'Ολα αλλάζουν, κι όλα μένουν ίδια: 1967-2009

"Από μακρού παριστάμεθα μάρτυρες ενός εγκλήματος, το οποίον διεπράττετο εις βάρος του κοινωνικού συνόλου και του Έθνους μας. Η αδίστακτος και αθλία κομματική συναλλαγή, ο εκτραχηλισμός μεγάλης μερίδος του Τύπου, η μεθοδική επίθεσις εναντίον όλων των θεσμών, η διάβρωσίς των, ο εξευτελισμός του Κοινοβουλίου, η κατασυκοφάντησις των πάντων, η παράλυσις της κρατικής μηχανής, η πλήρης έλλειψις κατανοήσεως προς τα φλέγοντα προβλήματα της νεολαίας μας, η κακομεταχείρισις των φοιτητών και σπουδαστών μας, η ηθική κάμψις, η σύγχυσις και η θολότης, η μυστική και φανερά συνεργασία με τους ανατροπείς και τέλος τα συνεχή εμπρηστικά κηρύγματα ασυνειδήτων δημοκόπων κατέστρεψαν την γαλήνην του τόπου, εδημιούργησαν κλίμα αναρχίας και χάους, εκαλλιέργησαν συνθήκας μίσους και διχασμού και μας ωδήγησαν εις το χείλος της εθνικής καταστροφής."

Θα μπορούσε κάλλιστα το κείμενο που μόλις διαβάσατε, να είναι σημερινό. Τι απ' όσα λέει, δεν ισχύουν σήμερα; Κι όμως, είναι η 1η παράγραφος του διαγγέλματος του συνταγματάρχη Γ. Παπαδοπούλου, την 21η Απριλίου 1967. Διαβάστε και τη συνέχεια:

"Δεν απέμεινεν πλέον άλλος τρόπος σωτηρίας από την επέμβασιν του Στρατού μας. Η επέμβασις αύτη βεβαίως αποτελεί εκτροπήν εκ του Συντάγματος, αλλά η εκτροπή αύτη ήτο επιβεβλημένη διά την σωτηρίαν της Πατρίδος. Η σωτηρία της Πατρίδος είναι ο υπέρτατος νόμος. Αι εκλογαί, αι οποίαι προεκηρύχθησαν, δεν ήτο δυνατόν να δώσουν την λύσιν εις το υφιστάμενον αδιέξοδον. Πρώτον, διότι, υπό τας παρούσας συνθήκας, ήτο αδύνατος η ομαλή δεξαγωγή των και, δεύτερον, διότι οιονδήποτε και αν ήτο το αποτέλεσμα αυτών, θα ωδηγούμεθα μοιραίως εις την αιματοχυσίαν και το χάος.

Δι’ αυτό επενέβη ο Στρατός. Διά να ανακόψη την πορείαν προς την καταστροφήν, ένα βήμα προ της αβύσσου. Εις ολόκληρον την Χώραν επικρατεί απόλυτος γαλήνη και τάξις. Ο πρόεδρος και τα μέλη της Κυβερνήσεως εστρατεύθησαν προς εκτέλεσιν του προς την Πατρίδα καθήκοντος.

Ποίοι είμεθα: Δεν ανήκομεν εις ουδέν πολιτικόν κόμμα, και ουδεμίαν πολιτικήν παράταξιν είμεθα διατεθειμένοι να ευνοήσωμεν εις βάρος της άλλης. Δεν ανήκομεν ούτε εις την οικονομικήν ολιγαρχίαν, την οποίαν ομοίως δεν είμεθα διατεθειμένοι να αφήσωμεν να προκαλή την πενίαν. Ανήκομεν εις την τάξιν του μόχθου. Και θα σταθώμεν εις το πλευρόν των πτωχών αδελφών μας Ελλήνων.

Ελαυνόμεθα αποκλειστικώς από πατριωτικά κίνητρα και επιδιώκομεν να καταργήσωμεν την φαυλοκρατίαν. Να εξυγιάνωμεν τον δημόσιον βίον. Να απομακρύνωμεν από τον οργανισμόν της Χώρας την σήψιν από την οποίαν εκινδύνευε. Να αποτρέψωμεν τον διχασμόν και την αλληλοσφαγήν προς την οποίαν μας κατηύθυναν κακοί Έλληνες και να δημιουργήσωμεν υγιείς βάσεις δια την ταχείαν επάνοδον της Χώρας εις τον αληθώς ορθόδοξον κοινοβουλευτικόν βίον.

