Ολοκληρώθηκε με επιτυχία η εκδήλωση βράβευσης του υποψηφίου Δημάρχου Πειραιά κ. Βασίλη Μιχαλολιάκου για την πολυετή προσφορά και δράση του στην ΟΝΝΕΔ και τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Μπροστά σε ένα πλήθος νέων παρουσιάστηκε η πορεία και το έργο του ιστορικού Προέδρου της νεολαίας, παρουσία του Γραμματέα Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας κ. Ανδρέα Λυκουρέντζου. Στον κ. Μιχαλολιάκο αποδόθηκε αναμνηστική πλακέτα από τον Πρόεδρο Ανδρέα Παπαμιμίκο και τον Αντιπρόεδρο Κ. Κατσαφάδο.
Βασικά σημεία ομιλιών:
Ο Γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής Νέας Δημοκρατίας κ. Ανδρέας Λυκουρέντζος ανέδειξε στο σύντομο χαιρετισμό του την προσωπικότητα και το ήθος του κ. Μιχαλολιάκου μέσα από τους αγώνες του στην πολιτική δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην πορεία του στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και την ΟΝΝΕΔ.
Ο υποψήφιος Δήμαρχος Πειραιά κ. Βασίλης Μιχαλολιάκος αναφέρθηκε στην ομιλία του στις αξίες και τα ιδανικά της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και της ΟΝΝΕΔ επισημαίνοντας πως η γενιά του 80’ υπερασπίστηκε με πάθος τις ιδέες της δίνοντας μάχες στα αμφιθέατρα όπου κατέγραψε μεγάλες νίκες, ενώ η γενιά του 2010 καλείται να απαντήσει σε μια μεγαλύτερη πρόκληση. Να αντισταθεί στη μιζέρια και την απαισιοδοξία που προσπαθούν να της επιβάλουν και να δημιουργήσει ξανά την ελπίδα στη χώρα.
Ο Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ κ. Ανδρέας Παπαμιμίκος επεσήμανε τη συνεισφορά του κ. Μιχαλολιάκου στην κυριαρχία της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και της ΟΝΝΕΔ στα Πανεπιστήμια και την κοινωνία και τόνισε πως οι αρχές και οι αξίες της εποχής εκείνης πρέπει να αποτελούν και σήμερα οδηγό στις μάχες που δίνουν οι νέοι σήμερα για ένα καλύτερο μέλλον αλλά . Ο Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ κάλεσε τους νέους ανθρώπους να συμμετέχουν στις εκλογές και να στείλουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα απόρριψης των καταθλιπτικών πολιτικών και των εκβιαστικών διλλημάτων που έθεσε ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση του Μνημονίου.
Το Μαύρο Ιστολόγιο Κομμουνισμού εύχεται χρόνια πολλά σε όλους τους επισκέπτες για την επέτειο της εορτής της 28ης Οκτωβρίου 1940. Δεν ξεχνούμε την σημαντική ημερομηνία της 28ης Οκτωβρίου όπου ο πραγματικός λαός της Ελλάδος (και όχι ο “λαός” – υπόκοσμος στον οποίο αναφέρονται άλλοι) με μπροστάρη τον Ιωάννη Μεταξά είπε το ΟΧΙ στην ξένη κατοχή, όπως φυσικά το είπε και μερικά χρόνια αργότερα στην νέα ξενοκίνητη κατοχή που ετοίμαζαν οι συνεργάτες των Γερμανών και Βουλγάρων κατακτητών, οι εγχώριοι κομμουνιστές.
Για την επέτειο αυτή δεν έχουμε σκοπό να γράψουμε πολλά, αλλά φυσικά έχουμε το δικό μας αφιέρωμα το οποίο θα σας παρουσιάσουμε παρακάτω:
1) Καταρχήν ας δούμε τι έκαναν οι κομμουνιστές κατά την εισβολή των κατακτητών. Όπως θα περιμένατε φυσικά, εννοείται πως ήταν αντίθετοι απέναντι σε ό,τι είχε να κάνει με εθνικό αγώνα, καθώς όπως έχουμε ξαναγράψει κομμουνισμός και εθνικό συμφέρον είναι έννοιες ασυμβίβαστες μεταξύ τους.
Διαβάστε τες με τη σειρά και θα κατανοήσετε την για ακόμα μία φορά προδοτική στάση των κομμουνιστών.
2) Μία πολύ καλή ιστοσελίδα όπου μπορείτε να διαβάσετε πάρα πολλά στοιχεία και κείμενα σχετικά με την 28η Οκτωβρίου είναι η “Ελλάς του ΟΧΙ” η οποία περιέχει τεράστιο όγκο πληροφοριών. Μπορείτε να την επισκεφτείτε πατώντας εδώ: Ἡ Ἑλλὰς τοῦ ΟΧΙ (1940-44)
3) Μία επίσης πολύ ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα είναι της Ιωάννας Φωκά, εγγονής του Ιωάννη Μεταξά, η οποία και κάνει ένα απίστευτο έργο διάσωσης σπάνιων αυθεντικών αρχείων και ντοκουμέντων εκείνης της περιόδου. Μπορείτε να βρείτε διάφορα κείμενα του Ιωάννη Μεταξά σχετικά με τον πόλεμο, αποσπάσματα από το ημερολόγιο του κλπ. Η ιστοσελίδα βρίσκεται και στη λίστα με τις σελίδες πρωτογενών πηγών στα δεξιά του ιστολογίου μας και μπορείτε να την επισκεφτείτε πατώντας εδώ: Ιωάννης Μεταξάς. Σελίδα ειδικά για την 28η Οκτωβρίου υπάρχει εδώ: 28η Οκτωβρίου 1940.
4) Ας ακούσουμε την μελωδία του τραγουδιού που έγινε συνώνυμο με τον αγώνα στα βουνά της Πίνδου, το οποίο τραγούδησε η αξέχαστη Σοφία Βέμπο και ας ακούσουμε αυτά που έχει να πει η τραγουδίστρια:
Η ίδια η Σοφία Βέμπο θα τραγουδούσε αργότερα και ένα τραγούδι για τα άλλα παιδιά της Ελλάδος, αυτά που μικρά ακόμα αρπάξαν οι κομμουνιστές από τις αγκαλιές των μανάδων τους στα χωριά της Μακεδονίας και τα έστειλαν στο Παραπέτασμα, μεταμορφώνοντας τα σε γενίτσαρους:
5) Κλείνουμε με το κείμενο μιας ομιλίας του συγγραφέα και ιστορικού Σαράντου Καργάκου, με τίτλο “Παλαίμαχοι Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου”:
Ο Βίκτωρ Ουγκώ σε μία ευτυχισμένη ποιητική του στιγμή είχε γράψει το στίχο: «Δεν γνωρίζω πια τ’ όνομα μου· ονομάζομαι πατρίς». Κάθε φορά που το χρέος μας καλεί να τιμήσουμε αυτούς που έγιναν προσφορά θυσίας, με την απώλεια της ζωής ή της σωματικής αρτιμελείας, πρέπει να ενθυμούμαστε τους λόγους μεγάλων ανδρών, διότι μόνον αυτών η φωνή μπορεί να υψωθεί ως το οριακό σημείο, στο οποίο καταλήγει «ο τραχύς και δύσκολος της αρετής δρόμος», προς τον οποίο «πετάουν» μόνο τα γόνατα ανδρών γενναίων, όπως θα έλεγε ο Ανδρέας Κάλβος.
Η λήθη είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της μνήμης. Αλλά αν εξαλειφθεί από τους λαούς η μνήμη, τότε θα μοιάζουν με ασθενείς που πάσχουν από αμνησία. Δεν θα γνωρίζουν από πού έρχονται κι από ποιους προέρχονται, με αποτέλεσμα να μην ξέρουν που βρίσκονται και προς τα πού πορεύονται. Άν σβήσουμε το παρελθόν, πρόσφατο και παλαιό, θα ζήσομε σ’ ένα ακατοίκητο μέλλον’. Έχει πει μεγάλος μας ποιητής, ο Γιώργος Σεφέρης, την ακόλουθη διδακτική για μας φράση: «Σβήνοντας κανείς ένα κομμάτι από το παρελθόν, είναι σαν να σβήνει και ένα αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον κι είναι θλιβερή πια η ζωή, που μοιάζει με ακατοίκητο σπίτι»!
Από την άποψη αυτή είναι άξιες επαίνου οι Στρατιωτικές μας Σχολές και η πολιτική ηγεσία τους που δεν λησμονούν να τιμούν τα μεγάλα στρατιωτικά γεγονότα, να τιμούν τους επιζώντες παλαιμάχους και να συντηρούν το ευγενές στρατιωτικό πνεύμα, που για μας δεν ήταν ποτέ μιλιταρισμός αλλά πάθος προασπιστικό της εδαφικής μας ακεραιότητας, πόθος προασπιστικός της ειρήνης και σε παλαιότερους καιρούς πόθος απελευθερωτικός των αλύτρωτων ελληνικών περιοχών. Δεν παραβλέπω συμμετοχή σε πολεμικές επιχειρήσεις που καθορίζονταν από συμμαχικές υποχρεώσεις ή δεσμεύσεις. Αλλά σε γενικές γραμμές ο ελληνικός στρατός δεν πήγε αλλού παρά σε εδάφη στα οποία υπήρχε από αρχαιοτάτης εποχής εδραία εθνολογική βάση.
