει τα έσοδα με τα οποία χρηματοδοτεί την καμπάνια εκατομμυρίων που κάνει, είναι το ανέκδοτο του καλοκαιριού».

Η παρέμβαση του ΠΑΣΟΚ έρχεται μετά το πρώτο μέρος της συνέντευξης του Αλέξη Τσίπρα, στο οποίο ο πρώην πρωθυπουργός δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι «δεν συνδιαλέχθηκα με συμφέροντα, δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα, συγκρούστηκα με τα συμφέροντα όσο κυβέρνησα τον τόπο». Στην ίδια συνέντευξη αναφέρθηκε στην ακρίβεια, στη στέγαση και στην ενέργεια, υποστηρίζοντας ότι απαιτείται σύγκρουση με ολιγοπώλια, καρτέλ και πρακτικές αισχροκέρδειας, ενώ έθεσε και ζήτημα αλλαγής του ρόλου της ΔΕΗ.

Το ΠΑΣΟΚ ξεκινά την ανακοίνωσή του με αιχμή για την προηγούμενη κυβερνητική θητεία του Αλέξη Τσίπρα, σχολιάζοντας ότι «μας ξανασυστήθηκε ως “συμβιβασμένος Μαδούρο” ζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία γιατί μετά από μια τετραετία ως Πρωθυπουργός με αυταπάτες και άλλη μια ως ανύπαρκτη αξιωματική αντιπολίτευση έχει πλέον … μάθει».

Παράλληλα, κατηγορεί τον πρώην πρωθυπουργό ότι υιοθετεί θέσεις που έχουν ήδη παρουσιαστεί από το ΠΑΣΟΚ. «Πιστός στην προσφιλή του τακτική του copy paste, αντέγραψε τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για τη ΔΕΗ, την ακρίβεια και τη στέγαση», αναφέρει η ανακοίνωση.

Η Χαριλάου Τρικούπη ζητά ακόμη εξηγήσεις για άλλες πολιτικές επιλογές του Αλέξη Τσίπρα, σημειώνοντας: «Αναμένουμε με ενδιαφέρον να μας εξηγήσει και την ταύτισή του με τις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας στα κόκκινα δάνεια, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την υπεραπόδοση των έμμεσων φόρων».

Η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ

«Ο κ. Τσίπρας μας ξανασυστήθηκε ως "συμβιβασμένος Μαδούρο" ζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία γιατί μετά από μια τετραετία ως Πρωθυπουργός με αυταπάτες και άλλη μια ως ανύπαρκτη αξιωματική αντιπολίτευση έχει πλέον … μάθει.

Πιστός στην προσφιλή του τακτική του copy paste, αντέγραψε τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για τη ΔΕΗ, την ακρίβεια και τη στέγαση.

Αναμένουμε με ενδιαφέρον να μας εξηγήσει και την ταύτιση του με τις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας στα κόκκινα δάνεια, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την υπεραπόδοση των έμμεσων φόρων.

Μόνο σαν αστείο ακούγεται η δήλωση του κ. Τσίπρα πως συγκρούστηκε και θα συγκρουστεί στο μέλλον με τα συμφέροντα, όταν όλοι γνωρίζουν ότι ηγείται όχι ενός κόμματος αλλα μιας ανώνυμης εταιρείας με μετόχους τους εγχώριους ολιγάρχες και αυτόν διευθύνοντα σύμβουλο. Η, δε, δήλωση του ότι η ΕΛΑΣ θα είναι το πιο διαφανές κόμμα στα οικονομικά του, όταν αρνείται εμμονικά να δημοσιοποιήσει τα έσοδα με τα οποία χρηματοδοτεί την καμπάνια εκατομμυρίων που κάνει, είναι το ανέκδοτο του καλοκαιριού.

Το μέλλον της χώρας δεν είναι ούτε ο Μητσοτάκης της διαφθοράς ούτε ο Τσίπρας της διαπλοκής. Έχουν και οι δύο δεσμεύσεις και εξαρτήσεις.»

Είχε προηγηθεί η επίθεση Μαρινάκη

Νωρίτερα, στη συνέντευξη Τσίπρα είχε απαντήσει και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, ο οποίος χαρακτήρισε «νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση» τη δήλωση του πρώην πρωθυπουργού ότι δεν εξυπηρέτησε συμφέροντα αλλά συγκρούστηκε μαζί τους.

Ο κ. Μαρινάκης έθεσε σειρά ερωτημάτων για την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ άλλων για τον Ποινικό Κώδικα, τη λειτουργία, όπως ανέφερε, άτυπου «παραϋπουργείου Δικαιοσύνης» στο Μέγαρο Μαξίμου και τη χρηματοδότηση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα. «Το κακό για εκείνον είναι ότι η συλλογική μνήμη δεν σβήνει τόσο εύκολα όσο εκείνος πιστεύει», ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Η συνέντευξη Τσίπρα

Παρουσιάζοντας το teaser της συνέντευξης, ο Αλέξης Τσίπρας θύμισε ότι «ο Ουμπέρτο Έκο έλεγε πως ο Αύγουστος δεν έχει ειδήσεις, αλλά με τη δημοσιογράφο Ελένη Στεργίου μάλλον τον διαψεύσαμε με μία διαφορετική αυγουστιάτικη συνέντευξη στην Αθήνα».

Στη συνέντευξή του ο πρώην πρωθυπουργός, μεταξύ άλλων, καταφέρεται κατά της ελληνικής Δικαιοσύνης και λέει ότι «έχουμε γίνει ο καλύτερος πελάτης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας», υποστηρίζει ότι η ακρίβεια δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσα από pass και επιδόματα και κάνει λόγο για ανάγκη σύγκρουσης με ολιγοπώλια, καρτέλ και πρακτικές αισχροκέρδειας, δηλώνει ότι σήμερα «όχι μόνο ξέρει τι θέλει, αλλά και πώς να το κάνει», περιγράφει το πολιτικό ένστικτο ως το προσωπικό του «GPS» και μιλά για τις «σειρήνες» της πολιτικής, ανάμεσά τους τη ματαιοδοξία και τον ναρκισσισμό.

Στην κορυφή των προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας ο Αλέξης Τσίπρας τοποθετεί την ακρίβεια, την οποία αναλύει σε τρεις βασικούς παράγοντες: στέγη, ενέργεια και τρόφιμα. Απορρίπτει την άποψη ότι πρόκειται αποκλειστικά για εισαγόμενο πρόβλημα και υποστηρίζει ότι «ένα πολύ μεγάλο μέρος οφείλεται στην αισχροκέρδεια που υπάρχει στη χώρα μας, στα καρτέλ και κυρίως στα ολιγοπώλια και στην έλλειψη πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης να συγκρουστεί με αυτά».

Για τα τρόφιμα προτείνει τη δημιουργία Ψηφιακού Παρατηρητηρίου Τιμών, με παρακολούθηση της διαδρομής κάθε προϊόντος «από το χωράφι στο ράφι» και έλεγχο των περιθωρίων κέρδους σε κάθε κρίκο της αλυσίδας.

Κεντρική θέση στις προτάσεις του καταλαμβάνει η ενεργειακή πολιτική και ειδικότερα ο ρόλος της ΔΕΗ. Ο Αλέξης Τσίπρας υποστηρίζει ότι υπάρχει ήδη σχέδιο ώστε η επιχείρηση να μετατραπεί από μια δημόσια επιχείρηση «εξυπηρέτησης της ωφέλειας των funds και των ιδιωτικών συμφερόντων» σε μια δημόσια επιχείρηση που «θα κατευθύνει τον ανταγωνισμό προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας και θα μειώσει τις τιμές»

Συνέχεια...

Μητσοτάκης για την απώλεια του Στέλιου Ράμφου: «Η Ελλάδα χάνει έναν πιστό και ανυστερόβουλο υπηρέτη της»

«Η Ελλάδα και ο κόσμος της διανόησης θρηνούν από σήμερα την απώλεια ενός πιστού και ανυστερόβουλου υπηρέτη τους. Αλλά και εγώ χάνω έναν φίλο και συνομιλητή που πλούτιζε κάθε μας συζήτηση ανεξάρτητα αν συμφωνούσαμε πάντοτε και σε όλα», τόνισε σε ανάρτησή του ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για την εκδημία του φιλόσοφου Στέλιου Ράμφου.

Ο πρωθυπουργός στην ανάρτησή του στο fb επισήμανε ότι «ο Στέλιος Ράμφος, άλλωστε, πίστευε ότι οι ιδεολογίες φυλακίζουν τις ιδέες. Γι’ αυτό και το ρήμα που προτιμούσε, συνήθως, ήταν το “νομίζω»” και όχι το “πιστεύω”». Και πρόσθεσε:

«Από τις πιο φωτεινές προσωπικότητες της προδικτατορικής Αριστεράς και, μέσω της ιστορικής “Πανσπουδαστικής”, πρωτοστάτησε στις τότε ιδεολογικές και πολιτιστικές αναζητήσεις της. Ενώ στα χρόνια της δικτατορίας, ξεκίνησε, στο Παρίσι, το μεγάλο ταξίδι του στη Φιλοσοφία. Για να το συνεχίσει, ύστερα, με επιμέλεια στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης μέχρι και χθες. Μακριά από δόγματα και δεσμεύσεις».

Ο κ. Μητσοτάκης ανέφερε επίσης ότι «ο Στέλιος Ράμφος μελέτησε και δίδαξε όλους τους μεγάλους διανοητές, δίνοντας νέα διάσταση στη σκέψη τους και αξιοποιώντας, παράλληλα, δεδομένα της κοινωνικής ανθρωπολογίας και της ψυχανάλυσης. Έτσι, στα περίπου 50 βιβλία που συνέγραψε τέμνει όλα τα προβλήματα της σύγχρονης ζωής. Και, μαζί της, της σύγχρονης Ελλάδας. Συνεπώς η προσφορά του δεν είναι μόνο ακαδημαϊκή. Όσο, κυρίως, κοινωνική» και κατέληξε:

«Προσέγγισε την Ορθοδοξία μέσα από ένα πρίσμα προοδευτικό. Και “διάβασε” την ιστορία της χώρας φέρνοντας στο προσκήνιο τις συνέπειες που είχε το γεγονός ότι ο τόπος μας δεν γνώρισε την Αναγέννηση μετά τον Μεσαίωνα. Μπόρεσε, με αυτόν τον τρόπο, ν’ απαντήσει σε πολλές αντιφάσεις που διαπερνούν επί δεκαετίες όχι μόνο το πολιτικό μας σύστημα. Αλλά και τις καθημερινές μας συμπεριφορές.

Με άλλα λόγια, ανάμεσα στα πολλά άλλα, ο Στέλιος Ράμφος αναδείχθηκε και σε έναν μοναδικό κριτικό παρατηρητή της δημόσιας ζωής. Προτάσσοντας πάντα τη λογική και την ευθύνη απέναντι στον λαϊκισμό. Και εξηγώντας ότι δεν υπάρχει παράδοση χωρίς εξέλιξη. Όλα αυτά, ζώντας ο ίδιος αθόρυβα και διακριτικά, συνδυάζοντας τη συνέπεια των λόγων του με εκείνη του καθημερινού βίου του.

Αποχαιρετώ με θλίψη και σεβασμό αυτόν τον λαμπρό Έλληνα και γλυκό άνθρωπο. Και στέλνω τη σκέψη μου στη γυναίκα του Ειρήνη, στις δύο κόρες του και στους χιλιάδες μαθητές και φίλους του. Πρόκειται για εθνική απώλεια. Είμαι σίγουρος, όμως, ότι όσα πρέσβευε ο Στέλιος Ράμφος θα γίνουν οδηγοί στη σκέψη και στη δράση όλων των πολιτών που θέλουν να είναι ελεύθεροι, αδέσμευτοι και χρήσιμοι στους άλλους».

Συνέχεια...

Φλωρίδης για Τσίπρα: Ο νόμος Παρασκευόπουλου ήταν εντολή του, αποφυλακίστηκαν δολοφόνοι, βιαστές και χιλιάδες κατάδικοι

Με αιχμή τον νόμο Παρασκευόπουλου και αναφορές στους χειρισμούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στη Δικαιοσύνη, ο Γιώργος Φλωρίδης απαντά στον Αλέξη Τσίπρα, με αφορμή όσα ανέφερε ο πρώην πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στο in.gr για τη σημερινή ηγεσία της Δικαιοσύνης.

Συγκεκριμένα, αφορμή για την παρέμβαση του κ. Φλωρίδη αποτέλεσε η αναφορά του Αλέξη Τσίπρα ότι η ηγεσία της Δικαιοσύνης «χειραγωγείται από την κυβέρνηση, επειδή διορίζεται από αυτήν». 

Ο υπουργός Δικαιοσύνης, μεταξύ άλλων, αναφερόμενος στον νόμο Παρασκευόπουλου του 2015, τόνισε ότι αποτέλεσε «εντολή Τσίπρα» και ότι είχε ως αποτέλεσμα την αποφυλάκιση  δολοφόνων, βιαστών, παιδοβιαστών, ληστών, εμπόρων ναρκωτικών και χιλιάδων άλλων κατάδικων οι οποίοι βγαίνοντας από την φυλακή, σε ποσοστό 80% επέστρεψαν στην βαριά εγκληματικότητα εναντίον της ελληνικής κοινωνίας.

Παράλληλα, ο κ. Φλωρίδης έστρεψε τα πυρά του κατά του πρώην πρωθυπουργού για την υπόθεση Novartis και τις τηλεοπτικές άδειες. «Η τελευταία ωμή παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα στη Δικαιοσύνη, ήταν όταν παρέτεινε τη λειτουργία της Βουλής λίγο πριν τις εκλογές του 2019 που ο ίδιος ανήγγειλε, προκειμένου να ψηφιστούν σε μία μέρα, περισσότερα από 1.100 άρθρα στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας» πρόσθεσε.

Δείτε την ανάρτηση του κ. Φλωρίδη:

Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Φλωρίδη: 

«Τσίπρας και Δικαιοσύνη

Μετά από όσα διέπραξε ως Πρωθυπουργός ο Α. Τσίπρας, θα έλεγε κάποιος ότι ήταν λογικό να απέφευγε κάθε αναφορά στη Δικαιοσύνη, όπως ο διάβολος το λιβάνι!

Διάλεξε όμως να ξεκινήσει την Αυγουστιάτικη συνέντευξή του στο in.gr, με επίθεση στην Δικαιοσύνη, η «ηγεσία της οποίας χειραγωγείται από την Κυβέρνηση, επειδή διορίζεται από αυτήν», όπως τονίζει. Ας θυμηθούμε λοιπόν τα πεπραγμένα αυτής της Κυβέρνησης όσον αφορά την εκλογή της Ηγεσίας της Δικαιοσύνης και την «χειραγώγησή της».

Το 2024, η Κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη, ψήφισε νόμο (ν. 5123/2024, άρθρο 27), με τον οποίο για πρώτη φορά στην ιστορία του νέου Ελληνικού Κράτους, οι Ολομέλειες των Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας, συνέρχονται και ψηφίζουν σε μυστική ψηφοφορία τους Δικαστές που θεωρούν ότι πρέπει να ηγηθούν των Ανωτάτων Δικαστηρίων (Συμβουλίου της Επικρατείας, Αρείου Πάγου και Ελεγκτικού Συνεδρίου).

