Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε για τις κοσμοϊστορικές αλλαγές που φέρνει η Τεχνητή Νοημοσύνη έως το 2030, τις προκλήσεις για Δημόσιο, εργασία και νέους, αλλά και τον ρόλο της Ελλάδας στη νέα ψηφιακή εποχή
Mήνυμα ότι η επόμενη τετραετία θα κριθεί από την ικανότητα της Ελλάδας να αξιοποιήσει την Τεχνητή Νοημοσύνη έστειλε o Κυριάκος Μητσοτάκης, από το πάνελ του Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας για την Τεχνητή Νοημοσύνη, κάνοντας λόγο για «κοσμοϊστορικές αλλαγές» έως το 2030. Ο πρωθυπουργός ανέδειξε τον ρόλο της ΑΙ στον μετασχηματισμό του Δημοσίου, της αγοράς εργασίας, της εκπαίδευσης και της άμυνας, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στις προκλήσεις για τους νέους και την επίδραση των social media. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η Ελλάδα μπορεί να πρωταγωνιστήσει στην ψηφιακή εποχή, εφόσον κινηθεί γρήγορα απέναντι στον διεθνή ανταγωνισμό από ΗΠΑ και Κίνα. Ο Κ. Μητσοτάκης μάλιστα, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την Ευρώπη, λέγοντας πως χρονικά έχει μείνει πίσω στις εξελίξεις με την τεχνολογία. «Αργούμε στην Ευρώπη και η Αμερική τρέχει πιο γρήγορα. Και η Κίνα τρέχει πολύ πιο γρήγορα σε πολλούς τομείς», είπε χαρακτηριστικά.
Όλη η τοποθέτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη
Καταρχάς, καλημέρα και επιτρέψτε μου, εισαγωγικά, να επαναλάβω και αυτό το οποίο ειπώθηκε από τους Υπουργούς μας στις πολύ ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις τους εν είδει ερωτήματος: Υπάρχει κάποιο άλλο κόμμα στην Ελλάδα σήμερα, το οποίο θα μπορούσε ή θα έκανε, στα πλαίσια ενός συνεδριακού διαλόγου, μια συζήτηση αντίστοιχη με αυτή την οποία η Νέα Δημοκρατία κάνει σήμερα;
Γιατί το βλέμμα της Νέας Δημοκρατίας είναι στραμμένο στο μέλλον, στις προκλήσεις, στις ευκαιρίες και στις μεγάλες, θα έλεγα, δυσκολίες τις οποίες θα αντιμετωπίσουμε, όχι μόνο ως χώρα, αλλά και ως Ευρώπη, να χειριστούμε μια πρωτοφανή τεχνολογική επανάσταση που είναι η τεχνητή νοημοσύνη.
Διότι, πράγματι, ακούσατε και από τους Υπουργούς μας και νομίζω διαπιστώσατε ότι η χώρα έχει μια συγκεκριμένη και συγκροτημένη στρατηγική για το πώς μπορεί να αξιοποιήσει την τεχνητή νοημοσύνη προκειμένου να παρέχει καλύτερες, γρηγορότερες, φθηνότερες, φιλικότερες υπηρεσίες στους πολίτες και στις επιχειρήσεις.
Και νομίζω ότι τα παραδείγματα τα οποία είδατε αποτελούν ουσιαστικά μόνο την αρχή μιας μεγάλης προσπάθειας να αλλάξει συνολικά η κουλτούρα του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Είτε μιλάμε για εφαρμογές στην υγεία, όπου η επίπτωση της τεχνητής νοημοσύνης θα είναι απολύτως συγκλονιστική και βασικά θετική. Είτε μιλάμε για εφαρμογές στην εκπαίδευση, όπου βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή εισαγωγής εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης για να βοηθήσουμε, παραδείγματος χάριν, τους καθηγητές μας να προγραμματίσουν καλύτερα τη δουλειά τους, να περνούν λιγότερο χρόνο σε γραφειοκρατικές εργασίες και περισσότερο χρόνο στην τάξη.