Κηρύσσομεν την συναδέλφωσιν. Από της στιγμής αυτής δεν υπάρχουν Δεξιοί, Κεντρώοι, Αριστεροί. Υπάρχουν μόνον Έλληνες, οι οποίοι πιστεύουν εις την Ελλάδα, εις ένα ευγενές, ανώτερον, και πλήρες ιδεώδες της αληθούς Δημοκρατίας και όχι της Δημοκρατίας του πεζοδρομίου, της οχλοκρατίας και της αναρχίας. Όταν οι Έλληνες είναι ηνωμένοι, θαυματουργούν.

Υπάρχουν βεβαίως, και ελάχιστοι εφιάλται δημαγωγοί, ασυνείδητοι καιροσκόποι και κατ’ επάγγελμα αναρχικοί. Αυτοί επεδίωξαν να μας διχάσουν! Και μας ονομάζουν αριστερούς, κεντρώους, κεντροαριστερούς και δεξιούς. Επεδίωξαν να ενσταλάξουν εις την ψυχήν μας, με κάθε τρόπο, το μίσος των μεν προς τους δε. Επεδίωξαν να μας φανατίσουν και να μας εξωθήσουν εις τον αλληλοσπαραγμόν. Αυτούς τους εμπρηστάς θα απομονώσωμεν και όλοι ημείς οι άλλοι Έλληνες ηνωμένοι, θα βαδίσωμεν εμπρός την οδόν τού προς την Πατρίδαν καθήκοντος και της αρετής. Προς την ριζικήν αλλαγήν. Προς την ευημερίαν και την πρόοδον.

Ο βασικός μας στόχος είναι δικαιοσύνη. Η δικαία κατανομή του εισοδήματος. Η ηθική και υλική εξύψωσις του κοινωνικού συνόλου και ιδιαιτέρως των αγροτών, των εργατών, και των πενεστέρων τάξεων. Η στοργή της Κυβερνήσεως θα στραφή αμέριστος προς την νεολαίαν και τα προβλήματά της. Μετά την παγίωσιν ομαλού ρυθμού και την δημιουργίαν των καταλλήλων προς τούτο συνθηκών, το ταχύτερον δυνατόν θα επανέλθη η Χώρα εις τον Κοινοβουλευτισμόν επί υγιούς βάσεως. Τότε η αποστολή της Κυβερνήσεως θα έχη λήξη.

Προς αποτροπήν του διχασμού και της ετοίμου να εκσπάση εμφυλίου συρράξεως, η οποία ωδήγει εις αιματοχυσίαν και κοινωνικήν και εθνικήν καταστροφήν, η Κυβέρνησις προέβη εις την κήρυξιν του Στρατιωτικού Νόμου καθ’ άπασαν την Χώραν. Η Κυβέρνησις δηλοί κατηγορηματικώς, ότι είναι αποφασισμένη να φέρη εις πέρας δια παντός μέσου και με ταχύν ρυθμόν την βαρείαν αποστολήν την οποίαν ανέλαβεν. Είναι αποφασισμένη να εκπληρώση εις το ακέραιον τας υποχρεώσεις της έναντι του Ελληνικού Λαού. Επικαλείται την καθολικήν συμπαράστασιν του λαού διά την πραγματοποίησιν του σκοπού της. Ζητεί πλήρη πειθαρχίαν προς τον Νόμον του Κράτους. Όπως συμβαίνει εις όλας τας πολιτισμένας Χώρας. Διότι πραγματική ελευθερία υπάρχει εκεί όπου υπάρχει Νόμος. Εκεί, όπου η ελευθερία του ενός φθάνει μέχρι του σημείου, εις το οποίον αρχίζει η ελευθερία του άλλου.

Η Κυβέρνησις οφείλει να προειδοποιήση κατά τον πλέον κατηγορηματικόν τρόπον, ότι οιαδήποτε αντίδρασις εις το εθνικόν της έργον τής αλλαγής, οποθενδήποτε προερχομένη, θα παταχθή πάραυτα διά παντός εις την διάθεσίν της μέσου."