Ο νόμος αυτός οδήγησε στο να αφαιρεθεί οριστικά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η μόνιμη εδώ και πολλά χρόνια, σύσταση προς τη χώρα μας, για τον τρόπο επιλογής των ηγεσιών των Ανωτάτων Δικαστηρίων, ενώ χαιρετίστηκε από τις Ενώσεις Δικαστών και Εισαγγελέων και από την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων.

Φέτος, ήταν η δεύτερη χρονιά εφαρμογής του νόμου αυτού.

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου συνήλθε σε συνεδρίαση και με μυστική ψηφοφορία κατέληξε στην πρότασή της για τον Πρόεδρο και των Εισαγγελέα του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Στη συνέχεια η διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής των Ελλήνων, με μυστική ψηφοφορία, διαμόρφωσε τη δική της πρόταση, η οποία ήταν όμοια με την πρόταση των Δικαστών.

Το Υπουργικό Συμβούλιο, επέλεξε ως Πρόεδρο και Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αυτούς που ήρθαν ΠΡΩΤΟΙ στην ψηφοφορία των Δικαστών και την όμοια ψηφοφορία της Βουλής.

Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε για την επιλογή του Γενικού Επιτρόπου των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων και του Γενικού Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το Υπουργικό Συμβούλιου επέλεξε τους ΠΡΩΤΟΥΣ, δηλαδή αυτούς που ψήφισαν οι Δικαστές.

Το ίδιο έγινε και για τους Αντιπροέδρους του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Αρείου Πάγου. Άρα, στην πραγματικότητα, η Κυβέρνηση επικύρωσε τις αποφάσεις πρωτίστως των Δικαστών και της Βουλής.

Ένα χρόνιο αίτημα των Δικαστών και εν γένει του νομικού κόσμου, έγινε αποδεκτό στην πράξη από αυτήν την κυβέρνηση.

Αυτά, βέβαια, είναι ψιλά γράμματα για τον Α. Τσίπρα, που κυβερνώντας 4,5 χρόνια, ούτε καν του πέρασε από το μυαλό, ότι μπορούσε να τα κάνει.

Αντίθετα, τον Φεβρουάριο του 2020, μερικούς μήνες μετά από την ήττα του στις εκλογές του 2019, το μόνο που βρήκε να πει ήταν ότι η «δεύτερη φορά αριστερά στην κυβέρνηση, εκτός από την εκτελεστική εξουσία, θα ελέγξει και τη Δικαστική (οι περίφημοι αρμοί της εξουσίας)». Κάτι που ανέλαβε να επεξηγήσει ο Πολάκης λέγοντας ότι «θα διώξουμε τους Δικαστές και θα κάνουμε μια δική μας Σχολή Δικαστών (για να βάλουμε φυλακή τους αντιπάλους μας, όπως είχε πει το 2018)».

Η σχέση του Α. Τσίπρα με τη Δικαιοσύνη, σημαδεύτηκε ανεξίτηλα όταν τέσσερις μόλις μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης με συνεταίρο τον Π. Καμμένο, τον Απρίλιο του 2015, έφερε στην Βουλή τον περιβόητο «νόμο Παρασκευόπουλου», (που ατυχώς χρεώνεται μόνο στον κ. Παρασκευόπουλο, ενώ ήταν εντολή Τσίπρα), με τον οποίο αποφυλακίστηκαν δολοφόνοι, βιαστές, παιδοβιαστές, ληστές, έμποροι ναρκωτικών και χιλιάδες άλλοι κατάδικοι, οι οποίοι βγαίνοντας από την φυλακή, σε ποσοστό 80% επέστρεψαν στην βαριά εγκληματικότητα εναντίον της ελληνικής κοινωνίας.

Η συνέχεια δόθηκε με την οργάνωση της σκευωρίας Novartis, με την οποία επιχειρήθηκε να οδηγηθούν στη φυλακή οι κορυφαίοι πολιτικοί αντίπαλοι του Τσίπρα. Ήταν η πρώτη και ίσως μοναδική στην ιστορία των Δυτικών Δημοκρατιών, απόπειρα να εφαρμοστούν σταλινικές μέθοδοι εξόντωσης των πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης του Τσίπρα, καταδικάστηκε αμετάκλητα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο για το ατιμωτικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος για την σκευωρία αυτή.

Θα μείνει στις μαύρες σελίδες της πολιτικής ιστορίας της χώρας, η ωμή απόπειρα του Α. Τσίπρα να εκβιάσει την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, για το θέμα της συνταγματικότητας του νόμου για τις τηλεοπτικές άδειες, με την ομιλία στη Θεσσαλονίκη, όπου προσπάθησε να υπαγορεύσει στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δεν υπέκυψε στον ωμό εκβιασμό και ο νόμος κρίθηκε αντισυνταγματικός. Ο Υπουργός του Τσίπρα που χειρίστηκε την υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών, καταδικάστηκε αμετάκλητα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο για το ατιμωτικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος.

Η τελευταία ωμή παρέμβαση του Α. Τσίπρα στη Δικαιοσύνη, ήταν όταν παρέτεινε τη λειτουργία της Βουλής λίγο πριν τις εκλογές του 2019 που ο ίδιος ανήγγειλε, προκειμένου να ψηφιστούν σε μία μέρα, περισσότερα από 1.100 άρθρα στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.

Μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, έκαναν κυριολεκτικά πάρτι με τις αλλαγές αυτές των Ποινικών Κωδίκων. Δικαστήρια που μετά από πολύμηνες δίκες και ομολογίες κατηγορουμένων για σοβαρά κακουργήματα, επρόκειτο να εκδόσουν τις αποφάσεις τους και μάλιστα σε υποθέσεις που οι προβλεπόμενες ποινές ήταν ισόβια κάθειρξη, δεν ολοκλήρωσαν τις δίκες γιατί οι Ποινικοί Κώδικες του Τσίπρα, οδήγησαν τις υποθέσεις σε παραγραφή.

Αυτά προς το παρόν. Εδώ είμαστε για να επανέλθουμε».

Συνέχεια...

Βουλγαράκης: Η αριθμητική της επόμενης Βουλής και η Θεωρία Παιγνίων

Οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν τις διαθέσεις της κοινής γνώμης τη στιγμή που πραγματοποιούνται. Δεν προβλέπουν με βεβαιότητα το εκλογικό αποτέλεσμα και ακόμη λιγότερο μπορούν να προβλέψουν ποια κυβέρνηση θα προκύψει από αυτό. Μπορούν όμως, όταν παρουσιάζουν μια σχετική σταθερότητα, να μας βοηθήσουν να εξετάσουμε τους πιθανούς πολιτικούς συσχετισμούς και, κυρίως, να καταλάβουμε πόσο εύκολη ή δύσκολη θα είναι η επόμενη ημέρα.

Ο σημερινός δημοσκοπικός χάρτης παρουσιάζει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Υπάρχει πρώτο κόμμα με σαφή απόσταση από το δεύτερο, αλλά όχι με ποσοστό που, με τα σημερινά δεδομένα, να το φέρνει κοντά στην αυτοδυναμία. Ταυτόχρονα, πίσω του διαμορφώνεται ένας αρκετά κατακερματισμένος χώρος, με περισσότερα κόμματα να διεκδικούν σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος χωρίς κάποιο από αυτά να εμφανίζεται, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, ικανό να συγκροτήσει μόνο του έναν δεύτερο ισχυρό κυβερνητικό πόλο.

Με βάση τον σταθμισμένο μέσο όρο των δημοσκοπήσεων που εξετάζουμε, η Νέα Δημοκρατία κινείται περίπου στο 29%-30%, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη στην περιοχή του 14,5%-15,5%, το ΠΑΣΟΚ στο 11,5%-12,5% και η Ελπίδα για τη Δημοκρατία στο 9,5%-10,5%. Ακολουθούν η Ελληνική Λύση, η Πλεύση Ελευθερίας και το ΚΚΕ, ενώ η Φωνή Λογικής βρίσκεται κοντά στο όριο εισόδου στη Βουλή.

Αν αυτοί οι συσχετισμοί μεταφέρονταν αυτούσιοι στην κάλπη, το βασικό πολιτικό πρόβλημα θα ήταν εμφανές: υπάρχει πιθανός εκλογικός νικητής, αλλά δεν προκύπτει εύκολα κυβερνητική πλειοψηφία. Να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι δεν έχει υπολογιστεί το κόμμα που αναμένεται – σύμφωνα με τις πληροφορίες του τύπου να ιδρύσει ο Αντώνης Σαμαράς.

Ο εκλογικός νόμος αλλάζει την αξία των ποσοστών

Για να διαβάσει κανείς σωστά αυτή την εικόνα, δεν αρκεί να προσθέσει τα ποσοστά των κομμάτων. Πρέπει να λάβει υπόψη τον τρόπο με τον οποίο αυτά μετατρέπονται σε κοινοβουλευτικές έδρες.

Το ισχύον σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής προβλέπει κλιμακωτή πριμοδότηση εδρών (seat bonus) για το πρώτο κόμμα. Από το 25% αρχίζει η πρόσθετη ενίσχυση, η οποία αυξάνεται όσο ανεβαίνει το ποσοστό του πρώτου κόμματος και μπορεί να φτάσει τις 50 έδρες όταν αυτό προσεγγίσει το 40%.

Υπάρχει όμως μία ακόμη μεταβλητή, η οποία συχνά υποτιμάται στη δημόσια συζήτηση: το συνολικό ποσοστό των κομμάτων που δεν θα περάσουν το όριο του 3%.

Οι ψήφοι αυτές δεν συμμετέχουν στην αναλογική κατανομή των κοινοβουλευτικών εδρών. Επομένως, όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό που μένει εκτός Βουλής, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η κοινοβουλευτική αξία των ψήφων των κομμάτων που περνούν το 3%.

Αν, για παράδειγμα, ένα 10% των ψήφων μείνει εκτός Βουλής, η αναλογική κατανομή πραγματοποιείται ουσιαστικά μεταξύ των κομμάτων που συγκέντρωσαν το υπόλοιπο 90%.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για το πρώτο κόμμα. Όχι μόνο λαμβάνει την προβλεπόμενη πριμοδότηση, αλλά επωφελείται και από την ανακατανομή των ψήφων που δεν εκπροσωπούνται κοινοβουλευτικά.

Γι’ αυτό και ο πήχης της αυτοδυναμίας δεν είναι ένας σταθερός αριθμός. Με υψηλό ποσοστό κομμάτων εκτός Βουλής μπορεί να κινηθεί κοντά στο 37%-38%, ενώ όσο περισσότερα κόμματα περνούν το 3%, μπορεί να πλησιάσει ή ακόμη και να ξεπεράσει το 39%.

Με πρώτο κόμμα, όμως, στην περιοχή του 29,5%, η απόσταση παραμένει πολύ μεγάλη. Η αυτοδυναμία, με τους σημερινούς συσχετισμούς, δεν αποτελεί ρεαλιστικό σενάριο.

Και εδώ αρχίζει το πραγματικά ενδιαφέρον μέρος της συζήτησης.

Από την εκλογική αριθμητική στη Θεωρία Παιγνίων

Η Θεωρία Παιγνίων (Game Theory) δεν εξετάζει απλώς τι μπορούν να κάνουν οι πολιτικοί παίκτες. Εξετάζει τι τους συμφέρει να κάνουν, γνωρίζοντας ότι κάθε δική τους επιλογή επηρεάζεται από τις πιθανές επιλογές των υπολοίπων.

Ο σχηματισμός κυβέρνησης μπορεί έτσι να αντιμετωπιστεί ως Παίγνιο Συνασπισμών (Coalitional Game). Για να υπάρξει κυβέρνηση που στηρίζεται σε κοινοβουλευτική πλειοψηφία απαιτούνται τουλάχιστον 151 έδρες. Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο ποια κόμματα μπορούν αριθμητικά να φτάσουν τις 151, αλλά ποια έχουν πολιτικό κίνητρο να το κάνουν.

Και τα δύο δεν συμπίπτουν πάντοτε.

Ένας συνασπισμός μπορεί να είναι μαθηματικά εφικτός και πολιτικά αδύνατος. Αντίστροφα, ένας συνασπισμός που σήμερα μοιάζει πολιτικά απίθανος μπορεί να γίνει αναγκαίος όταν οι διαθέσιμες εναλλακτικές περιοριστούν.

Στη Θεωρία Παιγνίων ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο Κομβικός Παίκτης (Pivot Player): το κόμμα δηλαδή χωρίς το οποίο ένας πιθανός συνασπισμός δεν μπορεί να αποκτήσει πλειοψηφία.

Η πολιτική του ισχύς μπορεί τότε να είναι πολύ μεγαλύτερη από το εκλογικό του ποσοστό.

Αυτό είναι πιθανό να αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης.

Το πρόβλημα του μικρότερου κυβερνητικού εταίρου

Ας πάρουμε το περισσότερο προφανές αριθμητικά σενάριο: μια συνεργασία Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ.

Με τις σημερινές εκτιμήσεις εδρών, ένας τέτοιος συνασπισμός μπορεί να βρεθεί κοντά στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία, χωρίς να είναι βέβαιο ότι θα την εξασφαλίζει. Η αριθμητική, όμως, είναι μόνο η μία πλευρά.

Η άλλη είναι το λεγόμενο Δίλημμα του Μικρού Εταίρου (Junior Partner’s Dilemma).

Ένα μικρότερο κόμμα που συμμετέχει σε κυβέρνηση υπό ένα πολύ ισχυρότερο κόμμα αποκτά κυβερνητική εξουσία, αλλά αναλαμβάνει ταυτόχρονα σημαντικό πολιτικό κίνδυνο. Καλείται να μοιραστεί το κόστος των κυβερνητικών αποφάσεων, ενώ το μεγαλύτερο κόμμα έχει συνήθως περισσότερες δυνατότητες να πιστωθεί τις επιτυχίες.

Για το ΠΑΣΟΚ, επομένως, η απόφαση δεν θα κριθεί μόνο από το εάν «βγαίνουν οι έδρες». Θα κριθεί και από την αναμενόμενη πολιτική απόδοση (expected payoff), τι κερδίζει από τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση και τι κινδυνεύει να χάσει στις επόμενες εκλογές.

Όσο μεγαλύτερος είναι αυτός ο κίνδυνος, τόσο υψηλότερο γίνεται και το τίμημα της συνεργασίας.

Υπάρχει εναλλακτική πλειοψηφία χωρίς το πρώτο κόμμα;

Θεωρητικά, θα μπορούσε να αναζητηθεί ένας ευρύς συνασπισμός κομμάτων απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Στην πράξη, όμως, εδώ εμφανίζεται το αντίθετο πρόβλημα.

Χρειάζονται πολλά κόμματα για να συγκεντρωθούν 151 έδρες και όσο αυξάνεται ο αριθμός των εταίρων τόσο αυξάνεται και η δυσκολία συμφωνίας.

Δεν αρκεί να συμφωνήσουν στο ποιον δεν θέλουν στην κυβέρνηση. Πρέπει να συμφωνήσουν στο ποιος θα κυβερνήσει, με ποιον πρωθυπουργό, με ποιο πρόγραμμα, με ποια κατανομή αρμοδιοτήτων και, κυρίως, σε ποια βασικά ζητήματα πολιτικής.