Είτε μιλάμε για τον πυρήνα των υποδομών τεχνητής νοημοσύνης, για τις οποίες μας μίλησε ο Δημήτρης, για το πώς μετεξελίσσουμε το gov.gr, για τις μεγάλες υποδομές που χτίζουμε λίγο παρακάτω, εδώ στο Λαύριο, έναν υπερσύγχρονο υπερυπολογιστή ο οποίος θα μπορεί να τεθεί στη διάθεση όχι μόνο του δημοσίου αλλά και του ιδιωτικού τομέα, που χρειάζεται σήμερα υπολογιστική δύναμη. Είτε μιλάμε για τις εντυπωσιακές εφαρμογές για τις οποίες μας μίλησε ο Κωνσταντίνος, το πώς η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να μας διευκολύνει, να μας κάνει καλύτερους, να εντοπίζει ανθρώπινα σφάλματα και να παρεμβαίνει προληπτικά.
Όλα αυτά είναι η εικόνα ενός κόσμου που ήδη είναι εδώ. Το ερώτημα είναι ποιο κόμμα, ποια κυβέρνηση, ποια χώρα θα μπορέσει να αξιοποιήσει αυτή τη δύναμη της τεχνητής νοημοσύνης προς όφελος, τελικά, των πολιτών και της συλλογικής ευημερίας. Ενώ, ταυτόχρονα, θα φροντίσει να ελέγξει και τις αρνητικές επιπτώσεις μιας επανάστασης η οποία είναι βέβαιον ότι θα αλλάξει τα πάντα.
Είτε μιλάμε για επιπτώσεις στην αγορά εργασίας, πώς θα μιλήσουμε -και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία- στα σχολεία μας για τα επαγγέλματα του μέλλοντος, ποια είναι τα καινούργια επαγγέλματα τα οποία θα απαιτηθούν για να αξιοποιήσουμε αυτή την τεχνολογία, πώς θα στρέψουμε -και δεν θα κουραστώ να το λέω- τα παιδιά μας περισσότερο στην τεχνική εκπαίδευση, διότι τα επαγγέλματα της τεχνικής εκπαίδευσης είναι λιγότερο εκτεθειμένα στους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης. Είτε θα μιλήσουμε για κρίσιμα ζητήματα όπως η ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων μας. Είμαι υπερήφανος που η Ελλάδα είναι στην πρώτη γραμμή της απαγόρευσης χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για παιδιά κάτω των 15 ετών. Είναι μία στοιχειώδης υποχρέωση που έχουμε για να προστατεύσουμε τα παιδιά μας από τις αρνητικές επιπτώσεις τεχνολογιών, που σήμερα ουσιαστικά εκμεταλλεύονται την προσοχή τους και βγάζουν χρήματα από το γεγονός ότι τα παιδιά μας περνούν πάρα πολύ χρόνο μπροστά στις οθόνες των κινητών.
Και για να κάνω και τη γέφυρα με τη συζήτηση την οποία θα κάνουμε, πώς θα δώσουμε χώρο στις νέες ελληνικές επιχειρήσεις που αξιοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη να μπορέσουν να μεγαλώσουν στην Ελλάδα, στην Ευρώπη θα έλεγα, διότι αυτή είναι μια ευρωπαϊκή πρόκληση. Ξέρετε, πολύ συχνά ακούμε ότι οι ελληνικές και οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις φτάνουν μέχρι ενός συγκεκριμένου μεγέθους και μετά έρχονται οι μεγάλες αμερικανικές επιχειρήσεις και τις αγοράζουν.
Θέλουμε να μπορέσουν οι ελληνικές επιχειρήσεις να μεγαλώσουν, να χρηματοδοτηθούν εδώ, να φέρουν πίσω κόσμο από το εξωτερικό που θα μπορεί να εργαστεί γι’ αυτές. Και εκεί νομίζω ότι έχουμε αναλάβει πολύ σημαντικές πρωτοβουλίες για να δημιουργήσουμε ένα οικοσύστημα επιχειρήσεων -θα ακούσετε τρεις από αυτές σήμερα- που μπορούν και δημιουργούν, προσφέρουν καλές θέσεις εργασίας, παράγουν προϊόντα και υπηρεσίες, οι οποίες είναι απολύτως χρήσιμες -κάποιες εκ των οποίων ειδικά στον τομέα της άμυνας- και κρίσιμες για το μέλλον της χώρας και για την υπεράσπιση αυτής της έννοιας της στρατηγικής αυτονομίας, πώς μπορούμε μόνοι μας να είμαστε ασφαλείς χωρίς να είμαστε εξαρτημένοι από άλλους.