Τον πόλεμο του 1940-41 δεν τον προκαλέσαμε εμείς με κάποια δήθεν αφορμή. Απλώς, τον περιμέναμε και είχαμε τουλάχιστον ηθικώς-επαρκώς προετοιμασθεί. Η Ελλάς, εξ αιτίας της Μικρασιατικής καταστροφής και των εσωτερικών κινημάτων , ήταν ακόμη αιματοβαφής. Οι πρόσφυγες δεν είχαν τελείως αποκατασταθεί. Αυτό που είχε αποκατασταθεί ήταν το εθνικό φρόνημα, το οποίο σε υπέρτατο βαθμό είχε οξυνθεί λόγω της αναίσχυντης συμπεριφοράς των Ιταλών όχι μόνο από τον τορπιλισμό της «Έλλης» και στην προβοκατορική ενέργεια να μας φορτώσουν τη δολοφονία του αρχιτσάμη ληστή Νταούντ Χότζα, αλλά και από την παλαιότερη κατάπτυστη ενέργεια του βομβαρδισμού και της καταλήψεως της Κερκύρας, εν έτη 1923 όταν ο ελληνικός λαός και στρατός ήταν κυριολεκτικά ράκη από το οδυνηρό πλήγμα της Μικρασίας. Το ενδεχόμενο μίας ολοκληρωτικής επιθέσεως του Μουσολίνι εναντίον της Ελλάδος ήταν ορατό και από τυφλούς μετά την απόβαση του ιταλικού στρατού στην Αλβανία στις 7 Απριλίου 1939, δηλαδή πέντε μήνες ενωρίτερα από την επίσημη κήρυξη του μεγαλύτερου πολέμου της Ιστορίας.
Ως την έσχατη στιγμή ο Μουσολίνι προωθούσε μία θωπευτική, καθησυχαστική πολιτική έναντι της Ελλάδος. Ο τότε πρεσβευτής της Ιταλίας Γκράτσι, μετά την επιστροφή του από την Ρώμη στις 12 Σεπτεμβρίου 1939, έφερνε προς το Μεταξά διαβεβαιώσεις του Ιταλού δικτάτορα, ότι η Ιταλία ακόμη και σε περίπτωση εμπλοκής της σε
πόλεμο «δεν θα αναλάβει αύτη πρωτοβουλίαν επιχειρήσεων έναντι της Ελλάδος.Ινα δε αποδειχθούν κατά τρόπον συγκεκριμένον τα αισθήματα, από τα οποία εμπνέεται έναντι της Ελλάδος, θα διαταχθεί η οπισθοχώρησης των ιταλικών στρατευμάτων 20 χιλιόμετρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα». Αυτά όμως, όπως θα έλεγε ο Άμλετ, ήσαν «λόγια, λόγια, λόγια». Όπως συχνά έχω γράψει, η προδοσία στην ευρωπαϊκή πολιτική είναι πάντα θέμα ημερομηνίας. Εξαιρείται η Ελλάς που το μέγα λάθος της-αν το δούμε από την οπτική της realpolitik- είναι ότι ποτέ δεν επρόδωσε σύμμαχο. Και παραμένει σολωμικώτατα, «Πάντοτε ευκολόπιστη και πάντα προδομένη». Και πληγωμένη, εμένα από τα ίδια τα παιδιά της.
Πάντα βέβαια κάτι σάπιο -για να επανέλθω στον Άμλετ- υπήρχε στο βασίλειο της ευρωπαϊκής πολιτικής, αλλά ποτέ η ηθική σήψη, ο πολιτικός αμοραλισμός, ο κυνισμός και ο αιμοδιψής άνευ ουσιαστικών προσχημμάτων, στρατιωτικός επεκτατισμός δεν είχε κορυφωθεί στο βαθμό όπου έφθασε κατά τα μοιραία έτη 1939 – 1941. Ενώ ο Μουσσολίνι απλόχερα μας έστελνε αναισχύντως τις αλλεπάλληλες ψευδείς εγγυήσεις, οι ένοπλες δυνάμεις του εφάρμοζαν συστηματικά την τακτική των «άδικων χειρών» με τον ανειλεή βομβαρδισμό πολεμικών σκαφών μας: του «Ορίωνος», της «Ύδρας», του «Βασιλέως Γεωργίου», της «Βασιλίσσης Όλγας», για να φθάσουμε στο αποτρόπαιο έγκλημα του τορπιλισμού τις «Έλλης». Αν ζούσε τότε ο δαιμόνιος Ταλλεϋράνδος, δεν θα εχαρακτήριζε τη βύθιση του ευδρόμου έγκλημα’θα το έλεγε λάθος. Διότι το λάθος στην πολιτική κοστίζει σ’ αυτόν που το διαπράττει περισσότερο από το έγκλημα. Με την πράξη τους αυτή οι Ιταλοί δεν προσέβαλαν την Ελλάδα, Προσέλαβαν την Παναγία, που για τους Έλληνες είναι σύμβολο ιερό, συναυτιζόμενο με την πατρίδα. Το λέει άλλωστε το δημοτικό: «Γιατί γιορτάζει η Παναγία, γιορτάζει και η Πατρίδα».
Οι Έλληνες μαχητές του ’40 δεν ήσαν προασπιστές του πατρίου εδάφους, όπως έλεγε το πρώτο πολεμικό μας ανακοινωθέν, ήταν εκδικητές της υβριζόμενης Μεγαλόχαρης, της Παντάνασσας και της Περίβλεπτης Παναγιάς, που επί 1500 χρόνια την ψάλλουμε και την θεωρούμε Υπέρμαχο Στρατηγό. Τα νικητήρια στέφανα σκέπασαν και πάλι τις εικόνες της Θεομήτορος και τις κεφαλές των ελλήνων μαχητών, που πολεμώντας κατά κραταιού, με απόλυτη υπεροψία, αντιπάλου κατήγαν τρόπαια εφάμιλλα, ίσως και υπέρτερα των προγονικών. Όλος ο κόσμος στεκόταν τότε εκστατικός. Ύμνοι Πινδάρειοι επλέκοντο τότε για την Ελλάδα από τα χείλη κορυφαίων πολιτικών, στρατιωτικών και πνευματικών ανθρώπων. Ας αφήσουμε πια της μικρότητες για το ποιος είπε το «ΟΧΙ». Το «ΟΧΙ» ήταν όλων: και της πολιτικής και της στρατιωτικής ηγεσίας και σύσσωμου του λαού, πλην ελαχίστων ηττοπαθών. Ας αφήσουμε κατά μέρος τον πρόσφατο επιστημονικό-πολιτικό σκεπτικισμό κάποιων ιστορικών κριτικών για την σκοπιμότητα του «ΟΧΙ». Είναι προσβολή για τους νεκρούς, τους τραυματίες αλλά και για τους λίγους επιζώντες της μεγάλης εκείνης εποποιίας να διαχέεται η αντίληψη στην παιδεία μας και στα παιδιά μας πως ένα “ΝΑΙ” θα ήταν συμφερτικό. Για κάποιους, ασφαλώς. Ένα μόνο θα πω: «αν οι εν λόγω κριτικοί ήσαν στη θέση του Μεταξά, είμαι σίγουρος πως θα έλεγαν ναι». Και αυτό θα σήμαινε το διαμελισμό μεταπολεμικά όλης της μόλις πρόσφατα συγκροτημένης Ελλάδος.
Δεν θα αναφερθώ σε γεγονότα που σε όλους σας είναι γνωστά. Όταν όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες γονάτιζαν εντός ολίγων ημερών προ των χιτλερικών
ορδών, η Ελλάς πολεμούσε νικήτρια επί πέντε μήνες στα ηπειρωτικά βουνά και έφερνε τους Ιταλούς σε απόσταση σπιθαμής από το ρίξιμο στην αγκαλιά των κυμάτων. Στο διάστημα αυτό ο στρατός, το ναυτικό και αεροπορία επιτέλεσαν θαύματα. Εκμηδένισαν την αριθμητική υπεροχή του αντιπάλου και κατέδειξαν για μια ακόμα φορά την σημασία του ηθικού παράγοντος, τον οποίο όψιμοι θεωρητικοί του πολέμου έχουν αρχίσει να αμφισβητούν λόγω των νέων τελειοτάτων οπλικών συστημάτων. Ένα θα πω: όλα τα όπλα είναι καλά, ακόμη κι ένας «γηράς» όταν τα χέρια που τον κρατούν δεν τρέμουν και όταν η ψυχή φλογίζεται από το πάθος της θυσίας. Αυτό, όμως, προϋποθέτει πίστη σε ιδανικά, που ποτέ δεν έλειψαν από τη ζωή μας. Γι’ αυτό θεωρώ ως το μεγαλύτερο της Ελλάδος εχθρό αυτόν που σκοτώνει στην ψυχή των παιδιών μας το πάθος για ηρωισμό και την δίψα για ιδανισμό. Γι’ αυτό άλλωστε σήμερα η παραπαίουσα ιδεολογικά νεολαία ζητεί σαν το ήρωα του Ίψεν ένα ζευγάρι μεταχειρισμένα – έστω-ιδανικά. Και υψώνει σε ήρωα το Σάββα Ξηρό, διότι το σχολείο και τα λεγόμενα «μίντια» όχι μόνο δεν τιμούν τους πραγματικούς ήρωες – εσάς – αλλά τους αγνοούν και συχνά τους σπιλώνουν.
