Σάκης Μουμτζής
Έχουμε μπει στην τελική ευθεία προς τις εκλογές που θα διεξαχθούν — πλην δραματικού απροόπτου — την άνοιξη του 2027. Συνεπώς κάθε μήνας που περνά, με τις εξελίξεις που φέρνει, είναι κρίσιμος και κάθε δημοσκόπηση δεν αποτελεί πλέον μια φωτογραφία της στιγμής, αλλά τη συνέχεια μιας πορείας με τις αναπόφευκτες καμπύλες της.
Ο Απρίλιος φαινόταν να είναι ένας κακός μήνας για την κυβέρνηση. Τα αρνητικά γεγονότα είναι γνωστά, με αιχμή τον ΟΠΕΚΕΠΕ, και όπως ήταν λογικό επηρέασαν την εικόνα της. Ήρθαν όμως τα οικονομικά μέτρα που εξήγγειλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης τα οποία σταθεροποίησαν κατ΄αρχήν την κατάσταση και ακολούθησαν οι δηλώσεις Τραμπ και η επίσκεψη Μακρόν που βοήθησαν την κυβέρνηση να ανακτήσει το χαμένο έδαφος. Η δημοσκόπηση της Marc, που δημοσίευσε η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», δείχνει αυτήν ακριβώς την κατάσταση. Ανάκαμψη και αδιαμφισβήτητη υπεροχή.
Υπάρχουν και δύο άλλα δημοσκοπικά ευρήματα που υποστηρίζουν τη σταθερή πορεία της κυβέρνησης, πέραν της εκτίμησης ψήφου. Το κυβερνητικό έργο κρίνεται θετικά από το 38,5% των ερωτηθέντων και το 39,1% αποτιμά επίσης θετικά τον Μητσοτάκη. Παρατηρούμε ότι οι τρεις κρίσιμοι δείκτες — περίπου έναν χρόνο πριν από τις εκλογές — φανερώνουν πως η Ελλάδα δε θα μπει σε μια μετεκλογική περιπέτεια.
Φυσικά αυτή η δημοσκόπηση πάγωσε κυρίως τη ρωσόφιλη πτέρυγα της πολιτικής μας σκηνής που έχει ως κώδικα γραφής τις μπαμπούσκες. Όπως έχω γράψει επανειλημμένα, επιδιώκουν τον πλήρη αναπροσανατολισμό της εξωτερικής μας πολιτικής μέσω της ανασυνθέσεως του εσωτερικού πολιτικού τοπίου. Θέλουν μια Νέα Δημοκρατία των ίσων αποστάσεων απέναντι σε φίλους και εχθρούς, ομνύοντας σε μια ανύπαρκτη «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική». Φυσικά αυτή η αλλαγή πολιτικής απαιτεί και αλλαγή πρωθυπουργού. Απλά πράγματα.
Σήμερα η εξωτερική μας πολιτική έχει τρεις πυλώνες. Έναν ευρωπαϊκό, έναν ατλαντικό και έναν που ορίζεται από τη στενή συνεργασία μας με το Ισραήλ. Επάνω σε αυτούς τους πυλώνες αυτή η κυβέρνηση, με αυτόν τον πρωθυπουργό έχει οικοδομήσει την οικονομική της πολιτική καθώς και την πολιτική της εθνικής άμυνας. Και ως γνωστόν τυχοδιωκτισμοί και περιπέτειες στην εξωτερική πολιτική οδηγούν μια χώρα πολλές δεκαετίες πίσω.
Σε κρίσιμες εποχές όποιος πατά σε δύο βάρκες βρίσκεται στο νερό και ψάχνει το σωσίβιο. Ας δει ο αναγνώστης τι έπαθε η Τουρκία τα τελευταία χρόνια. Τρέχει και δε φτάνει όχι για να προωθήσει τις θέσεις της, αλλά για να διορθώνει τα λάθη της. Σήμερα, οι ρωσόφιλοι «πατριώτες» θέλουν να οδηγήσουν την πατρίδα μας σε μια παρόμοια κατάσταση.
Τα σχέδια τους αποτυγχάνουν διότι υπάρχει αυτό το συμπαγές 40% που δεν επιτρέπει στους πολιτικούς τυχοδιώκτες να προκαλέσουν ρωγμές στο διεθνές status της Ελλάδας. Το γράφω για μια ακόμα φορά: στις εκλογές, η κεντρική διακύβευση θα είναι ο γεωπολιτικός προσανατολισμός της πατρίδας μας.
liberal.gr