Με αιχμή τον νόμο Παρασκευόπουλου και αναφορές στους χειρισμούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στη Δικαιοσύνη, ο Γιώργος Φλωρίδης απαντά στον Αλέξη Τσίπρα, με αφορμή όσα ανέφερε ο πρώην πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στο in.gr για τη σημερινή ηγεσία της Δικαιοσύνης.
Συγκεκριμένα, αφορμή για την παρέμβαση του κ. Φλωρίδη αποτέλεσε η αναφορά του
Αλέξη Τσίπρα ότι η ηγεσία της Δικαιοσύνης «χειραγωγείται από την κυβέρνηση,
επειδή διορίζεται από αυτήν».
Ο υπουργός Δικαιοσύνης, μεταξύ άλλων, αναφερόμενος στον νόμο Παρασκευόπουλου
του 2015, τόνισε ότι αποτέλεσε «εντολή Τσίπρα» και ότι είχε ως αποτέλεσμα την
αποφυλάκιση δολοφόνων, βιαστών, παιδοβιαστών, ληστών, εμπόρων ναρκωτικών
και χιλιάδων άλλων κατάδικων οι οποίοι βγαίνοντας από την φυλακή, σε ποσοστό
80% επέστρεψαν στην βαριά εγκληματικότητα εναντίον της ελληνικής κοινωνίας.
Παράλληλα, ο κ. Φλωρίδης έστρεψε τα πυρά του κατά του πρώην πρωθυπουργού για
την υπόθεση Novartis και τις τηλεοπτικές άδειες. «Η τελευταία ωμή παρέμβαση
του Αλέξη Τσίπρα στη Δικαιοσύνη, ήταν όταν παρέτεινε τη λειτουργία της Βουλής
λίγο πριν τις εκλογές του 2019 που ο ίδιος ανήγγειλε, προκειμένου να ψηφιστούν
σε μία μέρα, περισσότερα από 1.100 άρθρα στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα
Ποινικής Δικονομίας» πρόσθεσε.
Δείτε την ανάρτηση του κ. Φλωρίδη:
Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Φλωρίδη:
«Τσίπρας και Δικαιοσύνη
Μετά από όσα διέπραξε ως Πρωθυπουργός ο Α. Τσίπρας, θα έλεγε κάποιος ότι ήταν
λογικό να απέφευγε κάθε αναφορά στη Δικαιοσύνη, όπως ο διάβολος το λιβάνι!
Διάλεξε όμως να ξεκινήσει την Αυγουστιάτικη συνέντευξή του στο in.gr, με
επίθεση στην Δικαιοσύνη, η «ηγεσία της οποίας χειραγωγείται από την Κυβέρνηση,
επειδή διορίζεται από αυτήν», όπως τονίζει. Ας θυμηθούμε λοιπόν τα πεπραγμένα
αυτής της Κυβέρνησης όσον αφορά την εκλογή της Ηγεσίας της Δικαιοσύνης και την
«χειραγώγησή της».
Το 2024, η Κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη, ψήφισε νόμο (ν. 5123/2024, άρθρο 27),
με τον οποίο για πρώτη φορά στην ιστορία του νέου Ελληνικού Κράτους, οι
Ολομέλειες των Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας, συνέρχονται και ψηφίζουν σε
μυστική ψηφοφορία τους Δικαστές που θεωρούν ότι πρέπει να ηγηθούν των Ανωτάτων
Δικαστηρίων (Συμβουλίου της Επικρατείας, Αρείου Πάγου και Ελεγκτικού
Συνεδρίου).
Ο νόμος αυτός οδήγησε στο να αφαιρεθεί οριστικά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η
μόνιμη εδώ και πολλά χρόνια, σύσταση προς τη χώρα μας, για τον τρόπο επιλογής
των ηγεσιών των Ανωτάτων Δικαστηρίων, ενώ χαιρετίστηκε από τις Ενώσεις
Δικαστών και Εισαγγελέων και από την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων.
Φέτος, ήταν η δεύτερη χρονιά εφαρμογής του νόμου αυτού.
Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου συνήλθε σε συνεδρίαση και με μυστική ψηφοφορία
κατέληξε στην πρότασή της για τον Πρόεδρο και των Εισαγγελέα του Ανωτάτου
Δικαστηρίου.
Στη συνέχεια η διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής των Ελλήνων, με μυστική
ψηφοφορία, διαμόρφωσε τη δική της πρόταση, η οποία ήταν όμοια με την πρόταση
των Δικαστών.
Το Υπουργικό Συμβούλιο, επέλεξε ως Πρόεδρο και Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου,
αυτούς που ήρθαν ΠΡΩΤΟΙ στην ψηφοφορία των Δικαστών και την όμοια ψηφοφορία
της Βουλής.
Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε για την επιλογή του Γενικού Επιτρόπου των
Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων και του Γενικού Επιτρόπου του Ελεγκτικού
Συνεδρίου. Το Υπουργικό Συμβούλιου επέλεξε τους ΠΡΩΤΟΥΣ, δηλαδή αυτούς που
ψήφισαν οι Δικαστές.
