04 Μαΐου 2026

📺Απολίθωμα🤡🤡ΒΙΝΤΕΟ


Ευτυχώς εχουμε και τα Κνιτάκια να μας θυμίζουν από τι γλιτώσαμε το 1949

Ρεμπάπης (ΚΚΕ): Στη Σοβιετική Ένωση ο λαός είχε τεράστιες ελευθερίες


Ρεμπάπης (ΚΚΕ): Δεν έριξαν οι λαοί την ΕΣΣΔ. Ανατράπηκε εκ των έσω.



Γεωργιάδης κατά Μωραΐτη για το 2015 και τα capital controls: Όσοι έβγαλαν τα λεφτά τους έξω, για να τα σώσουν από τον Τσίπρα, πράγματι τα έσωσαν


Μια αντιπαράθεση βγαλμένη από το -όχι και τόσο μακρινό- 2014-2015 «ξέσπασε» σήμερα στα social media, με τον υπουργό Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, να απαντά σε ανάρτηση του γνωστού στιχουργού Νίκου Μωραΐτη.

Πιο συγκεκριμένα, ο Νίκος Μωραΐτης ανέσυρε ένα άρθρο του Σεπτεμβρίου του 2014, σύμφωνα με το οποίο ο κ. Γεωργιάδης δήλωνε τότε ότι, αν έπεφτε η κυβέρνηση (σ.σ. η συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), θα έβγαζε τα λεφτά του στο εξωτερικό.

«Ας μιλήσουμε λοιπόν για το "Βρόμικο ‘15" ή αλλιώς πώς η κυβέρνηση Σαμαρά άφησε τα ταμεία άδεια, η Ευρώπη έκλεισε τη στρόφιγγα για να προκαλέσει οικονομική ασφυξία σε χρεοκοπημένη χώρα που δεν άντεχε ούτε μέρα χωρίς χρηματοδότηση, ενώ υπουργοί του Σαμαρά καλούσαν ήδη εδώ και μήνες τους πολίτες σε εκροή καταθέσεων στο εξωτερικό σε περίπτωση εκλογής Τσίπρα. Ας μιλήσουμε επιτέλους για το σχέδιο να είναι η Αριστερά μία παρένθεση 1-2 μηνών που θα έφευγε ταπεινωμένη αφού δε θα μπορούσε να πληρώσει μισθούς και συντάξεις» γράφει, μεταξύ άλλων, ο στιχουργός, υποστηρικτής στο παρελθόν του Αλέξη Τσίπρα, αλλά και του Στέφανου Κασσελάκη, «δείχνοντας» τον Άδωνι Γεωργιάδη ως έναν εκ των υπουργών Σαμαρά (σ.σ. υπουργός Υγείας και τότε), που καλούσαν τον κόσμο να βγάλει τα λεφτά του εκτός Ελλάδας.

Απαντώντας, ο κ. Γεωργιάδης κάλεσε τον Νίκο Μωραΐτη να μείνει στα του... τραγουδιού, χαρακτηρίζοντάς τον «ελαφρώς άσχετο» στα της Οικονομίας. Στη συνέχεια, εξήγησε: «Εγώ είπα αυτό που είπα τότε, για να δείξω ότι αν έλεγαν αυτά που έλεγαν τα λεφτά θα έφευγαν».

«Τελικά τί έγινε;» συνέχισε... «Τα λεφτά έφυγαν και ο @atsipras τί κατάλαβε; Όχι ότι δεν έπρεπε να λένε ή να κάνουν τόσες βλακείες αλλά ότι θα έπρεπε να είχε κλειστεί τις τράπεζες νωρίτερα έτσι ώστε να ανάγκαζε με το ζόρι τους καταθέτες να τα κρατήσουν εδώ ενώ αυτός έπαιζε με τις καταθέσεις τους. Ως γνήσιος κομμουνιστής δεν καταλαβαίνει ότι τα λεφτά του καθενός είναι δικά του να τα πάει όπου θέλει και ότι τα capital controls είναι άλλη μία στέρηση της ατομικής τους ελευθερίας».

«Δεν έφυγαν τα λεφτά διότι είχα πει εγώ αυτό στο Mega αλλά για να τα σώσουν από τον Τσίπρα και την Πρώτη Φορά Αριστερά και όσοι πρόλαβαν και τα έβγαλαν πράγματι τα έσωσαν» συμπλήρωσε, για να καταλήξει, απευθυνόμενος στον στιχουργό: «Σας συμπαθώ πολύ αλλά απορώ πως μετά από τότε αποτυχημένες προβλέψεις δεν προβληματίζεστε λίγο για την κρίση και τις γνώσεις σας».


