Είπε πολλά αλλά «κούφια» χθες ο Α. Τσίπρας. Aλλωστε, ποτέ δεν είχε πρόβλημα με τη μεγαλοστομία και τον κενό βερμπαλισμό.
Παρ’ όλα αυτά, δεν είπε τίποτα ουσιαστικά νέο. Aλλαξε μόνο τη συνθηματολογία του, τα χρώματά του και το όνομα του κόμματός του. Ο «νέος πατριωτισμός» και το «εμείς», που ήταν οι δύο βασικοί πυλώνες της διακήρυξής του, χάσκουν άδειοι μέσα από το πρίσμα της πραγματικότητας. Ο πατριωτισμός του -όσα «νέα» κι αν βάλει σαν πρόταγμα- έχει γίνει «κάρβουνο» με τη συμφωνία των Πρεσπών κι έχει «πνιγεί» στη θάλασσα, που δεν έχει σύνορα.
Ενώ η χρήση του «εμείς» από τον μεγαλύτερο «πολιτικό παρτάκια» της Μεταπολίτευσης ακούστηκε μόνο σαν ειρωνεία και φτηνό χιούμορ, από τον άνθρωπο που δεν έφταιξε ποτέ και σε τίποτα. Από τον άνθρωπο που δεν δίστασε να αδειάσει με σκαιό τρόπο σχεδόν όλους τους συνεργάτες του, τους οποίος ο ίδιος είχε επιλέξει, προκειμένου ως διά μαγείας να εμφανιστεί σαν το πάλλευκο περιστέρι της Μ. Καρυστιανού.
Μια από τα ίδια χθες στο Θησείο, απλώς με νέους εξυπνακισμούς τύπου Μπαρτσελόνα και νέα ενορχήστρωση του Στ. Κραουνάκη. Η οποία έμοιαζε εμπνευσμένη από το «Ε, ε, έρχεται», το σύνθημα με το οποίο ο ελληνικός λαός υποδέχθηκε τον Κων. Καραμανλή στην Αθήνα, όταν έπεσε η χούντα των συνταγματαρχών.
Ο Α. Τσίπρας αγνοεί ότι θυμίζει τον Τόνι Μοντάνα (Αλ Πατσίνο) του Μπράιαν Ντε Πάλμα στον «Σημαδεμένο». Οι ουλές στο πολιτικό πρόσωπο του είναι ανεξίτηλες και δυστυχώς γι’ αυτόν γίνονται περισσότερες, αντί να «φεύγουν» με τον χρόνο. Στο προχθεσινό επεισόδιο του ντοκιμαντέρ «Στο Χιλιοστό», ακούστηκε από τα χείλη του ανθρώπου που πάσχισε να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ όσο ελάχιστοι άλλοι, του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, κάτι που ξέραμε όσοι ζήσαμε «από μέσα» το δράμα του 2015, αλλά ακόμα και σε εμάς είχε άλλη διάσταση και βάρος, όταν το ακούς από τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Ο «αριστερός» Τσίπρας προτίμησε να τσακίσει τους συνταξιούχους, αντί να φορολογήσει τους πλουσιότερους έλληνες, που είναι οι εφοπλιστές, όπως του πρότεινε ο δεξιός Γιούνκερ. Πόσο εξευτελιστική είναι κι αυτή η αποκάλυψη για τον δημαγωγό που «έσκιζε Μνημόνια», «αγωνιζόταν» για τους καταφρονημένους της κοινωνίας και εμφανιζόταν ως ο «προστάτης των φτωχών και των αδυνάτων…
Κάπως έτσι βρέθηκε στο ντεκ της πολυτελούς θαλαμηγού της κ. Παναγοπούλου, λίγες μέρες μετά την απερίγραπτη τραγωδία στο Μάτι, καπνίζοντας «αγωνιστικά», αλλά πανάκριβα πούρα Αβάνας. Και κάπως έτσι χαράχθηκε ακόμα μια πολιτική ουλή στο «Σημαδεμένο» πρόσωπό του.
Ο Α. Τσίπρας ουσιαστικά δεν έφυγε ποτέ. Απλώς λούφαξε για μικρό διάστημα, μπας και η λήθη έκανε τη δουλειά, την οποία δεν μπόρεσε να κάνει ούτε το rebranding-τζίφος. Ούτε άλλαξε ποτέ. Παραμένει ο αμετανόητος αλαζόνας που δεν θα έχανε «ούτε μια στο εκατομμύριο» από τον Κούλη, αλλά έχασε πέντε συνεχόμενες φορές. Παραμένει ο αδίστακτος Τόνι Μοντάνα, ο οποίος, αφού οδήγησε το κόμμα του στον ουσιαστικό πολιτικό θάνατο, δεν είχε κανένα πρόβλημα να το διασπάσει όσες φορές χρειαζόταν, για να φτάσει σήμερα να μην πιάνει το όριο εισόδου στη Βουλή.
Χθες στο Θησείο μαζί με τα εντυπωσιακά φώτα υπήρχε και μια πολιτική σκοτεινιά για το μέλλον του «νέου» κόμματός του. Η πιο μεγάλη φιλοδοξία που μπορεί να έχει ο Α. Τσίπρας, αν του έχει απομείνει ψήγμα ρεαλισμού, είναι να παλέψει για τη δεύτερη θέση, πολύ μακριά από τη Ν.Δ. και το 25% που δίνει μπόνους, κι επομένως έστω τη θεωρητική δυνατότητα να σχηματίσει κυβέρνηση.