Η παράθεση του ιστορικού αυτού κειμένου δεν γίνεται βεβαίως, για να εξυμνήσουμε τον δικτάτορα. Γίνεται, για να αντιληφθούμε όλοι ότι, είτε 1967, είτε 2009, τα ίδια και τα ίδια τραβάει ο ελληνικός λαός. Με τη μόνη διαφορά ότι σήμερα, η Ελλάδα της Ε.Ε., δεν κυνδινεύει από μια στρατιωτική δικτατορία. Έχει άλλωστε τόσες και τόσες δικτατορίες που την κυβερνούν...

Συνέχεια...

«Ήταν 1ή Απριλίου της ΕΟΚΑ η αρχή...»

Δείτε τα παρακάτω βίντεο από το Greek alert:

1ή Απριλίου 1955

Ήρωες του αγώνα και σημαντικά λόγια αυτών

Συνέχεια...

Το ανέκδοτο της ημέρας: «Επιθετική εξωτερική πολιτική από τον Γιωργάκη»

Ο Γιώργος δήλωσε από τη Χιλή (αύριο θα έχουμε και μια ανάρτηση για το τι έκανε τελικά στη Χιλή) ότι όταν γίνει Πρωθυπουργός, θα ακολουθήσει επιθετική διπλωματική πολιτική.

Ο Γιωργάκης συχνά παραποιεί την εικόνα της χώρας, αμφισβητεί το κύρος της και δείχνει να μην αντιλαμβάνεται την εθνική στρατηγική που έχει χαράξει η κυβέρνηση Καραμανλή.

Δείχνει να ξεχνά ότι χρημάτισε Υπουργός των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ επί 16 χρόνια, εκ των οποίων τα οκτώ στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Θέλουμε να μας εξηγήσει, ποια είναι η επιθετική πολιτική που ακολούθησαν.

· Όταν εγκατέλειψαν τα εθνικά θέματα στο ράφι του Νταβός;

· Όταν συνέπραξαν στην ταπείνωση και το διεθνή διασυρμό της χώρας με την υπόθεση Οτσαλάν;

· Όταν στιγματίστηκε το κύρος της χώρας και αμφισβητήθηκε η εδαφική μας ακεραιότητα στα Ίμια, αφήνοντας να δημιουργηθούν οι «γκρίζες ζώνες» που υπονομεύουν την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο;

· Όταν αναγνωρίστηκε η ΠΓΔΜ, με το όνομα «Μακεδονία», από 70 χώρες;

· Όταν πίεζαν τον Κυπριακό Ελληνισμό, πριν μπει η Κύπρος στην ΕΕ, να αποδεχθεί το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν;

· Όταν εγκατέλειψε στην Κοπεγχάγη το Ελσίνκι;

· Όταν με τη σύμφωνη γνώμη τους, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπογράμμιζε ότι, η έναρξη των διαπραγματεύσεων της Τουρκίας θα γίνει αμέσως μόλις εκπληρωθούν μόνο τα πολιτικά κριτήρια, γνωστά ως πολιτικά κριτήρια της Κοπεγχάγης;

· Όταν υπερηφανεύονταν, αμέσως μετά το Ελσίνκι, ότι ως Κυβέρνηση δεν έβαλαν κανένα όρο και καμιά προϋπόθεση στην Τουρκία;

· Όταν μιλώντας στη Μιλιέτ, κατά λέξη δήλωνε «έχουμε προβεί σε ενέργειες υπέρ της Τουρκικής πλευράς, στο πλαίσιο της Ένωσης, ως μονομερή χειρονομία και δεν περιμένουμε καμιά ανταπόδοση»;

· Όταν, και πάλι, σε δημοσιογράφο της Χουριέτ (Νοέμβριος 2002) τόνιζε, «μαχόμαστε για σας, προσπαθούμε να πείσουμε τη Γερμανία και τη Γαλλία»;

· Όταν οι δικοί του «σύντροφοι» επέκριναν την πολιτική που άσκησε, κάνοντας λόγο: για «πλήρη σύγχυση, που οδηγεί σε χώρα υποτελή», για «ανιστόρητες επιλογές», για «απραξία και ανυπαρξία», για δικά σας «πισώπλατα μαχαιρώματα»;

Είμαστε βέβαιοι ότι, μέχρι τις Ευρωεκλογές, ο Γιωργάκης θα εξαπολύσει και άλλα πυροτεχνήματα.

