Οι πολιτικές της υπερδύναμης δεν καθορίζονται από τα προσωπικά γούστα, προτερήματα ή ελαττώματα καμίας Πρέσβεως
Εχει κανείς την εντύπωση πως η Γκίλφοϊλ έκανε κάποια προσωπική πολιτική στην Ελλάδα; Διαβάζω θεωρίες συνωμοσίας, πως πίσω από τον εξαναγκασμό της σε παραίτηση κρύβεται η καταστροφή μας ή η ανασύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Ή θα τον πιούμε, κοινώς, ή θα πάρουμε πίσω την Πόλη, αφού οι αναλυτές εκ του προχείρου γνωρίζουν πως κέντρο του σύμπαντος είναι η Ελλάδα και οι εχθροί ξενυχτούν να μας καταστρέψουν, γιατί μας ζηλεύουν και οι φίλοι μας για να μας προσφέρουν στο πιάτο την Κύπρο, την Ανατολική Θράκη, την Πόλη, την Ιωνία κ.λπ. Για Καππαδοκία δεν ξέρω.
Η Κίμπερλι φεύγει, η ψέκα και ο αντιαμερικανισμός της αριστερίλας, που τόσο έβλαψε το Eθνος μας, ειδικά την Κύπρο, μένουν. Ανοησίες και μεγαλύτερες από όλες, αυτές που ξεχειλίζουν από μίσος, λες και η κυρία Πρέσβης τούς έφαγε γκόμενο. Αξιοσημείωτη δε παρατήρηση για κοινωνιολογική και ψυχολογική μελέτη, πως τα χυδαιότερα χαιρέκακα σχόλια τα διάβασα και τα άκουσα από γυναίκες. Οι πολιτικές της υπερδύναμης δεν καθορίζονται από τα προσωπικά γούστα, προτερήματα ή ελαττώματα καμίας Πρέσβεως.
Ο Ρόναλντ Ρέιγκαν ήταν ένας πολύ επιτυχημένος Πρόεδρος των ΗΠΑ και τον μισούσε εξίσου με τον Τραμπ η αριστερίλα, τα δε παπαγαλάκια της τον σκιαγραφούσαν ως «χαζό». Ο «χαζός», που είχε τρομερό χιούμορ, κλασικό δείγμα ευφυΐας, είχε διαλέξει το καλύτερο επιτελείο που είχε ποτέ Αμερικανός Πρόεδρος και οδήγησε την ΕΣΣΔ και όλο το Ανατολικό Μπλοκ σε διάλυση.
Ο Ρέιγκαν λοιπόν και η γυναίκα του, η Νάνσι, ήταν πολύ φίλοι με τον Φρανκ Σινάτρα, γιγάντια προσωπικότητα της show business, αλάνι και με καθόλου κρυφές σχέσεις με μαφιόζους, οι οποίοι στην Αμερική, τότε τουλάχιστον, ήταν ένα είδος… διασημότητας. Ο Σινάτρα, βέβαια, ήταν Ιταλοαμερικανός, ο μεγαλύτερος σταρ, πηγή περηφάνιας και για τους capi της Cosa Nostra.
Μόλις εξελέγη ο Ρέιγκαν, ήθελε λοιπόν να στείλει τον φίλο του ως Πρέσβη εκ προσωπικοτήτων των ΗΠΑ στη Ρώμη. Εγινε η σχετική διαβούλευση – βολιδοσκόπηση και οι φρατέλοι μπορεί σε πολλά να είναι ελαφροί και λαμόγια, το κράτος τους όμως έχει συνέχεια και λειτουργεί ευπρεπώς, ακόμη κι αν αλλάξουν έξι κυβερνήσεις σε έξι μήνες, απάντησαν σκωπτικά στους Αμερικανούς, πως «τότε κι εμείς θα σας στείλουμε τον Ούγκο Τονιάτσι».
Ο Σινάτρα, λοιπόν, δεν πήγε στη Ρώμη ως Πρέσβης, συνέχισε να ξεπουλάει εισιτήρια τραγουδώντας στο Λας Βέγκας και σίγουρα χάσαμε μεγάλες στιγμές από τη διπλωματική – κοινωνική ζωή που θα είχε με το ιταλικό τζετ σετ. Με εγνωσμένο το πάθος του για τον ποδόγυρο και το κάλλος των Ιταλίδων, θα γινόταν του Κουτρούλη ο γάμος. Πόσο, όμως θα άλλαζε η πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Ιταλίας; Ούτε χιλιοστό.
