Την ημέρα που δολοφονήθηκε ο Μπάμπης Λαζαρίδης θυμήθηκε η Αγγελική Ηλιάδη, υποστηρίζοντας πως και η ίδια είχε τραυματιστεί στο στόμα και στο πόδι της από τις σφαίρες.
Μιλώντας στο vidcast Unblock, η τραγουδίστρια περιέγραψε τις στιγμές που έζησε
στις 13 Δεκεμβρίου του 2008, όταν την ώρα που βρισκόταν στο αυτοκίνητο του
επιχειρηματία μαζί του, έξω από ξενοδοχείο στη Βούλα, άνοιξαν πυρ εναντίον
τους, με αποτέλεσμα ο Μπάμπης Λαζαρίδης να πεθάνει ακαριαία.
«Καταρχάς έζησα. Έζησα με τη βοήθεια του Θεού. Μια σφαίρα με βρήκε εδώ στο
στόμα», είπε αρχικά δείχνοντας με το άνω χείλος της και συνέχισε: «Η άλλη στο
πόδι».
Στη συνέχεια, η τραγουδίστρια εξήγησε πως σώθηκε καθώς την άρπαξαν από το χέρι
και την έβαλαν στο ξενοδοχείο: «Έζησα και για να το πω πολύ απλά και να το
ακούσει και ο κόσμος, γιατί καλό είναι να μιλάμε για πράγματα που έχουμε
βιώσει, γιατί ο Θεός είναι μεγάλος και είναι πάντα δίπλα μας, εκείνη την ώρα
που έπεφταν οι σφαίρες, εμένα κάποιος με έπιασε από το χέρι, με τράβηξε και με
έβαλε μέσα στο ξενοδοχείο. Ενώ το πόδι μου ήταν κομμάτια, περπάτησα μέχρι
πάνω, μπήκα μέσα και όταν μπήκα μέσα κατέρρευσα. Ο Θεός με έσωσε εκείνο το
βράδυ. Μετά βέβαια ήμουν σε σοκ. Δεν σκεφτόμουν τίποτε άλλο από το πόσο
σκληρά, ξαφνικά και βίαια έφυγε από τη ζωή αυτός ο άνθρωπος. Εμένα αυτό με
είχε σοκάρει τότε περισσότερο από όλα. Συνεχώς σκεφτόμουν πώς μπορεί να
ένιωσε. Και αυτή η σκέψη με βασάνιζε χρόνια», είπε.
Δείτε το βίντεο στο 24:12
Αμέσως μετά, η Αγγελική Ηλιάδη ανέφερε πως χάρη στον πνευματικό που της
σύστησε η Πέγκυ Ζήνα σώθηκε και βγήκε από το σκοτάδι: «Τότε, με παίρνει
τηλέφωνο η Πέγκυ Ζήνα, δεν θα το ξεχάσω. Της χρωστάω πάρα πολλά. Μπορεί να μην
μιλάμε τα τελευταία χρόνια αλλά πάντα θα λέω και για τα λόγια της αλλά και
πόσο με βοήθησε, γιατί με έστειλε στον πνευματικό της, στον Γέροντα Νεκτάριο,
ο οποίος μαζί με τη μοναχή που ήταν εκεί, με πήραν στην αγκαλιά τους και με
έσωσαν στην κυριολεξία. Με έβγαλαν από το σκοτάδι. Επί μήνες μιλούσα
καθημερινά μαζί τους, πήγαινα στο μοναστήρι, ήταν η οικογένειά μου πια. Θεωρώ
ότι αν δεν με είχε φέρει σε επαφή η Πέγκυ τότε, δεν ξέρω πώς θα ήμουν
ψυχολογικά. Επειδή πιστεύω βαθιά, το πρώτο πράγμα που είπα ήταν "Θεέ μου
βοήθησέ με, εξήγησέ μου τι συμβαίνει". Δεν ήθελα ούτε βοήθεια από ψυχολόγο
ούτε τίποτα. Πάντα πίστευα. Και με βοήθησε ο Θεός», δήλωσε.
Στην ίδια συνέντευξη, η τραγουδίστρια μίλησε για την κακοποίησή της από τον
Μπάμπη Λαζαρίδη. Ανέφερε πως βίωσε πολύ δύσκολες καταστάσεις δίπλα στον
επιχειρηματία και είχε καταλήξει ένα «άβουλο πλάσμα»: «Ήμουν αρκετά
περιορισμένη και δυστυχώς βίωνα μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση. Είχα επιλέξει
και να μην πω κάτι όλα αυτά τα χρόνια, γιατί και το παιδί μου ήταν μικρό.
