Σάκης Μουμτζής
Κάποιοι βουλευτές και πολιτευτές κινούνται στον κβαντικό μικρόκοσμο. Εκεί όπου κυριαρχεί η αρχή της απροσδιοριστίας. Δηλαδή βρίσκονται σε πολλές διαφορετικές θέσεις ή καταστάσεις, ταυτοχρόνως, μέχρι να τους παρατηρήσουμε.
Ο κύριος ινδένιος, της φυλής των Απάτσι, ήταν έτοιμος να πάει στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού και ξαφνικά βρέθηκε στο ΠΑΣΟΚ. Η άλλη, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, τους άφησε στα κρύα του λουτρού διότι είδε το φως το αληθινόν και πήγε στου Τσίπρα το κόμμα. ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ ετοιμάζονται για εκατέρωθεν κτυπήματα, καθώς υπάρχουν πολιτικοί οι οποίοι φλερτάρουν και με τα δύο κόμματα. Βρίσκονται σε μια κβαντική κατάσταση. Και εδώ και εκεί, χωρίς να αποτελεί έκπληξη αν τους δούμε τελικά κάπου αλλού. Θα διαπίστωνε ο Χάιζενμπεργκ, αν ζούσε, πως η αρχή της απροσδιοριστίας ισχύει και στον κανονικό κόσμο των τριών διαστάσεων.
Είναι άγνωστο πόσο θα μετρήσουν αυτές οι μετακινήσεις πολιτικών στο εκλογικό αποτέλεσμα. Μέχρι στιγμής στον συγκεκριμένο τομέα βλέπω μια ισοπαλία μεταξύ των δύο διεκδικητών της δεύτερης θέσης η οποία βγάζει στα σαλόνια του Τσάμπιονς Λιγκ, δηλαδή στην αξιωματική αντιπολίτευση. Διακρίνω μια κόπωση στην ΕΛΑΣ, ενώ το ΠΑΣΟΚ έχει αναθαρρήσει. Τουλάχιστον αυτό φαίνεται.
Βέβαια, ο Α. Τσίπρας έχει μια πρόσθετη δυσκολία: Για να πει ότι νίκησε δεν αρκεί η κατάληψη της δεύτερης θέσης. Χρειάζεται και ποσοστό τουλάχιστον ίδιο με αυτό των εκλογών του 2023. Διότι τι να την κάνει τη δεύτερη θέση με ένα 15%; Ενώ ο Ν. Ανδρουλάκης τέτοιο φορτίο δεν κουβαλά. Δεύτερος, έστω με μια ψήφο διαφορά. Για αυτό και μαζεύει στο ΠΑΣΟΚ ό,τι έρχεται. Χαρακτηριστική περίπτωση ο κ. ινδένιος. Αυτός που είχε ανακαλύψει πως το παράνομο φορτίο στην εμπορική αμαξοστοιχία δεν ήταν το ξυλόλιο, αλλά το συμπαθές ινδένιο.
Η πάλη μεταξύ ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ θα προσφέρει απόλαυση στο φιλοθέαμον κοινό, μεγαλύτερη χωρίς αμφιβολία από αυτήν που θα προσφέρει η πάλη στον χώρο της ακραιφνούς Δεξιάς, πατριωτικής, ρωσόφιλης, τουρκοφαγικής. Διότι στην πρώτη περίπτωση η διακύβευση είναι σοβαρή, καθώς αφορά την επόμενη μέρα. Είναι γνωστό πως, τυπικά τουλάχιστον, ο αρχηγός της εκάστοτε αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ένας εν δυνάμει πρωθυπουργός.
Μια σοβαρή παράπλευρη συνέπεια της σκληρής αντιπαράθεσης ΕΛΑΣ—ΠΑΣΟΚ θα είναι η δυσκολία που θα προκύψει για μετεκλογικές συγκλίσεις των δύο κομμάτων. Για τις εκλογές του 2027 κάτι τέτοιο δεν είναι ρεαλιστικό. Όμως για την μεθεπόμενη μέρα μόνον η συνεργασία της Αριστεράς του Τσίπρα με την Κεντροαριστερά δύναται να δημιουργήσει εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Μέχρι τότε ο δρόμος είναι μεν μακρύς, αλλά φαίνεται ήδη ναρκοθετημένος.
Στην εποχή της παντοδυναμίας του το ΠΑΣΟΚ αντιμετώπιζε υπεροπτικά τη ριζοσπαστική Αριστερά και είμαι επιεικής. Μετά τις εκλογές του 2012 οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Σήμερα, αν δεν επιτευχθεί μια ισορροπία μεταξύ των δύο κομμάτων, το εμφανώς ισχυρότερο κόμμα θα επιδιώξει την απορρόφηση του άλλου ή την περιθωριοποίησή του.
Πάντως με κβαντικές τροχιές πολιτικών τυχοδιωκτών, όταν δεν ξέρεις την άλλη μέρα σε ποιο κόμμα θα καταλήξουν, οι δύο χώροι αποτελούν τον καλύτερο σύμμαχο του Κυριάκου.
liberal.gr