Επιπλέον, υπάρχουν κόμματα, όπως το ΚΚΕ, των οποίων η μέχρι σήμερα πολιτική στρατηγική δεν περιλαμβάνει συμμετοχή σε έναν τέτοιο κυβερνητικό συνασπισμό. Συνεπώς, μια αριθμητική πρόσθεση των εδρών του σε ένα υποθετικό αντι-ΝΔ μέτωπο θα δημιουργούσε περισσότερο μια μαθηματική κατασκευή παρά ένα πιθανό κυβερνητικό σενάριο.

Έτσι δημιουργείται μια ιδιόμορφη κατάσταση: το πρώτο κόμμα δεν μπορεί εύκολα να κυβερνήσει μόνο του, αλλά ούτε οι αντίπαλοί του μπορούν εύκολα να κυβερνήσουν χωρίς αυτό.

Οι δεύτερες κάλπες ως στρατηγική επιλογή

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η πιθανότητα δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης αυξάνεται.

Για το πρώτο κόμμα, η άμεση αποδοχή ενός δυσμενούς συμβιβασμού μετά τις πρώτες εκλογές μπορεί να είναι λιγότερο ελκυστική από μια νέα προσφυγή στις κάλπες. Η λογική είναι σαφής: ένα δίλημμα κυβερνησιμότητας μπορεί να οδηγήσει μέρος των ψηφοφόρων σε Στρατηγική Ψήφο (Strategic Voting), δηλαδή στην επιλογή όχι απαραίτητα του κόμματος που προτιμούν περισσότερο, αλλά εκείνου που θεωρούν ότι μπορεί να εξασφαλίσει σταθερότερη κυβέρνηση.

Η δεύτερη κάλπη, όμως, δεν αποτελεί χωρίς κόστος στρατηγική.

Το πρώτο κόμμα μπορεί να ενισχυθεί, μπορεί όμως και να υποχωρήσει. Οι μικρότεροι σχηματισμοί μπορεί να συμπιεστούν, μπορεί όμως και να συσπειρωθούν. Και ένα εκλογικό σώμα που θεωρεί ότι οδηγείται ξανά στις κάλπες για λόγους κομματικής τακτικής μπορεί να αντιδράσει διαφορετικά από αυτό που υπολογίζουν τα κομματικά επιτελεία.

Εδώ ταιριάζει περισσότερο η λογική του Παιγνίου του Δειλού (Game of Chicken). Σύμφωνα με αυτό, δύο ή περισσότεροι παίκτες επιμένουν στις θέσεις τους περιμένοντας ότι ο άλλος θα υποχωρήσει πρώτος. Όσο κανείς δεν υποχωρεί, όμως, αυξάνεται το κόστος για όλους.

Και αν ούτε η δεύτερη κάλπη δώσει λύση;

Τότε αλλάζει ολόκληρη η διαπραγμάτευση.

Αν η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να απέχει από την αυτοδυναμία και δεν υπάρχει εναλλακτική πλειοψηφία χωρίς αυτήν, οι πιθανοί εταίροι αποκτούν μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη.

Σε αυτή τη φάση μπορεί να τεθούν στο τραπέζι ζητήματα που πριν από τις εκλογές θα φαίνονταν δύσκολα: σαφής προγραμματική συμφωνία, κατανομή κρίσιμων υπουργείων, συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα μεταρρυθμίσεων ή ακόμη και το πρόσωπο του πρωθυπουργού.

Ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής θα μπορούσε, υπό πολύ συγκεκριμένες συνθήκες, να λειτουργήσει ως Σημείο Συντονισμού (Focal Point ή Schelling Point): μια λύση γύρω από την οποία μπορούν να συναντηθούν διαφορετικοί παίκτες όταν καμία από τις αρχικές τους επιλογές δεν μπορεί να επικρατήσει.

Δεν σημαίνει ότι αυτό είναι το πιθανότερο αποτέλεσμα. Σημαίνει ότι όσο μειώνονται οι διαθέσιμες επιλογές, λύσεις που αρχικά θεωρούνταν πολιτικά απαγορευτικές αποκτούν διαφορετική αξία.

Τρία σενάρια για την επόμενη ημέρα

Με τα σημερινά δεδομένα, τρεις δρόμοι φαίνονται περισσότερο άξιοι παρακολούθησης.

Ο πρώτος είναι μια δεύτερη εκλογική αναμέτρηση, με το πρώτο κόμμα να επιχειρεί να αυξήσει το ποσοστό του μέσα από την πόλωση και το αίτημα της κυβερνητικής σταθερότητας. Δεν χρειάζεται κατ’ ανάγκη να φτάσει στην αυτοδυναμία. Αρκεί να βελτιώσει αρκετά τη θέση του ώστε η επόμενη διαπραγμάτευση να γίνει με ευνοϊκότερους όρους.

Ο δεύτερος είναι μια κυβέρνηση συνεργασίας με κορμό το πρώτο κόμμα. Εφόσον κανείς δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση χωρίς αυτό και η νέα προσφυγή στις κάλπες θεωρηθεί πολιτικά ή οικονομικά επιζήμια, η πίεση για συμφωνία θα αυξηθεί. Το πραγματικό ερώτημα τότε δεν θα είναι εάν υπάρχει δυνατότητα συνεργασίας, αλλά με ποιους όρους θα δεχθεί να συμμετάσχει ο μικρότερος εταίρος.

Ο τρίτος είναι το παρατεταμένο αδιέξοδο. Εάν ούτε το πρώτο κόμμα ενισχυθεί αρκετά ούτε ένας βιώσιμος συνασπισμός καταστεί δυνατός, το σύστημα μπορεί να οδηγηθεί σε νέα εκλογική αναμέτρηση ή, υπό εξαιρετικές συνθήκες, στην αναζήτηση μιας περιορισμένης κυβέρνησης ειδικού σκοπού ή άλλης μεταβατικής πολιτικής λύσης.

Το πραγματικό παιχνίδι αρχίζει μετά την κάλπη

Για πολλά χρόνια η ελληνική πολιτική ήταν οργανωμένη γύρω από ένα σχετικά απλό ερώτημα: ποιο κόμμα θα κερδίσει τις εκλογές;

Η επόμενη αναμέτρηση μπορεί να θέσει ένα διαφορετικό ερώτημα: ποιος μπορεί να κυβερνήσει μετά τις εκλογές;

Η διαφορά είναι ουσιαστική.

Σε ένα κατακερματισμένο κομματικό σύστημα, η εκλογική δύναμη και η κυβερνητική δύναμη δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ένα κόμμα μπορεί να διαθέτει πολύ περισσότερες έδρες από οποιονδήποτε ανταγωνιστή του και παρ’ όλα αυτά να εξαρτάται από έναν μικρότερο παίκτη για να σχηματίσει κυβέρνηση. Και ένα μικρότερο κόμμα μπορεί, ακριβώς επειδή βρίσκεται ανάμεσα σε διαφορετικές πιθανές πλειοψηφίες, να αποκτήσει διαπραγματευτική ισχύ δυσανάλογη προς το ποσοστό του.

Αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη αλλαγή που υποδηλώνουν σήμερα οι αριθμοί.

Η χώρα δεν βρίσκεται ακόμη μπροστά σε ένα συγκεκριμένο κυβερνητικό αδιέξοδο. Οι εκλογές δεν έχουν γίνει και οι δημοσκοπήσεις δεν είναι αποτελέσματα. Αν όμως οι σημερινοί συσχετισμοί επιβιώσουν μέχρι την κάλπη, η επόμενη ημέρα δύσκολα θα κριθεί μόνο από τον νικητή.

Θα κριθεί από τις εναλλακτικές που διαθέτει ο καθένας, από το κόστος της άρνησης, από την ικανότητα των κομμάτων να διαπραγματευτούν και από το σημείο στο οποίο ένας συμβιβασμός θα γίνει λιγότερο δαπανηρός από τη συνέχιση της σύγκρουσης.

Στη γλώσσα της Θεωρίας Παιγνίων, η ισχύς ενός παίκτη δεν μετριέται μόνο από όσα κατέχει. Μετριέται και από το πόσο τον χρειάζονται οι υπόλοιποι.

Και αυτή τη φορά, ίσως εκεί να βρίσκεται το πραγματικό κλειδί της επόμενης κυβέρνησης.

Γιώργος Βουλγαράκης

liberal.gr

Συνέχεια...

«Τίμησε»… με σορτσάκι αυτούς που «με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη» για την πατρίδα

Γιάννης Σιδέρης

«Σήμερα μεταγγίσαμε αίμα στο συρματόπλεγμα να ζωντανέψει και να φύγει/ Σήμερα μεταγγίσαμε αίμα στον ιστό της σημαίας να δρασκελήσει τη γραμμή να λεφτερώσει τον Πενταδάκτυλο», γράφει στο «Αντίδωρο» ο Κύπριος ποιητής Ανδ. Χατζηλαμπής, για τη δολοφονία από τους Τούρκους, των δύο Κύπριων νέων, του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού.

Ήταν θα έλεγες, μια συνέχεια του Κόστα Μόντη για τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη: «Όταν εμείς εξακολουθούσαμε να γράφουμε στίχους, εκείνος διέκοπτε κι ανέβαινε στην αγχόνη».

Ο Κύπριος ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου δεν γράφει στίχους. Κάνει φιλορωσικές δηλώσεις ενώ ξευτελίζει την απόδοση τιμής στους ήρωες, όπως έγινε το Σάββατο κατά την εκδήλωση μνήμης για τους Τάσο Ισαάκ και Σολωμό Σολωμού, όπου παρουσιάστηκε με λευκό σορτσάκι!

Θυμίζουμε ότι ο 24χρονος Ισαάκ τον Αύγουστο του 1996, συμμετέχοντας σε διεθνή πορεία μοτοσικλετιστών κατά της τουρκικής κατοχής, ενεπλάκη προσπαθώντας να βοηθήσει άλλο σε συγκρούσεις μεταξύ «Γκρίζων Λύκων» και Κυπρίων διαδηλωτών. Μπλέχτηκε στο συρματόπλεγμα, δέχτηκε άγριο ξυλοδαρμό με πέτρες και ρόπαλα, και από τουρκοκύπριους αστυνομικούς. Πέθανε επί τόπου στην ουδέτερη ζώνη, 95 μέτρα από την ελληνοκυπριακή πλευρά.

Λίγες ημέρες αργότερα ο εξάδερφός του Σολωμός Σολωμού, την ημέρα της κηδείας του Τάσου, με ομάδα διαδηλωτών επέστρεψε στη νεκρή ζώνη. Ο Σολωμού κοντά στο τουρκικό φυλάκιο προσπάθησε να ανέβει στον ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία. Πυροβολήθηκε από Τούρκους στρατιώτες και ελεύθερους σκοπευτές. Τον θάνατό του είδαμε σε ζωντανή μετάδοση ανεβασμένο στο κοντάρι της σημαίας, καθώς «με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη».

Τη μνήμη αυτών των δύο, για την συμπλήρωση 30 χρόνων από τη δολοφονία τους, θέλησαν να τιμήσουν σε ειδική εκδήλωση στο Παραλίμνι της Κύπρου.

Εκλήθη και ο ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου. Το… καμάρι της Κύπρου, που δεν φτάνει που τον ψήφισαν για ευρωβουλευτή με ποσοστό 19,4%, έμειναν τόσο ευχαριστημένοι από την προάσπιση των κυπριακών συμφερόντων, που το 2026 τον εξέλεγξαν και βουλευτή με το κόμμα του «Άμεση Δημοκρατία». Φυσικά προτίμησε να παραμείνει στην Ευρωβουλή αφού εκεί είναι η καλή κονόμα.

Ο εν λόγω παρέστη στην εκδήλωση μνήμης (ευρωβουλευτής ων θυμίζουμε) με… κοντό σορτσάκι, σαν να πήγαινε στην παραλία. Τόσο τιμά τους ήρωες της μαρτυρικής πατρίδας του, ή τόσο καταλαβαίνει το βάρος των στιγμών (το πιθανότερο).

Το κελεπούρι αυτό, τον Μάιο του 2025 ταξίδεψε στη Μόσχα μαζί με άλλους ευρωβουλευτές. Σε δηλώσεις του επέκρινε την ΕΕ ότι στέλνει όπλα και χρήματα στην Ουκρανία χωρίς να επιδιώκει διάλογο με την Ρωσία. Έχει δε, χαρακτηρίσει «παράλογη και απάνθρωπη» την συνέχιση της ευρωπαϊκής στήριξης προς την Ουκρανία, υποστηρίζοντας ότι «το Κίεβο δεν πρόκειται να κερδίσει ποτέ στο πεδίο της μάχης».

Επανειλημμένως έχει ταχθεί υπέρ της διακοπής της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία και της αποκατάστασης των διπλωματικών σχέσεων με τη Ρωσία λέγοντας «οι Ρώσοι είναι αδέλφια μας» λόγω κοινής θρησκείας και αξιών.

Το… ωραιότερο: Ψήφισε «κατά» (και μετά άλλαξε την ψήφο του σε αποχή), σε ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου που ζητούσε την επιστροφή των χιλιάδων παιδιών που απήγαγε η Ρωσία από την Ουρανία, αφού κατά τη γνώμη του «Κάποια παιδιά θέλουν να μείνουν στη Ρωσία»!

Και ο φιλορωσικός οίστρος του είναι το λιγότερο. Ανάλογο οίστρο δείχνει και για την Τουρκία. Τον Αύγουστο του 2024, ανήμερα της δεύτερης φάσης της εισβολής και της επετείου δολοφονίας του Σολωμού, δημοσίευσε βίντεο με Τουρκοκύπριο influencer, στο οποίο δήλωσε: «Σε αυτή την πλευρά μου δίδαξαν τη μισή ιστορία και με έχουν χειραγωγήσει για να μισώ».

Οι δηλώσεις ως ήταν φυσικό αναπαρήχθησαν από το ψευδοκράτος ως παραδοχή Ελληνοκύπριου ευρωβουλευτή για τις βαρβαρότητες των Ελλήνων (σημ. βαρβαρότητες από παντού έχουν υπάρξει. Όμως ο εν λόγω δεν είναι ιστορικός ή πολιτικός αναλυτής. Δεν αντιλαμβάνεται ότι η θέση του ευρωβουλευτή λειτουργεί ως μεγεθυντικός φακός και προσδίδει εκμεταλλεύσιμη βαρύτητα στις δηλώσεις του).

Όχι δεν είναι προδότης. Οι προδότες είναι συνειδητοί ως τέτοιοι. Ένας ελαφρούτσικος τύπος είναι, που η διάθεση των Κυπρίων για χαβαλέ, και ιδιαίτερα της νέας γενιάς, του έδωσε αξίωμα μεγαλύτερο της αξίας του. Και για να τον επιβραβεύσουν έβαλαν και το κόμμα του στη Βουλή με 4 έδρες!

liberal.gr

Συνέχεια...

