🤦‍♂️🤦‍♂️Απίστευτη υπόθεση στη Γαλλία: Υπάλληλος υπουργείου έδινε κρυφά διουρητικά σε γυναίκες για να τις βλέπει να ουρούν πάνω τους

Σχεδόν 250 γυναίκες πιστεύουν ότι έπεσαν θύματα ενός δημοσίου υπαλλήλου σε υπουργείο της Γαλλίας, ο οποίος φέρεται να τους χορηγούσε κρυφά διουρητικές ουσίες κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων για δουλειά και στη συνέχεια να τις οδηγούσε σε δημόσιους χώρους, περιμένοντας μέχρι να μην μπορούν πλέον να ελέγξουν την ανάγκη τους να ουρήσουν.

Οι καταγγελίες σε βάρος του Κριστιάν Νεγκρ αφορούν περιστατικά από το 2009 έως το 2018. Ο άνδρας, σήμερα άνω των 60 ετών, βρίσκεται υπό επίσημη έρευνα για κατηγορίες που περιλαμβάνουν χορήγηση ουσιών, παραβίαση της ιδιωτικής ζωής και σεξουαλική επίθεση και αναμένει να δικαστεί.

Δύο από τις γυναίκες που τον καταγγέλλουν, η Αναΐς ντε Βος και η Μαρί-Ελέν Μπρις, περιέγραψαν στο BBC όσα έζησαν, αλλά και πώς χρειάστηκαν χρόνια για να μάθουν ότι δεν ήταν τα μοναδικά θύματα.

«Δεν ένιωθα πια τα πόδια μου»

Ήταν Ιούλιος του 2011 όταν η Αναΐς ντε Βος, τότε 27 ετών, πέρασε την πόρτα του γαλλικού υπουργείου Πολιτισμού στο Παρίσι για μια συνέντευξη εργασίας. Ο άνθρωπος που της πήρε τη συνέντευξη ήταν ο Κριστιάν Νεγκρ, υψηλόβαθμος υπάλληλος. Της πρόσφερε καφέ. Η ίδια δεν συνήθιζε να πίνει, αλλά δέχθηκε από ευγένεια, καθώς τον έφτιαξε ο ίδιος. «Είχε άσχημη γεύση, οπότε ήπια περίπου τον μισό», θυμάται.

Η συνέντευξη άρχισε στο γραφείο, αλλά λίγα λεπτά αργότερα ο Νεγκρ πρότεινε να συνεχίσουν κάνοντας έναν περίπατο έξω. Καθώς περπατούσαν στους δρόμους του Παρισιού, η Αναΐς άρχισε να αισθάνεται κάτι ανεξήγητο. «Ήμουν πραγματικά αδύναμη. Δεν ένιωθα καλά τα πόδια μου. Φοβόμουν. Δεν ήξερα τι συνέβαινε».

Ταυτόχρονα ένιωθε μια ξαφνική και ανεξέλεγκτη ανάγκη να ουρήσει. Του είπε ότι έπρεπε επειγόντως να βρει τουαλέτα. «Με κοίταξε κατευθείαν στα μάτια και είπε: “Α, θέλεις να κάνεις τσίσα;”». Η συμπεριφορά του την έκανε να αισθανθεί ακόμη πιο άβολα. «Ένιωσα σαν παιδί. Θεώρησα πολύ περίεργο τον τρόπο που με κοιτούσε, σχεδόν με ευχαρίστηση».

Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, ο Νεγκρ την οδήγησε προς την πόρτα ενός αποθηκευτικού χώρου κάτω από γέφυρα στον Σηκουάνα. «Μπορείς να το κάνεις εδώ», της είπε. Η Αναΐς πανικοβλήθηκε. «Μου έρχονταν στο μυαλό εικόνες ότι με έσπρωχνε μέσα στο δωμάτιο και έκλεινε την πόρτα πίσω μου».

Η γυναίκα αρνήθηκε και επέμεινε να συνεχίσουν. Κατευθύνθηκαν προς το Λούβρο για να χρησιμοποιήσει τις τουαλέτες, αλλά η είσοδος κόστιζε ένα ευρώ και εκείνη είχε αφήσει το πορτοφόλι της στο υπουργείο. Ο Νεγκρ της είπε ότι δεν είχε ούτε εκείνος χρήματα πάνω του.

Η 27χρονη βρισκόταν πλέον σε απόγνωση και πονούσε προσπαθώντας να συγκρατηθεί. Τελικά βρήκε ένα καφέ όπου της επέτρεψαν να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα, όμως δεν πρόλαβε. «Ένιωθα ήδη πολύ αδύναμη σωματικά», θυμάται. Λίγο πριν φτάσει στην τουαλέτα, έχασε τον έλεγχο και ούρησε πάνω της.

Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, βρίσκει κάποια παρηγοριά στο γεγονός ότι αυτό δεν συνέβη μπροστά στον άνδρα που καταγγέλλει. «Τουλάχιστον δεν με είδε», λέει. Μετά από περίπου τρεις ώρες μαζί του, αισθανόταν ζαλισμένη και εξαντλημένη. Δεν πήρε τη δουλειά.

Η Αναΐς είχε φύγει από εκείνη τη συνέντευξη με την αίσθηση ότι κάτι πολύ παράξενο είχε συμβεί, χωρίς όμως να μπορεί να εξηγήσει τι. Για μια στιγμή είχε περάσει από το μυαλό της ότι ίσως κάποιος είχε ρίξει κάτι στον καφέ της αλλά αμέσως απέρριψε τη σκέψη. «Είναι το υπουργείο Πολιτισμού. Δεν είναι δυνατόν», είχε πει στον εαυτό της.

Το περιστατικό, όπως λέει, επηρέασε την αυτοπεποίθησή της και τα επόμενα χρόνια ακολούθησε λιγότερο φιλόδοξη επαγγελματική πορεία. Μέχρι που, το 2019, έλαβε ένα γράμμα από την αστυνομία. Οι αστυνομικοί της αποκάλυψαν ότι πίστευαν πως ήταν μία από σχεδόν 200 γυναίκες που ο Νεγκρ φερόταν να είχε ναρκώσει κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων εργασίας. Έκτοτε, δεκάδες ακόμη γυναίκες έχουν εμφανιστεί ως πιθανές παθούσες, με τον συνολικό αριθμό να πλησιάζει τις 250. «Σοκαρίστηκα», λέει. «Αλλά χάρηκα που έμαθα ότι δεν ήμουν τρελή. Κάτι είχε όντως συμβεί εκείνη την ημέρα».

Το αρχείο «Experiments P» και η αποκάλυψη της αρρωστημένης δράσης του

Ακόμη πιο ανατριχιαστικό ήταν αυτό που, σύμφωνα με την Αναΐς, της αποκάλυψαν οι αστυνομικοί για τον υπολογιστή του Νεγκρ. Οι Αρχές εντόπισαν ένα αρχείο με τίτλο «Experiments P», στο οποίο είχαν καταγραφεί οι γυναίκες που θεωρούνται πιθανά θύματα.

Σύμφωνα με όσα είπε η Αναΐς στο BBC, στο αρχείο σημειώνονταν η ώρα άφιξης κάθε γυναίκας στη συνέντευξη, η στιγμή που της χορηγούνταν το διουρητικό, πόσος χρόνος περνούσε μέχρι να ουρήσει, ακόμη και τι είδους εσώρουχα φορούσε.

Η ίδια είναι πλέον πεπεισμένη ότι η παράξενη γεύση του καφέ που της είχε προσφέρει ο Νεγκρ προερχόταν από τη διουρητική ουσία. Η έρευνα σε βάρος του άρχισε τον Ιούνιο του 2018, όταν συνάδελφός του τον εντόπισε να φωτογραφίζει μία γυναίκα κάτω από τραπέζι, σύμφωνα με ανακοίνωση της εισαγγελίας. Αρχικά τέθηκε σε διαθεσιμότητα από τη θέση του ως περιφερειακού διευθυντή Πολιτιστικών Υποθέσεων και το 2019 απολύθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού.

Οι εισαγγελείς αναφέρουν ότι το 2018 είχε πει στους ερευνητές πως είχε «επιβάλει ταπεινωτικές καταστάσεις σε γυναίκες» κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων εργασίας.

«Δεν έπαιρνε τα μάτια του από πάνω μου, ήταν ξεκάθαρα σεξουαλική επίθεση»

Παρόμοια είναι η μαρτυρία της Μαρί-Ελέν Μπρις, το όνομα της οποίας επίσης βρέθηκε, σύμφωνα με το BBC, στις σημειώσεις του Νεγκρ. Εκείνος της είχε πάρει συνέντευξη για θέση στο υπουργείο Πολιτισμού το 2016 στο Στρασβούργο.

Η Μαρί-Ελέν λέει ότι ο Νεγκρ τής είπε πως έδειχνε αγχωμένη και της πρότεινε να κάνουν μαζί μια βόλτα δίπλα στο κανάλι για να «χαλαρώσει». Στη διάρκεια του περιπάτου άρχισε και εκείνη να αισθάνεται ανεξέλεγκτη ανάγκη να ουρήσει. Η πίεση εξελίχθηκε σε έντονο πόνο.

Ο Νεγκρ, σύμφωνα με τη μαρτυρία της, της είπε ότι γνώριζε μια δημόσια τουαλέτα εκεί κοντά. Όταν έφτασαν, όμως, δεν υπήρχε καμία. «Είχα αρχίσει πραγματικά να υποφέρω. Πονούσα τόσο πολύ που είχα χλωμιάσει και δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια μου». Τελικά δεν είχε άλλη επιλογή από το να ουρήσει σε δημόσιο χώρο. Ο Νεγκρ προσφέρθηκε να την καλύψει με το μπουφάν του. «Ήμουν τρομερά ντροπιασμένη», λέει. «Δεν έπαιρνε τα μάτια του από πάνω μου».

Για χρόνια κουβαλούσε την ντροπή όσων είχαν συμβεί. Όπως και η Αναΐς, έμαθε τι είχε συμβεί μόνο όταν επικοινώνησε μαζί της η αστυνομία. Η Μαρί-Ελέν υποστηρίζει ότι, πέρα από την ψυχολογική επιβάρυνση, αντιμετωπίζει έκτοτε και προβλήματα με το ουροποιητικό της σύστημα.

Παρότι όσα περιγράφει δεν αντιστοιχούν στην εικόνα που συνήθως έχει κάποιος στο μυαλό του όταν ακούει τον όρο «σεξουαλική επίθεση», η ίδια δεν έχει αμφιβολία για το τι της συνέβη. «Μου επιτέθηκαν, με νάρκωσαν, με δηλητηρίασαν. Για μένα είναι ξεκάθαρα σεξουαλική επίθεση», λέει.

«Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο σε 26 χρόνια»

Η υπόθεση εντάσσεται πλέον στην ευρύτερη συζήτηση που έχει ανοίξει στη Γαλλία για τη λεγόμενη «χημική υποταγή», δηλαδή τη χρήση ουσιών με σκοπό να αποκτήσει κάποιος έλεγχο πάνω σε ένα άλλο πρόσωπο.

Το ζήτημα βρέθηκε στο επίκεντρο της γαλλικής κοινωνίας μετά την υπόθεση της Ζιζέλ Πελικό, ο σύζυγος της οποίας καταδικάστηκε το 2024 επειδή τη νάρκωνε και επέτρεπε σε αγνώστους να τη βιάζουν ενώ εκείνη βρισκόταν χωρίς τις αισθήσεις της.

Φέτος τέθηκε σε εφαρμογή πιλοτικό πρόγραμμα που επιτρέπει σε γυναίκες οι οποίες υποψιάζονται ότι κάποιος τους χορήγησε ουσίες να παραδίδουν δείγματα αίματος, ούρων ή μαλλιών για εργαστηριακό έλεγχο χωρίς να είναι απαραίτητο να έχουν προηγουμένως υποβάλει επίσημη καταγγελία στην αστυνομία.

Η περίπτωση του Νεγκρ, ωστόσο, παρουσιάζει μια σημαντική ιδιαιτερότητα: πολλές από τις γυναίκες δεν είχαν αντιληφθεί καν ότι ενδέχεται να είχαν ναρκωθεί. Ο καθηγητής Ζαν-Κλοντ Αλβαρέζ, ο οποίος είναι υπεύθυνος για το πιλοτικό πρόγραμμα στο νοσοκομείο Raymond-Poincaré AP-HP, χαρακτηρίζει «πολύ ασυνήθιστη» τη χρήση διουρητικών με αυτόν τον τρόπο.

Όπως είπε, δεν έχει συναντήσει τίποτα παρόμοιο στα 26 χρόνια που εργάζεται ως τοξικολόγος. Το εργαστήριο εξετάζει συστηματικά δείγματα για περίπου 400 ουσίες. «Τώρα, στη Γαλλία, ψάχνουμε και για διουρητικά», σημειώνει.

Συνέχεια...

Το ελληνικό χωριό που αντιστέκεται στο δημογραφικό: Το 70% των ζευγαριών είναι πολύτεκνα ή τρίτεκνα

Στη μεγάλη πλειοψηφία των θεσσαλικών δήμων καταγράφεται μείωση του πληθυσμού, ενώ το δημογραφικό πρόβλημα έχει κάνει απειλητικά την εμφάνισή του σε όλη τη χώρα, τα τελευταία χρόνια.

Παράλληλα παρατηρείται ανησυχητική μείωση και του μαθητικού δυναμικού σε σχολικές μονάδες που έχει ως αποτέλεσμα κάποιες να αναστέλλουν τη λειτουργία τους ή άλλες να λειτουργούν με λίγους μαθητές ακόμα και με έναν ή δύο μαθητές.

Η Δημοτική Ενότητα Χρυσομηλιάς, όμως, του δήμου Μετεώρων δεν αποτελεί μέρος αυτής της αρνητικής εξέλιξης, αλλά εξαίρεση, καθώς τα πράγματα, όσον αφορά τις γεννήσεις είναι εντελώς διαφορετικά.

Το μεγαλύτερο ποσοστό των οικογενειών της περιοχής ανήκει στην κατηγορία των πολυτέκνων, μια τάση που τηρείται με ευλάβεια και συνέπεια για πολλά χρόνια, καθώς τα νέα ζευγάρια προτιμούν να μείνουν στο χωριό τους και να δημιουργήσουν οικογένεια, παρά να μεταναστεύσουν σε μεγάλα αστικά κέντρα ή στο εξωτερικό.

«Το 70% των ζευγαριών στο χωριό μας είναι πολύτεκνα ή τρίτεκνα» τονίζει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Νίκος Στεφόπουλος, πρόεδρος της Δ.Ε. Χρυσομηλιάς, κάνοντας λόγο για μια τάση που ακολουθείται από τα νέα ζευγάρια τα οποία προτιμούν να μείνουν και να ζήσουν στη Χρυσομηλιά.

Το χωριό

Η Χρυσομηλιά, η οποία πρόκειται για ένα από τα πιο ζωντανά χωριά στην ευρύτερη περιοχή της Πίνδου, βρίσκεται σε απόσταση 50 χλμ. από τα Τρίκαλα και σε υψόμετρο 900μ., στις βόρειες υπώρειες της Νεράιδας. Η ονομασία, όπως αναφέρουν οι κάτοικοι, προέρχεται από μία ποικιλία τοπικών μήλων που καλλιεργούνταν στην περιοχή, τα σκιούπια, ή «χρυσά μήλα». Στις μέρες μας, στο δάσος που περιβάλλει τη Χρυσομηλιά υπάρχουν κυρίως, κέδροι, έλατα και καστανιές.

