Αλλαγή κατεύθυνσης από τον καθηγητή Νομικής μετά το εξώδικο του Γρηγόρη Δημητριάδη.
Μια μάλλον ενδιαφέρουσα «αναδίπλωση» καταγράφεται στην υπόθεση των δημόσιων αναφορών του καθηγητή Νομικής, Παύλου Ελευθεριάδη, για τον Γρηγόρη Δημητριάδη. Ο καθηγητής, τον περασμένο Ιούλιο, φαινόταν ιδιαίτερα βέβαιος στις διατυπώσεις του. Σε δημόσια ανάρτησή του, η οποία έκανε τον γύρο του Διαδικτύου, απέδωσε στον πρώην γενικό γραμματέα του πρωθυπουργού συγκεκριμένη δικονομική ιδιότητα και μάλιστα με ιδιαίτερα βαρείς χαρακτηρισμούς.
Ο τίτλος της ανάρτησης ήταν χαρακτηριστικός: «Ο Κατηγορούμενος Γρηγόρης Δημητριάδης». Και το περιεχόμενο ακόμη πιο σαφές: «Ο κ. Δημητριάδης είναι ύποπτος πολύ σοβαρών κακουργημάτων και θα έπρεπε να μιλήσει –χωρίς καμία δημοσιότητα– ως κατηγορούμενος στον εισαγγελέα, όχι στην τηλεόραση…»
Μόνο που, όπως προκύπτει πλέον από την εξώδικη απάντηση του ίδιου του κ. Ελευθεριάδη σε εξώδικο του Γρηγόρη Δημητριάδη, γνώριζε πολύ καλά ότι ποτέ δεν απέκτησε ιδιότητα κατηγορουμένου.
Στροφή 180 μοιρών
Ο Γρηγόρης Δημητριάδης αντέδρασε στην επίμαχη ανάρτηση με εξώδικό του, καταγγέλλοντας, μεταξύ άλλων, τη «στοχοποίησή» του και την προσβολή της προσωπικότητας, της τιμής και της υπόληψής του και ζητώντας αποκατάσταση. Και κάπου εδώ αρχίζουν οι ενδιαφέρουσες διευκρινίσεις.
Στην απάντησή του, ο κ. Ελευθεριάδης αναγνωρίζει πλέον ότι: «…δεν αποκτήσατε τη δικονομική ιδιότητα του κατηγορουμένου κατά τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας».
Δηλαδή, αυτός που στην αρχική ανάρτηση παρουσιάστηκε με τον πλέον σαφή τρόπο ως «Ο Κατηγορούμενος Γρηγόρης Δημητριάδης», σύμφωνα με τη μεταγενέστερη διευκρίνιση του ίδιου του συντάκτη της ανάρτησης, δεν ήταν κατηγορούμενος. Και δεν σταματά εκεί. Ο καθηγητής αναφέρει επίσης: «Ακριβώς επειδή γνώριζα ότι εξεταστήκατε ως μάρτυρας, άσκησα κριτική στην επιλογή αυτή».
Αρα γνώριζε ότι ο Γρηγόρης Δημητριάδης είχε εξεταστεί ως μάρτυρας. Παρ' όλα αυτά, στην αρχική του ανάρτηση επέλεξε τον τίτλο «Ο Κατηγορούμενος Γρηγόρης Δημητριάδης» και έγραψε ότι θα έπρεπε να μιλήσει «ως κατηγορούμενος στον εισαγγελέα».
«Δεν υποστήριξα...»
Στη συνέχεια, η εξώδικη απάντηση επιχειρεί να περιορίσει το περιεχόμενο της αρχικής τοποθέτησης. Ο κ. Ελευθεριάδης υποστηρίζει: «Δεν αμφισβητώ επ’ ουδενί το τεκμήριο αθωότητάς σας». Και λίγο παρακάτω: «Επομένως, δεν υποστήριξα ότι έχετε διαπράξει κακουργήματα… Δεν είναι δική μου αρμοδιότητα ο καταλογισμός ποινικών ευθυνών».
Μια ενδιαφέρουσα διευκρίνιση, ιδίως όταν προηγείται δημόσια αναφορά ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος είναι «ύποπτος πολύ σοβαρών κακουργημάτων» και ότι θα έπρεπε να εμφανιστεί ενώπιον εισαγγελέα «ως κατηγορούμενος».
Με άλλα λόγια, η νέα εκδοχή είναι πως δεν αποδόθηκαν ποινικές ευθύνες, αλλά απλώς ασκήθηκε κριτική επειδή η Δικαιοσύνη δεν προχώρησε, κατά την άποψη του καθηγητή, όσο θα έπρεπε.
Και τώρα… «ύποπτος»
Ωστόσο, η εξώδικη απάντηση δεν στερείται και μιας ακόμη ενδιαφέρουσας αντίφασης. Αφού ξεκαθαρίζει ότι ο Γρηγόρης Δημητριάδης δεν είναι κατηγορούμενος, ο κ. Ελευθεριάδης αναφέρει επιμένοντας ότι: «…είχατε αποκτήσει την ιδιότητα υπόπτου… καθώς είχατε καταμηνυθεί ως εμπλεκόμενος στο πλαίσιο της υπόθεσης των υποκλοπών». Ετσι, από τον «κατηγορούμενο» της αρχικής ανάρτησης που αποδομήθηκε, εξακολουθούμε να μιλάμε για «ύποπτο».
Ομως ο ίδιος ο συντάκτης έχει μόλις προηγουμένως αναγνωρίσει ότι ο Γ. Δημητριάδης εξετάστηκε μόνο ως μάρτυρας και ουδέποτε κλήθηκε ως ύποπτος, ενώ ξέρει καλά ότι όποιος μηνύεται δεν είναι αυτομάτως και ύποπτος.
«Η δικαστική απόφαση»
Ο κ. Ελευθεριάδης επικαλείται, τέλος, την πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση για την υπόθεση των υποκλοπών, σημειώνοντας ότι: «…δεν διαπιστώνει την συμμετοχή σας στην τέλεση των πράξεων για τις οποίες καταδικάστηκαν οι τέσσερις κατηγορούμενοι». Και κάπως έτσι ολοκληρώνεται η προσπάθεια επαναδιατύπωσης μιας αρχικής δημόσιας τοποθέτησης που ήταν πολύ πιο απόλυτη.
Γιατί άλλο να γράφεις δημοσίως «Ο Κατηγορούμενος Γρηγόρης Δημητριάδης» και ότι είναι «ύποπτος πολύ σοβαρών κακουργημάτων» και άλλο, εκ των υστέρων, να διευκρινίζεις ότι δεν ήταν κατηγορούμενος, ότι δεν του αποδίδεις τη διάπραξη κακουργημάτων και ότι η αναφορά σου αφορούσε την κριτική στη δικαστική διερεύνηση.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν ο κ. Ελευθεριάδης δικαιούται να ασκεί κριτική στη Δικαιοσύνη. Φυσικά και δικαιούται.
Το ερώτημα είναι πολύ πιο απλό: Οταν γράφεις δημοσίως «Ο Κατηγορούμενος Γρηγόρης Δημητριάδης», ενώ αναγνωρίζεις ότι δεν είχε την ιδιότητα του κατηγορουμένου, τι ακριβώς ήταν αυτό που έγραψες τότε; Και κυρίως: γιατί χρειάστηκε ένα εξώδικο για να ακολουθήσουν οι «διευκρινίσεις»;