📺Κυριάκος Μητσοτάκης: Το Κολλέγιο Αθηνών δεν πρέπει να φοβάται να αλλάξει, ό,τι δεν αλλάζει φθίνει


Τις τελευταίες δεκαετίες το Κολλέγιο έχασε την κοινωνική διαστρωμάτωση που είχε, είπε ο πρωθυπουργός που μίλησε για τα 100 χρόνια από την ίδρυσή του - Οι τέσσερις προκλήσεις για την επόμενη ημέρα,  ανάμεσά τους αξιοκρατία και ίσες ευκαιρίες

Ομιλία για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του Κολλεγίου Αθηνών πραγματοποίησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι το σχολείο θα πρέπει να συνεχίσει στον καινοτόμο δρόμο που ακολουθεί καθώς «ό,τι δεν αλλάζει φθίνει».

Όπως είπε στην ομιλία που απηύθυνε στο Θέατρο του Κολλεγίου,  «θέλω από καρδιάς να ευχηθώ στο σχολείο στο οποίο τόσο αγαπούμε να συνεχίσει αυτόν τον καινοτόμο δρόμο και κυρίως να μην φοβάται να αλλάξει. Όπως αλλάζουν οι καιροί, πρέπει να αλλάξουν και πράγματα», ανέφερε μεταξύ άλλων και κατέληξε λέγοντας: «μέσα από ένα πνεύμα υγιούς συνεργασίας μπορούν να βρεθούν λύσεις. Ξέρετε καλά, ό,τι δεν αλλάζει φθίνει. Και δεν θέλουμε το Κολλέγιο να φθίνει».

Στην συνέχεια ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις προκλήσεις του μέλλοντος. Η πρώτη αφορά «την τεράστια πρόκληση της τεχνητής νοημοσύνης για το μέλλον της εκπαίδευσης. Δεν νοείται το Κολλέγιο να μην βρίσκεται στην πρωτοπορία. Αναφέρω ενδεικτικά πως δημόσια σχολεία είναι σε σύμπραξη με εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης. Θα ήθελα στη συζήτηση για το πώς ενσωματώνουμε την τεχνητή νοημοσύνη στην εκπαίδευση το Κολλέγιο να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή».

Η δεύτερη «αφορά την σύνθεση του ίδιου του μαθητικού σώματος και κατά πόσο το Κολλέγιο εξακολουθεί να είναι ένα σχολείο που δίνει ευκαιρίες στα παιδιά ασχέτως της οικονομικής τους κατάστασης. Πόσα μπαίνουν μέσω εξετάσεων και πόσα μέσω άλλου τρόπου. Είναι κάτι που πρέπει να μας απασχολήσει. Νομίζω ότι τις τελευταίες δεκαετίες έχασε αυτή την κοινωνική διαστρωμάτωση που είχε τη δική μας εποχή».

Η τρίτη πρόκληση αφορά τις οικονομικές δυνατότητες του Κολλεγίου. «Οραματίζομαι αγαπητοί πρόεδροι ένα Κολλέγιο που θα έχει ένα καταπίστευμα τόσο ισχυρό το οποία θα επιτρέπει σε όποιον μαθητή έχει τη δυνατότητα να εισέλθει αξιοκρατικά μέσα από εξετάσεις και εάν δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώσει τα δίδακτρα, αυτά να καλύπτονται από το καταπίστευμα. Πιστεύω ότι το Κολλέγιο πρέπει να θέσει αυτό τον στόχο».

Η τέταρτη «συνδέεται με τις διαφορετικές προτεραιότητες των μαθητών μας. Πώς το σχολείο θα γίνει πραγματικά ένα σχολείο συμπεριληπτικό το οποίο θα αναγνωρίζει την διαφορετικότητα, θα σέβεται και θα αναγνωρίζει τα μεγάλα προβλήματα της ψυχικής υγείας που βλέπουμε δυστυχώς να αντιμετωπίζουν παιδιά και έφηβοι και πώς αυτό θα γίνει πραγματικά μία προτεραιότητα έτσι ώστε τα παιδιά να είναι ευτυχισμένα στο σχολείο και να περνάνε καλά».

