Ο Τσίπρας διατυμπανίζει το μέτρο της πατριωτικής εισφοράς και κάπου εδώ κολλάει το «Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου». Γιατί; Είναι ολοφάνερη η έκταση της φοροδιαφυγής. Οσο, όμως, και ολοφάνερη είναι η βεβαιότητα του πολίτη ότι τα λεφτά των όποιων κόπων του, τα παραδίδει διαχρονικά σε «σουρωτήρια». Δηλαδή δεν εμπιστεύεται το κράτος ως έναν ασφαλή, έντιμο «κουμπαρά»
Ο πλούτος, ο πλούτος. Αχ, ο άτιμος ο πλούτος! Αυτόν που «έδειξαν» και ο Αλέξης και ο Νίκος… Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου. Οι αυθάδεις κοινωνικές ανισότητες. Πόσος όμως είναι, ρε γαμώτο, αυτός ο πλούτος; Ας αρχίσουμε από τη μεγάλη, την παγκόσμια εικόνα. Το 2024, όπως λένε οι γραφές, μόλις το 1,6% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει (ας το πούμε χονδρικά) το 50%, του παγκόσμιου πλούτου. Φαντάσου συγκέντρωση πλούτου! Πάμε όμως τώρα και στην έρμη χώρα μας.
Σύμφωνα με τις φορολογικές δηλώσεις, ο αριθμός των φυσικών προσώπων που δηλώνουν καθαρό εισόδημα πάνω από 1.000.000 ευρώ στην Ελλάδα είναι, κυμαινόμενο διαχρονικά, σε λιγότερους από 500 έως 1.000 φορολογούμενους νοματαίους. Το φαντάζεστε; Αν εξαιρέσεις, δε, τα τρία-τέσσερα ονόματα τα ριζωμένα πλούτου, όλοι οι άλλοι, εκ των 500 πολιτών, πάνε κι έρχονται, ως «σειρές» πλουσίων που αυτοαναφλέγονται ανά τα χρόνια.
Σε αντίθεση, το 70% των φορολογουμένων δηλώνει ετησίως εισόδημα κάτω από 10.000 ευρώ. Κυρίως για να έχουμε να κοροϊδευόμαστε. Συνεχίζουμε… Μόλις το 0,1 του πληθυσμού δηλώνει εισόδημα άνω των 100.000 ευρώ ετησίως. Βέβαια τα νούμερα «πλούτου» αλλάζουν, αν υπολογίσουμε την ακίνητη περιουσία. Καθώς, βάσει ΕΝΦΙΑ, χιλιάδες Ελληνες διαθέτουν «πλούτο» αυτού του είδους. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν αντίστοιχα υψηλό, ετήσιο, ρευστό εισόδημα.
Γιατί σας αραδιάζω όλα αυτά τα νούμερα; Ακουσα τον Αλέξη Τσίπρα, στο rebranding του στη Θεσσαλονίκη, να διατυμπανίζει το μέτρο της πατριωτικής εισφοράς. Εδώ κολλάει το «Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου». Γιατί; Είναι ολοφάνερη η έκταση της φοροδιαφυγής. Οσο, όμως, και ολοφάνερη είναι η βεβαιότητα του πολίτη ότι τα λεφτά των όποιων κόπων του, τα παραδίδει διαχρονικά σε «σουρωτήρια».
Δηλαδή δεν εμπιστεύεται το κράτος, ως έναν ασφαλή, έντιμο «κουμπαρά», που αν του φανερώσει την εισοδηματική αλήθεια του, θα σεβαστεί την εισφορά του και θα την ανταποδώσει δίκαια. Αυτό, εν μέρει, είναι αλήθεια αλλά ίσως και να μην έχουμε αντίληψη τού τι γίνεται στον «έξω» από μας κόσμο, και πόσο τυχεροί είμαστε σε πολλά, ακόμα και στον κλάδο της υγείας που συχνά στηλιτεύουμε.
Αυτό που απολύτως όμως παραδέχομαι είναι ότι σε τίποτα δεν υφίσταται μεθοδικότητα. Ακόμα και στα καλά, διακρίνεις την έλλειψη μεθοδικότητας ώστε να μην εξασφαλίζεται η συνέχειά τους. Ενα παρεμπιπτόντως, ένα ευκαιριακό «τσάτρα πάτρα». Ωστόσο αυτή η κουβέντα είναι κάτι σαν «η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα».
Ξέρετε τι έχω αντιληφθεί μια ζωή; Το πιο «ευκολάκι» σύνθημα τεμπέληδων πολιτικών αρχηγών είναι η ιαχή «Ο πλούτος, ο πλούτος!». (Ενώ συγχρόνως μπορεί να πριμοδοτούνται από τον πλούτο). Λες και «πιάνει τόπο» η αιώνια υποδαύλιση της στενόμυαλης ζηλοφθονίας. Της κατσίκας του γείτονα. Το θέμα είναι να ωριμάσουμε, προχωρώντας σε άλλο στάδιο ιαχών. Την καρποφορία πλούτου.
Σε περισσότερους των 500 πολιτών. Γιατί ο πλούσιος, πέραν του έρμου σαρκίου του, «εξαναγκάζεται» να μοιράσει πλούτο, όσο και σφιχτός, όπως και κωμικά συνηθίζεται, να είναι. Αναφέρομαι, λοιπόν, ως μόνη διέξοδος, στην ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας, της παραγωγικότητας, του εμπορίου… Στοιχεία που έχει ο Ελληνας, που στροφάρει εμπορικό δαιμόνιο, τσαγανό.
Πού πας, ρε Καραμήτρο, με 500 –άντε 1.000– πλουσίους δηλωμένους. Πες το «πατριωτική εισφορά», πες το όπως θες! Πάρ’ τους τα και όλα, μωρέ! Χτύπα τους κάτω σαν χταπόδια, να μάθουν να είναι πλούσιοι, οι παλιάνθρωποι! Εξασφαλίζει αυτό μέλλον στη χώρα; Το θέμα είναι να αποδεχτούμε αιώνων «μπαγαποντιές». Στα σκοτάδια του προβολέα «Τον πλούτο, τον πλούτο» διακινείται πολύ μαύρο χρήμα δήθεν φτωχών, πολύ μικρομεσαία διαπλοκή. Μαφίες πάνε και έρχονται.
Για τη φοροδιαφυγή, αλλά και τα βήματα που ευτυχώς έχουν γίνει επί του πεδίου αυτού, θα πούμε κάτι; Περιουσιολόγιο; Εκεί όλοι ζάπλουτοι! Ας ακουμπήσουμε και τα ρολόγια και τα δακτυλίδια στο τραπέζι. Σώζει; Ανοίγει δουλειές, ανοίγει χρηματοδοτήσεις; Επιστρέφει Ελληνες στην Ελλάδα; Στρέφει τα επενδυτικά μάτια διεθνών πλουσίων στη χώρα μας;
Η δαιδαλώδης μας καθημερινότητά είναι απωθητική και δραματικά κουραστική. Η ομόνοια, η μη τοξικότητα, η συνεπής αντιπολίτευση, η κοινή στοχοπροσήλωση σε αυτονόητα… Αυτά είναι πατριωτικές εισφορές. Μακάρι να τις αξιωθούμε.
ΥΓ. Να θυμίσω ότι ως πλούσιο, ο Αλέξης και η τότε παρέα του, μας είχαν παρουσιάσει τον Καλογρίτσα με τα βοσκοτόπια του.
Ρέα Βιτάλη Πηγή: Protagon.gr