Συνέχεια...

«Έτσι είναι Νικολάκη μου... τώρα τρέξε...»

Έτσι είναι Νοκολάκη μου... τώρα τρέξε για να σου γίνει και εσένα μάθημα με ποιους συνεργάζεσαι... και για να μάθουμε και εμείς πως ασκείς την υψηλή δημοσιογραφία...

Εμάς να δεις πόσα χρόνια μας τα έπρηξε ο Νικολάκης...

Αυτά όλα ελπίζω ότι ο «έγκυρος» Νικολάκης θα βγει και θα τα διαψεύσει... το αν θα τον πιστέψουμε είναι άλλη υπόθεση...

Περιμένω με ανυπομονησία να διαβάσω που βρήκε ο Νικολάκης τα χρήματα και άνοιξε ραδιόφωνο και εφημερίδα...
χαχαχαχαχα

Συνέχεια...

«Προσπαθούν να δημιουργήσουν “κρητική” εθνική ταυτότητα»

Το πρωί της περασμένης Πέμπτης, στην «Στοά του Βιβλίου» πραγματοποιήθηκε μια εκδήλωση, που για όσους είναι «υποψιασμένοι» σήμαινε πολλά, ιδιαίτερα εάν ενταχθεί στο κλίμα των τελευταίων μηνών.

Πρόκειται για την παρουσίαση του βιβλίου της εκ Τουρκίας ορμώμενης συγγραφέως Σαμπά Αλτινσάι, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Κρήτη μου». Την παρουσίαση συνδιοργάνωναν οι εκδόσεις Κέδρος, το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών (κάποια στιγμή θα ασχοληθούμε και με αυτούς) και ο Σύνδεσμος Γυναικών Χανίων Κρήτης.

Το δικό μας ενδιαφέρον κίνησε το διαφημιστικό του βιβλίου, που μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα των εκδόσεων «Κέδρος»: «Κρήτη, 1898. Χανιά. Χριστιανοί και Κρήτες μουσουλμάνοι ζουν αδελφωμένοι την κοινή τους μοίρα: ίδια όνειρα, ίδιοι καημοί, ίδια χωρατά στα κρητικά. Ανυποψίαστοι για την περιπέτεια που τους περιμένει. Τα νέα φτάνουν συγκεχυμένα: ο οθωμανικός και ο ελληνικός στρατός θα αποσυρθούν από την Κρήτη, ο διοικητής θα εκλέγεται από τις Προστάτιδες Δυνάμεις. Οι χριστιανοί συζητούν για την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Οι Κρήτες μουσουλμάνοι αναρωτιούνται τι περιμένουν στην Ισταμπούλ για να βάλουν τάξη στο χάος.»

Όπως και στην Κύπρο...

Δύο ήταν τα σημεία που κίνησαν την περιέργειά μας: Κατ΄ αρχήν η έλλειψη οποιουδήποτε εθνοτικού χαρακτηρισμού. Ούτε Τουρκοκρητικοί, ούτε Έλληνες Κρητικοί. Μόνο Κρητικοί, διαχωρισμένοι με βάση την θρησκευτική τους πίστη. Και κατά δεύτερον η πρόταση: «Οι Κρήτες μουσουλμάνοι αναρωτιούνται τι περιμένουν στην Ισταμπούλ για να βάλουν τάξη στο χάος». Προφανώς με την λέξη «χάος», η συγγραφέας αναφερόταν στις συνεχόμενες επαναστάσεις των Κρητικών που ζητούσαν την ένωση με την μητέρα Ελλάδα.

