12 Οκτωβρίου 2026

1944: Η Μεραρχία Skanderbeg από Αλβανούς του Κοσόβου και η αναφορά του Γερμανού διοικητή της Schmidhuber


Πώς συγκροτήθηκε η Μεραρχία Skanderbeg και από ποιους - Τι γράφει ο Καθηγητής Πανεπιστημίου Στράτος Δορδανάς για τη δράση της - Η αναφορά του Γερμανού διοικητή της, August Schmidhuber, και οι απίστευτοι χαρακτηρισμοί του για τους Αλβανούς - Τα εγκλήματα σε βάρος Σέρβων και Εβραίων

Στο πλαίσιο της προσπάθειας των Γερμανών κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο για την ενίσχυση του έμψυχου δυναμικού τους υπήρξε μια αμοιβαία προσέγγιση με τους Μουσουλμάνους. Από την πλευρά των δεύτερων, επικεφαλής της όλης προσπάθειας για συνεργασία με τους Ναζί ήταν ο Μεγάλος Μουφτής της Ιερουσαλήμ Haj Amin al-Husseini (1893-1974).

Από την πλευρά τους κορυφαία στελέχη των Ναζί εκθείαζαν τους Μουσουλμάνους και μοίραζαν αφειδώς υποσχέσεις σε αυτούς. Ενδεικτικά ο Himmler σε ομιλία του είχε τονίσει, μεταξύ άλλων, ότι το Ράιχ και οι Μουσουλμάνοι ενώνονταν με κοινές αξίες, κοινούς στόχους και μακραίωνους δεσμούς φιλίας. "Ο Θεός (Αλλάχ) είχε προσφέρει στους λαούς της Ευρώπης και του κόσμου τον Φίρερ για να επαναφέρει την τάξη μέσα στην οποία κάθε λαός θα έβρισκε τη θέση του και θα διατηρούσε τον δικό του τρόπο ζωής, αφού εξουδετερωνόταν ο κοινός εχθρός, που δεν ήταν άλλος από τους Εβραίους, τους μπολσεβίκους και τους πλουτοκράτες", έλεγε χαρακτηριστικά ο Himmler.


Αλβανοί του Κοσόβου εντάσσονται στη Skanderbeg

Έτσι, από τους κόλπους της 13ης Ορεινής Μεραρχίας των Waffen SS δημιουργήθηκε η Μεραρχία Handschar (Kroatische Nr. 2), η οποία στελεχώθηκε κυρίως από Βόσνιους Μουσουλμάνους, των πολιτοφυλακών που είχαν συγκροτηθεί από το καθεστώς των Ustascha, Μουσουλμάνους που εγκατέλειψαν τον κροατικό στρατό για να ενταχθούν στη Handschar, 3.000 Καθολικούς αξιωματικούς και οπλίτες, μετά από πιέσεις του διαβόητου Ante Pavelic, ηγέτη του "Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας" (1941-1945), αλλά και γερμανόφωνους από την SS Division Prinz Eugen που είχαν διοικητή τον Karl von Krempler, μεγαλωμένο στη Σερβία, αλλά με πολλές γνώσεις για το Ισλάμ, από τη "θητεία" του στην Τουρκία. Στη Handschar εντάχθηκαν συνολικά 20.000 περίπου άνδρες.

Στους λίγους μήνες δράσης της στη ΒΑ Βοσνία υπό τις διαταγές του Στρατηγού Karl Gustav Sauberzweig και στη συνέχεια του ομοιόβαθμού του Desiderius Hempel πρόλαβε να γίνει γνωστή για τις βάρβαρες πρακτικές των στρατιωτών της, οι οποίοι κρατούσαν την πράσινη σημαία του προφήτη Μωάμεθ, με την άσπρη ημισέληνο.

Δεν ήταν όμως μόνο ο Husseini που προπαγάνδιζε τη συνεργασία με τους Ναζί, αλλά και άλλοι, όπως ο Μουφτής του Μόσταρ και ο Μουφτής των Τιράνων. Δύο μέρες μετά την ιταλική επίθεση στην Ελλάδα, αυτός τάχθηκε απροκαλύπτα υπέρ της Ρώμης στον αγώνα της για την απομάκρυνση των Βρετανών από την Παλαιστίνη ως την Ινδία και, με την ευκαιρία, πρόσθεσε και την Τσαμουριά στον "κατάλογο" των περιοχών που έπρεπε να απελευθερωθούν από τον "ζυγό των δυναστών τους" (Σπυρίδων Γιώτης, "Η ιταλική πολιτική στην Αλβανία και η ελληνική μειονότητα, 1939-1943", διδακτορική διατριβή).


Al Husseini.

Skanderbeg Division: οι Κοσοβάροι Αλβανοί και τα εγκλήματά τους

Δεν ήταν όμως μόνο η Handschar, που αποτελούνταν από Μουσουλμάνους, αλλά και η, αποτελούμενη από Αλβανούς του Κοσόβου Μεραρχία Skanderbeg, ο "τρόμος των παρτιζάνων", όπως γράφει ο Καθηγητής Ιστορίας στο ΑΠΘ κύριος Ευστράτιος Δορδανάς ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ιστορικούς της νεότερης γενιάς, με βαθιά γνώση των γεγονότων του Β΄ ΠΠ, και όχι μόνο, και από την πλευρά των Γερμανών. Στο βιβλίο του "Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΛΩΡΕΝΣ ΤΗΣ ΑΡΑΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΖΙΧΑΝΤ MADE IN GERMANY", ο κύριος Δορδανάς γράφει (σελ. 239):

"Πίσω στα Βαλκάνια, και μετά τη Handschar, η γερμανική στρατολόγηση περιέλαβε και τους Αλβανούς μουσουλμάνους που συγκρότησαν στο Κόσοβο από τον τοπικό πληθυσμό, αιχμαλώτους πολέμου και Αλβανούς στρατιώτες της Handschar – τη γνωστή Μεραρχία Skanderbeg (σημ.: Σκεντέρμπεης) (21. Waffen-Cebirgs-Division der SS/albanische Nr. 1). Με τα διακριτικά του μαύρου δικέφαλου αετού σε κόκκινο φόντο, αλλά όχι το φέσι για να μην παραπέμπει στην οθωμανική περίοδο, ο "αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών" Vehdi Frasheri έβλεπε στους εθελοντές αυτούς την αλβανική συνεισφορά στην ευρωπαϊκή αναδιοργάνωση. Μεταξύ καλοκαιριού και φθινοπώρου του 1944, ένα τελικά όλο κι όλο τάγμα υπό τις διαταγές του August Schmidhuber μετατράπηκε στον "τρόμο των παρτιζάνων", δολοφονώντας και εκτελώντας ως αντίποινα "Εβραίους, κομμουνιστές και βοηθούς συμμοριτών", πριν αρχίσει να φυλλοροεί.


Κοσοβάροι Αλβανοί στρατιώτες της 'Skanderbeg'.

Η Σκεντέρμπεης ποτέ δεν έφτασε τη δύναμη μεραρχίας, ήταν το πολύ ένας μεγέθους ταξιαρχίας σχηματισμός με δυναμικό μεταξύ 6.000 και 6.500 στρατιωτών. Τον Μάιο του 1944, μέλη της μεραρχίας συνέλαβαν 281 Εβραίους στην Πρίστινα του Κοσόβουκαι τους παρέδωσαν στους Γερμανούς, οι οποίοι τους μετέφεραν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλσεν, όπου πολλοί σκοτώθηκαν.

Η ίδια η μεραρχία ήταν περισσότερο γνωστή για τη δράση αυτή και για δολοφονίες, βιασμούς, και λεηλασίες σε κυρίως σερβικές περιοχές παρά για τη συμμετοχή της σε πολεμικές επιχειρήσεις για λογαριασμό των Ναζί. Οι μόνες σημαντικές στρατιωτικές ενέργειες της έγιναν κατά τη διάρκεια μιας γερμανικής επίθεσης κατά των παρτιζάνων στα κατεχόμενα από τη Γερμανία εδάφη του Μαυροβουνίου, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 1944. Μετά από αυτές τις επιχειρήσεις, η μονάδα αναπτύχθηκε ως φρουρά στα ορυχεία χρωμίου στο Κοσσυφοπέδιο, όπου γρήγορα δέχτηκε επιθέσεις από τους παρτιζάνους και υπήρξε γενικευμένη λιποταξία των ανδρών της. Ενισχυμένη από γερμανικό προσωπικό του Kriegsmarine και με λιγότερο από 500 Αλβανούς να παραμένουν στις τάξεις της, διαλύθηκε την 1η Νοεμβρίου 1944(είχε ιδρυθεί την 1η Μαΐου 1944).

Ο Ε. Δορδανάς αναφέρει επίσης, ότι μια τρίτη μονάδα Βόσνιων μουσουλμάνων, η Kama, για τον ίδιο λόγο (λιποταξίες) που ιδρύθηκε την άνοιξη του 1944 διαλύθηκε μέσα σε πέντε μήνες, τον Οκτώβριο του 1944.



Τι γράφει για τους Αλβανούς της Skanderbeg, ο Γερμανός διοικητής της Schmidhuber

Με τη Μεραρχία Skanderbeg, δεν νομίζουμε ότι έχουν ασχοληθεί πολλοί Έλληνες ιστορικοί. Στο διαδίκτυο εντοπίσαμε μια έκθεση-αναφορά του διοικητή της Schmidhuber η οποία αναφέρεται κυρίως στον χαρακτήρα των Αλβανών του Κοσόβου που ήταν μέλη της. Την παρουσιάζουμε μεταφρασμένη, ενώ παραθέτουμε και το αγγλικό κείμενο, για να μην θεωρηθεί ότι κάναμε παρεμβάσεις. Την αναφορά παρουσιάζει ο Robert Elsie στο "Texts and Documents of Albanian History" ("Κείμενα και ντοκουμέντα της αλβανικής ιστορίας", με τίτλο "21st 'Skanderbeg' Armed Mountain Division of the SS".

1944
August Schmidhuber:
Συνοπτική Έκθεση για τον Σχηματισμό και την Κατάσταση της 21ης Ένοπλης Ορεινής Μεραρχίας των SS «Σκεντέρμπεης»

Αυτό το έγγραφο συντάχθηκε από τον Γερμανό διοικητή της εν λόγω αλβανικής μεραρχίας των SS, August Schmidhuber (1901-1947), από το Άουγκσμπουργκ της Βαυαρίας, στις 2 Οκτωβρίου 1944, λίγο πριν από τη γερμανική αποχώρηση από την Αλβανία τον Νοέμβριο του 1944. Αυτή η Μεραρχία των SS, αποτελούμενη από περίπου 6.000 άνδρες, σχηματίστηκε καθυστερημένα από τους Ναζί (η στρατολόγηση ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 1944 και έλαβε το όνομά της μόλις τον Αύγουστο του 1944). Ποτέ δεν έφτασε στην επιχειρησιακή της ισχύ και διαλύθηκε την 1η Νοεμβρίου 1944, εποχή κατά την οποία οι περισσότεροι νεοσύλλεκτοι είχαν λιποτακτήσει και διαφύγει. Ο Υποστράτηγος Schmidhuber, ο οποίος εκφράζει ορισμένα όχι και τόσο κολακευτικά σχόλια για τους Αλβανούς υφισταμένους του σε αυτό το κείμενο, κρίθηκε αργότερα ένοχος για εγκλήματα πολέμου από γιουγκοσλαβικό στρατοδικείο και απαγχονίστηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1947 στο Βελιγράδι.


Ο Schmidhuber με άλλους Γερμανούς

1. Διαταγή Σχηματισμού

Η διαταγή σχηματισμού βασίστηκε στην υπόθεση ότι η Αλβανία είχε λίγο-πολύ φτάσει στο γενικό ευρωπαϊκό επίπεδο πολιτισμού και κουλτούρας. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι, μέχρι πρόσφατα, η Αλβανία δεν ήταν περισσότερο γνωστή στη Γερμανία από ό,τι οι μικρότερες χώρες της Νότιας Αμερικής. Αυτή η έλλειψη «επίσημης» γνώσης οδήγησε στην πτώση του πρίγκιπα του Βιντ. Μετά από τετρακόσια χρόνια ως τουρκική επαρχία, η Αλβανία είναι από κάθε άποψη πιο τουρκική από την ίδια την Τουρκία – από τα πέπλα των γυναικών μέχρι τον αυτοπροσδιορισμό τους ως έθνος.

Από τον θάνατο του εθνικού τους ήρωα, Σκεντέρμπεη (1468), οι Αλβανοί φυτοζωούν αντί να αναπτύσσονται. Δεν έχουν ιδιαίτερη συνείδηση ότι αποτελούν έθνος ή χώρα, αλλά μάλλον εξακολουθούν να ζουν, όπως τα παλιά γερμανικά φύλα, με μια φατριαστική, φυλετική νοοτροπία. Η ιστορία του αλβανικού λαού από τον θάνατο του Σκεντέρμπεη θα μπορούσε να συγκριθεί καλύτερα με την κατάσταση της Γερμανίας εάν το γερμανικό έθνος δεν είχε αναδείξει κανέναν ηγέτη μετά τον θάνατο του Αρμίνιου, αρχηγού των Χηρούσκων.



Όσον αφορά την αλβανική κοινωνία, οι άνθρωποι στην ύπαιθρο που αποτελούν το 85-90% του πληθυσμού, ζουν κάτω από τη μεσαιωνική φεουδαρχική κυριαρχία των μπέηδων και των αγάδων τους. Όχι μόνο οι αγρότες που νοικιάζουν γη πρέπει να δίνουν στους γαιοκτήμονές τους ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής τους, αλλά πρέπει επίσης να τους υπηρετούν στην υπεράσπιση της φυλετικής τους επικράτειας. Ο Αλβανός δεν καταπιέζεται μόνο σκληρά από τον γαιοκτήμονά του, αλλά χρησιμοποιείται και κακοποιείται από αυτόν και στην τοπική πολιτική. Δεν υπάρχει τρόπος να το αποφύγει.

Η διαταγή σχηματισμού βασίστηκε στις ακόλουθες εσφαλμένες στρατιωτικές και οργανωτικές παραδοχές:

Οι Αλβανοί δεν είχαν ποτέ πραγματικά τακτικά στρατεύματα με τη γερμανική έννοια. Οι στρατιωτικοί σχηματισμοί που υπήρχαν στην Αλβανία, συμπεριλαμβανομένης της ένστολης πολιτοφυλακής που δημιούργησαν οι Ιταλοί, έγιναν οιονεί στρατιωτικά σώματα μόνο όταν τους δόθηκαν στολές. Δεν υπήρχε εσωτερική συνοχή. Η έλλειψη πειθαρχίας, που αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό του Αλβανού, δεν ξεπεράστηκε σταδιακά στην πολιτοφυλακή. Καλλιεργήθηκε πρόθυμα. Για τον Αλβανό, πειθαρχία σημαίνει περιορισμό της ελευθερίας του, κάτι στο οποίο φυσικά αντιτίθεται. Οι Αλβανοί ζουν ελεύθεροι και ανεξάρτητοι όπως ακριβώς τους δημιούργησε η φύση, και κάνουν ό,τι θέλουν. Έχουν χρόνο. Δεν θέλουν να πολεμούν σε στρατιωτικούς σχηματισμούς, αλλά στις δικές τους ομάδες (συμμορίες), και δεν υπάρχει ρυθμισμένη πειθαρχία σε αυτές τις ομάδες τους.

Όταν αρχίζει να βρέχει, ο Αλβανός εγκαταλείπει τη θέση του. Όταν σκοτεινιάζει, αφήνει τη θέση του και επιστρέφει στο χωριό για ένα ποτήρι ρακί. Όταν έχει υπηρετήσει για 12 ημέρες, επιστρέφει στο σπίτι του για 4-5 ημέρες χωρίς καν να ρωτήσει τον αρχηγό της ομάδας του, και μετά επιστρέφει, ή και όχι… Δεν του αρέσουν οι στρατιωτικές ασκήσεις ή η πρακτική σκοποβολής. Η φημολογούμενη ικανότητά του να πυροβολεί με ακρίβεια είναι μύθος. Αυτό που αγαπά περισσότερο είναι απλώς να ρίχνει με το όπλο του, όποτε είναι δυνατόν καθισμένος πίσω από ένα προστατευτικό εμπόδιο και πυροβολώντας, με το δάχτυλο στη σκανδάλη, στον αέρα. Ακόμα και τα λεγόμενα τακτικά αλβανικά στρατεύματα το κάνουν αυτό, αν και έχει απομείνει μόνο ένα τάγμα από αυτά. Η πείνα των Αλβανών για όλο και περισσότερα πυρομαχικά δεν έχει όρια. Δεν έχει καμία κατανόηση ή ενδιαφέρον για το γεγονός ότι τα πυρομαχικά παράγονται στα γερμανικά εργοστάσια από γυναίκες και κορίτσια, ενώ οι δυνατοί νέοι της Αλβανίας κάθονται στα καφενεία ή σκύβουν τεμπέλικα στις γωνιές της αγοράς. Επομένως, δεν βλέπει κανένα λόγο να περιορίσει τη χρήση τους(των πυρομαχικών).

Το θάρρος και ο ηρωισμός του Αλβανού είναι ένας άλλος μύθος. Μπορείς λίγο-πολύ να κυνηγήσεις έναν Αλβανό σε όλη την υδρόγειο με έναν ελαφρύ όλμο. Ενώ επιτίθεται, θα προχωρήσει μόνο μέχρι εκεί που μπορεί να βρει κάτι να κλέψει ή να λεηλατήσει. Μόλις αιχμαλωτίσει μια κατσίκα, ένα υνί ή τη ρόδα μιας ραπτομηχανής, ο πόλεμος έχει τελειώσει γι' αυτόν και πάει σπίτι του.