Οπότε, κλείνω αυτή την εισαγωγική μου τοποθέτηση, λέγοντας ότι αυτή είναι μια στρατηγική σημαντικότατη για την επόμενη κυβερνητική μας τετραετία. Το είπα και χθες. Η επόμενη περίοδος, μέχρι το 2030, είναι περίοδος κοσμοϊστορικών αλλαγών και κρίσιμη περίοδος για το αν η Ελλάδα θα μπορέσει να είναι πρωταγωνιστής των εξελίξεων. Αν θα μπορέσει να κάνει ένα άλμα και να αξιοποιήσει αυτή την τεχνολογία, για να ξεπεράσει άλλες χώρες που μπορεί να βρίσκονται πιο μπροστά από εμάς, και σε πολλούς τομείς το έχουμε πετύχει.
Βρέθηκα στη Γερμανία πριν από λίγες μέρες και πρέπει να σας πω ότι υπάρχει ένας τεράστιος σεβασμός και θαυμασμός, τολμώ να πω, της Γερμανίας για το ψηφιακό άλμα το οποίο έχει πετύχει η Ελλάδα. Γιατί πολλές από τις ψηφιακές εφαρμογές τις οποίες εμείς έχουμε και θεωρούμε πια αυτονόητες, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες δεν υπάρχουν. Αυτό το πιστώνεται αυτή η κυβέρνηση και το πιστώνεται αυτή η παράταξη.
Αναφερόμενος στο εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει η Ελλάδα και το brain gain, ο Κυριάκος Μητσοτάκης σημείωσε:
Δύο παρατηρήσεις σε αυτά τα πολύ ενδιαφέροντα τα οποία ακούστηκαν.
Πρώτον, το ανθρώπινο ταλέντο. Με όποια εταιρεία, μεγάλη από το εξωτερικό, και αν μιλήσεις, όποιον Έλληνα startupper ρωτήσεις γιατί δραστηριοποιείται στην Ελλάδα, θα σου πει, πρώτα και πάνω απ’ όλα: το ανθρώπινο δυναμικό το οποίο παράγεται από τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια. Και σε λίγο και από τα μη κρατικά πανεπιστήμια τα οποία δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα.
Πράγματι, έχουμε ανθρώπους εξαιρετικά προκομένους. Τα νέα παιδιά αυτά πέρασαν μια κρίση, έζησαν την κρίση της τελευταίας δεκαετίας, δεν θέλουν να γυρίσουν εκεί, έχουν φιλοδοξίες, έχουν οράματα, βλέπουν ότι σήμερα μπορούν να παίξουν έναν δημιουργικό και ουσιαστικό ρόλο, συμμετέχοντας σε εταιρίες που με τη σειρά τους έχουν τις δικές τους φιλοδοξίες.
Και έχουμε ένα ακόμα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα: Έχουμε ακόμα, γιατί αρκετοί έχουν γυρίσει, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες στο εξωτερικό, οι οποίοι πολλοί έφυγαν στα χρόνια της κρίσης και τώρα ενδιαφέρονται για πρώτη φορά να επιστρέψουν.
Μια από τις επιτυχίες, αγαπητά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, που δεν μιλάμε αρκετά γι’ αυτή, είναι το γεγονός ότι μπορέσαμε και αντιστρέψαμε το brain drain. Γυρίζουν σήμερα στην Ελλάδα περισσότερα νέα παιδιά απ’ όσα φεύγουν, ακριβώς γιατί μπορούν να δουν στην πατρίδα μας ένα μέλλον το οποίο, παρά τις δυσκολίες, είναι σίγουρα πιο αισιόδοξο από ό,τι ήταν πριν από κάποια χρόνια.
Για το δεύτερο, να επιμείνω και εγώ στην αίσθηση του κατεπείγοντος. Αυτό δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αφορά την Ευρώπη. Βρέθηκα πριν από δύο μέρες στη βράβευση του Μάριο Ντράγκι, τιμήθηκε με το βραβείο «Καρλομάγνος», το πιο σημαντικό βραβείο αναγνώρισης ευρωπαϊκής προσφοράς στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αργούμε στην Ευρώπη και η Αμερική τρέχει πιο γρήγορα. Και η Κίνα τρέχει πολύ πιο γρήγορα σε πολλούς τομείς.