Μιλάμε συχνά για το έπος του 40 ή, εσφαλμένα, για το έπος της Αλβανίας. Και λέγω εσφαλμένα διότι το έπος δεν ήταν αλβανικό’ ελληνικό ήταν και μάλιστα κατά και των Αλβανών που επολέμησαν στο πλευρό των Ιταλών. Είναι, όμως, ιστορική αδικία να λησμονούμε την μάχη των Οχυρών, που θα ήταν ίσως περισσότερο δαφνοστεφής, αν η Γιουγκοσλαβία δεν γονάτιζε από την πρώτη στιγμή και αν ο ελληνικός στρατός δεν είχε πλευροκοπηθεί και στα δύο μέτωπα, αντιμετωπίζοντας το ενδεχόμενο μιας επιθέσεως από τα νώτα. Κάποιοι, που ποτέ δεν γνώρισαν τον τυφώνα μιας πολεμικής κρίσης, ξέρουν post factum, δηλαδή εκ’ των υστέρων, να εκφέρουν αρνητικές απόψεις για τη τότε δράση της παραζαλισμένης απ’ τα αλλεπάλληλα πλήγματα πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας μας. Ένα θα πώ: ο τότε Έλλην πρωθυπουργός Αλέξανδρος Κορυζής δεν ήταν πολιτικός. Τραπεζικός ήταν. Κι όμως προέβη σε ενέργεια πολιτική, που κανείς άλλος ευρωπαίος ηγέτης, μετά την υποταγή της χώρας του στον Άξονα, δεν ετόλμησε να πράξει. Ο Κορυζής αυτοκτόνησε. Η αυτοκτονία αυτή είναι μέγιστη πολιτική πράξη. Η Ελλάς πεθαίνει αλλά δεν παραδίδεται. Δεν ήταν μια πράξη απογνώσεως’ ήταν πράξη φιλοτιμίας, πράξη αντιστάσεως στην ατιμία. Αλλά την πρώτη σελίδα της αντίστασης την έγραψαν οι νεκροί ευέλπιδες που αυτόβουλα έφθασαν μέχρι Κρήτη και Αίγυπτο.
Βεβαίως υπήρξε ανακωχή-και έπρεπε να υπάρξει-,για να σωθούν οι μαχόμενες στην Ήπειρο και στη Μακεδονία δυνάμεις. Αλλά η ανακωχή δεν είχε επίσημο χαρακτήρα. Η Ελλάς-και το τονίζω αυτό-επισήμως δεν σταμάτησε ποτέ τον πόλεμο. Τον συνέχισε στην Κρήτη, όπου αφανίστηκε το άνθος του γερμανικού στρατού, τον συνέχισε στις ερήμους της Αφρικής, στο τρισένδοξο Έλ-Αλαμέιν’, τον συνέχισε στην Ιταλία, και στο Ρίμινι έγραψε μια νέα χρυσή πολεμική σελίδα. Κάθε χρόνο τα μέλη της Εθνικής Εταιρείας των Ελλήνων Λογοτεχνών, της οποίας έχω την τιμή να είμαι αντιπρόεδρος, κατά το πνευματικό πολυήμερο ταξίδι που πραγματοποιούμε στην Δυτική Ευρώπη, περνάμε από το μνημείο των Ριμινιτών και καταθέτουμε λίγα άνθη ευλαβείας στους τάφους των υπερόχων νεκρών.
Πεδίο μαχών, όμως, δεν ήταν μόνον η ξηρά, ήταν και ο αέρας, ήταν και η θάλασσα. Οι αεροπόροι μας, που στο σύνολο τους έφθασαν στην Μ. Ανατολή, δόξασαν τα φτερά του Ικάρου, αντιπαλεύοντας με Ιταλούς και σκληροτράχηλους Γερμανούς πιλότους. Η κάλυψη νηοπομπών, η ρίψη αλεξιπτωτιστών στα ελληνικά βουνά και νησιά, η συμμετοχή σε βομβαρδιστικές επιχειρήσεις έδωσαν στην αεροπορία μας μια ποιότητα υπεροχής που διατηρείται ακμαία ως σήμερα. Αλλά και ο στόλος-παρά το τραγικό για τις συνέπειές του κίνημα – είχε κι’ αυτός ανάλογο μεράδι στη δόξα. Το ν’ αναφερθώ στη «Βασίλισσα Όλγα», στον «Αδρία», στα υποβρύχια «Πρωτεύς», «Παπανικολής» και «Κατσώνης» για να δείξω την αξία και την ανδρεία των ναυτικών μας, θα έμοιαζε σαν να άνοιγα ανοιχτές πόρτες. Τούτο μόνο θα πω: ο γηραιός «Αβέρωφ» ως πλοίο συνοδείας, έφθασε ως τον Ινδικό. Πρόσφατα σε εφημερίδα των Πατρών δημοσίευσα άρθρο για ένα λησμονημένο περιστατικό που συνέβη προ του λιμανιού των Πατρών: πρόκειται για τον ηρωισμό δύο σκαφών μας, ενός νοσοκομειακού, που λεγόταν «Ελληνίς» και ενός πλοίου της φαροφυλακής που λεγόταν «Πλειάς». Κι ας μη λησμονούμε τη συμμετοχή ελληνικών πολεμικών στην απόβαση της Νορμανδίας.
Ωστόσο, το μεγαλύτερο τίμημα θυσίας προσέφερε στον πόλεμο η ελληνική εμπορική ναυτιλία. Χάθηκε όλος σχεδόν από τις τορπίλες των Γερμανών ο εμπορικός μας στόλος και το άνθος του ναυτικού μας κόσμου. Υπάρχει, όμως, και ο άγνωστος στους πολλούς πόλεμος των αλιευτικών και μικρών εμπορικών πλοίων, που μετέφεραν χιλιάδες Άγγλους, Καναδούς, Αυστραλούς, Νεοζηλανδούς και Έλληνες εθελοντές στα Μικρασιατικά παράλια. Υπάρχει ακόμη και η χρυσή σελίδα των ειδικά διασκευασμένων μικρών σκαφών, που σαν θαλάσσιες σφήκες όργωναν το Αιγαίο και το Ιόνιο κι έλαβαν μέρος σε πολυάριθμες επιχειρήσεις. Έχω τη χαρά να με τιμά με την φιλία του ένας από τους επιζώντες Κανάρηδες του καιρού εκείνου, ο αειθαλής Ρήγας Ρηγόπουλος και ξέρω από τα βιβλία του και τις ομιλίες του τη ναυτική εκείνη «Ιλιάδα». Όλη αυτή η επιβλητική συμμετοχή των ενόπλων μας δυνάμεων στο πλευρό της προμαχούσας Αγγλίας και Αμερικής, έδωσε το σθένος στην ελληνική κυβέρνηση να διεκδικεί και να απαιτεί. Όταν την 11η Δεκεμβρίου 1941 η βρετανική κυβέρνηση απροσχημάτιστα ανακοίνωσε την απόφασή της για αναγνώριση, μετά τον πόλεμο, της αλβανικής ανεξαρτησίας, η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση, τρείς ημέρες μετά, απαντούσε με εκτενές υπόμνημα στο οποίο μεταξύ των άλλων αναφέρονταν τα εξής: « Εν τω μέσω των δεινών του υπό τον αξονικόν ζυγόν, ο ελληνικός λαός δεν είναι δυνατόν να κατανοήσει εν διάβημα αποδόσεως της ανεξαρτησίας της εις την Αλβανίαν, χωρίς ταυτόχρονον ρητήν αναγνώρισην των ελληνικών δικαίων επι της Β. Ηπείρου. Δεν είναι δυνατόν άδηλα οφέλη εκ της συμπράξεως ενός κλάσματος του αλβανικού λαού προς τα Ηνωμένα Έθνη να εξουδετερώσουν την σημασίαν της υπερόχου αντιστάσεως του ελληνικού λαού».
Ασφαλώς, κανείς το 1944 και μετά, όταν η δόξα της Ελλάδος, χάρη και εις την εσωτερική εθνική αντίσταση, είχε φθάσει στο ζενίθ και έκανε την Οικουμένη να παραληρεί, κανείς λέγω δεν θα μπορούσε να παραβλέψει τα εθνικά δίκαια της Ελλάδος, αν η δολερή διχόνοια, όπως την λέγει ο Σολωμός, δεν έδειχνε το σκήπτρο με την “ωραία θωριά”, ώστε να μας ρίξει ‘εις σε δάκρυα θλιβερά. Ο λόγος του Πλάτωνος επαληθεύτηκε για ακόμη μια φορά: «Ημείς δε αυτοί ημάς αυτούς και ενικήσαμεν και ηττήθημεν». (Μενέξενος ΧΙΙΙ 2420).
Και μόλις έκλεισε ο κύκλος του αίματος στη δική μας χώρα, νέος κύκλος αίματος άνοιξε στη μακρινή Κορέα. Από το 1950 – ως το 1953 ένας αδυσώπητος πόλεμος, που κατά βάθος ήταν μια έμμεση αναμέτρηση ανάμεσα στη Σοβιετική Ένωση και στις ΗΠΑ, χώρισε την ιστορική αυτή χερσόνησο σε δυο τμήματα με σημείο τομής τον 38ο παράλληλο. Η Ελλάς συμμετείχε στον πόλεμο αυτό με ένα τάγμα αυξημένης δυνάμεως, με ένα σμήνος μεταγωγικών αεροπλάνων και με μικρά βοηθητικά κλιμάκια. Οι απώλειές μας ήσαν βαρύτατες. Από τις αρχές του 1951 ως το Σεπτέμβριο είχαμε 187 νεκρούς (εκ των οποίων οι 21 αξιωματικοί) και 614 τραυματίες. Είχα την τιμή να γνωρίσω τον στρατηγό «Αρμπούζη» που ηγήθηκε του εκστρατευτικού τάγματος και πρόσφατα είχα τη μεγάλη τιμή να εκφωνήσω τον επικήδειο λόγο σ’ ένα σπάνιο για τη σεμνότητά του άνδρα, τον Αντώνη Τσακίρη, που τον διαπέρασε βλήμα όλμου και σκότωσε τον όπισθεν αυτού ερχόμενο στρατιώτη. Μαυροφόρεσαν και τότε πολλές οικογένειες. Η παραμονή του ελληνικού τάγματος συνεχίσθηκε μέχρι το 1958, όταν πια αποσύρθηκαν τα κινεζικά στρατεύματα.