Φαήλος Κρανιδιώτης: Δεν χρειαζόμαστε «ανέγγιχτους»

Στη χώρα μας η μόνη άτυπη αριστοκρατία είναι οι Ηρωες του Εθνους μας. Δεν υπάρχει χώρος για άλλη, καλοταϊσμένη και ασύδοτη, υπεράνω των νόμων

Οι εκλογές είναι ποσοτική και όχι ποιοτική διαδικασία, χαρακτηριστικό που έχει σαν αποτέλεσμα, ενίοτε, να κάθονται στα βουλευτικά έδρανα δραπέτες/ισσες του Ψυχιατρείου, που δεν θα τους εμπιστευόσουν ούτε τον σκύλο σου να πάνε βόλτα, ή υποψήφιοι τρόφιμοι των φυλακών.

Συχνές εικόνες από τη Βουλή ή δημόσιες συζητήσεις, δηλώσεις και γεγονότα αποκαλύπτουν τον χαρακτήρα ορισμένων ανθρώπων παντελώς ακατάλληλων για οποιαδήποτε δημόσια θέση, που χρήζουν ακούσιου εγκλεισμού για αξιολόγηση στο Δρομοκαΐτειο ή είναι τόσο πρόδηλα απατεώνες, με βρόμικο μάτι, που ενστικτωδώς, όταν μιλούν, πιάνεις το πορτοφόλι σου, για να σιγουρευτείς πως δεν σ’ το τσούρνεψαν.

Η υπερπροβολή, ο νεποτισμός, άλλοτε η κομματοσκυλίαση ή η πίεση συγκεκριμένων συμφερόντων έχουν οδηγήσει στα βουλευτικά ή υπουργικά έδρανα κάτι «φρούτα», που θα τα περιγράφουμε στα εγγόνια μας και δεν θα μας πιστεύουν. Η δε κατάχρηση της βουλευτικής ασυλίας είναι μια συνεχής αθλιότητα, που έχει, σε μερικές περιπτώσεις, φέρει σε δύσκολη θέση αδικούμενους πολίτες, αστυνομικά όργανα και δικαστές ή Εισαγγελείς.

Η δική μου άποψη είναι πως όποιος αδικείται, π.χ. βιντεοσκοπείται κακουργηματικώς παράνομα, έχει το δικαίωμα να αμυνθεί τραβώντας μια ανάποδη σε αυτόν/ή που νομίζει πως είναι πάνω από τον νόμο και καταχράται των βουλευτικών προνομίων.

Θα ήταν όμως χρήσιμη μια εγκύκλιος του κ. Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, ώστε να ξεκαθαρίσουν τα όρια, ειδικά προς τα αστυνομικά όργανα, να διαλυθεί η αμηχανία τους, όταν ο δράστης φέρει τη βουλευτική ιδιότητα. Είναι αδιανόητο να τελείται κακούργημα και οι αστυνομικοί να κοιτούν, να συνεχίζεται η προσβολή της έννομης τάξης και των δικαιωμάτων των θυμάτων και να αφήνεται το έγκλημα ανενόχλητο να ολοκληρωθεί, αναμένοντας μόνον την μακρά διαδικασία της άρσης ασυλίας.

Θα δώσω ένα ακραίο παράδειγμα. Εάν ένας βουλευτής επιτεθεί σε πολίτη με ένα όπλο, αποπειρώμενος να τον σκοτώσει -κακούργημα-, ο πολίτης έχει δικαίωμα στη νόμιμη άμυνα, να χρησιμοποιήσει την απαραίτητη βία για να σταματήσει την προβολή. Εάν η επίθεση γίνει παρουσία αστυνομικών, οι αστυνομικοί έχουν το καθήκον να ασκήσουν την απαραίτητη βία για να σταματήσουν το έγκλημα και να προστατεύουν το θύμα.

Το ίδιο πρέπει να ισχύει για οποιοδήποτε αδίκημα, να αμύνεται ο πολίτης και να επεμβαίνει δυναμικά η Αστυνομία στο αυτόφωρο πλημμέλημα ή κακούργημα που τελούν πολιτικά πρόσωπα με εκ του νόμου ασυλία και μετά να ακολουθήσουν οι υπόλοιπες διαδικασίες για την άρση της ασυλίας.

Είναι αδιανόητο να έχουμε κάστα «ανέγγιχτων», όχι όπως η κατώτατη κάστα της Ινδίας, αλλά… ανώτατη, ένα είδος πολιτών που είναι «πιο ίσοι από τους άλλους».

Είναι μια στρέβλωση που απονομιμοποιεί την κοινοβουλευτική δημοκρατία στα μάτια των πολιτών. Και φυσικά υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα, εσωτερικό του κοινοβουλίου. Δεν γνωρίζω παρά ακροθιγώς τα του πειθαρχικού ελέγχου σε βάρος βουλευτών, αλλά δεν έχω ακούσει κάποια συνέπεια που να συμμόρφωσε οποιονδήποτε ή οποιαδήποτε βουλευτή που υπέπεσε σε αναξιοπρεπή, χυδαία, αξιόποινη συμπεριφορά.

Είναι δυνατόν να παραμένεις μέλος του κοινοβουλίου, οτιδήποτε κι αν κάνεις, όσο παράνομο, βάναυσο ή ανισόρροπο και αν είναι; Πάντοτε ήμουν υπέρ της κατάργησης της ασυλίας, η οποία να ισχύει μόνον για όσα έχουν να κάνουν αμιγώς με την πολιτική – κοινοβουλευτική δράση, π.χ. όσα λες στις τοποθετήσεις σου, στις ομιλίες σου στη Βουλή. Για οτιδήποτε άλλο, η μεταχείριση θα πρέπει να είναι όπως για τον οποιονδήποτε πολίτη της χώρας.

Σύλληψη για αυτόφωρα αδικήματα, προσαγωγή στον Εισαγγελέα και παραπομπή στο Δικαστήριο ή στον Ανακριτή, αν είναι κακούργημα, με το ίδιο ερώτημα που ισχύει για οποιονδήποτε κατηγορούμενο/η πολίτη: προσωρινή κράτηση ή ελεύθερος/η με ή χωρίς όρους. Στη χώρα μας η μόνη άτυπη αριστοκρατία, είναι οι Ηρωες του Εθνους μας. Δεν χρειαζόμαστε άλλη, καλοταϊσμένη και ασύδοτη, υπεράνω των νόμων.

Φαήλος Κρανιδιώτης

*Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς

Συνέχεια...

«Η μαύρη αντίδραση ανάβει τη φωτιά του εμφυλίου»

Σάκης Μουμτζής

Αυτός είναι ο τίτλος της φιλοεαμικής εφημερίδας «Ελευθερία» της Θεσσαλονίκης, την 1η Δεκεμβρίου 1944, ευθύς ως έγινε γνωστό πως ο Σκόμπι ζήτησε μέχρι την 10η Δεκεμβρίου τον αφοπλισμό των όλων ανταρτικών σωμάτων, καθώς εθεωρούντο εθελοντικοί σχηματισμοί.

Αυτός ο πύρινος τίτλος είχε και τη συνέχεια του προσαρμοσμένη στα της πόλης μας. Εκφραστής της «μαύρης αντίδρασης» ήταν ο συνήθης ύποπτος, ο στρατιωτικός διοικητής Χρήστος Αβραμίδης. Αυτός εξοπλίζει φασίστες αξιωματικούς, όπως καταγγέλλει η εφημερίδα. Ο Στέφανος Σαράφης παρενέβη και υπογράμμισε πως αρμόδια για τη διάλυση των αντάρτικων δυνάμεων ήταν μόνον η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, αγνοώντας πως αυτή η κυβέρνηση, στην οποία συμμετείχε και το ΚΚΕ—ΕΑΜ, εκχώρησε τη συγκεκριμένη αρμοδιότητα στον στρατηγό Σκόμπι. 

Μερικές μέρες πριν, στις 22 Νοεμβρίου, έφτασε στη Θεσσαλονίκη ο Σκόμπι συνοδευόμενος από τον υπουργό Εσωτερικών της κυβέρνησης Φίλιππο Μανουηλίδη, εκ των εμπίστων του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου. Συναντήθηκε με τον Ευριπίδη Μπακιρτζή και του έθεσε το αντικείμενο της έκτακτης επίσκεψής του στη Θεσσαλονίκη. Αφορούσε τις αυθαιρεσίες στις οποίες προέβαινε η Πολιτοφυλακή και ζήτησε από τον Μπακιρτζή να σεβαστεί τη νομιμότητα, που είχε παραβεί ήδη ο ΕΛΑΣ εισερχόμενος στη Θεσσαλονίκη. Η συζήτηση έγινε παρόντος του Βρετανού προξένου Ραπ, ο οποίος επιβεβαίωσε τις έκνομες δραστηριότητες των οργανώσεων του ΚΚΕ. Ο Μπακιρτζής για να καθησυχάσει τον Σκόμπιτον διαβεβαίωσε ότι θα εκδώσει σχετική διαταγή. 

Τι είχε συμβεί που ανάγκασε τους Σκόμπι και Μανουηλίδη να έρθουν στη Θεσσαλονίκη; Βουλευτές του κόμματος Φιλελευθέρων συνεχώς κατήγγειλαν για τις συλλήψεις και τις εκτελέσεις πολιτών οι οποίοι δεν είχαν ίχνος συνεργασίας με τους κατακτητές. Απλώς το ΚΚΕ τους θεωρούσε ως εν δυνάμει αντιπάλους και έπρεπε να τους εξουδετερώσει. Επικεφαλής αυτών των βουλευτών ήταν ο Λεβαντής. Αψευδής μάρτυρας των καταγγελιών ήταν ένα γεγονός που συνέβη ενώ ο Σκόμπι βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη. Δύο πολιτοφύλακες, ενώ διεξάγονταν οι παραπάνω συνομιλίες, εισέβαλαν στο σπίτι ενός συνεργάτη του στρατιωτικού διοικητή Αβραμίδη για να τον συλλάβουν. Η φρουρά του Αβραμίδη συνέλαβε τους πολιτοφύλακες, ενημέρωσε τους Βρετανούς οι οποίοι ζήτησαν από τον Γ. Μόδη εξουσιοδότηση για να τους φυλακίσουν. Ο Αβραμίδης για να αποφύγει μια περαιτέρω όξυνση στις σχέσεις του με το ΕΑΜ—ΚΚΕ παρέδωσε τους δύο πολιτοφύλακες στον ΕΛΑΣ για «ασφαλή φύλαξη». Αγνοούσε ότι τέτοιες χειρονομίες δε φέρνουν κανένα αποτέλεσμα, αφού ο ίδιος αποτελούσε το «κόκκινο πανί» για το ΚΚΕ. 

Ο Σκόμπι αναχώρησε αυθημερόν για Αθήνα, ενώ ο Μανουηλίδης συνέχισε τον κύκλο των επαφών του ώστε να ομαλοποιηθεί η ζωή στη Θεσσαλονίκη, καθώς για το πρόβλημα έκανε δήλωση και ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου. Βέβαια, το ΚΚΕ αρνείτο πως η κατάσταση ήταν έκρυθμη και απέδιδε τις σχετικές φήμες στους «γνωστούς κύκλους της αντίδρασης», σύμφωνα με την απάντηση του «Ριζοσπάστη», ενώ υπενθύμισε στον πρωθυπουργό πως ο ΕΛΑΣ και η Πολιτοφυλακή είναι βραχίονες της Εθνικής Κυβέρνησης. 

Αλλά οι περιπέτειες του Αβραμίδη συνεχίζονταν, όταν συνέλαβε πέντε πολιτοφύλακες, κάτι που προκάλεσε την παρέμβαση του ίδιου του επικεφαλής της Εθνικής Πολιτοφυλακής Βενετσανόπουλου. Ο Αβραμίδης τον απέπεμψε με τη συμβουλή να «μην ανακατώνεται στις υποθέσεις του». Και σα να μην έφταναν όλα αυτά ο πλωτάρχης που διόρισε για να επιβλέψει την κατάταξη των ναυτών της κλάσης 1936,απέπεμπε τους κομμουνιστές που προσέρχονταν, επικαλούμενος εντολή του Αβραμίδη. Ως γνωστόν, όταν προκηρύχθηκε η σύσταση του σώματος της Εθνοφυλακής (κλάση 1936) από την κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, ο Γ. Σιάντος, στις 22 Νοεμβρίου 1944, κάλεσε τα μέλη του ΚΚΕ, του ΕΛΑΣ και της Πολιτοφυλακής να καταταγούν, αφού προηγουμένως λάμβαναν οδηγίες για τα καθήκοντά τους. Οι Βρετανοί εκτιμούσαν πως με τη σύσταση αυτού του σώματος με τους εφέδρους του 1936 οι Μόδης και Αβραμίδης θα αποκτούσαν την απαραίτητη ισχύ. 

Τελικά τίποτα από αυτά δε συνέβη. Αμφότεροι, ευθύς ως ξέσπασαν οι συγκρούσεις στην Αθήνα, καθαιρέθηκαν για να επανέλθουν πανηγυρικά μετά την 17η Ιανουαρίου 1945. Το πρόβλημα της αποστράτευσης των ανταρτών ή το πρόβλημα του πώς θα συγκροτηθεί ο Εθνικός Στρατός αφορούσε σε τελική ανάλυση τον έλεγχο των μετέπειτα εξελίξεων. 

https://www.makedonikanea.gr/arthrografia/i-mayri-antidrasi-anabei-ti-fotia-toy-emfylioy

Συνέχεια...

Κρατικές συμβάσεις 9 εκατ. ευρώ στην οικογενειακή εταιρεία του Χριστοδουλάκη που λέει ότι το Μαξίμου "μοιράζει χρήμα σε ημετέρους και δεξιές ακρίδες"

Απάντηση στο δημοσίευμα της εφημερίδας «Δημοκρατία», το οποίο κάνει λόγο για δημόσιες συμβάσεις ύψους τουλάχιστον 9 εκατ. ευρώ με την οικογενειακή επιχείρηση του Μανώλη Χριστοδουλάκη από το 2019 και μετά, έδωσε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, καταγγέλλοντας προσωπική και πολιτική στοχοποίησή του.

Ο κ. Χριστοδουλάκης χρησιμοποιεί ιδιαίτερα υψηλούς τόνους στην ανάρτησή του, υποστηρίζοντας ότι πίσω από το δημοσίευμα βρίσκονται «συστήματα και συμφέροντα» που επιχειρούν να πλήξουν στελέχη του ΠΑΣΟΚ τα οποία υπερασπίζονται την πολιτική αυτονομία της παράταξης.

«Δεν θα κάνω ποτέ στη ζωή μου, ούτε άμεσο ούτε έμμεσο συνομιλητή τον βούρκο, και όσους κυλιούνται από συνήθεια ή ανάγκη στις λάσπες και τους βάλτους», αναφέρει στην αρχή της τοποθέτησής του και συνεχίζει: «Δεν με τρόμαξε ποτέ η προσωπική μου στοχοποίηση από συστήματα και συμφέροντα που εξυπηρετούν με όρους υπονόμου διεφθαρμένα κέντρα και μηχανισμούς».

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ παραπέμπει σε ανακοίνωση της Datamed για την υπόθεση και διαμηνύει ότι δεν πρόκειται να αλλάξει πολιτική στάση εξαιτίας της επίθεσης που, όπως λέει, δέχεται: «Αν νομίζουν κάποιοι ότι με τον τρόπο αυτό θα λυγίσουμε, θα συμβιβαστούμε, ή θα βάλουμε νερό στο κρασί μας, σας έχω νέα: είστε βαθιά νυχτωμένοι!».

