Γιάννης Σιδέρης
«Κατώτερη» προσδοκιών για το φιλοθεάμον κοινό, πρωτίστως της αντιπολίτευσης, ήταν η εξάωρη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ.
Το κλίμα… προσδοκίας για μια «αιματηρή» συνεδρίαση, από την οποία ο Μητσοτάκης θα εξήρχετο λαβωμένος αρχηγικά και η ΚΟ ψυχικά διασπασμένη, το είχε προετοιμάσει η επιστολή των πέντε, και τα off the record παράπονα των βουλευτών στους δημοσιογράφους.
Ωστόσο, αρχηγού παρόντος πάσα αρχή παυσάτω. Αν απουσίαζε και η φωτογραφική κριτική στον υπουργό Άμυνας Νίκο Δένδια από τον Άδωνι Γεωργιάδη και τον Θάνο Πλεύρη, η συνεδρίαση θα παρέμενε μια οικογενειακή υπόθεση που θα αφορούσε ηπίως διατυπωμένα παράπονα.
Όντως, με το μοντέλο διακυβέρνησης Μητσοτάκη οι βουλευτές βρέθηκαν σε νέο τοπίο. Ως «αχθοφόροι» μεταφοράς της λαϊκής ψήφου στο κόμμα, περίμεναν τη συνήθη ανταπόδοση με αξιώματα στους θώκους υπουργού ή υφυπουργού. Άλλωστε έτσι θεωρούν ότι καταξιώνεται η παρουσία τους στην περιφέρεια εκλογής τους.
Και όντως είναι άχαρη η θέση του βουλευτή αφού και το κοινό από καταβολής ελληνικού κράτους, είναι εκπαιδευμένο να θεωρεί πως καταξίωση και απόδειξη αξίας του βουλευτή «του» αποτελεί το κυβερνητικό αξίωμα.
Επίσης, είναι άχαρη η προσπάθεια να δικαιολογεί, να πείθει, και να κατασιγάζει τη δυσαρέσκεια του «καφενείου» για δράσεις στις οποίες δεν συμμετείχε. Πολύ περισσότερο όταν οι υπουργικές δράσεις προέρχονται από πολιτικά πρόσωπα που δεν αναπτύχθηκαν στο φυτώριο της παράταξης.
Κατανοητά τα ανωτέρω, αλλά είναι ελλιπής η θεώρηση. Γιατί εάν αυτά τα νέα πρόσωπα δεν υπήρχαν στη σύνθεση της κυβέρνησης, ίσως η ΝΔ δεν θα βρισκόταν για δεύτερη φορά στην κυβέρνηση, διεκδικώντας με σχεδόν βάσιμες ελπίδες και τρίτη τετραετία. Και η ΚΟ της ΝΔ θα σαφώς μικρότερη με πιθανό αποτέλεσμα κάποιοι εκ των παραπονούμενων να μην είναι σήμερα καν βουλευτές.
Αυτό μάλλον δεν έχει γίνει κατανοητό στο ΝΔτικό σύμπαν (βουλευτές, κομματικά στελέχη, μέλη και οπαδούς). Τα πρόσωπα που εισήλθαν στην κυβέρνηση έχουν επιδείξει επάρκεια στους τομείς τους και έχουν συμβάλλει στην όποια επιτυχία του κυβερνητικού έργου. Κυρίως όμως, ήταν οι φορείς του ανοίγματος του Μητσοτάκη στους κεντρώους και κεντροδεξιούς ψηφοφόρους, οι οποίοι υπό άλλες συνθήκες, δεν θα ψήφιζαν μια «καθαρόαιμη» ΝΔ.
Γι’ αυτό και ο γράφων είχε γράψει πως θεωρούσε αστεία τα σενάρια κάποιων φαντασιόπληκτων, που κάνοντας σενάριο την επιθυμία τους μιλούσαν για αλλαγή αρχηγού «εν κινήσει».
Αυτομάτως το ποσοστό που συγκεντρώνει το κυβερνών κόμμα θα έπεφτε κάθετα γιατί οι «επήλυδες» ψηφοφόροι που ψήφισαν χάρις τον συμβολισμό που εξέπεμπε η στράτευση εξωκομματικών, θα εγκατέλειπαν τη ΝΔ. Το κόμμα θα ήλκυε το παραδοσιακό της ακροατήριο, το οποίο δεν αρκεί για να της εξασφαλίσει αυτοδυναμία.