Όταν βρίσκονται σε άμυνα, οι Αλβανοί γίνονται εξαιρετικά νευρικοί στο άκουσμα των πυρών των όλμων.Υπό τέτοιες συνθήκες, είναι απολύτως απαραίτητο το σώμα των αξιωματικών να είναι αρκετά μεγάλο. Για 20 Αλβανούς, χρειάζονται δύο Γερμανοί αξιωματικοί – ένας για να τους οδηγεί και ο άλλος για να τους προσέχει από το πίσω μέρος της παράταξης..


Εξέταση Κοσοβάρου Αλβανού κατά την κατάταξή του

Όσον αφορά τις στολές, οι εκπαιδευτές αντιμετώπιζαν συχνά τα ίδια προβλήματα όπως και με τους νέγρους. Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή τους που οι περισσότεροι νεοσύλλεκτοι φορούσαν ποτέ παπούτσια στα πόδια τους. Ήταν πολύ περήφανοι γι' αυτά και τα κρατούσαν φορεμένα όλη τη νύχτα. Από την άλλη πλευρά, όποτε βρίσκονταν μπροστά σε μια μεγαλύτερη πορεία, έβγαζαν τα παπούτσια τους και τα κρεμούσαν γύρω από τους ώμους τους. Όποτε ένας Αλβανός πρέπει να τραπεί σε φυγή, το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να πετάξει τα παπούτσια του για να τρέξει πιο γρήγορα. Το να συνηθίσουν οι Αλβανοί να φορούν σωστές στολές είναι ένα μεγάλο επίτευγμα, αν μπορεί να επιτευχθεί καν. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά θα έπρεπε να είχαν καταστήσει πιο σημαντικό να συσταθεί πρώτα το σώμα των αξιωματικών και στη συνέχεια να γεμίσουν οι τάξεις με Αλβανούς νεοσύλλεκτους. Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση σε αυτήν τη μέθοδο εξοικονόμησης εργασίας και χρόνου για τη δημιουργία τμημάτων στην πρωτόγονη Αλβανία σε καιρό πολέμου.

2. Ο Σχηματισμός της Μεραρχίας

Αυτή η ενότητα αναφέρεται κυρίως στο Κόσοβο, την περιοχή που προοριζόταν για τον σχηματισμό της Μεραρχίας SS Σκεντέρμπεης. Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, ο σχηματισμός της Μεραρχίας αντιμετωπίστηκε από την αόρατη αντίσταση των μπέηδων και των αγάδων. Αυτό, με τη σειρά του είχε αντανάκλαση στην παθητικότητα των νομαρχών και των δημάρχων που ήταν υποτακτικοί στους μπέηδες και σε εχθρικές φήμες και προπαγάνδα.

Η Εθνική Επιτροπή και οι αρχές δεν έκαναν τίποτα για να ενημερώσουν τον πληθυσμό σχετικά με τους σκοπούς και τους στόχους του σχηματισμού μιας αλβανικής μεραρχίας των SS. Ήταν ο ίδιος ο Διοικητής της Μεραρχίας που έπρεπε να το εξηγήσει αυτό σε δημόσιες ομιλίες τις ημέρες της αγοράς σε όλες τις πόλεις του Κοσόβου. Οι υποσχέσεις του τότε προέδρου της Αλβανικής Εθνικής Επιτροπής στο Πρίζρεν, Bedri Pejani, που δόθηκαν γραπτώς στον Reichsführer των SS, δεν ήταν καλύτερες από όλες τις άλλες αλβανικές υποσχέσεις. Ο ίδιος ο Bedri Pejani, ο οποίος έκτοτε έχει αντικατασταθεί από τον πρώην υπουργό Εσωτερικών, Deva, είναι ένας κλασικός πολιτικός απατεώνας που, σε όλη του τη ζωή, κατάφερε να ζει καλά ανακατευόμενος στην πολιτική τόσο στο εξωτερικό όσο και στην ίδια τη χώρα. Όπως οι περισσότεροι λεγόμενοι Αλβανοί πολιτικοί, δεν τον νοιάζει καθόλου από πού προέρχονται τα χρήματα αρκεί να ικανοποιούν τις υπέρογκες απαιτήσεις του τρόπου ζωής του.


August Schmidhuber.

Ο σχηματισμός της Μεραρχίας στο μέγεθος που είχε αρχικά προγραμματιστεί ίσως να ήταν ευκολότερος αν ο Διοικητής της Μεραρχίας είχε κυκλοφορήσει με ένα σακί χρυσό και το είχε μοιράσει στους σημαντικούς μπέηδες. Αυτοί θα είχαν στη συνέχεια διασφαλίσει ότι θα είχε αρκετούς νεοσύλλεκτους από τους υποτακτικούς τους. Αν κάποιος στην Αλβανία σου προσφέρει τη φιλία του, θα σε ρωτήσει πρώτα: «Πόσο χρυσό θα μου δώσεις;» Το θέμα ήταν απλώς ότι υπήρχαν ορισμένοι άνθρωποι που ήθελαν να βγάλουν κέρδος από τον σχηματισμό μιας αλβανικής μεραρχίας. Όσον αφορά τις κλήσεις προς στρατολόγηση, οι προθεσμίες των οποίων ως επί το πλείστον δεν λαμβάνονταν πολύ σοβαρά υπόψη, μόνο μέτριοι και εξαθλιωμένοι άνδρες εμφανίστηκαν. Τα μυώδη αγροτόπαιδα έμειναν πίσω στα χωριά τους.

Η στρατολόγηση είχε ως εξής μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου 1944: 11.398 άνδρες, εκ των οποίων οι 9.275 κρίθηκαν ικανοί για υπηρεσία. Από αυτούς, μόνο 6.491 στρατολογήθηκαν πραγματικά. Οι νομάρχες και οι δήμαρχοι δεν έκαναν τίποτα για να αναγκάσουν όσους κλήθηκαν να καταταγούν πραγματικά. Η μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού εξέλαβε αυτήν την παθητική αντίδραση των νομαρχών και των δημάρχων ως πρόσκληση να θεωρήσουν τον σχηματισμό της Μεραρχίας ως κάτι ανεπίσημο και ασήμαντο, και απλώς τον αγνόησαν. Όσοι ενδιαφέρονταν για τον σχηματισμό της Μεραρχίας απογοητεύτηκαν βλέποντας ότι κλήθηκαν μόνο οι φτωχοί, ενώ οι γιοι των μπέηδων και των εμπόρων στις πόλεις μπόρεσαν να αποφύγουν τη στρατιωτική θητεία μέσω γνωριμιών και δωροδοκιών.

Την 1η Μαΐου 1944, η Εθνική Επιτροπή είχε υποσχεθεί στη Μεραρχία στρατολόγηση 10.000 ανδρών. Στην πραγματικότητα, η Μεραρχία πρέπει να ανακουφίστηκε κρυφά εκείνη την εποχή που οι αλβανικές Αρχές είχαν κάνει τόσο λίγα για να συσταθεί η Μεραρχία, διότι οι εγκαταστάσεις διαμονής ήταν όλες σε παραμελημένη κατάσταση και δεν υπήρχαν διαθέσιμοι εκπαιδευτές ή ιατρικό προσωπικό, για να μην αναφέρουμε την έλλειψη όπλων, υλικού και στολών.

Οι μόνοι άνθρωποι που ήταν έτοιμοι σε εκείνο το σύντομο χρονικό διάστημα ήταν οι διοικητικοί υπάλληλοι της Μεραρχίας οι οποίοι, λόγω της ευρείας εκπαίδευσής τους, μπόρεσαν να υπηρετήσουν ως εκπαιδευτές. Στη διοίκηση, ο Untersturmführer (Ανθυπολοχαγός) υπηρέτησε, για παράδειγμα, ως διοικητής μονάδας, ο αρχιλογιστής υπηρέτησε ως διοικητής λόχου, και ο ταμίας υπηρέτησε ως διμοιρίτης. Ο ταμίας ήταν υπεύθυνος για την εκπαίδευση κατά μέσο όρο 50 Αλβανών, και τους έδωσε ό,τι καλύτερο μπορούσε. Η Κεντρική Διοικητική Υπηρεσία των SS είχε έτσι τη μεγαλύτερη συμβολή από οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία στον σχηματισμό της Μεραρχίας.

Η Μεραρχία έλαβε επίσης σημαντική βοήθεια από τον εκπρόσωπο του Reichsführer των SS στα Τίρανα, SS Gruppenführer (Αντιστράτηγο) Fitzthum, ο οποίος παρείχε στη Μεραρχία αστυνομικούς και υπαξιωματικούς ως εκπαιδευτές και έδωσε στον Διοικητή της Μεραρχίας ένα όχημα εκτός δρόμου για να μπορεί να μετακινείται. Φρόντισε επίσης να έχει η Μεραρχία τα κεφάλαια που χρειαζόταν σε τοπικό νόμισμα. Η Μεραρχία λάμβανε πάντα όλη την υποστήριξη που χρειαζόταν από το 21ο Σώμα Στρατού στο οποίο υπαγόταν τακτικά, και απευθείας από την Ανώτατη Διοίκηση της 2ης Στρατιάς Τεθωρακισμένων. Το 21ο Σώμα Στρατού παρείχε έναν αξιωματικό και 12 υπαξιωματικούς ως εκπαιδευτές. Τίποτα δεν μπορούσε να αναμένεται από το 5ο Ορεινό Σώμα SS επειδή δεν είχε τίποτα να προσφέρει. Το Τάγμα Πυροβόλων Εφόδου (Sturmgeschütz-Abteilung) που μεταφέρθηκε στη Μεραρχία θεωρήθηκε από την ημερομηνία μεταφοράς ότι βρισκόταν υπό τη διοίκηση του 5ου Ορεινού Σώματος SS.


Αλβανός εθελοντής της 'Skandeberg'

Η αρχική ίλη της Μεραρχίας δεν είχε αρχικά στελέχη Ia (Επιχειρήσεις), Ic (Πληροφορίες) ή στρατοδικείο. Ο αξιωματικός Ia που δόθηκε στη Μεραρχία έμεινε μόνο για οκτώ ημέρες. Χάρη στον επικεφαλής του Κεντρικού Γραφείου των SS δημιουργήθηκε ένα λειτουργικό επιτελείο Μεραρχίας. Είχε τη διοίκηση του ειδικά εκπαιδευμένου προσωπικού του Κεντρικού Γραφείου των SS που μετέφερε στη Μεραρχία κατόπιν αιτήματος της τελευταίας.

Από την αρχή, το αλβανικό τάγμα της Ένοπλης Ορεινής Μεραρχίας των SS «Handschar», που μεταφέρθηκε στη Μεραρχία μας στις αρχές Μαΐου, διατήρησε ξεχωριστό καθεστώς ως ετοιμοπόλεμο τάγμα για την αντιμετώπιση των συμμοριών κατά μήκος των συνόρων. Τον Μάιο και τον Ιούνιο, η χρηματοδότηση σε αλβανικό νόμισμα μπορούσε να παρασχεθεί μόνο σε περιορισμένο βαθμό, σίγουρα όχι αρκετή για να καλύψει τους μισθούς και την οικογενειακή υποστήριξη σε περίπτωση μαζικής στρατολόγησης στη Μεραρχία.

3. Επιχειρήσεις

Οι κόκκινοι συμμορίτες κατά μήκος των αλβανο-μαυροβουνιακών συνόρων γνώριζαν φυσικά την πρόθεσή μας να δημιουργήσουμε τη Μεραρχία SS Σκεντέρμπεης. Ήταν προφανές ότι δεν θα μας επέτρεπαν να σχηματίσουμε μια δύναμη εναντίον τους χωρίς να κάνουν ό,τι μπορούσαν για να το αποτρέψουν. Ένα αποτέλεσμα, στο εσωτερικό του Κοσόβου, ήταν η αύξηση της κομμουνιστικής προπαγάνδας. Σε δύο αιφνιδιαστικές επιχειρήσεις, η Μεραρχία συνέλαβε επομένως όλους τους Εβραίους (281) και εξάρθρωσε μια μεγάλη κομμουνιστική οργάνωση που περιελάμβανε συνολικά 210 κομμουνιστές λειτουργούς. Χρησιμοποιήσαμε το μεσοδιάστημα, έχοντας εξοντώσει πολλούς κομμουνιστές πράκτορες και αγγελιοφόρους, για να πραγματοποιήσουμε γρήγορη και εντατική εκπαίδευση, ώστε να είμαστε λειτουργικοί το συντομότερο δυνατό.

Ωστόσο, η Μεραρχία υπέφερε σημαντικά αυτήν την περίοδο από την έλλειψη προμηθειών όπλων για τις ακόλουθες επιχειρήσεις. Οι πρώτες επιχειρήσεις πραγματοποιήθηκαν αμέσως μετά την περίοδο εκπαίδευσης έξι εβδομάδων, αν και η Μεραρχία δεν διέθετε επαρκή όπλα: πολυβόλα, όλμους, οπλοπολυβόλα, πιστόλια φωτοβολίδων και βαρέα όπλα. Παρ’ όλα αυτά, πολλά στοιχεία της Μεραρχίας, ειδικά οι πρώην αιχμάλωτοι πολέμου του Γιουγκοσλαβικού Στρατού, τα πήγαν πολύ καλά. Η συντριπτική πλειονότητα των ανδρών, ωστόσο, αποδείχθηκε δειλή στη μάχη και, όταν δέχονταν εχθρική επίθεση, ειδικά με βαρέα όπλα που δεν χρησιμοποιούσε η δική μας πλευρά, απλώς τρέπονταν σε φυγή.


Γιουγκοσλάβοι παρτιζάνοι διασχίζουν ποταμό το 1943.

Σε σχέση με αυτό, υποψιάζομαι ότι ο σχηματισμός της Ένοπλης Ορεινής Μεραρχίας των SS Σκεντέρμπεης ήταν ο λόγος για τον οποίο οι Αγγλοαμερικανοί παρείχαν στους παρτιζάνους στα αλβανο-μαυροβουνιακά σύνορα περισσότερα όπλα, ιατρικές προμήθειες και στολές. Αυτό ήταν εμφανές στην πρώτη επιχείρηση όπου οι εχθροί δεν ήταν πλέον συμμορίτες με την κανονική έννοια της λέξης, αλλά τακτικά, πειθαρχημένα και καλά εξοπλισμένα στρατεύματα με κατάλληλες αγγλικές στολές, υπό μια ικανή και ευέλικτη δομή διοίκησης, και σε ανώτερους αριθμούς. Ένα γερμανικό πολυβόλο βρισκόταν αντιμέτωπο με περίπου 30 αγγλικά πολυβόλα. Ο εχθρός είχε περισσότερα οπλοπολυβόλα από όσα τουφέκια είχε η γερμανική πλευρά. Οι Αγγλοαμερικανοί και οι Μπολσεβίκοι είχαν επίσης το πλεονέκτημα ότι είχαν υπό τη διοίκησή τους Μαυροβούνιους, και όχι Αλβανούς. Ένα άλλο μειονέκτημα από την πλευρά μας ήταν η παντελής έλλειψη επικοινωνιών, ιδίως ασυρμάτων, σε αυτές τις επιχειρήσεις. Θα μπορούσε εύκολα να πει κανείς ότι τα στρατεύματα και οι συμμορίτες είχαν ανταλλάξει ρόλους σε αυτές τις μάχες.

Η Μεραρχία είχε τις ακόλουθες απώλειες σε αυτές τις επιχειρήσεις:
166 άνδρες αγνοούμενοι στη μάχη, εκ των οποίων 14 Γερμανοί και 152 Αλβανοί,
92 άνδρες τραυματίες, εκ των οποίων 20 Γερμανοί και 72 Αλβανοί,
56 άνδρες νεκροί, εκ των οποίων 8 Γερμανοί και 48 Αλβανοί.

4. Πολιτικές και Στρατιωτικές Αλλαγές στα Βαλκάνια και ο Αντίκτυπός τους στην Περιοχή της Μεραρχίας

Αντίθετα με τις προσδοκίες, όταν η Τουρκία ενώθηκε με τους Συμμάχους, η κίνηση δεν είχε ορατό αντίκτυπο στους μουσουλμάνους Αλβανούς, παρόλο που ο πληθυσμός άκουγε συνεχώς ραδιοφωνικές εκπομπές από την Άγκυρα και στις πόλεις Πρίζρεν και Πρίστινα οι περισσότεροι μιλούσαν τουρκικά και όχι αλβανικά. Υπήρξε, ωστόσο, μεγάλη αντίδραση όταν η Ρουμανία και στη συνέχεια η Βουλγαρία πρόδωσαν τον Άξονα, ακολουθούμενες από τη Φινλανδία, αν και η τελευταία χώρα δεν ενδιέφερε πολύ τους Αλβανούς επειδή ήταν τόσο μακριά και σχετικά άγνωστη. Αυτή η αντίδραση φάνηκε κυρίως σε μια αναβίωση της προπαγάνδας των μπέηδων που ήταν εχθρική προς τη Μεραρχία. Τα συνθήματά τους αυτήν τη φορά ήταν «Φύγετε εγκαίρως από τους Γερμανούς!» και «Όχι Αλβανοί εναντίον Αλβανών!».

Οι Αλβανοί θυμούνταν το τέλος του Α’ ΠΠ. Βίωσαν τη ραγδαία κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας και την επαίσχυντη κατάρρευση της Ιταλίας. Περίμεναν ότι η Γερμανία θα είχε την ίδια μοίρα. Η αισθητά ταχεία απόσυρση ορισμένων στοιχείων της οπισθοφυλακής και η αναχώρηση της Οργάνωσης Τοτ (OT), της εταιρείας εξορύξεων, και όλου του γερμανικού γυναικείου προσωπικού κ.λπ. ενίσχυσαν αυτήν την αντίληψη στους Αλβανούς, επειδή η υποχώρηση φαινόταν μερικές φορές σαν να τρέπονταν οι Γερμανοί σε φυγή. Οι Αλβανοί κάθονταν εκεί σαν γύπες έτοιμοι να λεηλατήσουν και να επιτεθούν σε αποσυντιθέμενες γερμανικές δυνάμεις προκειμένου να αυξήσουν τα αποθέματά τους σε όπλα και πυρομαχικά, όπως είχαν κάνει με τη Γιουγκοσλαβία και την Ιταλία. Αυτός ο στόχος βρισκόταν στην αφετηρία μιας μεγάλης επίθεσης συμμοριτών που πραγματοποιήθηκε από περίπου 1.500 συμμορίτες στις 11 Σεπτεμβρίου 1944 στην Γκιάκοβα. Αργότερα έγινε γνωστό ότι πολλά από τα γύρω χωριά είχαν λάβει μέρος σε αυτήν την επίθεση, η οποία κατεστάλη από μια αντεπίθεση στα περίχωρα της Γκιάκοβα στις 13 Σεπτεμβρίου 1944. Η πλευρά μας είχε 10 νεκρούς, οι συμμορίτες 104 νεκρούς. Η ομάδα μάχης του επιτελείου της Μεραρχίας έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο σε αυτό το εγχείρημα, ενόψει της έλλειψης πραγματικών στρατευμάτων.

