Βουλευτές και στελέχη του ΠΑΣΟΚ φέρονται να εκφράζουν δυσαρέσκεια για τον περιορισμένο ρόλο των κομματικών οργάνων και τη συγκέντρωση των αποφάσεων σε στενό κύκλο συνεργατών του Νίκου Ανδρουλάκη
Μπορεί δημοσίως στη Χαριλάου Τρικούπη να εκπέμπουν μήνυμα ενότητας και συσπείρωσης, πίσω από τις κλειστές πόρτες όμως η θερμοκρασία ανεβαίνει. Και η γκρίνια έχει συγκεκριμένο αποδέκτη: την ηγεσία. Βουλευτές και στελέχη χρεώνουν στον Νίκο Ανδρουλάκη ότι έχει περιορίσει τη λήψη των κρίσιμων αποφάσεων σε έναν πολύ στενό κύκλο συνεργατών, αφήνοντας στην άκρη τα θεσμικά όργανα του ΠΑΣΟΚ.
ΠΑΣΟΚ: Σε αργία τα θεσμικά όργανα
Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν πρόκειται απλώς για την κλασική γκρίνια όσων αισθάνονται ότι δεν βρίσκονται κοντά στο κέντρο των αποφάσεων. Οι δυσαρεστημένοι δείχνουν τα… ημερολόγια. Η Κεντρική Επιτροπή δεν συνεδριάζει. Για την Κοινοβουλευτική Ομάδα ακούγονται παράπονα ότι δεν γίνεται η πολιτική συζήτηση που απαιτούν οι περιστάσεις. Αντίστοιχη μουρμούρα υπάρχει για το Πολιτικό Συμβούλιο. Και όπως σχολιάζει με αρκετή δόση δηλητηρίου παλιό στέλεχος, «αν δεν θέλεις να καταργήσεις ένα όργανο, υπάρχει και ευκολότερος τρόπος: απλώς δεν το συγκαλείς». Το καρφί δεν χρειάζεται ιδιαίτερη μετάφραση.
Ενόχληση βουλευτών
Περισσότερο ενοχλημένοι εμφανίζονται βουλευτές, οι οποίοι θεωρούν ότι έχουν βρεθεί σε έναν μάλλον άχαρο ρόλο: καλούνται να υπερασπίζονται τη γραμμή του κόμματος στη Βουλή και στα τηλεοπτικά πάνελ, χωρίς προηγουμένως να έχουν ουσιαστική συμμετοχή στη διαμόρφωσή της.
Κοινώς, τους ζητούν να παίξουν μπάλα, αλλά την τακτική την αποφασίζουν άλλοι στα αποδυτήρια. Και όλα αυτά στη χειρότερη δυνατή συγκυρία. Το ΠΑΣΟΚ δίνει μάχη για να εδραιωθεί ως ο βασικός αντίπαλος της κυβέρνησης, την ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας πιέζει για πολιτικό χώρο και ανακατεύει ξανά την τράπουλα στην αντιπολίτευση.
Θα περίμενε, συνεπώς, κανείς Κεντρική Επιτροπή, Κοινοβουλευτική Ομάδα και Πολιτικό Συμβούλιο να βρίσκονται σε κατάσταση πολιτικού συναγερμού. Αντί γι' αυτό, οι επικριτές της ηγεσίας περιγράφουν περίπου… σιγή ασυρμάτου.
Τι υποστηρίζουν συνεργάτες του Νίκου Ανδρουλάκη
Συνεργάτες του Ανδρουλάκη μπορούν ασφαλώς να αντιτείνουν ότι οι δύσκολες πολιτικές μάχες απαιτούν ταχύτητα, καθαρές αποφάσεις και όχι ατελείωτες κομματικές συνεδριάσεις. Μόνο που εκεί ακριβώς βρίσκεται και η ένσταση των απέναντι: κόμμα εξουσίας χωρίς λειτουργία των οργάνων γίνεται;
Γιατί η ιστορία του ΠΑΣΟΚ έχει αποδείξει κάτι. Τα στελέχη του αντέχουν πολλά. Δύσκολα αντέχουν να αισθάνονται κομπάρσοι. Και στη Χαριλάου Τρικούπη καλό είναι να θυμούνται έναν παλιό πολιτικό κανόνα: όταν δεν συνεδριάζουν τα όργανα, αρχίζουν να συνεδριάζουν οι παρέες.
Και όταν αρχίζουν να συνεδριάζουν οι παρέες στο ΠΑΣΟΚ, συνήθως δεν αργούν να αρχίσουν και τα όργανα. Μόνο που τότε μπορεί να είναι αργά.