Η συμμετοχή μας στον πόλεμο αυτό, όπως κι εκείνη στην Κριμαία, έχει επικριθεί. Αλλά ας μην είμαστε βιαστικοί. Η αποστολή στρατιωτικής μονάδος στην Κορέα μπορεί να έγινε για λόγους εξαρτήσεως από τις ΗΠΑ, μπορεί να έγινε για λόγους ιδεολογικούς, ωστόσο δεν ήταν άμοιρη πολιτικού ρεαλισμού. Η Ελλάς έβγαινε ράκος από τον εσωτερικό πόλεμο. Έπρεπε για την ανόρθωσή της να στηριχθεί στις ΗΠΑ. Ο στρατός της, κυρίως το ναυτικό και η αεροπορία, χρειάζονταν ριζική ανανέωση. Κάτι που έγινε. Κυρίως, όμως η Ελλάς είχε τότε στόχους Εθνικούς: διεκδικούσε την ένωση με την Κύπρο, την αυτονομία της Β. Ηπείρου και την αναδιευθέτηση των ελληνοβουλγαρικών συνόρων. Οι πολιτικοί μας – ίσως αφελώς – πίστευαν στη βοήθεια των Αμερικανών. Αν τώρα αποτύχαμε στους στόχους μας, αν απατηθήκαμε στις προσδοκίες μας, αυτό δεν μειώνει σε τίποτα την ανδρεία των Ελλήνων μαχητών που σε όλη τη μακρά περίοδο των επιχειρήσεων υπήρξαν απαράμιλλοι, έτσι ώστε κάποιοι Αμερικανοί ηγήτορες να προσγράφουν επιτεύγματα των Ελλήνων στο ενεργητικό των Τούρκων, με την ευτελή δικαιολογία: «Σεις έχετε τρόπαια πολλά, ας γράψουμε και στους Τούρκους μερικά». Από τα δικά μας φυσικά.
Δεν κατοικούμε σε γειτονιά αγγέλων. Όλοι γύρω μας έχουν επίβουλες βλέψεις. Γι’ αυτό πρέπει να έχουμε υψηλό μαχητικό φρόνημα και ισχυρό στρατό, για να μη χρειασθεί να τον χρησιμοποιήσουμε ποτέ. Τιμώντας σήμερα τους παλαιμάχους της περιόδου 1940 – 1958 είναι σαν να δίνει ο σύγχρονος Ελληνικός στρατός όρκο-υπόσχεση ως οι άλκιμοι νεανίες της αρχαίας Σπάρτης: «Άμμες δε γ’ εσόμεθα πολλώ κάρονες». Στην Κρήτη, κύριε Υπουργέ, λένε μια παροιμία: «Των μπροστινών πατήματα των πισινών γιοφύργια». Οι δρόμοι της δόξας των παλαιμάχων, είναι γεφύρια των σημερινών πολεμάρχων.
Γαπ: Μετά από πολλά χρόνια είδαμε επενδύσεις. Αρμαγεδδών:Ποιές του Σκαραμαγκά του Αστακού ή του Ελληνικού;
Γαπ: Όταν αναλάβαμε βρεθήκαμε προ της κατάρρευσης των τραπεζών. Θα χάνονταν οι καταθέσεις των πολιτών. Αρμαγεδδών : Μήπως ξεχνάς ότι ο Κ. Καραμανλής πρώτος μεταξύ των ευρωπαίων ηγετών είχε εγγυηθεί τις καταθέσεις με νόμο 100.000 ανά άτομο και ανά τράπεζα.
Γαπ: Αν ο λαός με καταψηφίσει θα αντιδράσουν οι αγορές. Αρμαγεδδών: Τότε να καταργήσουμε τις εκλογές.
Γαπ: Εγώ κάνω ταξίδια για επενδύσεις. Άνοιξα το δρόμο με τους κινέζους για επενδύσεις στον Πειραιά για ομολόγα. Αρμαγεδδών: Το δρόμο με τους κινέζους και την τον άνοιξε ο Κ. Καραμανλής ενώ εσύ έλεγες ότι μόλις αναλάβεις θα ξαναπάρεις τα λιμάνια.
Γαπ: Προχθές συναντήθηκα με τους κοινωνικούς φορείς και τους είπα να συμφωνήσουμε όλοι μαζί να μειώσουμε τους φόρους στο μισό αλλά θα μου εγγυηθείτε ότι θα πληρώνονται όλοι. Αρμαγεδδών: Τους φόρους τους ελέγχει και τους εισπράττει τκράτος εκτός αν σκέφτεσαι να παραχωρήσεις και αυτό το δικαίωμα στους ιδιώτες.
Γαπ: Αυτά που έχουμε κάνει σε ένα χρόνο δεν έγιναν σε 10 χρόνια. Αρμαγεδδών: Οχι σε 10, ούτε σε 50 χρόνια δεν έγιναν ανάλογα. Ληστρική επιδρομή στα εισοδήματα, μισθούς, συντάξεις, ακίνητα. Η Ελλάδα γέμισε λουκέτα συσσίτια και ουρές στα ταμεία ανέργων.
Γαπ: Ο Ελληνας πληρώνει για πετρέλαιο 2πλάσιο από το Φιλανδό. Αρμαγεδδών: Και που είσαι ακόμα...Με την εξίσωση του πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης θα πληρώνει 10πλασια. armageddon-news.blogspot.com
· Τα κατάφερε πάλι αυτή η πόλη, δέκα μέρες πριν τις εκλογές να μη συζητά για τα προβλήματά της, αλλά για το τι είπε ο Άνθιμος στον κυρ Γιάννη και τούμπαλιν. Μουτζαχεντίν ο ένας, Βούλγαρος προδότης ο άλλος, δεν θα γίνεις δήμαρχος ποτέ, κοντός ψαλμός αλληλούια και άλλα τέτοια αντί…
· Η σύγκρουση με τον μητροπολίτη έχει γίνει πολύ της μόδας τα τελευταία χρόνια, ειδικά από τα αριστερά (όμως όχι μόνο). Θα έλεγε κανείς ότι οι επικοινωνιολόγοι του κυρ Γιάννη πολύ την ήθελαν μια τέτοια κόντρα και μάλιστα ανήμερα του Άη Δημήτρη, αφού τον αναδεικνύει σε αντι-Άνθιμο.
· Όμως ποιος μπορεί να διανοηθεί ότι η κόντρα στήθηκε για να ωφελήσει τον λαοπρόβλητο εβδομηντάρη σκουλαρικά;
· Μια άλλη ανάγνωση, προφανώς, πιο συμβατή με την πραγματικότητα είναι ότι η παρέμβαση Άνθιμου έγινε υπέρ του Κώστα Γκιουλέκα. Το θέμα, βέβαια, είναι αν τελικά τον ευνοεί. Γιατί δεν πρέπει να θεωρείται και πολύ σίγουρο ότι ισχύει κάτι τέτοιο.
· Το ερώτημα θα παραμείνει και ίσως μας απασχολήσει μέχρι τέλους της προκλεογικής περιόδου. Ιδίως εάν την Κυριακή στην Μητρόπολη, εμφανιστεί πάλι ο κυρ Γιάννης για να εκκλησιαστεί, τα «πάρει» ο Άνθιμος και τον πιάσει στο κήρυγμά του.
· Ή κι αν ακόμη ο κυρ Γιάννης αναλάβει την πρωτοβουλία να πάει να εξομολογηθεί σαββατιάτικα, για να προλάβει το κυριακάτικο κήρυγμα του Άνθιμου, πάλι για το ίδιο θέμα θα μιλάμε.
· Και πιθανότατα στην κάλπη την άλλη Κυριακή δεν θα απαντήσουμε εάν θέλουμε περιφερειακή ανάπτυξη και αποκέντρωση ή στο δίλημμα που έθεσε διακαναλικά ο πρωθυπουργός «ή ψηφίζετε τους δικούς μου (άρα και Μπουτάρη) ή σέρνω τη χώρα σε πρόωρες εκλογές»…
· …αλλά στο ποιος τελικά είχε δίκιο. Ο Άνθιμος ή ο Μπουτάρης; Καλή σας μέρα και… προσεύχεσθε υπέρ Θεσσαλονίκης! -- ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΕΣΣΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ gkessopoulos.blogspot.com
Η έκπληξη είναι ότι αποκλείστηκε στα πέναλτυ (4-2)... και όχι πιο πριν (1-1). Μπράβο τους το πάλεψαν πάντως... αλλά δεν μπόρεσαν να κάνουν την έκπληξη και να προκριθούν
Σε «κόκκινο συναγερμό» βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ μετά τις αρνητικές δημοσκοπήσεις και την διακαναλική συνέντευξη του πρωθυπουργού. Κορυφαίοι υπουργοί αναμένεται να ταξιδέψουν τις επόμενες ημέρες στις περιφέρειες της χώρας, σε μια προσπάθεια να ενισχύσουν τους υποψηφίους του κυβερνώντος κόμματος. Το γεγονός αυτό, προκαλεί εύλογα ερωτήματα όσον αφορά την ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού ενόψει της επίσκεψης των ελεγκτών της Τρόικας. Απ’ ότι φαίνεται όμως, η συγκεκριμένη παράμετρος έχει περάσει σε δεύτερα μοίρα για την κυβέρνηση, καθώς προηγείται ο κάβος των εκλογών.
