Άρης Πορτοσάλτε
Για πόσο ακόμη, Μαξίμου και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, θα εκπέμπουν κατάσταση διάλυσης; Η ομάδα θέλει μάζεμα, κι έχει καθυστερήσει πολύ! Παρουσιάζει, εντελώς αδικαιολόγητα, εικόνα κουρασμένης, κορεσμένης, παραδομένης στις αντιπολιτευτικές επιθέσεις, στο πλέον ευαίσθητο για την κοινή γνώμη πεδίο της ηθικής. Απογοητεύει η κυβερνητική πλειοψηφία τους εν δυνάμει ψηφοφόρους της. Εμφανίζεται αδύναμη να απαντήσει στον ακραίο και προκλητικό λόγο του «τσιπρίζοντα» Ν. Ανδρουλάκη και του ειδικού στη ρητορική της «εχθροπάθειας» Α. Τσίπρα. Εγκλωβισμένη, ακόμη μια φορά, στους φόβους της, η Νέα Δημοκρατία λες και κοντράρεται μαζί τους για τη δεύτερη θέση…
Αδιανόητο, σε μια ιστορικά (των 200 ετών από τη σύσταση του Κράτους) καλύτερη στιγμή της Ελλάδας από τις εύστοχες επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη στη διεθνή της παρουσία και στην οικονομία, να βρίσκονται σε περιδίνηση Μαξίμου και βουλευτές. Συμπεριφέρονται και με έναν τρόπο που καταντά τελικά αστείος. Ζαρωμένοι, καχεκτικοί, μίζεροι χωρίς εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, στα επιτεύγματα της κυβέρνησης και κυρίως να αποδεικνύονται κατώτεροι των προσδοκιών, για αυτά που περιμένουν οι ψηφοφόροι.
Αναφέρομαι πάντα σε εκείνο το 40% της κοινωνίας που εκλέγει πρωθυπουργό. Θέλει να βλέπει προσπάθεια και αποτελεσματικότητα. Δεν έχει κανένα λόγο να παρακολουθεί τον κομματικό ανταγωνισμό ανάμεσα στο Επιτελικό Κράτος και την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Ενδιαφέρεται για ένα σύνολο, συνεκτικό, δυνατό, παρεμβατικό, τολμηρό που να ακτινοβολεί αυτοπεποίθηση. Σήμερα, δεν το βλέπει. Απορεί και αγωνιά!
Όχι τόσο για τον Μητσοτάκη, λιγότερο για τη Νέα Δημοκρατία, αλλά για τον τόπο και το μέλλον του…
Πώς να μην αναρωτιούνται οι λογικοί πολίτες, όταν:
- Η Ελλάδα με τον Μητσοτάκη επιδοκιμάζεται από τον πρόεδρο Τραμπ, όπως ακριβώς συνέβη λίγα χρόνια πριν επί Προεδρίας Μπάιντεν. Δύο στα δύο για τον Πρωθυπουργό, αν και κάποιοι μικρόνοες και συμπλεγματικοί της παραπολιτικής τον ήθελαν να εκπαραθυρώνεται με την ανάληψη των καθηκόντων της νέας Αμερικανίδας πρεσβευτή, το περασμένο φθινόπωρο. Σενάρια της συμφοράς…
- Ο Πρόεδρος Ε. Μακρόν, δηλώνει πως η Γαλλία θα σταθεί δίπλα στην Ελλάδα σε περίπτωση απειλής. Κίνηση υψηλής στρατηγικής εντός της Ενωμένης Ευρώπης, αύξησε τα επίπεδα του «Αντιμητσοτακικού φθόνου»!
- Κι αν δεν αρκούν οι δύο παγκόσμιοι ηγέτες, επιπλέον, κοινή στρατηγική με την Κύπρο και το Ισραήλ σταθεροποιούν τη θέση της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο.
- Εκτελείται το βαρύ εξοπλιστικό πρόγραμμα των Ενόπλων Δυνάμεων από τους φόρους, καρπό της προόδου στην οικονομία.
