Στην «πρώτη γραμμή» της παγκόσμιας ενεργειακής μετάβασης βρίσκεται πλέον η Ελλάδα.
Η χώρα μας τα τελευταία χρόνια μετατρέπεται σε ένα από τα πιο δυναμικά «εργαστήρια» ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας διεθνώς.
Με τα φωτοβολταϊκά και τα αιολικά να καλύπτουν ολοένα και μεγαλύτερο ποσοστό της ηλεκτροπαραγωγής, τη χώρα να καταγράφει υψηλές επιδόσεις σε παγκόσμια κατάταξη και την αγορά να «τρέχει» με επενδυτικά σχέδια δεκάδων gigawatt, η ελληνική περίπτωση αποτυπώνει με τον πιο καθαρό τρόπο τη μετάβαση σε ένα νέο ενεργειακό μοντέλο, αλλά και τα όρια αυτού του μετασχηματισμού.
Η εικόνα αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη διεθνή δυναμική, όπως αποτυπώνεται στην έκθεση Global Electricity Review 2026 του Ember, σύμφωνα με την οποία το 2025 αποτέλεσε ορόσημο: για πρώτη φορά, η αύξηση της παγκόσμιας ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας καλύφθηκε εξ ολοκλήρου από καθαρές πηγές, με την ηλιακή ενέργεια να καλύπτει μόνη της το 75% της νέας ζήτησης. Παράλληλα, οι ανανεώσιμες πηγές ξεπέρασαν τον άνθρακα, καλύπτοντας το 33,8% της παγκόσμιας ηλεκτροπαραγωγής, έναντι 33% του άνθρακα, μια ιστορική μετατόπιση που επιβεβαιώνει ότι το ενεργειακό σύστημα αλλάζει σε δομικό επίπεδο.
Η Ελλάδα ως «μικρογραφία» της ενεργειακής μετάβασης
Σε αυτό το νέο τοπίο, η Ελλάδα συγκαταλέγεται πλέον στις χώρες-πρωταγωνιστές, αφού κατέλαβε την τρίτη θέση παγκοσμίως ως προς το ποσοστό που καλύπτουν τα φωτοβολταϊκά επί του συνόλου της ηλεκτροπαραγωγής της και στην ένατη θέση παγκοσμίως ως προς το ποσοστό που καλύπτουν τα αιολικά πάρκα.
Η διείσδυση της ηλιακής ενέργειας φτάνει σε επίπεδα άνω του 20% του μείγματος ηλεκτροπαραγωγής, τοποθετώντας τη χώρα στις πρώτες θέσεις διεθνώς, ενώ αντίστοιχα ισχυρή είναι και η συμβολή της αιολικής ενέργειας, η οποία προσεγγίζει το 20%. Το ελληνικό σύστημα έχει μετασχηματιστεί ραγδαία μέσα σε λίγα χρόνια, με την εγκατεστημένη ισχύ ΑΠΕ να αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς και το επενδυτικό pipeline να ξεπερνά τα 50 GW έργων υπό ανάπτυξη.
Η δυναμική αυτή συνδέεται άμεσα τόσο με τα φυσικά χαρακτηριστικά της χώρας όσο και με την επιτάχυνση των επενδύσεων μετά την ενεργειακή κρίση. Ωστόσο, η υψηλή διείσδυση των ΑΠΕ αρχίζει να δημιουργεί και πιέσεις στο σύστημα: αυξανόμενες περικοπές παραγωγής, έντονα φαινόμενα αρνητικών τιμών και ανάγκη για μεγαλύτερη ευελιξία. Πρόκειται για ζητήματα που ήδη απασχολούν ώριμες αγορές του εξωτερικού και πλέον μεταφέρονται με ένταση και στην ελληνική πραγματικότητα.
Η παγκόσμια «έκρηξη» της ηλιακής ενέργειας
Σε διεθνές επίπεδο, η ηλιακή ενέργεια αποτελεί τον βασικό μοχλό μετασχηματισμού. Το 2025 η παραγωγή από φωτοβολταϊκά αυξήθηκε κατά 636 TWh (+30%), καταγράφοντας τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση στην ιστορία της ηλεκτροπαραγωγής. Η συνολική παραγωγή έφτασε τις 2.778 TWh, πλησιάζοντας την πυρηνική ενέργεια και ξεπερνώντας για πρώτη φορά την αιολική.
Η ανάπτυξη αυτή δεν κατανέμεται ομοιόμορφα. Η Κίνα συνεχίζει να αποτελεί τον βασικό «κινητήρα» της παγκόσμιας αγοράς, καλύπτοντας περισσότερο από το ήμισυ της νέας εγκατεστημένης ισχύος και της αύξησης παραγωγής. Παράλληλα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση ενισχύουν σταθερά το χαρτοφυλάκιό τους, ενώ νέες αγορές εισέρχονται δυναμικά, αξιοποιώντας τη μείωση του κόστους των τεχνολογιών.
