Οξεία αντιπαράθεση ξέσπασε μεταξύ του υπουργού Επικρατείας, Άκη Σκέρτσου και του εκπροσώπου Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Κώστα Τσουκαλά για το στεγαστικό ζήτημα.
Ο μεν Άκης Σκέρτσος δηλώνει ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει στην υλοποίηση του προγράμματος «Σπίτι μου ΙΙΙ», ενώ αναφέρεται σε πληθώρα παρεμβάσεων που ανέρχονται 8 δισ. ευρώ και ωφελούν 1,5 εκατομμύρια ανθρώπους. Ο δε Κώστας Τσουκαλάς επικρίνει την κυβερνητική πολιτική ως αποτυχημένη δεδομένου ότι το 56% των νέων ηλικίας 18 – 35 ετών παραμένει στο οικογενειακό σπίτι. Κατηγορει, μάλιστα, την κυβέρνηση ότι μετατρέπει ένα κοινωνικό πρόβλημα σε «μπίζνα των μεγαλοεργολάβων» μέσω πολεοδομικών κινήτρων για επιπλέον ορόφους στην Αθήνα.
Από την πλευρά του υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος ανταπάντησε στον Κώστα Τσουκαλά λέγοντας του ότι «η πολιτική υπευθυνότητα απαιτεί να λέμε ολόκληρη την αλήθεια». «Προτιμώ να παραμείνω στα στοιχεία και στους ανθρώπους που χρειάζονται λύσεις» σημείωσε ο Άκης Σκέρτσος και επικαλείται τα στοιχεία της Eurostat, σύμφωνα με τα οποία το ποσοστό των ανθρώπων που ζουν σε νοικοκυριά, όπου η στέγαση απορροφά πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος, ήταν 36,2% το 2019 και 26,4% το 2025.
Κάλεσε, δε, το ΠΑΣΟΚ να επιδεικνύει συνέπεια όταν επικαλείται διεθνή παραδείγματα, υπογραμμίζοντας ότι μέχρι πρόσφατα παρουσίαζε την Ισπανία ως πρότυπο στεγαστικής πολιτικής, την ώρα που χιλιάδες Ισπανοί διαδηλώνουν ζητώντας προσιτή κατοικία και μεγαλύτερη προστασία.
«Όταν προβάλλουμε ένα παράδειγμα ως επιτυχημένο, οφείλουμε να εξετάζουμε και τα αποτελέσματά του» ανέφερε ο Άκης Σκέρτσος, ξεκαθαρίζοντας ότι «το στεγαστικό απαιτεί εφαρμόσιμες πολιτικές και διαρκή αξιολόγηση».
Τσουκαλάς: «Αποτυχημένη η κυβερνητική πολιτική για το στεγαστικό»
Προηγουμένως, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Κώστας Τσουκαλάς επέκρινε τον Άκη Σκέρτσο για την αρχική του ανάρτηση επί του θέματος χαρακτηρίζοντας «αποτυχημένη» την κυβερνητική πολιτική για το στεγαστικό.
Σχολιάζοντας σχετική ανάρτηση του Υπουργού Επικρατείας, ο Κώστας Τσουκαλάς τόνισε ότι «επί διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας η απόκτηση και ενοικίαση στέγης έχει γίνει πιο απρόσιτη από ποτέ», σημειώνοντας πως «το 56% των νέων ηλικίας 18-35 ετών παραμένει στο οικογενειακό ασυλο, ενώ οι Έλληνες δαπανούν το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους για στέγαση συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη».
Παράλληλα, ο Κώστας Τσουκαλάς επέκρινε τις κυβερνητικές εξαγγελίες, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι μετατρέπει ένα κοινωνικό πρόβλημα σε «μπίζνα των μεγαλοεργολάβων» μέσω πολεοδομικών κινήτρων για επιπλέον ορόφους στην Αθήνα.
Στον αντίποδα, το ΠΑΣΟΚ αντιπαρέβαλε τη δική του πρόταση, η οποία περιλαμβάνει:
- Δημιουργία 40.000 κοινωνικών κατοικιών μέσω της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας.
- Παροχή κινήτρων για το άνοιγμα των κλειστών διαμερισμάτων.
- Κατάργηση της Golden Visa και αυστηρούς περιορισμούς στις βραχυχρόνιες μισθώσεις (Airbnb).
- Πλαφόν στις ετήσιες αυξήσεις των ενοικίων σε περιοχές με υψηλή πίεση.
Ακολουθεί ολόκληρη η απάντηση του υπουργού Επικρατείας, Άκη Σκέρτσου
«Το ΠΑΣΟΚ απάντησε στην ανάρτησή μου για το στεγαστικό με προσωπικούς χαρακτηρισμούς και ευχολόγια. Προτιμώ να παραμείνω στα στοιχεία και στους ανθρώπους που χρειάζονται λύσεις.
Η στεγαστική πίεση είναι πραγματική. Η Ελλάδα όπως και πολλές άλλες χώρες της Ευρώπης σοβαρή πίεση στις τιμές των ακινήτων και των ενοικίων. Αυτό είναι λόγος για περισσότερη δουλειά και ταχύτερα αποτελέσματα.
Αλλά η πολιτική υπευθυνότητα απαιτεί να λέμε ολόκληρη την αλήθεια.