Οι εθνικιστές Αλβανοί ήλπιζαν ότι οι Γερμανοί θα αντικαθίσταντο από τους Άγγλους πριν φτάσουν οι Μπολσεβίκοι στην Αλβανία. Στην προπαγάνδα της, η Μεραρχία τόνισε ότι μια αγγλοαμερικανική κατοχή θα οδηγούσε στην πραγματικότητα έμμεσα στην κυριαρχία των Μπολσεβίκων στην Αλβανία. Το σύνθημα «Όχι Αλβανοί εναντίον Αλβανών!» ήταν δυνητικά πιο επικίνδυνο για εμάς επειδή έκανε πολλά για να παραλύσει τον αγώνα εναντίον των κομμουνιστικών συμμοριών. Ωστόσο, η προπαγάνδα μας επικράτησε λόγω του τρόπου με τον οποίο συμπεριφέρονταν οι κομμουνιστικές συμμορίες. Επιτέθηκαν βιαστικά τόσο σε αντιγερμανικές όσο και σε αντικομμουνιστικές ομάδες και έκαψαν τα χωριά τους. Αυτό έκανε τις εθνικιστικές ομάδες να ενώσουν τις δυνάμεις τους και τελικά να στραφούν στη γερμανική Βέρμαχτ για υποστήριξη, κάτι που ορισμένες από αυτές κάνουν τώρα.


Άνδρες της Μεραρχίας Scanderbeg

Η εκκένωση της Μακεδονίας από τη Βουλγαρία είχε ως αποτέλεσμα οι Αλβανοί να επεκτείνουν τα σύνορα ασφαλείας τους (όχι τα πολιτικά τους σύνορα) νοτιοανατολικά μέχρι την άκρη της δικής τους εθνοτικής επικράτειας, δηλαδή μέχρι τα Σκόπια και από εκεί στο Κουμάνοβο, το Πρέσεβο και το Μπουγιάνοβατς. Αυτή η επέκταση των εδαφών είναι εξαιρετικά ευνοϊκή για την άμυνα της περιοχής έναντι οποιασδήποτε εχθρικής επίθεσης από τα ανατολικά. Οι εθνικιστικές ομάδες εκεί τα έχουν πάει αρκετά καλά στις μάχες τους με τους κομμουνιστές. Μπορεί κανείς να περιμένει αποφασιστική άμυνα προς αυτήν την κατεύθυνση, δεδομένου του μίσους τους για τους Βούλγαρους.

Μια άμεση συνέπεια της πολιτικής και στρατιωτικής κρίσης στα Βαλκάνια ήταν οι ξαφνικές λιποταξίες εντός της Μεραρχίας, ιδίως στον τομέα Τέτοβο-Γκόστιβαρ που συνορεύει με τη Μακεδονία, όπου ο κύριος όγκος των ανδρών, περίπου 1.000, λιποτάκτησε από το 1ο Σύνταγμα Ορεινών Κυνηγών των SS (Gebirgs-Jäger-Regiment) και πήραν μαζί τους τα όπλα και τις στολές τους. Η αναξιοπιστία των Αλβανών ήταν ιδιαίτερα εμφανής στο Τέτοβο όπου μια αντιγερμανική διαδήλωση έλαβε χώρα ένα βράδυ αμέσως μετά τις λιποταξίες. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι οι Αλβανοί νεοσύλλεκτοι στο Τέτοβο είχαν πολύ καλή ατομική μεταχείριση από τους ανωτέρους τους. Μέχρι την 1η Οκτωβρίου 1944, 3.425 Αλβανοί άνδρες των SS είχαν λιποτακτήσει. Ακόμα και φρουροί στον δρόμο τους για να αντικαταστήσουν άλλους φρουρούς, απλώς εξαφανίζονταν. Ενώ φρουρούσαν μια γέφυρα, το απόσπασμα, έχοντας ολοκληρώσει τη βάρδια του, εγκατέλειψε τους άνδρες στις δύο άκρες της γέφυρας και λιποτάκτησε μαζικά, δέκα άνδρες. Όλοι οι 30 άνδρες που εκπαιδεύονταν στην ιππασία λιποτάκτησαν. Ένα απόσπασμα αναγνώρισης μάχης μεγέθους διμοιρίας απλώς αναχώρησε και δεν επέστρεψε ποτέ. Εδώ πάλι, η έλλειψη γερμανικού προσωπικού είχε άμεσο αντίκτυπο.


Το σήμα της Skanderbeg

Το αλβανικό τάγμα από τη Μεραρχία SS «Handschar» δεν αποτέλεσε εξαίρεση. 697 άνδρες λιποτάκτησαν. Αυτοί οι άνδρες, ωστόσο, θα επιστρέψουν για να πολεμήσουν στο δικό τους έδαφος. Λόγω των λιποταξιών, η δύναμη της Μεραρχίας την 1η Οκτωβρίου 1944 ήταν 3.994 Αλβανοί.

5. Εκτίμηση της Κατάστασης

Το έργο της Μεραρχίας για την ασφάλιση της περιοχής του Κοσόβου μπορεί, προς το παρόν, να συνεχίσει να εκτελείται, παρά τις διαφορετικές συνθήκες. Αυτό οφείλεται, κυρίως, στο γεγονός ότι το ευρύ δίκτυο κομμουνιστικών οργανώσεων στην περιοχή καταστράφηκε από τη Μεραρχία στις αρχές της ύπαρξής της και οι κομμουνιστές δεν ήταν πλέον σε θέση να επεκτείνουν τις οργανώσεις τους και να διαδώσουν την προπαγάνδα τους. Οι Αλβανοί μισούν ενστικτωδώς τον Κομμουνισμό, τον οποίο συνήθως θεωρούν πανσλαβικό φαινόμενο. Οι εθνικιστικές ομάδες, ειδικά στο ανατολικό τμήμα της περιοχής, κερδίζουν έδαφος ηθικά λόγω της αποφασιστικής τους βούλησης να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε βουλγαρική προέλαση.

Οι εθνικιστικές ομάδες νιώθουν πλέον ότι χρειάζονται γερμανική προστασία. Είναι χαρούμενοι όταν έχουν τουλάχιστον δέκα Γερμανούς στρατιώτες στις τάξεις τους.

Ο θαυμασμός για τη Γερμανία αυξήθηκε για άλλη μια φορά όταν η αγγλοαμερικανική προέλαση στον Ρήνο δεν είχε ως αποτέλεσμα την κατάρρευση της Γερμανίας, όπως αναμενόταν. Αν και κανείς δεν πιστεύει πλέον πραγματικά σε μια γερμανική νίκη, δεν πιστεύουν πλέον ότι η Γερμανία θα ηττηθεί ολοκληρωτικά.
Η αφαίρεση των εγκαταστάσεων αποχώρησης από την περιοχή του Κοσόβου φαίνεται επίσης να είχε καθαρά θετικό αντίκτυπο στον πληθυσμό.
Οι κόκκινοι συμμορίτες στα νότια και δυτικά τμήματα του Κοσόβου είναι ήσυχοι προς το παρόν και φαίνεται να περιμένουν τους Βούλγαρους Μπολσεβίκους που προελαύνουν δυτικά.

6. Τρέχοντα Οργανωτικά Μέτρα

Οι μαζικές λιποταξίες και η προσέγγιση των εθνικιστικών ομάδων με τους Γερμανούς είχαν ως αποτέλεσμα την απόφαση να ληφθούν τα ακόλουθα οργανωτικά μέτρα, ανάλογα με τη δύναμη του γερμανικού προσωπικού και τη διαθεσιμότητα αυτόματων και βαρέων όπλων πεζικού:

(a) Το 2ο Σύνταγμα Ορεινών Κυνηγών των SS (Gebirgs-Jäger-Regiment) πρόκειται να διαλυθεί. Το πρώτο και το δεύτερο τάγμα θα λειτουργήσουν ως αυτόνομες μονάδες μάχης στην περιοχή της Πέγια (Pec) και του Ρόζαγιε (Rozaj).
(b) Το 3ο Τάγμα (από τη «Handschar») πρόκειται να διαλυθεί και να χωριστεί σε δύο αυτόνομες μονάδες μάχης, M (Μιτρόβιτσα) και N (Νόβι Παζάρ), για την περιοχή από το Ποντούγιεβο έως το Τούτιν. Όλοι οι λιποτάκτες από την περιοχή των μονάδων μάχης που εξακολουθούν να είναι πρόθυμοι να πολεμήσουν θα καταγραφούν. Το υπόλοιπο του III/2 που προέρχεται από το Κόσοβο πρόκειται να συγχωνευθεί με τον Λόχο Ανεφοδιασμού και το υπόλοιπο του Τάγματος Σκαπανέων (Μηχανικού) ως 21ο Τάγμα Εφεδρείας Πεδίου των SS στην Πρίστινα.
(c) Η 21η Μονάδα Κυνηγών Αρμάτων (Panzer-Jäger) των SS (με ένα λειτουργικό αντιαρματικό πυροβόλο) πρόκειται να μεταφερθεί από την Πρίστινα στο Ντέτσανι ως αυτόνομη μονάδα μάχης Ορεινών Κυνηγών (Gebirgs-Jäger) (12 S Pec).
(d) Η 21η Μονάδα Αναγνώρισης των SS πρόκειται να μετατραπεί σε ενισχυμένη Ίλη Αναγνώρισης στην Γκιάκοβα.
(e) Η 21η Μονάδα Πληροφοριών των SS (χωρίς εξοπλισμό μετάδοσης) πρόκειται να αποτελέσει αυτόνομη μονάδα μάχης με δύο λόχους στο Πρίζρεν, εκ των οποίων ο ένας θα έχει καθήκοντα συνεχούς επιτήρησης στον δρόμο Πρίζρεν-Γκιάκοβα.
(f) Ο Κτηνιατρικός Λόχος πρόκειται να μετατραπεί σε κτηνιατρική διμοιρία στην Πρίστινα.
(g) Οι δύο ιατρικοί λόχοι πρόκειται να μετατραπούν σε έναν ιατρικό λόχο χωρισμένο σε διμοιρίες στην Πρίστινα και την Πέγια.
(h) Το 21ο Σύνταγμα Ορεινού Πυροβολικού των SS πρόκειται να μετατραπεί σε μονάδα με δύο πυροβολαρχίες (χωρίς βαρέα πυροβόλα) ως αυτόνομη μονάδα μάχης Ορεινών Κυνηγών (Gebirgs-Jäger) στο Γκνίλανε (Gjilan).
(i) Το υπόλοιπο Επιτελείο του 1ου Συντάγματος Ορεινών Κυνηγών των SS (πρώην στο Τέτοβο) πρόκειται να χωριστεί σε Διοίκηση Ασφάλειας Σιδηροδρόμων για το Κατσάνικ-Σκόπια και σε Επιτελείο Διοίκησης για το ανατολικό Κόσοβο στο Γκνίλανε, με υφιστάμενους εθελοντές και ένα τάγμα αλβανικών στρατευμάτων του στρατού.

Υπεύθυνες για τις επιχειρήσεις στο μέτωπο είναι οι εθνικιστικές ομάδες εθελοντών, που αποτελούνται από περίπου 25.000 άνδρες αυτήν τη στιγμή.

Υποστήριξη και Έφεδροι: οι μονάδες μάχης των SS Σκεντέρμπεης.

Τα περαιτέρω καθήκοντα των αυτόνομων μονάδων μάχης είναι:

(a) Η άσκηση επιρροής στις εθνικιστικές ομάδες όσον αφορά την οργάνωση, τη στρατιωτική δραστηριότητα και την τακτική.
(b) Ο εφοδιασμός των ομάδων, στο μέτρο του δυνατού, με τρόφιμα και πυρομαχικά.
(c) Η διεξαγωγή βραχυπρόθεσμων μαθημάτων εκπαίδευσης για τα μέλη των εθνικιστικών ομάδων (πρώτα για τους ηγέτες και τους αναπληρωτές τους) για την προώθηση της στρατιωτικής λειτουργικότητας, ιδίως μέσω επίδειξης και πρακτικής εξάσκησης.
(d) Η συγκέντρωση δυνάμεων στο κεντρικό Κόσοβο σε περίπτωση μεγάλης εχθρικής επίθεσης στην περιοχή.

7. Παραρτήματα
(a) Επισκόπηση γερμανικού προσωπικού.
(b) Επισκόπηση υλικού και εξοπλισμού.

Διοικητής Μεραρχίας

/υπογραφή/ Schmidhuber

Oberführer (Ταξίαρχος)

[Απόσπασμα από: August Schmidhuber, Zusammenfassender Bericht über die Aufstellung und den Zustand der 21. Waffen-Gebirgs-Division der SS “Skanderbeg”. 2 Οκτωβρίου 1944, Bundesarchiv-Militärarchiv, Φράιμπουργκ, RS 3-21/1. Με την ευγενική βοήθεια της Franziska Zaugg, συγγραφέα του Albanische Muslime in der Waffen-SS (Paderborn 2016). Μετάφραση από τα γερμανικά στα αγγλικά: Robert Elsie.]

Η αρχική πηγή μας για το άρθρο ήταν το βιβλίο του ΣΤΡΑΤΟΥ Ν. ΔΟΡΔΑΝΑ, "Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ 'ΛΩΡΕΝΣ ΤΗΣ ΑΡΑΒΙΑΣ' ΚΑΙ ΤΟ ΤΖΙΧΑΝΤ 'MADE IN GERMANY'", Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2024, στο οποίο μπορείτε να βρείτε εκτεταμένη αναφορά στις "στενές σχέσεις" Ναζί και Μουσουλμάνων κατά τον Β' ΠΠ. Το άρθρο του R. Elsie υπάρχει στο διαδίκτυο. Ο Schmidthuber, ο οποίος μετά τη λήξη του πολέμου συνελήφθη, δικάστηκε στη Γιουγκοσλαβία, κρίθηκε ένοχος από στρατοδικείο και απαγχονίστηκε στο Βελιγράδι στις 27 Φεβρουαρίου 1947.

http://www.albanianhistory.net/1944_Schmidhuber/index.htm

Μιχάλης Στούκας
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

📺Ο ΕΝΑΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 7 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΙ Ο ΑΑΛΣ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΗΤΑΝ ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΚΛΟΥΒΕΣ ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ🤣😝Μητσοτάκης πήρε τον Ηλεκτρικό: Εκανε δρομολόγιο με τον πρώτο συρμό που εκσυγχρονίστηκε, μίλησε με επιβάτες και τουρίστες


Σε συρμό του Ηλεκτρικού ο οποίος τέθηκε σε κυκλοφορία την προηγούμενη εβδομάδα επιβιβάστηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

Ο πρωθυπουργός, συνοδευόμενος από τον αναπληρωτή υπουργό Μεταφορών, Γιώργο Κώτσηρα, και τον διευθύνοντα σύμβουλο της ΣΤΑΣΥ, Θανάση Κοτταρά, επιβιβάστηκε στον πρώτο από τους συνολικά 14 συρμούς που θα ανακατασκευαστούν και θα εκσυγχρονιστούν πλήρως, ακολουθώντας το δρομολόγιο από τον σταθμό του Θησείου έως το Μοσχάτο.

Οι ανακατασκευασμένες αμαξοστοιχίες έχουν βελτιωθεί στον τομέα της προσβασιμότητας, μεταξύ άλλων για την ασφαλή μεταφορά αμαξιδίων, διαθέτουν νέους κινητήρες, σύστημα κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης για την ασφάλεια των επιβατών και αναβαθμισμένο σύστημα κλιματισμού. Το εσωτερικό των βαγονιών είναι πλήρως ανακαινισμένο, με φωτισμό LED, καινούργια καθίσματα, δάπεδα, παράθυρα και πλευρικές επενδύσεις, καθώς και νέες οθόνες και σύγχρονα συστήματα πληροφόρησης για τους επιβάτες.



Μητσοτάκης: Παραλαμβάνουμε μέσα στον επόμενο χρόνο 14 πλήρως ανακατασκευασμένους, καινούργιους συρμούς

«Η αλήθεια είναι ότι η Γραμμή 1 αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε μια πολύ προβληματική κατάσταση, λόγω εξαιρετικά παλιών συρμών. Αυτό αλλάζει, όμως. Παραλαμβάνουμε μέσα στον επόμενο χρόνο 14 πλήρως ανακατασκευασμένους, καινούργιους συρμούς, προσβάσιμους, με κλιματισμό, καθαρούς, με άνεση, με ειδικές θέσεις για τους συμπολίτες μας με αναπηρία. Και αυτή είναι μόνο μία από τις πολλές κινήσεις που κάνουμε για να στηρίξουμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς της πρωτεύουσας», σημείωσε ο πρωθυπουργός.

Στόχος του προγράμματος ανακατασκευής και εκσυγχρονισμού των 14 συρμών είναι η συνολική αναβάθμιση της ιστορικής Γραμμής 1, που εξυπηρετεί έναν κομβικό άξονα για τις δημόσιες μετακινήσεις στην Αθήνα, πετυχαίνοντας παράλληλα αυξημένη συχνότητα δρομολογίων. Το έργο είναι προγραμματισμένο να ολοκληρωθεί εντός του 2027, σηματοδοτώντας ένα νέο κεφάλαιο για τη Γραμμή 1, δεδομένου ότι είχαν μεσολαβήσει 22 χρόνια από την τελευταία προσθήκη τροχαίου υλικού.