Οι κάτοικοι που διαμένουν στην περιοχή ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, τη μελισσοκομία, αλλά και με εποχιακές εργασίες που αφορούν τα δάση. Τους καλοκαιρινούς μήνες οι κάτοικοι αυξάνονται ενώ ο μόνιμος πληθυσμός στο χωριό, σύμφωνα με τον κ. Στεφόπουλο, ανέρχεται σε 500 κατοίκους.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ελάχιστα είναι τα ζευγάρια που έχουν δύο παιδιά. Αποτελεί μια συνήθεια με τη μορφή εθίμου και παράδοσης οι οικογένειες της Χρυσομηλιάς να έχουν πολλά παιδιά, καθώς αυτό που έκαναν οι παππούδες τους το συνεχίζουν με τον ίδιο τρόπο οι νέοι και στις μέρες μας. Το χωριό διαθέτει δημοτικό σχολείο και βρεφονηπιακό σταθμό, και όπως επισημαίνει ο κ. Στεφόπουλος, τα νέα παιδιά δεν θέλουν να φύγουν από το χωριό και να εγκατασταθούν στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Η Χρυσομηλιά σφύζει από ζωή, καθώς υπάρχουν αρκετές ταβέρνες και καφενεία, τα οποία κάθε βράδυ είναι γεμάτα από νέους ανθρώπους οι οποίοι όλοι εργάζονται σε διάφορες δουλειές και δεν μπορούν να φανταστούν τη ζωή τους για μεγάλο χρονικό διάστημα μακριά από το χωριό τους.

Παρόλο που η Χρυσομηλιά κάηκε από τους Γερμανούς το 1943, διατηρούνται πολλά από τα πέτρινα σπίτια και τις εκκλησίες καθώς και το μοναστήρι των Ταξιαρχών και οι γέφυρες στην Κουκουράβα και το Ρούντζι. Επίσης τις μέρες του Δεκαπενταύγουστου στήνεται στην περιοχή πανηγύρι με γλέντι, χορό και άφθονα τοπικά, παραδοσιακά προϊόντα.

Σε δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δήμαρχος Μετεώρων Λευτέρης Αβραμόπουλος τονίζει:

«Η Χρυσομηλιά είναι ένα ξεχωριστό παράδειγμα ζωντανού χωριού που κρατά τους ανθρώπους του και κυρίως τις νέες οικογένειες. Τα τελευταία 2,5 χρόνια προσπαθούμε να είμαστε σταθερά δίπλα στα χωριά μας, ιδιαίτερα σε εκείνα που επιμένουν να έχουν ζωή και προοπτική. Σε συνεργασία με την 5η ΥΠΕ αναβαθμίσαμε το Περιφερειακό Ιατρείο, ενώ εξασφαλίσαμε από το Υπουργείο Αθλητισμού και τον Αναπληρωτή Υπουργό Γιάννη Βρούτση 600.000 ευρώ για την αναβάθμιση του γηπέδου, το οποίο αναμένεται να είναι έτοιμο μέσα στο 2027. Παράλληλα, έχουμε πραγματοποιήσει παρεμβάσεις στο Δημοτικό Σχολείο και τον Βρεφονηπιακό Σταθμό, ενώ κάθε χρόνο στηρίζουμε τους κτηνοτρόφους με καθαρισμούς και βελτιώσεις του αγροτικού οδικού δικτύου. Και αξίζει να θυμηθούμε ένα όμορφο στιγμιότυπο που ανέδειξε τη Χρυσομηλιά πέρα από τα όρια του Δήμου μας: τη βράβευσή της με το Βραβείο «Ευπρέπειας 2024» από τον Σύνδεσμο Ανταποκριτών Διεθνών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Ελλάδος. Η Χρυσομηλιά αποδεικνύει ότι τα χωριά μας μπορούν να έχουν μέλλον. Εμείς θα συνεχίσουμε να επενδύουμε στους ανθρώπους τους και στις υποδομές που τους επιτρέπουν να μένουν και να δημιουργούν στον τόπο τους».

Συνέχεια...

Η απάντηση Ταχιάου στην καταγγελία ηθοποιού για ΔΗΘΕΝ «πτήση τρόμου» από Ηράκλειο προς Αθήνα: Ηταν μια ελεγχόμενη διαδικασία

Απάντηση σε ανάρτηση ηθοποιού ο οποίος κατήγγειλε «πτήση τρόμου» έδωσε ο Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών Νίκος Ταχιάος ο οποίος βρισκόταν στο ίδιο αεροπλάνο που έκανε το δρομολόγιο από Ηράκλειο προς Αθήνα.

Συγκεκριμένα, πρόκειται για πτήση της SKY express από Ηράκλειο προς Αθήνα, στις 16 Αυγούστου την οποία ο ηθοποιός Ιάκωβος Δημητρίου σε ανάρτησή του στα social media περιέγραψε με μελανά χρώματα λόγω αναταράξεων, κάνοντας λόγο για «παρ' ολίγον τραγωδία».

Ο Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών και επιβάτης της συγκεκριμένης πτήσης, Νίκος Ταχιάος έδωσε ωστόσο τη δική του περιγραφή για όσα συνέβησαν. Οπως αναφέρει, βρισκόταν στη θέση 14D και υποστηρίζει ότι δεν επρόκειτο για «παραλίγο σύγκρουση», αλλά για ελεγχόμενη διαδικασία go-around, δηλαδή διακοπή της προσέγγισης και επανάληψη της διαδικασίας προσγείωσης.

Σύμφωνα με όσα περιγράφει, η διαδικασία έγινε κατόπιν εντολής του Πύργου Ελέγχου, καθώς το προπορευόμενο ATR κινούνταν πιο αργά από το Airbus A320neo της SKY express και είχε μειωθεί η απαιτούμενη απόσταση ασφαλείας. Όπως υποστηρίζει, ο Πύργος έδωσε εντολή στο αεροσκάφος της SKY express να εγκαταλείψει την προσέγγιση και να πραγματοποιήσει νέο κύκλο, ώστε να επανέλθει για προσγείωση με τις προβλεπόμενες αποστάσεις ασφαλείας.

Ο ίδιος αναφέρει μάλιστα ότι μετά την προσγείωση επικοινώνησε με την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας και ότι η εξήγηση που έλαβε ήταν αυτή. Ο Νίκος Ταχιάος επισημαίνει ακόμη ότι το go-around αποτελεί καθιερωμένη διαδικασία ασφαλείας στην αεροπορία και όχι έκτακτη ανάγκη ή ένδειξη ότι επίκειται ατύχημα.

Παράλληλα, αποδίδει μέρος της αναστάτωσης που επικράτησε στην καμπίνα στις αναταράξεις και στους ισχυρούς ανέμους που επικρατούσαν, ενώ σημειώνει ότι η μεγαλύτερη ενόχληση των επιβατών προήλθε από την επιπλέον καθυστέρηση της πτήσης. Κάνει, ωστόσο, και μία επισήμανση λέγοντας πως η ενημέρωση των επιβατών από το πλήρωμα δεν ήταν όσο σαφής θα έπρεπε.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Νίκου Ταχιάου: 

«Δύο μέρες τώρα, κυκλοφορεί ένα βίντεο που φέρεται να «μυρίζει» σύγκρουση αεροσκαφών σε φάση προσγείωσης. Πάμε λοιπόν: Ήμουν εκεί, στην θέση 14D της πτήσης GQ213 από Ηράκλειο, την επομένη της Παναγίας. Ας βάλω λοιπόν τα πράγματα στην σειρά, όπως τα ζήσαμε εγώ και η οικογένειά μου.

Ναι, έγινε επιβαλλομενη από τον Πύργο Ελέγχου αναβολή προσγείωσης (go-around), καμία σχέση με «παρ' ολίγον σύγκρουση». Ο πιλότος μας συνέχισε με αναστροφή για να πάρει ξανά θέση προσέγγισης, απόλυτα ήπια.

Ναι, κάποιοι επιβάτες είχαν συμπτώματα ναυτίας εξαιτίας όμως των αναμενόμενων αναταράξεων. Ο άνεμος την προηγούμενη Κυριακή ήταν δυνατός. Το ίδιο μου συνέβη και στην πτήση με την οποία, τώρα που γράφω αυτά, κατέβηκα στο «Βενιζέλος» με πολύ-πολύ λιγότερο αέρα. Συνηθισμένο φαινόμενο στην προσέγγιση της Αθήνας με μελτέμι.

Το πραγματικό «θέμα» της πτήσης; Ο εκνευρισμός λόγω της προσθήκης επιπλέον καθυστέρησης στην μεγαλύτερη από 1,5 ώρα καθυστέρηση που είχε ήδη προηγηθεί περιμένοντας το αεροπλάνο από την Ρουμανία και ένα slot για απογείωση, όχι λόγω κάποιου κινδύνου.

Αμέσως μετά την προσγείωση μίλησα ο ίδιος με την ΥΠΑ. Η εξήγηση ήταν απλή: το προπορευόμενο ATR κινούνταν πιο αργά από το δικό μας Airbus A320neo, μειώθηκε η απόσταση ασφαλείας και ο Πύργος έδωσε εντολή για επανάληψη προσέγγισης.

Αυτό δεν είναι “επεισόδιο – incident”, που χτυπάει συναγερμό και δρομολογεί έρευνες. Είναι το σύστημα που δουλεύει ψύχραιμα και έγκαιρα, όπως πρέπει. Απόλυτα ελεγχόμενη διαδικασία, καθημερινή πρακτική για κάθε επαγγελματία του αέρα.

Καταλαβαίνω γιατί κάποιος μπορεί να ανησύχησε: Η ενημέρωση από το πλήρωμα δεν ήταν η πιο σαφής, και το σημειώνω ως σύσταση προς τις αεροπορικές. Αλλά ένα πράγμα δεν δικαιολογώ: την υπερβολή που καλλιεργεί ανασφάλεια χωρίς λόγο.

Το έχω πει και στη Βουλή και το ξαναλέω: οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας και οι πιλότοι των ελληνικών εταιρειών είναι επαγγελματίες που κρατούν στα χέρια τους την ασφάλεια εκατοντάδων ανθρώπων, κάθε μέρα, χωρίς θόρυβο. Ως τακτικός επιβάτης, μπορώ να το βεβαιώσω από πρώτο χέρι.

Ας είμαστε ψύχραιμοι σε κάθε στιγμή. Η αξιοπιστία χτίζεται με στοιχεία, όχι με εντυπώσεις.

Τι είναι το go around; Ο πιλότος διακόπτει την προσέγγιση και ξανααπογειώνεται αντί να προσγειωθεί — συνήθως λόγω απόστασης ασφαλείας, καιρού ή εντολής του πύργου. Πλήρης ισχύς, ανάκτηση ύψους, νέα προσέγγιση. Ρουτίνα που διδάσκεται στην εκπαίδευση, όχι έκτακτη ανάγκη».

Η ανάρτηση του ηθοποιού

Ο Ιάκωβος Μυλωνάς είχε υποστηρίξει λίγα 24ωρα πριν ότι το αεροσκάφος βρισκόταν σε απόσταση λίγων μέτρων από τον διάδρομο, όταν ξαφνικά επιτάχυνε και πήρε ξανά ύψος, διακόπτοντας την προσγείωση.

Όπως ανέφερε, ο κυβερνήτης ενημέρωσε στη συνέχεια τους επιβάτες ότι στον διάδρομο βρισκόταν άλλο αεροσκάφος. Ο ηθοποιός έκανε λόγο για έντονο πανικό στην καμπίνα, αναφέροντας ότι κάποιοι επιβάτες φώναζαν, άλλοι προσεύχονταν και κάποιοι αισθάνθηκαν αδιαθεσία ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΑΝΑΡΤΗΣΕ. Στην ανάρτησή του κατέληγε πάντως ότι δεν γνώριζε ποιος ευθύνεται και ότι αυτό θα πρέπει να το διαπιστώσουν οι αρμόδιες αρχές.

Συνέχεια...

Ανεξιχνίαστο το μυστήριο πίσω από τη μοιραία εισβολή στη Σύρο - Τι λέει το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών

Οι δικαστές διέταξαν την προφυλάκιση του κατηγορουμένου, καθώς δεν πείθονται από την εκδοχή του ότι το θανάσιμο πλήγμα με μαχαίρι συνέβη εντός της οικίας του - Αντίθετα, τα στοιχεία δείχνουν ότι ο δράστης καταδίωξε το θύμα και το μαχαίρωσε 70 μέτρα μακριά - Τις μεταξύ τους σχέσεις αναμένεται να φωτίσει η εξέταση των κινητών τηλεφώνων

Σε πραγματικό θρίλερ, με κρίσιμα κομμάτια του παζλ να λείπουν, εξελίσσεται η υπόθεση του θανάτου της 41χρονης διασώστριας του ΕΚΑΒ στην Aνω Σύρο. Και όσο προχωρά η έρευνα, τόσο περισσότερα ερωτήματα γεννώνται γύρω από το τι ακριβώς συνέβη το απόγευμα της 23ης Ιουλίου, αλλά κυρίως γιατί.

Το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Σύρου, με το οποίο αποφασίστηκε η προσωρινή κράτηση του 41χρονου, αναδεικνύει τις αντιφάσεις που εντόπισαν οι δικαστές στην εκδοχή του, αλλά και τα ανοιχτά κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με την υπόθεση που αρχικά εμφανίστηκε ως εισβολή με σκοπό τη ληστεία.

Γιατί πήγε με καλυμμένα χαρακτηριστικά στο συγκεκριμένο σπίτι; Γιατί φορούσε χειρουργικά γάντια και είχε μαζί της μαχαίρι; Και, κυρίως, υπήρχε κάτι που συνέδεε την ίδια με τους ανθρώπους που βρίσκονταν μέσα στην οικία; Απαντήσεις σε αυτά δεν δίνει το βούλευμα.

Δίνει όμως μια εξαιρετικά λεπτομερή εικόνα όσων συνέβησαν όταν η 41χρονη εμφανίζεται έξω από το σπίτι με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά της, μέχρι τη στιγμή που, περίπου 70 μέτρα μακριά, πέφτει στο έδαφος έχοντας δεχθεί το μοιραίο χτύπημα στην πλάτη. Κυρίως, το Συμβούλιο εξηγεί γιατί δεν πείστηκε από τον ισχυρισμό του 41χρονου ότι το θανάσιμο πλήγμα είχε προκληθεί μέσα στο σπίτι.

Η άφιξη της 41χρονης

Στο βούλευμα γίνεται λεπτομερής ανασύνθεση των γεγονότων. Στις 16.40 ο 41χρονος επέστρεψε στην οικία του στην Aνω Σύρο. Στις 16.55 επέστρεψε στην οικία και η σύζυγός του. Επτά λεπτά αργότερα εμφανίστηκε ένα άτομο που αρχικά δεν ήταν δυνατό να αναγνωριστεί. Φορούσε μαύρη μπλούζα, μαύρο παντελόνι με δύο γκρι ρίγες σε κάθε πόδι και μαύρα παπούτσια με λευκή σόλα.

Στην πλάτη του είχε σακίδιο μάρκας Under Armour, ενώ φορούσε μπλε χειρουργικά γάντια μιας χρήσης, είχε καλυμμένο το κεφάλι με κουκούλα ή μαντίλι και φορούσε μαύρα γυαλιά ηλίου.

Το άτομο αυτό πλησίασε την είσοδο του σπιτιού και παρέμεινε για 20 δευτερόλεπτα έξω από την πόρτα, αφουγκραζόμενο τους ήχους από το εσωτερικό.

Το σπίτι του κατηγορούμενου στην Ανω Σύρο

Στη συνέχεια χτύπησε το κουδούνι με το αριστερό χέρι. Με το ίδιο χέρι έβγαλε το σακίδιο από τους ώμους και το τοποθέτησε στη γωνία του μπαλκονιού. Με το δεξί χέρι κρατούσε ένα μαχαίρι πάνω από λευκή πετσέτα, με την ασημένια λάμα να προεξέχει, ενώ στο αριστερό κρατούσε μαύρη σακούλα σκουπιδιών.