Κατά τ’ άλλα ο Γιώργος, δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος…
Άγριες σκηνές εκτυλίσσονται τα τελευταία εικοσιτετράωρα στο υπουργείο Παιδείας με την Διαμαντοπούλου να κατηγορεί τον Πανάρετο ότι οι προτάσεις του για τα πανεπιστήμια είναι εντελώς ανεδαφικές και αντισυνταγματικές και την Φώφη να κρατά αποστάσεις και από τους δύο και παράλληλα να τους … αδειάζει όπου βρει.
Το σχήμα δεν περπατάει καθόλου, αναφέρουν υπηρεσιακοί παράγοντες του υπουργείου που βλέπουν ότι πολύ σύντομα θα υπάρξουν σοβαρές αναταραχές σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης και κυριότερα στα πανεπιστήμια.
«Αυτό δεν ζητούν τα κόμματα της αντιπολίτευσης; Τι μαράζι τους έπιασε με τις εκλογές;». Αυτό τόνισε ο Χ. Καστανίδης στον realfm. Μιλώντας στον Νίκο Χατζηνικολάου, ο υπουργός Δικαιοσύνης υπενθύμισε παλαιότερες δηλώσεις του περί νομιμοποίησης της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ και επί της ουσίας αναγνώρισε πως η κυβέρνηση είναι έτοιμη να πάρει το κόστος της επιλογής για εκλογές.
«Τι μαράζι έπιασε τα κόμματα της αντιπολίτευσης; Εκλογές δεν ζητούν;» σημείωσε ο κ. Καστανίδης και πρόσθεσε: «Αν από το εκλογικό αποτέλεσμα του Νοεμβρίου προκύψει ότι κάνουμε τα πράγματα λάθος, θα απευθυνθώ στον κυρίαρχο λαό. Ας το χρεωθεί η κυβέρνηση».
Πάντως ο υπουργός Δικαιοσύνης παραδέχθηκε πως η κυβέρνηση θα έπρεπε να είχε συζητήσει το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος για την επικύρωση του Μνημονίου.
Διαβάστε αιτήματα που θέτουν για να υπογράψουν συμφωνία ώστε να δέχονται πίσω του Τούρκους (ναι καλά διαβάσατε: Τους Τούρκους!!!) λαθρομετανάστες... για τους υπόλοιπους δεν το συζητάνε καν παρά τα περί του αντιθέτου θρυλούμενα από τον ΓΑΠ:
«Η συμφωνία επανεισδοχής, όμως, που διαπραγματεύονται οι Βρυξέλλες με την Αγκυρα, παραμένει στάσιμη, λόγω αντιδράσεων των Αθηνών και της Λευκωσίας, αλλά και Βερολίνου, Βιέννης και Σόφιας, για διαφορετικούς λόγους.
Οι αντιδράσεις των Αθηνών οφείλονται στο αίτημα της Αγκυρας να μην υπάρχει στη συμφωνία αναφορά ή ορισμός ελληνοτουρκικών συνόρων, με το επιχείρημα ότι πρόκειται για διμερές θέμα. Η Τουρκία ζητεί επίσης να αφορά η επανεισδοχή, τουλάχιστον, για μία τριετία, μόνο Τούρκους υπηκόους και όχι υπηκόους τρίτων χωρών. Απαιτεί, επιπλέον, να καταστεί πιο ελαστική η έκδοση βίζας σε Τούρκους υπηκόους.»
Δηλ. για να δέχονται πίσω τους Τούρκους λαθρομετανάστες, και μόνο αυτούς... πρέπει να τους δίνουμε πιο εύκολα βίζα και να μην περιγράφουμε τα ελληνοτουρκικά σύνορα σαν πύλη εισόδου... αλλά το Βόρειο Πόλο...
απορώ τι το σκέφτονται ακόμα οι ΓΑΠ-Δρούτσας και δεν αρπάζουν την ευκαιρία απ' τα μαλλιά και να υπογράψουν...
Βλέποντας την κατατρακύλα του στις δημοσκοπήσεις, που μέχρι και πριν 2 εβδομάδες τον έχριζαν ως φαβορί για την ανάληψη του Δήμου Πατρέων, ο Γιάννης Δημαράς εφευρίσκει εχθρούς ακόμα και στα ΜΜΕ, τα οποία μέχρι στιγμής αποτελούσαν τους ακρογωνιαίους λίθους της, δημοσκοπικής του, εκτόξευσης.
Μέτωπο με τους Θεσσαλούς βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ανοίγει και πάλι ο υποψήφιος περιφερειάρχης κ. Απ. Παπατόλιας σε μια απέλπιδα προσπάθειά του να επιρρίψει σε άλλους την ευθύνη για την βαριά ήττα που τον περιμένει, σύμφωνα ακόμη και με τις δημοσκοπήσεις που ο ίδιος παραγγέλνει.
Χαρακτηριστικό είναι το παραπολιτικό που ο ίδιος διέρρευσε στην εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» του ομίλου Μπόμπολα:
«Ντέρμπι η μάχη της Θεσσαλίας, αλλά δύο «πρωτοκλασάτοι» βουλευτές της περιοχής, αντί να βοηθήσουν τον Αλ. Παπατώλια, προτίμησαν να απουσιάζουν σε τόπους μακρινούς. Δυστυχώς γι’ αυτούς, όλα καταγράφονται...»
Το παραπολιτικό προκάλεσε την έντονη ενόχληση αν όχι την μήνιν των Θεσσαλών βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι άλλωστε δεν ρωτήθηκαν καν για την υποψηφιότητα του κ. Παπατόλια για την οποία έχουν καταγγείλει δημόσια ότι προέκυψε «μέσα από αδιαφανείς διαδικασίες».
Μέχρι τις εκλογές είναι βέβαιο ότι οι εκλογές δεν θα αντιδράσουν αλλά μετά, σύμφωνα με πληροφορίες, θα έλθουν πάρα πολλά στο φως της δημοσιότητας για τα «έργα και τις ημέρες» του κ. Παπατόλια.
Πάντως, το εν λόγω παραπολιτικό έχει διπλή ανάγνωση: μετά την ήττα του στις περιφερειακές εκλογές, ο κ. Παπατόλιας έχει διαμηνύσει στο ΠΑΣΟΚ ότι επιθυμεί να είναι υποψήφιος βουλευτής στη Μαγνησία. Γι’ αυτό επιχειρεί από τώρα να προετοιμάσει το έδαφος με επιθέσεις εναντίον των νυν βουλευτών κ. Ροδούλας Ζήση και κ. Κώστα Καρτάλη.
Υποψήφιος βουλευτής ήταν άλλωστε και το 2000 χωρίς τότε να καταφέρει να εκλεγεί ούτε καν επιλαχών.
Πρωτοφανής πανικός έχει, απ' ότι φαίνεται, κυριεύσει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. μετά τη παταγώδη αποτυχία του πρωθυπουργού στη συνέντευξη του προ διημέρου, και τώρα καλούν και τον Α. Σαμαρά να πράξει ομοίως με μια αντίστοιχη διακαναλική συνέντευξη!
Ενδεικτικές είναι οι δηλώσεις του Γ. Ραγκούση για τον Α. Σαμαρά: "Πήρε την απόφαση να μην κάνει διακαναλική. Ο κ. Σαμαράς έχει υποχρέωση να κάνει διακαναλική συνέντευξη και να μιλήσει στον ελληνικό λαό, να τους πει τι σημαίνει όταν λέει ότι πρέπει να καταψηφίσουν αυτή την προσπάθεια διάσωσης της χώρας. Εμείς του λέμε ναι. Ο κ. Σαμαράς έχει υποχρέωση, έχει καθήκον, έχει αναστατώσει τη χώρα, όχι τώρα τις τελευταίες μέρες, εδώ και μήνες και δεν το κάνει για πρώτη φορά, το κάνει για δεύτερη φορά ιστορικά. Την πρώτη φορά το έκανε το ’92 και έχει ηθική, πολιτική και εθνική υποχρέωση ενώπιον του ελληνικού λαού σε διακαναλική συνέντευξη να πει τις απόψεις του."
Στον υπουργό εσωτερικών απάντησε ο γραμματέας της Ν.Δ, Α.Λυκουρέντζος: "Τον υπουργό Εσωτερικών ή τον έχουν πανικοβάλει οι αντιδράσεις της κοινωνίας μετά τη συνέντευξη του πρωθυπουργού ή τον έχει συνεπάρει η εξουσία την οποία του έδωσε ο κ. Παπανδρέου", προσθέτοντας πως "ο πολιτικός πολιτισμός και η δημοκρατική αγωγή είναι αρετές άγνωστες στους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ".
