Γιάννης Σιδέρης
Η απαίτηση για αυξημένη πλειοψηφία 3/5 του όλου αριθμού των βουλευτών προκειμένου να αναθεωρηθούν άρθρα του Συντάγματος, θεσμοθετήθηκε για την επιβολή μιας ευρύτερης πολιτικής συναίνεσης, ώστε οι αλλαγές να εκφράζουν μια πλατιά διακομματική και διαχρονική εθνική συναίνεση. Παράλληλα προστατεύει τον θεμελιώδη νόμο του κράτους και του προσδίδει αυξημένη σταθερότητα.
Βέβαια, οι προθέσεις του νομοθέτη δεν ήταν ικανές να εμφυσήσουν την ανάλογη νοοτροπία στη σημερινή αντιπολίτευση, η οποία ενέταξε την αναθεώρηση στο μικροπολιτικό παιγνίδι.
Χθες κατά την πρώτη ψηφοφορία για την αναθεώρηση, καμία από τις 33 προτάσεις που κατέθεσε η κυβέρνηση δεν έλαβε τις απαιτούμενες 180 ψήφους, ώστε στην επόμενη αναθεωρητική Βουλή να αρκούν 151 ψήφοι για την αλλαγή τους.
Και ας πούμε ότι είναι κατανοητό για κάποια επίμαχα άρθρα για τα οποία το ΠΑΣΟΚ (γιατί από αυτό απαιτείς σοβαρή στάση, όχι από τον ΣΥΡΙΖΑ, τη Ζωή και τον Βελόπουλο), είχε επιφυλάξεις παρότι συμφωνεί «κατ’ αρχήν». Όπως ας πούμε για τα μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια ή την εκλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.
Όμως τι εμπόδιζε το ΠΑΣΟΚ να ψηφίσει άρθρα που ήταν αυτονόητα και α-πολιτικά; Όπως το περί Τεχνητής Νοημοσύνης, σύμφωνα με το οποίο «Η Τεχνητή Νοημοσύνη οφείλει να υπηρετεί την ελευθερία του ατόμου και την ευημερία της κοινωνίας ώστε να μετριάζονται οι κίνδυνοι και να αξιοποιούνται τα πλεονεκτήματα που προσφέρει».
Ή το επίσης ρητορικό, στα όρια του περιττού κατά την ταπεινή γνώμη ενός άσχετου στα συνταγματικά, όπως ο γράφων: «Κρατική μέριμνα για προσιτή στέγη – Λήψη υπόψη διαγενεακής δικαιοσύνης και αλληλεγγύης κατά τον σχεδιασμό των δημοσίων πολιτικών» (απορία: Η έλλειψη συνταγματικού άρθρου φταίει για την παρούσα δυστοκία στο πρόβλημα της στέγης;).
Παράλληλα τι το εμπόδισε να ψηφίσει το σχετικό με τα δημοψηφίσματα, μετά και τη γελοιότητα του δημοψηφίσματος Τσίπρα, όπου ορίζει: «Εισαγωγή κανόνων καλής διενέργειας των δημοψηφισμάτων: Το ερώτημα πρέπει να διατυπώνεται με τρόπο εύληπτο και κατανοητό για τους πολίτες. Μεταξύ της προκήρυξης και της διενέργειας του δημοψηφίσματος πρέπει να μεσολαβεί επαρκής χρόνος τουλάχιστον 20 ημερών».
Και τέλος, το θετικό για τον δημοσιογραφικό κόσμο: «Διεύρυνση της προστασίας της ελευθερίας της έκφρασης σε σύγχρονα μέσα ενημέρωσης και αφαίρεση λεπτομερειακών διατυπώσεων που δεν ταιριάζουν στο Σύνταγμα - Προστασία του δημοσιογράφου και έναντι του εργοδότη του».
Δεν ήταν τα άρθρα με τα οποία δεν συμφωνούσε το ΠΑΣΟΚ. Ήταν η ένταξη του καταστατικού χάρτη της χώρας στο μικροπολιτικό παιγνίδι εντυπώσεων.
Και ήταν μια προαποφασισμένη και γνωστοποιημένη πολιτική. Το κόμμα είχε δηλώσει ότι δεν θα παράσχει τις ψήφους που χρειάζονται ώστε να φτάσουν στον αναγκαίο αριθμό των 180, ακόμη και σε άρθρα στα οποία συμφωνεί ότι πρέπει να αναθεωρηθούν!
Και βέβαια στη συνεδρίαση της Βουλής που αφορούσε την ψηφοφορία των άρθρων, μόνο αυτά δεν απασχόλησαν. Και αν ο Μητσοτάκης και ο Ανδρουλάκης διασταύρωσαν τα ξίφη τους επί του θέματος, υποστηρίζοντας ο μεν πρώτος κατηγορώντας την αντιπολίτευση για «τυφλό όχι» και ο δεύτερος ότι δεν δίνει «λευκή επιταγή», υπήρξαν και οι συνήθεις θορυβώδεις παρεμβολές».
Ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτη Δουδωνής επιτέθηκε σε υψηλούς τόνους στον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη ρωτώντας τον «Τι δουλειά έχεις την αίθουσα;» επειδή λέει η Αναθεώρηση είναι αυστηρά κοινοβουλευτική διαδικασία. Γι’ αυτό κάλεσε τους βουλευτές να απόσχουν, αν λάβει τον λόγο ο υπουργός!
Δεν θα μπορούσε να υστερήσει η Ζωή (μία είναι). Συντάχθηκε πλήρως με την ένταση Δουδωνή, ζητώντας την άμεση αποχώρηση του υπουργού, και απευθυνόμενη προς αυτόν του φώναζε επανειλημμένα «φύγετε».
Χθες δυο δημοσκοπήσεις, της «Opinion Poll» και της «Pulse» κατέγραψαν πάλι τη συντριπτική υπεροχή της ΝΔ, αν και η τελευταία έταξε τα λιγότερα τη ΔΕΘ. Δεν προβληματίζονται τα «συστημικά» κόμματα, ώστε να μην λειτουργούν με την τακτική του «όχι σε όλα», αφού δεν τους βγαίνει σε καλό;
Η μεγάλη μάζα, κουρασμένη από τη χρεοκοπία και τα απόνερά της, ζητά ομόνοια και συνεννόηση. Και την επιβραβεύει. Οι υπόλοιποι, οι θιασώτες της ψήφου αγανάκτησης και της αντισυστημικότητας, έτσι κι αλλιώς έχουν τους δικούς τους υποδοχείς.
liberal.gr