Αντιμέτωποι με μαχαίρια

Στις 17.02.53 η σύζυγος του 41χρονου άνοιξε την πόρτα και το άγνωστο άτομο εισήλθε βίαια στην κατοικία. Εκεί σημειώθηκε η πρώτη επίθεση. Το άτομο πρόταξε προς τη γυναίκα μαχαίρι 30 εκατοστών, ακουμπώντας την στην κοιλιακή χώρα και προκαλώντας της μικρή εκδορά. Η γυναίκα άρχισε να ουρλιάζει, οπισθοχώρησε και προσπάθησε με τα χέρια της να απωθήσει τον εισβολέα.

Τότε το άτομο στράφηκε προς τον 41χρονο, ο οποίος, σύμφωνα με το βούλευμα, καθόταν στο τραπέζι της κουζίνας με την πλάτη προς τον νεροχύτη. Ο κατηγορούμενος σηκώθηκε, έκανε ένα βήμα προς τα αριστερά πλησιάζοντας το ψυγείο και πήρε με το δεξί του χέρι από το τραπέζι ένα δεύτερο μαχαίρι, πράσινου χρώματος, με μήκος λάμας 12,5 εκατοστών.

Για λίγα δευτερόλεπτα οι δύο βρέθηκαν αντιμέτωποι κρατώντας μαχαίρια. Το άγνωστο άτομο πρόταξε το δικό του μαχαίρι προς τον 41χρονο, αλλά στη συνέχεια, μπροστά στην αντίδρασή του, άρχισε να οπισθοχωρεί και τελικά τράπηκε σε φυγή.

Η καταδίωξη

Από αυτό το σημείο, όμως, η υπόθεση παίρνει διαφορετική τροπή, σύμφωνα με την εκτίμηση των δικαστών. Το βούλευμα αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος, βλέποντας την οπισθοχώρηση του εισβολέα και λαμβάνοντας υπόψη τη μικρότερη σωματοδομή του, «αναθαρρεί». Στη συνέχεια, κρατώντας στο δεξί χέρι το πράσινο μαχαίρι, ακολουθεί το άτομο που βγαίνει από το σπίτι.

Στις 17.03 το άγνωστο άτομο εξέρχεται από την κατοικία, μαζεύει γρήγορα από το πάτωμα το μαύρο σακίδιο και κατεβαίνει με ταχύτητα τα σκαλοπάτια. Αμέσως μετά βγαίνει και ο 41χρονος, κρατώντας μία ξύλινη καρέκλα και έχοντας στο δεξί του χέρι το πράσινο μαχαίρι. Φωνάζει κάτι που δεν είναι κατανοητό και πετά την καρέκλα προς το άτομο που απομακρύνεται.

Σε αυτό το σημείο, σύμφωνα με τους δικαστές, ο κατηγορούμενος μπορούσε πλέον από τις κινήσεις του ατόμου να αντιληφθεί ότι επρόκειτο για γυναίκα. Παρά ταύτα, αποφάσισε να την ακολουθήσει. Ιδιαίτερη σημασία έχει η διατύπωση που χρησιμοποιείται στο βούλευμα, ότι ο 41χρονος κινήθηκε από «αίσθημα ανταπόδοσης της προσβολής που υπέστη ο ίδιος και η σύζυγός του».

Με απλά λόγια, οι δικαστές εκτιμούν ότι, από τη στιγμή που η γυναίκα είχε φύγει από το σπίτι και απομακρυνόταν, ο 41χρονος δεν περιορίστηκε στην αντιμετώπιση του κινδύνου, αλλά επέλεξε να την καταδιώξει.

Η διασώστρια φαίνεται να στέκεται στην εξώπορτα και λίγο αργότερα ο 41χρονος κρατώντας μία καρέκλα να την καταδιώκει

Η μοιραία μαχαιριά

Η καταδίωξη συνεχίστηκε στα σοκάκια της Ανω Σύρου. Η γυναίκα κινούνταν με ταχύτητα και ο 41χρονος την ακολουθούσε. Στη διαδρομή, σύμφωνα με την περιγραφή του βουλεύματος, ο κατηγορούμενος περισυνέλεξε μία πλαστική γλάστρα και την εκσφενδόνισε προς την 41χρονη.

Η γλάστρα τη χτύπησε, με αποτέλεσμα η γυναίκα να σκοντάψει και να μειωθεί η ταχύτητά της. Αυτό επέτρεψε στον 41χρονο να την πλησιάσει. Και είναι σε αυτό ακριβώς το σημείο που, σύμφωνα με την εκδοχή των γεγονότων την οποία υιοθετεί το Συμβούλιο, σημειώθηκε το κρίσιμο πλήγμα.

Ο κατηγορούμενος πλησίασε την 41χρονη και τη χτύπησε με το μαχαίρι που κρατούσε στο δεξί του χέρι, τραυματίζοντάς την στην οπίσθια θωρακική χώρα, μεταξύ της σπονδυλικής στήλης και της δεξιάς ωμοπλάτης. Μετά το χτύπημα η 41χρονη έχασε την ισορροπία της.

Το σημείο όπου κατέρρευσε βρισκόταν, σύμφωνα με το βούλευμα, περίπου 70 μέτρα από την κατοικία του κατηγορουμένου. Ο 41χρονος την ακινητοποίησε με κεφαλοκλείδωμα, επιχειρώντας, όπως αναφέρεται, να την αφοπλίσει. Παράλληλα πέταξε στο έδαφος το μαχαίρι που ο ίδιος κρατούσε.

Λίγο αργότερα έφτασε στο σημείο ο μάρτυρας Α.Κ., ο οποίος βοήθησε τον 41χρονο και αφαίρεσε το μαχαίρι από το άτομο που μέχρι εκείνη τη στιγμή εξακολουθούσε να έχει καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του. Ακολούθησε η αφαίρεση του μαντιλιού από το πρόσωπό της. Τότε αποκαλύφθηκε ότι επρόκειτο για την Ευαγγελία Ζαγοριανού, την 41χρονη διασώστρια του ΕΚΑΒ.

Λίγο αργότερα έχασε τις αισθήσεις της. Η 41χρονη κατέληξε εξαιτίας των κακώσεων στον θώρακα, ενώ οι αστυνομικοί που κλήθηκαν στο σημείο τη βρήκαν πεσμένη ανάσκελα στην οδό Αγίου Γεωργίου, στο ύψος της συμβολής της με την οδό Βελισσαρίου Φρέρη, στην Ανω Σύρο, φέροντας το θανάσιμο τραύμα στη ραχιαία επιφάνεια.

Δεν έπεισε τους δικαστές

Ενα από τα σημαντικότερα σημεία του βουλεύματος αφορά τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου σχετικά με το πότε και πού προκλήθηκε το θανάσιμο τραύμα. Ο 41χρονος υποστήριξε ότι είχε καταφέρει το πλήγμα στην 41χρονη εντός της οικίας, κρατώντας μάλιστα το μαχαίρι στο αριστερό του χέρι. Το Συμβούλιο, ωστόσο, χαρακτηρίζει αυτή την εκδοχή μη πειστική. Και εξηγεί αναλυτικά το γιατί. Το πρώτο στοιχείο που αξιολογείται είναι η απουσία αίματος.

Δεν εντοπίστηκαν κηλίδες αίματος μέσα στο σπίτι. Το ίδιο ισχύει και για ολόκληρη τη διαδρομή περίπου 70 μέτρων από την κατοικία μέχρι το σημείο όπου τελικά βρέθηκε πεσμένη η 41χρονη. Για το Συμβούλιο, το στοιχείο αυτό δεν συνάδει με τον ισχυρισμό ότι το τραύμα είχε ήδη προκληθεί μέσα στο σπίτι και ότι στη συνέχεια η γυναίκα κατάφερε, τραυματισμένη, να διανύσει αυτή την απόσταση.

Το Συμβούλιο εξετάζει όμως και ένα δεύτερο σημείο της εκδοχής του 41χρονου, τον ισχυρισμό ότι μέσα στο σπίτι κρατούσε το μαχαίρι με το αριστερό του χέρι. Η κρίση του βουλεύματος είναι σαφής.

Οι δικαστές θεωρούν ότι «αντίκειται στην κοινή λογική» ο κατηγορούμενος να κρατούσε το μαχαίρι με το αριστερό του χέρι και ακολούθως να εμφανίζεται στο βιντεοληπτικό υλικό, λίγα δευτερόλεπτα μετά την έξοδό του από το σπίτι, να κρατά με το δεξί χέρι το μαχαίρι μαζί με την καρέκλα που είχε σηκώσει.

Το βούλευμα επισημαίνει ακόμη ότι στην απολογία του ο 41χρονος αναφέρει πως και μετά την εκσφενδόνιση της γλάστρας συνέχιζε να κρατά το μαχαίρι με το αριστερό του χέρι. Πρόκειται για μία λεπτομέρεια που οι δικαστές αντιπαραβάλλουν με όσα, κατά την κρίση τους, προκύπτουν από το αποδεικτικό υλικό.

Οι αντιφάσεις

Οι δικαστές δεν περιορίστηκαν μόνο στο ζήτημα του χεριού με το οποίο κρατούσε το μαχαίρι. Στο βούλευμα επισημαίνεται ότι ο κατηγορούμενος στην έκθεση αναπαράστασης είχε αρχικά αναφέρει ότι δεν θυμόταν με ποιο χέρι έφερε το μαχαίρι εντός της οικίας. Παράλληλα, η σύζυγός του ανέφερε στην απολογία της ότι δεν είδε πότε ακριβώς έγινε το πλήγμα και ότι ο 41χρονος ήταν εκείνος που της είπε ότι είχε χτυπήσει τη γυναίκα.

Το Συμβούλιο συνεκτιμά ακόμη το βιντεοληπτικό και φωτογραφικό υλικό. Οπως αναφέρει, δεν προκύπτει ότι η 41χρονη, τη στιγμή που έβγαινε από την κατοικία, παρουσίαζε εμφανές σκίσιμο στα ρούχα της στο σημείο όπου αργότερα εντοπίστηκε η κάκωση στην οπίσθια θωρακική χώρα.

Το συγκεκριμένο στοιχείο προστίθεται, κατά τους δικαστές, στην αλυσίδα των ενδείξεων που αποδυναμώνουν την εκδοχή ότι το θανάσιμο πλήγμα είχε δοθεί πριν από την έξοδο της γυναίκας από το σπίτι.

Μετά την αξιολόγηση των παραπάνω στοιχείων, το Συμβούλιο καταλήγει ότι προκύπτουν «σοβαρές ενδείξεις ενοχής του κατηγορουμένου για την πράξη που του αποδίδεται». Υπήρχε, ωστόσο, το ζήτημα εάν ο 41χρονος θα έπρεπε να παραμείνει ελεύθερος υπό όρους μέχρι τη δίκη του ή εάν θα έπρεπε να προφυλακιστεί. Η υπόθεση έφτασε στο Συμβούλιο επειδή υπήρξε διαφωνία μεταξύ εισαγγελέα και ανακρίτριας.

Το Συμβούλιο κλήθηκε, συνεπώς, να δώσει την τελική απάντηση. Η κατηγορία που εξετάζεται αφορά τη θανατηφόρα σωματική βλάβη στην επιβαρυντική μορφή που προβλέπει ο Ποινικός Κώδικας. Πρόκειται για κακούργημα για το οποίο προβλέπεται ποινή κάθειρξης από 5 έως 20 έτη. Για την απόφασή τους οι δικαστές δεν εξετάζουν μόνο το τελικό αποτέλεσμα, αλλά ολόκληρη την αλληλουχία των γεγονότων.

Αυτή η μετάβαση από όσα συνέβησαν μέσα στο σπίτι σε όσα ακολούθησαν έξω από αυτό και σε απόσταση δεκάδων μέτρων αποτελεί ένα από τα πλέον καθοριστικά στοιχεία του βουλεύματος. Για τους δικαστές δεν επρόκειτο για ένα μεμονωμένο στιγμιαίο επεισόδιο που ολοκληρώθηκε εντός της κατοικίας. Η καταδίωξη συνεχίστηκε όταν η 41χρονη είχε ήδη τραπεί σε φυγή, μέχρι το σημείο όπου τελικά κατέρρευσε.

Μέσα από αυτή την ανασύνθεση των γεγονότων, οι δικαστές κατέληξαν ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την προσωρινή κράτηση του 41χρονου, βάζοντας τέλος στη διαφωνία που είχε προηγηθεί.

Σύμφωνα με την δικηγόρο της οικογένειας του θύματος, Μαριζάνα Κίκιρη, η βίαιη, επιθετική και αντικοινωνική συμπεριφορά του κατηγορουμένου ήταν εκείνη που οδήγησε στην απόφαση για την προσωρινή κράτησή του, καθώς κρίθηκε ότι υπάρχει κίνδυνος τέλεσης νέων αξιόποινων πράξεων.

Η κυρία Κίκιρη υποστηρίζει ότι το σύνολο των στοιχείων της δικογραφίας οδηγεί προς αυτή την κατεύθυνση, ενώ η πλευρά της οικογένειας θεωρεί ότι πρόκειται για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως και εκτιμά ότι το κατηγορητήριο θα μεταβληθεί αναλόγως. Παράλληλα, αναμένονται τα αποτελέσματα από την άρση του απορρήτου των τηλεφωνικών συνδέσεων, τα οποία ενδέχεται να προσθέσουν νέα, κρίσιμα στοιχεία στην έρευνα για την υπόθεση.

Το μεγάλο γιατί

Η προσωρινή κράτηση του 41χρονου δεν διαλευκαίνει το μυστήριο που εξακολουθεί να περιβάλλει την υπόθεση. Παραμένει ακόμη το μεγαλύτερο ερώτημα, τι ήταν αυτό που οδήγησε τη γυναίκα στο συγκεκριμένο σπίτι; Η εικόνα μιας γυναίκας που φτάνει με καλυμμένα χαρακτηριστικά, γάντια, σακίδιο και μαχαίρι παραπέμπει σε μια ενέργεια για την οποία υπήρξε προετοιμασία.

Το εάν, όμως, επρόκειτο αποκλειστικά για απόπειρα ληστείας ή εάν υπήρχε κάποιο άλλο κίνητρο είναι ένα από τα κομμάτια της υπόθεσης που μένει να φωτιστεί. Και πλέον το ενδιαφέρον στρέφεται στα αποτελέσματα των εγκληματολογικών εργαστηρίων, αλλά και στην εξέταση των κινητών τηλεφώνων.

Κλήσεις, μηνύματα, επαφές και άλλα δεδομένα μπορεί να δώσουν απαντήσεις για τυχόν επικοινωνίες και σχέσεις μεταξύ των εμπλεκομένων. Ισως μέσα σε αυτά τα ψηφιακά ίχνη να βρίσκεται και η απάντηση στο μεγαλύτερο ερώτημα της υπόθεσης: γιατί η 41χρονη διασώστρια βρέθηκε εκείνο το απόγευμα, με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά της και οπλισμένη, έξω από τη συγκεκριμένη πόρτα. Και ίσως εκεί να βρίσκεται τελικά ολόκληρη η αλήθεια για το θρίλερ της Ανω Σύρου.

Φρίξος Δρακοντίδης

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Συνέχεια...

📺Ανεβαίνει η ένταση Ισραήλ - Τουρκίας στη Συρία: Οι βομβαρδισμοί σε αεροπορική βάση, η διάψευση της Άγκυρας και η παρέμβαση των ΗΠΑ

Η Τουρκία απέρριψε σήμερα τις κατηγορίες του Ισραήλ κατά τις οποίες η Άγκυρα προετοιμάζεται να αναπτύξει στρατεύματα στη Συρία, την επομένη βομβαρδισμών εναντίον αεροπορικής βάσης στη χώρα αυτή.