Παράλληλα, συνδέει ευθέως την υπόθεση με την εσωκομματική και ευρύτερη πολιτική συζήτηση για τη στρατηγική του ΠΑΣΟΚ, επαναλαμβάνοντας τη θέση του υπέρ της αυτόνομης πορείας του κόμματος. Όπως σημειώνει, έχει υποστηρίξει «με πάθος και κόστος το πρόταγμα της πολιτικής αυτονομίας» τόσο στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ όσο και στις δημόσιες παρεμβάσεις του, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν πρόκειται να κάνει «ούτε μισό χιλιοστό πίσω».

Αναλυτικά η ανάρτηση Χριστοδουλάκη:

«Δεν θα κάνω ποτέ στη ζωή μου, ούτε άμεσο ούτε έμμεσο συνομιλητή τον βούρκο, και όσους κυλιούνται από συνήθεια ή ανάγκη στις λάσπες και τους βάλτους.

Δεν με τρόμαξε ποτέ η προσωπική μου στοχοποίηση από συστήματα και συμφέροντα που εξυπηρετούν με όρους υπονόμου διεφθαρμένα κέντρα και μηχανισμούς.

Αν νομίζουν κάποιοι ότι με τον τρόπο αυτό θα λυγίσουμε, θα συμβιβαστούμε, ή θα βάλουμε νερό στο κρασί μας, σας έχω νέα: είστε βαθιά νυχτωμένοι!

Είμαι περήφανα από εκείνους που σηκώνω μαζί με το ΠΑΣΟΚ και τους χιλιάδες γνωστούς και ανώνυμους αγωνιστές του σε κάθε πόλη, κάθε χωριό και κάθε γειτονιά της Ελλάδας τη σημαία της πολιτικής αλλαγής.

Εχω υποστηρίξει με πάθος και κόστος το πρόταγμα της πολιτικής αυτονομίας του πολιτικού μου χώρου, επίσημα και θεσμικά στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, πολιτικά σε κάθε δημόσια εμφάνιση μου. Και θα συνεχίσω να το κάνω χωρίς δεύτερη σκέψη. Γιατί είναι αυτό που πιστεύω, και στα πιστεύω μου δεν έχω μάθει να κάνω ούτε μισό χιλιοστό πίσω.

Τα όνειρα και οι φιλοδοξίες μου έχουν την παράταξη μου μεγάλη και ισχυρή, και την πολιτική αλλαγή στη χώρα να γίνεται πράξη μέσα από τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις ερχόμενες εκλογές. Τροφοδοτούνται μόνο από την αγάπη, τη φιλία και τη συντροφικότητα όσων μοιραζόμαστε τις ίδιες αγωνίες και τα ίδια όνειρα. Και σας έχω νέα επίσης: αυτή η αγάπη και αυτό πάθος δεν ανταλλάζεται και δεν αγοράζεται, όπως τα στημένα δημοσιεύματα σας.

Δεν είμαι ο μόνος από το ΠΑΣΟΚ που στοχοποιείται. Είναι όλα τα στελέχη του εκείνα που κάνουν την παράταξη μη βολική για όσους την θέλουν μικρή, διαχειρίσιμη και συμπληρωματική. Σας έχω νέα και εδώ: αυτό δεν θα συμβεί ποτέ!

Ελάτε με όποιον τρόπο θέλετε, ξέρουμε πως έχετε πολλούς. Θα είμαστε εδώ.

Επειδή η λάσπη πρέπει να απαντάται και επί της ουσίας, για το σημερινό συκοφαντικό πρωτοσέλιδο της Δημοκρατίας παραπέμπω στην ανακοίνωση της εταιρείας:

👉 https://www.facebook.com/share/p/19QbCarf47/?mibextid=wwXIfr»

Τι απαντά η Datamed για τις συμβάσεις

Η Datamed, από την πλευρά της, απορρίπτει το περιεχόμενο του δημοσιεύματος της εφημερίδας «Δημοκρατία» και υποστηρίζει ότι παρουσιάζονται ως απευθείας αναθέσεις διαδικασίες που στην πραγματικότητα αφορούν συμβόλαια συντήρησης και τεχνικής υποστήριξης συστημάτων και εφαρμογών που η ίδια έχει εγκαταστήσει σε δημόσιους φορείς ύστερα από διαγωνισμούς.

Ειδικότερα, για τη «διαδικασία διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση», η εταιρεία αναφέρει ότι αφορά έργα στα οποία διαθέτει την ιδιοκτησία του σχετικού λογισμικού και την απαιτούμενη τεχνογνωσία. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με την ίδια, τα μεταγενέστερα συμβόλαια συντήρησης και υποστήριξης δεν μπορούν για λόγους «τεχνικής μοναδικότητας» να ανατεθούν σε διαφορετικό ανάδοχο. «Το αντίθετο, εκτός από παράνομο θα ήταν και τεχνικά αδύνατο», αναφέρει η Datamed, προσθέτοντας ότι η ίδια πρακτική ακολουθούνταν και πριν από την περίοδο στην οποία αναφέρεται το δημοσίευμα και απορρίπτοντας συνεπώς την απόδοση πολιτικών χαρακτηριστικών στις συγκεκριμένες συμβάσεις. «Άρα η υπόνοια για μη νόμιμη διαδικασία είναι καθαρά συκοφαντική», τονίζει.

Η εταιρεία δηλώνει ακόμη ότι, κατά την περίοδο που εξετάζει η εφημερίδα, έλαβε μία σύμβαση με διαδικασία απευθείας ανάθεσης, από οργανισμό στον οποίο υπήρχαν ήδη εγκατεστημένα δικά της συστήματα και εφαρμογές. Όπως υποστηρίζει, η συγκεκριμένη ανάθεση έγινε κατά την έξαρση της πανδημίας, λόγω των έκτακτων συνθηκών και με «απόλυτα νόμιμη διαδικασία». Παράλληλα, η Datamed απορρίπτει την προσπάθεια, όπως τη χαρακτηρίζει, να συνδεθεί η επιχειρηματική δραστηριότητά της με συγκεκριμένη κυβέρνηση. Επισημαίνει ότι δραστηριοποιείται επί τρεις δεκαετίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, έχοντας συνεργαστεί με το Δημόσιο σε περιόδους διαφορετικών κυβερνήσεων.

«Εκτός αν κάποιοι θεωρούν ότι για να μπορεί να δουλέψει μια επιχείρηση στην Ελλάδα σήμερα, προϋπόθεση δεν αποτελεί η διαχρονική της επάρκεια επί των παρεχόμενων υπηρεσιών της, αλλά η πολιτική ταυτότητα των συμμετεχόντων σε αυτή», σημειώνει και χαρακτηρίζει «καθαρά συκοφαντική» οποιαδήποτε υπόνοια πολιτικής εξάρτησης. Η εταιρεία καταλήγει ότι επιφυλάσσεται «για κάθε νόμιμο μέσο» προκειμένου να προστατεύσει το κύρος και την αξιοπιστία της.

Τι αναφέρει η «Δημοκρατία» για τον Χριστοδουλάκη

Το δημοσίευμα της «Δημοκρατίας» υποστηρίζει ότι η Datamed, στην οποία, σύμφωνα με την εφημερίδα, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος είναι ο πατέρας του Μανώλη Χριστοδουλάκη και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου ο αδελφός του, έχει εισπράξει τουλάχιστον 9 εκατ. ευρώ από δημόσιες συμβάσεις από το 2019 και μετά.

Κατά την εφημερίδα, πρόκειται για περισσότερες από 170 συμβάσεις, ενώ υποστηρίζεται ότι σημαντικό μέρος τους προέκυψε είτε μέσω απευθείας αναθέσεων είτε μέσω «διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση». Η «Δημοκρατία» σημειώνει επίσης ότι το ποσό των 9 εκατ. ευρώ αποτελεί, κατά τον ισχυρισμό της, «μετριοπαθή υπολογισμό», καθώς θεωρεί ότι ενδέχεται να υπάρχουν και άλλες συμβάσεις.

Η εφημερίδα επιχειρεί, ωστόσο, να συνδέσει την επαγγελματική του διαδρομή με το αντικείμενο της εταιρείας, επικαλούμενη τις σπουδές του στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΕΜΠ με κατεύθυνση στο λογισμικό, στα υπολογιστικά συστήματα και στη βιοϊατρική, καθώς και την επαγγελματική του δραστηριότητα στον χώρο της Πληροφορικής Υγείας.

Συνέχεια...

Κόμμα Καρυστιανού: Γιατί χάνεται μέσα σε δύο μήνες η «Ελπίδα» της προέδρου Μαρίας

Πάνω από 20 στελέχη εγκατέλειψαν το κίνημα και πέρασαν από την κριτική στον σαρκασμό - Ρήξη και με τον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων Τεμπών - Αμφιλεγόμενες τοποθετήσεις και συμπεριφορές επιβαρύνουν τη δημόσια εικόνα - Τι απαντά η ίδια

Ως συνωστισμός προβεβλημένων στελεχών που διαγκωνίζονται για το ποιος θα περάσει πρώτος τη θύρα εξόδου θα μπορούσε να περιγραφεί αυτό που συμβαίνει εσχάτως στην Ελπίδα για τη Δημοκρατία, καθώς πάνω από 20 μέλη, πιθανότατα περιωπής, έσπευσαν να εγκαταλείψουν το κίνημα, όπως αυτοαποκαλείται, της Μαρίας Καρυστιανού.

Την ίδια στιγμή, σε ό,τι αφορά τις δημοσκοπήσεις, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία εμφανίζει μια σπάνια φυγόκεντρη τάση, αν όχι πρωτοφανή για έναν φορέα που διανύει την πρώιμη βρεφική ηλικία του: σήμερα βρίσκεται κάτω από το 7,5% (Marc), ενώ τον Μάιο είχε μετρηθεί έως και στο 13,10%.

Η δημοσκοπική πτώση είναι ιλιγγιώδης, της τάξης του 43,5%, μέσα σε μόλις δύο μήνες. Και η εικόνα προβληματίζει όλο και περισσότερο όσο πιο πίσω στο πρόσφατο παρελθόν ανατρέχει κανείς. Σε περιόδους κατά τις οποίες η Μαρία Καρυστιανού έχαιρε σχεδόν καθολικής αποδοχής με ποσοστά δημοφιλίας που πλησίαζαν το 70%. Τότε που προσωπικότητες του βεληνεκούς Λάκη Λαζόπουλου, Νίκου Κοτζιά, Ελενας Ακρίτα κ.ά. υποστήριζαν με θέρμη δημοσίως ότι η κυρία Καρυστιανού θα έπρεπε να κυβερνήσει τη χώρα ως πρωθυπουργός ή, τουλάχιστον, να εκπροσωπεί την Ελλάδα ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Σε εκείνη τη φάση, στο πρόσωπο της κυρίας Καρυστιανού, μίας από τις 57 χαροκαμένες μάνες των Τεμπών, συμβολοποιούνταν ευρύτερες συλλογικές προσδοκίες, κυρίως ιδεαλιστικής και ρομαντικής φύσης - δικαιοσύνη, κάθαρση, αξιοκρατία, ειλικρίνεια, διαφάνεια, λογοδοσία, δημοκρατία.

Είτε με τη ρητορική μιας ακραιφνούς ισοπέδωσης («να πάνε όλοι φυλακή») που ερωτοτροπεί απροκάλυπτα με τον πλέον σκληροπυρηνικό λαϊκισμό, είτε εντελώς αφηρημένα, σε επίπεδο ευχολογίου και χωρίς την παραμικρή νύξη για το πώς θα επιτευχθεί η μετάβαση από την άδικη στη δίκαιη κοινωνία. Και από έναν σχηματισμό μάλιστα που γεννήθηκε μέσα από μια αδιαμφισβήτητη οργή, από αγανάκτηση, από τον πόθο για αλλαγή των κακώς κειμένων στην Ελλάδα, αλλά χωρίς την παραμικρή πρότερη εμπειρία, όχι μόνο από τη διαχείριση των κοινών, αλλά ούτε καν τη συμμετοχή σε αυτά.

Το βιογραφικό της κυρίας Καρυστιανού πριν από την τραγωδία που άλλαξε τη ζωή της δεν συμπεριελάμβανε κάποια, συστηματική τουλάχιστον, ανάμειξη στα δημόσια πράγματα. Ηταν περισσότερο γνωστή για την εναλλακτική προσέγγισή της στην Ιατρική, ως εξειδικευμένη παιδίατρος σε νέου τύπου θεραπείες (Μεταβολομική, Κβαντική Ιατρική, Γνωστική Ομοιοπαθητική, Functional Medicine, Νευροανάδραση) και ως πιστοποιημένη σύμβουλος θηλασμού.

Καρυστιανού: Θα υπάρξουν νομικές συνέπειες για όσους δεν εξηγήσουν όσα λένε

Η ίδια πάντως στην σκιά των εξελίξεων επέλεξε να βγει στην τηλεόραση το πρωί της Δευτέρας και να μιλήσει για το κύμα αυτ΄λο των αποχωρήσεων αλλά και των αιχμών που αφήνουν τα στελέχη που εγκαταλείπουν την προσπάθεια.

Όπως είπε χαρακτηριστικά στο MEGA «δεν μπορεί ο καθένας να λέει ό,τι του κατέβει». Η κυρία Καρυστιανού υποστήριξε, επίσης, ότι «έχω την πληροφορία πως έρχονται δίπλα μας να βγουν μια φωτογραφία και να δηλώσουν το όνομά τους, και μετά από λίγες ημέρες τους πλησιάζει το σύστημα. Εγώ γίνομαι κοινωνός τέτοιων πληροφοριών που μου ταιριάζουν με αυτά που βλέπω».

Στο πλαίσιο αυτό η Μαρία Καρυστιανού αναφέρθηκε στην αποχώρηση του Κώστα Ντουντουλάκη που άφησε αιχμές για «απολυταρχικά προσωποπαγές διευθυντήριο Καρυστιανού - Γρατσία» και είπε «τον κύριο που είδα χθες, δεν τον γνωρίζω, δεν έχει εισφέρει τίποτα και ξαφνικά λέει αποχωρώ, δεν μπορεί να μείνουμε σε αυτό». Αναφέρθηκε δε και στον μέχρι πρότινος εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος, Θανάση Αυγερινό λέγοντας «εγώ θα περιμένω από τον κ. Αυγερινό να μας δώσει αποδεικτικά στοιχεία. Αφού δεν τα έδωσε σε εμάς και προτίμησε τον δημόσιο διάλογο, έστω δημόσια να αποδείξει αυτά που λέει».

Αβολες συγγένειες

Ερευνα που δημοσιεύτηκε το τρίτο δεκαήμερο του Μαρτίου προσδιόριζε την πρόθεση του εκλογικού σώματος να στηρίξει την κυρία Καρυστιανού στο 30,6%. Συγκεκριμένα, στην ερώτηση «πόσο πιθανό είναι να στηρίξετε ένα νέο κόμμα με αρχηγό την κυρία Μ. Καρυστιανού;» το 9,6% του δείγματος απάντησε «σίγουρα θα το ψήφιζα» και το 21% «μάλλον θα το ψήφιζα». Το συνολικό μερίδιο του 30,6% υπερέβαινε τις επιδόσεις του Αλέξη Τσίπρα ξεκάθαρα, με διαφορά σχεδόν 10 μονάδων.

