28 Απριλίου 2026

Ποια είναι τελικά η «δημοκρατική» αντιπολίτευση;


Σάκης Μουμτζής

Χθες ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ ζήτησε από τα κόμματα της «δημοκρατικής» αντιπολίτευσης, όπως είπε, να στηρίξουν το αίτημα του κόμματος του για σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τις υποκλοπές. Το ερώτημα δεν αφορά το πολιτικό αίτημα καθεαυτό, καθώς είναι λογικό ένας πολιτικός που έχει ως μονοθεματική ατζέντα το θέμα των υποκλοπών, να επιζητεί διαρκώς να το κρατά στην επικαιρότητα. Και επί του προσωπικού ζητήματος έχει τα δίκια του ο Ανδρουλάκης καθώς δεν τον ενημέρωσαν αρμοδίως και υπηρεσιακώς για τους λόγους της επισύνδεσής του. 

Το ερώτημα αφορά ποια είναι τα κόμματα της «δημοκρατικής» αντιπολίτευσης στα οποία απευθύνεται ο Ν. Ανδρουλάκης. Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως το κόμμα Κασσελάκη; Μήπως και το ΚΚΕ; Ή θεωρείται κόμμα της «δημοκρατικής» αντιπολίτευσης και η Πλεύση Ελευθερίας και η Νέα Αριστερά; Επειδή οι καιροί είναι πονηροί -για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ -οφείλει να ξεκαθαρίσει ο ηγέτης του ποια κόμματα ανήκουν στη «δημοκρατική» αντιπολίτευση. Ο αείμνηστος στη δεκαετία του 1980 θεωρούσε το ΚΚΕ δημοκρατική δύναμη. Το αναφέρω έτσι για την κουβέντα. 

Γιατί τα γράφω αυτά; Διότι ο Ν. Ανδρουλάκης, ως πολιτικά μύωψ, αδυνατεί να δει πως σε αυτούς που σήμερα δίνει τα δημοκρατικά εύσημα, με αυτούς σε λίγες εβδομάδες θα παλεύει για τη δεύτερη θέση. Θα κληθεί να δώσει έναν αγώνα μέχρι τελικής πτώσεως εναντίον βουλευτών που σήμερα τους κανακεύει για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής. Εκτός αν δεν έχει καταλάβει πού πάει να μπλέξει. 

Όμως υπάρχει και ένα άλλο πολιτικό δια ταύτα. Από τη στιγμή που υπάρχει αυτή η «δημοκρατική» αντιπολίτευση, για ποιο λόγο το ΠΑΣΟΚ δε συνεργάζεται μαζί της ώστε να συγκροτηθεί ο «δημοκρατικός» πόλος που θα ρίξει τον Μητσοτάκη; Γιατί δε συμπράττει με τον Φάμελλο, τη Ζωή, την Πέρκα, τον Κασσελάκη και τον Κουτσούμπα αφού αποτελούν «δημοκρατικά» κόμματα; Αυτό το κακόμοιρο το δημοκρατικό τόξο έχει ξεχειλώσει τόσο πολύ ώστε μέσα του σε λίγο θα χωρέσει και ο επερχόμενος Αλέξης. 

Αν κατάλαβα καλά, ο Ν. Ανδρουλάκης έχει προσχωρήσει πλήρως στη γραμμή του Χάρη Δούκα. Και αυτό δεν είναι κακό, μια και ο άπειρος πολιτικά Δήμαρχος αποδεικνύεται πολύ πιο επιδραστικός από τον αρχηγό του. Επέβαλλε τη γραμμή του σε ολόκληρο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Έτσι τώρα ο Ν. Ανδρουλάκης θέλει να συνεργαστεί για την υπεράσπιση των θεσμών με βουλευτές που όταν κυβερνούσαν δεν υπήρχε θεσμός που να μην τον είχαν ευτελίσει. Αλλά είπαμε: η μονοθεματική αντιπολίτευση οδηγεί σε πολιτικά αδιέξοδα, το ίδιο και η έλλειψη στρατηγικής οπτικής. 

ΥΓ. Μέσα στην τρελή χαρά εμφανίστηκε και ο Α. Τσίπρας ο οποίος, με περισσό θράσος, δήλωσε πως ό,τι μπαίνει στο αρχείο, εύκολα βγαίνει. Και γράφω για θράσος διότι επί των ημερών του η ΕΥΠ είχε προχωρήσει σε παρακολουθήσεις τηλεφώνων, τα ονόματα είναι γνωστά, χωρίς ίχνος τυπικής νομιμότητας. 

liberal.gr