Το Ισραήλ κατηγόρησε χθες την Τουρκία ότι αντιπροσωπεύει «απειλή» για την ασφάλειά του διότι ετοιμάζεται να στείλει στρατεύματα στην αεροπορική βάση Αμπού Ντούχουρ, χωρίς ωστόσο να αναλάβει ρητώς την ευθύνη για την επιδρομή, η οποία έβαλε στο στόχαστρο την υποδομή που ανοικοδομείται στην επαρχία Ιντλίμπ (βορειοδυτικά).

Οι ΗΠΑ ωστόσο απέδωσαν την επιδρομή στο Ισραήλ, και καταδίκασαν την ενέργεια αυτή του κατά τα άλλα πιο στενού συμμάχου τους στην περιοχή.

Η επίθεση σηματοδότησε μια από τις σπάνιες περιπτώσεις που το Ισραήλ αψήφησε τις ΗΠΑ, που επιδιώκει να υποστηρίξει τη νέα συριακή κυβέρνηση, με επικεφαλής πρώην τζιχαντιστή, σύμμαχο της Τουρκίας.

«Το Ισραήλ είχε προειδοποιήσει επανειλημμένα τη Συρία ότι μια τέτοια ανάπτυξη θα ήγειρε απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ. Η Συρία επέλεξε να αγνοήσει αυτές τις προειδοποιήσεις», σημείωσε το γραφείο του ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Η Άγκυρα διέψευσε πως έχει οποιοδήποτε σχέδιο να αναπτύξει στρατεύματα στη Συρία.

«Οι ανυπόστατες κατηγορίες (...) του γραφείου του ισραηλινού πρωθυπουργού έχουν σκοπό να νομιμοποιήσουν τις παράνομες αεροπορικές επιδρομές του Ισραήλ, οι οποίες καταφέρνουν πλήγμα στην εθνική κυριαρχία και στην εδαφική ακεραιότητα της Συρίας», στηλίτευσε η τουρκική κυβέρνηση, σύμφωνα με ανακοίνωσή της που επικαλέστηκε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.

Reports from Syria: The Abu Al Duhur military base in Idlib, reportedly struck by Israel, is still burning with secondary explosions reported hours later. pic.twitter.com/JTjQLr61fv

— Open Source Intel (@Osint613) August 18, 2026

«Αχρείαστη κλιμάκωση»

Η Τουρκία ήταν η πρώτη χώρα με κατά πλειονότητα μουσουλμανικό πληθυσμό που αναγνώρισε το κράτος του Ισραήλ και ιστορικά οι δυο χώρες διατηρούσαν συμμαχία, αλλά η διμερής σχέση έχει περάσει πολλές εντάσεις επί των ημερών του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην εξουσία. Αυτός ο τελευταίος, ηγέτης κινήματος του πολιτικού Ισλάμ, καταγγέλλει με πολύ έντονο τρόπο το Ισραήλ, πάνω απ’ όλα για τον καταστροφικό πόλεμο εναντίον της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας.

Η Δαμασκός καταδίκασε «με τον πιο έντονο τρόπο» την «αδικαιολόγητη επίθεση» της γειτονικής χώρας.

Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Τουρκία και ειδικός απεσταλμένος του Λευκού Οίκου στη Συρία Τομ Μπαράκ τόνισε πως «είμαστε βαθιά ανήσυχοι» για τα «επιβεβαιωμένα ισραηλινά αεροπορικά πλήγματα εναντίον της βάσης Αμπού Ντούχουρ», στηλιτεύοντας την «αχρείαστη κλιμάκωση που δεν προωθεί την περιφερειακή σταθερότητα». Η συριακή κρατική τηλεόραση μετέδωσε ότι έγιναν «οκτώ πλήγματα» της αεροπορίας του Ισραήλ στη βάση, που προκάλεσαν «υλικές ζημιές», πάντως χωρίς να κάνει λόγο για θύματα.

Η πολεμική αεροπορία του Ισραήλ εξαπέλυσε εκατοντάδες πλήγματα στη Συρία μετά την ανατροπή, τον Δεκέμβριο του 2024, του μέχρι τότε προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ από συμμαχία ισλαμιστών.

Ανέπτυξε ακόμη στρατεύματα σε ουδέτερη ζώνη υπό επιτήρηση του ΟΗΕ, που είχε εκεί «παρατηρητές», που χώριζε τις ισραηλινές από τις συριακές δυνάμεις στο υψίπεδο του Γκολάν, και λέει πως δημιούργησε «ζώνη ασφαλείας» από την οποία τονίζει πως δεν πρόκειται να αποχωρήσει.

Επίσκεψη

Το αεροδρόμιο, το οποίο είχε υποστεί εκτεταμένες ζημιές κατά τη διάρκεια του συριακού εμφυλίου πολέμου, είχε σταματήσει να λειτουργεί το 2012. Φυλάσσεται από δυνάμεις του συριακού υπουργείου Άμυνας, σύμφωνα με πηγή του Γαλλικού Πρακτορείου.

Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μη κυβερνητική οργάνωση με έδρα τη Βρετανία που διαθέτει ευρύ δίκτυο πηγών στη χώρα, οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί έγιναν μετά «την επίσκεψη, τις τελευταίες ημέρες, τουρκικής στρατιωτικής αντιπροσωπείας στο αεροδρόμιο στο πλαίσιο προσπαθειών σε εξέλιξη για να τεθεί ξανά σε υπηρεσία».

Οι συριακές de facto αρχές έχουν καταδικάσει επανειλημμένα τις ισραηλινές επιχειρήσεις στο έδαφος της χώρας και ζητούν να αποσυρθούν τα στρατεύματα του Ισραήλ που έχουν αναπτυχθεί στην επικράτεια.

Παρά τις εντάσεις, το Ισραήλ και οι νέες αρχές της Συρίας έχουν διεξαγάγει αρκετούς κύκλους απευθείας συνομιλιών και μεταξύ άλλων συμφώνησαν να δημιουργήσουν μηχανισμό ανταλλαγής πληροφοριών.

Όταν κατέλαβαν την εξουσία τον Δεκέμβριο του 2024, οι νέες ισλαμιστικές αρχές στη Δαμασκό πήραν τον έλεγχο του αεροδρομίου Αμπού Ντούχουρ, που βρισκόταν στα χέρια δυνάμεων πιστών στον ανατραπέντα πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ από τα τέλη του 2018, αφού παρατάξεις ανταρτών και τζιχαντιστών είχαν κυριεύσει μεγάλο μέρος της επαρχίας Ιντλίμπ τρία χρόνια νωρίτερα.

Οι νέες de facto αρχές έχουν με το μέρος τους τον διεθνή συνασπισμό υπό τις ΗΠΑ στο πλαίσιο του αγώνα εναντίον της τζιχαντιστικής οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ), υπολείμματα της οποίας παραμένουν ενεργά στη χώρα.

Η Δαμασκός ανακοίνωσε εξάλλου χθες ότι συνέλαβε ανώτερο στέλεχος του ΙΚ στο βόρειο τμήμα της χώρας.

Συνέχεια...

Με πολιτικό ντοκιμαντέρ η επάνοδος Τσίπρα ενόψει ΔΕΘ: Σήμερα το πρώτο μέρος της κινηματογραφικής τριλογίας της ΕΛΑΣ

Δυναμική επάνοδο ενόψει της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης ως αφετηρίας της νέας πολιτικής περιόδου, επιχειρεί ο πρώην Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, Αλέξης Τσίπρας, με την Αμαλίας να παρουσιάζει, αρχής γενομένης από σήμερα, ένα πολιτικό ντοκιμαντέρ, αλλά και ταυτόχρονα μια νέα πρόταση πολιτικής επικοινωνίας σε τρείς συνέχειες.

Ειδικότερα, «Το πρόσημο της πολιτικής», «Η ελπίδα της ανατροπής» και «Η ώρα της ευθύνης» είναι τα τρία επεισόδια μιας ενιαίας αφήγησης που ξεκινά από τον πρώην Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, περνά στις αγωνίες της νέας γενιάς και ολοκληρώνεται στη συλλογική στιγμή της δημιουργίας του νέου πολιτικού φορέα, σύμφωνα με τους εμπνευστές της.

Ειδικότερα, η τριλογία επιχειρεί να απαντήσει σε ένα ερώτημα που υπερβαίνει τη συγκυρία: «τι σημαίνει πολιτική σήμερα και πώς μπορεί να ξανασυνδεθεί με τις πραγματικές εμπειρίες και τις προσδοκίες των ανθρώπων;» σύμφωνα με τους συντελεστές της, την στιγμή που η παρουσίαση αυτή δεν αποτελεί μια συμβατική πολιτική καμπάνια.

Στον αντίποδα, όπως τονίζεται, εγκαινιάζει μία μορφή κινηματογραφικής πολιτικής αφήγησης, η οποία δεν οργανώνεται πρωτίστως γύρω από την εκλογική αντιπαράθεση και την άμεση πειθώ, αλλά γύρω από μια εξελικτική διαδρομή: από το πρόσωπο στην κοινωνία και από εκεί στη συλλογικότητα. Από το βίωμα στην ελπίδα και από την ελπίδα στην ευθύνη.

Στην κατεύθυνση αυτή, σε μια περίοδο κατά την οποία η πολιτική επικοινωνία κυριαρχείται συχνά από την ταχύτητα, τα συνθήματα, την τηλεοπτική αντιπαράθεση και τον αδιάκοπο ρυθμό των κοινωνικών δικτύων, η συγκεκριμένη παραγωγή μιας ομάδας εθελοντών/τριών δοκιμάζει μια διαφορετική αφηγηματική γλώσσα.

Αξιοποιεί κινηματογραφικές τεχνικές, στοιχεία ντοκιμαντερίστικης παρατήρησης και προσωπική προφορική αφήγηση, δίνοντας χώρο στη μνήμη, στη στοχαστικότητα, στην αυτοκριτική και στην ανθρώπινη εμπειρία, όπως επισημαίνεται.

Τα επεισόδια

1. «Το πρόσημο της πολιτικής»

Στο πρώτο επεισόδιο, ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται στο επίκεντρο ενός διαφορετικού πολιτικού πορτρέτου. Μέσα από προσωπικές σκέψεις, μνήμες και έναν εσωτερικό μονόλογο, η αφήγηση δεν επιχειρεί μια συμβατική βιογραφική αναδρομή ούτε έναν απολογισμό της πολιτικής του πορείας. Αναζητά κάτι βαθύτερο: ποιο είναι σήμερα το πρόσημο της πολιτικής και τι σημαίνει δημόσια ευθύνη; Το πρόσωπο γίνεται έτσι η αφετηρία και όχι ο τελικός προορισμός της αφήγησης.

2. «Η ελπίδα της ανατροπής»

Το δεύτερο επεισόδιο μεταφέρει το βλέμμα στη νέα γενιά. Νέοι άνθρωποι μιλούν για την εργασία, τη στέγη, την αβεβαιότητα, τις προσδοκίες και τα σχέδια ζωής που συχνά αναβάλλονται. Μέσα από τις δικές τους φωνές, η ελπίδα αποκτά συγκεκριμένο κοινωνικό περιεχόμενο: συνδέεται με τη δυνατότητα να σχεδιάζει κανείς το μέλλον του, να δημιουργεί και να αισθάνεται ότι μπορεί να συμμετέχει στη διαμόρφωση της κοινωνίας στην οποία ζει.

3. «Η ώρα της ευθύνης»

Στο τρίτο επεισόδιο, η ατομική και κοινωνική διαδρομή συναντά τη συλλογική πολιτική πράξη. Η αφήγηση κορυφώνεται στη δημιουργία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και διαδρομών μιλούν για το στοίχημα της συμμετοχής στα κοινά, για την ευθύνη και για την ανάγκη μιας νέας πολιτικής και κοινωνικής αρχής. Ο νέος φορέας προσεγγίζεται μέσα από τους ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτόν και όχι μόνο μέσα από την οργανωτική του συγκρότηση.

Η δημιουργικότητα του εθελοντισμού

Όσο για τους συντελεστές της κινηματογραφικής παραγωγής, σημαντικό σημείο αυτής της μη συμβατικής καμπάνιας που περιγράφει τη γέννηση της ΕΛ.Α.Σ, είναι ότι η πρωτοβουλία σχεδιάστηκε και έγινε πράξη από εθελοντές και εθελόντριες.

Νέοι καλλιτέχνες, σκηνοθέτες, κινηματογραφιστές και σπουδαστές, ανέλαβαν να δομήσουν, να καταγράψουν με την ξεχωριστή ματιά τους, να μας μεταφέρουν προβληματισμούς και αδιέξοδα. Να μας μεταφέρουν ελπίδα και ένα νέο πολιτικό μήνυμα. Με καθαρότητα, αμεσότητα, χωρίς κλισέ.

Μια πρωτοβουλία που από την σύλληψη έως την εκτέλεση έγινε όχι από επαγγελματίες της επικοινωνίας αλλά από νέους και νέες με άποψη για την πολιτική και όχι για την επικοινωνιακή διαχείρισή της. Μια πρωτοβουλία με χαρακτηριστικά handmade που σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε υπό την επιστημονική επιμέλεια και τον δημιουργικό συντονισμό της Φανής Κουντούρη, Aναπλ. Καθ. Πολιτικής Επιστήμης και Επικοινωνίας.

Συνέχεια...

Αστυνομικός εκτός υπηρεσίας στην Κρήτη... έπεσε πάνω σε καταζητούμενο και τραυματίστηκε στην προσπάθειά του να τον ακινητοποιήσει

Αστυνομικός του Α' Αστυνομικού Τμήματος Ηρακλείου Κρήτης ο οποίος βρισκόταν εκτός υπηρεσίας τραυματίστηκε στην προσπάθειά του να ακινητοποιήσει έναν Ολλανδό υπήκοο, ο οποίος αναζητούνταν από τις Αρχές, στις εκβολές του Αλμυρού ποταμού, στον Δήμο Μαλεβιζίου.

Το περιστατικό σημειώθηκε το απόγευμα της Τρίτης (18/8) , όταν ο αστυνομικός, ο οποίος βρισκόταν στην περιοχή για να κάνει το μπάνιο του, αντιλήφθηκε τον άνδρα και κατάλαβε ότι επρόκειτο για το άτομο που αναζητούνταν τις προηγούμενες ώρες.

Είχε φύγει από το νοσοκομείο

Σύμφωνα με πληροφορίες της τοπικής ιστοσελίδας ekriti.gr ο Ολλανδός είχε απομακρυνθεί από νοσοκομείο, όπου βρισκόταν για νοσηλεία, και είχε κινητοποιήσει τις αστυνομικές Αρχές, οι οποίες είχαν ξεκινήσει την αναζήτησή του.

Ο αστυνομικός, χωρίς να βρίσκεται σε υπηρεσία, έσπευσε να τον ακινητοποιήσει και ταυτόχρονα ενημέρωσε τους συναδέλφους του, ζητώντας ενισχύσεις. Κατά την προσπάθεια του, ο Ολλανδός φέρεται να προέβαλε έντονη αντίσταση, με αποτέλεσμα ο αστυνομικός να τραυματιστεί και σύμφωνα με πληροφορίες ο τραυματισμός του αναμένεται να τον κρατήσει εκτός υπηρεσίας για το επόμενο διάστημα.

Στο σημείο έσπευσαν στην συνέχεια αστυνομικοί, οι οποίοι κατάφεραν τελικά να ακινητοποιήσουν και να συλλάβουν τον Ολλανδό.

Συνέχεια...

