Σαφές μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ζητά την άδεια της Τουρκίας για το καλώδιο Κάσου – Κύπρου, προειδοποίηση για τουρκικό σχέδιο ελέγχου του Αιγαίου μέχρι τον 25ο παράλληλο και αιχμηρή κριτική στους δυτικούς συμμάχους για τη στάση τους απέναντι στην Άγκυρα και την Κύπρο. Ο Κώστας Καραμανλής, με την ομιλία του στο Πολεμικό Μουσείο για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, έθεσε με έμφαση τα ζητήματα των εθνικών συμφερόντων, απορρίπτοντας τη λογική των αμοιβαίων υποχωρήσεων στα ελληνοτουρκικά. Ο πρώην πρωθυπουργός επισήμανε ότι οποιαδήποτε αποδοχή τουρκικής αδειοδότησης για την ηλεκτρική διασύνδεση θα δημιουργούσε προηγούμενο με ευρύτερες συνέπειες για το Αιγαίο, ενώ ασκεί κριτική και στις ευρωπαϊκές ελίτ για τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.
Το καλώδιο Κάσου – Κύπρου και η τουρκική άδεια
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε ο Κώστας Καραμανλής στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, συνδέοντας τις τουρκικές παρεμβάσεις με την προσπάθεια της Άγκυρας να αποκτήσει λόγο ακόμη και στην υλοποίηση ενός ευρωπαϊκού έργου.
«Γι’ αυτό και οποιοδήποτε αίτημα για εκχώρηση άδειας από την Τουρκία για το καλώδιο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Είτε αυτό ονομαστεί ενημέρωση είτε ανακοίνωση είτε όπως αλλιώς. Μετά από αυτό, δεν θα μπορούμε πια να κάνουμε τίποτα στο Αιγαίο, χωρίς την άδεια της Τουρκίας. Ακόμη και το παραμικρό έργο υποδομής μεταξύ των νησιών μας πια», τονίζει.
«Σφάλλουν βαρέως όσοι διαβάζουν λάθος την Τουρκία»
Πίσω από τις επιμέρους διεκδικήσεις της Άγκυρας, ο πρώην πρωθυπουργός διέκρινε έναν συνολικό σχεδιασμό ανατροπής του καθεστώτος στο Αιγαίο. Απορρίπτει την άποψη ότι πρόκειται για παρεξηγήσεις ή διαφορές που μπορούν να διευθετηθούν με συμβιβασμούς, υπενθυμίζοντας ότι όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις από το 1974 επιχείρησαν συνεννόηση μέσω διαλόγου.
«Σφάλλουν λοιπόν και σφάλλουν βαρέως όσοι προωθούν αυτές τις αντιλήψεις. Διαβάζουν λάθος την στρατηγική της Τουρκίας», υπογραμμίζει. Σύμφωνα με τον Κώστα Καραμανλή, πρόκειται για «ολοκληρωμένο σχεδιασμό που αποσκοπεί στην συνολική ανατροπή του status quo στο Αιγαίο», με στόχο την απόκτηση δικαιωμάτων στην καρδιά του Αιγαίου και τον έλεγχό του μέχρι τον 25ο παράλληλο. Επικαλείται το casus belli, τις γκρίζες ζώνες, την αμφισβήτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ των νησιών και τις απαιτήσεις αποστρατιωτικοποίησης.
Στο ίδιο πλαίσιο χαρακτήρισε αρνητική εξέλιξη για τα ελληνικά συμφέροντα την κύρωση του τουρκολιβικού συμφώνου από το λιβυκό Κοινοβούλιο, εκτιμώντας ότι, παρότι δεν παράγει νομικά αποτελέσματα, αποτελεί επίδειξη ισχύος και προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων.
Αιχμές κατά συμμάχων για Τουρκία και Κύπρο
Η κριτική του επεκτάθηκε στη στάση των δυτικών εταίρων, ιδίως για την πολιτική ίσων αποστάσεων, τις εξοπλιστικές συμφωνίες με την Τουρκία και την αντιμετώπιση του Κυπριακού.
«Δεν είναι άμοιροι ευθυνών σύμμαχοι και εταίροι. Όταν παριστάνουν τον επιτήδειο ουδέτερο και κρατούν ίσες αποστάσεις μεταξύ θύτη και θύματος», ανέφερε, αντιπαραβάλλοντας τη διεθνή κινητοποίηση για την Ουκρανία με τη στάση απέναντι στην Κύπρο.
Παράλληλα, ανέφερε στις πιέσεις προς την Αθήνα για τις σχέσεις με Ρωσία και Κίνα, την Αλβανία, τη Συμφωνία των Πρεσπών, το Κοσσυφοπέδιο και τις γερμανικές αποζημιώσεις.
Ξεκαθάρισε πάντως ότι η Ελλάδα ορθώς ανήκει στη Δυτική Συμμαχία και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ζητώντας αμοιβαιότητα, σεβασμό και ουσιαστική αλληλεγγύη. Χαρακτήρισε μάλιστα «επιτομή της υποτέλειας» την αντίληψη ότι η χώρα πρέπει να αποφεύγει να προβάλλει επίμονα τις εθνικές της θέσεις για να μην ενοχλεί τους εταίρους.
Κριτική στις ευρωπαϊκές ελίτ για τις κοινωνικές ανισότητες
Ο πρώην πρωθυπουργός στράφηκε και στην κοινωνική κατάσταση της Ευρώπης, εστιάζοντας στη συρρίκνωση της μεσαίας τάξης, τις δημοσιονομικές περικοπές, τα προβλήματα στέγασης και εργασίας και την απομάκρυνση των πολιτών από τα παραδοσιακά κόμματα.
Επέκρινε τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, αλλά και τα συστημικά μέσα ενημέρωσης, για την τάση να αποδίδουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια στην άνοδο της ακροδεξιάς και στον λαϊκισμό, χωρίς να αντιμετωπίζουν τις βαθύτερες κοινωνικές αιτίες.
«Η απονομιμοποίηση του μεταπολεμικού κοινωνικού και πολιτικού οικοδομήματος με ευθύνη της Ευρωπαϊκής άρχουσας τάξης, πολιτικής και οικονομικής, έρχεται καλπάζοντας και βάζει σε κίνδυνο την ομαλότητα, την κοινωνική συνοχή και ηρεμία, τον τρόπο ζωής που γνωρίσαμε», σημείωσε.
Κλείνοντας, σενέδεσε τις σημερινές προκλήσεις με τα διδάγματα του 1940, προτάσσοντας την αποφασιστική ηγεσία, την αμυντική προετοιμασία, το πατριωτικό φρόνημα και την εθνική ομοψυχία ως αναγκαίες προϋποθέσεις για την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων.