Πέρασαν σχεδόν τρεις μέρες από την κίνηση του Έλληνα πρωθυπουργού να στείλει τέσσερα F-16 και την υπερσύγχρονη φρεγάτα «Κίμων», μαζί με τη φρεγάτα «Ψαρά», στην Κύπρο. Άρα μπορούμε πιο ψύχραιμα να αποτιμήσουμε αυτές τις κινήσεις στις οποίες θα συμπεριλάβουμε και την τοποθέτηση μιας συστοιχίας Πάτριοτ στην Κάρπαθο.
Πρώτα - πρώτα η πατρίδα μας έδωσε το παράδειγμα συμπαράστασης στη Μεγαλόνησο και ακολούθησαν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μαζί και η Ισπανία, ο πρωθυπουργός της οποίας, προηγουμένως, αρνήθηκε στον Τραμπ τη χρήση των αμερικανικών βάσεων στο ισπανικό έδαφος. Πρόκειται για δύο διακριτές κινήσεις του Π. Σάντσεθ που - κατά τη γνώμη μου - δεν αντιφάσκουν μεταξύ τους. Έτσι, η Ελλάδα μπήκε μπροστά σε ένα τόσο κρίσιμης σημασίας εθνικό ζήτημα. Προς ποιους αυτή η κίνηση ήταν ρουά - ματ;
1.Προς την Τουρκία. Παρακολουθεί τις εξελίξεις μακρόθεν και αδιαμαρτύρητα. Τι μπορεί να πει άλλωστε; Εδώ ο κόσμος καίγεται! Να διαμαρτυρηθεί για την παρουσία ελληνικών πολεμικών αεροσκαφών και πλοίων στη Μεγαλόνησο; Μα ακολουθούν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες το παράδειγμα της Ελλάδας. Διαμαρτυρήθηκε για τους Πάτριοτ στην Κάρπαθο επικαλούμενη την αποστρατιωτικοποίηση της Δωδεκανήσου και έλαβε πάραυτα την πρέπουσα απάντηση από τον Παύλο Μαρινάκη. Τούρκοι σχολιαστές, μεταξύ σοβαρού και αστείου γράφουν πως τα νότια παράλιά μας τα υπερασπίζονται οι Έλληνες. Η Ελλάδα de facto ακύρωσε μια σειρά τουρκικών σχεδιασμών.
2.Ο αποκληθείς πατριωτικός χώρος βρέθηκε σε αδιέξοδο. Έχει επενδύσει πολιτικά στον υποτιθέμενο κατευνασμό του Μητσοτάκη και τώρα άφωνος παρατηρεί τις εξελίξεις. Και τι να πει άλλωστε; Η τελευταία γραμμή άμυνας τους, η Κάσος, έχει σαρωθεί. Βέβαια, υπάρχει και η ρωσόφιλη Δεξιά. Αυτή βρίσκεται σε ολοφάνερη διατεταγμένη υπηρεσία. Βάλλει πλέον ευθέως κατά των ΗΠΑ υπηρετώντας τη γραμμή του μεγάλου αφεντικού. Αυτόν τον χώρο τον στηρίζουν και ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, αν και η αύξηση της τιμής του πετρελαίου είναι σίγουρα καλοδεχούμενη. Δίδαγμα προς πάσα κατεύθυνση: μην υποτιμάται τον Κούλη. Όσοι τον υποτίμησαν, έχασαν.
3.Το ΠΑΣΟΚ αίφνης είδε μπροστά του τη νεκρανάσταση του δόγματος του «ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδας- Κύπρου». Δικό του το δόγμα, εξαφανίστηκε για 30 χρόνια και τώρα ο «γιος του αποστάτη» το ανέσυρε από τη ναφθαλίνη, με τον ίδιον ακριβώς τίτλο. Θα μπορούσε να το ονοματίσει αλλιώς, αλλά για λόγους πολιτικούς και επικοινωνιακούς δεν το έκανε. Ο πρωθυπουργός ήταν φανερό πως, σε ένα τόσο κρίσιμο εθνικό θέμα, ήθελε και τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ. Και είναι απολύτως λογικό να επιζητεί τη συναίνεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, την οποία, αν κρίνω από τη δήλωση του Ν. Ανδρουλάκη, την έλαβε. Το πασοκογενές ενιαίο αμυντικό δόγμα ίσως γίνει η γέφυρα μιας μίνιμουμ συνεννόησης των δύο κομμάτων.
Δεν έχει νόημα να πω για πολλοστή φορά πως η πατρίδα μας σήμερα, σε πείσμα των υπερ - πατριωτών, βρίσκεται στην ισχυρότερη θέση από το 1974. Ο αναγνώστης ένα μόνον έχει να κάνει: να δει πού ήμασταν το 2019 σε όλους τους τομείς και πού βρισκόμαστε σήμερα. Και ας βγάλει τα συμπεράσματά του!
Και κάτι ακόμα. Ποιος από τους πολιτικούς ηγέτες, εν ενεργεία και αποστρατεία, θα μπορούσε να χειριστεί καλύτερα όλες αυτές τις περίπλοκες καταστάσεις;
liberal.gr