Το περίφημο «Shut up!» του Γιούνκερ για να σώσει τον Παρθενώνα από τον ερασιτεχνισμό μιας ηγεσίας που νόμιζε ότι παίζει σκάκι
Έντεκα χρόνια μετά την κρίση του 2015, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να φιλοτεχνήσει το προφίλ του «πολιτικού θεριστή» (Reaper), ενός ώριμου παίκτη που επιστρέφει για να «καθαρίσει» το τοπίο. Όμως, η ιστορία έχει αμείλικτη μνήμη και το δεύτερο επεισόδιο του ντοκιμαντέρ «Στο Χιλιοστό» (ΣΚΑΪ) λειτούργησε ως μια βίαιη υπενθύμιση: Πριν ο Τσίπρας αυτοπροσδιοριστεί ως Reaper, υπήρξε ο ηγέτης -που παρά τη συμπάθεια- δεχόταν το ένα ράπισμα μετά το άλλο από τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, που με τις κυνικές αναφορές προσγείωνε ανώμαλα τον τότε πρωθυπουργό, για την «ασφυξία» για την οποία προειδοποιούσαν από το πρώτο λεπτό της «πρώτης φοράς», οι υπηρεσιακοί παράγοντες του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
Το νιετ από τον ωμό Ζαν Κλόντ
Όμως, ο εξευτελισμός δεν σταμάτησε εκεί. Το ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει πως την ώρα που η Αθήνα «φλέρταρε» με τη Μόσχα, ο Βλαντιμίρ Πούτιν επικοινώνησε με τον Γιούνκερ για το ελληνικό ζήτημα. Η απάντηση του Λουξεμβούργιου πολιτικού, ήταν ένα ξερό «όχι», ξεκαθαρίζοντας στον Ρώσο ηγέτη πως η Ελλάδα αποτελεί ευρωπαϊκό ζήτημα και κόβοντας κάθε ελπίδα του Μαξίμου για «ρωσικό σωσίβιο».
Η Μόσχα άλλωστε, έχει αποδειχτεί, ότι δεν σκόπευε να το φουσκώσει με τα ρούβλια της. Την ίδια ώρα, η Ευρώπη ζητούσε την Ακρόπολη ως ενέχυρο, με τον Γιούνκερ να ρίχνει το περίφημο «Shut up!» για να σώσει τον Παρθενώνα από τον ερασιτεχνισμό μιας ηγεσίας που νόμιζε ότι παίζει σκάκι, ενώ ο Τόμας Βίζερ ήδη τραβούσε την πρίζα με τις ευλογίες του Βόλφγανγκ Σόιμπλε.
Το άδειασμα και τα SOS
Κι όλα αυτά ενώ η απόλυτη σύγχυση φαίνεται – κατά τις μαρτυρίες να κυριαρχεί -στο εσωτερικό της κυβέρνησης. Από τη μία, ο Γιάνης Βαρουφάκης νόμιζε ότι απειλούσε με «μαρξιστικούς χορούς» για να λάβει δάνεια χωρίς όρους, και από την άλλη ο Παναγιώτης Λαφαζάνης περιγράφει σήμερα την εικόνα ενός διπλωματικού πατατράκ: «Η υπόθεση πήγαινε για ναυάγιο».
«Ο Τσίπρας υπέγραψε επέκταση χωρίς να πάρει δάνειο. Ξύναμε τον πάτο του Δημοσίου για τις δόσεις», ομολογεί, αποκαλύπτοντας πως η «περήφανη διαπραγμάτευση» ήταν στην πραγματικότητα μια απεγνωσμένη προσπάθεια να μη βαρέσει «κανόνι» η χώρα την επόμενη ημέρα.
Την ίδια στιγμή, η Σταυρούλα Μηλιάκου (Γενική Διευθύντρια Προϋπολογισμού) επιβεβαίωνε το χάος: «Δεν υπήρχε κατανόηση του προβλήματος από τους πολιτικούς μου προϊσταμένους». Το περιβόητο sheet table του Δημήτρη Μάρδα που έδειχνε χρεοκοπία την Καθαρά Δευτέρα, ήταν ο μαύρος πίνακας μιας κυβέρνησης που παραμιλούσε.
Η περιφρόνηση
Η διεθνής απαξίωση σφραγίστηκε από την Ουάσινγκτον και τη Φρανκφούρτη. Ο Τζακ Λιού και ο Ντάλιπ Σινγκ (ΥΠΟΙΚ ΗΠΑ) παρακολουθούσαν έντρομοι το κενό στρατηγικής, με τον Σινγκ να παραδέχεται ότι τον έστειλαν στην Αθήνα επειδή «δεν υπήρχε αξιοπιστία» και η Ουάσιγκτον, παρά τη θέληση της να βοηθήσει στη διάσωση, δεν θα επέτρεπε στην ελληνική κυβέρνηση, να την εκμεταλλευτεί ως διαπραγματευτικό χαρτί.
Το «άδειασμα» του Βαρουφάκη μέσω του κρυφού τηλεφωνήματος Τσίπρα στον Μάριο Ντράγκι, ήταν η κίνηση απελπισίας ενός πρωθυπουργού που έβλεπε το χάος να πλησιάζει, την ώρα που ο Γερούν Ντάισελμπλουμ δήλωνε περιφρονητικά για τον συνομιλητή του, στις αλήστου μνήμης συνεδριάσεις του Eurogroup, ότι η ελληνική πλευρά «δεν ήξερε καν πώς λειτουργεί το σύστημα».
Το «πάρτι»
Είναι εντυπωσιακό το πώς ο Αλέξης Τσίπρας, στην προσπάθειά του να επανεφεύρει τον εαυτό του ως έναν ατάραχο «Reaper», επιλέγει την απόλυτη σιωπή. Στο Twitter, το ομώνυμο hashtag για την εκπομπή του ΣΚΑΪ, αποτυπώνει μια τάση, δεκάδων-εκατοντάδων αναδημοσιεύσεων που αναρωτιούνται αν ο σημερινός «Θεριστής» έχει το θάρρος να απαντήσει στις μαρτυρίες των ίδιων των συνεργατών του για το «ξύσιμο του πάτου» και τους «μαρξιστικούς χορούς» πάνω από τον γκρεμό. Ο Reaper μπορεί να θερίζει το παρόν, αλλά η ιστορία έχει ήδη θερίσει τις αυταπάτες του 2015.
Γιώργος Παπακωνσταντίνου
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