Κίνα και Ινδία: οι «σιωπηλοί ρυθμιστές» της παγκόσμιας στροφής
Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι εξελίξεις σε Κίνα και Ινδία, οι οποίες –αν και δεν βρίσκονται στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής συζήτησης καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την παγκόσμια ισορροπία.
Στην περίπτωση της Κίνας, η στροφή είναι εντυπωσιακή αλλά και στρατηγικά μεθοδική. Παρά την αύξηση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας κατά 5% το 2025, η παραγωγή από ορυκτά καύσιμα μειώθηκε για πρώτη φορά μετά από σχεδόν μια δεκαετία, καθώς η ανάπτυξη των ΑΠΕ κυρίως της ηλιακής ξεπέρασε την αύξηση της ζήτησης. Η χώρα εγκατέστησε 378 GW φωτοβολταϊκών μέσα σε ένα μόνο έτος, επίδοση που από μόνη της υπερβαίνει το συνολικό χαρτοφυλάκιο πολλών ανεπτυγμένων οικονομιών.
Η εξέλιξη αυτή δεν είναι απλώς ποσοτική, αλλά υποδηλώνει μια βαθύτερη μετατόπιση: η Κίνα, που μέχρι πρόσφατα αποτελούσε τον μεγαλύτερο «οδηγό» αύξησης της χρήσης άνθρακα, αρχίζει να λειτουργεί ως βασικός παράγοντας σταθεροποίησης και σταδιακής μείωσης της παγκόσμιας εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα.
Αντίστοιχα, η Ινδία εμφανίζει μια διαφορετική, αλλά εξίσου κρίσιμη δυναμική. Η αύξηση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας επιβραδύνθηκε το 2025 στο 2,4%, ενώ η ανάπτυξη των ΑΠΕ, με αιχμή τα φωτοβολταϊκά οδήγησε σε μείωση της παραγωγής από ορυκτά καύσιμα κατά 3,3%. Παρότι η χώρα παραμένει εξαρτημένη από τον άνθρακα, τα στοιχεία δείχνουν ότι ακολουθεί πλέον διαφορετική πορεία σε σχέση με την Κίνα των προηγούμενων δεκαετιών, αξιοποιώντας εξαρχής φθηνότερες και ώριμες καθαρές τεχνολογίες.
Η σημασία των δύο αυτών οικονομιών είναι καθοριστική: αντιπροσωπεύουν περίπου το 42% της παγκόσμιας παραγωγής από ορυκτά καύσιμα στον ηλεκτρικό τομέα και, συνεπώς, η μεταβολή της πορείας τους επηρεάζει άμεσα τις παγκόσμιες εκπομπές και τις τιμές ενέργειας.
Η μεγάλη ανατροπή
Η συνδυαστική επίδραση των παραπάνω εξελίξεων οδήγησε σε ένα κρίσιμο αποτέλεσμα: το 2025 ήταν το έτος κατά το οποίο η παραγωγή από ορυκτά καύσιμα δεν αυξήθηκε, αλλά αντίθετα υποχώρησε ελαφρώς κατά 38 TWh. Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μια ιστορική καμπή. Για δεκαετίες, η αύξηση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την αύξηση της κατανάλωσης ορυκτών καυσίμων. Πλέον, η σχέση αυτή έχει αποσυνδεθεί, με τις ΑΠΕ να καλύπτουν το σύνολο ή σχεδόν το σύνολο της νέας ζήτησης.
Ο ρόλος της αποθήκευσης και οι επιπτώσεις για την Ελλάδα
Η νέα αυτή πραγματικότητα φέρνει στο προσκήνιο τον ρόλο της αποθήκευσης. Η παγκόσμια αγορά μπαταριών αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς, με την εγκατεστημένη ισχύ να αυξάνεται κατά 46% το 2025 και το κόστος να μειώνεται δραστικά. Οι μπαταρίες επιτρέπουν τη μετατροπή της ηλιακής ενέργειας από «ημερήσια» σε «συνεχή» πηγή, περιορίζοντας την ανάγκη για συμβατικές μονάδες.
Για την Ελλάδα, η εξέλιξη αυτή είναι κομβικής σημασίας. Το επόμενο στάδιο της ενεργειακής μετάβασης δεν αφορά πλέον την εγκατάσταση νέων ΑΠΕ, αλλά τη διαχείριση της υψηλής διείσδυσης: αποθήκευση, ευέλικτα φορτία, ενίσχυση δικτύων και διασυνδέσεις.
Η επόμενη ημέρα
Η ενεργειακή μετάβαση εισέρχεται σε μια πιο ώριμη και απαιτητική φάση. Η παγκόσμια ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας αυξάνεται με ρυθμό 2,8%, με βασικούς μοχλούς την ηλεκτροκίνηση και τα data centers, ενώ η ανάπτυξη των ΑΠΕ καλείται να καλύψει όχι μόνο τη νέα ζήτηση αλλά και να αντικαταστήσει σταδιακά τα ορυκτά καύσιμα.
ΙΩΑΝΝΑ ΚΩΣΤΑΔΗΜΑ
iefimerida.gr