- Εξασφαλίζεται η ενεργειακή ασφάλεια με την αναμενόμενη έναρξη των γεωτρήσεων και προσεχώς την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. (Πόσα δεκαετίες συζητιέται στα καφενεία;)
Τα δεδομένα τοποθετούν την πατρίδα μας, πάντα αναλογικά με το μέγεθος της, σε μια θέση που δεν είχε βρεθεί ποτέ! Αρκεί να παρακολουθήσει κανείς τον έκδηλο εκνευρισμό πολιτικών παραγόντων στην Τουρκία, οφειλόμενο στις αποτυχημένες, εκ του αποτελέσματος, επιλογές του Προέδρου Ερντογάν να προσανατολίσει, κατά την τελευταία δεκαετία, τη χώρα του στο πλευρό Πούτιν και επιθετικά απέναντι στο Ισραήλ…
Διεθνή αναγνώριση και εύσημα αποσπά η Ελλάδα και στην Οικονομία. Η μείωση κοντά δέκα μονάδες της ανεργίας, σε συνδυασμό με την τόνωση του βασικού μισθού οχυρώνουν σχετικά καλύτερα τους μισθωτούς μπροστά στην επέλαση του πληθωρισμού. Ο Νίκος Ανδρουλάκης προσπαθεί να κτίσει ερείσματα στο περιβάλλον της Οικονομίας, με προτάσεις τύπου «4ήμερης εργασίας», όμως δεν καταφέρνει να πείσει και να μετατοπίσει τους προσδεδεμένους ακόμη στην επιλογή Μητσοτάκη. Η αντοχή αυτών των ψηφοφόρων δεν πρέπει να θεωρείται ανεξάντλητη από το Μαξίμου και τους βουλευτές ΝΔ.
Δύο ευρήματα ποιοτικού χαρακτήρα, από την τελευταία δημοσκόπηση της Metron Analysis (Mega) δίνουν την ευκρινή εικόνα του κοινού που περιστρέφεται γύρω από το κυβερνών κόμμα, αναμένοντας αποτελέσματα και προοπτική.
Στην ερώτηση «είστε υπέρ των αυτοδύναμων κυβερνήσεων ή των κυβερνήσεων συνεργασίας», το κοινό τοποθετείται υπέρ της συνεργασίας με ποσοστό 53% και υπέρ της αυτοδυναμίας με ποσοστό 44%.
Το δεύτερο εύρημα, έρχεται από την ερώτηση «εάν η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία την ωφελεί ή την βλάπτει». Ωφελεί την Ελλάδα απάντησε το 78% των ερωτηθέντων, αντιθέτως τη βλάπτει μόλις το 14%.
Ορίστε λοιπόν, δύο στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον κόσμο ο οποίος εκφράζεται πολιτικά μέσω της Νέας Δημοκρατίας και επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στην κυβέρνηση. Όσους απαντούν ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία λειτουργεί βλαπτικά για την Ελλάδα (14%), δεν θα ήταν σωστό να τους αποδώσουμε συνολικά στη ΝΔ. Συμπολίτες αριστερής ιδεολογικής τοποθέτησης και αρνητικά διακείμενοι προς την Ευρωπαϊκή Ένωση ταυτίζονται στην αμφισβήτηση προς τον αρτισύστατο θεσμό της Ένωσης.
Όμως, το σχεδόν καθολικό 78% των πολιτών που επικροτεί την ευρωπαϊκή Δικαιοσύνη πρέπει να κινητοποιήσει, όχι μόνο το Μαξίμου, αλλά κυρίως τους Νεοδημοκράτες βουλευτές. Εκείνους, ειδικά, που έχουν σηκώσει παντιέρα δήθεν «αντάρτικου», περιφέροντας την περιφρόνηση τους προς το Μαξίμου (δεν κατονομάζουν δημοσίως τον Πρωθυπουργό, για ευνόητους λόγους), επειδή δεν προσέφερε ουσιαστική κάλυψη στους δοκιμαζόμενους από την εμπλοκή τους στο σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ. Εννοούν, πως με παρέμβαση Μητσοτάκη, δεν θα έπρεπε καν να εκτεθούν στην άρση ασυλίας…
Ας μη διαφεύγει το σημαντικότερο: Μέσα στο «σώμα» του 78% των Ελλήνων που θέλουν την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, εκ των πραγμάτων, συμπεριλαμβάνεται το μεγαλύτερο ίσως κι ολόκληρο το ποσοστό του 44%, που ψηφίζει υπέρ αυτοδύναμης κυβέρνησης. Το οποίο δεν θα πρέπει προσμετρηθεί εξ ολοκλήρου στη Νέα Δημοκρατία. Επειδή δεν έχω διαθέσιμο στοιχείο αναφορικά με το πως επιμερίζονται στα κόμματα οι υποστηρικτές της αυτοδυναμίας, διατυπώνω λογικά την σκέψη πως η πλειονότητα τους πρέπει να κινείται πέριξ του Μητσοτάκη.