Σημειωτέον, όμως, ότι στη δεδομένη στιγμή τόσο η κυρία Καρυστιανού όσο και ο κ. Τσίπρας δεν είχαν κάνει ακόμη τα εγκαίνια των νέων κομματικών οχημάτων τους.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, η θεμελιώδης απορία αφορά τον δημοσκοπικό κατήφορο: πρώτον πού οφείλεται και πώς εξηγείται, δεύτερον εάν και πού θα σταματήσει.

Το βέτο και το ακίνητο

Στην τρέχουσα φάση, στον απόηχο του ντόρου εξαιτίας της ομαδικής εξόδου προβεβλημένων στελεχών της, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία ως προς την εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος εμφανίζει μερίδιο 7,4% και κατατάσσεται στην 5η θέση, πίσω από Ν.Δ., ΕΛΑΣ, ΠΑΣΟΚ και Ελληνική Λύση. Αυτή είναι η εικόνα που αποτυπώνει η πιο πρόσφατη δημοσκόπηση, την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου, από τη Marc για το «Πρώτο Θέμα».

Στην αμέσως προηγούμενη σφυγμομέτρηση από την ίδια εταιρεία, περίπου έναν μήνα πριν, το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού εμφάνιζε διψήφιο ποσοστό 10,5% και μοιραζόταν με το ΠΑΣΟΚ την 3η θέση.

Οι αριθμοί, λοιπόν, μαρτυρούν ότι μέσα σε ένα διάστημα μόλις 4 εβδομάδων το κίνημα της κυρίας Καρυστιανού έχει χάσει πάνω από 3 ποσοστιαίες μονάδες. Μια απώλεια η οποία αντιστοιχεί στο 29,5% της δύναμης που εμφάνιζε προηγουμένως ο αρτισύστατος κομματικός σχηματισμός.

Κι αυτή η αρνητική διαφορά ανάμεσα στις δύο έρευνες δεν συναρτάται ούτε με το τελευταίο κύμα αποχωρήσεων των πιο αναγνωρίσιμων στελεχών του (Κοκοτσάκης, Αυγερινός, Μουτσάτσου, Κοτσόργιος, Ιωαννίδου κ.ά.), ούτε με την κατάσταση εσωτερικής σύγχυσης που φαίνεται να επικρατεί επί του παρόντος στην Ελπίδα για τη Δημοκρατία.

Αν ανατρέξει κάποιος στα γεγονότα που θα μπορούσαν να έχουν μεταστρέψει την κοινή γνώμη έτσι ώστε από την πρόθυμη και ενστικτώδη συμπάθεια να περάσει στις δεύτερες σκέψεις και την αναθεώρηση στάσης απέναντι στην κυρία Καρυστιανού, στο διάστημα Ιούνιος - Ιούλιος 2026 καταγράφονται συμβάντα όπως: α) η συμπλήρωση δύο μηνών ζωής του κόμματος Ελπίδα για τη Δημοκρατία/Μαρία Καρυστιανού Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών.

Υπενθυμίζεται ότι το λανσάρισμά του έγινε μόλις την 21η Μαΐου στη Θεσσαλονίκη και μία εβδομάδα πριν από τα αντίστοιχα αποκαλυπτήρια της ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα. β) Τις πρώτες ημέρες του Ιουλίου την επικαιρότητα απασχόλησε η υπόθεση ενός ακινήτου, το οποίο φέρεται να περιήλθε στην κυριότητα της κυρίας Καρυστιανού κατόπιν πλειστηριασμού. Διευκρινίστηκε ότι από αμιγώς νομικής άποψης ουδέν μεμπτόν υπήρχε - εξάλλου, επρόκειτο για ένα μικρό διαμέρισμα, το οποίο αποκτήθηκε από μια εταιρεία συμφερόντων της κυρίας Καρυστιανού και του πρώην συντρόφου της. Η ίδια απέκρουσε οποιαδήποτε μομφή περί ηθικής αντίφασης και υποκρισίας, διατρανώνοντας ότι θα εξακολουθήσει «τον αγώνα κατά των funds». Καθώς επίσης ότι επρόκειτο για λάσπη και απόπειρα εκβιασμού εκ μέρους των εχθρών της κ.λπ. γ) Υπήρξε μια δήλωση που θα μπορούσε να εκληφθεί ακόμη και ως γκάφα ολκής, όταν η κυρία Καρυστιανού στηλίτευσε την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης με εκφράσεις ιδιαιτέρως αιχμηρές, του τύπου «η σκόπιμη μη άσκηση του βέτο στην αναβάθμιση της Τουρκίας συνιστά εθνική προδοσία».

Η συγκεκριμένη, σκαιά, αποστροφή της κυρίας Καρυστιανού θύμιζε μία προηγούμενη πολυσυζητημένη ενέργειά της, τον Ιούνιο του 2025, όταν υπέβαλε μήνυση επί εσχάτη προδοσία εις βάρος 14 βουλευτών της Ν.Δ., απαιτώντας παράλληλα από τη Βουλή των Ελλήνων να άρει την ασυλία των εναγομένων.

Η ατάκα για το βέτο θύμιζε επίσης τις βολές της κυρίας Καρυστιανού κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη, τον οποίο επίσης έχει κατηγορήσει επανειλημμένως για έσχατη προδοσία. Ομως, σε ό,τι αφορά την κατά τη γνώμη της «δουλικότητα» της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας και την παραμέληση του βέτο, η κυρία Καρυστιανού λησμόνησε ότι η επιλογή της αρνησικυρίας δεν υφίσταται στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Στο οποίο ανήκουν αμφότερες, Ελλάδα και Τουρκία.

Ενάντια στον Σύλλογο

Συνεχίζοντας τη διερεύνηση για το τι μπορεί να πήγε στραβά και ράγισε η δημόσια εικόνα, εντός και εκτός του στενού κύκλου της, τον Φεβρουάριο η Μαρία Καρυστιανού είχε διατυπώσει την εξόχως αμφιλεγόμενη άποψη ότι «οι αμβλώσεις είναι θέμα διαβούλευσης». Αιφνιδιάζοντας και απογοητεύοντας όσους και όσες τη θεωρούσαν γυναίκα προοδευτικών και σύγχρονων αντιλήψεων.

Και λίγο πριν, περί το μέσον του Ιανουαρίου 2026, είχε λάβει χώρα το τελευταίο, πικρό επεισόδιο της εσωτερικής διαμάχης που σοβούσε από καιρό με τα υπόλοιπα μέλη του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών: η Μαρία Καρυστιανού παραιτήθηκε από την προεδρία ενός φορέα στην ίδρυση του οποίου είχε πρωτοστατήσει και με τον οποίο είχε ταυτιστεί όσο κανένα άλλο μέλος του.

Στην ανακοίνωσή της, η κυρία Καρυστιανού εξηγούσε ότι οδηγήθηκε στην παραίτηση επειδή «εντέλει ο διχασμός επικράτησε» και ότι εκείνη είχε αντέξει τις συνεχείς «τρικλοποδιές» που είχε εκ των έσω όταν επικρατούσαν κομματικά κριτήρια.

Από την πλευρά τους, τα υπόλοιπα μέλη αντέκρουσαν όσα ισχυρίστηκε η κυρία Καρυστιανού, εστιάζοντας στην ουσία: ότι ήταν ασύμβατος ο ρόλος της κομματάρχισσας (μολονότι τότε ακόμη δεν είχε ιδρύσει επισήμως την Ελπίδα για τη Δημοκρατία) με εκείνον της επικεφαλής ενός μη πολιτικού φορέα με πολύ συγκεκριμένο προφίλ και στοχοθεσία.

«Είναι αυτονόητο ότι η κυρία Καρυστιανού μπορεί να πραγματοποιεί οποιαδήποτε πολιτική δραστηριότητα, όχι όμως εκπροσωπώντας τον Σύλλογο ή χρησιμοποιώντας την ιδιότητα της προέδρου του Συλλόγου Συγγενών των Θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών. Δεν θα επιτρέψουμε ο Σύλλογος των Συγγενών του εγκλήματος των Τεμπών να αποτελέσει όχημα για προσωπικές φιλοδοξίες και επιδιώξεις» ανέφεραν, με χαρακτηριστική αυστηρότητα, οι εναπομείναντες στον Σύλλογο. Και κατ' ιδίαν καταλόγιζαν ευθέως στην κυρία Καρυστιανού εκμετάλλευση της προβολής που της εξασφάλιζε ο Σύλλογος προς ίδιον πολιτικό όφελος.

Στο ίδιο κεφάλαιο της εσωτερικής ρήξης με τους υπόλοιπους τραγικούς γονείς και συγγενείς, θα πρέπει να προστεθεί και η κόντρα της κυρίας Καρυστιανού με τον Νίκο Πλακιά, έναν πατέρα που έχασε δύο κόρες και μία ανιψιά στα Τέμπη. Την άβυσσο που ανοιγόταν, σχεδόν από την αρχή ανάμεσά τους, βάθυναν εις άπειρον οι κατηγορίες του Πλακιά για αδιαφάνεια στη διαχείριση των εσόδων από τη μεγάλη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο εις μνήμην των θυμάτων, τον Οκτώβριο του 2024.

Το ναδίρ πάντως σε αυτή τη διαμάχη θα πρέπει να ήταν το εξώδικο που έστειλε η Μ. Καρυστιανού στον κ. Πλακιά. Μια πραγματικά οδυνηρή, γενικότερα ντροπιαστική, εξέλιξη ανάμεσα σε δύο γονείς που μοιράζονταν τον ίδιο αδιανόητο πόνο.

Χωρίς κάλυψη

Η στιγμή που η persona της μάνας Καρυστιανού αποκολλήθηκε από την persona της πολιτικού Καρυστιανού ήταν ομολογουμένως κομβική για το τι θα επακολουθούσε. Χωρίς την αόρατη ασπίδα του πένθους, η Μαρία Καρυστιανού ήταν πλέον εντελώς εκτεθειμένη στην κριτική πανταχόθεν, χωρίς ασυλία και χωρίς απυρόβλητο. Επιπλέον, δε, πολλοί από όσους η ίδια διαβεβαίωνε, μετ' επιτάσεως μάλιστα, ότι δεν πρόκειται να πολιτευτεί είχαν κάθε λόγο να νιώθουν, τρόπον τινά, προδομένοι - υπό την προϋπόθεση ότι την είχαν πιστέψει.

Πάντως, έστω και εάν η ηθική πανοπλία της είχε υποστεί ζημιές και αποδείχθηκε πως δεν ήταν άτρωτη, η ίδια η Μαρία Καρυστιανού, σε πολύ μεγάλο βαθμό, εξακολουθούσε να αντιμετωπίζεται ως ένα πρόσωπο a priori σεβάσμιο - και δικαίως, λόγω της τραγικής απώλειας της κόρης της στο δυστύχημα των Τεμπών, γεγονός που δυστυχώς δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ.

Ομως, οι πρόσφατες αποχωρήσεις στελεχών που η κυρία Καρυστιανού μόλις πριν από μερικούς μήνες είχε καλωσορίσει με ανοιχτές αγκάλες στο κόμμα της προξένησαν περαιτέρω ρωγμές. Και σίγουρα ένα από τα πιο ισχυρά πλήγματα το κατάφερε ο Θανάσης Αυγερινός.

Ο μέχρι πρότινος εκπρόσωπος Τύπου της Ελπίδας για τη Δημοκρατία και στενός συνεργάτης/σύμβουλος της κυρίας Καρυστιανού πλέον περιπαίζει δημοσίως την τέως αρχηγό του. Αντί άλλων επιχειρημάτων και αντεγκλήσεων, ο κ. Αυγερινός επιλέγει να τοποθετηθεί δηλώνοντας ότι φεύγοντας από το κόμμα απλώς «πάει διακοπές».

Δημοσιεύει φωτογραφίες και βίντεο ΑΙ από ένα χίπικο βαν με το πορτρέτο του Μπομπ Μάρλεϊ ζωγραφισμένο πάνω του και περιστρεφόμενα φώτα ασθενοφόρου. Περιγελά τους ισχυρισμούς ότι είχε τη δική του κρυφή και δόλια ατζέντα γράφοντας: «ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Το πραγματικό σχέδιο ήταν η απαγωγή και όχι απλώς η υφαρπαγή της ηγεσίας! Απετράπη την τελευταία στιγμή με παρέμβαση κορυφαίου παρασκηνιακού παράγοντα!».

Αυτή η σκωπτική αντίδραση, η περιφρόνηση και η απαξίωση πληγώνει πολύ περισσότερο από τη συνηθισμένη, έστω και οργίλη, αντιπαράθεση μεταξύ δύο πρώην κομματικών συνοδοιπόρων. Διότι με τη διακωμώδηση μεταδίδεται το μήνυμα ότι η όλη υπόθεση του κινήματος Καρυστιανού στερείται σοβαρότητας, κάτι που, μοιραία, στιγματίζει και τους πρωταγωνιστές του.

Ο κ. Αυγερινός, με αλλεπάλληλες σαρκαστικές αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποψιλώνει το κύρος και την αίγλη σοβαρότητας της Μαρίας Καρυστιανού, συνεχίζοντας το έργο από εκεί που το είχε αφήσει ο γνωστός σύμβουλος επικοινωνίας πολιτικών Νίκος Καραχάλιος.

Ο οποίος είχε και εκείνος μια σκληρή διαμάχη με την κυρία Καρυστιανού (συμπεριλαμβανομένων μηνύσεων) εις επήκοον της ελληνικής κοινωνίας. Τον περασμένο Μάιο ακούστηκε για πρώτη φορά ότι στον ανώτατο ηγετικό κύκλο του εν τω γεννάσθαι κομματικού φορέα, βασικός πόλος επιρροής ήταν η περιβόητη πλέον «γερόντισσα από τη Συρία που μιλά αραμαϊκά», «μια αστρολόγος από το Χάρβαρντ» κ.λπ.

Καζούρα από τον Αυγερινό

Στις 29 Ιουλίου, ο Θανάσης Αυγερινός γνωστοποίησε την απόφασή του να αποχωρήσει από την Ελπίδα για τη Δημοκρατία. Στις 2 Αυγούστου, στο προφίλ του στα social media ανάρτησε το εξώφυλλο του θρυλικού βιβλίου «Ζητείται Ελπίς» του Αντώνη Σαμαράκη, το οποίο και συνόδευσε με τη λεζάντα «...μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι... ΥΓ. Ας διαβάζουμε τυπωμένα βιβλία στις διακοπές. Μορφώνουν, παρηγορούν, προστατεύουν από τις εγωμανίες...».

Αναφερόταν εμμέσως πλην ξεκάθαρα στη Μαρία Καρυστιανού και τους στενούς συνεργάτες της, οι οποίοι είχαν ήδη αντιδράσει στην αποχώρησή του απορρίπτοντας τις κατηγορίες που εκτόξευσε. Εξάλλου, εκ μέρους της ηγεσίας η μόνιμη επωδός για αποσκιρτήσεις διακεκριμένων στελεχών κινείται στο εξής μήκος κύματος: «Το Πολιτικό Συμβούλιο στηρίζει ομόφωνα την πρόεδρο Μαρία Καρυστιανού». «Γίνονται δόλιες και συντονισμένες απόπειρες εσωτερικής άλωσης του Κινήματος». «Προσπάθεια υπονόμευσης και υφαρπαγής της ηγεσίας». «Εμείς όμως προχωρούμε ενωμένοι» κ.ο.κ.