Οι εργασίες αναβάθμισης των συρμών υλοποιούνται στον Βόλο, όπως έχει συμφωνηθεί με την ανάδοχο ισπανική εταιρεία CAF.




Ολόκληρη η δήλωση του πρωθυπουργού μετά την αποβίβασή του: 

«Η κυβέρνησή μας ανάγει την αναβάθμιση των μέσων μαζικής μεταφοράς της πρωτεύουσας σε πρώτη πολιτική προτεραιότητα.

Είχα την ευκαιρία, πριν από λίγο, να κάνω ένα δρομολόγιο με τον πρώτο ανακατασκευασμένο συρμό της Γραμμής 1, του παλιού Ηλεκτρικού.

Δεν νομίζω εδώ, υπουργέ, ότι έχει νόημα να ωραιοποιούμε πολύ τα πράγματα. Η αλήθεια είναι ότι η Γραμμή 1 αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε μια πολύ προβληματική κατάσταση, λόγω εξαιρετικά παλιών συρμών. Αυτό αλλάζει, όμως.

Παραλαμβάνουμε μέσα στον επόμενο χρόνο 14 πλήρως ανακατασκευασμένους, καινούργιους συρμούς, προσβάσιμους, με κλιματισμό, καθαρούς, με άνεση, με ειδικές θέσεις για τους συμπολίτες μας με αναπηρία.

Και αυτή είναι μόνο μία από τις πολλές κινήσεις που κάνουμε για να στηρίξουμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς της πρωτεύουσας. Ο κεντρικός στόχος που έχουμε θέσει με τον υπουργό δεν είναι απλά να έχουμε καλύτερους, καινούργιους, ανακατασκευασμένους συρμούς, είναι να μειώσουμε και τις χρονοαποστάσεις, έτσι ώστε ολοένα και περισσότερος κόσμος να μπορεί να εξυπηρετείται, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, από τα μέσα σταθερής τροχιάς.

Προσθέστε σε αυτό και τον πολύ μεγάλο αριθμό των νέων λεωφορείων που ήδη έχουν ενταχθεί στο δίκτυο της πρωτεύουσας, και εκεί με καλύτερες χρονοαποστάσεις, για να διαπιστώσετε ότι όλη αυτή η επένδυση αρχίζει και αποδίδει καρπούς.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού προβλήματος της πρωτεύουσας χωρίς ουσιαστική στήριξη των μέσων μαζικής μεταφοράς. Εδώ, στον Ηλεκτρικό, στη Γραμμή 1, έχει γίνει ήδη ένα πολύ σημαντικό πρώτο βήμα, ακολουθούν και άλλα».




Ο Αναπληρωτής Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Γιώργος Κώτσηρας σημείωσε: «Σήμερα είχαμε την ευκαιρία να υποδεχτούμε τον Πρωθυπουργό, κ. Μητσοτάκη, στον νέο πρώτο ανακατασκευασμένο συρμό που τέθηκε σε κυκλοφορία στη Γραμμή 1, του ΗΣΑΠ.

Το επόμενο χρονικό διάστημα θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι 13 ανακατασκευασμένοι συρμοί, οι οποίοι θα αναδείξουν ένα νέο περιβάλλον για τις αστικές συγκοινωνίες.

Θα μπορέσουμε να βελτιώσουμε την αξιοπιστία και την ποιότητα μετακίνησης των πολιτών. Στόχος μας είναι να μειωθούν οι χρόνοι, να έχουμε καλύτερες υπηρεσίες και ευκολότερη μετάβαση για κάθε Έλληνα πολίτη. Ήδη, οι χρόνοι τους οποίους έχουμε καθημερινά στις συγκοινωνίες, και στην πρώτη γραμμή και στη δεύτερη και στην τρίτη, μειώνονται.

Στόχος μας είναι, με καλύτερους συρμούς, καλύτερες υπηρεσίες και περισσότερο ανθρώπινο δυναμικό, κ. Πρόεδρε, να μπορέσουμε να ενισχύσουμε αυτή την προσπάθεια, γιατί η προσπάθεια αυτή αφορά κάθε Έλληνα πολίτη. Στόχος μας είναι κάθε μέρα να κάνουμε την καθημερινότητά του ακόμα καλύτερη.

Σας καλωσορίζουμε, σας ευχαριστούμε για όλη την προσπάθεια που έχετε καταβάλει όλα αυτά τα χρόνια προκειμένου να έχουμε περισσότερους συρμούς, περισσότερο ανθρώπινο δυναμικό, καλύτερες υπηρεσίες για τον Έλληνα πολίτη. Αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε και το επόμενο διάστημα».



Φονικός εμπρησμός Marfin: Συμπληρωματικές διώξεις για ανθρωποκτονία και απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βάρος 24 ατόμων


Νέες εξελίξεις προκύπτουν στην υπόθεση του φονικού εμπρησμού της τράπεζας Marfin τον Μάιο του 2010 στην οδό Σταδίου στο κέντρο της Αθήνας που στοίχισε τη ζωή σε τρεις υπαλλήλους.

Η 3η τακτική ανακρίτρια Αθηνών που χειρίζεται την έρευνα ζήτησε πριν από λίγες ημέρες την άσκηση συμπληρωματικής ποινικής δίωξης σε βάρος των τριών κατηγορουμένων που έχουν προφυλακιστεί.

Η συμπληρωματική δίωξη αφορά το αδίκημα του 187Α παρ.1 του ΠΚ, που αφορά ανθρωποκτονία που τελέστηκε στο πλαίσιο τρομοκρατικών πράξεων, αλλά και για απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βάρος 24 ατόμων, που βρίσκονταν μέσα στο κτίριο της τράπεζας Μαρφίν.

Αντιμέτωποι με βαρύτερο κατηγορητήριο οι τρεις προφυλακισθέντες

Η Εισαγγελία συναίνεσε στο αίτημα της ανακρίτριας και προχώρησε στην άσκηση των συμπληρωματικών διώξεων, και έτσι οι τρεις προφυλακισμένοι βρίσκονται αντιμέτωποι με βαρύτερο κατηγορητήριο. Αύριο Τρίτη 13 Οκτωβρίου οι τρεις προφυλακισμένοι για τη φονική επίθεση -δύο 42χρονοι και μια 46χρονη- καλούνται σε συμπληρωματική απολογία.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι τρεις κατηγορούμενοι θα μεταχθούν από τις φυλακές στα δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων και αναμένεται να ζητήσουν προθεσμία προκειμένου να ενημερωθούν για τις συμπληρωματικές διώξεις και να προετοιμάσουν τις εξηγήσεις τους.

Η ανάκριση, όπως αναφέρουν πηγές των δικαστηρίων, βαίνει προς ολοκλήρωση. Τον τελικό λόγο για το εάν, τελικά, οι τρεις κατηγορούμενοι θα παραπεμφθούν σε δίκη έχει το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών.

Με βάση τις νέες διώξεις, αρμόδιο δικαστήριο σε περίπτωση παραπομπής είναι το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων και όχι το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο.

Πρετεντέρης: Κοινωνικές εκρήξεις


"Αν οι κοινωνικές εκρήξεις εξελιχθούν σε κανονικότητα για την Ευρώπη, τότε τι κανονικότητα θα μπορεί να είναι μια  διαρκής κοινωνική έκρηξη;" αναρωτιέται ο Γ. Πρετεντέρης στα ΝΕΑ:

κλικ στη φώτο για μεγέθυνση



Ο… «βουδιστής Μοναχός» Αλέξης, η επίθεση δι’ αντιπροσώπων και η άγνοια ζωτικών θεμάτων


Γιάννης Σιδέρης

Ό,τι και να πούμε δεν μας ακούνε, δεν θέλουν να μας ακούσουν» δήλωνε ο Ευάγγελος Βενιζέλος ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ την περίοδο 2012-13, στον καιρό των αφηνιασμένων πλατειών. Ήταν τότε που ο Τσίπρας έβγαζε φτερά και ετοιμαζόταν να κατατροπώσει τους οχτρούς Ευρωπαίους.

Αλλά έχουν οι καιροί γυρίσματα. Αυτό που συνέβη τότε με τους Πασόκους συμβαίνει τώρα με τον Αλέξη. Όχι, γιατί έχει απέναντί του ένα μανιασμένο πλήθος, αλλά γιατί υπάρχει ένα πλήθος που τον πίστεψε, τον επιβράβευσε, τον δοκίμασε και απογοητεύτηκε. Τα φτερά της αντιμνημονιακής εποχής έλιωσαν σαν εκείνα του Ίκαρου. Ό,τι και να λέει τώρα ο Αλέξης οι πολίτες αδιαφορούν. Δεν τον ακούνε, δεν θέλουν να τον ακούσουν.

Άλλωστε φροντίζει μόνος του να επιδεικνύει τις ελλείψεις του ως προς τη δυνατότητα του κυβερνάν και να απογοητεύει τους καλοπροαίρετους που δεν θέλουν το Μητσοτάκη, δεν βρίσκουν ηγετικότητα στον Ανδρουλάκη, και θα επιθυμούσαν να προσβλέψουν στον αρχηγό της ΕΛΑΣ.

Δεν είναι μόνο «στροφή των 360 μοιρών», η «Λέσβος, η Μυτιλήνη και άλλα νησιά», η «Ναόμι Κάμπελ» (αντί για την ιέρεια των απανταχού ριζοσπαστών Ναόμι Κλάιν), το «θα ακούμε Ντόιτσε Βέλλε όπως στην κατοχή», το «φεύγουμε από τη Γαλλία και πάμε στο Στρασβούργο» (ακούγεται γερμανικό το όνομα, άρα θα ανήκει στη Γερμανία…), κ.α. που έχει εκστομίσει.

Δεν είναι καν που σε ομιλία για τον τουρισμό ανέφερε «χώρες όπως η Αίγυπτος, το Ιράν και λοιπές αραβικές χώρες» - αν πεις σε Ιρανό ότι τον θεωρείς Άραβα, το πιο ειρηνικό που θα εισπράξεις θα είναι το εχθρικό του βλέμμα. Αυτά είναι σαρδάμ που δικαιολογούνται από το τρακ, και κάποιες εγκυκλοπαιδικές ελλείψεις που συγχωρούνται. Άλλωστε στις καταλήψεις διακρίθηκε, αυτές ήταν τα αγωνιστικά του ένσημα που επιδοκίμασε ο λαός το 2015, όχι την φιλομάθειά του.

Όμως η πρόσφατη άγνοια σχετικά με το «τηλεπικοινωνιακό καλώδιο» της ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο (και αργότερα το Ισραήλ), δείχνει ότι η «δυνατότητά» του στη διακυβέρνηση παραμένει περιορισμένη, αποκαλύπτοντας βαθιά άγνοια ζωτικών θεμάτων (που γίνονται και εθνικά) και που υπήρχαν και επί πρωθυπουργίας του.

Γιατί το θέμα του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης δεν είναι τωρινό. Έχει ζωή περίπου 14 χρόνων. Ξεκίνησε ως ιδέα το 2011, μετά την έκρηξη στο Μαρί της Κύπρου, που κατέστρεψε τον κύριο σταθμό παραγωγής ενέργειας. Το πρότζεκτ ανακοινώθηκε το 2012, και εντάχθηκε στα έργα Κοινού Ενδιαφέροντος της ΕΕ το 2013. Υπήρχε ως έργο υπό καθυστέρηση κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του.

Ο ίδιος μάλιστα το είχε στηρίξει δημόσια σε τριμερείς συνόδους Ελλάδας-Κύπρου -Ισραήλ, χαρακτηρίζοντάς το ως εμβληματικό και γεωπολιτικά σημαντικό, μαζί με τον αγωγό EastMed. Τότε είχε υπάρξει και πολιτική συμφωνία για επιτάχυνσή του και ενσωμάτωση οπτικής ίνας.

Αυτό θα θυμάται από τον λόγο που του είχαν γράψει οι τεχνοκράτες σύμβουλοι, και το κατανόησε μόνο ως τηλεπικοινωνιακό, αγνοώντας την ενεργειακή του διάσταση, που ήταν ο μοναδικός λόγος υλοποίησης. Η οπτική ίνα ήταν επιπρόσθετο στοιχείο, επί τη ευκαιρία.

Αυτά τα βλέπει ο λαός, τουλάχιστον το λελογισμένο τμήμα του, και γι’ αυτό παρότι χρημάτισε πρωθυπουργός, υπολείπεται άνω των δέκα μονάδων από τον Μητσοτάκη στην πρωθυπουργική καταλληλότητα. Βέβαια, είναι ευτυχέστερος του Ανδρουλάκη, καθώς στον Τσίπρα αναγνωρίζει πρωθυπουργική καταλληλότητα το σύνολο των κατά πρόθεση ψηφοφόρων του, ενώ στον Ανδρουλάκη το ήμισυ των δικών του.

Ωστόσο, η κυβέρνηση δεν αξιοποίησε επικοινωνιακά την άγνοια του Τσίπρα. Το προσπέρασε σχεδόν ως άνευ σημασίας τόσο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, όσο και ο Μητσοτάκης στην συνέντευξη στον Σκάι. Ίσως, τους εξυπηρετεί να είναι δεύτερο στις εκλογές το ιδιωτικό κόμμα του Αλέξη.

Γιατί με τον Αλέξη δεύτερο το πιο πιθανό είναι να επανασυσπειρωθούν τα απομεινάρια του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου και να ενισχύσουν το εκλογικό πλεονέκτημα της ΝΔ. Συμβαίνει το εξής παράδοξο. Η ΝΔ αντιμάχεται το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα αλλά τον Τσίπρα ως πρόσωπο. Με την ίδια λογική τους αντιμετωπίζουν και οι ψηφοφόροι της κεντροαριστεράς.

Και οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις που δείχνουν το ΠΑΣΟΚ να ανακάμπτει έστω και ανεπαίσθητα ενώ η ΕΛΑΣ χάνει, ενεργοποίησαν την γνωστή παλιά επιθετικότητα που γνωρίσαμε επί ευκλεούς ΣΥΡΙΖΑ. Ο Αλέξης μπορεί να δήλωσε ότι θα είναι… βουδιστής μοναχός στις «επιθέσεις» του Ανδρουλάκη. Υπάρχουν όμως τα πρωτοπαλίκαρα για να κάνουν τη δουλειά:

Ο Θανάσης Καρτερός, συν-συγγραφέας της Ιθάκης, υπό την ελευθερία της δημοσιογραφικής του ιδιότητας αποδίδει στο ΠΑΣΟΚ και προσωπικά στον Ανδρουλάκη την προτροπή: «Οξύνετε, οξύνετε, οξύνετε. Διχάστε, διχάστε, διχάστε. Συκοφαντήστε, συκοφαντήστε, συκοφαντήστε. Και βρίστε, βρίστε, βρίστε. Τον Τσίπρα και την ΕΛΑΣ».

Αυτά αποδίδει η εκφραστική πένα του Καρτερού στον Ανδρουλάκη με αφορμή ένα επεισόδιο σε τηλεοπτικό πάνελ, μεταξύ του στελέχους του ΠΑΣΟΚ Δ. Κωνσταντόπουλου και γυναίκας στελέχους της ΕΛΑΣ, ονόματι Α. Παπαδοπούλου, αποσκιρτίσασας από το ΠΑΣΟΚ μόλις τον Απρίλιο. Προεικάζει τη στάση της ΕΛΑΣ εάν οι δημοσκοπήσεις γίνουν δυσμενέστερες...).

ΥΓ: Πάντως, και ενώ η συμπεριφορά της πρώην ΠΑΣΟΚ και νυν αναπληρώτριας εκπροσώπου τύπου της ΕΛΑΣ δεν ήταν η ηπιότερη και ευγενέστερη που θα μπορούσε, δυο γυναίκες στελέχη του ΠΑΣΟΚ, η πρώην υπουργός Κατερίνα Μπατζελή και η Βάσια Μοδέση ( αναπληρώτρια εκπρόσωπος ισότητας), από φεμινιστική αλληλεγγύη στήριξαν, ως μη όφειλαν, το στέλεχος της ΕΛΑΣ. Τέτοιες ευγενικές «μικροαστικές» συμπεριφορές δεν έχουμε δει ποτέ από τα κόμματα (πρώην και νυν) του Τσίπρα.

liberal.gr

ΛΕΙΠΕΙΣ😂🤡Π. Καμμένος: Αν ο Σαμαράς κάνει κόμμα πιθανόν να κατέβω στις δεύτερες εκλογές - Δεν θα τον αφήσω να εκβιάσει την παράταξη ξανά


Ο πρώην υπουργός Πάνος Καμμένος άφησε ανοιχτό το παράθυρο για την επάνοδό του στην πολιτική σκηνή, δηλώνοντας έτοιμος να συμμετάσχει σε ενδεχόμενες δεύτερες εκλογές, αν και απέκλεισε την κάθοδό του στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση. 

Ανέφερε χαρακτηριστικά σε δηλώσεις του στο OPEN ότι δεν θα αφήσει τον Αντώνη Σαμαρά να εκβιάσει την παράταξη για ακόμη μία φορά, προσθέτοντας ότι παρότι οι ΑΝ.ΕΛ βρίσκονται σε αγρανάπαυση, εξακολουθούν να υπάρχουν.

Εκτιμήσεις για τις εκλογικές αναμετρήσεις

Κατά την ανάλυσή του για την επόμενη μέρα, ο κ. Καμμένος σημείωσε ότι οι πολιτικοί συσχετισμοί θα αλλάξουν δραστικά μεταξύ πρώτης και δεύτερης Κυριακής. Εκτίμησε ότι μετά τις κάλπες θα υπάρξουν νέοι πολιτικοί σχηματισμοί με στόχο τη συσπείρωση δυνάμεων τόσο από τη Δεξιά όσο και από την Αριστερά. Παράλληλα, σχολίασε το όριο του 25% που έθεσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, συνδέοντάς το με γεωπολιτικές εξελίξεις και την ανάγκη αποφυγής της ακυβερνησίας.