Τι άλλο θα ακούσουμε μέχρι τις εκλογές από τους εκπροσώπους του Μνημονίου; Έχουν καταλάβει απ' ότι φαίνεται πως η επιλογή του πρωθυπουργού για διακαναλική συνέντευξη αλλά και οι τεράστιες ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΕΣ και ΑΝΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣπου διατύπωσε τον έβαλαν με την πλάτη στον τοίχο! Και το πρώτο που σκέφτηκαν οι κουτοπόνηροι είναι να οδηγήσουν τον Α. Σαμαρά σε μια ανάλογη επιλογή. Άλλα τους διαφεύγει κάτι...Ο Σαμαράς ούτε ήθελε, ούτε θέλει να εκβιάσει! Άλλοι καταφεύγουν σε τέτοιες αδιέξοδες επιλογές!
Γράφει ο Σεμπαϊδήν Καραχότζα (Πομάκος Δημοσιογράφος)
Μην τους λέτε σοσιαλιστές, προσβάλετε τον σοσιαλισμό
Κλείσαμε ένα χρόνο από την ιστορική εκείνη μέρα που οι Έλληνες, απογοητευμένοι από τον τότε πρωθυπουργό της χώρας Κώστα Καραμανλή ο οποίος την περίοδο εκείνη, έκανε κάτι που δεν είχε ξαναγίνει ποτέ στην ιστορία:
είπε ξεκάθαρα στον ελληνικό λαό και ενώ βρισκόμασταν σε μια προεκλογική περίοδο, ότι δε θα υπάρξουν αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, ότι για δύο χρόνια τα πάντα θα είναι παγωμένα και γενικά ότι το κράτος δεν έχει χρήματα,και εμπιστεύτηκαν την τύχη της πατρίδας μας στα χέρια του σοσιαλιστή Γιώργου Παπανδρέου, ένας Παπανδρέου που ακόμα κι εκείνοι που πάσχουν από αμνησία, θυμούνται ότι έταζε τα πάντα, έλεγε ότι υπάρχουν λεφτά και γενικά παρουσίαζε την ακριβώς αντίθετη από του Κώστα Καραμανλή εικόνα.
Βέβαια για το περίφημο «λεφτά υπάρχουν» κανείς δε μπορεί να κατηγορήσει τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και σημερινό πρωθυπουργό μας αφού την ώρα ακόμα που έλεγε τη συγκεκριμένη φράση, προφανώς είχε στο μυαλό του τα λεφτά του διεθνούς νομισματικού ταμείου, απλά δεν τολμούσε να το πει γιατί αν το έλεγε, σήμερα δε θα ήταν πρωθυπουργός.
Ένα χρόνο μετά, τα πράγματα στη χώρα δε θα μπορούσε να γίνουν χειρότερα και φυσικά τα μέτρα που το διάστημα αυτό ψηφίστηκαν και ήδη εφαρμόζονται, μόνο σοσιαλιστή πρωθυπουργό δε θυμίζουν. Μειώθηκαν οι μισθοί και οι συντάξεις, αυξήθηκε ραγδαία ο αριθμός των ανέργων, καταργήθηκαν βασικά δικαιώματα των εργαζομένων όπως τα διάφορα επιδόματα και δώρα που για να αποκτηθούν χύθηκε ακόμα και αίμα, ακρίβυναν τα πάντα, δόθηκε στους εργοδότες το ελεύθερο να απολύουν όποτε και όσους εργαζόμενους θέλουν, ότι ακριβώς ορίζει δηλαδή ο σοσιαλισμός.
Σήμερα, και ενώ οι πάντες γνωρίζουν ότι αμέσως μετά τις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου έρχονται νέα, ακόμα πιο σκληρά μέτρα, η κυβέρνηση εξακολουθεί να παίζει το ίδιο παιχνίδι, να υπόσχεται δηλαδή ότι δε θα υπάρξουν νέα μέτρα προκειμένου να ξαναπάρει την ψήφο μας. Μα τα ίδια δε μας έλεγαν και τόσο καιρό αλλά πάντα έκαναν τα ακριβώς αντίθετα; Δεν ήταν οι ίδιοι που έλεγαν ότι δεν πρόκειται να αυξήσουν τον συντελεστή του φόρου προστιθεμένης αξίας και την επόμενη μέρα τον αύξησαν; Δεν ήταν αυτοί που μας έλεγαν ότι δε θα υπάρξει καμιά περικοπή σε μισθούς, συντάξεις και δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα και αμέσως μετά πήραν το τσεκούρι και έκοβαν ότι έβρισκαν μπροστά τους; Ο κύριος Παπανδρέου δεν ήταν αυτός που από το πρωί μέχρι το βράδυ έλεγε και ξανάλεγε ότι δε θα προσφύγουμε ποτέ στο διεθνές νομισματικό ταμείο κι ότι θα βγούμε από την κρίση μόνοι μας και τώρα έχουμε την περίφημη τρόικα να αποφασίζει για όλα στη χώρα μας; Της φαντασίας μου είναι όλα αυτά κι όχι η πραγματικότητα;
Γιατί λοιπόν τώρα προσπαθούν με την ίδια υποκρισία να πάρουν την ψήφο μας; Μόνο η καρέκλα τους ενδιαφέρει; Να δεχτώ ότι υπήρχαν περιπτώσεις εργαζομένων που πληρώνονταν πολύ περισσότερα απ’ όσα θα έπρεπε, αλήθεια, οι εργαζόμενοι αυτοί μόνοι τους τα πήραν αυτά τα λεφτά; Μόνοι τους μπήκαν στις συγκεκριμένες θέσεις; Δεν ήταν το κράτος αυτό που τους έδωσε θέσεις και μισθούς;
Τώρα μάθαμε ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός, δε ξέρω τι προσπαθώντας να καταφέρει, έλεγε ότι κυβερνάει μια διεφθαρμένη χώρα, όχι ότι μας είπε κάτι το καινούριο, ο λαός το ξέρει εδώ και χρόνια αυτό, ο ίδιος όμως γιατί το θυμήθηκε τώρα; Προσπαθώντας βέβαια να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός μας αναφέρθηκε στα στοιχεία εκείνα που θέλουν τη χώρα μας να έπεσε στην θέση 71 των διεφθαρμένων χωρών από τη θέση 47 που κατείχε στην προ Καραμανλή εποχή. Ωραία, έχει δίκιο σ’ αυτό ο κύριος Παπανδρέου, μόνο που δεν μας είπε τίποτα απολύτως για το πώς η χώρα μας έφτασε μέχρι τη θέση 47 της διαφθοράς μέχρι να έρθει η ώρα του Καραμανλή να την ανεβάσει στη θέση 71. δεν ήταν το ΠΑΣΟΚ αυτό που κυβερνούσε μέχρι τότε; Δεν ήταν υπουργός στις κυβερνήσεις αυτές ο κύριος Παπανδρέου; Εκτός κι αν στα δικά σχολεία που σπούδασε εκείνος, η αριθμητική ξεκινάει από το 47 και όχι από το 1 και ο ίδιος έχει σαν αριθμό εκκίνησης το 47.
Επίσης δε μπορώ να εξηγήσω την απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου, να ζητήσει τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα οικονομικά της χώρας μας κατά την περίοδο 2007-2009 και όχι για όλα τα χρόνια της διακυβέρνησης Καραμανλή. Μήπως το έκανε αυτό για τα πρώτα χρόνια του Κώστα Καραμανλή υπήρχαν ήδη σε εξέλιξη πολλά σκάνδαλα τα οποία είχαν ξεκινήσει από το ΠΑΣΟΚ κι απλά η Νέα Δημοκρατία, ως καλός συνεχιστής του σπουδαίου μέχρι τότε έργου, τα ολοκλήρωσε;
Φυσικά δε θα συμφωνήσω και με την τακτική που ακολουθεί για τις ερχόμενες εκλογές της 7ης Νοεμβρίου η Νέα Δημοκρατία η οποία προσπαθεί με το σύνθημα «απαλλαγή της χώρας μας από το μνημόνιο» να τις μετατρέψει σε ένα δημοψήφισμα το οποίο θα καταδικάσει τις επιλογές του ΠΑΣΟΚ, εδώ μιλάμε για αυτοδιοικητικές και όχι για εθνικές εκλογές. Όχι ότι αν τελικά τις κερδίσει η Νέα Δημοκρατία τις εκλογές αυτές, δε θα έχει σταλεί από το λαό ένα ισχυρό μήνυμα στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, απλά δε θα έχει αλλάξει και τίποτα, ο κύριος Παπανδρέου είναι αποφασισμένος να κάνει όλα όσα πρέπει ή μάλλον όλα όσα τον προστάζουν οι ξένες δυνάμεις να κάνει. Γι’ αυτό έγινε πρωθυπουργός, γι’ αυτό στις προηγούμενες εθνικές εκλογές είχαν ξεσηκωθεί ακόμα και οι πέτρες να τον στηρίξουν. Έπρεπε με κάθε τρόπο να γίνει πρωθυπουργός, αυτόν ήθελε το σύστημα, αυτός εξυπηρετούσε με τον καλύτερο τρόπο τους σκοπούς και τα παιχνίδια των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων.
Είναι λοιπόν τουλάχιστον αστείο να μιλάνε ορισμένοι για σοσιαλιστική κυβέρνηση στην Ελλάδα, τα μέτρα που έχουν παρθεί και οι νόμοι που έχουν ψηφιστεί στη χώρα μας τον τελευταίο χρόνο, δε θα μπορούσαμε να τα δούμε ούτε κι από μια ακροδεξιά κυβέρνηση, κι όμως, τα είδαμε από τον πρόεδρο της σοσιαλιστικής διεθνούς, τον άνθρωπο που ήρθε για να μας δώσει τα πάντα και τελικά μας πήρε τα πάντα, ακόμα και την αξιοπρέπεια μας κι αυτό το τελευταίο είναι που μας πονάει πιο πολύ απ’ όλα.
