Αυτή τη φορά δεν ήταν Ρομά, που «χτύπησαν» τη σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας - Θεσσαλονίκης για να κλέψουν. Aλλωστε αυτοί που έκαναν τη δολιοφθορά δεν έκλεψαν τίποτα.
Eκαναν κάτι πολύ πιο δύσκολο. Πήγαν σε σημείο που ήξεραν ότι δεν υπήρχαν κάμερες, έσπασαν το τσιμέντο με το οποίο προστατεύονται πλέον τα καλώδια της τηλεδιοίκησης, έκοψαν τα καλώδια, δεν πήραν τίποτα κι έφυγαν. Eφυγαν περιμένοντας προφανώς να μη γίνει αντιληπτό το σαμποτάζ που έκαναν και να περνούσε κάποιο τρένο και να τεθούν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Εγκληματικό στην κυριολεξία με πρόθεση. Και δόλο.
Προφανώς ύποπτη είναι και η χρονική στιγμή, που έγινε η δολιοφθορά. Μόλις δύο μέρες πριν από την τρίτη επέτειο της τραγωδίας των Τεμπών. Κι ενώ εδώ και μέρες είναι εμφανές ότι υπάρχει ένας συνδυασμός δυνάμεων, ο οποίος επιδιώκει οι συγκεντρώσεις του Σαββάτου για τα Τέμπη να μην είναι ειρηνικές, αλλά να ζωντανέψουν ξανά στιγμές εκτρόπων και επεισοδίων, που θα επιστρέψουν στο αφήγημα της «εγκληματικής κυβέρνησης» και της απαίτησης «να φύγει ο Μητσοτάκης». Να δημιουργηθεί νέα πολιτική κρίση.
Αν γινόταν κάποιο νέο σιδηροδρομικό δυστύχημα δύο μέρες πριν από την επέτειο των Τεμπών και μάλιστα κοντά στο σημείο που έγινε η τραγωδία, δεν χρειάζεται κάποιος να έχει μεγάλη φαντασία για να καταλάβει τι θα γινόταν. Η «υπότροπη» κυβέρνηση θα δεχόταν τη μήνη και την οργή, όχι μόνον όσων ούτως ή άλλως θα την εκφράσουν. Ολως τυχαίως η μειοψηφία των συγγενών των θυμάτων με διάφορες αφορμές-προσχήματα, όπως οι εκταφές, που, όπως είπε και η Μ. Καρυστιανού, θα έδειχναν από τι πέθαναν τα παιδιά, χωρίς αυτή τη φορά να μιλήσει για ξυλόλιο, αλλά γενικώς κάποια «ουσία». Ή η επαναφορά της αμφισβήτηση για τη γνησιότητα των βίντεο που αποδεικνύουν ότι δεν υπήρχε παράνομο φορτίο στη μοιραία εμπορική αμαξοστοιχία. Ή η επανεμφάνιση των γνωστών χωρίς πτυχίο «πραγματογνωμόνων», οι οποίοι δεν θα είναι καν μάρτυρες στη δίκη που αρχίζει σε λίγες εβδομάδες.
Από κοντά συνεργοί στη δημιουργία κλίματος έντασης για την επέτειο οι απεργίες που κήρυξαν η ΑΔΕΔΥ, Εργατικά Κέντρα και Σωματεία στον κλάδο των μεταφορών, αλλά δηλώσεις και καλέσματα κομμάτων. Ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Θεσσαλονίκης, Λ. Νικολόπουλος, παρήγγειλε προκαταρκτική έρευνα για τη δολιοφθορά στο σύστημα τηλεδιοίκησης των τρένων. Ο ανώτερος εισαγγελικός λειτουργός ζήτησε διερεύνηση για την τέλεση πράξεων κακουργηματικού χαρακτήρα. Ενώ αυτεπάγγελτα άρχισε και η έρευνα της Αστυνομίας, αρμόδια στελέχη της οποίας μετέβησαν αμέσως στο σημείο. Ο δε αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός Κ. Κυρανάκης είπε ευθέως ότι «κάποιοι ήθελαν νέα Τέμπη».