Αν αναφέραμε την περίπτωση Δένδια, είναι γιατί ξεφεύγει από τον «οικογενειακό» βαρετό εδοοικογενειακό χαρακτήρα της συνεδρίασης, και κεντρίζει το ευρύτερο ενδιαφέρον, έστω ως πολιτικό «κους-κους». Και το ανέδειξε η κριτική από Αδωνι και Πλεύρη χωρίς ονομαστική αναφορά στον υπουργό Άμυνας, αλλά ήταν ηλίου φαεινότερη η προσωπογράφηση.
Ο υπουργός Υγείας αναφέρθηκε σε κάποιους, που «προκειμένου να αποφύγουν τη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας, θα φτάσουν μέχρι και τη Σελήνη». Και επέκρινε τονίζοντας ότι «κάποιοι πάνε εκεί που μας βρίζουν και δεν έρχονται εδώ» (προφανώς η αιχμή αφορούσε την παρουσία Δένδια σε ομιλία του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή).
Σε παρόμοιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, αφήνοντας αιχμές για τους υπουργούς που «βγαίνουν μόνο σε προστατευμένο περιβάλλον». Και πρόσθεσε ότι «δεν μπορεί υπουργοί να βγαίνουν και να μιλούν μόνο για την αρμοδιότητά τους».
Βέβαια, για τον υπουργό Άμυνας το «μητρώο» των απουσιών του, τυχαίων ή σκοπίμων, δεν έχει περάσει απαρατήρητο και από την αντιπολίτευση.
Τον Οκτώβριο κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής, κατατέθηκε η τροπολογία για τον Άγνωστο Στρατιώτη, μέσα σε σφοδρή σύγκρουση με την αντιπολίτευση. Ο κ. Δένδιας απουσίαζε ευρισκόμενος σε εκδήλωση των Ενόπλων Δυνάμεων που ελάμβανε χώρα δίπλα στη Βουλή. Ανδρουλάκης και Φάμελλος άδραξαν την ευκαιρία να το χαρακτηρίσουν ως «ηχηρή απουσία» και «πολιτικό μήνυμα».
Τον Δεκέμβριο του 2025 στην Επιτροπή Άμυνας της Βουλής, και ενώ συνεχιζόταν η συζήτηση για το νομοσχέδιο που αφορούσε τον χάρτη των ενόπλων Δυνάμεων με ακροάσεις φορέων, ο υπουργός απουσίαζε ταξιδεύοντας για το Βελιγράδι. Ο βουλευτής Δημήτρης Καιρίδης, πρόεδρος της Επιτροπής εξερράγη, χαρακτηρίζοντας απαράδεκτη την απουσία.
Απουσία του κατέγραψε το αρμόδιο ρεπορτάζ και από το προσυνέδριο του Έβρου, ενώ προσφάτως τον Απρίλιο, κατά τη συζήτηση για τις υποκλοπές, ο κ Δένδιας επέλεξε να βρίσκεται στην Πρίστινα!
Παράλληλα το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ έχει σημειώσει την απουσία του από σοβαρές συζητήσεις στη Βουλή, όπως για την Οικονομία, όπου βέβαια το χαρτοφυλάκιό του δεν τον υποχρεώνει να παραβρίσκεται. Άλλοι όμως υπουργοί που επίσης το χαρτοφυλάκιό τους δεν τους υποχρεώνει, επιδίδονται σε μάχες με την αντιπολίτευση.
Εντύπωση και στους εκτός ΝΔ έχει προκαλέσει το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός του έδωσε προστατευμένες θέσεις. Τα υπουργείο Εξωτερικών και Άμυνας, είναι τα υπουργεία όπου ένας πολιτικός απολαμβάνει αυξημένο κύρος χωρίς να καταβάλει το ελάχιστο πολιτικό κόστος. Και να έχει την πολυτέλεια να κάνει φιλολαϊκές δηλώσεις υπέρ του απεργού πείνας στο Σύνταγμα, Πάνου Ρούτσι.
Χωρίς να τσαλακώνεται, που θα έλεγε ο Άδωνις ή χωρίς να ιδρώνει τη φανέλα που θα έλεγε ο Μητσοτάκης.
liberal.gr