Αιχμές κατά του Αντώνη Σαμαρά

Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό, κατηγορώντας τον ότι προχωρά στην ίδρυση νέου κόμματος καθαρά με στόχο να εκβιάσει την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Υποστήριξε ότι οι εν λόγω κινήσεις θυμίζουν πρακτικές του παρελθόντος και αναρωτήθηκε γιατί δεν μπορεί να εκφράσει την παράταξη κάποιο άλλο πρόσωπο, όπως ο Νίκος Δένδιας.

Το μέλλον της «δεξιάς πολυκατοικίας»

Αναφερόμενος στη «δεξιά πολυκατοικία», τόνισε την ανάγκη να συσπαστούν τα κόμματα του χώρου εντός του δημοκρατικού κύκλου, αναφέροντας ενδεικτικά την Αφροδίτη Λατινοπούλου και τον Κυριάκο Βελόπουλο. 

Υπογράμμισε ότι ο ίδιος, ανάλογα με τις συνθήκες που θα διαμορφωθούν, θα επιδιώξει να συμβάλει στη σύνθεση και στη δημιουργία μιας σταθερής διακυβέρνησης, αποτρέποντας την ώθηση των πολιτών σε επικίνδυνες ακραίες καταστάσεις.

📺Γεωργιάδης: Έχετε δει τσακωμό δικό μου με τον κ. Δένδια; Στα όρια του γκροτέσκου το κόμμα Σαμαρά


Κάτω από 1% η παραβατικότητα των γιατρών σύμφωνα με τους ελέγχους του MedWatch 

Σειρά ζητημάτων που αφορούν στην προστασία της ψυχικής υγείας των ανηλίκων, τη ρύθμιση του επαγγέλματος των ψυχολόγων, τη λειτουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας και τις πολιτικές εξελίξεις συζήτησε ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, σε συνέντευξή του στο ΕΡΤnews.

Ο υπουργός αναφέρθηκε στον σχεδιασμό για την εφαρμογή ηλικιακού περιορισμού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επισημαίνοντας τους κινδύνους που, όπως είπε, συνεπάγεται η υπερβολική έκθεση των παιδιών στις οθόνες.

Παράλληλα, μίλησε για το νομοσχέδιο που αφορά στην άσκηση του επαγγέλματος των ψυχολόγων και την παροχή υπηρεσιών ψυχικής υγείας, καθώς και για τους ελέγχους σε επαγγελματίες και επιχειρήσεις που διαφημίζουν υπηρεσίες υγείας.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκαν, επίσης, οι αντιδράσεις για το περιστατικό θανάτου στην Κύθνο, η δωρεάν χορήγηση αισθητήρων μέτρησης γλυκόζης σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, η διαθεσιμότητα ιατρικών ραντεβού και οι προγραμματιζόμενες προσλήψεις νοσηλευτών. Τέλος, ο κ. Γεωργιάδης, τοποθετήθηκε για τη δημοσιονομική πολιτική, τις κοινωνικές αντιδράσεις στην Ευρώπη, την απήχηση του Ηλία Κασιδιάρη και τα σενάρια περί δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά.

Η απαγόρευση των social media για παιδιά κάτω των 15 ετών

Στον σχεδιασμό για την εφαρμογή ηλικιακού περιορισμού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναφέρθηκε ο Άδωνις Γεωργιάδης, επιβεβαιώνοντας ότι ο σχεδιασμός για την έναρξη του μέτρου από την 1η Ιανουαρίου παραμένει, όπως είχε ανακοινωθεί.

Ο υπουργός υποστήριξε ότι η υπερβολική χρήση οθονών και η έκθεση των ανηλίκων στα social media, δημιουργούν κινδύνους για τη σωματική και την ψυχική τους υγεία.

«Τα παιδιά δεν πρέπει όλη την ώρα να είναι στο κινητό»

«Τα παιδιά την ώρα που αναπτύσσουν τον εγκέφαλό τους δεν πρέπει να είναι όλη τη μέρα στο κινητό και στην οθόνη», ανέφερε, απευθύνοντας παράλληλα έκκληση στους γονείς να περιορίσουν τον χρόνο που περνούν τα παιδιά μπροστά στις οθόνες.

Όπως τόνισε, τα παιδιά πρέπει να έχουν περισσότερα ερεθίσματα, να συμμετέχουν σε εξωσχολικές δραστηριότητες και να διατηρούν τη φυσική επικοινωνία με τους συνομηλίκους τους.

«Να ζει και στον πραγματικό κόσμο και όχι μόνο στον εικονικό», σημείωσε χαρακτηριστικά. Ο υπουργός υποστήριξε ακόμη ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούν να προκαλέσουν εθισμό στους ανηλίκους, οι οποίοι δεν έχουν αναπτύξει ακόμη την απαραίτητη ωριμότητα ώστε να αντιμετωπίσουν ορισμένους από τους κινδύνους του διαδικτύου.

Αναφερόμενος, τέλος, στις ενστάσεις για την προστασία της ιδιωτικότητας, υποστήριξε ότι η επαλήθευση της ηλικίας θα γίνεται μέσω ηλεκτρονικών συστημάτων.

Νέο πλαίσιο για τους ψυχολόγους και τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας

Στο νομοσχέδιο που αφορά στη ρύθμιση του επαγγέλματος των ψυχολόγων και την παροχή υπηρεσιών ψυχικής υγείας αναφέρθηκε στη συνέχεια ο υπουργός, κάνοντας λόγο για ένα πεδίο στο οποίο υπάρχουν σημαντικά κενά ως προς τις προϋποθέσεις άσκησης επαγγελματικών δραστηριοτήτων.

Όπως εξήγησε, στόχος είναι να καθοριστούν σαφέστερα τα απαιτούμενα πτυχία, οι πιστοποιήσεις και τα επαγγελματικά δικαιώματα, ώστε να είναι ξεκάθαρο ποιος μπορεί να παρέχει κάθε είδους υπηρεσία.

«Ο σκοπός μας είναι να ξέρουμε ποιος μπορεί να κάνει τι», δήλωσε, προσθέτοντας ότι πρέπει να προσδιοριστεί «τι πιστοποίηση πρέπει να έχει, τι πτυχία πρέπει να έχει και με βάση το πτυχίο που έχει, τι μπορεί να παρέχει και τι δεν μπορεί».

Ο κ. Γεωργιάδης αναφέρθηκε επίσης στη δημιουργία Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, για τους ψυχολόγους και στη συγκρότηση επιστημονικών επιτροπών που θα καθορίζουν τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις άσκησης του επαγγέλματος.

Ερωτηθείς για όσους παρέχουν υπηρεσίες ως life coaches, διαχώρισε τη συμβουλευτική από την επιστημονικά κατοχυρωμένη ιδιότητα του ψυχολόγου, επισημαίνοντας «ότι η νέα ρύθμιση αποσκοπεί στη σαφέστερη οριοθέτηση των σχετικών δραστηριοτήτων».

Οι έλεγχοι μέσω του MedWatch και οι παραβάσεις στον χώρο της υγείας

Στους ελέγχους που πραγματοποιούνται μέσω της πλατφόρμας MedWatch αναφέρθηκε ο υπουργός Υγείας, αποκαλύπτοντας ότι έχουν εξεταστεί περίπου 300 περιπτώσεις στην Αθήνα, 100 τη Θεσσαλονίκη και 70 στον Πειραιά.

Όπως ανέφερε, οι έλεγχοι αφορούν διαφορετικές ειδικότητες και επιχειρήσεις του χώρου της υγείας, μεταξύ των οποίων και κέντρα αισθητικής που διαφημίζουν ιατρικές υπηρεσίες.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η παραβατικότητα που έχει εντοπιστεί μέχρι στιγμής είναι περιορισμένη.

«Η παραβατικότητα που βγαίνει είναι χαμηλή, είναι κάτω από το 1%», δήλωσε, διευκρινίζοντας ότι αυτό δεν σημαίνει πως όλοι οι επαγγελματίες που ελέγχονται παρανομούν.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι η πλατφόρμα έχει προκαλέσει ενδιαφέρον και στο εξωτερικό, με άλλες χώρες να ζητούν να αξιοποιήσουν αντίστοιχα εργαλεία ελέγχου.

Για την Κύθνο

Στις επικρίσεις που διατυπώθηκαν για τη διαχείριση περιστατικού θανάτου στην Κύθνο απάντησε ο Άδωνις Γεωργιάδης, υποστηρίζοντας ότι η εικόνα που παρουσιάστηκε σε τηλεοπτικό ρεπορτάζ δεν ανταποκρινόταν στα πραγματικά δεδομένα του περιστατικού.

Σύμφωνα με τον υπουργό, το ασθενοφόρο έφτασε στο σημείο σε περίπου 25 λεπτά και διέθετε τον απαραίτητο εξοπλισμό, μεταξύ άλλων απινιδωτή και οξυγόνο. Όπως ανέφερε, παρασχέθηκε ιατρική βοήθεια στον ασθενή, ο οποίος, παρά τις προσπάθειες, δεν επανήλθε.

«Ο άνθρωπος δεν επανήλθε», δήλωσε, υπογραμμίζοντας ότι το συγκεκριμένο περιστατικό δεν αποδεικνύει από μόνο του αποτυχία του συστήματος υγείας.

Ο υπουργός μίλησε για ανακριβή παρουσίαση των γεγονότων, υποστηρίζοντας ότι προβλήθηκε φωτογραφία παροπλισμένου ασθενοφόρου αντί του οχήματος που επιχείρησε στο περιστατικό. «Το να πλήττει την εμπιστοσύνη του κόσμου στο ΕΣΥ όμως είναι βασικό πρόβλημα», ανέφερε, προσθέτοντας ότι ζήτησε ανασκευή των σχετικών αναφορών.

Δωρεάν αισθητήρες μέτρησης για διαβητικούς τύπου 2

Στον σχεδιασμό για τη δωρεάν χορήγηση αισθητήρων μέτρησης γλυκόζης σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, αναφέρθηκε ο υπουργός, απαντώντας σε ερώτηση τηλεθεατή.

Όπως δήλωσε, στόχος είναι να προβλεφθεί η σχετική δαπάνη στον προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ για το 2027, σύμφωνα με τον σχεδιασμό που είχε ανακοινωθεί από τον πρωθυπουργό στη ΔΕΘ.

«Ο σκοπός μας είναι στον προϋπολογισμό του ’27 του ΕΟΠΥΥ να μπει αυτό για όλους», ανέφερε, παραπέμποντας στον σχεδιασμό για την κάλυψη των δικαιούχων.

Ραντεβού με γιατρούς και τηλεφωνική γραμμή 1566

Στις δυνατότητες που έχουν οι πολίτες για την αναζήτηση ραντεβού με γιατρούς μέσω της σχετικής εφαρμογής και της δωρεάν τηλεφωνικής γραμμής 1566, αναφέρθηκε ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Η τοποθέτησή του έγινε με αφορμή καταγγελία τηλεθεατή από τον Πειραιά, ο οποίος ανέφερε ότι δεν κατάφερε να βρει διαθέσιμο ραντεβού με δερματολόγο και τελικά απευθύνθηκε στον ιδιωτικό τομέα, πληρώνοντας 50 ευρώ.

Ο υπουργός υποστήριξε ότι οι πολίτες μπορούν να αναζητήσουν διαθέσιμα ραντεβού και σε γειτονικές περιοχές, εφόσον δεν υπάρχει διαθεσιμότητα στην περιοχή τους.

«Έχουμε φτιάξει δωρεάν τηλεφωνική γραμμή το 1566», σημείωσε, προσθέτοντας ότι μπορεί κάποιος να βρει διαθέσιμο γιατρό στο Μοσχάτο ή στη Γλυφάδα, εφόσον δεν υπάρχει άμεσα διαθέσιμο ραντεβού στον Πειραιά.

Προσλήψεις νοσηλευτών στο ΕΣΥ

Τις ελλείψεις νοσηλευτικού προσωπικού στο Εθνικό Σύστημα Υγείας αναγνώρισε ο υπουργός, χαρακτηρίζοντας το συγκεκριμένο ζήτημα ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα το σύστημα.

Όπως δήλωσε, έχουν υποβληθεί περίπου 28.000 αιτήσεις για θέσεις επικουρικού νοσηλευτικού προσωπικού και βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις με το υπουργείο Εσωτερικών, για τον αριθμό των θέσεων που θα εγκριθούν.

«Οι νοσηλευτές είναι μεγάλη έλλειψη», ανέφερε, προσθέτοντας ότι «το μεγάλο έλλειμμα του ΕΣΥ σήμερα είναι οι νοσηλευτές».

Ο κ. Γεωργιάδης, εξέφρασε την εκτίμηση ότι τους επόμενους μήνες θα μπορούσαν να προχωρήσουν αρκετές χιλιάδες προσλήψεις επικουρικού προσωπικού, διευκρινίζοντας ότι ο τελικός αριθμός θα εξαρτηθεί από τις σχετικές εγκρίσεις.

Δημοσιονομική ευελιξία και μέτρα για την ενεργειακή κρίση

Στις διαπραγματεύσεις με τις Βρυξέλλες για την εξασφάλιση μεγαλύτερου δημοσιονομικού χώρου αναφέρθηκε ο υπουργός, εκφράζοντας αισιοδοξία ότι το ελληνικό αίτημα θα βρει ανταπόκριση.

Όπως υποστήριξε, η Ελλάδα έχει ήδη εξασφαλίσει ευνοϊκές ρυθμίσεις λόγω της δημοσιονομικής διαχείρισης και εκτίμησε ότι θα υπάρξει περιθώριο συνεννόησης για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από την ενεργειακή κρίση.

«Εγώ είμαι αρκετά αισιόδοξος ότι η επιστολή του Μητσοτάκη, το αίτημα της Ελλάδας τελικά με κάποιον τρόπο θα γίνει δεκτό», ανέφερε.

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο μονομερών μέτρων, όπως η μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα, υποστήριξε ότι οι ευρωπαϊκοί δημοσιονομικοί κανόνες περιορίζουν τις δυνατότητες της κυβέρνησης.

«Αυτή τη στιγμή έχουμε εξαντλήσει το όριο δαπανών», δήλωσε, εξηγώντας ότι μια μείωση φόρου συνεπάγεται απώλεια εσόδων, η οποία θα πρέπει να καλυφθεί στο πλαίσιο των συμφωνημένων δημοσιονομικών ορίων.

Στεγαστικό πρόβλημα, κοινωνικές αντιδράσεις και άνοδος των αντισυστημικών κομμάτων

Τις κοινωνικές αντιδράσεις που καταγράφονται σε ευρωπαϊκές χώρες, με επίκεντρο μεταξύ άλλων το στεγαστικό πρόβλημα, σχολίασε ο Άδωνις Γεωργιάδης, αναφερόμενος στην Ισπανία, τη Γαλλία και την Πορτογαλία.

Ο υπουργός άσκησε κριτική στις αναφορές του Νίκου Ανδρουλάκη, στο ισπανικό μοντέλο στεγαστικής πολιτικής, επισημαίνοντας ότι εξακολουθούν να υπάρχουν αντιδράσεις στην Ισπανία για το ζήτημα της στέγασης.

Παράλληλα, απέδωσε τις κινητοποιήσεις στη Γαλλία, σε έναν συνδυασμό πολιτικών και κοινωνικών παραγόντων, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει προς το παρόν αντίστοιχο κίνδυνο, χωρίς να αποκλείει την εκδήλωση ανάλογων αντιδράσεων.

«Προσωπικά δεν πιστεύω ότι η Ελλάδα κινδυνεύει από αυτά, χωρίς να το αποκλείω κιόλας», δήλωσε.

Ερωτηθείς, μάλιστα, αν τα προβλήματα αυτά θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ενίσχυση των αντισυστημικών κομμάτων, απάντησε χαρακτηριστικά: «Βεβαίως μπορεί».

Η αναφορά στον Ηλία Κασιδιάρη

Στη συνέχεια, ο υπουργός εξέφρασε ανησυχία για την απήχηση που εξακολουθεί να έχει ο Ηλίας Κασιδιάρης, αναφερόμενος στη δημοφιλία του και στην προβολή του μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Ο κ. Γεωργιάδης χαρακτήρισε τον πρώην βουλευτή της Χρυσής Αυγής επικίνδυνο πολιτικό πρόσωπο, επικαλούμενος τις ιδέες του, τη συμπεριφορά του και τη διαδικτυακή απήχησή του.

«Δεν είναι αδιάφορος, δηλαδή κάνει ένα βίντεο, κάνει εκατοντάδες χιλιάδες views», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη απήχηση καθιστά το φαινόμενο πολιτικά ανησυχητικό.

Παράλληλα, σημείωσε ότι η κοινωνική οργή και η διάθεση για σύγκρουση αποτελούν παράγοντες που μπορούν να διατηρούν την απήχηση πιο ακραίων πολιτικών φωνών.

Οι αιχμές για τις απουσίες από τα γενέθλια της Νέας Δημοκρατίας

Ερωτηθείς για τα σχόλια που αφορούν τη συμπεριφορά του στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας και τις σχέσεις του με άλλα στελέχη, ο Άδωνις Γεωργιάδης, αρνήθηκε ότι έχει έρθει σε αντιπαράθεση με τον Νίκο Δένδια.

Η συζήτηση στράφηκε στις απουσίες από την εκδήλωση για τα γενέθλια της Νέας Δημοκρατίας, με τον υπουργό να υποστηρίζει ότι η παρουσία στις συγκεκριμένες εκδηλώσεις αποτελεί ένδειξη σεβασμού προς την παράταξη.