Διπλή επιστροφή ενοικίου έως 1.600 ευρώ για εκπαιδευτικούς και υγειονομικούς

Δύο πιστώσεις μέσα στο ίδιο φθινόπωρο φέρνει η νέα επιστροφή ενοικίου για χιλιάδες εκπαιδευτικούς, γιατρούς και νοσηλευτές που πληρώνουν σπίτι μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους για να υπηρετούν στην περιφέρεια. Η πρώτη πληρωμή αφορά αναδρομικά τα ενοίκια του 2024 και, βάσει του νόμου, πρέπει να πραγματοποιηθεί εντός τριών μηνών από την έναρξη ισχύος της νέας ρύθμισης, δηλαδή μέσα στον Σεπτέμβριο. Η δεύτερη ακολουθεί έως το τέλος Νοεμβρίου και αφορά τα μισθώματα που καταβλήθηκαν το 2025.

Το νέο καθεστώς προβλέπει επιστροφή που μπορεί να αντιστοιχεί σε δύο μηνιαία ενοίκια για κάθε έτος, χωρίς τα εισοδηματικά κριτήρια που ισχύουν για τη γενική επιστροφή ενοικίου. Το συνολικό ποσό της ενίσχυσης μπορεί να φτάσει τα 1.600 ευρώ ετησίως, με το όριο να αυξάνεται κατά 100 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο παιδί.

Η μεγάλη διαφορά είναι ότι η διαδικασία γίνεται χωρίς αίτηση. Ο υπολογισμός πραγματοποιείται με βάση τα στοιχεία της φορολογικής δήλωσης και των δηλωμένων μισθώσεων, ενώ οι αρμόδιες υπηρεσίες διαβιβάζουν στην ΑΑΔΕ τα στοιχεία των προσώπων που υπηρετούν στις περιοχές που καλύπτει το μέτρο.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όλοι οι δικαιούχοι θα δουν δύο ολόκληρα ενοίκια να πιστώνονται τώρα στον λογαριασμό τους. Για όσους έχουν ήδη λάβει ή δικαιούνται τη γενική επιστροφή ενός ενοικίου, το ποσό αυτό συνυπολογίζεται. Η νέα ειδική ενίσχυση συμπληρώνει το ποσό ώστε η συνολική στήριξη να φτάσει στα 2/12 του ετήσιου μισθώματος.

Πρώτη πληρωμή για τα ενοίκια του 2024

Η πρώτη εκκαθάριση αφορά αναδρομικά τα μισθώματα του 2024. Ο νόμος προβλέπει ότι η συγκεκριμένη ενίσχυση καταβάλλεται εντός τριών μηνών από την έναρξη ισχύος της ρύθμισης, χρονικό όριο που συμπληρώνεται μέσα στον Σεπτέμβριο.

Όποιος δεν είχε λάβει τον Νοέμβριο του 2025 τη γενική επιστροφή ενοικίου, για παράδειγμα επειδή υπερέβαινε τα εισοδηματικά όρια, μπορεί να πάρει τώρα ολόκληρη την ειδική ενίσχυση που αντιστοιχεί σε 2/12 του συνολικού επιλέξιμου ενοικίου που κατέβαλε το 2024.

Αντίθετα, όποιος είχε ήδη πάρει τη γενική επιστροφή για το ίδιο έτος δεν θα λάβει άλλα δύο ενοίκια. Η ειδική ενίσχυση περιορίζεται στο ποσό που απαιτείται ώστε, μαζί με την επιστροφή που έχει ήδη καταβληθεί, η συνολική στήριξη να φτάσει στα δύο δωδέκατα του ετήσιου μισθώματος.

Η δεύτερη πληρωμή έως το τέλος Νοεμβρίου

Λίγες εβδομάδες αργότερα έρχεται ο δεύτερος γύρος. Έως το τέλος Νοεμβρίου 2026 καταβάλλεται η ενίσχυση για τα ενοίκια που πληρώθηκαν μέσα στο 2025.

Ο βασικός κανόνας παραμένει ο ίδιος: η ειδική ενίσχυση αντιστοιχεί σε 2/12 της ετήσιας δαπάνης ενοικίου. Εάν όμως ο δικαιούχος λαμβάνει παράλληλα και τη γενική επιστροφή ενοικίου για κύρια κατοικία, η ειδική ενίσχυση περιορίζεται στο 1/12 του ετήσιου μισθώματος, ώστε μαζί με το ένα δωδέκατο της γενικής επιστροφής το συνολικό όφελος να φτάνει στα δύο ενοίκια.

Για κάποιον, για παράδειγμα, που πληρώνει 500 ευρώ τον μήνα, το ετήσιο μίσθωμα είναι 6.000 ευρώ και τα 2/12 αντιστοιχούν σε 1.000 ευρώ. Αν έχει ήδη λάβει ή δικαιούται 500 ευρώ από τη γενική επιστροφή, η ειδική ενίσχυση αντιστοιχεί στα υπόλοιπα 500 ευρώ. Εάν δεν δικαιούται τη γενική επιστροφή, μπορεί να λάβει ολόκληρα τα 1.000 ευρώ μέσω του ειδικού καθεστώτος.

Με μηνιαίο ενοίκιο 700 ευρώ, η συνολική ενίσχυση των 2/12 αντιστοιχεί σε 1.400 ευρώ, ενώ στα 800 ευρώ τον μήνα φτάνει τα 1.600 ευρώ, δηλαδή στο βασικό ανώτατο ετήσιο όριο.

Το πλαφόν αυξάνεται κατά 100 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο παιδί. Έτσι, για οικογένεια με δύο εξαρτώμενα παιδιά το ανώτατο όριο μπορεί να ανέλθει στα 1.800 ευρώ, εφόσον βέβαια το ύψος των επιλέξιμων μισθωμάτων δικαιολογεί αντίστοιχη επιστροφή.

Δικαιούχοι είναι οι μόνιμοι και αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, καθώς και μέλη του Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού και του Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού που υπηρετούν στις περιοχές που καλύπτει η ρύθμιση. Από τον χώρο της Υγείας καλύπτονται γιατροί και οδοντίατροι του ΕΣΥ, ειδικευόμενοι και επικουρικοί γιατροί, αγροτικοί και προσωπικοί γιατροί, καθώς και γιατροί που υπηρετούν σε νοσοκομεία, δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, Μονάδες Ψυχικής Υγείας και ΤΟΜΥ. Δικαιούχοι είναι επίσης το τακτικό και επικουρικό νοσηλευτικό προσωπικό, το βοηθητικό υγειονομικό και παραϊατρικό προσωπικό, καθώς και οδηγοί και πληρώματα ασθενοφόρων του ΕΚΑΒ. Για την υπαγωγή στο μέτρο αρκεί ο δικαιούχος να έχει υπηρετήσει για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα μέσα στο έτος αναφοράς σε περιοχή που καλύπτεται από τη ρύθμιση. Η ενίσχυση αφορά κατά κανόνα όσους υπηρετούν εκτός Αττικής και Θεσσαλονίκης. Από την εξαίρεση της Περιφέρειας Αττικής εξαιρείται, ωστόσο, η Περιφερειακή Ενότητα Νήσων, η οποία καλύπτεται από το μέτρο.

Επιστροφή και για το δεύτερο σπίτι

Μία από τις σημαντικότερες προβλέψεις είναι ότι το μισθωμένο ακίνητο δεν χρειάζεται να αποτελεί την κύρια κατοικία του εργαζομένου.

Εκπαιδευτικός, για παράδειγμα, που διατηρεί την οικογενειακή κατοικία του στην Αθήνα αλλά νοικιάζει δεύτερο σπίτι στο νησί όπου υπηρετεί μπορεί να υπαχθεί στο ειδικό καθεστώς. Το ίδιο ισχύει για γιατρό ή νοσηλευτή που χρειάζεται δεύτερη κατοικία στον τόπο υπηρεσίας του. Ακόμη και αν ο δικαιούχος άλλαξε σπίτι μέσα στην ίδια χρονιά, μπορούν να συνυπολογιστούν τα μισθώματα των διαδοχικών επιλέξιμων κατοικιών.

Και εδώ βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες διαφορές με τη γενική επιστροφή ενοικίου: δεν εφαρμόζεται εισοδηματικός κόφτης. Έτσι, εκπαιδευτικός ή υγειονομικός που είχε μείνει εκτός της γενικής επιστροφής λόγω εισοδήματος μπορεί να πάρει κανονικά την ειδική ενίσχυση, εφόσον πληροί τις υπόλοιπες προϋποθέσεις.

Χωρίς αίτηση η πληρωμή – Τι πρέπει να προσέξουν οι δικαιούχοι

Η καταβολή γίνεται χωρίς να απαιτείται αίτηση από τον δικαιούχο, αλλά υπάρχει μία βασική προϋπόθεση: τα στοιχεία της μίσθωσης και της φορολογικής δήλωσης πρέπει να είναι σωστά καταχωρισμένα.

Η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Διοίκησης διαβιβάζει στην ΑΑΔΕ τα απαραίτητα στοιχεία των δικαιούχων, μεταξύ των οποίων τον ΑΦΜ, την υπηρεσία στην οποία εργάζονται και την Περιφερειακή Ενότητα όπου υπηρετούσαν.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να έχει υποβληθεί η Δήλωση Πληροφοριακών Στοιχείων Μίσθωσης Ακίνητης Περιουσίας και ο αριθμός της να έχει δηλωθεί στη φορολογική δήλωση του μισθωτή, σύμφωνα με όσα προβλέπει η νομοθεσία.

Ειδικά για την πρώτη εφαρμογή που αφορά τα μισθώματα του 2024, λαμβάνονται υπόψη οι δηλώσεις πληροφοριακών στοιχείων μίσθωσης που αφορούσαν ενεργές μισθώσεις και είχαν υποβληθεί έως τις 15 Ιουλίου 2025.

Η πληρωμή πραγματοποιείται στον τραπεζικό λογαριασμό του δικαιούχου που έχει γνωστοποιηθεί στην ΑΑΔΕ. Συνεπώς, οι ενδιαφερόμενοι έχουν κάθε λόγο να ελέγξουν εγκαίρως ότι ο IBAN τους είναι σωστά καταχωρισμένος. Τα ποσά είναι αφορολόγητα, ανεκχώρητα και ακατάσχετα στα χέρια του Δημοσίου ή τρίτων. Δεν υπόκεινται σε κράτηση, τέλος ή εισφορά και δεν συμψηφίζονται με βεβαιωμένες οφειλές προς τη φορολογική διοίκηση, το Δημόσιο, τους δήμους, τις περιφέρειες, τα ασφαλιστικά ταμεία ή τα πιστωτικά ιδρύματα.

Για τη διετία 2024-2025 το νέο καθεστώς μπορεί έτσι να οδηγήσει σε συνολική κρατική ενίσχυση που αντιστοιχεί έως και σε τέσσερα μηνιαία ενοίκια, δύο για κάθε έτος. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι όλοι θα πάρουν τώρα τέσσερα καινούργια ενοίκια: όσα έχουν ήδη καταβληθεί μέσω της γενικής επιστροφής συνυπολογίζονται στο συνολικό ποσό.

Στέλιος Κράλογλου

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Συνέχεια...

📺52 χρόνια από τη δολοφονία του Αμερικανού πρέσβη στην Κύπρο: Οι ύποπτοι, το χαμένο αρχείο και το όπλο-μυστήριο

Η δολοφονία του Αμερικανού πρέσβη και της Κύπριας υπαλλήλου Αντουανέτας Βαρνάβα, στις 19 Αυγούστου 1974, παραμένουν μέχρι σήμερα 52 χρόνια μετά, δύο ανεξιχνίαστα εγκλήματα. Οι δράστες δεν καταδικάστηκαν ποτέ για τους δύο φόνους, αν και μαρτυρίες, κινηματογραφικό υλικό, αστυνομικά έγγραφα και βαλλιστικά ευρήματα οδηγούν σε συγκεκριμένους ανθρώπους και μηχανισμούς.

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στη Λευκωσία Ρότζερ Ντέιβις δολοφονήθηκε τρεις ημέρες μετά την ολοκλήρωση της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής στη Κύπρο και την κατάληψη της Αμμοχώστου. Μαζί του σκοτώθηκε η Αντουανέτα Βαρνάβα, 30 ετών, Κύπρια Μαρωνίτισσα υπάλληλος της αμερικανικής πρεσβείας, η οποία εργαζόταν εκεί για περίπου μία δεκαετία.

Πενήντα δύο χρόνια αργότερα, το έγκλημα εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται ανεξιχνίαστο, όχι επειδή δεν υπήρξαν ύποπτοι, δεν ακούστηκαν ονόματα ή δεν συγκεντρώθηκαν στοιχεία, αλλά γιατί κανένας δεν καταδικάστηκε και επειδή δεν αποδείχθηκε δικαστικά ποιος έδωσε την εντολή, ποιος πυροβόλησε και ποιο ήταν το ακριβές κίνητρο.

Η απόσταση ανάμεσα σε αυτά που φαίνεται να γνώριζαν αστυνομικοί, στρατιωτικοί και αμερικανικές υπηρεσίες και σε όσα τελικά έφτασαν ενώπιον δικαστηρίου είναι το σημείο πάνω στο οποίο οικοδομήθηκαν οι θεωρίες συνωμοσίας και οι θεωρίες για συγκάλυψη. Πρόσφατα ο Κύπριος δημοσιογράφος Αντρέας Χατζηκυριάκος παρουσίασε στο βιβλίο του «Η Αόρατη Συνωμοσία», νέα στοιχεία και επανεξετάζει την υπόθεση μέσα από αστυνομικές καταθέσεις, δικαστικά πρακτικά, αμερικανικά και ελληνικά έγγραφα, βαλλιστικές εκθέσεις και μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τα γεγονότα.

Λίγα 24ωρα από την καταστροφή

Η Κύπρος της 19ης Αυγούστου 1974 δεν λειτουργούσε ως κανονικό κράτος. Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου είχε ανατρέψει τον Μακάριο, η Τουρκία είχε εισβάλει στις 20 Ιουλίου και η δεύτερη επίθεση (Αττίλας 2), από τις 14 μέχρι τις 16 Αυγούστου, είχε διευρύνει την κατοχή περίπου στο 36% του νησιού. Έδαφος που παραμένει κατεχόμενο μέχρι σήμερα. Δεκάδες χιλιάδες Ελληνοκύπριοι εκείνες τις μέρες, ως πρόσφυγες, εγκατέλειπαν τα χωριά και τις πόλεις τις οποίες είχε καταλάβει ο τουρκικός στρατός, άλλοι αναζητούσαν συγγενείς, ζωντανούς, νεκρούς και αγνοούμενους και ολόκληρες κοινότητες είχαν χαθεί μέσα σε λίγες ημέρες.

Ο εγκάθετος των πραξικοπηματιών, Νίκος Σαμψών, είχε αποχωρήσει και την προεδρία ασκούσε ο Γλαύκος Κληρίδης ως Πρόεδρος της Βουλής αφού ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, μετά το πραξικόπημα διέφυγε στη Βρετανία. Η χούντα του Δημήτρη Ιωαννίδη είχε πέσει στην Αθήνα, χωρίς όμως να έχουν εξαφανιστεί τα δίκτυά της στην Κυπριακή Εθνική Φρουρά, στην Αστυνομία, στην ελληνική ΚΥΠ και στην ΕΟΚΑ Β. Όπλα βρίσκονταν παντού, η πειθαρχία είχε καταρρεύσει και οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ αστυνομικού, στρατιωτικού, παραστρατιωτικού και ένοπλου πολίτη ήταν συχνά δυσδιάκριτες. Όλοι κυκλοφορούσαν με ένα όπλο στο χέρι.

Η οργή εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και προσωπικά του Χένρι Κίσινγκερ είχε πραγματική πολιτική βάση. Η Ουάσιγκτον γνώριζε την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης ανάμεσα στον Μακάριο και τη χούντα της Αθήνας, είχε λάβει προειδοποιήσεις για πιθανή κίνηση του Ιωαννίδη, αλλά περιορίστηκε σε χαμηλού επιπέδου και αναποτελεσματικές παρεμβάσεις.