«Εμείς μπορεί να τα καταφέραμε σχετικά καλά στη ζωή μας και ως ένα βαθμό αυτό να το οφείλουμε στο Κολλέγιο. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι υπήρχαν και κάποιοι οι οποίοι αποφοίτησαν από το Κολλέγιο με δυσάρεστες εμπειρίες, με δύσκολες εμπειρίες οι οποίες είχαν να κάνουν με πρακτικές που στην δική μας εποχή μπορεί να ήταν αποδεκτές, σήμερα όμως δεν μπορούν να είναι αποδεκτές. Οπότε η έμφαση στην ψυχική υγεία των παιδιών μας με όλα τα εργαλεία που μπορούμε να τους δώσουμε έτσι ώστε να γίνουν ολοκληρωμένοι και χαρούμενοι άνθρωποι και δημιουργικοί πολίτες, νομίζω πρέπει να είναι προτεραιότητα του σχολείου για τα επόμενα 100 χρόνια. Ή ας πούμε για τα επόμενα 10 χρόνια γιατί δεν θα είμαστε εδώ στα 200 χρόνια του Κολλεγίου», συμπλήρωσε.

Δείτε την εκδήλωση στο Κολλέγιο Αθηνών:


Το Θέατρο του Κολλεγίου ήταν κατάμεστο πριν ξεκινήσει την ομιλία του ο κ. Μητσοτάκης. Για αυτό τον λόγο τοποθετήθηκε και γιγαντοοθόνη σε εξωτερικό χώρο. 

Aναλυτικά ο χαιρετισμός του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην εκδήλωση του Κολλεγίου Αθηνών για τη συμπλήρωση 100 ετών από την ίδρυσή του

Αγαπητά μέλη της Κολλεγιακής οικογένειας, δεν θα σας κουράσω, καθώς σίγουρα δεν είστε σήμερα εδώ για να ακούσετε ομιλίες.

Θα ήθελα απλά να σας ευχαριστήσω γι’ αυτή τη μεγάλη τιμή και την ευκαιρία που μου δίνετε να βρεθώ σήμερα μαζί σας και, όπως πολλοί από εσάς, να αναπολήσουμε τις σχολικές μας αναμνήσεις, από τα πρώτα μας χρόνια, Γ’ Δημοτικού εδώ, σε αυτό εδώ το campus, μέχρι την Ε’ Δημοτικού, που βρεθήκαμε πρώτοι τότε να ανοίγουμε ουσιαστικά το νέο σχολείο της Κάντζας, τα χρόνια του Γυμνασίου, τα χρόνια του Λυκείου, τις πρώτες ομιλίες τις οποίες έκανα ως πρόεδρος της μαθητικής κοινότητας απ’ αυτό εδώ το βήμα, το οποίο βρισκόταν ακριβώς στην ίδια θέση.

Όλοι νομίζω ότι έχουμε τις δικές μας ξεχωριστές αναμνήσεις, τις οποίες και γιορτάζουμε, πάντα με τον δικό μας τρόπο, σε μια τέτοια σημαντική επέτειο.

Όμως, θα ζητούσα από όλους μας να μην μετατρέψουμε τη σημερινή σπουδαία γιορτή απλά σε μια ημέρα νοσταλγίας για ένα ένδοξο παρελθόν, αλλά να τη μετατρέψουμε σε μια ημέρα νέων, φιλόδοξων στόχων για τα επόμενα 100 χρόνια και τι το Κολλέγιο μπορεί να σημαίνει σε αυτή τη νέα εποχή η οποία ανοίγεται μπροστά μας.

Είχα την ευκαιρία να διαβάσω τη σύντομη ομιλία την οποία έκανε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, στις 29 Μαΐου του 1929, όταν βρέθηκε και με την ιδιότητα του Πρωθυπουργού χαιρέτισε τότε τη λειτουργία αυτού του καινοτόμου εκπαιδευτικού ιδρύματος για τα ελληνικά δεδομένα.

Θα ήθελα πραγματικά να ξεχωρίσω μια φράση -δεν είναι η φράση την οποία παίξατε στο βίντεο-, η οποία είναι η ακόλουθη: «γνωρίζετε ότι εις τα ιδιωτικά ιδίως εκπαιδευτήρια», έλεγε τότε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, «γίνεται δυνατόν όπως πραγματοποιώνται αι καινοτομίαι».

Το ερώτημα το οποίο νομίζω ότι πρέπει να απευθύνουμε στους εαυτούς μας όλοι όσοι αγαπάμε το σχολείο είναι αν το Κολλέγιο σήμερα παραμένει πρωτοπόρο, τολμηρό και καινοτόμο, και τι πρέπει να κάνει για να ανταποκριθεί σε αυτή την πρόκληση του Ελευθερίου Βενιζέλου, η οποία διατυπώθηκε πριν από σχεδόν 100 χρόνια.

