Γράφει ο Άδωνις Γεωργιάδης στο Χ για τη γελοία στήριξη του Ράμμου στους συλληφθέντες για τις δολοφονίες στη Marfin:
Συγχαίρω από καρδιάς τον κ. Ράμμο για την άμεση αντίδραση του στην παραβίαση
του τεμκηρίου αθωότητας των συλληφθέντων αντιεξουσιαστών. Άλλωστε η ευαισθησία
του, μου είναι καλώς γνωστή, όταν και είχε αντιδράσει αμέσως στην παραβίαση
του δικού μου τεκμηρίου αθωότητας κατά την σκευωρία Novartis, όταν ο @atsipras πχ σε κάθε του ομιλία, σε κάθε του ανακοίνωση κλπ κλέφτη με ανέβαζε
κλέφτη με κατέβαζε….α τώρα που το θυμήθηκα δεν είχε πει απολύτως τίποτε τότε,
άρα κύριε πρώην Δικαστά η «ευαισθησία» του είναι επιλεκτική και υποκριτική. Σε
αυτά ή αντιδράς σε όλες τις ανάλογες περιπτώσεις ή απλά δεν αντιδράς αλλιώς
είσαι υποκριτής….
Συγχαίρω από καρδιάς τον κ. Ράμμο για την άμεση αντίδραση του στην παραβίαση του τεμκηρίου αθωότητας των συλληφθέντων αντιεξουσιαστών. Άλλωστε η ευαισθησία του, μου είναι καλώς γνωστή, όταν και είχε αντιδράσει αμέσως στην παραβίαση του δικού μου τεκμηρίου αθωότητας κατά την…
— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) July 11, 2026
Η γελοία ανάρτηση Ράμμου:
«Αυτό το συνελήφθησαν οι “δράστες” της Marfin είναι ωμότατη και εξόφθαλμη παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας και ένα ακόμη δείγμα του πόσο ανθρωποφαγική ζούγκλα έχει γίνει η κοινωνία μας. Δεν είναι κάποιος ένοχος, πριν τον δικάσει ένα δικαστήριο και αποφανθεί ότι είναι, μόνο και μόνο επειδή τον συνέλαβε η Αστυνομία και τον αποκαλεί δράστη, ιδιαίτερα μάλιστα όταν η όλη υπόθεση έχει συμβεί πριν από 16 χρόνια.
Καλά θα κάνουν, λοιπόν, όσοι βιάζονται να πανηγυρίσουν και να δοξολογήσουν την Αστυνομία (που έκανε το καθήκον της- αν το έκανε- με καθυστέρηση 16 ετών) καθώς και τα ΜΜΕ και κυρίως τα κρατικά να τους αποκαλούν τουλάχιστον “οι φερόμενοι ως δράστες”.
Αλλιώς συμμετέχουν όλοι στο λιντσάρισμα και στον κανιβαλισμό ανθρώπων, οι οποίοι μπορεί τελικά να αποδειχθεί ότι ήταν αθώοι, όπως έχει πάρα πολλές φορές συμβεί κατά το παρελθόν σε άλλες υποθέσεις , που η Αστυνομία έχει ενοχοποιήσει ανθρώπους που τελικά τα δικαστήρια αθώωσαν (βλ. ενδεικτικά περίπτωση Ρωμανού). Στο μεταξύ, όμως, οι άνθρωποι αυτοί έχουν χάσει την προσωπική τους ελευθερία και έχουν διαπομπευθεί ανεπανόρθωτα για την υπόλοιπη ζωή τους».