Αυτή, λοιπόν, η αίσθηση του κατεπείγοντος που πρέπει να διακρίνει την Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά, αλλά και την Ελλάδα θα έλεγα, νομίζω ότι είναι κάτι το οποίο πρέπει να μας απασχολήσει και ως κόμμα και ως κυβέρνηση. Και αυτό το οποίο ξέρουν οι Υπουργοί ότι τους το ζητώ συνέχεια, αν σήμερα τρέχουμε με ταχύτητα Χ, στην επόμενη τετραετία, εφόσον με το καλό μας εμπιστευτούν οι Έλληνες πολίτες, θα πρέπει να τρέχουμε με ταχύτητα 2Χ. Δεν μπορούμε να καθυστερούμε ούτε να βλέπουμε τις ευκαιρίες να περνούν.
Και αυτό σημαίνει μια διαφορετική αντίληψη, μια διαφορετική λογική, ένας διαφορετικός πόλεμος με αυτό το οποίο αποκαλούμε «βαθύ κράτος», ελληνική γραφειοκρατία.
Έχουμε κάνει βήματα αλλά έχουμε πολλά ακόμα να κάνουμε.
Για τη συνεργασία μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και την προσέλκυση νέων στελεχών στο Δημόσιο, καθώς και για τις πολιτικές της κυβέρνησης στους τομείς της άμυνας, της στέγασης και των νεοφυών επιχειρήσεων, ο Πρωθυπουργός επισήμανε:
Καταρχάς, να πάρω έναυσμα από αυτά τα οποία είπατε και οι δύο σας, λέγοντας ότι σήμερα το κράτος πρέπει να βλέπει τον ιδιωτικό τομέα ως σύμμαχο, ως συνέταιρο και ως υποστηρικτή και στην υλοποίηση δημόσιων πολιτικών, που μπορεί στο παρελθόν να θεωρούσαμε ότι είναι αποκλειστικό προνόμιο του ίδιου του κράτους.
Να κάνω μία αναφορά στο τι γίνεται στο ευρύτερο οικοσύστημα της άμυνας. Μέχρι και πρόσφατα θεωρούσαμε ότι τα αμυντικά εξοπλιστικά προγράμματα θα πρέπει να περιορίζονται στο να αγοράζουμε πολύ ακριβά εξοπλιστικά συστήματα από το εξωτερικό, μεγάλες πλατφόρμες, πλοία, αεροπλάνα, αντιπυραυλικά συστήματα, συνήθως με ελάχιστη ελληνική προστιθέμενη αξία.
Αυτό αλλάζει δραματικά, και αλλάζει δραματικά σε δύο επίπεδα. Πρώτον, διότι πια δεν είμαστε διατεθειμένοι να δαπανάμε χρήματα Ελλήνων φορολογούμενων για τέτοιες μεγάλες πλατφόρμες χωρίς προστιθέμενη ελληνική αξία, το οποίο σημαίνει ότι σε όλα τα μεγάλα προγράμματα θα πρέπει πια να υπάρχει τουλάχιστον 25% προστιθέμενη αξία.
Ανοίγω μία παρένθεση, δεν ξέρω πόσοι από εσάς γνωρίζετε ότι δύο από τα οκτώ τμήματα που συνθέτουν μία φρεγάτα Belharra -φανταστείτε τη σαν ένα μεγάλο lego, στο οποίο ένα τμήμα έρχεται και συνδέεται με το άλλο, έχει οκτώ τέτοια blogs η φρεγάτα Belharra-, δύο από τα οκτώ κατασκευάζονται στην Ελλάδα, στα ναυπηγεία της Σαλαμίνας. Και δεν κατασκευάζονται μόνο τα τμήματα που αφορούν τις ελληνικές Belharra, κατασκευάζονται και τα τμήματα τα οποία μπαίνουν στις γαλλικές Belharra.