Το ίδιο έγινε και για τους Αντιπροέδρους του Συμβουλίου της Επικρατείας και
του Αρείου Πάγου. Άρα, στην πραγματικότητα, η Κυβέρνηση επικύρωσε τις
αποφάσεις πρωτίστως των Δικαστών και της Βουλής.
Ένα χρόνιο αίτημα των Δικαστών και εν γένει του νομικού κόσμου, έγινε αποδεκτό
στην πράξη από αυτήν την κυβέρνηση.
Αυτά, βέβαια, είναι ψιλά γράμματα για τον Α. Τσίπρα, που κυβερνώντας 4,5
χρόνια, ούτε καν του πέρασε από το μυαλό, ότι μπορούσε να τα κάνει.
Αντίθετα, τον Φεβρουάριο του 2020, μερικούς μήνες μετά από την ήττα του στις
εκλογές του 2019, το μόνο που βρήκε να πει ήταν ότι η «δεύτερη φορά αριστερά
στην κυβέρνηση, εκτός από την εκτελεστική εξουσία, θα ελέγξει και τη Δικαστική
(οι περίφημοι αρμοί της εξουσίας)». Κάτι που ανέλαβε να επεξηγήσει ο Πολάκης
λέγοντας ότι «θα διώξουμε τους Δικαστές και θα κάνουμε μια δική μας Σχολή
Δικαστών (για να βάλουμε φυλακή τους αντιπάλους μας, όπως είχε πει το 2018)».
Η σχέση του Α. Τσίπρα με τη Δικαιοσύνη, σημαδεύτηκε ανεξίτηλα όταν τέσσερις
μόλις μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης με συνεταίρο τον Π. Καμμένο,
τον Απρίλιο του 2015, έφερε στην Βουλή τον περιβόητο «νόμο Παρασκευόπουλου»,
(που ατυχώς χρεώνεται μόνο στον κ. Παρασκευόπουλο, ενώ ήταν εντολή Τσίπρα), με
τον οποίο αποφυλακίστηκαν δολοφόνοι, βιαστές, παιδοβιαστές, ληστές, έμποροι
ναρκωτικών και χιλιάδες άλλοι κατάδικοι, οι οποίοι βγαίνοντας από την φυλακή,
σε ποσοστό 80% επέστρεψαν στην βαριά εγκληματικότητα εναντίον της ελληνικής
κοινωνίας.
Η συνέχεια δόθηκε με την οργάνωση της σκευωρίας Novartis, με την οποία
επιχειρήθηκε να οδηγηθούν στη φυλακή οι κορυφαίοι πολιτικοί αντίπαλοι του
Τσίπρα. Ήταν η πρώτη και ίσως μοναδική στην ιστορία των Δυτικών Δημοκρατιών,
απόπειρα να εφαρμοστούν σταλινικές μέθοδοι εξόντωσης των πολιτικών αντιπάλων
της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης του Τσίπρα,
καταδικάστηκε αμετάκλητα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο για το ατιμωτικό
αδίκημα της παράβασης καθήκοντος για την σκευωρία αυτή.
Θα μείνει στις μαύρες σελίδες της πολιτικής ιστορίας της χώρας, η ωμή απόπειρα
του Α. Τσίπρα να εκβιάσει την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, για το
θέμα της συνταγματικότητας του νόμου για τις τηλεοπτικές άδειες, με την ομιλία
στη Θεσσαλονίκη, όπου προσπάθησε να υπαγορεύσει στην απόφαση του Ανωτάτου
Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δεν υπέκυψε στον ωμό εκβιασμό και ο νόμος κρίθηκε
αντισυνταγματικός. Ο Υπουργός του Τσίπρα που χειρίστηκε την υπόθεση των
τηλεοπτικών αδειών, καταδικάστηκε αμετάκλητα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο
για το ατιμωτικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος.
Η τελευταία ωμή παρέμβαση του Α. Τσίπρα στη Δικαιοσύνη, ήταν όταν παρέτεινε τη
λειτουργία της Βουλής λίγο πριν τις εκλογές του 2019 που ο ίδιος ανήγγειλε,
προκειμένου να ψηφιστούν σε μία μέρα, περισσότερα από 1.100 άρθρα στον Ποινικό
Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.
Μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, έκαναν κυριολεκτικά πάρτι με τις αλλαγές
αυτές των Ποινικών Κωδίκων. Δικαστήρια που μετά από πολύμηνες δίκες και
ομολογίες κατηγορουμένων για σοβαρά κακουργήματα, επρόκειτο να εκδόσουν τις
αποφάσεις τους και μάλιστα σε υποθέσεις που οι προβλεπόμενες ποινές ήταν
ισόβια κάθειρξη, δεν ολοκλήρωσαν τις δίκες γιατί οι Ποινικοί Κώδικες του
Τσίπρα, οδήγησαν τις υποθέσεις σε παραγραφή.
Αυτά προς το παρόν. Εδώ είμαστε για να επανέλθουμε».