«Όταν κάποιος σε καλεί στα γενέθλιά του πρέπει να πας», δήλωσε, εξηγώντας ότι ο ίδιος επέλεξε να παραστεί παρά το ιδιαίτερα επιβαρυμένο πρόγραμμά του.

«Πιστεύω πάρα πολύ ότι στα γενέθλια της παράταξης πρέπει να είμαστε όλοι. Τελεία», πρόσθεσε.

Το ενδεχόμενο δημιουργίας κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά

Κλείνοντας τη συνέντευξη, ο υπουργός αναφέρθηκε στα σενάρια περί δημιουργίας νέου κόμματος από τον πρώην Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, τονίζοντας ότι δεν επιθυμεί να τοποθετείται διαρκώς για ένα ενδεχόμενο που δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα.

Παράλληλα, εξέφρασε τον σεβασμό του προς τον πρώην πρωθυπουργό και σημείωσε ότι η παρατεταμένη συζήτηση γύρω από το συγκεκριμένο σενάριο έχει ξεπεράσει, κατά την άποψή του, τα όρια.

«Θα ήθελα να μιλήσω με μεγάλο σεβασμό για τον πρώην πρωθυπουργό και πολύ αγαπημένο μου κ. Σαμαρά», ανέφερε.

«Είναι πάρα πολύ άκομψο να τοποθετούμαστε και να δημιουργούμε φασαρία για κάτι που δεν υπάρχει», πρόσθεσε, ξεκαθαρίζοντας ότι θα τοποθετηθεί επί του θέματος εφόσον υπάρξει επίσημη ανακοίνωση.

«Όταν ανακοινωθεί, μέχρι να ανακοινωθεί δεν με αφορά», κατέληξε.



Τα λόγια μεταξύ Βίσση και Καρβέλα που έφεραν το τέλος: Νίκο, το παράκανες - Ζεις μέσα στα πλούτη και τα κότερα κι εγώ έχω 7.000 στον λογαριασμό μου


Η συναυλία-τραύμα στο ΟΑΚΑ και τα €4 εκατ. ζημιά, τα 500 χιλιάρικα «δάνειο» και ο έκτος όρος ενός συμφωνητικού που δεν υπέγραψε ποτέ n Βίσση και ο Καρβέλας στα δικαστήρια

Τι απομένει από μια σχέση ζωής όταν σβήσουν ακόμα και οι τελευταίες νότες που την κρατούσαν ζωντανή; Στην περίπτωση της Άννας Βίσση και του Νίκου Καρβέλα, η απογραφή είχε δικηγόρους, εκατομμύρια ευρώ, δημόσιες κατηγορίες, λέξεις βαριές που δύσκολα μαζεύονται και μια μουσική κληρονομιά την οποία οι δύο δημιουργοί της καλούνται πλέον να διαχειριστούν από αντίπαλα στρατόπεδα.

Σαράντα πέντε και πλέον χρόνια κοινής διαδρομής δεν εξαφανίζονται μέσα σε λίγες ημέρες. Μπορούν, ωστόσο, να αποκτήσουν ένα τέλος τόσο βίαιο, ώστε να αλλάξει αναδρομικά ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο διαβάζει κανείς την ιστορία τους. Μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, η εικόνα έμοιαζε ακλόνητη. Στις 26 Σεπτεμβρίου, η Βίσση βρίσκεται στη σκηνή του Ολυμπιακού Σταδίου, στο απόγειο μιας εντυπωσιακής εμπορικής αναγέννησης. Στα 68 της, η γυναίκα που άλλαξε πολλές φορές την εικόνα της ελληνικής ποπ έχει καταφέρει κάτι που ελάχιστοι καλλιτέχνες πετυχαίνουν: να μετατρέψει την ίδια της τη διαδρομή σε γεγονός.

Ο κόσμος την αποθεώνει, τα φώτα σαρώνουν τις εξέδρες, οι οθόνες μεγεθύνουν κάθε της κίνηση, το σόου εντυπωσιακό, ένα υπερθέαμα με τεράστιες απαιτήσεις σε κόστος και τεχνογνωσία και σίγουρα πρωτοφανές για Ελληνα καλλιτέχνη. 95.000 άνθρωποι είναι εκεί μαζί της, φωνάζουν, τραγουδάνε, συγκινούνται, αλλά τελικά την προσοχή θα κλέψει μια άδεια θέση σε ένα κατά τα άλλα κατάμεστο στάδιο. Ελειπε ο άνθρωπός της, ο μέντοράς της, το άλλο της μισό. Στις κερκίδες των VIP με τους φίλους και τους καλεσμένους είναι όλοι εκεί εκτός από τον Νίκο Καρβέλα. Δεν έλειπε μόνο από τη σκηνή, όπως συνέβαινε παραδοσιακά σε κάθε συναυλία της, αλλά αυτή τη φορά παντελώς και από το στάδιο.


Ο Καρβέλας και η Βίσση στη σκηνή ερμηνεύουν τα αγαπημένα τους τραγούδια. Καλλιτεχνικοί βίοι παράλληλοι, που πλέον βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης

Ηταν φυσικά ζήτημα χρόνου να αποκαλυφθούν οι λόγοι αυτής της ηχηρής απουσίας, αφού πύκνωναν όχι μόνο τα ερωτηματικά, αλλά και οι φήμες. Χρειάστηκαν δέκα ημέρες μετά τον θρίαμβο του ΟΑΚΑ, ώστε η είδηση να ξεπεράσει και τις πιο μοχθηρές διαδόσεις, αφού οι δύο πρωταγωνιστές τοποθετήθηκαν δημόσια κάνοντας ξεκάθαρο ότι η μεταξύ τους ρήξη είναι οριστική και ανεπανόρθωτη - έχουν κηρύξει ανοιχτό πόλεμο. Και το πιο παράδοξο είναι ότι η ρήξη δεν προέκυψε από μια καλλιτεχνική διαφωνία για το επόμενο τραγούδι, τον επόμενο δίσκο ή την επόμενη σκηνική εμφάνιση. Τουλάχιστον όχι στην αρχή. Η αφορμή ήταν οικονομική. Η ουσία, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, πολύ βαθύτερη. Γιατί πίσω από τα χρήματα υπήρχε ένα ερώτημα που κανείς από τους δύο δεν είχε χρειαστεί να αντιμετωπίσει με τέτοια οξύτητα: Σε ποιον ανήκει μια κοινή καλλιτεχνική ζωή; Εκανε ο συνθέτης την τραγουδίστρια ή το αντίθετο; Θα υπήρχε Καρβέλας χωρίς τη Βίσση ή το αντίθετο; Εκανε η κότα το αυγό ή το αυγό την κότα; Το δικαστήριο έχει τον λόγο, αλλά ίσως μέχρι τότε να πρυτανεύσει η λογική και το κοινό καλλιτεχνικό συμφέρον. Ισως και όχι.

Η σπίθα που έγινε πυρκαγιά

Για να κατανοήσει κανείς πώς οδηγήθηκαν η Βίσση και ο Καρβέλας στη σημερινή σύγκρουση, πρέπει να επιστρέψει στην περίοδο κατά την οποία το επαγγελματικό περιβάλλον της τραγουδίστριας άρχισε να μεταβάλλεται. Η είσοδος της Δήμητρας Κούστα στη ζωή της Αννας δεν υπήρξε μια απλή κοσμική γνωριμία. Η στενή φιλία των δύο γυναικών εξελίχθηκε σε σχέση οικογενειακής οικειότητας, επισφραγίστηκε με κουμπαριά (η Αννα βάφτισε τον μικρό γιο του ζεύγους Κούστα) και απέκτησε σταδιακά ισχυρό επαγγελματικό αποτύπωμα.


Η Αννα Βίσση και η Δήμητρα Κούστα σε χαλαρές στιγμές

Η D&A Productions και στη συνέχεια η δισκογραφική Vission, επιχειρηματικές πρωτοβουλίες της Δήμητρας Κούστα, ανέλαβαν την παραγωγή και την οργάνωση των μουσικών εγχειρημάτων της Βίσση. Ενα νέο σύστημα συνεργατών, αποφάσεων και επιχειρηματικών προτεραιοτήτων διαμορφωνόταν γύρω από την τραγουδίστρια, η οποία απολάμβανε μία από τις πιο επιτυχημένες περιόδους της καριέρας της. Αρχικά, τίποτα δεν προμήνυε την έκρηξη. Ο Καρβέλας δεν φέρεται να είχε εκφράσει ουσιαστικές αντιρρήσεις για το νέο εγχείρημα, ενώ η προσωπική και καλλιτεχνική επικοινωνία του με την Αννα έδειχνε να διατηρείται.

Εκείνο όμως που στην αρχή έμοιαζε με μια φυσιολογική διεύρυνση του επαγγελματικού της περιβάλλοντος, στην πορεία απέκτησε διαφορετικό νόημα για τον συνθέτη. Η δική του δημόσια τοποθέτηση δεν περιορίστηκε σε μια διαφωνία για την αμοιβή του. Εθεσε ευθέως ζήτημα αισθητικής, αξιών και καλλιτεχνικού προσανατολισμού, στρέφοντας τα βέλη του προς τη νέα πραγματικότητα που είχε διαμορφωθεί γύρω από τη Βίσση.

Δεν ήθελε, όπως δήλωσε, τα τραγούδια του «να γίνονται αλατοπίπερο για κοσμικές εκδηλώσεις της οικονομικής ελίτ». Ηταν μια φράση με πολλούς αποδέκτες. Και, κυρίως, μια φράση που μετέφερε τη σύγκρουση από το πεδίο των οικονομικών διαπραγματεύσεων σε εκείνο της προσωπικής απογοήτευσης.

Ο Καρβέλας δεν αμφισβητούσε απλώς έναν τρόπο παραγωγής. Εμφανιζόταν να απορρίπτει την κατεύθυνση προς την οποία θεωρούσε ότι είχε κινηθεί η γυναίκα με την οποία μοιράστηκε σχεδόν ολόκληρη τη δημιουργική του ζωή. Η αναφορά του στους όψιμους φίλους και συνεργάτες της Αννας ήταν ακόμη πιο αποκαλυπτική.

Στη δική του αφήγηση, η νέα πραγματικότητα είχε αλλάξει τους όρους μιας σχέσης που επί δεκαετίες λειτουργούσε με έναν σχεδόν άγραφο κώδικα. Από την άλλη πλευρά, η Βίσση είχε κάθε λόγο να θεωρεί ότι η επαγγελματική της αυτονομία δεν μπορούσε να παραμένει επ’ αόριστον συνδεδεμένη με τις επιλογές και την έγκριση του πρώην συζύγου της. Ανάμεσα σε αυτές τις δύο αντιλήψεις άρχισε να ανοίγει το χάσμα.

Το γεγονός ότι εκείνη άλλαξε εντελώς τη σύνθεση της μπάντας που τη συνόδευε σταθερά στις ζωντανές της εμφανίσεις για πολλά χρόνια, αλλά και την αναίτια, όπως λέγεται, απομάκρυνση κάποιων ανθρώπων από το φιλικό της περιβάλλον έχει εδώ και καιρό γίνει αντικείμενο σχολιασμού στα κοσμικά πηγαδάκια, που αποδίδουν την αλλαγή πλεύσης στις παρέες της στη μονοπωλιακή σχεδόν σχέση που απέκτησε με το ισχυρό ζεύγος Κούστα.

Αυτό όμως δεν ήταν μέχρι τη συναυλία στο ΟΑΚΑ ζήτημα τριβής με τον Καρβέλα. Οι δημόσιοι ισχυρισμοί του, όμως, ότι «δεν είναι η Αννα που αγάπησε» ίσως ήταν χτύπημα κάτω από τη μέση, αφού ουσιαστικά ήταν σαν να σιγοντάριζε όσους εδώ και λίγο καιρό τής χρεώνουν αλαζονεία. Η Αννα σε κάθε περίπτωση έχει διαφορετική αφήγηση για τους λόγους της μεταξύ τους ρήξης, κατηγορώντας τον για λαϊκισμό και υποκρισία, αφού μέχρι και πριν από λίγο καιρό και όσο προετοιμάζονταν για τη συναυλία του αιώνα στο ΟΑΚΑ, ουδέποτε εκείνος έθεσε κάποια ένσταση για το «φαραωνικό υπερθέαμα» που επρόκειτο να συμβεί. Αντιθέτως, το μόνο θέμα του ήταν τα χρήματα που θα λάμβανε χάρη σε αυτό.

Τα έσοδα

Για πολλά χρόνια η οικονομική σχέση Βίσση και Καρβέλα στηριζόταν, πέρα από τα προβλεπόμενα πνευματικά δικαιώματα, και σε μια προφορική συμφωνία για πρόσθετη αμοιβή του συνθέτη από τις ζωντανές εμφανίσεις της τραγουδίστριας.

Σύμφωνα με όσα κυκλοφορούν από γνώστες του θέματος, στις συναυλίες του Καλλιμάρμαρου των προηγούμενων ετών οι δύο πλευρές είχαν μοιραστεί έσοδα που φέρονται να κυμαίνονταν από 400.000 έως 500.000 ευρώ για τον καθένα. Το ΟΑΚΑ, ωστόσο, θα αποδεικνυόταν μια εντελώς διαφορετική υπόθεση. Το ιδιαίτερα φιλόδοξο συναυλιακό πρότζεκτ άρχισε να γίνεται όλο και πιο μεγαλεπήβολο και ως εκ τούτου όλο και πιο κοστοβόρο.

Είχαν όμως ήδη μπει όλοι στον χορό και στήριζαν μέχρι κεραίας το καλλιτεχνικό όραμα της Βίσση, που θα έκανε κάτι μοναδικό όχι μόνο για την δική της καριέρα, αλλά και για την εγχώρια συναυλιακή ιστορία. «Για να στηθούν οι εναέριες κατασκευές με την Αννα να ίπταται πάνω από το κοινό, χρειάστηκε να έρθει ολόκληρο συνεργείο από την Αγγλία. Μετά χρειάστηκε ένα άλλο εξειδικευμένο team από το Βέλγιο, που ανέλαβε ένα άλλο μέρος της παραγωγής. Φωτισμοί, ήχοι, οθόνες, προσωπικό, μουσικοί, μηχανήματα, κι ένα σωρό μικρά και μεγάλα που χρειάζονται για μια τέτοια παραγωγή εκτόξευσαν τα κόστη στα ύψη. Ηταν πια αμφίβολο ότι θα μπορούσε να βγει το παραμικρό κέρδος, αλλά κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να κάνει πίσω», αναφέρει άνθρωπος που έζησε από κοντά τις προετοιμασίες εκείνης της περιόδου. Ο Καρβέλας υποστήριξε λοιπόν ότι είχε εξαρχής εκφράσει τις επιφυλάξεις του για την τεράστια αυτή παραγωγή και ότι υπήρχε συμφωνία για πρόσθετη αμοιβή του.

Η Βίσση παρουσίασε μια διαμετρικά αντίθετη εκδοχή. Σύμφωνα με τη δική της δημόσια καταγγελία, μόλις τρία 24ωρα πριν από τη σημαντικότερη συναυλία της καριέρας της, έμαθε ότι ο συνθέτης απαιτούσε την καταβολή 1,5 εκατ. ευρώ μέσα σε 24 ώρες.

Πληροφορίες μάλιστα λένε πως όταν του διεμηνύθη ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατό, αφού ήδη η συναυλία είχε ξεπεράσει κάθε μπάτζετ φτάνοντας στα περίπου 9 εκατ. ευρώ και ότι ούτε η Αννα θα λάμβανε την παραμικρή αμοιβή, η κουβέντα ξέφυγε από κάθε έλεγχο, με τον Καρβέλα να ωρύεται: «Ζεις μέσα στα πλούτη και τα κότερα και μου λες εμένα που έχω 7 χιλιάρικα στον λογαριασμό μου να μείνω απλήρωτος;».

Η Βίσση θεώρησε ότι υπερέβη τα όρια ο Καρβέλας: «Νίκο, το παράκανες, πέρασες την κόκκινη γραμμή». Υποστήριξε μάλιστα και δημοσίως ότι η οικονομική απαίτηση του πρώην συζύγου της συνοδεύτηκε από απειλές πως, αν δεν ικανοποιούνταν, εκείνος θα επιχειρούσε να τινάξει τη συναυλία στον αέρα, να τη διασύρει στα μέσα ενημέρωσης και να την καταστρέψει προσωπικά και καλλιτεχνικά. Κάτι που στην επόμενη δημόσια επιστολή του αρνήθηκε επίσης κατηγορηματικά.

Από εκείνο το σημείο και μετά, η διαφωνία έπαψε να αφορά αποκλειστικά αριθμούς. Είχε μετατραπεί σε μια σύγκρουση δύο ασύμβατων αφηγήσεων, με κάθε πλευρά να αμφισβητεί ευθέως την αλήθεια της άλλης. Και όταν δύο άνθρωποι που γνωρίζονται τόσο βαθιά αρχίζουν να αμφισβητούν δημόσια ο ένας την αξιοπιστία του άλλου, οι συνέπειες σπάνια περιορίζονται στο αρχικό αντικείμενο της διαφωνίας.


Το σημείο που οδήγησε στο αδιέξοδο δεν ήταν τελικά το ποσό. Ηταν μια ρήτρα που προέβλεπε ότι κανένα από τα δύο μέρη δεν θα μπορούσε να εκφραστεί δημόσια με απαξιωτικό τρόπο για το άλλο, με προβλεπόμενη χρηματική ποινή 50.000 ευρώ σε περίπτωση παραβίασης

Μ’ αυτά και με τ’ άλλα, σημασία έχει ότι η Αννα μπορεί να έζησε το όνειρό της, αλλά η συναυλία μπήκε μέσα και η λυπητερή έφτασε στα 4 εκατ. ευρώ ζημιές. Και αυτό μπορεί να μην αφορά τους καλλιτέχνες, αλλά πονά τους παραγωγούς.