Όπως αποδείχθηκε από το πώς κύλησε η εκδήλωση, είχαμε δίκιο να «υποψιαζόμαστε». Σε όλη την διάρκειά της, τόσο από τους ομιλητές όσο και από την ίδια την συγγραφέα, δεν έγινε καμία αναφορά σε Έλληνες. Από το κλίμα που επικρατούσε και δίχως να κινδυνολογούμε, μπορούμε να βγάλουμε το εξής συμπέρασμα: Η εκδήλωση αυτή εντάσσεται σε μια προσπάθεια δημιουργίας «κρητικής» ταυτότητας, παρόμοιας υφής με αυτή της «κυπριακής» ταυτότητας ως αντιτιθέμενης στην ελληνική. Ακόμη και η γλώσσα, την οποία χρησιμοποιούν οι Κρητικοί δεν αναφέρθηκε ως ελληνική αλλά ως κρητικό ιδίωμα, δίχως να προσδιορίζεται ποίας γλώσσας ιδίωμα.

Οι απανωτές επαναστάσεις των Ελλήνων, με τις αμέτρητες θυσίες τους αναφέρθηκαν ως «ανακατωσούρα», ενώ σαφής ήταν και η προσπάθεια απενεχοποίησης των Τουρκοκρητικών από τις σφαγές κατά των Κρητικών τα τελευταία χρόνια του αιώνα. Η συγγραφέας κατά την διάρκεια της ομιλίας της, που έγινε στα τουρκικά, στάθηκε ιδιαίτερα στην προσπάθειά της να είναι «αντικειμενική», ενώ αναφέρθηκε και στο βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη «Καπετάν Μιχάλης», το οποίο όπως είπε κατ' αρχήν έκρινε ως «σοβινιστικό», αλλά αργότερα θεώρησε ότι περιείχε στιγμές «σεβασμού» για τους Τουρκοκρητικούς(πού το είδε;).

Δεν μπορεί να ήταν τυχαία η έλλειψη κάθε αναφοράς σε Ελλάδα. Δεν ξέρουμε κατά πόσο κάποιοι μπορεί να «παγιδεύτηκαν» πιστεύοντας ότι επρόκειτο για ένα αθώο βιβλίο, που σκοπό έχει να διεγείρει συναισθηματικά τον αναγνώστη. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ πιο σύνθετη. Η προσπάθεια κάποιων να δημιουργήσουν «κρητικό ζήτημα» τον τελευταίο καιρό, είναι εμφανής. Εμφανές ήταν και το ότι η συγκεκριμένη εκδήλωση εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο.

Μετά το τέλος των ομιλιών ακολούθησε πανδαιμόνιο, καθώς παριστάμενοι άρχισαν να διαμαρτύρονται και να ερωτούν την συγγραφέα αν είναι Τουρκάλα ή Ελληνίδα. Ερώτηση την οποία εκείνη απέφυγε να απαντήσει. Όπως είναι φυσικό, κάποιοι «παράγοντες» προσπάθησαν να... ηρεμήσουν τα πνεύματα, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε ότι έφτυναν στα κόκαλα των προγόνων τους, που θυσιάστηκαν για την ένωση με την Ελλάδα.

Για την ιστορία Ομιλητές ήταν οι κ. Ελευθερία Κυφωνίδου, ιστορικός-ερευνήτρια από το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, ο Μανόλης Πιμπλής, δημοσιογράφος για θέματα βιβλίου στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ. Χαιρετισμό απηύθυνε η κ. Στέλλα Συμβουλάκη-Κουρή, πρόεδρος τού Συνδέσμου Γυναικών Χανίων Αττικής.

Αναρωτιόμαστε κατά πόσο οι περήφανοι Χανιώτες και οι κατατρεγμένοι Μικρασιάτες δέχονται ως εκπροσώπους τους, τους παραπάνω που με την στάση τους προσέβαλαν την ιστορική μνήμη.

Αξίζει να σημειωθεί η προκλητική πρόταση, του πρώην βουλευτή ΠΑΣΟΚ κ. Πρασιανάκη, που ζήτησε το συγκεκριμένο βιβλίο να μοιραστεί στους μουσουλμάνους της Θράκης!!!. Αναρωτιόμαστε γιατί. Παρών και ο Πρόεδρος της Παγκρήτιου κ. Μαριδάκης, ο οποίος υπερασπίστηκε την συγγραφέα, όταν αυτή δέχθηκε τα πυρά κάποιων εκ των παρευρισκομένων.

του Δημήτρη Παπαγεωργίου
από την εφημερίδα Ε.Κ.

Συνέχεια...