Η πολιτική «νεκροτομή» που ακολούθησε από τις ΗΠΑ, αναγνώριζε ότι υπήρχαν αρκετά προειδοποιητικά σημάδια και ότι η διπλωματική αντίδραση της Ουάσιγκτον υπήρξε «αδύναμη και αναποφασιστική». Κατέγραφε μάλιστα ότι η στάση αυτή μπορούσε να ερμηνευθεί από την Αθήνα ως ανοχή στα σχέδια του Ιωαννίδη. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από τα επίσημα έγγραφα της σειράς Foreign Relations of the United States που έχουν αποδεσμευθεί.

Η στάση των ΗΠΑ κατά τις δύο φάσεις της τουρκικής εισβολής ενίσχυσε την πεποίθηση ότι η Ουάσιγκτον, ενδιαφερόμενη πρωτίστως για τη συνοχή του ΝΑΤΟ και τις σχέσεις της με την Τουρκία, δεν χρησιμοποίησε την επιρροή της για να αποτρέψει εγκαίρως την τουρκική προέλαση. Το αντιαμερικανικό αίσθημα στη Κύπρο και την Ελλάδα, δεν δημιουργήθηκε από το μηδέν, καθώς υπήρχαν σημαντικοί λόγοι που εξέθρεψαν τα αισθήματα μίσους για τον ρόλο των ΗΠΑ στο Κυπριακό. Άλλο, όμως, η πολιτική ευθύνη της Ουάσιγκτον για τη στάση της και άλλο ο ισχυρισμός ότι οι ΗΠΑ σχεδίασαν κάθε στάδιο του πραξικοπήματος και της εισβολής. Τα διαθέσιμα αρχεία δεν τεκμηριώνουν μια τόσο απόλυτη εκδοχή.

Τα επεισόδια στην πρεσβεία των ΗΠΑ:



Η διαδήλωση που έγινε ένοπλη επίθεση

Το πρωί της 19ης Αυγούστου υπήρχαν πληροφορίες για διαδήλωση στη Λευκωσία. Η πρεσβεία των ΗΠΑ ζήτησε επανειλημμένως αστυνομική προστασία και τελικά έφτασαν περίπου 30 με 40 αστυνομικοί, αριθμός ανεπαρκής για μια κινητοποίηση εκατοντάδων ανθρώπων, με άγριες διαθέσεις. Οι εκτιμήσεις της εποχής τοποθετούσαν το πλήθος μεταξύ 300 και 600 ατόμων, όχι σε χιλιάδες που αναφέρονται σε μεταγενέστερες αφηγήσεις.

Οι διαδηλωτές κατευθύνθηκαν προς την πρεσβεία, απέναντι από το τότε ξενοδοχείο Χίλτον στη Λευκωσία. Κρατούσαν συνθήματα εναντίον του Κίσινγκερ, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ και ακολούθησε πετροβολισμός, κατέβασμα και κάψιμο της αμερικανικής σημαίας, πυρπόληση αυτοκινήτων και χρήση δακρυγόνων από τους Αμερικανούς πεζοναύτες που προστάτευαν το κτήριο της διπλωματικής αποστολής των ΗΠΑ.

Η λεπτομερής ανταπόκριση του περιοδικού Time, λίγες ημέρες αργότερα, κατέγραφε ότι δέκα αυτοκίνητα πυρπολήθηκαν και ότι λίγο πριν από τη μία το μεσημέρι άρχισα πυροβολισμοί με αυτόματα όπλα και διατρητικές σφαίρες των 7,62 χιλιοστών. Σύμφωνα με εκείνη την εκδοχή, οι ένοπλοι πυροβολούσαν από γιαπί πολυκατοικίας και από δεύτερο σημείο κοντά σε ύψωμα, σημαδεύοντας την πλευρά όπου βρίσκονταν το γραφείο και η κατοικία του πρέσβη. Το δημοσίευμα του Time αποτελεί μία από τις πληρέστερες καταγραφές των γεγονότων εκείνης της ημέρας.

Οι 38 εργαζόμενοι στη πρεσβεία, που δεν ανήκαν στο προσωπικό ασφαλείας είχαν μετακινηθεί από τα παράθυρα προς έναν εσωτερικό διάδρομο. Εκεί βρισκόταν ο πρέσβης Ρότζερ Ντέιβις. Μια σφαίρα πέρασε από τα ξύλινα παντζούρια του γραφείου, το τζάμι και εσωτερικά χωρίσματα και τον έπληξε στο στήθος, στην περιοχή της καρδιάς.

Η Αντουανέτα Βαρνάβα έτρεξε προς το μέρος του και μια δεύτερη σφαίρα τη χτύπησε στο κεφάλι και έπεσε νεκρή δίπλα του. Θραύσμα άλλης σφαίρας τραυμάτισε ελαφρά στο πόδι τον οικονομικό ακόλουθο της πρεσβείας Τζέι Γκράχαμ.

Ο Αμερικανός διπλωμάτης Τζέιμς Άλαν Ουίλιαμς, αυτόπτης μάρτυρας μέσα στην πρεσβεία, εκτίμησε αργότερα ότι υπήρχαν τουλάχιστον δύο ένοπλοι. Θεωρούσε ότι οι βολές κατευθύνονταν προς τα σημεία όπου ήταν πιθανότερο να βρισκόταν ο πρέσβης, αν και χαρακτήρισε τη μοιραία σφαίρα «τυφλή», επειδή ο σκοπευτής δεν μπορούσε να βλέπει τον Ντέιβις στον εσωτερικό διάδρομο. Η μαρτυρία του έχει καταγραφεί και περιλαμβάνεται στο αρχείο της Association for Diplomatic Studies and Training.

Ο Προεδρεύων της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γλαύκος Κληρίδης έσπευσε στην πρεσβεία και μπήκε στο κτίριο φορώντας αντιασφυξιογόνο μάσκα, είδε τον Ρότζερ Ντέιβις νεκρό και φρόντισε για τη μεταφορά του. Στην τηλεφωνική επικοινωνία που ακολούθησε, ο Κίσινγκερ αναγνώρισε ότι τα γεγονότα είχαν ξεφύγει από τον έλεγχο του Κληρίδη, αλλά απαίτησε να τερματιστεί η αντιαμερικανική κινητοποίηση. Η συνομιλία έχει αποχαρακτηριστεί και δημοσιεύεται στο αρχείο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Η μεταφορά της σορού του Ντέιβις:



Ο πρώτος φάκελος εξαφανίστηκε

Η αρχική έρευνα του 1974 δεν οδήγησε σε κατηγορητήρια για τους φόνους. Εκδόθηκαν εντάλματα για τρία άτομα, έγιναν συλλήψεις και ανακρίσεις, αλλά η υπόθεση σύντομα εξαφανίστηκε από το προσκήνιο.

Όταν άνοιξε ξανά η έρευνα το 1976, κατόπιν προσωπικής πίεσης του Κίσινγκερ προς τον Μακάριο, διαπιστώθηκε ότι ο αρχικός αστυνομικός φάκελος είχε εξαφανιστεί! Ο αστυνόμος Φάνης Δημητρίου, στον οποίο ανατέθηκε η νέα έρευνα, διέθετε δεύτερο φάκελο και διαβεβαίωνε ότι το αποδεικτικό υλικό υπήρχε και μπορούσε να ανασυσταθεί.

Οι Αμερικανοί δεν εμπιστεύονταν την πρώτη έρευνα και αποφάσισαν να συμμετέχουν άμεσα σε νέα έρευνα. Ο ερευνητής Τζον Φέρσον συνεργάστηκε με τον υπαστυνόμο του Τμήματος Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Αντρέα Πετρίδη, ενώ ανακρίσεις πραγματοποιήθηκαν ακόμη και μέσα στην αμερικάνικη πρεσβεία.

Τα τηλεγραφήματα των ΗΠΑ καταγράφουν ένα ευρύ πλέγμα υπόπτων και μαρτύρων. Ανακρίθηκαν ή εξετάστηκαν οι κινήσεις του Νεοπτόλεμου Γεωργίου, γνωστού ως Λεφτή, του αστυνομικού Λοΐζου Σάββα, γνωστού και ως Λοΐζος Νικολάου, του πυροσβέστη Ανδρέας Κωνσταντίνου, του Ξενοφών Ξενοφώντος, του Νίκου Δημητριάδη, του Χρηστάκη Νικολάου Χαραλάμπους και του Χρήστου Λεωνίδα. Ερευνήθηκε επίσης η παρουσία του Βασίλη Πρόεστου, ο οποίος είχε συλληφθεί στις 21 Αυγούστου 1974, ανακρίθηκε και αφέθηκε ελεύθερος την επομένη ημέρα.

Η έρευνα επεκτάθηκε στον πρώην αρχηγό της κυπριακής Αστυνομίας Μιχαήλ Παντελίδη, στον ανώτερο αστυνομικό Αντρέα Ρήγα και στον Αντρέα Παρισινό, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως «υφυπουργός παρά των προέδρω» της χουντικής διακυβέρνησης 8 ημερών του Νίκου Σαμψών, ενώ αργότερα συνεργάστηκε με τον Γλαύκο Κληρίδη και εξελέγη βουλευτής Λευκωσίας . Τα ονόματα αυτά περιλαμβάνονται σε αποχαρακτηρισμένο αμερικανικό τηλεγράφημα του 1976. Προφανώς η αναφορά του ονόματος κάποιου σε ένα έγγραφο, δεν αποτελεί απόδειξη ενοχής ή εμπλοκής στις δύο δολοφονίες.

Ο μάρτυρας και η ταινία του ABC

Κομβικός μάρτυρας της υπόθεσης ήταν ένας άνδρας με το επώνυμο Σωτηρίου. Σύμφωνα με την έρευνα, είχε δει ενόπλους να πυροβολούν από το γιαπί της πολυκατοικία «Αλπάν», απέναντι από την αμερικάνικη πρεσβεία. Κατονόμασε τον Ιωάννη, ή Γιαννάκη Κτηματία, ως έναν από τους ένοπλους και συνέδεσε με το σημείο τον Νεοπτόλεμο Γεωργίου - Λεφτή και άλλα άτομα.
Οι Αμερικανοί εντόπισαν αμοντάριστο κινηματογραφικό υλικό του τηλεοπτικού δικτύου ABC και στην ταινία φαίνονταν ένοπλοι στην οικοδομή. Σύμφωνα με την ανακριτική εκδοχή, ο υπαστυνόμος Αντρέας Ιερείδης φαίνεται να προσπαθεί να εμποδίσει τον Ιωάννη Κτηματία από το να συνεχίσει να πυροβολεί.

Το ABC παραχώρησε το υλικό υπό τον όρο ότι δεν θα αποκαλυπτόταν η πηγή του, δεν θα χρησιμοποιούνταν ως δικαστικό τεκμήριο και δεν θα ανακρίνονταν τα μέλη του συνεργείου. Οι όροι αυτοί περιόρισαν δραστικά τη χρησιμότητά της ταινίας στη δίκη και ουσιαστικά αχρήστευσαν την όποια μαρτυρία.

Σε ρεπορτάζ του 1977, η Washington Post ανέφερε ότι στελέχη της αρμόδιας επιτροπής πληροφοριών της αμερικανικής Βουλής είχαν καταλήξει πως το φιλμ έδειχνε τρεις ή τέσσερις ενόπλους να πυροβολούν προς την πρεσβεία. Το ίδιο δημοσίευμα υποστήριζε, επικαλούμενο πηγές της επιτροπής, ότι στελέχη της CIA στη Λευκωσία γνώριζαν μέσα σε λίγες ώρες την ταυτότητα αυτών που πυροβόλησαν. Ωστόσο πρόκειται για δημοσιογραφική πληροφορία και όχι για δικαστικά αποδεδειγμένο γεγονός. Η Washington Post κατέγραφε επίσης καταγγελίες για εξαφάνιση στοιχείων και εκφοβισμό μαρτύρων.

Οι έξι κατηγορούμενοι και η δίκη

Το 1977 οδηγήθηκαν ενώπιον δικαστηρίου έξι άτομα. Ο Ιωάννης Κτηματίας, ο Νεοπτόλεμος Γεωργίου - Λεφτής και ο Λοΐζος Σάββα αντιμετώπισαν αρχικά κατηγορίες ανθρωποκτονίας, παράνομης οπλοφορίας και συμμετοχής σε οχλαγωγία. Ο Κτηματίας και ο Σάββα ήταν αστυνομικοί την εποχή των γεγονότων. Οι υπόλοιποι κατηγορήθηκαν για δευτερευούσης σοβαρότητας αδικήματα που σχετίζονταν με όπλα, εκρηκτικά, καταστροφές και τα επεισόδια.

Οι κατηγορίες για ανθρωποκτονία κατέρρευσαν λόγω ανεπάρκειας παραδεκτής μαρτυρίας. Ο Πρόεδρος του δικαστηρίου Δημήτριος Δημητριάδης έκρινε ότι τα στοιχεία δεν συνέδεαν με την απαιτούμενη ασφάλεια τους κατηγορουμένους με τις δύο θανατηφόρες βολές. Η κύρια μαρτυρία παρουσίαζε αποκλίσεις, ενώ η ταινία του ABC δεν μπορούσε να κατατεθεί, λόγω δεσμεύσεων προς το αμερικάνικο τηλεοπτικό δίκτυο.

Ο Κτηματίας καταδικάστηκε τελικά σε επτά χρόνια φυλάκισης και ο Λεφτής σε πέντε για αδικήματα οπλοφορίας και οχλαγωγίας. Ο Σάββα είχε παραδεχθεί συμμετοχή σε οχλαγωγία και καταδικάστηκε σε μόλις οκτώ μήνες φυλακή. Οι ποινές μειώθηκαν και οι δύο βασικοί καταδικασθέντες αποφυλακίστηκαν περίπου 18 μήνες αργότερα. Κανένας δεν καταδικάστηκε για τη δολοφονία του Ντέιβις ή της Βαρνάβα. Τα δικαστικά δεδομένα και η πορεία των κατηγοριών καταγράφονται τόσο στα αμερικανικά τηλεγραφήματα όσο και στα τότε ρεπορτάζ της Washington Post.



Το αυτόματο FN που δεν είδε κανένας

Η έρευνα του δημοσιογράφου Αντρέα Χατζηκυριάκου προσθέτει ένα ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο. Από το εσωτερικό της πρεσβείας είχαν παραδοθεί στην Αστυνομία τέσσερα βλήματα και δύο θραύσματα. Έξω από την οικοδομή «Αλπάν» βρέθηκαν 67 κάλυκες και ακόμη ένας πάνω σε σκαλωσιά του δεύτερου ορόφου.

Οι κάλυκες προέρχονταν από διάφορα όπλα, μεταξύ των οποίων Enfield, τσεχικά Μ58, Καλασνίκοφ, Μ52 και Μ57 και πιθανώς πολυβόλο Browning. Είκοσι πέντε κάλυκες όμως, ήταν διαμετρήματος 7,62 mm και είχαν ριχτεί από το ίδιο βέλγικο αυτόματο FN. Από τις έξι σφαίρες και τα θραύσματα που εντοπίστηκαν μέσα στην πρεσβεία, τα πέντε συνδέονταν με το FN και μόνο ένα με Καλασνίκοφ.

Το οπλοπολυβόλο FN FAL δεν αποτελούσε συνηθισμένο όπλο της παρακρατικής οργάνωσης ΕΟΚΑ ή των διάφορων ένοπλων πολιτικών ομάδων γης εποχής. Τέτοια όπλα, σύμφωνα με την έρευνα του Αντρέα Χατζηκυριάκου, είχε η ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου) και μικρός αριθμός είχε διανεμηθεί σε αξιωματικούς των Καταδρομών μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης φάσης της εισβολής.

