📺Συγκλονίζει το βίντεο 16χρονου μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ: "Η μαμά και ο μπαμπάς είναι νεκροί"

Η οικογένεια Ματιάς έδωσε στη δημοσιότητα βίντεο που κατέγραψε ο 16χρονος γιος μετά τη δολοφονία των γονιών του στην επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023

Χίλιες ημέρες μετά τη δολοφονία των Σαχάρ και Σλόμι Ματιάς στο σπίτι τους, στο κιμπούτς Χολίτ, κατά την επίθεση της Χαμάς κατά του Ισραήλ, στις 7 Οκτωβρίου 2023, η οικογένεια έδωσε στη δημοσιότητα ένα συγκλονιστικό βίντεο που κατέγραψε ο μικρότερος γιος τους λίγο μετά τη σφαγή. Στο υλικό ακούγεται ο τότε 16χρονος Ρότεμ να επιστρέφει στο καμένο σπίτι και, με λυγμούς, να λέει πως πλέον μπορεί να επιβεβαιώσει ότι οι γονείς του έχουν δολοφονηθεί.

Η αδελφή του, Σιρ Ματιάς, μιλώντας στο ισραηλινό δίκτυο N12, περιέγραψε όσα συνέβησαν εκείνο το πρωινό. «Λίγο πριν από τις 8:00 το πρωί, τρομοκράτες εισέβαλαν στο σπίτι και δολοφόνησαν τους γονείς μας. Πέταξαν χειροβομβίδα, άνοιξαν πυρ και έβαλαν φωτιά στην πολυθρόνα του σαλονιού. Ο Ρότεμ, που ήταν τραυματισμένος και βρισκόταν κάτω από το σώμα της μητέρας μας, αναγκάστηκε να βγει από το σπίτι για να μην πεθάνει από τον καπνό που είχε γεμίσει όλους τους χώρους», ανέφερε.

Όπως εξήγησε, ο 16χρονος κρύφτηκε στο εξωτερικό δωμάτιο όπου βρισκόταν το πλυσταριό και μόνος του περιποιήθηκε τα τραύματά του. Στις 10:50 το πρωί επέστρεψε στο σπίτι και έστειλε στην οικογένειά του μια ηχογράφηση, μέσω της οποίας επιβεβαίωνε ότι οι γονείς τους είχαν σκοτωθεί.

במשך 1000 ימים המשפחה שלנו העדיפה להשאיר את ההקלטה הזאת לעצמנו.
זה הרגע המחריד שבו אחי הקטן מאמת לנו שאבא ואמא נרצחו.
היום, החלטנו לפרסם אותה, כדי לדרוש אמת, צדק, ותיקון.
תיקון חייב להתחיל מלקיחת אחריות - כל מי שהיה עם יד על ההגה חייב ללכת הביתה ולקחת אחריות, חליפות ומדים כאחד pic.twitter.com/VxrXuGIYvX

— שיר מתיאס הבת של שחר ושלומי (@MathiasShir) July 2, 2026

Ισραήλ: "Εδώ και 1000 ημέρες η καρδιά μας αιμορραγεί, δεν θα αποδεχθούμε τη συγκάλυψη"

Η Σιρ εξήγησε ότι η οικογένεια αποφάσισε να δημοσιοποιήσει το υλικό τώρα, με αφορμή τη συμπλήρωση 1.000 ημερών από τη σφαγή. «Εδώ και 1.000 ημέρες η καρδιά μας αιμορραγεί και τα λόγια του μικρού μου αδελφού δεν μας αφήνουν να ησυχάσουμε. Δεν θα αποδεχθούμε τη συγκάλυψη. Ήρθε η ώρα να συσταθεί κρατική εξεταστική επιτροπή», δήλωσε.