Εδώ, θα πρόσθετα κι ένα τρίτο δεδομένο. Τις πληροφορίες και τις εκτιμήσεις που μετέφερε, προσφάτως, ο Νίκος Ταμπακόπουλος, στη στήλη «Ανάλγητος»:
«Χωρίς τον Μητσοτάκη η ΝΔ φτάνει το 18-20%…Το κυβερνών κόμμα μπορεί να κέρδιζε έως 3% από τη λεγόμενη λαϊκή Δεξιά με άλλον στο τιμόνι. Θα έχανε όμως περίπου έως 12%…Σύμφωνα με κορυφαίους δημοσκόπους, ένα 30-35% των πολιτών που ψήφισαν ΝΔ στις εκλογές του 2023 δεν ανήκουν στη Δεξιά, ούτε στη ΝΔ. Ψήφισαν «Μητσοτάκη». Προέρχονται από το Κέντρο, την Κεντροαριστερά και το εκσυγχρονιστικό μπλοκ. Αυτοί οι ψηφοφόροι μένουν ορφανοί, κονταίνοντας τη ΝΔ και ανοίγοντας το δρόμο για το νέο κόμμα Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ. Στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία οι δημοσκοπήσεις των μεγάλων εταιρειών δείχνουν πως ο πρωθυπουργός κινείται πέριξ του 30%».
Επιστρέφουμε στο σημείο εκκίνησης. Όταν το σημαντικό ποσοστό (44%) των πολιτών επιλέγει στην πολιτική του έκφραση αυτοδύναμη κυβέρνηση, οφείλουν Μητσοτάκης, υπουργοί και βουλευτές να μην απογοητεύουν με άστοχες και άφρονες ενέργειες, αυτό το κοινό που «βγάζει» πρωθυπουργό και κρατά ψηλά την Ελλάδα. Το 44% των πολιτών δεν είναι ιδεολογικά προσκολλημένο σε κάποιο συγκεκριμένο κόμμα. Τα κριτήρια τους δεν είναι απολιτίκ, αλλά αντιθέτως υπεράνω των κουρασμένων, γερασμένων και πιθανώς ξεπερασμένων κομμάτων. Οι άνθρωποι αυτοί ψηφίζουν Κυβερνήτη με αυστηρούς όρους αξιολόγησης και έχουν αντίστοιχες απαιτήσεις σοβαρότητας, προσήλωσης, ηθικής συμπεριφοράς και μετρήσιμων αποτελεσμάτων. Είναι αρνητές της υποκρισίας και της γελοιότητας.
Ο Πρωθυπουργός στην πρόσφατη κοινοβουλευτική συζήτηση για το Κράτος Δικαίου προϊδέασε το κοινό για τις αλλαγές που σκέφτεται να προτείνει στο πλαίσιο της Συνταγματικής αναθεώρησης αναφορικά με το πολιτικό σύστημα και τον εκλογικό νόμο. Φαίνεται πως υιοθετεί απόψεις για την μερική κατάργηση του σταυρού προτίμησης κι ενός μεικτού συστήματος με μονοεδρικές περιφέρειες, με σκοπό να περιοριστεί η πελατειακή σχέση των πολιτικών με τους ψηφοφόρους.
Κάποιοι, με ύφος αφ΄ υψηλού, προσποιήθηκαν αδιαφορία. Η Αντιπολίτευση πιάστηκε ως συνήθως σε φάση ύπνωσης. Και η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας κυριεύτηκε από κατάσταση «αντάρας». Ένιωσε πληγωμένη και ψυχικά απομονωμένη!
