Σελίδες

21 Φεβρουαρίου 2026

Το «τρίγωνο του θανάτου» στο Κολωνάκι, η δολοφονία του Μομφεράτου και οι τρομοκράτες της 17 Νοέμβρη


Σαν σήμερα πριν από 41 χρόνια, στις 21 Φεβρουαρίου 1985 η οργάνωση στήνει καρτέρι και δολοφονεί τον εκδότη της εφημερίδας «Απογευματινή» στο Κολωνάκι, την περιοχή όπου ένα χρόνο μετά οι τρομοκράτες δολοφόνησαν τον Δημήτρη Αγγελόπουλο και τρία χρόνια αργότερα τον Παύλο Μπακογιάννη

Από τα τέλη της δεκαετίας του ‘80 και για αρκετά χρόνια, ο ημερήσιος και κυριακάτικος τύπος αναφερόταν συχνά στο «Τρίγωνο του θανάτου», αυτό που σχημάτιζαν οι οδοί Τσακάλωφ, Ομήρου και Κανάρη στο οποίο έλαβαν χώρα τρεις ηχηρές δολοφονίες από την 17Ν.

Η πρώτη πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 1985, όταν η τρομοκρατική οργάνωση σκότωσε τον εκδότη της Απογευματινής και προσωπικό φίλο του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή Νίκο Μομφεράτο.


Προσωπικός φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή ήταν ο Νίκος Μομφεράτος

Ένα χρόνο και τρεις μήνες μετά χτυπάει ξανά εκτελώντας τον βιομήχανο Δημήτρη Αγγελόπουλο στις 8 Απριλίου, λίγο πριν από τις εννιά το πρωί, όταν περπατούσε πεζός στην οδό Κανάρη.

Ο νεαρός άνδρας που εμφανίστηκε μπροστά του έβγαλε από το σακίδιο που είχε ένα πιστόλι και πυροβόλησε πέντε φορές τον ισχυρό άνδρα της «Χαλυβουργικής», που πέθανε λίγο αργότερα στο νοσοκομείο.

Τρεισήμισι χρόνια μετά στις 26 Σεπτεμβρίου του 1989, έρχεται η σειρά του Παύλου Μπακογιάννη να πέσει και αυτός νεκρός από τις σφαίρες των τρομοκρατών.

Τις χαριστικές βολές του έδωσε ο «Λουκάς» της 17Ν, δηλαδή ο Δημήτρης Κουφοντίνας, που βγήκε ήρεμος από την είσοδο του κτηρίου ενώ ο Σάββας Ξηρός ήταν αυτός που πλησίασε μια γυναίκα που ούρλιαζε και της είπε: «Τι φωνάζεις κυρά μου;».

Αυτή ήταν το τρίτο χτύπημα της τρομοκρατικής οργάνωσης στο αποκαλούμενο «τρίγωνο» του θανάτου.

Το χτύπημα στο Κολωνάκι

Υπάρχουν στιγμές που ο χρόνος «παγώνει» νοερά και ο άνθρωπος λειτουργεί χωρίς να σκέφτεται τι κάνει, όπως εκείνο το απόγευμα του Φεβρουαρίου που ένας φωτογράφος έφτασε πρώτος στο σημείο που κάποιοι είχαν εκτελέσει τον εκδότη της εφημερίδας «Απογευματινή», Νίκο Μομφεράτο.

Πρόλαβε να κάνει δύο-τρία καρέ πριν τον απομακρύνουν οι αστυνομικοί από την σκηνή της δολοφονίας και μια ώρα μετά η φωτογραφία που είχε τραβήξει με τον Νίκο Μομφεράτο θα έμπαινε στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας.

Το συγκεκριμένο στιγμιότυπο αποτύπωνε την επιθανάτια αγωνία του εκδότη της «Απογευματινής» έχοντας μάτια και στόμα ανοιχτά, άδεια από ζωή, λίγα μόλις λεπτά μετά την εκτέλεσή του.



Ήταν 21 Φεβρουαρίου του 1985 και η 17Ν ένα χρόνο και δύο μήνες μετά την δολοφονία του αστυφύλακα Χρήστου Μάτη κατά την διάρκεια της ληστείας στο κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στα Άνω Πετράλωνα, προχώρησε σε ένα ηχηρό χτύπημα.

Ένα χτύπημα που είχε σχεδιαστεί μεθοδικά και προσεχτικά με στόχο την δολοφονία του εκδότη και προσωπικού φίλου του Εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή, στην καρδιά του κέντρου της Αθήνας και μάλιστα νωρίς το βράδυ.

Χτύπημα με το ιστορικό 45άρι

Ήταν Πέμπτη, λίγο μετά τις έξι και μισή το απόγευμα και το κρύο ήταν αρκετά τσουχτερό στο Κολωνάκι ενώ η κυκλοφορία πεζών και οχημάτων ήταν ήρεμη.

Ο Νίκος Μομφεράτος ειδοποίησε τον αστυνομικό-οδηγό του Παναγιώτη Ρουσέτη ότι φεύγουν και κατέβηκε από το γραφείο του στην είσοδο του κτηρίου επί της Φειδίου όπου στεγαζόταν η «Απογευματινή».

Όταν επιβιβάζεται στην μαύρη Mercedes αναχωρούν για την κατοικία του στο Κολωνάκι, σε μια συνήθη καθημερινή διαδρομή η οποία είχε μπει στο μικροσκόπιο των εκτελεστών της 17Ν.

