Σάκης Μουμτζής
Οι Γάλλοι ας λύσουν τα του οίκου τους. Δηλαδή πώς μια φοιτητική διαμαρτυρία κατέληξε σε όλα αυτά που βλέπουμε στην τηλεόραση. Ας βρούνε άκρη με την ισλαμοαριστερά και ας λύσουν τα προβλήματα της παιδείας τους. Ας λύσουν πολιτικά και το πρόβλημα της ενσωμάτωσης των μεταναστών, αν επιλύεται αυτό το πρόβλημα, μια και βλέπω πως ένα μέρος των Γάλλων, αυτό να έχει ενσωματωθεί στις αντιλήψεις και να έχει υιοθετήσει τις συμπεριφορές των Αφρικανών μεταναστών, μέσω της Ανυπότακτης Γαλλίας. Και ούτε είμαι σε θέση να επιβεβαιώσω πως πίσω από όλη αυτή την εξέγερση βρίσκεται ρωσικός δάκτυλος. Ως εδώ απλώς παρατηρώ τα γεγονότα, καθώς και την ανυπαρξία του Μακρόν.
Όμως παρατηρώ πως υπάρχουν Έλληνες πολίτες που έχουν εκστασιαστεί με αυτά που συμβαίνουν στο Παρίσι και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Γαλλίας. Γράφουν επικολυρικά άρθρα, τις γνωστές αριστερές μπούρδες, θεοποιώντας το «πεζοδρόμιο», αναφέρονται στη Γαλλική Επανάσταση και επικαλούνται οι πιο αστοιχείωτοι από αυτούς ακόμη και τον Διαφωτισμό. Δηλαδή οι καταστροφές ιστορικών κτιρίων από τις ορδές των ισλαμοαριστερών, το πλιάτσικο, οι βανδαλισμοί και οι βεβηλώσεις θρησκευτικών χώρων, έχουν τις ιστορικές ρίζες τους στον Διαφωτισμό. Αυτά πιστεύουν. Όλοι αυτοί μου θυμίζουν τους διανοούμενους της ριζοσπαστικής Αριστεράς οι οποίοι στο μακρινό 2011 είχαν ως οδηγό δράσης τους την Πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου που, στο τέλος της ημέρας, έφερε την Αίγυπτο στο χείλος του ισλαμισμού.
Εδώ και μερικές ώρες, όλα αυτά τα επαναστατημένα εγχώρια «νούμερα», δειλά δειλά στην αρχή, πιο απροκάλυπτα στη συνέχεια, διερωτώνται πότε θα ξεσηκωθεί και η δική μας η νεολαία για να γίνει «της Γαλλίας». Αρρωστημένα μυαλά που στήριξαν τα Δεκεμβριανά του 2008, επιδιώκουν την επανάληψή τους. Προσπαθούν να αναπληρώσουν την ανυπαρξία μιας συνολικής πολιτικής πρότασης του χώρου τους με την επαναστατική δράση των κάθε λογής κατσαπλιάδων. Αναζητούν τον εγχώριο Μελανσόν, αλλά αυτό το είδος ευτυχώς στην Ελλάδα δεν ευδοκίμησε.
Τελικά αυτοί οι απίθανοι τύποι επιβεβαιώνουν την «ηγερία» της ριζοσπαστικής Αριστεράς η οποία είχε δηλώσει πως η κανονικότητα δε βολεύει στην Αριστερά. Διότι η κανονικότητα, πέραν όλων των άλλων, φέρνει δουλειές, επενδύσεις, μείωση της ανεργίας, μεγάλωμα της πίτας. Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον οι μπαχαλάκηδες και οι κατσιαπλιάδες αποτελούν γραφικές περιθωριακές ομάδες. Απόδειξη: οι τεράστιες συγκεντρώσεις για τα Τέμπη διεξήχθησαν μέσα σε απόλυτη τάξη και νομιμότητα. Και το θέμα και το πλήθος και κυρίως ο θυμός θα μπορούσαν να αποτελέσουν την καύσιμη ύλη για ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
Από τον Δεκέμβρη του 2008 και τους «αγανακτισμένους» προκύπτει πως μόνον αν υπάρχει πολιτικό υποκείμενο που πυροδοτεί και καλύπτει τέτοιες καταστάσεις μπορεί αυτές να πάρουν μεγάλη έκταση. Παράλληλα, όπως συμβαίνει τώρα στη Γαλλία, χρειάζεται για να επικρατήσει το «πεζοδρόμιο» και μια εκτελεστική εξουσία αδύναμη που έχει παραιτηθεί από την προβολή της ισχύος της.
Μέχρι στιγμής στην πατρίδα μας δε συντρέχουν επαναστατικές συνθήκες παρά μόνον στα μυαλά κάποιων ξεμωραμένων που φαντασιώνονται οδοφράγματα και φαιοκόκκινα φλάμπουρα.
liberal.gr