Στην πολιτική «μόδα» λανσαρίστηκε τελευταία η αμφισβήτηση του Επιτελικού Κράτους. Κυκλοφόρησε αρχικά με το περίβλημα ότι «η χώρα έχει καταστεί μη διακυβερνήσιμη», μετατράπηκε σε ΠΑΣΟΚικό επιχείρημα δηλωτικό της κριτικής περί κυβερνητικής αποτυχίας και έφτασε να εμπνεύσει, τελικά, τους πέντε βουλευτές της ΝΔ, οι οποίοι ανέπτυξαν τη διαμαρτυρία τους σε κοινό άρθρο, που δημοσίευσαν στην εφημερίδα «Τα Νέα». Ο κοινός στόχος όλων είναι ο Κ. Μητσοτάκης. Αντ΄αυτού, στην περίπτωση των Νεοδημοκρατών, αποδέκτης της βουλευτικής αντίδρασης υπήρξε ο Άκης Σκέρτσος, επί επτά χρόνια συνεργάτης του Πρωθυπουργού στο Μαξίμου, «σάκος του μποξ» πολλάκις…
Πάντως, όταν ένας εκ των Νεοδημοκρατών βουλευτών της περιφέρειας ρωτήθηκε, σε ραδιοφωνική συνέντευξη (Ξ. Μπαραλιάκος, βουλευτής Πιερίας, ΝΔ στο Ρ/Φ ΣΚΑΪ) σε ποια ακριβώς πρόταση νομοθετήματος που ετοίμαζαν, αδιαφόρησε ή ενδεχομένως την απέρριψε ο…επιτελάρχης Σκέτσος, απάντησε, πως το Μαξίμου κώφευε στις εναγώνιες εκκλήσεις του να καταβληθούν χωρίς καθυστέρηση από τον ΟΠΕΚΕΠΕ οι επιδοτήσεις σε αγρότες ψηφοφόρους του, που είχαν συμπεριληφθεί στον έλεγχο της υπηρεσίας Οικονομικού Εγκλήματος!
Γνωρίζει καλύτερα ο Πρωθυπουργός, ότι οι βουλευτές δεν είναι μόνο κάτι όρθια…χεράκια ή στην καλύτερη περίπτωση…δακτυλάκια που ψηφίζουν με το «Ναι» τα Νομοσχέδια, «καρφωτά» από το Μαξίμου και τους αρμόδιους υπουργούς. Είναι βαρετό να επαναλαμβάνεται το πάγιο παράπονο της υπουργικής αλαζονείας που μπαίνει εμπόδιο ακόμη και στο να γίνει δεκτός σε συνάντηση ένας βουλευτής. Υποτίθεται πως έχει αποκατασταθεί η προβληματική αυτή σχέση. Προφανώς δεν είναι αληθές.
Οι βουλευτές, βέβαια, ως μέλη της ανεξάρτητης Νομοθετικής εξουσίας, οφείλουν να ασκούν έλεγχο στην Εκτελεστική εξουσία. Καθήκον τους είναι, η κατάθεση δικών τους Νομοσχεδίων με προτάσεις εθνικού συμφέροντος κι όχι, απλώς, τροπολογιών εξυπηρέτησης τοπικών τους συμφερόντων.
Και ο Πρωθυπουργός καλείται με αληθινό ενδιαφέρον να καθοδηγεί και να παροτρύνει την Κοινοβουλευτική του Ομάδα στην παραγωγή ουσιαστικού έργου.
Τι απ΄όλα γίνεται; Ένα είναι σίγουρο:
Η απομάγευση της πολιτικής κι η απομάκρυνση των ψηφοφόρων καθιστούν πια ξεπερασμένες τις παλιές μεθόδους ψηφοθηρίας…
Υ.Γ.: Ρωμαλέα εξακολουθεί να παραμένει η Αριστερή βία μέσα στα κορυφαία Πανεπιστήμια. Ο επί 40 λεπτά λεκτικός προπηλακισμός που υπέστη ο αντιπρύτανης, Ιάκωβος Μιχαηλίδης, καθηγητής Ιστορίας στο ΑΠΘ, από συναδέλφους του καθηγητές προσκείμενους στο ΚΚΕ, μαζί με άλλους αριστερούς φοιτητές και τραμπούκους προσέθεσε ακόμη μια απογοήτευση για την κυβερνητική αποτυχία στο θέμα της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας. Ο αντιπρύτανης έχει αναλάβει να επαναφέρει τους κανόνες λειτουργίας στη Φοιτητική Εστία του ΑΠΘ, καθώς το 1/3 των δωματίων βρίσκεται υπό την διαχείριση εκείνων που αντιδρούν με βία.
Από κοντά κι η απροθυμία να κηρυχτεί τρομοκρατική οργάνωση, ο ομάδα τραμπούκων που βανδάλισε την κατοικία της Βάνας Νικολαΐδου-Κυριανίδου, καθηγήτριας Φιλοσοφίας, Πανεπιστημίου Αθηνών.
Πριν από λίγες ημέρες, άγνωστοι πυρπόλησαν το αυτοκίνητο του καθηγητή ΕΜΠ Δ. Καρώνη, ο οποίος κατέρριψε με τη μελέτη του το παραμύθι του ξυλολίου.
Οι απογοητεύσεις πολλαπλασιάζονται…
liberal.gr