Μεγενθύνετε αυτό, προβάλλετέ το ως το 2030, για να αντιληφθείτε πώς η ελληνική αμυντική βιομηχανία μπορεί να αποκτήσει έναν πολύ ουσιαστικό ρόλο πραγματικής προστιθέμενης αξίας, που να μην καλύπτει μόνο τις ανάγκες της Ελλάδος, αλλά και τις ανάγκες της Ευρώπης και -γιατί όχι;- άλλων χωρών συνολικά.
Η δεύτερη μεγάλη επανάσταση αφορά τις startup εταιρείες, τις μικρές εταιρείες, που έρχονται και παρέχουν τεχνολογικές λύσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις, όχι μόνο τις ελληνικές, το ελληνικό κράτος, αλλά σίγουρα είναι πολύ πιο εύκολο για μια νέα εταιρεία να δοκιμάσει πρώτα ένα σύστημα στην Ελλάδα, εάν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν διάθεση να πειραματιστούν και να δώσουν ευκαιρίες και να αναλάβουν ρίσκο να δοκιμάσουν τέτοια συστήματα.
Ερχόμαστε, λοιπόν, και λέμε: «δεν θέλουμε ένα συγκεκριμένο προϊόν, έχουμε ένα πρόβλημα και ελάτε να μας δώσετε μια λύση». Και μέσα από το Ελληνικό Κέντρο Καινοτομίας πια, μπορούμε εμείς οι ίδιοι να δίνουμε ευκαιρίες σε ελληνικές εταιρείες να κατασκευάζουν γρήγορα και φθηνά, να το τονίσω αυτό, προϊόντα τα οποία θα μας είναι απολύτως χρήσιμα, εάν θέλουμε να φανταστούμε το 2030 μια χώρα η οποία θα είναι τεχνολογικά αυτόνομη και θα μπορεί να είναι συντονισμένη με τις προκλήσεις των καιρών και με ένα θέατρο επιχειρήσεων το οποίο αλλάζει δραματικά.
Δείτε τι γίνεται στην Ουκρανία. Για όσους δεν το γνωρίζουν, στην Ουκρανία πια υπάρχει μια ζώνη η οποία εκτείνεται από 30 έως 50 χιλιόμετρα, όπου δεν μπορεί ουσιαστικά να μπει άνθρωπος. Είναι μια ζώνη στην οποία ο πόλεμος διεξάγεται με drones ή με αυτόματα οχήματα, διότι οτιδήποτε εισέρχεται σε αυτή τη ζώνη αυτόματα θα εντοπιστεί και θα εξουδετερωθεί. Αυτό δεν είναι μια εικόνα επιστημονικής φαντασίας από το μέλλον, είναι αυτό το οποίο συμβαίνει σήμερα. Και εμείς πρέπει να είμαστε έτοιμοι γι’ αυτό το ενδεχόμενο.
Γι’ αυτό εταιρείες οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν καινοτόμα προϊόντα, τα οποία θα μπορούν σχετικά γρήγορα να ενταχθούν, να δοκιμαστούν από τις Ένοπλες Δυνάμεις, μπορούμε στη συνέχεια και αυτά τα προϊόντα να τα πουλήσουμε στο εξωτερικό.
Διότι αν έρθουν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και πουν, «αυτό μου αρέσει και δίνω ένα πρώτο συμβόλαιο», μετά είναι πολύ πιο εύκολο για τις εταιρείες αυτές να πουλήσουν αντίστοιχα προϊόντα στην Ευρώπη. Και αυτό θέλουμε στο κάτω-κάτω της γραφής: να μπορούμε να αξιοποιήσουμε συνολικά μια ευρωπαϊκή αγορά.
Να πάρω και ένα δεύτερο παράδειγμα: αναφερθήκαμε λίγο στο μεγάλο πρόβλημα της στέγης. Για την επόμενη τετραετία το πρόβλημα της προσιτής στέγης θα αποτελεί κεντρική προτεραιότητα για την παράταξη μας.
Όμως, εμείς είμαστε μια φιλελεύθερη παράταξη, στην οποία δεν πιστεύουμε ότι το κράτος μπορεί και πρέπει να τα κάνει όλα. Αν πιστεύει κάποιος σήμερα στη χώρα ότι η λύση στο πρόβλημα της στέγης είναι να έρθει το κράτος να φτιάχνει εργατικές κατοικίες, όπως τις έφτιαχνε πριν από κάποια χρόνια, μόνο του, χωρίς τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, νομίζω ότι μάλλον σκέφτεται με όρους 20ου και όχι 21ου αιώνα.