Βυθισμένος στις σκέψεις του δεν ασχολήθηκε με ένα Fiat Mirafiori που βρίσκεται μπροστά τους όταν μπαίνουν στην οδό Τσακάλωφ και σε λίγο φτάνουν στην συμβολή με την Βουκουρεστίου.

Δεν παρατηρεί καν ένα σταθμευμένο Autobianchi στην αριστερή πλευρά του δρόμου και μόλις η Mercedes αρχίζει να στρίβει αργά, ένα άτομο πλησιάζει με γρήγορο βήμα το αυτοκίνητο του εκδότη.

Ξεκινά να πυροβολεί, ενώ δευτερόλεπτα αργότερα, ο οδηγός του Autobianchi που έχει βγει, αρχίζει και αυτός να ρίχνει με ένα 45αρι.

Οι Ρουσέτης και Μομφεράτος δέχονται έναν καταιγισμό σφαιρών, ενώ ο τρίτος δολοφόνος, είναι ο οδηγός του Mirafiori που ήταν μπροστά από το αυτοκίνητο του εκδότη.

Οι λιγοστοί αυτόπτες μάρτυρες μένουν άναυδοι από την δολοφονία και η Κίττυ Αρσένη-αδερφή του υπουργού τότε Γεράσιμου Αρσένη-καταθέτει αργότερα στις Αρχές, περιγράφοντας έναν καλοντυμένο άνδρα που φορούσε μπλέιζερ σακάκι.
Ήταν αυτός που έδωσε την χαριστική βολή στον Νίκο Μομφεράτο, ο οποίος χτυπήθηκε από επτά σφαίρες, οι τέσσερις από τις οποίες τον βρήκαν στην καρδιά.

Ο Ρουσέτης έχει χάσει τις αισθήσεις του αφού έχει τραυματιστεί πολύ βαριά-θα καταλήξει μετά από έντεκα μέρες νοσηλείας στο νοσοκομείο- και η Mercedes πέφτει στην βιτρίνα ενός καταστήματος, ενώ ακούγονται φωνές πανικού.

Οι εκτελεστές

Τα πάντα τελειώνουν σε λιγότερο από τρία λεπτά και οι ένοπλοι εκτελεστές εξαφανίζονται με μοτοσικλέτες αρχικά και αυτοκίνητο αργότερα, το οποίο εγκαταλείπουν μετά, σύμφωνα με τα ΜΜΕ της εποχής.

Θα περάσουν δεκαεπτά χρόνια για να αποκαλυφθεί ποιοι ήταν οι δολοφόνοι του Νίκου Μομφεράτου, μετά την έκρηξη στο λιμάνι του Πειραιά, τον τραυματισμό του Σάββα Ξηρού και το σταδιακό ξήλωμα της 17Ν.

Οι λεπτομέρειες της επίθεσης αποκαλύφθηκαν από τον Χριστόδουλο Ξηρό: «Στην επίθεση αυτή πήραμε μέρος εγώ ως οδηγός μοτοσικλέτας μάρκας Honda και επιβάτη τον Λουκά (σ.σ. Δημήτρης Κουφοντίνας), ακόμη ο Νικήτας (Παύλος Σερίφης) ως οδηγός της άλλης μοτοσικλέτας τύπου βέσπα και με συνεπιβάτη τον Αλέκο (Πάτροκλο Τσελέντη). Ο Λάμπρος (Αλέξανδρος Γιωτόπουλος) είχε τον ρόλο για την ειδοποίηση όταν ο στόχος πλησίαζε. Ο Λουκάς μάς εφοδίασε με οπλισμό, γάντια κτλ και πυροβόλησαν εναντίον του Μομφεράτου και του οδηγού του ο Αλέκος και ο Λουκάς με 45άρια πιστόλια. Στη συνέχεια επιβιβαστήκαμε στις μοτοσικλέτες και απομακρυνθήκαμε εγκαταλείποντας τις κλεμμένες μοτοσικλέτες στην περιοχή Νεάπολη Εξαρχείων και στη συνέχεια επιβιβαστήκαμε σε κλεμμένο ΙΧΕ αυτοκίνητο μάρκας Fiat, το οποίο και αυτό εγκαταλείψαμε σε κάποιο στενό πλησίον του ζαχαροπλαστείου "Σόνια" της Λ. Αλεξάνδρας. Τον οπλισμό και σ' αυτήν την επίθεση τον μάζεψε ο Λουκάς».

Οι αρχές ταυτοποίησαν το ένα από τα δύο 45άρια που χρησιμοποιήθηκαν στην επίθεση, το οποίο εντοπίστηκε στην γιάφκα της οδού Δαμάρεως στο Παγκράτι.

Ήταν αυτό που είχε χρεωθεί ο άτυχος αστυφύλακας Χρήστος Μάτης, το οποίο «απαλλοτριώθηκε» σύμφωνα με την ορολογία της οργάνωσης στην ληστεία της Εθνικής Τράπεζας στα Άνω Πετράλωνα.

Το άλλο ήταν το λεγόμενο «ιστορικό» 45αρι της 17Ν που χρησιμοποιήθηκε στο πρώτο χτύπημα κατά του σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα, Ρίτσαρντ Γουέλς. Το όπλο δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα, όπως και η γραφομηχανή στην οποία γράφτηκαν οι προκηρύξεις της οργάνωσης, ενώ το μέρος που έχουν εναποτεθεί γνωρίζει μόνο ο Δημήτρης Κουφοντίνας...

Διονύσης Θανάσουλας
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