Οσο σκληρή κι αν είναι η δήλωση του αναπληρωτή υπουργού Μεταφορών, δυστυχώς δεν είναι υπερβολική και σίγουρα δεν ξαφνιάζει πολλούς. Η καταφυγή στη βία, όπως και η προσπάθεια «αθώωσής» της ή εργαλειοποίησής της είναι έκδηλη σε γεγονότα του τελευταίου διαστήματος, όπως οι τραμπουκισμοί στο Νοσοκομείο της Νίκαιας. Ενώ ένας πραγματογνώμονας ΑΙ, που είχε φλομώσει τον δημόσιο βίο με ένα σωρό ανοησίες, δεν δίστασε να κάνει δημόσιο κάλεσμα για ανταρσία και ανατροπή της κυβέρνησης.
Ζουν ανάμεσά μας άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι και ικανοί ακόμα και να προκαλέσουν θανάτους, αν νομίσουν πως έτσι μπορούν να πετύχουν «πολιτικούς» στόχους. Ζουν ανάμεσά μας αδίστακτα κτήνη και στυγνοί δολοφόνοι. Χρέος των αρμόδιων αρχών είναι να τους βρουν και να τους τιμωρήσουν παραδειγματικά. Και χρέος της μεγάλης πλειοψηφίας της κοινωνίας είναι να απομονώσουν και τους σύγχρονους Νέρωνες και κυρίως την αρρωστημένη νοοτροπία τους.
ΟΙ «ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ» ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ
Για να μη χάνουμε χρόνο, ας πούμε ότι αυτός ο μαγνητοσκοπημένος και ανεμπόδιστος μονόλογος της Μ. Καρυστιανού ήταν συνέντευξη. Σε αυτό το προστατευμένο περιβάλλον η επίδοξη σωτήρας της χώρας είπε πολλά και διάφορα. Μεταξύ αυτών, είπε με επιτηδευμένη συστολή πως της έχουν προτείνει «και από τα δεξιά και από τα αριστερά» να μπει στην κυβέρνηση, αναλαμβάνοντας μάλιστα το υπουργείο Δικαιοσύνης. Πρόκειται περί κραυγαλέου ψέματος ή περί θηριώδους αφέλειας. Η μοναδική περίπτωση να μην ισχύει τίποτα από τα δύο είναι η πρόταση να αφορά το διάστημα μετά από μια πενταετία.
Αλλά αν είναι έτσι, δεν το είπε… Ποιος άραγε της πρότεινε το υπουργείο Δικαιοσύνης; Υπάρχει κάποιο κόμμα στα δεξιά ή στα αριστερά, ας πούμε της κυβέρνησης, το άλλο με τον Τοτό καλό είναι. Μπορεί η Ζ. Κωνσταντοπούλου, ο Σ. Φάμελλος, ο Π. Πολάκης, ο Α. Χαρίτσης ή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να κάνει κυβέρνηση; Εδώ ούτε ο Τοτός θα γέλαγε. Ή μήπως μπορεί ο Α. Τσίπρας, ο οποίος δεν ξέρει ακόμα αν και πότε θα κάνει κόμμα και η σχέση του με τη Μ. Καρυστιανού είναι εκατέρωθεν ομολογημένο πως είναι ευθέως ανταγωνιστική; Πολύ πιθανόν αυτή η πρόταση να μην έγινε ποτέ, αλλά χρησιμοποιήθηκε από την ίδια προκειμένου να δείξει πόσο μεγάλη πολιτική ζήτηση έχει η πρώην «μάνα των Τεμπών». Και να «αποδείξει» την προστιθέμενη πολιτική αξία που έχει.