Η ανταλλαγή λεκτικών πυρών, ωστόσο, συνεχίζεται - και δη υπό μορφήν σκυταλοδρομίας, από το ένα στέλεχος που αποστασιοποιείται τροχάδην στο επόμενο. Ο Θανάσης Αυγερινός ειρωνεύεται την ηγεσία της Ελπίδας διερωτώμενος ρητορικά: «Μήπως ήταν εξαρχής (χειραγωγημένοι) άνθρακες ο θησαυρός και γυμνές οι (δύο αυτοκόλλητες) βασίλισσες;».

Προφανώς, οι «αυτοκόλλητες βασίλισσες» είναι η Μαρία Καρυστιανού και η Μαρία Γρατσία. Η δεύτερη αποτελεί κατ’ ουσίαν την υπαρχηγό (ή τη «συναρχηγό» κατ’ άλλους), ασκώντας, σύμφωνα με πληροφορίες, καθοριστική επιρροή σε κάθε απόφαση που αφορά την Ελπίδα για τη Δημοκρατία ή προσωπικά την κυρία Καρυστιανού.

To δίδυμο Καρυστιανού - Γρατσία συγκεντρώνει τα πυρά όσων αποχωρούν από το κόμμα, που ξεκίνησε με μεγάλες προοπτικές αλλά βρίσκεται πλέον σε φάση αποσύνθεσης

Η κυρία Γρατσία είναι γνωστή δικηγόρος, σχετίζεται με την Εκκλησία της Ελλάδος, τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά, ως ευλαβής θρησκευόμενη, ενώ το 2023 υπήρξε υποψήφια βουλευτής στην Α' Αθηνών με τη Νίκη του Δημήτρη Νατσιού.

Στην ανακοίνωση της αποχώρησής του, ο Θανάσης Αυγερινός αναφέρθηκε σε «ένα παράλληλο Γραφείο Τύπου, σε ύποπτους και "φυτευτούς συμβουλάτορες των διαδρόμων"». Αργότερα, θα προσέθετε μομφές εναντίον όσων «ονειρεύονται βουλευτικά έδρανα και συνωμοσίες. Αλλά η δημοκρατία θα τους ξυπνήσει απότομα και θα τους χαλάσει το όνειρο».

Το δεύτερο σχόλιο του κ. Αυγερινού δημοσιοποιήθηκε εξ αφορμής των δηλώσεων που έκανε ένας άλλος διαπρεπής αποχωρήσας, ο αλιεύς και αγροτοσυνδικαλιστής από το Μεσολόγγι, Τάκης Κοτσόργιος. Ο οποίος στις 4 Αυγούστου, μέσω της δικής του ανοιχτής επιστολής παραίτησης από την Ελπίδα για τη Δημοκρατία, είχε εξαπολύσει και αυτός βαρύτατες καταγγελίες.

Μετερχόμενος εκφράσεων όπως «αποχωρώ από μία αυταπάτη σχετικά με την καταπάτηση κάθε έννοιας της δημοκρατίας στο εσωτερικό του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου», «δεν μπορώ να συνεχίσω να συμμετέχω σε έναν πολιτικό φορέα που, κατά τη δική μου άποψη και εμπειρία, απομακρύνθηκε οριστικά από τις αρχές που διακήρυξε δημόσια μέχρι σήμερα, δηλαδή τη δημοκρατία, τη διαφάνεια και τη λογοδοσία»,

Δυσανεξία στη Δημοκρατία

«Η μεγάλη μου απογοήτευση είναι βαθιά πολιτική, γιατί φοβάμαι ότι για ακόμη μία φορά στην Ελλάδα δημιουργήθηκε η ελπίδα πως μπορεί να γεννηθεί κάτι πραγματικά νέο και διαφορετικό, μόνο και μόνο για να αναπαραχθούν γνώριμες λογικές συγκέντρωσης της πολιτικής εξουσίας σε ένα προσωποπαγές συστημικό κόμμα».

Και, τέλος, μια βολή εκ μέρους του κ. Κοτσόργιου που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως χαριστική: «Αντί να δημιουργηθεί πραγματικά μια ουσιαστκή ελπίδα για τον ελληνικό λαό, δημιουργήθηκε ένα μόρφωμα με δήθεν δημοκρατικά χαρακτηριστικά. Με σκοπό να αποτύχει και να δημιουργήσει στον ελληνικό λαό την ψευδαίσθηση ότι κανένα διεκδικητικό κίνημα δεν έχει προοπτική στη χώρα μας. Μας απαγόρευαν να κάνουμε εκλογές για να αναδείξουμε τη νομαρχιακή συντονιστική επιτροπή στην Αιτωλοακαρνανία. Δεν μπορούσαμε να συμμετάσχουμε σε διαδικασίες διαλόγου για διαμόρφωση πολιτικών θέσεων και αυτό γιατί δεν τους ενδιέφεραν οι πολιτικές θέσεις, αλλά μόνο η πορεία προς τις εκλογές. Το κόμμα λειτουργούσε με ανθρώπους ουσιαστικά διορισμένους και όχι εκλεγμένους. Δεν ήθελαν σε καμία περίπτωση καταστατικές δημοκρατικές διαδικασίες, πράγμα που δείχνει το έλλειμμα δημοκρατίας που κυριαρχεί και θα κυριαρχεί στο κόμμα. Για μένα είναι ξεκάθαρο - δεν υπάρχει χώρος σε ένα κόμμα με δυσανεξία στις δημοκρατικές διαδικασίες».

Επαγγελματίες ερασιτέχνες

Ο Θανάσης Αυγερινός θα προσέθετε ότι «ολόκληρο σχεδόν το μεγαλειώδες Κίνημα των Τεμπών έμεινε εκτός της Ελπίδας. Η οποία πεθαίνει μεν τελευταία, αλλά πεθαίνει...».

Μέσα στην ομοβροντία των καταγγελτικών ανακοινώσεων όσων παραιτούνται, είτε διά της ομαδικής επιστολής που συνέταξαν 22 εξ αυτών είτε ο καθένας για τον εαυτό του, διακρίνεται ένα κοινό παράπονο: η έλλειψη δημοκρατικών διαδικασιών στο εσωτερικό του κόμματος και ο απόλυτος συγκεντρωτισμός στο «διευθυντήριο», επί της ουσίας στο παντοδύναμο δίδυμο Καρυστιανού - Γρατσία.

Οι 22 διαμαρτυρόμενοι έγιναν 24 μέσα στα επόμενα 24ωρα, καθώς με τον Θανάση Αυγερινό, τον πραγματογνώμονα ατυχημάτων Βασίλη Κοκοτσάκη, τη sui generis ηθοποιό/τραγουδίστρια/ακτιβίστρια Κατερίνα Μουτσάτσου κ.ά. συντάχθηκαν το πρώην μέλος της Ν.Δ., ο σκηνοθέτης Αστέριος Γερογιάννης, και ο πρώην δημοτικός σύμβουλος Πυλαίας-Χορτιάτη, Γιάννης Χατζηστογιάννης. Αυτών είχε προηγηθεί προ μηνών ο πτέραρχος ε.α. Αθανάσιος Παπανικολάου.

Ο Θανάσης Αυγερινός προχώρησε σε καταγγελίες αλλά και ειρωνικά σχόλια για το ηγετικό δίδυμο της Ελπίδας για τη Δημοκρατία, ενώ η Κατερίνα Μουτσάτσου ήταν ανάμεσα στα στελέχη που αποχώρησαν προχωρώντας σε καταγγελίες

Από την πλευρά της, η Μαρία Καρυστιανού υποδεικνύει στα ΜΜΕ να στρέψουν αλλού την προσοχή τους, ήτοι, όπως αναφέρει ανακοίνωση της Ελπίδας για τη Δημοκρατία, «ο ΣΥΡΙΖΑ φυλλορροεί, στο ΠΑΣΟΚ τα εσωκομματικά "μαχαίρια" γυαλίζουν από μακριά, στη Ν.Δ. περισσότερα από 1.000 στελέχη και πολιτευτές της από παντού στη χώρα έχουν ήδη μετακινηθεί στον Αντώνη Σαμαρά. Στην πολιτική σκηνή της χώρας επικρατούν θυελλώδεις άνεμοι, αλλά... όλως περιέργως η πλειοψηφία των ΜΜΕ καθημερινά ασχολείται με ένα μέλος... από το Μεσολόγγι, το οποίο αποχώρησε προχθές από το Κίνημα Ελπίδα για την Δημοκρατία».

Το ότι ταπεινώνει εν παρόδω τον κ. Κοτσόργιο, τον οποίο αποκαλεί υποτιμητικά «ένα μέλος... από το Μεσολόγγι», ίσως μπορεί να αποδοθεί στον θυμό της στιγμής. Εκείνο όμως που θα δυσκολευτούν να παρακάμψουν όσοι έσπευσαν να διακρίνουν στην κυρία Καρυστιανού μια πραγματικά νέα ελπίδα για τη χώρα είναι η απλοϊκή πεποίθηση ότι ο ερασιτεχνισμός είναι η βασιλική οδός για την κατάκτηση της εξουσίας και την ενάρετη άσκησή της.

Ωστόσο, είναι σαφές, εκ των πραγμάτων και από τη διεθνή εμπειρία, ότι το βασικό ζητούμενο δεν είναι επ' ουδενί περισσότερος ερασιτεχνισμός. Αλλά περισσότερος επαγγελματισμός - κυρίως από τους επαγγελματίες πολιτικούς.

Βασίλης Τσακίρογλου

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Συνέχεια...

ΔΕΘ τετραετίας με μέτρα για όλους: Τι θα πει ο Μητσοτάκης στη Θεσσαλονίκη για μισθούς, συντάξεις, επιχειρήσεις, αγρότες και στεγαστικό

Εικόνες απ’ το μέλλον μέχρι και το 2030 -αντί απλώς δεσμεύσεις για την επόμενη χρονιά- θα συνθέτουν οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού από τη 90ή Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ), τον Σεπτέμβριο.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θα ξεδιπλώσει το πλήρες σχέδιο πολιτικής της κυβέρνησης για ολόκληρη την ερχόμενη τετραετία, με σκοπό να μπορέσει κάθε επιχείρηση, κάθε νοικοκυριό και κάθε πολίτης να δει τον εαυτό του στα μέτρα που θα ανακοινωθούν και, κυρίως, πώς αυτά θα διαμορφώνουν το οικονομικό του μέλλον, σταδιακά από χρόνο σε χρόνο.

Δεν θα εστιάσει έτσι μόνο σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες όπως πέρυσι (νοικοκυριά, οικογένειες με παιδιά, νέους έως 30 ετών), αλλά θα θέσει επί τάπητος όλες τις αλλαγές που επίκεινται από το 2027 έως το 2030.

Το σχέδιο θα συνδυάζει καλύτερους μισθούς, στήριξη της παραγωγής και περισσότερες επενδύσεις. Αυτός είναι ο δρόμος που επιλέγει η κυβέρνηση για να ενισχύσει μόνιμα την αγοραστική δύναμη διασφαλίζοντας ότι «η πρόοδος της οικονομίας γίνεται πρόοδος για όλους», όπως λένε στο οικονομικό επιτελείο.

Για να επιτύχει τους στόχους της η κυβέρνηση διεκδικεί πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο, που μπορεί να διευρύνει τις δυνατότητες στήριξης πολιτών και οικονομίας. Το αίτημα που υπέβαλε ο Κυριάκος Πιερρακάκης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει την επέκταση της Εθνικής Ρήτρας Διαφυγής σε επενδύσεις ενεργειακής ανθεκτικότητας άνω του 1 δισ. ευρώ έως το 2028.

Τα κονδύλια αυτά θα εξαιρούνται από το ευρωπαϊκό όριο αύξησης των καθαρών πρωτογενών δαπανών. Ετσι, δημιουργείται μεγαλύτερη ευχέρεια για κυβερνητικές παρεμβάσεις, ενώ παράλληλα χρηματοδοτούνται έργα αποθήκευσης ενέργειας, εξοικονόμησης, ενεργειακής αναβάθμισης κτιρίων και κρίσιμων υποδομών.

Πού θα βρεθούν έσοδα

Το σύνολο των μέτρων θα οριστικοποιηθεί μετά τον Δεκαπενταύγουστο. Οι βασικές παρεμβάσεις, όμως, ήδη έχουν σχηματοποιηθεί για κάθε κατηγορία ωφελούμενων. Τα μέτρα που θα ανακοινωθούν επιλέχθηκαν για το πολιτικό και κοινωνικό μήνυμα το οποίο συνθέτουν ώστε -καθένα χωριστά και όλα μαζί- να εμπνεύσουν αίσθημα σιγουριάς, εμπιστοσύνης, δικαιοσύνης και προοπτικής στην αγορά και στους πολίτες.

Το μεγάλος βάρος φέτος θα πέσει στις επιχειρήσεις, στους επαγγελματίες και στους αγρότες. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι μισθωτοί και συνταξιούχοι δεν έχουν κάτι να περιμένουν. Οι μόνιμες φορολογικές ελαφρύνσεις θα έχουν επίσης κεντρική θέση στις ανακοινώσεις του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, ως ο πιο σταθερός τρόπος για να αυξάνεται το διαθέσιμο εισόδημα.

Ειδικά για το 2027, το δημοσιονομικό κόστος των εξαγγελιών θα είναι υψηλότερο από πέρυσι (θα φτάνει ενδεχομένως στα 1,8-1,9 δισ. ευρώ έναντι 1,7 δισ. στη ΔΕΘ πέρυσι). Το οικονομικό αποτύπωμά τους όμως συνολικά -και σωρευτικά- για τους δικαιούχους θα είναι πολλαπλάσιο.

Ο δημοσιονομικός χώρος αυτός ανοίγει από έναν κουμπαρά περίπου 1,4 δισ. ευρώ που προκύπτει ως αποτέλεσμα της μόνιμης υπεραπόδοσης της οικονομίας από το 2025 και άλλων εξοικονομήσεων.

Πρόσθετες δαπάνες περίπου 400 εκατ. ευρώ θα μπορούν να γίνουν καθ’ υπέρβαση των πανευρωπαϊκών δημοσιονομικών κανόνων (ετήσιο όριο αύξησης κρατικών δαπανών) μετά το αίτημα της Αθήνας για ενεργοποίηση της ρήτρας διαφυγής για την ενέργεια. Κατά κύριο λόγο, αφορούν επενδύσεις που μειώνουν σε μόνιμη βάση τους λογαριασμούς ρεύματος για επιχειρήσεις και νοικοκυριά (μπαταρίες και δίκτυα ρεύματος στα νησιά, αντλίες θερμότητας σε νοικοκυριά κ.λπ.).

