Μπορεί στη Χαριλάου Τρικούπη να επιχειρούν να διατηρήσουν κλίμα αισιοδοξίας, ωστόσο πίσω από τις κλειστές πόρτες η ανησυχία για την πορεία του ΠΑΣΟΚ ολοένα και μεγαλώνει. Και αυτό γιατί, παρά την ελαφρά άνοδο στις δημοσκοπήσεις, η αδυναμία του κόμματος να κεφαλαιοποιήσει την κυβερνητική φθορά και να αποκτήσει ισχυρότερη πολιτική δυναμική έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στις τάξεις των βουλευτών και των στελεχών, αρκετοί από τους οποίους εκτιμούν ότι ο χρόνος δεν λειτουργεί πλέον υπέρ του.
Το γεγονός ότι η κυβερνητική δυσαρέσκεια δεν μεταφράζεται σε αντίστοιχη ενίσχυση του ΠΑΣΟΚ αποτελεί, σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του ΠΑΣΟΚ. Η εκτίμηση που φαίνεται να κερδίζει έδαφος είναι ότι δεν αρκεί πλέον η ανάδειξη των κυβερνητικών αδυναμιών, αλλά απαιτείται μια πιο ολοκληρωμένη στρατηγική, ικανή να πείσει τους πολίτες ότι υπάρχει αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, μια ομάδα βουλευτών και κεντρικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να καθίσει τις επόμενες ημέρες γύρω από το ίδιο τραπέζι, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, προκειμένου να συζητήσει την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και, κυρίως, τις πρωτοβουλίες που απαιτούνται για την υπέρβαση του πολιτικού αδιεξόδου. Οι σχετικές συνεννοήσεις έχουν ήδη γίνει και το μόνο που απομένει είναι να οριστικοποιηθούν η ημέρα, η ώρα και ο τόπος της συνάντησης.
ΠΑΣΟΚ: Στο τραπέζι η στρατηγική και οι πολιτικές πρωτοβουλίες
Το ενδιαφέρον είναι ότι η συζήτηση δεν αναμένεται να περιοριστεί στην αποτίμηση των δημοσκοπικών ευρημάτων. Αντιθέτως, το βασικό ερώτημα που εκτιμάται ότι θα τεθεί είναι γιατί το ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να μετατρέψει την κυβερνητική δυσαρέσκεια σε δική του πολιτική δυναμική και τι πρέπει να αλλάξει ώστε να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων.
Στο τραπέζι αναμένεται να κατατεθούν διαφορετικές προσεγγίσεις, από την ανάγκη υιοθέτησης μιας πιο επιθετικής αντιπολιτευτικής τακτικής και την ανάδειξη σαφέστερου πολιτικού στίγματος μέχρι την ανάληψη συγκεκριμένων πρωτοβουλιών που θα επαναφέρουν το ΠΑΣΟΚ στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.
Δεν αποκλείεται, μάλιστα, να τεθεί και το ζήτημα της λειτουργίας των κομματικών οργάνων, με την επισήμανση ότι οι βουλευτές και τα στελέχη πρέπει να αποκτήσουν ουσιαστικότερο ρόλο στη διαμόρφωση της στρατηγικής. Άλλωστε, ένας από τους προβληματισμούς που διατυπώνονται αφορά την ανάγκη καλύτερου συντονισμού μεταξύ της κοινοβουλευτικής παρουσίας, των κομματικών παρεμβάσεων και της συνολικής επικοινωνιακής εικόνας του Κινήματος.
Στο επίκεντρο αναμένεται να βρεθεί και το ερώτημα κατά πόσο το ΠΑΣΟΚ έχει καταφέρει να διαμορφώσει ένα διακριτό πολιτικό αφήγημα, το οποίο δεν θα εξαντλείται στην κριτική προς την κυβέρνηση, αλλά θα απαντά στις καθημερινές ανησυχίες των πολιτών. Διότι, όπως αναγνωρίζεται στο εσωτερικό του κόμματος, η αντιπολιτευτική παρουσία από μόνη της δεν αρκεί για να δημιουργήσει προϋποθέσεις εκλογικής ανάκαμψης.
Μήνυμα προς Ανδρουλάκη, χωρίς ευθεία αμφισβήτηση
Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι ότι η πρωτοβουλία δεν παρουσιάζεται ως κίνηση εσωκομματικής αμφισβήτησης του Νίκου Ανδρουλάκη. Τουλάχιστον όχι σε αυτή τη φάση. Ωστόσο, είναι προφανές ότι μια τέτοια συνάντηση, εφόσον πραγματοποιηθεί, θα εκπέμψει σαφές πολιτικό μήνυμα προς την ηγεσία: η υπομονή δεν είναι ανεξάντλητη και η δημοσκοπική εικόνα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια προσωρινή δυσκολία που θα ξεπεραστεί αυτομάτως.
Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι κατ' ανάγκην η αμφισβήτηση προσώπων, αλλά η αναζήτηση μιας διαφορετικής πολιτικής προσέγγισης που θα μπορούσε να αλλάξει τους σημερινούς συσχετισμούς. Βεβαίως, στην πολιτική οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στον προβληματισμό για τη στρατηγική και στην κριτική προς την ηγεσία δεν είναι πάντοτε ευδιάκριτες, ιδιαίτερα όταν τα επιθυμητά αποτελέσματα καθυστερούν.
Άλλωστε, η μεγαλύτερη ανησυχία αρκετών βουλευτών δεν αφορά μόνο τα δημοσκοπικά ποσοστά του κόμματος, αλλά και την προοπτική της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης. Διότι όσο η εικόνα δεν αλλάζει, τόσο εντείνεται ο προβληματισμός για την πολιτική απήχηση του ΠΑΣΟΚ και την ικανότητά του να παρουσιαστεί ως αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Από τη δημοσκοπική στασιμότητα στις εσωκομματικές ισορροπίες
Το κρίσιμο, πάντως, δεν είναι μόνο ποιοι βουλευτές και στελέχη θα καθίσουν γύρω από το τραπέζι, αλλά κυρίως με ποιες προτάσεις θα σηκωθούν από αυτό. Και, ακόμη περισσότερο, εάν θα επιδιώξουν μια συλλογική παρέμβαση προς την ηγεσία, ζητώντας αλλαγές στη στρατηγική και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα πολιτικών πρωτοβουλιών.
Σε μια τέτοια περίπτωση, η συνάντηση θα αποκτούσε ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, καθώς θα σηματοδοτούσε τη μετάβαση από τον μεμονωμένο προβληματισμό σε μια πιο οργανωμένη προσπάθεια επηρεασμού των αποφάσεων. Αντίθετα, εάν περιοριστεί σε μια γενική ανταλλαγή απόψεων, το αποτύπωμά της ενδέχεται να αποδειχθεί περισσότερο συμβολικό παρά ουσιαστικό.
Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι αναζητούνται δίαυλοι συνεννόησης και κοινές προσεγγίσεις εκτός των επίσημων κομματικών διαδικασιών έχει τη δική του σημασία. Αποτυπώνει την ανησυχία για τη σημερινή κατάσταση, αλλά και την αίσθηση ότι απαιτούνται κινήσεις που θα αλλάξουν το πολιτικό κλίμα πριν παγιωθούν οι αρνητικές εντυπώσεις.
Γιατί, όπως σχολίασε έμπειρος κοινοβουλευτικός στο parapolitika.gr, όταν η δημοσκοπική βελόνα παραμένει χαμηλά, κάποια στιγμή αρχίζουν να κινούνται οι ίδιοι οι βουλευτές. Και τότε το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από τις δημοσκοπήσεις στο «τις πταίει;».