Επιτρέψτε μου, λοιπόν, πολύ σύντομα να αναφερθώ σε τέσσερις σημαντικές προκλήσεις, όπως τις αντιλαμβάνομαι εγώ τουλάχιστον, ως ένας ταπεινός απόφοιτος, για την επόμενη ημέρα του Κολλεγίου.

Στην πρώτη αναφέρθηκε και ο κ. Φυλακτόπουλος και ο κ. Αντωνιάδης- δεν είναι άλλη από την τεράστια πρόκληση της τεχνητής νοημοσύνης για το μέλλον της εκπαίδευσης. Δεν νοείται το Κολλέγιο να μην βρίσκεται στην πρωτοπορία αυτής της συζήτησης.

Θέλω να αναφέρω ενδεικτικά ότι δημόσια σχολεία ήδη βρίσκονται σε μία σύμπραξη με μεγάλες εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης, έτσι ώστε να δούμε με ποιον τρόπο μπορούμε να αξιοποιούμε τα εργαλεία αυτά, παραδείγματος χάρη για να απλοποιούμε το έργο των καθηγητών, έτσι ώστε να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στην τάξη, ή για να ενισχύουμε τους μαθητές με έναν τέτοιο τρόπο, όμως, ώστε να εξασφαλίζουμε ότι η εργασία και η δουλειά τους δεν θα γίνεται από τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης.

Θα ήθελα, λοιπόν, πράγματι, σε αυτή τη συζήτηση για το πώς ενσωματώνουμε την τεχνητή νοημοσύνη στην εκπαίδευση, το Κολλέγιο να βρίσκεται πραγματικά στην πρώτη γραμμή.

Η δεύτερη, νομίζω, πρόκληση αφορά τη σύνθεση του ίδιου του μαθητικού σώματος και κατά το πόσο το Κολλέγιο εξακολουθεί να είναι ένα σχολείο το οποίο δίνει πραγματικές ευκαιρίες σε άξια παιδιά, ασχέτως της οικονομικής τους κατάστασης. Πόσα παιδιά τελικά μπαίνουν στο Κολλέγιο μέσω εξετάσεων και πόσα μέσω άλλων τρόπων; Είναι κάτι το οποίο πρέπει να μας απασχολήσει.

Ας μην κοροϊδευόμαστε, νομίζω ότι τις τελευταίες δεκαετίες το Κολλέγιο, σε έναν βαθμό, έχασε αυτή την κοινωνική διαστρωμάτωση, την οποία είχε σίγουρα στη δική μας εποχή, και νομίζω ότι έχει έρθει η ώρα να την ξαναβρεί.

Η τρίτη πρόκληση, που συνδέεται σε έναν βαθμό με τη δεύτερη, αφορά τις οικονομικές δυνατότητες του Κολλεγίου. Εγώ οραματίζομαι, αγαπητοί Πρόεδροι, ένα Κολλέγιο το οποίο θα έχει ένα καταπίστευμα, ένα endowment, τόσο ισχυρό -ένα, όχι δύο, ένα endowment- το οποίο θα επιτρέπει σε όποιον μαθητή, σε όποια μαθήτρια έχει τη δυνατότητα να εισέλθει αξιοκρατικά στο σχολείο μέσα από εξετάσεις και δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώσει τα δίδακτρα, τα δίδακτρα αυτά να καλύπτονται από το καταπίστευμα.

Αυτό σημαίνει πραγματικά «need-blind admission» και πιστεύω ότι το Κολλέγιο πρέπει να μπορεί να θέσει αυτόν τον στόχο, και να βάλετε πιο ψηλούς στόχους για το endowment του Κολλεγίου.

Είμαι σίγουρος ότι βρίσκονται πολλοί ανάμεσά μας οι οποίοι θα είχαν τη διάθεση -τολμώ να πω και την υποχρέωση- να συνεισφέρουν, όχι μόνο σε μεμονωμένα έργα -και έχουν γίνει πολλά και θέλω να ευχαριστήσω όλους τους χορηγούς του σχολείου-, αλλά και σε έναν Κολλεγιακό στόχο, που δεν μπορεί να είναι άλλος από ένα πολύ ισχυρό καταπίστευμα.

