Τα «ήρεμα νερά» θόλωσαν. Και δύσκολα θα αποκατασταθούν όσο η Τουρκία τρέφει υπερφίαλες φιλοδοξίες
Τα «ήρεμα νερά» θόλωσαν. Χωρίς πραγματική αφορμή.
Η Ελλάδα ανακοίνωσε προ έτους τα «θαλάσσια πάρκα» της δικαιοδοσίας της, όπως απαιτούσε η Ευρωπαϊκή Ενωση. Και η Τουρκία ήλθε να απαντήσει με δύο «δικά της» θαλάσσια πάρκα στο Βόρειο Αιγαίο και στο Καστελλόριζο.
Δεν νομίζω ότι υπήρχε περίπτωση να βολτάρει κανείς στο ένα ή στο άλλο.
Αλλά πίσω από την ανακήρυξη κρύβεται η μόστρα: η Τουρκία διεκδικεί τίτλους συνιδιοκτησίας στο Αιγαίο και επιβολής περιφερειακής δύναμης στην Ανατολική Μεσόγειο.
Προφανώς ως παράκτια χώρα κάτι δικαιούται αλλά δεν βλέπω καμία διάθεση να της αναγνωρίσει κανείς τον ρόλο που επιθυμεί. Κι ούτε η Τουρκία έχει τη δυνατότητα να τον επιβάλει.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επανέφερε εσχάτως και λόγω Τραμπ και λόγω του Συμφώνου της Μέκκας την αυτοπεποίθηση της μεγαλομανίας και την έπαρση του αρχοντοχωριάτη. Αλλά ούτε το Αιγαίο ούτε η Ανατολική Μεσόγειος κινδυνεύουν να υποστούν νέα οθωμανική κατοχή.
Ο Ερντογάν δήλωσε παρεμπιπτόντως ότι η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση δεν αποτελεί προτεραιότητά του. Κανένα πρόβλημα. Ούτε της Ευρώπης αποτελεί προτεραιότητα η ένταξη της Τουρκίας.
Για την ακρίβεια: ούτε καν το κουβεντιάζει. Την έκαναν στην άκρη και από τα εξοπλιστικά προγράμματα.
Φυσικά η Τουρκία είναι ένα στρατηγικό και στρατιωτικό μέγεθος. Το θυμίζει η ίδια σε κάθε ευκαιρία, το καμαρώνει ο Ερντογάν, το χειροκροτεί και ο Τραμπ.
Αυτό όμως την καθιστά περιφερειακό γκαουλάιτερ; Ούτε κατά διάνοια. Και δεν νομίζω ότι κανείς το θεωρεί επιχειρησιακά δυνατό.
Προφανώς υπάρχει μια αβεβαιότητα έως ότου ολοκληρωθούν οι ελληνικοί εξοπλισμοί – άλλη μια επίπτωση της καταστροφικής καθυστέρησής τους και της βλακώδους αμφισβήτησής τους.
Υπάρχει ενδεχομένως και ο πειρασμός μιας σύγκρουσης προτού ολοκληρωθούν.
Αλλά δεν είναι βέβαιο ότι η Τουρκία θα εμπλακεί σε μια τέτοια περιπέτεια. Ούτε ότι θα την ωθήσει στο καουμποϊλίκι μια συμφωνία με δύο χώρες (Σαουδική Αραβία και Πακιστάν) που ελάχιστο ενδιαφέρον έχουν δείξει για το Αιγαίο και τη Μεσόγειο.
Και ακόμη λιγότερο θέλουν να εμπλακούν σε μια περιπέτεια που δεν τους αφορά.
Τα «ήρεμα νερά» όμως θόλωσαν. Και δύσκολα θα αποκατασταθούν όσο η Τουρκία τρέφει υπερφίαλες φιλοδοξίες.
Δεν ξέρω λοιπόν αν θα καταλάβει την Ιερουσαλήμ (όπως απειλεί) ή τα Δωδεκάνησα (όπως υπονοεί). Ούτε καν αν θα το επιχειρήσει.
Αλλά προς το παρόν με χαροποιεί η είδηση ότι κάπου 1,5 εκατομμύρια Τούρκοι γλέντησαν στα ελληνικά νησιά το καλοκαίρι τους και ότι το 2026 οι επισκέψεις τους αυξήθηκαν κατά 20%-30%.
Η γεωγραφία έχει και τα καλά της. Ιδίως όταν δεν διαλέγεις τον γείτονα που θέλεις.
Γιάννης Πρετεντέρης
ΤΟ ΒΗΜΑ