Η ίδια έρευνα παρουσιάζει μαρτυρία για ομάδα ενόπλων με στρατιωτικές στολές, η οποία φέρεται να εξήλθε από το γειτονικό στρατόπεδο «Α. Παναγίδης» και να αναπτύχθηκε γύρω και μέσα στην οικοδομή «Αλπάν». Ως επικεφαλής κατονομάζεται ο ταγματάρχης των ΛΟΚ Γεώργιος Παπαδόπουλος, από την Ελλάδα, ο οποίος, σύμφωνα με τη μαρτυρία του φωτορεπόρτερ Τάκη Ιωαννίδη, έδωσε τη διαταγή: «Βαράτε τους».

Ο Αντρέας Χατζηκυριάκος συνδέει τα γεγονότα με τον μηχανισμό του δικτάτορα Ιωαννίδη, ο οποίος επιχειρούσε να επιβιώσει μετά την πτώση της χούντας, και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας με την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή από το Παρίσι. Το πρωί της δολοφονίας, η νέα κυβέρνηση στην Αθήνα είχε απομακρύνει τον χουντικό αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων Γρηγόριο Μπονάνο, τον αρχηγό Στρατού Ανδρέα Γαλατσάνο και άλλους ανώτατους αξιωματικούς που είχαν τοποθετηθεί σε καίριες θέσεις από τον Ιωαννίδη.

Τα στοιχεία αυτά συνθέτουν μια σοβαρή και ερευνητικά τεκμηριωμένη εκδοχή, δεν αποτελούν όμως δικαστική διαπίστωση αφού η ταυτότητα του ανθρώπου που έριξε τις δύο θανατηφόρες σφαίρες δεν έχει αποδειχθεί.

Συγκάλυψη, ανικανότητα ή πολιτική αυτοπροστασία;

Οι θεωρίες συγκάλυψης δεν γεννήθηκαν μόνο από την καχυποψία της εποχής, αλλά τροφοδοτήθηκαν από συγκεκριμένα γεγονότα. Ο αρχικός φάκελος εξαφανίστηκε και οι ύποπτοι δεν συνελήφθησαν εγκαίρως. Αμερικανικό τηλεγράφημα αναφέρει ότι ο Ξενοφών Ξενοφώντος, ένας από τους πρώτους υπόπτους, προστατεύθηκε από τον τότε αρχηγό της κυπριακής Αστυνομίας μετά την έκδοση εντάλματος σύλληψής του. Οι άνθρωποι που παραδέχθηκαν ότι πυροβόλησαν προς την πρεσβεία δεν οδηγήθηκαν όλοι σε δίκη. Η μαρτυρία για παρουσία και διαταγή αξιωματικού από την Ελλάδα, δεν παρουσιάστηκε ποτέ στο δικαστήριο και το οπτικό υλικό που μπορούσε να ξεκαθαρίσει κρίσιμες λεπτομέρειες έμεινε στο σκοτάδι.

Η εκδοχή ότι η ίδια η CIA δολοφόνησε τον Ρότζερ Ντέιβις για να μη μιλήσει για το πραξικόπημα είναι μια θεωρία συνωμοσίας και δεν στηρίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία. Συγκρούεται επίσης με τα αμερικανικά τηλεγραφήματα, τα οποία δείχνουν επίμονη πίεση προς τον Μακάριο, άμεση συμμετοχή Αμερικανού ερευνητή και έντονη δυσαρέσκεια για την πορεία της κυπριακής έρευνας.

Πιο βάσιμη εμφανίζεται η υποψία εσωτερικής συγκάλυψης ή πολιτικής αυτοπροστασίας στη Κύπρο. Το κυπριακό κράτος του 1974 προσπαθούσε να σταθεί ξανά στα πόδια του, ενώ σημαντικά τμήματα της Αστυνομίας, της Εθνικής Φρουράς και των υπηρεσιών ασφαλείας παρέμεναν επηρεασμένα από ανθρώπους του πραξικοπήματος και της ΕΟΚΑ Β. Μια πλήρης έρευνα θα μπορούσε να αποκαλύψει ευθύνες πολύ ψηλότερα από τους ενόπλους της οικοδομής και να προκαλέσει νέα κρίση στις σχέσεις Λευκωσίας και Αθήνας.

Το βέβαιο είναι ότι ο Ρότζερ Ντέιβις και η Αντουανέτα Βαρνάβα δεν σκοτώθηκαν από κάποια αφηρημένη «οργή του πλήθους». Σκοτώθηκαν από πραγματικά όπλα, τα οποία κρατούσαν συγκεκριμένοι άνθρωποι. Υπήρχαν μάρτυρες, κάλυκες, βλήματα, κινηματογραφικό υλικό, αστυνομικοί και στρατιωτικοί παρόντες στη σκηνή.

Αυτό που δεν υπήρξε ήταν η πολιτική βούληση, να μετατραπούν όλα αυτά σε αποδεικτικά στοιχεία ενώπιον δικαστηρίου. Για αυτό, μισό αιώνα αργότερα, έχουμε αρκετά στοιχεία για να περιγράψουμε την επίθεση, πολλές ενδείξεις για να κατανοήσουμε το κίνητρο και ακόμη καμία πειστική απάντηση για τους δύο φόνους.

Μανώλης Καλατζής

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Συνέχεια...

Η δίκη που απειλεί να αλλάξει το Instagram: «Η Meta ήξερε ότι οι έφηβοι εθίζονται» - Τα έγγραφα που «καίνε» την εταιρεία

Μια δίκη που μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά τον τρόπο λειτουργίας του Instagram και του Facebook άρχισε στο Όκλαντ της Καλιφόρνιας, με 29 αμερικανικές πολιτείες να στρέφονται κατά της Meta, κατηγορώντας την ότι γνώριζε πως οι πλατφόρμες της μπορούσαν να προκαλέσουν εθισμό και να βλάψουν την ψυχική υγεία των ανηλίκων, αλλά απέκρυψε τους κινδύνους επιλέγοντας το κέρδος. Η εταιρεία απορρίπτει κατηγορηματικά τις κατηγορίες.

Η υπόθεση, η οποία αναμένεται να διαρκέσει έξι έως οκτώ εβδομάδες, θεωρείται η σημαντικότερη μέχρι σήμερα δικαστική δοκιμασία στις ΗΠΑ για τις επιπτώσεις των social media στους νέους. Στο δικαστήριο αναμένεται να καταθέσουν, μεταξύ άλλων, ο διευθύνων σύμβουλος της Meta, Μαρκ Ζάκερμπεργκ, και ο επικεφαλής του Instagram, Άνταμ Μοσέρι.

«Η Meta χρειαζόταν τα παιδιά»

Η αγωγή των 233 σελίδων κατατέθηκε αρχικά τον Οκτώβριο του 2023 και αποτελεί κοινή πρωτοβουλία 29 γενικών εισαγγελέων πολιτειών. Τη διαδικασία ηγούνται η Καλιφόρνια, το Κολοράντο, το Κεντάκι και το Νιου Τζέρσεϊ.

Στην εναρκτήρια αγόρευσή της, η αναπληρώτρια γενική εισαγγελέας της Καλιφόρνιας, Μέγκαν Ο'Νιλ, υποστήριξε ότι η Meta δεν ανέλαβε το μερίδιο ευθύνης που της αναλογούσε για την προστασία των παιδιών.

Σύμφωνα με την ίδια, το επιχειρηματικό μοντέλο της εταιρείας ήταν να «εθίζει τους χρήστες, να τους κρατά όσο περισσότερο μπορούσε, να συλλέγει τα δεδομένα τους και στη συνέχεια να κρύβει την αλήθεια από το κοινό».

«Λειτουργούσε ιδιαίτερα καλά με τα παιδιά», είπε, υποστηρίζοντας ότι «η Meta χρειαζόταν τα παιδιά» και ταυτόχρονα έπρεπε να καθησυχάζει τους γονείς και όσους ενδιαφέρονταν για την ασφάλειά τους.

Οι πολιτείες υποστηρίζουν ότι εσωτερικά έγγραφα που θα παρουσιαστούν στη δίκη αποδεικνύουν πως η εταιρεία γνώριζε τους κινδύνους. Μεταξύ των φράσεων που επικαλέστηκε η Ο'Νιλ περιλαμβάνονται οι «οι μικρότεροι είναι οι καλύτεροι» και «οι έφηβοι είναι εθισμένοι, παρά το πώς τους κάνει να αισθάνονται. Το Instagram είναι εθιστικό».

Σε άλλο εσωτερικό μήνυμα προς τον Μοσέρι, σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή, ως στόχος αναφερόταν ο χρόνος που περνούν οι έφηβοι στην πλατφόρμα, ενώ εργαζόμενοι φέρονται να είχαν παρομοιάσει το Instagram με «ναρκωτικό» και τους εαυτούς τους με «διακινητές».

«Ήξεραν», είπε η Ο'Νιλ. «Ξανά και ξανά, κέρδιζαν τα κέρδη».

Likes, ατελείωτο scroll και ειδοποιήσεις στο επίκεντρο

Οι γενικοί εισαγγελείς κατηγορούν τη Meta ότι ανέπτυξε και βελτίωσε μια σειρά από «ψυχολογικά χειριστικά» χαρακτηριστικά με στόχο να μεγιστοποιήσει τον χρόνο που περνούν οι χρήστες στις εφαρμογές της.

Στο επίκεντρο βρίσκονται το infinite scroll, ο αλγόριθμος προτάσεων, οι συνεχείς ειδοποιήσεις, τα «likes» και τα φίλτρα που επιτρέπουν την αλλαγή της εικόνας του χρήστη.

Κατά την κατηγορούσα αρχή, τα παιδιά και οι έφηβοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι σε αυτούς τους μηχανισμούς, ενώ η υπερβολική χρήση των social media συνδέεται με αυξημένα περιστατικά κατάθλιψης, άγχους, διατροφικών διαταραχών και άλλων προβλημάτων ψυχικής υγείας.

Ο γενικός εισαγγελέας της Καλιφόρνιας Ρομπ Μπόντα υποστήριξε ότι υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν πως η Meta γνωρίζει ότι το Instagram είναι επιβλαβές για σημαντικό ποσοστό εφήβων, μεταξύ αυτών και έφηβων κοριτσιών. Κατηγόρησε επίσης την εταιρεία ότι γνώριζε για περιπτώσεις αυτοτραυματισμού και διατροφικών διαταραχών, καθώς και για τον καταναγκαστικό τρόπο με τον οποίο οι έφηβοι αλληλεπιδρούν με το κουμπί του «like».

«Η Meta επέλεξε τα κέρδη αντί για την ασφάλεια των χρηστών», υποστήριξε, χαρακτηρίζοντας τη συμπεριφορά της εταιρείας παράνομη και επισημαίνοντας ότι είχε τόσο νομική όσο και ηθική υποχρέωση να δημιουργεί ασφαλή προϊόντα για τους ανηλίκους.

Η αυτοκτονία μιας έφηβης και οι καταγγελίες των οικογενειών

Ο γενικός εισαγγελέας του Κολοράντο Φιλ Γουάιζερ αναφέρθηκε στην περίπτωση μιας μητέρας που βρισκόταν στο δικαστήριο και της οποίας η έφηβη κόρη αυτοκτόνησε έπειτα από «παρατεταμένη έκθεση και αλληλεπίδραση» με περιεχόμενο στα social media.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η ανήλικη περνούσε πολλές ώρες στο διαδίκτυο, παρακολουθώντας βίντεο που την έβλαπταν, ενώ φέρεται να είχε λάβει διαδικτυακά συμβουλές να μην μιλήσει στους γονείς της για την ψυχική της κατάσταση.

Έξω από το δικαστήριο διαδήλωσαν επικριτές της Meta. Ανάμεσά τους ήταν η Μέρι Ρόντι, της οποίας ο 15χρονος γιος, Ράιλι Μπάσφορντ, αυτοκτόνησε το 2021, αφού, όπως υποστηρίζει η ίδια, είχε πέσει θύμα διαδικτυακού «αρπακτικού» στο Facebook.

Η Meta απορρίπτει τις κατηγορίες

Η Meta αρνείται ότι σχεδίασε σκόπιμα τις πλατφόρμες της για να εθίζει παιδιά. Ο δικηγόρος της εταιρείας Πολ Σμιτ υποστήριξε ότι τα εσωτερικά email και έγγραφα που παρουσιάζουν οι πολιτείες έχουν απομονωθεί από το ευρύτερο πλαίσιο των συνομιλιών.

Όπως είπε, δεν αμφισβητείται ότι ορισμένοι χρήστες των social media αντιμετωπίζουν προβλήματα, ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, οι έρευνες δεν έχουν αποδείξει σαφή σχέση μεταξύ της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από εφήβους και της μειωμένης ευημερίας τους.

Υποστήριξε ακόμη ότι η Meta έχει πραγματοποιήσει μελέτες με στόχο να διαπιστώσει πώς μπορεί να υποστηρίξει καλύτερα τους εφήβους, ενώ έχει απενεργοποιήσει περισσότερους από ένα εκατομμύριο λογαριασμούς παιδιών κάτω των 13 ετών.

Η εταιρεία κατηγόρησε τις πολιτείες ότι, αντί να επικεντρώνονται «στα γεγονότα ή στον νόμο», επιδιώκουν μια υπερβολική οικονομική αποζημίωση και χαρακτήρισε τις αξιώσεις τους δυσανάλογες και ατεκμηρίωτες.

Από τα $200 δισ. έως το $1,4 τρισ. – Τι διακυβεύεται

Το οικονομικό διακύβευμα είναι τεράστιο. Οι γενικοί εισαγγελείς έχουν υπολογίσει ότι οι κυρώσεις μπορεί να φθάσουν περίπου τα 200 δισ. δολάρια, ενώ η Meta έχει εκτιμήσει ότι, με βάση τον τρόπο υπολογισμού των πιθανών ποινών, το ποσό θα μπορούσε να αγγίξει ακόμη και τα 1,4 τρισ. δολάρια.

Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι ότι οι πολιτείες ζητούν αλλαγές στον ίδιο τον σχεδιασμό του Facebook και του Instagram. Μεταξύ άλλων, ζητούν να καταργηθούν για τους ανηλίκους χαρακτηριστικά όπως τα likes και το infinite scroll, να τεθούν χρονικά όρια χρήσης και να εφαρμοστούν αποτελεσματικότεροι περιορισμοί ώστε παιδιά κάτω των 13 ετών να μην μπορούν να χρησιμοποιούν τις πλατφόρμες.

Οι ένορκοι αναμένεται να εκδώσουν συμβουλευτική ετυμηγορία, όμως την τελική απόφαση για την ευθύνη της Meta θα λάβει η ομοσπονδιακή δικαστής Ιβόν Γκονζάλες Ρότζερς, η οποία, εφόσον κρίνει την εταιρεία υπεύθυνη, μπορεί να επιβάλει χρηματικές κυρώσεις και αλλαγές στη λειτουργία των πλατφορμών.

Πρώτος μάρτυρας των πολιτειών είναι ο πρώην μηχανικός ασφαλείας της Meta και whistleblower Αρτούρο Μπεχάρ, ο οποίος έχει υποστηρίξει επί χρόνια ότι η εταιρεία γνώριζε πως τα εργαλεία προστασίας των παιδιών δεν λειτουργούσαν αποτελεσματικά.

Το «μοντέλο» των αγωγών κατά των καπνοβιομηχανιών

Η συγκεκριμένη δίκη αποτελεί μέρος ενός πολύ ευρύτερου δικαστικού μετώπου. Οικογένειες, σχολικές περιφέρειες, πολιτείες και ιδιώτες έχουν καταθέσει χιλιάδες αγωγές κατά της Meta και άλλων εταιρειών social media, όπως η TikTok, η Snap και η YouTube.