Και η τέταρτη προτεραιότητα συνδέεται με τις διαφορετικές προτεραιότητες των ίδιων των μαθητών μας: πώς το σχολείο θα γίνει πραγματικά ένα σχολείο συμπεριληπτικό, το οποίο θα αναγνωρίζει τη διαφορετικότητα, θα σέβεται και θα αναγνωρίζει τα μεγάλα προβλήματα και τις προκλήσεις της ψυχικής υγείας που βλέπουμε, δυστυχώς, να αντιμετωπίζουν πολλά παιδιά και έφηβοι, και πώς αυτό θα γίνει πραγματικά μία προτεραιότητα έτσι ώστε, όπως είπες αγαπητέ Αλέξη, τα παιδιά εδώ στο σχολείο πρώτα και πάνω απ’ όλα να είναι ευτυχισμένα, να περνάνε καλά.

Εμείς μπορεί να τα καταφέραμε σχετικά καλά στη ζωή μας, και σε έναν βαθμό αυτό το οφείλουμε και στο Κολλέγιο, αλλά να μην ξεχνάμε ότι υπήρχαν και κάποιοι οι οποίοι αποφοίτησαν από το Κολλέγιο με δυσάρεστες εμπειρίες, με δύσκολες εμπειρίες, οι οποίες είχαν να κάνουν με πρακτικές που τη δική μας εποχή μπορεί να ήταν αποδεκτές, σήμερα όμως δεν μπορούν πια να είναι αποδεκτές.

Άρα, η έμφαση στην ψυχική υγεία των παιδιών μας, με όλα τα εργαλεία τα οποία μπορούμε να τους δώσουμε, έτσι ώστε να γίνουν ολοκληρωμένοι και χαρούμενοι άνθρωποι και δημιουργικοί πολίτες, νομίζω ότι πρέπει να είναι μία προτεραιότητα του σχολείου για τα επόμενα 100 χρόνια, ή για τα επόμενα 10 χρόνια, γιατί δεν θα είμαστε εδώ στα 200 χρόνια του Κολλεγίου, αλλά το Κολλέγιο θα είναι σίγουρα εδώ.

Θέλω πραγματικά από καρδιάς να ευχηθώ στο σχολείο το οποίο τόσο αγαπούμε, να συνεχίσει αυτόν τον καινοτόμο δρόμο και κυρίως να μη φοβάται να αλλάξει.

Όπως αλλάζουν οι καιροί, πρέπει να αλλάξουν και πράγματα τα οποία έχουν να κάνουν και με το governance του σχολείου, και μέσα από ένα πνεύμα υγιούς συνεργασίας πιστεύω ότι μπορούν να βρεθούν λύσεις. Ξέρετε πολύ καλά, ό,τι δεν αλλάζει φθίνει. Και δεν θέλουμε το Κολλέγιο να φθίνει.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Βασιλική Χρυσοστομίδου
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

📺Δημοσκόπηση Opinion Poll: Προβάδισμα 16,8 μονάδων για τη ΝΔ - Πόσοι θα ψήφιζαν ένα κόμμα Τσίπρα ή Καρυστιανού


Την αντοχή της Νέας Δημοκρατίας, αποτυπώνει η δημοσκόπηση της Pulse για το Action24.

Σταθερό προβάδισμα της ΝΔ με πολύ μικρές απώλειες καταγράφει δημοσκόπηση της Opinion Poll για το Action24. Το 31.5% αξιολογεί θετικά και μάλλον θετικά συνολικά την μέχρι τώρα θητεία της Κυβέρνησης του Κ. Μητσοτάκη, ενώ στην καταλληλότητα για πρωθυποργός, ο Κυριάκος Μητσοτάης με 28.9%

Στην εκτίμηση ψήφου, η Ν.Δ εμφανίζει απώλειες της τάξης του 1.5% σε σχέση με την έρευνα του Μαρτίου και βρίσκεται στην εκτίμηση ψήφου στο 31.2% ( τον Μάρτιο 32.7%). Απέχει έτσι 16.8% από το δεύτερο ΠΑΣΟΚ που παρουσιάζει άνοδο κατά 1.2% και βρίσκεται στο 14.4% από 13.2% τον Μάρτιο). Στην τρίτη θέση εμφανίζεται η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ με 9.4% ( 9.2%). Ακολουθούν η ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ με 8.2% εμφανίζοντας πτώση κατά 1.2% ( 9.6% τον Μάρτιο), το Κ.Κ.Ε με σταθερές τις δυνάμεις του στο 7.8%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 4.3% ( 4.7%) , η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ με 4.3% ( 4.9%) , το ΜΕΡΑ 25 με 2.8% ( 2.9%), η ΝΙΚΗ με 1.7% ( 1.9%) , οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ με 1.1% ( 1.7%), ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ 1.1% ( 1.5%) και η ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ σταθερά στο 1%. Σημειώνεται ξεχωριστά ότι το Άλλο κόμμα εμφανίζεται με σημαντική άνοδο στο 12.6% από 8.8%, που βασικά οφείλεται ότι σ΄αυτό « στεγάζεται» προσωρινά τμήμα όσων βλέπουν προς τα δύο νέα κόμματα Τσιπρα, Καρυστιανού ,η ίδρυση των οποίων αναμένεται μέσα στον μήνα.





