27 Μαρτίου 2026

📺Γαύδος: Οι μαθητές που έδωσαν "ζωή" στο νησί ανήμερα της 25ης Μαρτίου, αποκλείστηκαν στο νησί λόγω καιρικών συνθηκών - "Οι κάτοικοι δάκρυσαν από συγκίνηση" (Βίντεο)


Μαθητές από την Βούλα "έφεραν" χαμόγελα στην Γαύδο, ένα νησί χωρίς παιδιά, την 25η Μαρτίου, ωστόσο, επίσης βίωσαν και τις δυσκολίες των κατοίκων αφού αποκλείστηκαν λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών

Μια ξεχωριστή πρωτοβουλία αλληλεγγύης και προσφοράς ανέδειξε μέσα από την εκπομπή «Πρωινή Αφετηρία», στα Παραπολιτικά 90,1, η Έρη Πανάγου, φιλοξενώντας τον πρόεδρο του Συλλόγου Γονέων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βούλας, Γιώργο Ντούτσουλη. Ο κ. Ντούτσουλης μίλησε για την αποστολή που πραγματοποίησαν μαθητές και γονείς στη Γαύδο, με αφορμή τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου, σε ένα νησί που πλέον δεν έχει ούτε ένα παιδί. Παράλληλα, η αποστολή της ομάδας βίωσε από «πρώτο χέρι» την δύσκολη καθημερινότητα των κατοίκων, καθώς λόγω απαγορευτικού, η επιστροφή της ομάδας καθυστέρησε.

Όπως εξήγησε, η αρχική ιδέα ήταν να στηρίξουν τον μοναδικό μαθητή του νησιού. Ωστόσο, λόγω των δυσκολιών διαβίωσης και πρόσβασης, το παιδί αποχώρησε και το σχολείο ανέστειλε τη λειτουργία του. «Αυτή τη στιγμή στη Γαύδο δεν υπάρχει κανένα παιδί. Το σχολείο είναι κλειστό. Ένα νησί που κάποτε είχε περίπου 200 κατοίκους, σήμερα μετρά λιγότερους από 40», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η αποστολή, έτσι, απέκτησε έναν ευρύτερο συμβολισμό: να εκπροσωπήσει το νησί και να αναδείξει τα προβλήματα των ακριτικών περιοχών.

Στην πρωτοβουλία συμμετείχαν 21 παιδιά, από το νηπιαγωγείο έως και τη Γ’ Γυμνασίου, τα οποία ταξίδεψαν στο νησί.


"Οι κάτοικοι δάκρυσαν από συγκίνηση"

«Τα παιδιά ξεπέρασαν κάθε προσδοκία. Παρέλασαν με υπομονή και περηφάνια. Ήταν κάτι συγκινητικό», σημείωσε ο κ. Ντούτσουλης. Η παρουσία τους άλλαξε, έστω και προσωρινά, την καθημερινότητα του νησιού. «Η “γλυκιά φασαρία” των παιδιών γέμισε τη Γαύδο. Φανταστείτε να ζεις σε έναν τόπο χωρίς παιδικές φωνές – και ξαφνικά να ακούγονται γέλια παντού», περιέγραψε.

Η ανταπόκριση των κατοίκων ήταν έντονα συναισθηματική. «Μας υποδέχθηκαν με δάκρυα στα μάτια. Μας έλεγαν “ευτυχώς που υπάρχετε”. Νιώθουν απομονωμένοι και ξεχασμένοι», τόνισε. Παράλληλα, υπογράμμισε τη θερμή φιλοξενία των κατοίκων, που καθημερινά φρόντιζαν την αποστολή και τα παιδιά.