Το συμφωνητικό

Πριν η αντιπαράθεση εκραγεί δημοσίως, υπήρξε προσπάθεια να περιοριστεί πίσω από τις κλειστές πόρτες των δικηγορικών γραφείων. Ενα συμφωνητικό έξι σημείων αποτέλεσε τη βάση των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στον Μιχάλη Δημητρακόπουλο, που εκπροσωπούσε τη Βίσση και τη Δήμητρα Κούστα, και στην Αρχοντούλα Παπαπαναγιώτου, δικηγόρο του Καρβέλα. Το κείμενο, σύμφωνα με τις πληροφορίες, μετακινήθηκε αρκετές φορές από το ένα γραφείο στο άλλο.

Οι δύο πλευρές φέρονται να είχαν καταλήξει σε συμφωνία για πέντε από τους έξι όρους, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής απαίτησης του συνθέτη, η οποία στο στάδιο εκείνο λέγεται ότι είχε αποτιμηθεί στα 700.000 ευρώ. Το σημείο που οδήγησε στο αδιέξοδο δεν ήταν τελικά το ποσό. Ηταν μια ρήτρα που προέβλεπε ότι κανένα από τα δύο μέρη δεν θα μπορούσε να εκφραστεί δημόσια με απαξιωτικό τρόπο για το άλλο, με προβλεπόμενη χρηματική ποινή 50.000 ευρώ σε περίπτωση παραβίασης.

Πρόκειται για κάτι σύνηθες σε αντίστοιχες διενέξεις με επώνυμους ανθρώπους ή επιχειρηματικά brands, που έχουν κάθε λόγο να θέλουν να λύνονται οι όποιες διαφωνίες ιδιωτικά χωρίς να γίνονται δημόσιο θέαμα και θέμα, συμπεριλαμβανομένης και της Βίσση που ήθελε το ζήτημα να λήξει εκεί, εφόσον οικονομικά τουλάχιστον είχε βρεθεί λύση. Ο Καρβέλας, όμως, το πήρε στραβά και το εξέλαβε ως απόπειρα φίμωσης. Η συμφωνία δεν ολοκληρώθηκε. Η συνέχεια δόθηκε στις οθόνες μας. Η πρώτη σκληρή δημόσια τοποθέτηση του Καρβέλα άνοιξε έναν κύκλο ανακοινώσεων που έμοιαζαν να γράφονται όχι μόνο για να απαντήσουν σε όσα είχαν προηγηθεί, αλλά και για να ακυρώσουν οριστικά τη δυνατότητα επιστροφής στην προηγούμενη σχέση.

Ο συνθέτης μίλησε για συντριβή. Η Βίσση απάντησε με μια φράση που συμπύκνωσε ολόκληρη τη δική της συναισθηματική θέση: «Εσύ μιλάς για συντριβή. Εγώ μιλάω για ντροπή». Στην ανακοίνωσή της περιέγραψε την ψυχολογική πίεση που, όπως ισχυρίστηκε, δέχθηκε λίγο πριν από το ΟΑΚΑ. Αναφέρθηκε στον άνθρωπο που θεωρούσε φίλο, συνεργάτη και οικογένειά της και δεν έκρυψε το σοκ της για όσα πίστευε ότι είχε ανακαλύψει σχετικά με τη συμπεριφορά του. «Γινόταν πόλεμος νεύρων. Στο παρά πέντε της εμφάνισής της κι ενώ εκείνη έπρεπε να είναι συγκεντρωμένη στις πρόβες, δεχόταν τρομερή πίεση από τον Καρβέλα. Το κλίμα ήταν εκρηκτικό», αναφέρει πηγή του περιβάλλοντός τους.

Η πιο επώδυνη παραδοχή της, ωστόσο, δεν αφορούσε τα χρήματα, ούτε τη συναυλία. Ηταν η σκέψη ότι τον άνθρωπο που πίστευε πως γνώριζε τόσα χρόνια ίσως να μην τον είχε γνωρίσει ποτέ. Η Αννα προχώρησε ακόμη περισσότερο, αποκαλύπτοντας προσωπικές οικονομικές πτυχές της σχέσης τους. Ανάμεσά τους, ένα ποσό 500.000 ευρώ, το οποίο, όπως υποστήριξε, είχε δοθεί ως δάνειο στον Καρβέλα με τη συνδρομή του Γιάννη Κούστα.

Ο συνθέτης διέψευσε ότι είχε λάβει δάνειο από τον γνωστό εφοπλιστή, ενώ απέρριψε και τις καταγγελίες για απειλές. Η δημόσια αντιπαράθεση είχε πλέον συμπαρασύρει πρόσωπα, οικονομικές συναλλαγές και περιστατικά που μέχρι τότε ανήκαν στην ιδιωτική σφαίρα. Και όσο πλήθαιναν οι αποκαλύψεις, τόσο γινόταν σαφές ότι η επόμενη μέρα δεν θα μπορούσε να μοιάζει με καμία από τις προηγούμενες.

Αιχμηρή αναφορά

Ο Νίκος Καρβέλας δεν περιορίστηκε στην υπεράσπιση της δικής του εκδοχής. Στη δεύτερη μακροσκελή δήλωσή του επιτέθηκε στον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε η συναυλία, αμφισβήτησε τις επιλογές της Αννας και της Δήμητρας Κούστα και διατύπωσε με απόλυτο τρόπο την άποψή του για το μέλλον της συνεργασίας τους.

Κατά τον ίδιο, η Βίσση με τις επιλογές και τη συμπεριφορά της έθεσε τον εαυτό της εκτός πλαισίου οποιασδήποτε μελλοντικής καλλιτεχνικής τους σύμπραξης.

Το μήνυμα ολοκληρώθηκε με μια αιχμηρή αναφορά στους χρηματικούς και μουσικούς πόρους, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η οικονομική ισχύς του νέου περιβάλλοντος της τραγουδίστριας δεν είναι αρκετό για να υποκαταστήσει τη δημιουργική συμβολή του.

Λίγο αργότερα, η σύγκρουση απέκτησε πολύ πιο συγκεκριμένη διάσταση. Εγινε γνωστό ότι στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, ο Καρβέλας ανακάλεσε από την Αυτοδιαχείριση την εξουσία διαχείρισης των δικαιωμάτων ζωντανής δημόσιας εκτέλεσης του συνόλου των μουσικών του έργων.

Η νομική ανακοίνωση που ακολούθησε διευκρίνισε ότι ο συνθέτης διατηρεί πλέον ο ίδιος, σε ατομική βάση, την αρμοδιότητα αδειοδότησης της ζωντανής εκτέλεσης των τραγουδιών του, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχει ερμηνεύσει η Βίσση. Η ανάκληση δεν αφορά όλες τις μορφές εκμετάλλευσης των έργων του, καθώς άλλες κατηγορίες δικαιωμάτων παραμένουν στην Αυτοδιαχείριση. Για την Αννα, ωστόσο, η πρακτική σημασία της απόφασης είναι τεράστια. Περισσότερα από 400 τραγούδια που έχει ερμηνεύσει φέρουν την υπογραφή του Καρβέλα. Τραγούδια που αποτελούν όχι απλώς το ρεπερτόριό της, αλλά τη ραχοκοκαλιά μιας καριέρας δεκαετιών. Πλέον, για τη ζωντανή εκτέλεσή τους απαιτείται αδειοδότηση από τον ίδιο τον δημιουργό, σύμφωνα με το καθεστώς που ανακοίνωσε η νομική του εκπροσώπηση.

Αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι η Βίσση έχει αποκλειστεί οριστικά από το να τα ερμηνεύει. Σημαίνει, όμως, ότι το ζήτημα της άδειας μεταφέρεται απευθείας στον άνθρωπο με τον οποίο βρίσκεται σε ανοιχτή σύγκρουση. Κάποτε, ο Καρβέλας έγραφε τραγούδια γνωρίζοντας ότι η Αννα θα τους έδινε φωνή. Σήμερα, η Αννα βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο να χρειάζεται την έγκρισή του για να τα ξανατραγουδήσει στη σκηνή.

Η ειρωνεία αυτής της αντιστροφής είναι σχεδόν δραματουργική. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον και η πληροφορία ότι η Αννα Βίσση απευθύνθηκε πριν από λίγες μέρες στον στιχουργό Νίκο Γρίτση ζητώντας του να της γράψει τραγούδια, την περίοδο που άρχισε ο πόλεμος με τον Καρβέλα, κάτι που δήλωσε ο ίδιος ο στιχουργός σε συνέντευξή του. Η κίνηση έχει μια σημασία που ξεπερνά την αναζήτηση νέου υλικού, αφού ουσιαστικά δείχνει τις προθέσεις της να προετοιμάσει το επόμενο δημιουργικό της βήμα, σε μια στιγμή που η μέχρι πρότινος αυτονόητη μουσική της σταθερά έχει πάψει να είναι δεδομένη. Δεν είναι, άλλωστε, εύκολο να αναζητάς νέο συνθέτη όταν ο προηγούμενος δεν υπήρξε απλώς ένας επαγγελματικός συνεργάτης, αλλά ο άνθρωπος που συνέβαλε αποφασιστικά στη διαμόρφωση της καλλιτεχνικής σου ταυτότητας.

Η Βίσση έχει αποδείξει ότι μπορεί να επανεφευρίσκει τον εαυτό της, να συνομιλεί με διαφορετικές γενιές και να ανανεώνει τη σκηνική της παρουσία. Αυτό που καλείται τώρα να αντιμετωπίσει είναι κάτι διαφορετικό: το ενδεχόμενο μιας νέας δημιουργικής περιόδου χωρίς τον συνθέτη που επί δεκαετίες υπήρξε το σταθερότερο σημείο αναφοράς της. Και για τον Καρβέλα, όμως, η επόμενη μέρα δεν είναι απλή.

Η μουσική του είναι βαθιά ταυτισμένη με τη φωνή της Αννας. Οι επιτυχίες τους γεννήθηκαν μέσα από μια συνάντηση δύο προσωπικοτήτων, της οποίας η καλλιτεχνική χημεία δεν μπορεί να μεταφερθεί αυτούσια σε οποιαδήποτε άλλη συνεργασία. Ο ένας μπορεί να συνεχίσει χωρίς τον άλλο. Το αν μπορούν να αναπαράγουν χωριστά όσα δημιούργησαν μαζί είναι ένα εντελώς διαφορετικό ερώτημα. Λέγεται μάλιστα ότι άνθρωποι από το κοντινό περιβάλλον τους προσπαθούν να στήσουν γέφυρες, αλλά προς το παρόν τουλάχιστον η κατάσταση είναι έκρυθμη και οι πληγές νωπές.

Στο μεταξύ, οι δικηγόροι έχουν αναλάβει τον δικό τους ρόλο σε μια ιστορία που ξεκίνησε με μουσική και συνεχίζεται με νομικά επιχειρήματα. Ο Μιχάλης Δημητρακόπουλος, εκπροσωπώντας τη Βίσση, επέμεινε στην αλήθεια των όσων κατήγγειλε η τραγουδίστρια και προανήγγειλε τη δυνατότητα προσκόμισης αποδεικτικών στοιχείων για τα οικονομικά ζητήματα. Παράλληλα, ανακοίνωσε τη συνειδητή απόφαση της πλευράς της να μην εμπλακεί σε περαιτέρω δημόσιες αντιπαραθέσεις. Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι η υπόθεση έχει κλείσει.

Οι ενδεχόμενες οικονομικές αξιώσεις, οι διαφωνίες γύρω από τις παλαιότερες συναλλαγές και κυρίως η διαχείριση των δικαιωμάτων των τραγουδιών συνθέτουν ένα σύνθετο πεδίο πιθανών νέων αντιπαραθέσεων. Στο παρασκήνιο έχει διατυπωθεί ακόμη και το σενάριο να επιχειρήσει ο Γιάννης Κούστας την εξαγορά δικαιωμάτων από τον Καρβέλα, ώστε να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη παρουσία του συγκεκριμένου ρεπερτορίου στις μελλοντικές εμφανίσεις της Βίσση. Πρόκειται, προς το παρόν, για ένα ενδεχόμενο αν και με δεδομένη τη σφοδρότητα της σύγκρουσης τίποτα δεν προεξοφλεί ότι ο συνθέτης θα ήταν διατεθειμένος να συναινέσει. Η υπόθεση έχει πια ξεφύγει από τη λογική μιας οικονομικής διευθέτησης.


Ο εφοπλιστής Γιάννης Κούστας με τη σύζυγό του Δήμητρα Μέρμηγκα-Κούστα στην παρουσίαση του βιβλίου «Ενα ρουμπίνι στο μέρος της καρδιάς» του Κώστα Καίσαρη στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία», τον Ιανουάριο του 2026

Η Αννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας υπήρξαν κάτι πολύ περισσότερο από ένα επιτυχημένο καλλιτεχνικό ζευγάρι.

Ηταν δύο προσωπικότητες που έζησαν μαζί την επιτυχία, τον έρωτα, τον χωρισμό, τη φιλία, τις ανατροπές και τις διαδοχικές μεταμορφώσεις μιας ολόκληρης εποχής. Κατάφεραν μάλιστα κάτι σπάνιο: να διατηρήσουν τη δημιουργική τους σχέση ακόμη και όταν η προσωπική τους ζωή είχε ακολουθήσει διαφορετικούς δρόμους.

Για δεκαετίες, η ιστορία τους έμοιαζε να επιβεβαιώνει ότι υπάρχουν δεσμοί που μπορούν να επιβιώσουν από το τέλος ενός γάμου, από τις αλλαγές των χρόνων και από τις αναπόφευκτες αποστάσεις που δημιουργεί η ζωή. Ισως γι’ αυτό η σημερινή ρήξη προκαλεί τόσο μεγάλη εντύπωση.

Δεν είναι μόνο η ένταση των καταγγελιών, ούτε τα ποσά που αναφέρονται, ούτε η εμπλοκή του ζεύγους Κούστα. Είναι κυρίως το γεγονός ότι δύο άνθρωποι που επί δεκαετίες εμφανίζονταν να καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλο χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσουν πολλά, σήμερα αδυνατούν να συμφωνήσουν ακόμη και για τα γεγονότα που τους οδήγησαν εδώ.

Αδύνατη η συμφιλίωση

Ο Καρβέλας δηλώνει ότι η Αννα επέλεξε έναν δρόμο στον οποίο δεν υπάρχει πλέον χώρος για εκείνον. Η Βίσση περιγράφει έναν άνθρωπο που, όπως υποστηρίζει, την πλήγωσε βαθιά σε μία από τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής της. Το αν θα υπάρξει κάποτε συμφιλίωση είναι αδύνατον να προβλεφθεί. Εξίσου άγνωστο παραμένει αν η σύγκρουση θα οδηγηθεί σε μια συνολική νομική διευθέτηση ή θα εξελιχθεί σε μια μακρόχρονη αντιδικία. Υπάρχει, όμως, μια τελευταία αντίφαση που δύσκολα μπορεί να προσπεράσει κανείς.

Ο άνθρωπος που έγραψε τις μεγαλύτερες επιτυχίες της Αννας Βίσση είναι σήμερα εκείνος που διεκδικεί τον αποκλειστικό έλεγχο της αδειοδότησης της ζωντανής εκτέλεσής τους. Και η γυναίκα που τους έδωσε φωνή βρίσκεται μπροστά στην πιθανότητα να πρέπει να χτίσει ένα νέο μουσικό κεφάλαιο χωρίς τη δημιουργική παρουσία του.

Στην πραγματικότητα, η πιο οδυνηρή πλευρά αυτής της ιστορίας δεν είναι ότι τελειώνει μια συνεργασία. Είναι ότι οι δύο πρωταγωνιστές της μοιάζουν αποφασισμένοι να υπερασπιστούν ο καθένας τη δική του εκδοχή για όσα έζησαν μαζί. Και ίσως αυτό να είναι το πιο δύσκολο τέλος για μια σχέση ζωής: όχι να πάψεις να αγαπάς τον άλλον, αλλά να μη συμφωνείς πια ούτε για το τι υπήρξε ανάμεσά σας. Η τελευταία πράξη πάντως δεν έχει γραφτεί ακόμα. Μόνο που για πρώτη φορά μετά από 40 χρόνια, η Αννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας δεν φαίνεται να γράφουν πια το ίδιο έργο.

Φωτογραφίες: NDP photos, Studio Panoulis

Διονύσης Θανάσουλας
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Μαρινάκης: Τι είπε για την ενεργειακή ανθεκτικότητα της χώρας και την πρωτοβουλία «Rebrain Greece»


Ο Παύλος Μαρινάκης ξεκινώντας την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών την Δευτέρα (12/10) ανέφερε ότι «η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε αποκλειστικά για την Ελλάδα το αίτημα του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για επέκταση του πεδίου εφαρμογής της υφιστάμενης εθνικής ρήτρας διαφυγής ώστε να καλύπτει και μέτρα που ενισχύουν την ενεργειακή ανθεκτικότητα της χώρας».

Παράλληλα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τόνισε ότι «η εξέλιξη αυτή ανοίγει τον δρόμο για την υλοποίηση νέων επενδύσεων οι οποίες αναμένονται να προσεγγίσουν το 1 δισ. ευρώ έως το 2028 και θα χρηματοδοτηθούν από εθνικούς πόρους. Πρόκειται για καίριας σημασίας έργα τα οποία θα συνδράμουν ουσιαστικά στη μείωση του κόστους ενέργειας, στην ενίσχυση της ενεργειακής αυτονομίας της χώρας και στη θωράκισή της απέναντι σε διεθνείς κρίσεις».

Ο κ. Μαρινάκης επεσήμανε πως η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «έχει ιδιαίτερη πολιτική και οικονομική σημασία. Επιβεβαιώνει ότι η Ελλάδα είναι μία ισχυρή και αξιόπιστη χώρα που θέτει στόχους, τους πετυχαίνει και πρωταγωνιστεί στη διαμόρφωση των ευρωπαϊκών αποφάσεων».