Στην πρόθεση ψήφου επί των εγκύρων οι επιδόσεις είναι: Ν.Δ 25.5%, ΠΑΣΟΚ 11.7%, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ 7.7%, ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 6.7%, Κ.Κ.Ε 6.3%, ΣΥΡΙΖΑ 3.5%, ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ 3.5%, ΜΕΡΑ 25 2.3%, ΝΙΚΗ 1.4%, ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ 0.9%, ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 0.8%, ΑΛΛΟ ΚΟΜΜΑ 10.3% και Αναποφάσιστοι 18.4%. Επισημαίνεται ότι συνολικά η γκρίζα ζώνη βρίσκεται στο 21.5% και σε συνδυασμό με το υψηλό ποσοστό του άλλου κόμματος προμηνύει σημαντικές αλλαγές σε πρώτη φάση με την ανακοίνωση των δύο νέων κομμάτων





Τονιζεται δε, επειδή γίνεται μεγάλη συζήτηση για τον τρόπο κατανομής των αναποφασίστων, ότιλόγω του ανεβάσματος του πολιτικού κλίματος και τις έντονες αντιπαραθέσεις, το 38% των αναποφασίστων απαντούσε πια στην ερώτηση « σε ποιο κόμμα είσαι πιο κοντά για να ψηφίσεις » και το 18% δήλωνε ως πιο πιθανό να επιλέξει αποχή. Έτσι το 56% των αναποφασίστων κατανεμήθηκε με βάση τις δικές τους απαντήσεις και το υπόλοιπο αναλογικά με βάση την τάση που εμφανιζόταν ανάμεσα σε όσους δήλωναν ποιο κόμμα θα ψηφίσουν.

Το 31.5% αξιολογεί θετικά και μάλλον θετικά συνολικά την μέχρι τώρα θητεία της Κυβέρνησης του Κ. Μητσοτάκη , με το 66.2% να την αξιολογεί αρνητικά και μάλλον αρνητικά.

Καταλληλότερος πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης

Στην καταλληλότητα για Πρωθυπουργός σε ερώτηση « ποιον από τους πολιτικούς ηγέτες θεωρείτε καταλληλότερο για Πρωθυπουργό» με ανοικτή απάντηση, προηγείται ο Κ. Μητσοτάκης με 28.9% , εμφανίζεται δεύτερος ο Α. Τσίπρας και ακολουθούν οι Κ. Βελόπουλος με 6%, Ν. Ανδρουλάκης και Ζ. Κωνσταντοπούλου με 5.8% , Μαρία Καρυστιανού με 5.1%, Αφροδίτη Λατινοπούλου με 2.3% , Δ. Κουτσούμπας 2% κ.λ.π Ο κανένας βρίσκεται στο 23.4%.




Το 54,4% πιστεύει ότι η ΝΔ θα κερδίσει στις επόμενες βουλευτικές εκλογές 

Στην Παράσταση νίκης φαίνεται το 54.4% να πιστεύει ότι στις επόμενες Βουλευτικές εκλογές θα κερδίσει η Ν.Δ. Το 20.8% δεν απαντά , το 6.7% απαντά άλλο κόμμα , το 5.6% ΠΑΣΟΚ το 4.3% ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ , το 3% ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ κ.λπ . Ταυτόχρονα , το 49.9% θεωρεί πολύ και αρκετά πιθανό να εξασφαλίσει τρίτη θητεία ο Κ. Μητσοτάκης και η Ν.Δ , με το 46.7% να απαντά λίγο και καθόλου( καθόλου το 21.8%.



Για τα νέα κόμματα

Για το κόμμα Τσίπρα: Το 19.1% δηλώνει πολύ και αρκετά πιθανό να το ψηφίσει , το 11.5% λίγο και το 65.9% καθόλου. Φαίνεται να υπάρχει μία αύξηση στην δυνητική ψήφο κατά 4.3% σε σχέση με τον Μάρτιο και μία μείωση κατά 5.5% όσων δηλώνουν καθόλου πιθανό.