Αλλά εμείς μπορούμε, ως κράτος, να έρθουμε και να πούμε, έχουμε ακίνητη περιουσία, μεγάλη. Έχουμε στρατόπεδα, για παράδειγμα. Έλα εδώ, ιδιωτικέ τομέα. Κάνε ένα είδος αντιπαροχής, για να το πω πολύ απλά. Πάρε τη γη, η οποία θα σου στοίχιζε ακριβά να την αγοράσεις. Φτιάξε αυτό το οποίο είναι να φτιάξεις, με κανόνες τους οποίους εμείς θα θέτουμε, και να κρατήσουμε ένα κομμάτι του κτιριακού αποθέματος, γι’ αυτό το οποίο αποκαλούμε «κοινωνική κατοικία». Αυτή είναι μία λύση, η οποία έρχεται και φέρνει το κράτος και τον ιδιωτικό τομέα πιο κοντά.
Αυτές είναι οι λύσεις οι οποίες έχουν δοκιμαστεί και εταιρείες όπως η δική σας, τι μπορούν να κάνουν; Να επιτρέψουν σε μια αγορά να λειτουργήσει καλύτερα.
Εάν σήμερα υπάρχουν προβλήματα στην αγορά των ακινήτων -έχουμε, ας πούμε, πολλά κλειστά διαμερίσματα, τα οποία πρέπει να βρούμε τρόπους να τα βάλουμε στην αγορά-, οποιοσδήποτε ιδιώτης διαμεσολαβητής μπορεί να βοηθήσει μια αγορά να δουλέψει καλύτερα, με τους κανόνες τους οποίους εμείς έχουμε βάλει, με θέματα τα οποία ξέρουμε ότι έχουμε, καθυστερήσεις ακόμα στη μεταβίβαση των ακινήτων. Αυτό διευκολύνει ουσιαστικά το πρόβλημα της στέγης, διότι πολύ απλά διευκολύνει στο να αυξηθεί η προσφορά.
Διότι σήμερα το πρόβλημά μας δεν είναι μόνο να στηρίξουμε τους νέους μας με πολιτικές στήριξης της ζήτησης. Ναι, αυτή η κυβέρνηση, πρώτη στην Ευρώπη, κρατήστε το αυτό, επέστρεψε ένα ενοίκιο πίσω σε όλους τους ενοικιαστές. Και θα το κάνουμε κάθε χρόνο. Όταν το λέω στους Ευρωπαίους συναδέλφους μου, αιφνιδιάζονται.
Αυτή η κυβέρνηση δρομολόγησε το πρόγραμμα «Σπίτι μου Ι» και «Σπίτι μου ΙΙ», 22.000 δεν είναι μικρός αριθμός. Σκεφτείτε, 22.000 συμπολίτες μας αποκτούν το δικό τους σπίτι, πληρώνοντας ουσιαστικά ένα στεγαστικό δάνειο χαμηλότερης μηνιαίας αξίας από ό,τι θα πλήρωναν αν νοίκιαζαν ένα σπίτι αντίστοιχου επιπέδου. Και αυτές είναι πολιτικές «πιλότοι» και ενδεχομένως να μπορούμε να κάνουμε και περισσότερα ακόμα σε αυτή την κατεύθυνση.
Άρα, η Ελλάδα του 2030, πρωτίστως, για να κλείσω, προϋποθέτει ένα έξυπνο κράτος. Ένα κράτος το οποίο δεν θα τρέχει πίσω από τον ιδιωτικό τομέα, ενίοτε θα μπορεί και το ίδιο να καινοτομεί και να πρωτοπορεί.
Θέλω εδώ να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στις υπηρεσίες του αρμόδιου Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, διότι πολλές από τις εφαρμογές τις οποίες βλέπετε, το gov.gr, έχουν φτιαχτεί από μηχανικούς οι οποίοι εργάζονται για το ελληνικό Δημόσιο. Δημόσιοι υπάλληλοι τα έφτιαξαν όλα αυτά. Προφανώς αναζητούμε και τη στήριξη εταιρειών.