ΟΣΟ ΤΣΑΚΩΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ…
Την ώρα που ιδρύονται νέα κόμματα και οι εμφύλιοι μαίνονται στους κόλπους της αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση προχωρά σε σημαντικές θεσμικές αλλαγές, αλλά και στον σχεδιασμό νέων μέτρων για την προστασία των πολιτών, από τις μεγάλες συνέπειες του πληθωρισμού και της ενεργειακής κρίσης, που έχει προκαλέσει ο πόλεμος στο Ιράν.
Εκτός από τα μέτρα, όπως η παράταση της επιδότησης του ντίζελ που ανακοίνωσε χθες ο πρωθυπουργός στο Υπουργικό Συμβούλιο ή ένταξη των νοσηλευτών στα βαρέα και ανθυγιεινά ή η εξίσωση του μισθού μεταξύ ανδρών και γυναικών, οι συνεργάτες του Κ. Μητσοτάκη σχεδιάζουν τη λήψη πιο δραστικών και μόνιμων μέτρων, τα οποία συνιστούν πραγματική και αποτελεσματική ανακούφιση των πολιτών.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης μελετά μόνιμα μέτρα για τους μικρομεσαίους, τις παραγωγικές ομάδες, αλλά και συνταξιούχους. Πρόκειται για τη διαγραφή χρεών προς το Δημόσιο και τον ΕΦΚΑ, αλλά και την προστασία των δανειοληπτών από τα αδηφάγα funds. Η σύγκρουση με τα funds φέρεται ως ειλημμένη απόφαση και μειώνοντας το ιδιωτικό χρέος θα ανακουφίσει πολλές χιλιάδες δανειοληπτών. Ηδη ο ΥΠΑΝ, Τ. Θεοδωρικάκος, έχει κάνει λόγο για πλαφόν στα πανωτόκια των funds, με στόχο η οφειλή να μην είναι πάνω από 30%-50% του αρχικού κεφαλαίου.
Τα επίσης μόνιμα μέτρα για συνταξιούχους που έχουν αδικηθεί (ΤΑΕ, ΤΕΒΕ, Ταμείο ελεύθερων επαγγελματιών), για τους αγρότες και τους μικρομεσαίους με διαγραφή χρεών προς το Δημόσιο, θα πλαισιώσουν τα υπόλοιπα μέτρα στήριξης που έχουν ήδη αποφασιστεί. Οπως η κατάργηση της προκαταβολής φόρου, η μείωση του συντελεστή φορολογίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και η φορολογική ελάφρυνση της μεσαίας τάξης. Παράλληλα, εξετάζονται και άλλα μέτρα, τα οποία θα ανακοινωθούν στη ΔΕΘ.
Την ώρα της «σφαγής» για τη δεύτερη θέση ή για την είσοδο στην Βουλή, η κυβέρνηση ενισχύει το οπλοστάσιο της στο πεδίο της καθημερινότητας, όπου και κυριαρχεί.
Το «ψιλό γαζί» στους εκμεταλλευτές των Τεμπών
Εντάξει, η Μ. Καρυστιανού μπορεί να άργησε να πάει στον Αρειο Πάγο για να καταθέσει την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματός της, μπορεί να μην πήγε με… 70.000 υπογραφές που έλεγαν, αλλά με… 650, μπορεί μιλώντας να της ξέφυγε το «μαργαριτάρι» με την απαλλαγή των… «βαριδίων», αλλά έχει δουλέψει «ψιλό γαζί» όσα πολιτικά κόμματα έσπευσαν να εργαλειοποιήσουν την τραγωδία και να πρωταγωνιστήσουν στην τερατολογία του ξυλολίου, του «μπαζώματος» και των χαμένων βαγονιών.
Οι πρώτες μετρήσεις με τα νέα κόμματα μέσα ως πραγματικότητα και όχι ενδεχόμενο δείχνουν ότι η «Ελπίδα» της «μάνας την Τεμπών» έχει προκαλέσει σοβαρή ζημιά στην Πλεύση Ελευθερίας, στην Ελληνική Λύση και έχει συμβάλει στην εξαέρωση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος φαίνεται να μην μπαίνει στη Βουλή, μαζί με τη Νίκη και τη Νέα Αριστερά.
Το κόμμα της κ. Καρυστιανού εμφανίζεται πολύ πάνω από τα κόμματα που σαν «έξυπνοι» έσπευσαν στο πλευρό της, δήθεν από μεγαλύτερη ανθρωπιά και ευαισθησία. Βεβαίως, δεν είναι πρωτοφανές νέα κόμματα να εμφανίζονται στην αρχή με «φουσκωμένα» ποσοστά και στη συνέχεια να ξεφουσκώνουν από λίγο έως εντελώς. Αλλά όλα δείχνουν ότι κόμμα των αγανακτισμένων, των αντιεμβολιαστών, των θρησκόληπτων και των ρωσόφιλων ήρθε για να μείνει, τουλάχιστον στην πρώτη εκλογική δοκιμασία του. Αλλοι κλαίνε…
Μπάμπης Παπαπαναγιώτου
https://www.eleftherostypos.gr/apopseis/o-simademenos-sto-thiseio