Παράλληλα, κάλεσε τόσο την πολιτική όσο και τη στρατιωτική ηγεσία του Ισραήλ να αναλάβουν τις ευθύνες τους. «Ζητάμε από το κοινό να σταθεί στο πλευρό μας στον αγώνα για την αλήθεια. Για 1.000 ημέρες κρατήσαμε αυτή την ηχογράφηση μόνο για την οικογένειά μας. Είναι η στιγμή που ο μικρός μας αδελφός μάς επιβεβαιώνει ότι ο πατέρας και η μητέρα μας δολοφονήθηκαν. Σήμερα αποφασίσαμε να τη δημοσιοποιήσουμε για να απαιτήσουμε αλήθεια, δικαιοσύνη και αποκατάσταση. Και αυτή η αποκατάσταση πρέπει να ξεκινήσει με την ανάληψη ευθυνών. Όσοι κρατούσαν το τιμόνι εκείνη την ημέρα πρέπει να αποχωρήσουν και να λογοδοτήσουν, είτε φορούσαν κοστούμι είτε στρατιωτική στολή», ανέφερε.

"Ήταν το πιο φωτεινό σπίτι που μπορούσε να επισκεφθεί κανείς"

Μερικούς μήνες μετά τη σφαγή, τα τρία αδέλφια, Ρότεμ, Σιρ και Σακέντ, είχαν μιλήσει στο ισραηλινό Channel 12 για τη ζωή τους πριν από την επίθεση.

«Ήταν το πιο φωτεινό σπίτι στο οποίο μπορούσε να μπει κανείς. Ένα χαρούμενο σπίτι. Ο μπαμπάς έπαιζε πιάνο ή ηχογραφούσε μουσική στο δωμάτιό του. Πάντα ακουγόταν μουσική, είτε από εκείνον είτε από το Spotify στην τηλεόραση», θυμήθηκε η Σιρ. Ο Ρότεμ συμπλήρωσε: «Με κάθε δυνατό τρόπο, υπήρχε πάντα μουσική μέσα στο σπίτι».

Ο πατέρας τους, Σλόμι, ήταν μουσικός και δίδασκε μουσική σε δημοτικό σχολείο της περιοχής, ενώ η μητέρα τους, Σαχάρ, ήταν τραγουδίστρια και δημιουργός τραγουδιών. Οι δυο τους είχαν γνωριστεί πριν από περισσότερα από 20 χρόνια στη μουσική σχολή «Rimon», τους ένωνε η αγάπη τους για τη μουσική και, όπως περιγράφουν τα παιδιά τους, το σπίτι τους ήταν πάντα γεμάτο τραγούδια και μελωδίες.

"Άκουσα να φωνάζουν 'Αλλάχου Άκμπαρ' και μετά άρχισαν να πυροβολούν"

Ο Ρότεμ περιέγραψε με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τις τελευταίες στιγμές των γονιών του μέσα στο ασφαλές δωμάτιο του σπιτιού. «Ο πατέρας μου στεκόταν κρατώντας ένα σφυρί. Εγώ ξάπλωσα κάτω και η μητέρα μου έπεσε πάνω μου για να με προστατεύσει. Άκουσα να φωνάζουν "Αλλάχου Άκμπαρ". Άνοιξαν την πόρτα του ασφαλούς δωματίου σαν να μην υπήρχε καν και άρχισαν να πυροβολούν. Άκουσα τον πατέρα μου να φωνάζει: "Έχασα το χέρι μου", μετά την έκρηξη της χειροβομβίδας. Η μητέρα μου πέθανε αμέσως. Το κατάλαβα γιατί άρχισε να σπαρταρά. Άκουγα τον πατέρα μου να αναπνέει βαριά για περισσότερο από ένα λεπτό», είπε.

Όπως ανέφερε, παρέμεινε ακίνητος και σιωπηλός, γιατί γνώριζε ότι αν οι ένοπλοι αντιλαμβάνονταν ότι ήταν ζωντανός, θα τον εκτελούσαν και εκείνον.