Για το κόμμα Καρυστιανού: Υπάρχει μια σταθερότητα της δυνητικής ψήφου σε σχέση με τον Μάρτιο, αφού είχε προηγηθεί μία μείωση δέκα μονάδων τον Μάρτιο σε σχέση τον Ιανουάριο. Πολύ και αρκετά πιθανό να το ψηφίσει δηλώνει το 21.1% ( 21.3% τον Μάρτιο).




Στην έρευνα μετρήθηκε και η δυνητική ψήφος ενός πιθανού κόμματος Α. Σαμαρά. Πολύ και αρκετά πιθανό να το ψηφίσουν δηλώνει το 9.1% ( 10% τον Μάρτιο).




Οι υπόλοιποι πίνακες της δημοσκόπησης της Opinion Poll











Δημοσκόπηση Prorata: Στις 13,5 μονάδες η διαφορά ΝΔ-ΠΑΣΟΚ – Τι κυβέρνηση προτιμούν οι πολίτες


Προβάδισμα 13,5 μονάδων καταγράφει η Νέα Δημοκρατία έναντι του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με τη νέα δημοσκόπηση της Prorata, η οποία διενεργήθηκε από τις 22 έως τις 28 Απριλίου 2026, σε δείγμα 1.100 ατόμων.

Στην πρόθεση ψήφου χωρίς αναγωγή, η ΝΔ συγκεντρώνει 24,5%, ενώ ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ με 11%, η Ελληνική Λύση με 8,5%, το ΚΚΕ με 7,5%, η Πλεύση Ελευθερίας με 7%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 5%, η Φωνή Λογικής με 3,5% και το ΜεΡΑ25 με 3%.

Το άθροισμα όσων επιλέγουν «άλλο κόμμα» (11%) και όσων δηλώνουν αναποφάσιστοι (14,5%) φτάνει πλέον το 25,5%.





Η πορεία της χώρας

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, περίπου 7 στους 10 πολίτες (69%) εκτιμούν ότι η χώρα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση (69%), ενώ μόλις το 29% θεωρεί ότι κινείται προς τη σωστή.



Ως προς τα σημαντικότερα ζητήματα που αντιμετωπίζει η χώρα, η ακρίβεια αναδεικνύεται με διαφορά ως το κυρίαρχο πρόβλημα, επιλεγόμενη από οκτώ στους δέκα πολίτες. Σε σημαντική απόσταση ακολουθούν τα ζητήματα δικαιοσύνης, διαφθοράς και διαφάνειας, ενώ ένα δεύτερο επίπεδο προβλημάτων συγκροτούν οι χαμηλοί μισθοί και οι συνθήκες εργασίας (22%), καθώς και η υγεία και περίθαλψη (21%), αλλά και η εγκληματικότητα (19%).

Συνολικά, αναδεικνύεται η έντονη επικέντρωση της κοινής γνώμης σε ζητήματα καθημερινότητας και κόστους ζωής, τα οποία σαφώς υπερισχύουν.


Ο ΟΠΕΚΕΠΕ

Ως προς την απόδοση ευθυνών στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, η πλειονότητα των πολιτών επιρρίπτει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με ποσοστό 57%. Περίπου ένας στους τρεις (33%) αποδίδει την ευθύνη σε διαχρονικές παθογένειες του ελληνικού κράτους, ενώ σαφώς μικρότερα ποσοστά εντοπίζουν την ευθύνη στη διοίκηση του οργανισμού (7%) ή στους εμπλεκόμενους αγρότες και ιδιώτες (3%).



Η κατανομή των απαντήσεων βάσει πρόθεσης ψήφου αλλάζει σημαντικά την εικόνα, καθώς οι ψηφοφόροι της ΝΔ σε μεγάλο βαθμό μετατοπίζουν την ευθύνη προς τις διαχρονικές αδυναμίες του κράτους (65%), ενώ οι ψηφοφόροι των κομμάτων της αντιπολίτευσης αποδίδουν σε πολύ υψηλότερα ποσοστά την ευθύνη στην κυβέρνηση, με ενδεικτικά ποσοστά που προσεγγίζουν ή και υπερβαίνουν τα τρία τέταρτα σε αρκετές περιπτώσεις.

Οι αναποφάσιστοι εμφανίζουν επίσης πλειοψηφικά την τάση να επιρρίπτουν την ευθύνη στην κυβέρνηση (56%), διατηρώντας ωστόσο σημαντική αναφορά και στις χρόνιες θεσμικές παθογένειες (31%).