Μόλις δύο εβδομάδες πριν από την έναρξη της δίκης, δικαστής διέταξε τη Meta να καταβάλει 567 εκατ. δολάρια στο Νέο Μεξικό σε παρόμοια υπόθεση, ανεβάζοντας τις συνολικές οικονομικές επιβαρύνσεις της εταιρείας στην πολιτεία στα 942 εκατ. δολάρια. Παρόμοια δίκη βρίσκεται σε εξέλιξη και στο Τενεσί.

Τον Μάρτιο, δικαστήριο του Λος Άντζελες διέταξε τη Meta και την Google να καταβάλουν 6 εκατ. δολάρια σε 20χρονη, η οποία υποστήριξε ότι εθίστηκε στο Instagram και το YouTube όταν ήταν παιδί. Παράλληλα, στην Καλιφόρνια έχουν κατατεθεί χιλιάδες συντονισμένες αγωγές εναντίον των Meta, YouTube, TikTok και Snap, ενώ άλλες υποθέσεις έχουν κλείσει με εξωδικαστικούς συμβιβασμούς.

Η στρατηγική παραπέμπει ευθέως στις μαζικές αγωγές εναντίον των αμερικανικών καπνοβιομηχανιών τη δεκαετία του 1990, οι οποίες επικεντρώθηκαν στον εθιστικό χαρακτήρα των τσιγάρων και στο κατά πόσο οι εταιρείες γνώριζαν τις βλάβες που προκαλούσαν. Εκείνες οι υποθέσεις κατέληξαν το 1998 σε συμφωνία περίπου 200 δισ. δολαρίων και σε σημαντικές αλλαγές στις πρακτικές μάρκετινγκ.

Ο γενικός εισαγγελέας του Κεντάκι Ράσελ Κόουλμαν δήλωσε ότι οι πολιτείες ακολουθούν αυτό ακριβώς το προηγούμενο, επιχειρώντας να αποδείξουν ότι «η Meta απέκρυψε όσα γνώριζε για τη βλάβη που προκαλούν τα προϊόντα της στους νέους».

«Το κάναμε με τον διακανονισμό για τον καπνό τη δεκαετία του 1990. Το κάναμε με τις εταιρείες πίσω από την κρίση των οπιοειδών. Θα το κάνουμε ξανά με τη Meta», είπε.

Συνέχεια...

ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΚΑΛΟΓΡΙΑ🤣🤣Η Μαντόνα ανέβασε φωτογραφίες από τα γενέθλιά της στην Κέρκυρα: «Φάτε, προσευχηθείτε, αγαπήστε, πιείτε, χορέψτε, σπάστε πιάτα»

Στην Κέρκυρα γιόρτασε τα γενέθλιά της η Μαντόνα, που έγινε 68 ετών, αναρτώντας στα social media στιγμές από την παραμονή της στο νησί του Ιονίου.

Η «βασίλισσα της ποπ» δημοσίευσε φωτογραφίες από το μαγαζί όπου επέλεξε να γευτεί ελληνικές γεύσεις με την πολυπληθή παρέα της και χαλαρές στιγμές από τη διασκέδασή τους.

Η Μαντόνα ευχαριστεί τον Θεό

Συγκεκριμένα, η Μαντόνα έγραψε το παρακάτω σχόλιο με το οποίο συνόδευσε την ανάρτησή της: «Είναι τα γενέθλιά μου! Φάτε, προσευχηθείτε, αγαπήστε, πιείτε, χορέψτε, σπάστε πιάτα, ταΐστε γάτες!! Σε ευχαριστώ Θεέ μου!».

Στο τέλος του μηνύματός της ανέβασε μια ελληνική σημαία και μια καρδούλα, δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο την αγάπη της για την Ελλάδα.

Συνέχεια...

«Ντράπηκα που είμαι Τουρκοκύπριος»: Πρώην ευρωβουλευτής απολογείται για τις δολοφονίες Ισαάκ και Σολωμού

Στη δολοφονία του Σολωμού Σολωμού από μέλη των Γκρίζων Λύκων και  του Τάσου Ισαάκ από πυρά προερχόμενα από την τουρκική πλευρά στην νεκρή ζώνη της Αμμοχώστου, τον Αύγουστο του 1996, αναφέρεται σε ανάρτησή του ο Τουρκοκύπριος ακαδημαϊκός και πρώην ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ Νιαζί Κιζίλγιουρεκ.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 ετών από τα γεγονότα στη Δερύνεια, ο Κιζίλγιουρεκ δημοσιοποίησε κείμενο στο οποίο περιγράφει όσα έζησε και καταγγέλλει τη συνεργασία του τουρκικού κράτους, του παρακράτους και των εθνικιστικών οργανώσεων. Κλείνει την παρέμβασή του με αναφορά στην κόρη του Τάσου Ισαάκ, η οποία γεννήθηκε λίγες εβδομάδες μετά τη δολοφονία του πατέρα της.

«Πιστεύω ότι είναι χρέος όλων μας να ζητήσουμε συγγνώμη, τουλάχιστον από το ορφανό κορίτσι που ήρθε στον κόσμο με το όνομα Αναστασία», αναφέρει.

«Ντράπηκα»

Ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ βρισκόταν στις 11 Αυγούστου 1996 σε τηλεοπτικό στούντιο στη Λευκωσία, όταν μεταδόθηκαν ζωντανά οι εικόνες του ξυλοδαρμού του 24χρονου Τάσου Ισαάκ στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας.

Ο Ισαάκ είχε τρέξει για να βοηθήσει άλλον διαδηλωτή, όταν παγιδεύτηκε στα συρματοπλέγματα. Περικυκλώθηκε από μέλη των Γκρίζων Λύκων και άνδρες του κατοχικού καθεστώτος, οι οποίοι τον χτύπησαν μέχρι θανάτου με ρόπαλα, πέτρες και μεταλλικά αντικείμενα.

Ο Τουρκοκύπριος ακαδημαϊκός περιγράφει την αμηχανία και την οργή που προκάλεσαν οι εικόνες στο τηλεοπτικό στούντιο, λέγοντας ότι αποχώρησε σε κατάσταση κατάρρευσης. «Ντράπηκα που ήμουν Τουρκοκύπριος», γράφει, διευκρινίζοντας ότι η ντροπή του προερχόταν από το γεγονός ότι η βαρβαρότητα παρουσιαζόταν ως πράξη που γινόταν στο όνομα της τουρκοκυπριακής κοινότητας.

Τρεις ημέρες αργότερα, στις 14 Αυγούστου, ο 26χρονος Σολωμός Σολωμού πυροβολήθηκε όταν επιχείρησε να κατεβάσει την τουρκική σημαία από ιστό φυλακίου των κατοχικών δυνάμεων. Η δολοφονία καταγράφηκε από τις τηλεοπτικές κάμερες και οι εικόνες μεταδόθηκαν σε ολόκληρο τον κόσμο.

Γκρίζοι Λύκοι και κατοχικό καθεστώς

Στο κείμενό του, ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ υποστηρίζει ότι μέλη των Γκρίζων Λύκων είχαν μεταφερθεί από την Τουρκία στην κατεχόμενη Κύπρο για να αντιμετωπίσουν τους Ελληνοκύπριους διαδηλωτές.

Αναφέρει ακόμη ότι Τουρκοκύπριοι δημοσιογράφοι είχαν προειδοποιηθεί από το κατοχικό καθεστώς πως εκείνη την ημέρα δεν μπορούσαν να καταγράψουν ή να φωτογραφίσουν όλα όσα θα έβλεπαν. Κατά τον ίδιο, οι δημοσιογράφοι ενημερώθηκαν ότι τα ονόματά τους ήταν καταγεγραμμένα.

Ο Κιζίλγιουρεκ περιγράφει εκατοντάδες εθνικιστές να κυκλοφορούν κοντά στη γραμμή κατάπαυσης του πυρός κρατώντας ρόπαλα, κυνηγετικά όπλα και σημαίες με τα τρία μισοφέγγαρα των Γκρίζων Λύκων.

Ιδιαίτερα επικριτικός είναι για τον τότε Τουρκοκύπριο ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς. Αναφέρει ότι μετά τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ υποδέχθηκε στο λεγόμενο «προεδρικό μέγαρο» μέλη των Γκρίζων Λύκων, τα οποία τον αποκαλούσαν «Μπασμπούγ», δηλαδή αρχηγό, και τους πρόσφερε λεμονάδα.

Ο Τουρκοκύπριος ακαδημαϊκός αποδίδει ευθύνες και στην τότε πρωθυπουργό της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ, η οποία είχε σπεύσει στα κατεχόμενα και είχε δηλώσει ότι «τα χέρια που απλώνονται στη σημαία θα σπάσουν». Κατά τον Κιζίλγιουρεκ, η τοποθέτηση εκείνη πρόσφερε πολιτική κάλυψη στους δράστες.

Η Αναστασία που δεν γνώρισε τον πατέρα της

Η σύζυγος του Τάσου Ισαάκ ήταν έγκυος όταν εκείνος δολοφονήθηκε. Η κόρη τους γεννήθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα και ονομάστηκε Αναστασία, από το όνομα του πατέρα της. Ανάδοχός της ήταν ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Θεόδωρος Πάγκαλος.

Η Χάρις Αλεξίου ερμήνευσε για την Αναστασία το «Τραγούδι του Χελιδονιού», με στίχους του Μιχάλη Χριστοδουλίδη, το οποίο συνδέθηκε με τη μνήμη του Τάσου Ισαάκ και την κόρη που δεν πρόλαβε να γνωρίσει.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε το 2008 την Τουρκία για παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή στις υποθέσεις Ισαάκ και Σολωμού. Τριάντα χρόνια μετά τις δολοφονίες, κανένας από τους καταζητούμενους δεν έχει οδηγηθεί ενώπιον δικαστηρίου, ενώ τα εντάλματα σύλληψης παραμένουν ανεκτέλεστα.

Αυτούσια η ανάρτηση του Νιαζί Κιζιλγκιουρέκ

"Το καλοκαίρι που δολοφονήθηκαν ο Τάσος και ο Σολωμός ένιωσα μεγάλη ντροπή!

Εκείνο το καλοκαίρι, πρώτα δολοφονήθηκε ο Κουτλού Ανταλί. Στη συνέχεια, οι φρικτές πράξεις βίας που διαδέχονταν η μία την άλλη έκαναν τον καυτό, κιτρινισμένο Αύγουστο του 1996 να μείνει στην ιστορία ως ένας κατάμαυρος μήνας.

Εκείνον τον Αύγουστο, Ελληνοκύπριοι μοτοσικλετιστές στην περιοχή της Δερύνειας κατάφεραν να ξεφύγουν από τους στρατιώτες του ΟΗΕ και μπήκαν στη νεκρή ζώνη. Άρχισαν να προχωρούν προς τους στρατιώτες, τους αστυνομικούς και τους «πλήρως εξοπλισμένους πολίτες» που βρίσκονταν απέναντί τους.

Αφού πλησίασαν αρκετά, άρχισαν να τρέχουν προς τα πίσω, αλλά μπλέχτηκαν στα συρματοπλέγματα. Άνδρες με ρόπαλα που έτρεχαν πίσω τους χτυπούσαν τους Ελληνοκύπριους μέχρι θανάτου.

Ήταν μια φρικιαστική εικόνα.

Ένας νεαρός άνδρας, που είχε μπλεχτεί στα συρματοπλέγματα και δεν μπορούσε να ξεφύγει, λιντσαριζόταν με ρόπαλα.

Οι τηλεοπτικοί σταθμοί μετέδιδαν ζωντανά αυτή τη σκηνή αγριότητας.

Τρεις ημέρες αργότερα έγινε η κηδεία του Τάσου Ισαάκ. Η κηδεία, που πραγματοποιήθηκε μέσα σε βαθιά σιωπή και μαύρη θλίψη, επρόκειτο να τελειώσει με μια τρομακτική σκηνή.

Ο Σολωμός Σολωμού, συγγενής του Τάσου, μετά την κηδεία ενώθηκε με μια ομάδα που κινήθηκε προς τον βορρά και έφτασε στο βόρειο άκρο της νεκρής ζώνης.

Με ένα τσιγάρο στο στόμα, άρχισε να σκαρφαλώνει στον ιστό όπου κυμάτιζε η τουρκική σημαία.

Οι τηλεοπτικοί σταθμοί μετέδιδαν και πάλι ζωντανά.

Ξαφνικά, ο Σολωμός γλίστρησε προς τα κάτω από τον ιστό στον οποίο είχε σκαρφαλώσει και σωριάστηκε στο έδαφος. Ο νεαρός άνδρας είχε πέσει νεκρός από πυρά που ανοίχθηκαν από τον βορρά, σαν πουλί που το πυροβολούν στο κυνήγι.

Εκείνο το καλοκαίρι έριξαν αλάτι στις πληγές των Ελληνοκυπρίων.

Η «τελετουργία θανάτου» στη Δερύνεια είχε οργανωθεί από τις επίσημες αρχές. Στο νησί είχαν μεταφερθεί βίαιες «εθνικιστικές» ομάδες ως μέτρο εναντίον των Ελληνοκύπριων διαδηλωτών. Οι δημοσιογράφοι που συγκεντρώθηκαν στις 11 Αυγούστου μπροστά από το Τουρκοκυπριακό Γραφείο Πληροφοριών είχαν προειδοποιηθεί εκ των προτέρων:«Αυτή είναι μια ιδιαίτερη μέρα. Σήμερα δεν μπορείτε να γράψετε όλα όσα βλέπετε ούτε να φωτογραφίσετε όλα όσα βλέπετε. Μην ξεχνάτε ότι έχουμε καταγεγραμμένα τα ονόματα όλων σας».

Οι δημοσιογράφοι θα καταλάβαιναν τι ακριβώς σήμαιναν αυτά τα λόγια όταν έφταναν στην περιοχή των επεισοδίων. Ένας δημοσιογράφος, βλέποντας ανθρώπους να περιφέρονται κατά μήκος της γραμμής κατάπαυσης του πυρός κρατώντας σημαίες με τις τρεις ημισελήνους, ρόπαλα και κυνηγετικά όπλα, ρώτησε:

-«Τι συμβαίνει, έχουμε κυνήγι;»

-«Σήμερα επιτρέπεται κάθε είδους κυνήγι», πήρε για απάντηση.

Το χειρότερο απ’ όλα ήταν ότι ο Ντενκτάς, μετά την άγρια δολοφονία του Τάσου Ισαάκ-, φιλοξένησε στο προεδρικό του μέγαρο όσους είχαν κουραστεί από το «κυνήγι», τους πρόσφερε λεμονάδα για να δροσιστούν και, μέσα σε συνθήματα «Μπασμπούγ Ντενκτάς» («Αρχηγέ Ντενκτάς»), δήλωσε με θράσος στον Τύπο: «Εμείς δεν θα σας δώσουμε τη γη μας!»

Εκείνο το καλοκαίρι, ως άνθρωπος πονούσε η συνείδησή μου και ως Τουρκοκύπριος ένιωσα ντροπή.

Γιατί οι δολοφόνοι ενεργούσαν στο όνομα όλων των Τουρκοκυπρίων.

Ξέρω καλά ότι σε αυτή τη χώρα δεν υπάρχει κουλτούρα απολογίας. Όμως, όταν σκοτώθηκε ο Τάσος Ισαάκ, η κόρη του βρισκόταν ακόμη στην κοιλιά της μητέρας της. Πιστεύω ότι είναι χρέος όλων μας να ζητήσουμε συγγνώμη - τουλάχιστον από το ορφανό κορίτσι που ήρθε στον κόσμο με το όνομα Αναστασία".

Συνέχεια...