Επειδή έχει μεγαλώσει τώρα και γνωρίζει πλέον πράγματα που έχω περάσει τότε,
γι’ αυτό ίσως τώρα να μου είναι και λίγο πιο εύκολο να μοιραστώ πράγματα. Ήταν
πέντε χρόνια πάρα πολύ δύσκολα ψυχολογικά για μένα, κατά τα οποία είχα
απομακρυνθεί από την οικογένειά μου. Στην αρχή από επιλογή, στη συνέχεια ήθελα
να είμαι μαζί τους αλλά δεν μπορούσα. Υπήρχε μια απαγόρευση σε όλα. Υπήρξε
πάρα πολύ άσχημη κακοποίηση, πολύ. Ήμουν ένα κορίτσι που βρέθηκα σε μία
κατάσταση χωρίς να το καταλάβω και επειδή πολλές γυναίκες οι οποίες έχουν
κακοποιηθεί, ξέρουνε πώς γίνεται αυτό... Σιγά σιγά ο άλλος σου παίρνει ένα
κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι και ξαφνικά βρίσκεσαι
εγκλωβισμένη, φυλακισμένη και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Δεν ήταν μόνο
ψυχολογική η κακοποίηση ήταν και σωματική. Κάποια στιγμή βρίσκεσαι να είσαι
ένα άβουλο πλάσμα υπό το καθεστώς φόβου και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, δεν
μπορείς να λειτουργήσεις, έχεις χάσει τον εαυτό σου απλά», είπε.
Όπως ανέφερε, όταν δολοφονήθηκε ο Μπάμπης Λαζαρίδης δεν ήθελε να έχει αρνητικά
συναισθήματα για εκείνον, γι' αυτό δεν είχε πει τίποτα: «Ο τρόπος με τον οποίο
έφυγε αυτός ο άνθρωπος απ’ τη ζωή ήταν πάρα πολύ έτσι… σκληρός. Δεν το
σκεφτόμουν καν. Δηλαδή δεν σκεφτόμουν καν τι είχα βιώσει όλα αυτά τα χρόνια
μπροστά σε αυτό που είχε πάθει αυτός ο άνθρωπος. Και μου φαινόταν πάρα πολύ
άσχημο να πω κάτι κακό γι’ αυτόν. Βέβαια μετά, σιγά σιγά, όταν συνήλθα, άρχισα
να σκέφτομαι όλα αυτά που είχα περάσει και νοσοκομεία και πολλά. Είχα
δοκιμάσει πάρα πολλές φορές να φύγω, αλλά υπήρχαν απειλές, υπήρχαν διάφορα
πράγματα. Δηλαδή είχα ένα μωρό στην αγκαλιά μου και ήταν πάρα πολύ δύσκολο να
κάνω κάτι. Πάρα πολύ σκληρό για ένα κορίτσι 24 χρονών να το περνάει αυτό, και
να μην ξέρει αν θα ξημερώσει η επόμενη μέρα. Πολλές φορές φοβόμουν και για το
παιδί που είχα στην κοιλιά μου», δήλωσε.
Η τραγουδίστρια δήλωσε πως είχε σκεφτεί να φύγει, αλλά δεν τα κατάφερε ποτέ,
λόγω των απειλών που δεχόταν για το παιδί και την οικογένειά της: «Κάποια
στιγμή μου είχε περάσει από το μυαλό να πάρω τηλέφωνο κάπου αλλά δεν τολμούσα,
φοβόμουν μην μου πάρουν το παιδί μου, μην κάνουν κακό στην οικογένειά μου.
Υπήρχαν τέτοιες απειλές. Έλεγα ότι "Καλά να πάθεις τώρα. Αφού εσύ επέλεξες να
είσαι με αυτόν τον άνθρωπο, κάτσε τώρα. Αφού εσύ το επέλεξες. Γιατί να σε
βοηθήσει κάποιος; Για ποιο λόγο;". Το σκεφτόμουνα και αυτό. Λάθος. Όλοι αυτοί
οι άνθρωποι κάνουν το εξής. Στην αρχή σε χτυπούν και μετά πέφτουν στα γόνατα
και κλαίνε και ζητάνε συγγνώμη με λυγμούς και σου λένε "δεν θα το ξανακάνω".
Και εσύ πέφτεις στην παγίδα. Μπορεί να πέσεις στην παγίδα αρκετές φορές. Μου
συνέβη και εμένα αυτό αρκετές φορές, έπεσα στην παγίδα. Και πάντα έλεγα από
μέσα μου και ήλπιζα ότι να, μπορεί να μην ξαναγίνει, μπορεί να το μετάνιωσε.
Όταν όμως ένας άντρας σηκώσει μία φορά χέρι σε μια γυναίκα, θα το κάνει για
πάντα. Τέλος», είπε.