Το ανησυχητικό βέβαια στην περίπτωση μας δεν είναι που θα έρθουν ακόμα πιο σκληρά μέτρα, είναι που ο λαός δε φαίνεται να έχει καν το κουράγιο να αντιδράσει, ένας λαός που το 1940 είπε το μεγάλο όχι σε ξένες υπερδυνάμεις, τώρα δεν έχει δύναμη να πει ένα ανάλογο ΟΧΙ στον κύριο «ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ».
«Οι Δημοτικές Εκλογές, αποτελούν κορυφαία δημοκρατική διαδικασία. Οι πολίτες σε ολόκληρη την Ελλάδα, πριν προσέλθουν στις κάλπες, δικαιούνται να γνωρίζουν, τις θέσεις, τις απόψεις, το πρόγραμμα, τις αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και τις ιεραρχήσεις στη λύση των προβλημάτων των Συνδυασμών που συμμετέχουν στις Εκλογές.
Όσο, πιο σωστά είναι ενημερωμένος ο πολίτης, για τις προθέσεις των υποψηφίων και τα προγράμματα των Συνδυασμών, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η συμμετοχή. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι η ενημέρωση θα βοηθήσει τους πολίτες που θα προσέλθουν στην κάλπη, να έχουν μια πλήρως αποκρυσταλλωμένη άποψη για τον υποψήφιο που θα επιλέξουν.
Η πρωτοβουλία της ΟΝΝΕΔ Μυκόνου, να πραγματοποιήσει έναν ανοιχτό δημόσιο διάλογο, μεταξύ των υποψηφίων δημάρχων στο νησί - λίγες ημέρες πριν από τις Δημοτικές Εκλογές - είναι άξια συγχαρητηρίων.
Επιβεβαιώνει, ότι η νεολαία μας είναι ζωντανή, πολιτικοποιημένη και δημιουργεί ελπίδες για το μέλλον.
Η παρέμβαση των νέων της ΟΝΝΕΔ Μυκόνου, καλλιεργεί τον πολιτικό πολιτισμό και ταυτόχρονα βοηθά να γίνουν πιο κατανοητές οι θέσεις και το πρόγραμμα των υποψηφίων στους πολίτες του νησιού.
Εύχομαι ολόψυχα, καλή επιτυχία στην πρωτοβουλία αυτή, καθώς επίσης και να γίνει ένας γόνιμος και εποικοδομητικός διάλογος, που θα δώσει τη δυνατότητα σε όλους να καταλήξουν στη Δημοτική Αρχή που αύριο μπορεί να αντιμετωπίσει με σοβαρότητα και υπευθυνότητα τα τοπικά προβλήματα και τις προκλήσεις για το σήμερα και το μέλλον της Μυκόνου.
Είμαι σίγουρος, ότι κανένας Μυκονιάτης – Μυκονιάτισσα δεν θα τοποθετηθεί και δεν θα καθορίσει την επιλογή του για τον υποψήφιο Δήμαρχο και το μέλλον της Μυκόνου, με βάση το εκβιαστικό δίλλημα για πρόωρες εθνικές εκλογές.
«Το δίλημμα για την Θεσσαλία στις περιφερειακές εκλογές του Νοεμβρίου είναι σαφές: Περιφέρεια που κάνει έργο για τον Θεσσαλό ή χρεωκοπημένη Περιφέρεια συνέχεια της χρεωκοπημένης σήμερα νομαρχίας Μαγνησίας, που μέσα σε 4 χρόνια υπερχρεώθηκε χωρίς μάλιστα να κάνει έργο;»
Το δίλημμα αυτό έθεσε χθες βράδυ στο Βελεστίνο ο αν. καθηγητής του πανεπιστημίου Μακεδονίας, υποψήφιος περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Κώστας Αγοραστός, ο οποίος έτυχε θερμής υποδοχής από τους κατοίκους της περιοχής.
«Η Μαγνησία αδικήθηκε από την απερχόμενη νομαρχιακή αρχή, η οποία όχι μόνο δεν ανταποκρίθηκε έστω και στο ελάχιστο σε όσα υποσχέθηκε το 2006 αλλά δεν μπόρεσε καν να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες που είχε. Αντίθετα, αναλώθηκε σε αδιέξοδες αντιπαραθέσεις, δίχασε την τοπική κοινωνία χωρίς φυσικά αποτέλεσμα. Η θητεία του απερχόμενου νομάρχη είναι μια κακή παρένθεση», επισήμανε ο κ. Κώστας Αγοραστός και δεσμεύτηκε καταχειροκροτούμενος: «Προτεραιότητά μας είναι να καλύψουμε με ταχύτητα το χαμένο έδαφος».
Αναφερόμενος στη διακαναλική συνέντευξη του πρωθυπουργού ο κ. Κώστας Αγοραστός τόνισε με έμφαση: «από το βράδυ της Δευτέρας ο κυβερνητικός υποψήφιος είναι και επισήμως ο… φοροεισπράκτορας και τοποτηρητής του Μνημονίου στη Θεσσαλία. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι ψήφος στον κυβερνητικό υποψήφιο είναι ψήφος υπέρ του Μνημονίου, είναι ψήφος υπέρ των νέων φόρων και των νέων μειώσεων σε μισθούς και συντάξεις, είναι ψήφος για νέα λουκέτα στην αγορά, για αύξηση της ανεργίας και για μη καταβολή αποζημιώσεων στο βαμβάκι».
Ο κ. Κώστας Αγοραστός παρουσίασε τις δεσμεύσεις του για την Θεσσαλία και υπογράμμισε: «ο φοροεισπράκτορας του Μνημονίου δηλώνει με έπαρση ότι μόνο αυτός έχει πρόγραμμα γεγονός που αποτελεί ύψιστη ύβρις εις βάρος των υπόλοιπων 7 συνδυασμών που κατέρχονται στις περιφερειακές εκλογές. Παρουσιάζει μάλιστα ως πρόγραμμα ένα σκόπιμα γενικόλογο και αόριστο κείμενο, στο οποίο δεν διστάζει να συμπεριλάβει «βαφτίζοντας» καινούργιες ακόμη και τις εξαγγελίες που έκανε το 2006 και όχι μόνο δεν υλοποίησε αλλά τις περισσότερες δεν τις ξεκίνησε καν…
Βεβαίως ο κυβερνητικός υποψήφιος ένα πράγμα έχει μόνο στο μυαλό του: πώς να εφαρμόσει πιστά το Μνημόνιο, να επιβάλλει νέους φόρους και να συναινέσει σε απολύσεις και καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων. Αυτό είναι το μοναδικό του πρόγραμμα. Και γι’ αυτό καταφεύγει στην πόλωση και τις ανοίκειες προσωπικές επιθέσεις. Για να συσκοτίσει, να παραπλανήσει την κοινωνία της Θεσσαλίας. Φυσικά, ό,τι και να κάνει η απάντηση των Θεσσαλών το Νοέμβριο θα είναι ηχηρή».
Ο κ. Κώστας Αγοραστός αναφέρθηκε εκτενώς στα θέματα που αφορούν το Βελεστίνο επισημαίνοντας:
«Σωστά διαμαρτύρεσθε ότι με τον υπάρχοντα σχεδιασμό της Π.Α.Θ.Ε το Βελεστίνο έχει σχεδόν σβηστεί απ’ τον χάρτη. Το έργο του «Κόμβος Βελεστίνου» εντάχθηκε στο πρόγραμμα του ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης και ο προϋπολογισμός του ανέρχεται στις 4.620.000 εκ. ευρώ. Δημοπρατήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2009. Μέχρι σήμερα δεν έγινε ακόμη η εγκατάσταση του εργολάβου και ως εκ τούτου η όλη διαδικασία κατασκευής του έργου παραμένει ανενεργή και κινδυνεύει με ματαίωση. Ο Παπατόλιας δήλωσε στις 15 Οκτωβρίου, λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, ότι το έργο ξεκινάει μέσα στις επόμενες μέρες! Δεν είπε τίποτα όμως γιατί επί 12 μήνες δεν έχει γίνει τίποτε…
Δέσμευσή μας είναι επίσης να εξετάσουμε το ενδεχόμενο κατασκευής κόμβου εισόδου – εξόδου στο Στεφανοβίκειο με την παλιά εθνική οδό Βόλου - Λάρισας και εξασφάλιση εισόδου στο Ριζόμυλο.
Ακόμη στις προτεραιότητές μας είναι:
-Η διασφάλιση της ποιότητας του πόσιμου νερού.
-Η εκπόνηση προγράμματος για τα αρχαία θέατρα της Θεσσαλίας με έμφαση στο αρχαίο θέατρο και γενικότερα τις αρχαιότητες των Φερών. Το ΕΣΠΑ και οι Μεσογειακοί Αγώνες 2013 αποτελούν μεγάλη ευκαιρία καθώς τα αρχαία θέατρα είναι βέβαιο ότι θα προσελκύσουν το ενδιαφέρον των επισκεπτών και θα τύχουν διεθνούς προβολής, με θετικά αποτελέσματα και για τον τουρισμό.