Ας πούμε, όμως, ότι κάποιος/α εξ αυτών της έκανε την πρόταση. Πόσο αφελής μπορεί να είναι η Μ. Καρυστιανού, ώστε να το πάρει στα σοβαρά και να το πει σε συνέντευξή της; Οποιος/α κι αν της έκανε πρόταση, δεν είναι σαν να τάζει ένας μπατίρης σε κάποιον αφελή ότι θα του ανοίξει μια επιχείρηση για να χτυπήσει στα ίσια τον Μπ. Γκέιτς; Μικρή λεπτομέρεια θα πει κάποιος. Ίσως. Αλλά είναι από εκείνες τις μικρές λεπτομέρειες που είναι τόσο κρίσιμες, ώστε να επιτρέπουν να βγουν μεγάλα συμπεράσματα για το ποιόν και την κρίση του ανθρώπου.
Τελικά, τι γίνεται;
Οι αποφάσεις του Δικαιοσύνης για τις υποκλοπές είναι και σημαντικές και αυστηρές. Σύσσωμη η αντιπολίτευση με προεξάρχοντες τον Ν. Ανδρουλάκη και τον Α. Τσίπρας, βασιζόμενη στις αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου -που είναι σε συνέχεια της έρευνας του Αρείου Πάγου-, πανηγύρισαν σαν να είχε καταδικαστεί η κυβέρνηση. Κατ’ αρχάς ιδιώτες που σχετίζονται με το Predator καταδικάστηκαν και μάλιστα με μεγάλες ποινές, λόγω του νόμου Φλωρίδη. Για να πανηγυρίζουν προφανώς πιστεύουν ότι η Δικαιοσύνη έκανε καλά τη δουλειά της. Αρα είναι ανεξάρτητη. Αλλά αν τελικά είναι ανεξάρτητη, δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητη αλά καρτ. Ή είναι παντού ή δεν είναι ούτε στην υπόθεση των υποκλοπών.
Επειδή η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δεν είναι αλά καρτ, οι πανηγυρίζοντες οφείλουν να δείξουν τον ίδιο σεβασμό και στην ανωτάτου επιπέδου έρευνα του Αρείου Πάγου (συνέχεια της οποίας είναι η χθεσινή δίκη σε πρώτο βαθμό και οι αποφάσεις της), η οποία κατέληξε πως δεν υπάρχουν ευθύνες ούτε σε πολιτικά πρόσωπα ούτε σε κρατικούς φορείς, όπως η ΕΥΠ, και παρέπεμψε σε δίκη τους ιδιώτες που καταδικάστηκαν με βαριές ποινές. Ομως τότε, οι σημερινοί πανηγυρίζοντες είχαν καταγγείλει τη Δικαιοσύνη και μάλιστα στο ανώτατο επίπεδο της για «συγκάλυψη». Προφανώς μια Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη δεν κάνει συγκαλύψεις.
Το καλύτερο όλων, όμως, καλύτερο και από δικαίωση του Ν. Ανδρουλάκη, είναι οι θριαμβευτικές ιαχές του Α. Τσίπρα. Ο άνθρωπος που επιχείρησε να εκτρέψει το πολίτευμα με τη σκευωρία Novartis και ο άνθρωπος που μέσω του Γ. Ρουμπάτη «άκουγε» τους πάντες (συνεργάτες του, πολιτικούς αντιπάλους του, μέχρι και την Ρρόικα) έγινε και εισαγγελέας, λέγοντας πως πρέπει να λογοδοτήσουν και «ο ηθικός και εκτελεστικός αυτουργός», δηλαδή ο Κ. Μητσοτάκης και ο Γ. Δημητριάδης. Η Δικαιοσύνη έχει χάσει ένα αστέρι…
Μπάμπης Παπαπαναγιώτου
https://www.eleftherostypos.gr/apopseis/arrostimena-myala-theloun-nekrous-kai-krisi