Και να πω και κάτι τελευταίο, έχει σημασία: Στην Ελλάδα του 2030 το να μπορούμε να προσελκύουμε ικανούς και άξιους νέους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, έχει πολύ μεγάλη σημασία. Έχουμε πρόβλημα σήμερα να προσελκύσουμε μηχανικούς, πληροφορικάριους. Πολύ απλά, δεν μπορούμε να πληρώσουμε εύκολα ανταγωνιστικούς μισθούς. Είναι κάτι το οποίο πρέπει να το δούμε.
Σίγουρα το Δημόσιο δεν θα μπορεί πάντα να ανταγωνίζεται τον ιδιωτικό τομέα ως προς τους μισθούς. Αν, όμως, παρέχει καλή ποιότητα εργασίας και κυρίως αίσθηση σκοπού, διότι σας διαβεβαιώνω ότι οι μηχανικοί μας που δούλεψαν για να αναπτύξουν αυτές τις εφαρμογές, μπορεί να πληρώνονται -και πληρώνονται- λιγότερο από ό,τι θα εισέπρατταν εάν πήγαιναν σε μια εταιρεία του ιδιωτικού τομέα. Θα τους προσλάμβαναν αύριο, μην έχετε καμία αμφιβολία.
Αισθάνονται μέσα τους, όμως, κάτι το οποίο δεν αποτιμάται εύκολα σε χρήμα, και αυτό είναι η υπερηφάνεια ότι κάνουν κάτι καλό για την πατρίδα τους και ότι αλλάζουν την εικόνα του δημόσιου τομέα.
Αυτοί είναι στην Ελλάδα του 2030 οι νέοι δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι θα μπορούν να συνομιλούν επί ίσοις όροις με τον ιδιωτικό τομέα και οι οποίοι θα έχουν επιμορφωθεί. Οι δάσκαλοί μας, οι καθηγητές μας που θα έχουν επιμορφωθεί σε θέματα τεχνητής νοημοσύνης, τα στελέχη εδώ του Λιμενικού ή των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίοι θα είναι πραγματικά στελέχη που ως προς τη γνώση τους για την τεχνολογία δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τα καλύτερα στελέχη του ιδιωτικού τομέα.
Και να κλείσω με μία εικόνα, συνδέοντας και πάλι αυτά τα οποία είπαμε με το ανθρώπινο δυναμικό και με την άμυνα. Αν μπείτε στην καρδιά μιας φρεγάτας Belharra -δεν θα μπείτε, γιατί δεν επιτρέπεται για λόγους αυτονόητους, ούτε θα δείτε ποτέ πολλές εικόνες-, αλλά θα σας περιγράψω μία εικόνα ενός κέντρου επιχειρήσεων, πλήρως ψηφιοποιημένου, με νέα στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού, άντρες και γυναίκες, να χειρίζονται τα πιο υπερσύγχρονα συστήματα επικοινωνίας, οπλικά συστήματα, συστήματα εντοπισμού υποβρυχίων και να αισθανόμαστε πραγματικά ότι, ναι, δεν είναι μόνο τα όπλα, είναι και οι άνθρωποι οι οποίοι συντονίζονται με την εποχή τους.
Όσο μεγάλη σημασία, λοιπόν, δίνουμε στα συστήματα, άλλο τόσο μεγάλη σημασία πρέπει να δίνουμε και στον ανθρώπινο παράγοντα, σε ένα «έξυπνο» Δημόσιο, σε στελέχη τα οποία θα είναι καταρτισμένα.
Τολμώ να πω σε βουλευτές και σε υπουργούς -έχουμε κάνει εμείς σεμινάρια τεχνητής νοημοσύνης για όλους τους Υπουργούς μας-, έχω ζητήσει απ’ όλους τους Υπουργούς μας, δεν το έχουν κάνει ακόμα πράξη όλοι, ότι πρέπει να έχουν ένα σύμβουλο τεχνητής νοημοσύνης στο γραφείο τους, διότι όλα αλλάζουν. Άρα, όσο σημαντικές είναι οι πολιτικές άλλο τόσο σημασία έχει το ανθρώπινο δυναμικό.
Και αυτή η παράταξη, η Νέα Δημοκρατία,