Τα νέα μέτρα - Ποιες ελαφρύνσεις έρχονται

Οσα ανακοινωθούν θα είναι πλήρως κοστολογημένα και θα συνοδεύονται από ακριβές χρονοδιάγραμμα εφαρμογής. Θα παρουσιαστούν ως συνέχεια πολιτικών οι οποίες εξαγγέλθηκαν σε παλαιότερες ΔΕΘ, εκπληρώθηκαν υπό ακραίες συνθήκες ή κρίσεις και, τελικά, ήρθαν για να μείνουν, υπογραμμίζοντας το αφήγημα της «συνέπειας λόγων και έργων» της κυβέρνησης.

Θα αφήνουν όμως περιθώρια για να μπορεί να δοθεί και κάτι παραπάνω ή ακόμα καλύτερο κάθε χρόνο, εφόσον το επιτρέπουν οι συνθήκες και ο δημοσιονομικός χώρος: κάθε φορά που θα διαπιστώνεται υπέρβαση στους στόχους στα πλεονάσματα από μόνιμες πηγές είσπραξης εσόδων (όπως κατά κόρον συμβαίνει ήδη τα τελευταία χρόνια, κάθε Απρίλιο) θα ανοίγει ισόποσος χώρος και για επιπλέον μόνιμες ελαφρύνσεις ή παροχές - κατόπιν ελέγχου όμως των στοιχείων και σε συμφωνία της Κομισιόν, όπως επιβάλλουν οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί και διαδικασίες.

Στο επίκεντρο των εξαγγελιών θα βρεθούν έξι μεγάλες ομάδες ωφελουμένων, οι οποίοι χωρίζονται σε τέσσερις βασικές κατηγορίες:

1/ Συντάξεις: αυξήσεις κάθε χρόνο, μαχαίρι στην Εισφορά Αλληλεγγύης

Ειδικά σε ό,τι αφορά τους συνταξιούχος που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη σιγουριάς, στήριξης και προστασίας, προβλέπονται παρεμβάσεις με μετρήσιμο αποτέλεσμα.

Το πρώτο βήμα έγινε με την άρση της αβεβαιότητας πολλών ετών, καθώς ούτε η διπλή Εθνική Σύνταξη θα καταργηθεί τελικά, ούτε οι συντάξεις χηρείας θα μειώνονται κατά 50% μετά την τριετία, όπως προέβλεπε ο νόμος Κατρούγκαλου.

Ο πρωθυπουργός δεν θα μιλήσει για επαναφορά 13ης σύνταξης. Θα περιγράψει όμως τις αυξήσεις που βάσει νόμου προβλέπεται να συνεχίσουν να λαμβάνουν κάθε χρόνο οι συνταξιούχοι, εφόσον διατηρούνται υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης της οικονομίας. Ενώ δεν μπορεί να αποκλείεται και εκ νέου αύξηση της παροχής των 300 ευρώ (από 250 που ήταν πέρυσι), η οποία τους καταβάλλεται τακτικά και... διά νόμου πλέον, κάθε 30 Νοεμβρίου.

Παράλληλα, πέρα από την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις που έχει δρομολογηθεί και θα φέρει μεγαλύτερες αυξήσεις σε όλους, αλλαγές αναμένονται και στον τρόπο υπολογισμού της Εισφοράς Αλληλεγγύης, που σήμερα εφαρμόζεται «από το πρώτο ευρώ», για όσους ξεπεράσουν τα 1.467 ευρώ μηνιαίως.

Ο υπολογισμός της θα γίνεται κλιμακωτά, αντί στο σύνολο του ποσού. Στην περίπτωση αυτοί οι συντελεστές θα αλλάξουν, αλλά και πάλι οι συνταξιούχοι θα είναι κερδισμένοι.

2/ Επιχειρήσεις, μικρομεσαίοι και ελεύθεροι επαγγελματίες: διορθώσεις και «τσεκούρι» στο τεκμαρτό, μείωση προκαταβολής φόρου, συμψηφισμοί ζημιών δεκαετίας

Με δεδομένο ότι το κενό ΦΠΑ (Vat Gap) στη χώρα μας έχει πέσει πια κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (!) στην κυβέρνηση αναγνωρίζουν ότι είναι ώρα και οι φορολογικά συνεπείς επιχειρήσεις να δουν απτό όφελος από τα αποτελέσματα της μάχης κατά της φοροδιαφυγής. Ακόμα περισσότερο, όμως, πρέπει να επιβραβευτούν και επιχειρήσεις που επενδύουν, καινοτομούν και δημιουργούν περισσότερες και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας.

Στη βάση αυτή ο πρωθυπουργός θα εξαγγείλει ότι:

I/Χαλαρώνουν τα τεκμήρια για επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενους: η τεκμαρτή φορολόγηση παραμένει και στα επόμενα χρόνια, καθώς απαγορεύει στους «μάστορες» της φοροδιαφυγής ή και σε ολόκληρους κλάδους επαγγελματιών (κυρίως παροχής υπηρεσιών εκτός επαγγελματικής εγκατάστασης όπως σε σπίτια κ.λπ.) να δηλώνουν ότι ζουν με εισοδήματα πείνας και να απολαμβάνουν προνόμια ή επιδόματα πρόνοιας.

Ωστόσο, από 1/1/2027 αλλάζουν σημαντικές παράμετροι υπολογισμού του τελικού φόρου. Οι αλλαγές αυτές θα εφαρμοστούν άμεσα και όχι σταδιακά σε βάθος τετραετίας. Για παράδειγμα, με βάση εισηγήσεις που εξετάζονται:

α/ Θα μπορεί ο τεκμαρτός φόρος να μειώνεται σε συγκεκριμένους κλάδους ή ατομικές επιχειρήσεις που συμμορφώνονται άψογα με όλες τις φορολογικές υποχρεώσεις (myData, POS, ψηφιακά δελτία διακίνησης, τήρηση ρυθμίσεων κ.λπ.) εφόσον η φορολογική διοίκηση διαπιστώνει ότι έχει πλέον τον απόλυτο έλεγχο των εσόδων και εξόδων τους.

β/ Περιορίζονται κριτήρια που οδηγούν σε υπέρμετρες επιβαρύνσεις φόρου για ατομικές επιχειρήσεις και επαγγελματίες, όπως αν εμφανίζουν υψηλότερο κύκλο εργασιών από τον μέσο τζίρο του κλάδου της (ΚΑΔ) ή παρέχουν υψηλούς μισθούς στους εργαζομένους τους, «τιμωρώντας» αντί να επιβραβεύουν όσους δεν αποκρύπτουν έσοδα, δίνουν αυξήσεις μισθών ή προσλαμβάνουν υπαλλήλους.

γ/ Ο φόρος θα συναρτάται με το ποσοστό συμμετοχής τους στην επιχείρηση, ανάλογα με τη φύση της δραστηριότητας που ασκούν - π.χ. επαγγελματίες αυτοκινητιστές που κατέχουν μισή άδεια.

II/Για όλες τις επιχειρήσεις συνολικά, πέντε μέτρα θεωρούνται επικρατέστερα:

α/ Οριστική κατάργηση του Τέλους Επιτηδεύματος στα νομικά πρόσωπα (400-1.000 ευρώ τον χρόνο ανά επιχείρηση και έως 600 ευρώ για κάθε υποκατάστημα).

β/ Δραστική μείωση στην προκαταβολή φόρου, που σήμερα υπολογίζεται με συντελεστή 80% και πιθανόν να περιοριστεί στο 55%-60%, με προοπτική και περαιτέρω μείωσης, σταδιακά, μέσα στην τετραετία. Το μέτρο θα επιστρέψει ρευστότητα στους νομοταγείς που πληρώνουν φόρο, αφαιρώντας και κίνητρο σε όσους φοροδιαφεύγουν.

γ/ Μεταφορά φορολογικών ζημιών προς απόσβεση για μια δεκαετία, αντί πενταετίας που ισχύει σήμερα. Το αίτημα αυτή της αγοράς έμενε στο συρτάρι, όμως το επίμονα υψηλό κόστος επενδύσεων μηχανολογικού εξοπλισμού τα τελευταία χρόνια υποχρέωσε το οικονομικό επιτελείο να εξετάσει ξανά το θέμα.

δ/ Προνομιακά φθηνά δάνεια στους μικρομεσαίους από την Ελληνική Τράπεζα Επενδύσεων, έως 5 δισ. ευρώ, μετά -ή και παρά- τη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης.

ε/ Περαιτέρω μείωση ασφαλιστικών εισφορών: κλειδωμένη είναι η μείωσή τους κατά 0,5 μονάδα, αναζητείται όμως χώρος και για επιπλέον μείωση 1 μονάδας.

Στην κατεύθυνση αυτή, εξετάζονται εισηγήσεις όπως η αποσύνδεση των αυξήσεων μισθών από τις ασφαλιστικές εισφορές (από ένα ύψος αποδοχών και άνω τουλάχιστον ή για ειδικές θέσεις απασχόλησης) ώστε να μην «τιμωρούνται» με πρόσθετες εισφορές επιχειρήσεις που ανταμείβουν τους εργαζομένους τους.

3/ Μισθοί: αυξήσεις αποδοχών, μειώσεις κρατήσεων, συμβάσεις και «νέα» κάρτα σίτισης

Η προοπτική μείωσης των ασφαλιστικών κρατήσεων θα έχει θετική επίδραση και στις καθαρές αποδοχές των εργαζομένων, όπως επίσης και η προβλεπόμενη αύξηση στον κατώτατο μισθό που δίνεται ανά έτος.

Ωστόσο, το πρόβλημα στους υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα είναι ότι, με εξαίρεση τον κατώτατο μισθό, οι αυξήσεις στις αποδοχές τους δεν εξαρτώνται άμεσα από το κράτος. Για τους περισσότερους, οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι εδώ και 15 χρόνια, ενώ και για τους υπαλλήλους Δημοσίου, παρότι όλοι τους λαμβάνουν κάθε χρόνο την αύξηση που ανακοινώνει η κυβέρνηση στον κατώτατο, οι αποδοχές παραμένουν συμπιεσμένες.

Αν και η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο έχει αποκλειστεί, από τη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός θα εξαγγείλει στοχευμένες παρεμβάσεις που θα δίνουν ανάσα σε εργαζόμενους.

Για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους ιδιαίτερα προβλέπονται:

α/ Αυξήσεις κάθε χρόνο στον κατώτατο και τον μέσο μισθό: ο στόχος-πρόβλεψη που είχε θέσει το 2023 ο πρωθυπουργός να φτάσει ο κατώτατος στα 950 ευρώ το 2027, επιτυγχάνεται πλήρως. Ενώ για τον μέσο μισθό πλήρους απασχόλησης, ο στόχος των 1.500 ευρώ έχει ξεπεραστεί ήδη από το 2025.

Με βάση την εμπειρία αυτή, ο πρωθυπουργός θα θέσει νέο στόχο για αύξηση του κατώτατου μέχρι το 2030 περίπου στα 1.350-1.400 ευρώ τον μήνα ενδεχομένως, ενώ για τον μέσο μισθό κοντά στα 2.000 ευρώ.

β/ Ενθάρρυνση σύναψης συλλογικών συμβάσεων και επέκταση των αυξήσεων σε περισσότερους κλάδους επιχειρήσεων και εργαζομένων, ως μέσο για να απλωθούν ομοιόμορφα και ταχύτερα στους εργαζόμενους.

γ/ Διατακτικές και κάρτες σίτισης: εξετάζεται αύξηση από τα 6 ευρώ σε 10 ευρώ ημερησίως. Αν και παρέμενε στο συρτάρι εδώ και 20 χρόνια, πλέον αποτελεί καθολικό αίτημα, το οποίο υπέβαλαν εργοδότες και εργαζόμενοι (ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, ΣΕΤΕ και ΣΒΕ) με κοινή επιστολή τους προς την κυβέρνηση εν όψει της ΔΕΘ. Το μέτρο ενισχύει άμεσα το καθαρό εισόδημα των εργαζομένων έως 300 ευρώ κάθε μήνα -ειδικά σε περίοδο υψηλής ακρίβειας στα τρόφιμα- όπως επίσης και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων που θέλουν να προσελκύσουν προσωπικό που έχουν ανάγκη, χωρίς να επιβαρύνουν υπέρμετρα το μη μισθολογικό κόστος τους με εισφορές ασφάλισης.

Εκτός από αυξήσεις μισθών και μειώσεις κρατήσεων, πάντως, για οικογένειες με παιδιά, δεν πρέπει να αποκλειστεί και κάποιο μέτρο-έκπληξη, όπως η εκ νέου χορήγηση έκτακτου επιδόματος 150 ευρώ για κάθε παιδί που δόθηκε τον Ιούλιο.

4/ Αγρότες: δάνεια, πληρωμές-εξπρές και μέτρα-έκπληξη

Στο επίκεντρο των εξαγγελιών βάζει φέτος η κυβέρνηση και όσους παράγουν και κρατούν ζωντανή την περιφέρεια. Σχεδιάζει σημαντικές αλλαγές που θα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων:

- Νέο σύστημα πληρωμών, τακτικές καταβολές και ταχύτερη εκταμίευση επιδοτήσεων για όσους σπεύδουν να υποβάλουν την Ενιαία Αίτηση Πληρωμής νωρίτερα από την καταληκτική διορία.

- Νέα μέτρα αντιμετώπισης του αυξημένου κόστους παραγωγής.

- Ελάφρυνση από τα δανειακά βάρη που προκάλεσε η κρίση σε αγρότες - κτηνοτρόφους.

- Νέο Ταμείο Αγροτικής Επιχειρηματικότητας για τον πρωτογενή τομέα, μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας (ΕΑΤ). Το Ταμείο θα παρέχει δάνεια σε αγρότες, αλλά και επιχορήγηση για όσους καταρτίζουν ένα επιχειρηματικό πλάνο για τις αγροτικές δραστηριότητες που ασκούν.

Στο βάθος... και νέες παροχές

Παρεμβάσεις θα ανακοινωθούν και για το Στεγαστικό, με επικρατέστερο σενάριο την εξαγγελία νέου προγράμματος «Σπίτι μου 3», επίσης μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας. Μετά και την προ ημερών αναβάθμιση της με την πιστοποίηση Pillar Assessment από την Κομισιόν, η ΕΑΤ αποκτά άμεση πρόσβαση σε πόρους από ευρωπαϊκά Ταμεία και ο πρωθυπουργός θα παρουσιάσει αναλυτικά το νέο οικονομικό και κοινωνικό ρόλο της.

Πλέον θα μπορεί να ανοίξει τις πόρτες της όχι μόνο σε μικρομεσαίους και αγρότες, αλλά και στα νοικοκυριά. Προβλέπεται παροχή φθηνών τραπεζικών δανείων αντίστοιχων με εκείνων από το Ταμείο Ανάκαμψης. Το μέτρο μπορεί να εφαρμοστεί και σε μόνιμη βάση και όχι μόνο εκτάκτως, όπως γινόταν επειδή το ΤΑΑ είχε ως ημερομηνία λήξης την 31η Αυγούστου.

Σε ό,τι αφορά αλλαγές και περαιτέρω μείωση φόρων στα ενοίκια κατοικίας πάντως, πολλά θα εξαρτηθούν από τα στοιχεία των φετινών φορολογικών δηλώσεων, αλλά και το πόσο γρήγορα και αποτελεσματικά θα ενεργοποιηθεί το Μητρώο Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων (ΜΙΔΑ) ώστε αδήλωτα ή υποδηλωμένα μισθώματα να έρθουν στο φως.

Συνέχεια...