Ανέφερε στη συνέχεια ότι «οι κινητές μονάδες υγείας είναι μια πρωτοβουλία καθοριστικής σημασίας καθώς φέρνουν τις υπηρεσίες υγείας κοντά στους ανθρώπους που δυσκολεύονται να έχουν εύκολη πρόσβαση στις υγειονομικές δομές, προσφέροντας δωρεάν φροντίδα και προληπτικό έλεγχο».

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναφέρθηκε στη συνέχεια στις δράσεις για την αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας, την επιστροφή εξειδικευμένων Ελλήνων του εξωτερικού, τη στήριξη της δημόσιας εκπαίδευσης και την αύξηση των διαθέσιμων θέσεων σε βρεφονηπιακούς σταθμούς.

Στο πεδίο της πρόληψης, περισσότερες από 70.000 επισκέψεις έχουν πραγματοποιήσει οι Κινητές Ομάδες Υγείας (ΚΟΜΥ) σε όλη τη χώρα, εκ των οποίων 15.500 κατ’ οίκον και 54.500 σε σταθερά σημεία της κοινότητας, καλύπτοντας σχεδόν το 50% της επικράτειας. Παράλληλα, στο πλαίσιο της Εθνικής Δράσης κατά της Παιδικής Παχυσαρκίας, που υλοποιείται σε συνεργασία με τη UNICEF, περισσότερες από 2.000 οικογένειες έλαβαν δωρεάν διατροφική συμβουλευτική, ενώ το 80% των παιδιών που συμμετείχαν και ήταν υπέρβαρα ή παχύσαρκα απέκτησε φυσιολογικό βάρος. Στόχος είναι η μείωση του ποσοστού παχυσαρκίας στα παιδιά από 37,5% το 2019 σε 24,5% έως το 2030, με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να αναγνωρίζει τον ρόλο της Ελλάδας στην εφαρμογή αποτελεσματικών παρεμβάσεων.

Ο κ. Μαρινάκης αναφέρθηκε, επίσης, στην πρωτοβουλία «Rebrain Greece», η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 28 Νοεμβρίου στο Μόναχο, με στόχο τη σύνδεση Ελλήνων επαγγελματιών υψηλής εξειδίκευσης που εργάζονται στο εξωτερικό με επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Στις έξι προηγούμενες δράσεις συμμετείχαν περισσότεροι από 9.500 επαγγελματίες, οι οποίοι ήρθαν σε επαφή με 120 μεγάλες επιχειρήσεις. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, την περίοδο 2010-2024 έφυγαν από τη χώρα 773.000 Έλληνες πολίτες, ενώ 473.000 επέστρεψαν, στοιχεία που αναδεικνύουν τη σημασία των πρωτοβουλιών για την ενίσχυση των δεσμών με την ελληνική αγορά εργασίας.

Σχετικά με την εκπαίδευση, υπογράμμισε ότι η πρόσβαση όλων των παιδιών στο σχολείο, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας τους, αποτελεί προτεραιότητα της κυβέρνησης. Όπως ανέφερε, περίπου το 95% των σχολικών τμημάτων λειτουργεί με έως 25 μαθητές, ενώ για τη φετινή σχολική χρονιά εγκρίθηκαν σχεδόν 4.100 ολιγομελή τμήματα Λυκείου, ακόμη και με τέσσερις έως έξι μαθητές σε νησιωτικές και ορεινές περιοχές. Στόχος είναι να διασφαλιστεί ότι οι μαθητές θα έχουν πρόσβαση στις ομάδες προσανατολισμού και τις ειδικότητες χωρίς να χρειάζεται να μετακινηθούν σε άλλες περιοχές. Παράλληλα, τα τελευταία επτά χρόνια πραγματοποιήθηκαν περίπου 53.000 μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών, ενώ οι προσλήψεις αναπληρωτών έχουν φτάσει τις 40.000 και αναμένεται να ανέλθουν στις 45.000 έως τον Μάιο. Στο πεδίο των υποδομών, έχουν ανακαινιστεί 669 σχολεία, με στόχο να φτάσουν τα 2.000 έως το καλοκαίρι του 2028, ενώ περισσότερα από 500 σχολεία προγραμματίζεται να ανακαινιστούν το καλοκαίρι του 2027 μέσω του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου». Επιπλέον, προβλέφθηκε για πρώτη φορά προϋπολογισμός 7,45 εκατ. ευρώ για τη δημιουργία φοιτητικής εστίας στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.

Ολοκληρώνοντας, αναφέρθηκε στις αλλαγές που προωθούνται για τη λειτουργία των βρεφικών, παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών, με στόχο την αύξηση των διαθέσιμων θέσεων και την καλύτερη εξυπηρέτηση των οικογενειών. Με τη νέα ρύθμιση, το ηλικιακό όριο μετάβασης από τον βρεφικό στον παιδικό σταθμό μειώθηκε από τα 2,5 στα 2 έτη, ενώ στην Αττική και την Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης προβλέπεται δυνατότητα εγγραφής παιδιών έως και 15% πάνω από την εγκεκριμένη δυναμικότητα, έναντι 10% που ισχύει γενικά. Οι παρεμβάσεις αποσκοπούν στην αξιοποίηση των υφιστάμενων υποδομών και στην αντιμετώπιση της αυξημένης ζήτησης, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα.



Σιακαντάρης: Ντροπή που δεν καταδίκασαν από την ΕΛΑΣ το άρθρο Καρτερού για τον Ανδρουλάκη


Την πλήρη διαφωνία του με το άρθρο του Θανάση Καρτερού, του στενού συνεργάτη του Αλέξη Τσίπρα, στο οποίο έθετε το ερώτημα «τελικά ο Ανδρουλάκης είναι βλάκας;» διατύπωσε με ανάρτησή του στο Facebook ο Γιώργος Σιακαντάρης.

O εκ των συντακτών του μανιφέστου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, γράφει ότι «με θλίβει όμως το γεγονός πως πολλοί που υποστηρίζουν την ΕΛΑΣ, όπως και εγώ, θεώρησαν πολιτικά σκόπιμο, όχι μόνο να μη πουν λέξη καταδίκης, αλλά και να αναρτήσουν αυτό το άρθρο που ο αρθρογράφος του Θανάσης Καρτερός αναρωτιέται αν "τελικά ο Ανδρουλάκης είναι βλάκας;"».

«Καμία κομματική και πολιτική σκοπιμότητα δεν θα μου υπαγόρευε να μη πάρω θέση επί του θέματος. Δεν αφορά εμένα, αλλά το γεγονός πως έτσι πουθενά δεν θα βγούμε όλοι μας με τέτοια δημοσιεύματα. Στον προφορικό λόγο επιτρέπονται τα ολισθήματα, στον γραπτό όμως με τίποτα δεν πρέπει να επιτρέπεται κάτι τέτοιο», προσθέτει ο Γιώργος Σιακαντάρης.

Η ανάρτηση του Γιώργου Σιακαντάρη:

«Καλώς καταδίκασαν όσοι από το ΠΑΣΟΚ καταδίκασαν την επαίσχυντη και σεξιστική επίθεση Κωνσταντόπουλου στην Άννα Παπαδοπούλου. Και κακώς κρύφτηκαν κάποιοι άλλοι. Με θλίβει όμως το γεγονός πως πολλοί που υποστηρίζουν την ΕΛΑΣ, όπως και εγώ, θεώρησαν πολιτικά σκόπιμο, όχι μόνο να μη πουν λέξη καταδίκης, αλλά και να αναρτήσουν αυτό το άρθρο που ο αρθρογράφος του Θανάσης Καρτερός αναρωτιέται αν «τελικά ο Ανδρουλάκης είναι βλάκας;». Τι ντροπή! Καμία κομματική και πολιτική σκοπιμότητα δεν θα μου υπαγόρευε να μη πάρω θέση επί του θέματος. Δεν αφορά εμένα, αλλά το γεγονός πως έτσι πουθενά δεν θα βγούμε όλοι μας με τέτοια δημοσιεύματα. Στον προφορικό λόγο επιτρέπονται τα ολισθήματα, στον γραπτό όμως με τίποτα δεν πρέπει να επιτρέπεται κάτι τέτοιο. Διαφορετικά να μην απορούμε που οι νέοι ακούν πολιτική και τρέχουν να κρυφτούν σαν να βλέπουν τον Φρέντυ Κρούγκερ από το Δρόμο με τις λεύκες.



Ζελένσκι: Ο Πούτιν δεν διαβάζει τις αναρτήσεις του Τραμπ στο Truth Social – Εάν η Ρωσία δεν σταματήσει τις επιθέσεις, θα απαντήσουμε


Μιλώντας μέσω βιντεοκλήσης στο Φόρουμ Ασφαλείας της Βαρσοβίας, ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολόντιμιρ Ζελένσκι, σχολίασε με καυστικό τρόπο τις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ περί «ενεργειακής εκεχειρίας», αποκαλύπτοντας ότι η Ρωσία όχι μόνο δεν σταμάτησε τις επιθέσεις, αλλά έπληξε κρίσιμες ενεργειακές υποδομές αμέσως μετά την αμερικανική ανακοίνωση.

«Ο Πούτιν δεν διαβάζει Truth Social»

Σχολιάζοντας τη «ξαφνική αλλά πολύ σημαντική», όπως τη χαρακτήρισε, διακήρυξη του Αμερικανού Προέδρου κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, ο Ζελένσκι, όπως μεταδίδει το Guardian, επεσήμανε ότι η Ρωσία συνεχίζει να επιτίθεται στην Ουκρανία, σημειώνοντας με νόημα πως ο Βλαντιμίρ Πούτιν «δεν διαβάζει Truth Social», την πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης του Τραμπ.

Ο Ουκρανός Πρόεδρος εξήγησε ότι το Κίεβο «υποστήριξε αμέσως» την ιδέα της εκεχειρίας του Τραμπ, υπενθυμίζοντας ότι η ουκρανική κυβέρνηση είχε προτείνει παρόμοια μέτρα νωρίτερα φέτος.

Όπως τόνισε, η Ουκρανία διαθέτει μόλις ένα διυλιστήριο πετρελαίου και εξαρτάται άμεσα από τις εισαγωγές και τη διεθνή βοήθεια για την ενεργειακή της ασφάλεια, αντιμετωπίζοντας καθημερινές διακοπές ρεύματος λόγω των ρωσικών πληγμάτων στις υποδομές της.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Ζελένσκι αποκάλυψε ότι οι ουκρανικές δυνάμεις δεν πραγματοποίησαν πλήγματα κατά ρωσικών διυλιστηρίων κατά τη διάρκεια της νύχτας, την ίδια ώρα όμως που ένας ρωσικός πύραυλος έπληξε εγκατάσταση παραγωγής φυσικού αερίου στην Ουκρανία.

«Αμέσως μετά την ανάρτηση, η Ρωσία εξαπέλυσε στοχευμένο πλήγμα σε σταθμό ηλεκτροπαραγωγής στο Χάρκοβο, προκαλώντας περαιτέρω ζημιές στο ενεργειακό μας σύστημα», δήλωσε ο Ζελένσκι, σημειώνοντας ότι η χώρα του βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα κύμα κλιμακούμενων επιθέσεων ενόψει του χειμώνα.

Στην ΕΛΑΣ ο Βασίλης Κόκκαλης: «Προσέρχομαι σε αυτή την προσπάθεια χωρίς αξιώσεις για θέσεις ή αξιώματα»


Ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλης Κόκκαλης ανακοίνωσε την ένταξή του στην Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, όπως αναμενόταν να κάνει σήμερα.

Ο κ. Κόκκαλης παραιτήθηκε από καιρό από τη βουλευτική του έδρα στη Λάρισα, κατά το παράδειγμα του Αλέξη Τσίπρα, αναπτύσσοντας έκτοτε εθελοντική δράση στο πεδίο της προστασίας των καταναλωτών, στον νομό του.

Με ανάρτησή του το πρωί της Δευτέρας 12 Οκτωβρίου ανακοίνωσε πως εντάχθηκε πλέον στο νέο κόμμα του πρώην πρωθυπουργού.

Η ανάρτηση του Βασίλη Κόκκαλη

Πριν από τρεις μήνες πήρα την απόφαση να παραιτηθώ από το βουλευτικό αξίωμα και να παραδώσω την έδρα μου. Ήταν μια απόφαση που υπαγορεύτηκε από την ανάγκη να παραμείνω συνεπής απέναντι στους πολίτες που με εμπιστεύθηκαν και στις πολιτικές μου πεποιθήσεις. Είχα τότε επισημάνει την ανάγκη για μια νέα πολιτική αρχή, με αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στους δημοκρατικούς θεσμούς, διαφάνεια, λογοδοσία και τη συγκρότηση ενός ευρύτερου προοδευτικού μετώπου.

Σήμερα, με την ίδια αντίληψη για την πολιτική και τη δημόσια ευθύνη, αποφασίζω να συμμετάσχω στην Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, την ΕΛΑΣ, που συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα.

Με τον Αλέξη Τσίπρα συνεργαστήκαμε σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για τη χώρα. Η πολιτική εμπιστοσύνη που αναπτύχθηκε μέσα από εκείνη τη συνεργασία υπήρξε καθοριστική και για την επιλογή μου, το 2019, να συμπορευτώ μαζί του. Γνωρίζω τις δυνατότητές του και πιστεύω ότι μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη συγκρότηση μιας αξιόπιστης προοδευτικής κυβερνητικής πρότασης.

Η χώρα βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με σοβαρά κοινωνικά, οικονομικά και θεσμικά προβλήματα. Η ακρίβεια εξαντλεί τα εισοδήματα, η ύπαιθρος ερημώνει, ο πρωτογενής τομέας δοκιμάζεται και η εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα υποχωρεί. Η κατάσταση αυτή απαιτεί συγκεκριμένες πολιτικές απαντήσεις, με ρεαλισμό, σχέδιο και κοινωνική ευαισθησία.

Γνωρίζω καλά, μέσα από την πολιτική και επαγγελματική μου διαδρομή, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες και τα νοικοκυριά. Ειδικά στη Θεσσαλία, οι συνέπειες των φυσικών καταστροφών, η ανασφάλεια στην παραγωγή και η αγωνία για το αύριο παραμένουν καθημερινή πραγματικότητα για χιλιάδες συμπολίτες μας. Θεωρώ ότι η νέα αυτή πολιτική προσπάθεια μπορεί να δώσει χώρο στη συνεργασία ανθρώπων με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, που συμφωνούν στην ανάγκη μιας δικαιότερης κοινωνίας, μιας παραγωγικής οικονομίας και ενός κράτους που λειτουργεί με κανόνες, προστατεύει τους πολίτες και λογοδοτεί.

Προσέρχομαι σε αυτή την προσπάθεια χωρίς αξιώσεις για θέσεις ή αξιώματα. Με την εμπειρία που απέκτησα από τη συμμετοχή μου στην κυβέρνηση, την κοινοβουλευτική μου θητεία και την καθημερινή επαφή μου με την κοινωνία, επιθυμώ να συμβάλω στη διαμόρφωση συγκεκριμένων και εφαρμόσιμων πολιτικών προτάσεων.

Η σχέση μου με τους πολίτες της Λάρισας παραμένει σταθερό σημείο αναφοράς. Σε αυτούς λογοδοτώ και δίπλα τους θα συνεχίσω να βρίσκομαι. Η απόφαση για τη συμμετοχή μου στην ΕΛ.Α.Σ. αποτελεί συνέχεια όσων δημόσια υποστήριξα όταν αποχώρησα από τη Βουλή. Με την ίδια συνέπεια θα συνεχίσω να εργάζομαι για όσα πιστεύω.

Η πορεία του Βασίλη Κόκκαλη

Ο Βασίλης Κόκκαλης το 2015 εκλέχτηκε πρώτη φορά βουλευτής με τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Στον πρώτο ανασχηματισμό της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα στις 5 Νοεμβρίου 2016 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Στις 14 Ιανουαρίου 2019, διεγράφη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 εκλέχθηκε βουλευτής Λάρισας με τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Τον Ιούλιο του 2026 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - Π.Σ. και παραιτήθηκε από το βουλευτικό αξίωμα.

Μήνυση Παπαδοπούλου κατά Κωνσταντόπουλου για εξύβριση και απειλή μετά τον καβγά τους on air


Λίγες ημέρες μετά την έντονη αντιπαράθεση που είχαν στον τηλεοπτικό αέρα, η Άννα Παπαδοπούλου κατέθεσε μήνυση εις βάρος του Δημήτρη Κωνσταντόπουλου για τα αδικήματα της εξύβρισης και της απειλής

Η Άννα Παπαδοπούλου, δικηγόρος και αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, κατέθεσε σήμερα, Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026, ενώπιον της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών έγκληση σε βάρος του πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και νυν γραμματέα αυτο-οργάνωσης Δημήτρη Κωνσταντόπουλου για τα αδικήματα της εξύβρισης και της απειλής, σχετικά με όσα διαδραματίστηκαν σε βάρος της στις 7 Οκτωβρίου 2026, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της τηλεοπτικής εκπομπής «Χωρίς Χρώμα» του ART TV.

Διαβάστε: ΠΑΣΟΚ: Aναβρασμός για την υπόθεση Κωνσταντόπουλου - Τα εσωκομματικά αδειάσματα, τα ερωτήματα για τη στάση της ηγεσίας και το παρασκήνιο

Με την έγκλησή της ζητεί την πλήρη διερεύνηση των καταγγελλόμενων περιστατικών, την εξέταση των αυτοπτών μαρτύρων και ρητά την αναζήτηση, προσκόμιση και αξιοποίηση του βιντεοληπτικού υλικού από τις κάμερες του στούντιο, αλλά και από τις κάμερες ασφαλείας του τηλεοπτικού σταθμού, προκειμένου να διακριβωθούν όσα συνέβησαν εκτός τηλεοπτικού αέρα. Παράλληλα, ζητεί την απόδοση των προβλεπόμενων ποινικών ευθυνών, υπογραμμίζοντας ότι η πολιτική αντιπαράθεση δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για εξυβριστικές, εκφοβιστικές και απειλητικές συμπεριφορές.