Οι ΗΠΑ θα έκαναν την ίδια ακριβώς πολιτική, με την Ιταλία στην καρδιά του ΝΑΤΟ, θα βοηθούσαν και πάλι στο ξήλωμα σαν κάλτσα των Ερυθρών Ταξιαρχιών και απλώς η ίδια πολιτική θα είχε παραπλεύρως πιπεράτες στιγμές, ίσως και σκάνδαλα, λόγω της προσωπικότητας της Φωνής (the Voice), όπως αποκαλούσαν με δέος στην Αμερική τον Σινάτρα.
Οποιος και να είναι, λοιπόν, επικεφαλής της διπλωματικής αντιπροσωπίας στο εμβληματικό για την ψυχοπαθή αριστερίλα κτίριο της Βασιλίσσης Σοφίας, όπου καταλήγουν όλες οι πορείες των φρηφρήδων και άλλων ηλιθίων, όλα θα πηγαίνουν ρολόι και προς την κατεύθυνση που επιθυμούν οι δύο κυβερνήσεις, ανεπηρέαστες από τακούνια, μίνι φούστες, προσωπικά σκάνδαλα και περίεργα γούστα.
Κάθετος διάδρομος, συμμαχία Ελλάδας – Κύπρου, Ισραήλ και ΗΠΑ, με στενή συνεργασία και με Αίγυπτο, έλευση F-35, ολοκλήρωση του εκσυγχρονισμού και των λοιπών F-16 σε Viper, αύξηση της αμερικανικής παρουσίας σε Θράκη, Κρήτη, Κύπρο, όλα θα συνεχιστούν, είτε είναι εδώ μια αγριογκόμενα που κάνει κέφι τα μπουζούκια και τα μίνι είτε ένας χαρτογιακάς WASP, σαρξ εκ της σαρκός του State Department, που τη μέρα δουλεύει και το βράδυ προσεύχεται.
Τη σχέση μας και τις συμφωνηθείσες κοινές πολιτικές τις καθορίζουν τα συμφέροντα των δύο χωρών, που έχουν πλέον πολλά κοινά. Η μηδενιστική αριστερίλα και κάτι woke φιλελέφτ και ψευτοδεξιοί, που τρέφουν ένα ανόητο για την πολιτική συναίσθημα, ήτοι μίσος κατά του Τραμπ και παίρνουν προσωπικά το γεγονός πως δεν θα υπάρχουν πια τρανς βαρεμένοι Ναύαρχοι και το Πεντάγωνο δεν θα πληρώνει για φυλομετάβαση, θεώρησαν πως βρήκαν εύκολο στόχο αποδόμησης των σχέσεών μας με τις ΗΠΑ, λόγω του εξεζητημένου στιλ της Γκίλφοϊλ και των προς διερεύνηση ενδεχόμενων ατοπημάτων της.
Αλήθεια ή ψέματα, η συμμαχική σχέση μας με τις ΗΠΑ δεν θα επηρεαστεί, μόνο καλύτερη θα γίνεται. Αν έχουμε τα μυαλά μας στο κεφάλι μας και φαίνεται πως μάλλον τα έχουμε στο θέμα, όλα θα πάνε καλά, όλο και πιο πολλά αμερικανικά συμφέροντα θα αγκυρώνονται στην Ελλάδα, καθιστώντας απαγορευτική σε οποιαδήποτε τρίτη δύναμη, λέγε με Τουρκία, να τα διαταράξει.
Κυρίως δε έχει σημασία κάτι άλλο. Φαίνεται πως πλέον καταργούνται οι τηρούμενες ισορροπίες των αμερικανικών παροχών προς Ελλάδα και Τουρκία, το περίφημο 7 προς 10, ετεροβαρώς πλέον υπέρ ημών, διότι, σε αντίθεση με τους αμετροεπείς ισλαμιστές Μεμέτηδες, είμαστε σταθερός και αξιόπιστος σύμμαχος. Οπότε, αδέρφια, δεν πά’ να ζητήσει ο Τραμπ να παραιτηθούν και ο Αργυρός και ο Λάκης Γαβαλάς. Οπως λέμε στο Μαυρομμάτι Θηβών, business as usual. Ολα καλά.
Φαήλος Κρανιδιώτης
*Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
https://www.dimokratia.gr/apopseis/756778/i-kimperli-feygei-i-antiamerikaniki-pseka-menei/