Σύμφωνα με τη Eurostat, το ποσοστό των ανθρώπων που ζουν σε νοικοκυριά όπου η στέγαση απορροφά πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος ήταν:
- 36,2% το 2019, και
- 26,4% το 2025.
Μείωση κατά 9,8 ποσοστιαίες μονάδες. Η Ελλάδα ήταν πρώτη σε αυτόν τον δυσμενή δείκτη το 2019 αλλά πλέον σημαντικά μικρότερο ποσοστό ανθρώπων βρίσκεται σε αυτή τη συνθήκη χάρη στην εφαρμοζόμενη πολιτική.
Αυτό δεν σημαίνει ότι έπεσαν τα ενοίκια ή ότι λύθηκε το στεγαστικό. Σημαίνει, όμως, ότι ο συγκεκριμένος δείκτης δεν στηρίζει την εικόνα μιας χώρας όπου όλα επιδεινώνονται διαρκώς όπως ισχυρίζεται η αντιπολίτευση.
Το ίδιο ισχύει για την κατηγορία περί «μόνο αδράνειας και επιδότησης της ζήτησης.
Οι κοινωνικές κατοικίες σε αδρανή δημόσια ακίνητα, οι επιδοτήσεις για ανακαίνιση και επαναφορά κλειστών σπιτιών στην αγορά, τα φορολογικά κίνητρα για μακροχρόνια μίσθωση, οι περιορισμοί στις νέες βραχυχρόνιες μισθώσεις και η απαγόρευση βραχυχρόνιας εκμίσθωσης ακινήτων της Golden Visa είναι παρεμβάσεις αυτής της κυβέρνησης στην προσφορά κατοικίας όσο κι αν θέλει να το αποκρύπτει το ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε το ίδιο προτείνει ορισμένα εργαλεία που ήδη εφαρμόζονται, ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζει ότι δεν κάνουμε τίποτα.
Όσο για τα κίνητρα κατασκευής κατοικιών προς μακροχρόνια ενοικίαση (build to rent), πρόκειται για πολιτική που εφαρμόζεται σε όλες τις χώρες που εφαρμόζουν σχήματα προσιτής κατοικίας και η ουσιαστική συζήτηση αφορά τους όρους τους: ποιοι θα ωφελούνται, ποιο θα είναι το ενοίκιο, για πόσα χρόνια θα δεσμεύονται τα ακίνητα και πώς θα προστατεύεται η ποιότητα ζωής στις πόλεις. Αυτά πρέπει να συζητήσουμε συγκεκριμένα και δημόσια.
Όσο για την πρόταση του ΠΑΣΟΚ για 40.000 κοινωνικές κατοικίες λείπουν πολλές κρίσιμες λεπτομέρειες, όπως σε ποια συγκεκριμένα ακίνητα, ποια η κοστολόγηση, αν υπάρχει εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και χρονοδιάγραμμα. Θα την αξιολογήσουμε με την ίδια σοβαρότητα που απαιτούμε για τις δικές μας παρεμβάσεις.
Χρειάζεται, τέλος, συνέπεια όταν επικαλούμαστε διεθνή παραδείγματα. Μέχρι πρόσφατα το ΠΑΣΟΚ παρουσίαζε την Ισπανία ως πρότυπο στεγαστικής πολιτικής. Σήμερα, χιλιάδες Ισπανοί διαδηλώνουν ζητώντας προσιτή κατοικία και αποτελεσματικότερη προστασία.
Υπάρχει και ένα συγκεκριμένο στοιχείο εφαρμογής: η ισπανική γραμμή ICO Vivienda του Ταμείου Ανάκαμψης σχεδιάστηκε με χρηματοδότηση 4 δισ. ευρώ και εκτίμηση για περίπου 43.000 κατοικίες. Στον επίσημο απολογισμό της 30ής Σεπτεμβρίου καταγράφονται συμβασιοποιημένα 568 εκατομμύρια ευρώ για 4.675 κατοικίες. Μια σημαντική απόσταση από τον αρχικό σχεδιασμό.
Στη δική μας αναθεώρηση του Ταμείου Ανάκαμψης εντάξαμε το «Σπίτι μου ΙΙ», μέσω του οποίου εγκρίθηκαν δάνεια πρώτης κατοικίας για περίπου 15.000 νοικοκυριά. Διαφορετικά εργαλεία, αλλά ένα κοινό ζητούμενο: να μετατρέπονται οι διαθέσιμοι πόροι σε πραγματική δυνατότητα πρόσβασης στη στέγη.
Η δυσκολία των Ισπανών δεν αποτελεί λόγο δικής μας ικανοποίησης. Υπενθυμίζει ότι το στεγαστικό απαιτεί εφαρμόσιμες πολιτικές και διαρκή αξιολόγηση. Όταν προβάλλουμε ένα παράδειγμα ως επιτυχημένο, οφείλουμε να εξετάζουμε και τα αποτελέσματά του.
Οι πολίτες δικαιούνται να είναι απαιτητικοί απέναντί μας. Η ευθύνη μας είναι να επιταχύνουμε, να διορθώνουμε και να λογοδοτούμε.
Η αγωνία για το σπίτι αξίζει μια συζήτηση με αλήθεια, σεβασμό και εφαρμόσιμες λύσεις. Το κοινό μέτρο για όλους είναι πόσοι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν τελικά να ζήσουν σε ένα σπίτι που αντέχουν οικονομικά».