Οι πολιτικοί αρχηγοί

Σε ό,τι αφορά τον δείκτη εμπιστοσύνης για την πρωθυπουργία της χώρας, περισσότεροι από ένας στους τρεις πολίτες (34%) δηλώνουν ότι δεν εμπιστεύονται κάποιον από τους προτεινόμενους πολιτικούς αρχηγούς για τον πρωθυπουργικό θώκο, στοιχείο που αναδεικνύει την ευρεία αποστασιοποίηση ενός σημαντικού τμήματος της κοινής γνώμης από την πολιτική ελίτ.

Εντός αυτού του πλαισίου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει το υψηλότερο ποσοστό προτίμησης (27%) μεταξύ των πολιτικών αρχηγών, ενώ ακολουθούν σε σημαντική απόσταση ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Κυριάκος Βελόπουλος (αμφότεροι στο 8%), καθώς και η Ζωή Κωνσταντοπούλου (7%).



Το κεντρικότερο εύρημα της δημοσκόπησης αφορά στις μεταφορές του «καραβιού» και του «κάστρου», που λειτουργούν ως δύο διακριτές αλλά αλληλοσυμπληρούμενες διαστάσεις αξιολόγησης της διακυβέρνησης: η πρώτη σχετίζεται με την αποτελεσματικότητα (performance legitimacy) και η δεύτερη με τη συμπεριληψιμότητα (input legitimacy).

Στην περίπτωση του «καραβιού», η κυρίαρχη αναφορά σε «λάθος πορεία» ή «έλλειψη προσανατολισμού» (72%) συνιστά ένδειξη εξασθένισης της ικανότητας για αποτελεσματική διακυβέρνηση, ενώ η εικόνα ενός «κάστρου» με περιορισμένη πρόσβαση για τους πολίτες (77%) παραπέμπει σε μια αντίληψη ασύμμετρης κατανομής τόσο της συμμετοχής όσο και των όποιων θετικών προϊόντων της διακυβέρνησης.


Τα κόμματα Τσίπρα και Καρυστιανού

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον κοινωνικών παραπόνων αλλά και πολιτικής αναμονής διερευνήθηκε και η δυνητική εκλογική περίμετρος πιθανώς νέων πολιτικών δρώντων, όπως ενός φορέα υπό την ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα και ενός υπό την ηγεσία της Μαρίας Καρυστιανού.

Και τα ευρήματα υποδεικνύουν, πως περίπου το 10% σίγουρα θα στήριζε εκλογικά ένα κόμμα του πρώην πρωθυπουργού, με την μέγιστη κατά τη τρέχουσα περίοδο περίμετρο ενός τέτοιου εγχειρήματος να φτάνει το 24%. Αντίστοιχα, οι βέβαιοι εκλογείς ενός σχηματισμού υπό την ηγεσία της Μαρίας Καρυστιανού ανιχνεύονται στο 6%, ποσοστό το οποίο ως μέγιστη δυνητική εκλογική επιρροή αγγίζει το 22%.


Τι κυβέρνηση προτιμούν οι πολίτες

Στο ενδεχόμενο που απαιτηθούν συνεργασίες για τον σχηματισμό κυβέρνησης, η προτίμηση των πολιτών εμφανίζεται κατακερματισμένη, με τη συχνότερη επιλογή να αφορά μια κυβέρνηση συνεργασίας δυνάμεων της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς (30%).

Το 26% δηλώνει ότι δεν προτιμά καμία από τις προτεινόμενες λύσεις, ενώ ακολουθούν με χαμηλότερα ποσοστά μια ευρεία οικουμενική κυβέρνηση (17%) και μια συνεργασία ΝΔ – ΠΑΣΟΚ (14%), ενώ η προοπτική συνεργασίας δυνάμεων της Κεντροδεξιάς – Δεξιάς περιορίζεται στο 10%.



Οι προτιμήσεις διαφοροποιούνται σημαντικά στη βάση της κομματικής προτίμησης, με τους ψηφοφόρους της ΝΔ να κλίνουν περισσότερο προς τη σύμπραξη με το ΠΑΣΟΚ (32%) ή τις συνεργασίες στον χώρο της Κεντροδεξιάς (23%), ενώ οι εκλογείς της προερχόμενης από τη κεντροαριστερά ή αριστερά αντιπολίτευσης, καθώς και οι αναποφάσιστοι, προκρίνουν σε υψηλά ποσοστά μια προοπτική συνεργασίας Κεντροαριστεράς – Αριστεράς.

Οι συσπειρώσεις – εκροές


Η ταυτότητα της έρευνας