-Η εξασφάλιση χρηματοδότησης για τη μελέτη ανάπλασης – ανάδειξης της Υπέρειας Κρήνης απ’ την οποία υδρευόταν η αρχαία πόλη των Φερών. Η μελέτη έχει γίνει η από την ΙΓ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων.
-Μουσείο Ρήγα Βελεστινλή. Μπορεί να γίνει πολιτιστικό σημείο αναφοράς ολόκληρης της περιοχής και να στεγάσει πολιτιστικά, λαογραφικά και άλλα δρώμενα με ταυτόχρονη στέγαση Πολιτιστικού Κέντρου και Βιβλιοθήκης που δεν διαθέτει ο Δήμος και οι πολίτες το έχουν ανάγκη. Εξετάζουμε το ενδεχόμενο ένταξης του έργου στο ΕΣΠΑ.
-Κλειστό γυμναστήριο.
-Αναβάθμιση - επέκταση των υφιστάμενων υποδομών του αλιευτικού καταφυγίου στο Καμάρι (Αγριελιά).
-Παρεμβάσεις στο οδικό δίκτυο του Δήμου και στις συνδέσεις με τα δημοτικά διαμερίσματα που είναι κακοσυντηρημένο, δεν παρέχει ασφάλεια, ενώ διέρχονται από αυτό πολλά βαρέα οχήματα»
Με αφορμή την πρωτοφανή πρόταση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Γ. Προβόπουλου, να κλείσουν τα ΚΑΠΗ όλης της χώρας, υπό το πρόσχημα της εξοικονόμησης πόρων, ο υπ. δήμαρχος Βόλβης Δημήτρης Γαλαμάτης, δήλωσε:
«Η περικοπή των συντάξεων, στο πλαίσιο της εφαρμογής του Μνημονίου, «ψαλλίδισε» το ήδη πενιχρό εισόδημα των συνταξιούχων, άρα και τις δυνατότητες τους να συμμετέχουν στον κοινωνικό ιστό.
Η –πραγματικά εξωφρενική- πρόταση Προβόπουλου, η οποία εξετάζει μόνο οικονομικά δεδομένα και υπό το πρόσχημα της εξοικονόμησης πόρων (που δήθεν θα αποδοθούν αργότερα ως αύξηση συντάξεων), το μόνο που θα καταφέρει είναι να περιθωριοποιήσει και κοινωνικά τους συνταξιούχους. Τα ΚΑΠΗ, κύτταρο ανάπτυξης πολιτιστικών και άλλων δράσεων της Τρίτης Ηλικίας, πρέπει να διαφυλαχθούν ως σημαντικός κοινωνικός θεσμός.
Δεσμεύομαι ότι ως νέα δημοτική αρχή του δήμου Βόλβης, όχι μόνο δεν θα καταργήσουμε τα ΚΑΠΗ, αλλά θα ενισχύσουμε με κάθε μέσο τις δραστηριότητες τους, μακριά φυσικά από σπατάλες και επιλεκτικές-ψηφοθηρικές μεταχειρίσεις, φαινόμενα που είδαμε και στο παρελθόν.
Η χρηματοδότηση τους θα προκύψει από τη χρηστή διοίκηση, την ορθολογική λειτουργία του νέου δήμου και τη δυνατότητα προσέλκυσης και νέων πόρων από άλλες πηγές (όπως πχ η Ευρωπαϊκή Ένωση), κατευθύνσεις στις οποίες ήδη ως συνδυασμός έχουμε προετοιμαστεί έγκαιρα».
Το κλίμα στην ελληνική αγορά έχει αλλάξει, έχει επιδεινωθεί σημαντικά μετά τις άστοχες δηλώσεις του πρωθυπουργού ότι δεν αποκλείονται και πρόωρες εκλογές καθώς και των φημών ότι τράπεζες σχεδιάζουν αυξήσεις κεφαλαίου και μεταξύ αυτών και η Πειραιώς.
Οι τράπεζες καταγράφουν αξιόλογες απώλειες έως 3% ενώ το ΧΑ υποχωρεί έως 1,8% στις 1580 μονάδες, μετά τις φήμες που επαναφέρουν στο προσκήνιο σχέδια για αυξήσεις κεφαλαίου ενώ το spread στα ομόλογα εκτοξεύθηκε στις 780 μονάδες βάσης δηλαδή 90 μονάδες αύξηση σε 2 ημέρες κυρίως λόγω των πωλήσεων από την Morgan Stanley και δευτερευόντως από την Goldman Sachs οι οποίες μειώνουν θέσεις καθώς ανησυχούν για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών στην Ελλάδα.
Ο βουλευτής Κοζάνης θεωρεί λάθος τη στρατηγική του ΠΑΣΟΚ να εγκαταλείψει τον αυτοδιοικητικό χαρακτήρα των εκλογών και να προσχωρήσειστη λογική ΜΝΗΜΟΝΙΟ –ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΟ που μας οδήγησε η ΝΈΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
«Με προβληματίζει για ποιο λόγο χάσαμε τη μάχη χωρίς καν να τη δώσουμε και πήγαμε εύκολα στη λογική μνημόνιο – αντιμνημόνιο και φτάσαμε σήμερα να μιλάμε για εκλογές σα μια αναγκαία ή αναγκαστική πολιτική κίνηση που έκανε χθες ο πρωθυπουργός… δηλ. έχει υψηλού επιπέδου περιεχόμενο και υψηλού ρίσκου περιεχόμενο η ίδια η αλλαγή».
Τα γραφεία του Συνδέσμου Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος (ΣΕΒΕ) επισκέφθηκε ο υπ. Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Παναγιώτης Ψωμιάδης, συνοδευόμενος από τον υπ. Αντιπεριφερειάρχη Θεσσαλονίκης Απόστολο Τζιτζικώστα και υπ. Περιφερειακούς Συμβούλους.
Στη συνάντηση του κ. Ψωμιάδη με τον πρόεδρο του ΣΕΒΕ Δημήτρη Λακασά και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου συζητήθηκαν θέματα που αφορούν τον κλάδο των εξαγωγέων και τις δυνατότητες στήριξης των εξαγωγών από την αιρετή Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.
Μετά το τέλος της συνάντησης, ο κ. Ψωμιάδης έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Σε μια περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη λόγω της οικονομικής κρίσης, καλούμαστε όλοι μαζί να βοηθήσουμε για την αύξηση των εξαγωγών. Τα πλούτη της μακεδονικής γης μπορούν να γίνουν ανταγωνιστικά στις διεθνείς αγορές. Η αύξηση των εξαγωγών είναι ένα μεγάλο στοίχημα γιατί απαντά στην οικονομική κρίση. Δίνει την αναπτυξιακή προοπτική που έχει ανάγκη η χώρα. Οργανωμένα, με σοβαρότητα, με ενότητα, από την Περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας, μπορούμε να κάνουμε την «έφοδο» μας στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη. Εμείς ως Νομαρχία συμμετέχουμε μαζί με άλλους φορείς της Μεσογείου στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα MED που έχει στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και των εξαγωγών. Κλειδί στη δική μας πολιτική για την Κεντρική Μακεδονία είναι η λέξη ανάπτυξη. Και θα πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι η ανάπτυξη της δεν είναι τοπικός εγωισμός αλλά εθνική υπόθεση. Σ’ αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση καλείται να στηρίξει τις εξαγωγές περισσότερο από ποτέ. Γι’ αυτό κι εμείς από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, μεταξύ άλλων, θα διεκδικήσουμε την πύκνωση αεροπορικών και ακτοπλοϊκών δρομολογίων προς κατευθύνσεις που ενδιαφέρουν τους εξαγωγείς, την ολοκλήρωση του 6ου Προβλήτα και τη σύνδεση του Λιμανιού με την Εγνατία Οδό, τη βελτίωση της εξυπηρέτησης των εξαγωγών από το σιδηροδρομικό δίκτυο, τη δημιουργία εμπορευματικού κέντρου στη δυτική Θεσσαλονίκη, την ολοκλήρωση των καθέτων αξόνων της Εγνατίας Οδού και της ΠΑΘΕ, την ολοκλήρωση του διαδρόμου προσαπογειώσεων του αεροδρομίου «Μακεδονία».
Από την πλευρά του ο υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης, Απόστολος Τζιτζικώστας, υποστήριξε ότι «η έμφαση στην ανάπτυξη και την εξωστρέφεια που οραματιζόμαστε για την Κεντρική Μακεδονία και τη Θεσσαλονίκη, σχετίζεται άμεσα με την ενίσχυση των εξαγωγών από τη χώρα μας. Σε συνεργασία με το ΣΕΒΕ, θέλουμε να διαμορφώσουμε ένα πιο ευνοϊκό περιβάλλον, έτσι ώστε να μπορέσουμε να προωθήσουμε καλύτερα τα προϊόντα που παράγουμε στο εξωτερικό. Η γεωγραφική θέση της Θεσσαλονίκης ευνοεί, αυτό το εγχείρημα και αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να προχωρήσουμε με ταχύτερους ρυθμούς στην ολοκλήρωση των υποδομών που απαιτούνται για να μπορούν οι ελληνικές επιχειρήσεις να διοχετεύουν τα προϊόντα τους στο εξωτερικόμε ταχύτητα και ανταγωνιστικότητα. Ως Αντιπεριφέρεια Θεσσαλονίκης», συνέχισε ο κ. Τζιτζικώστας, «σκοπεύουμε να υλοποιήσουμε αυτό το σχεδιασμό, στο μέτρο που μας αναλογεί, χωρίς να χάσουμε ούτε μια ημέρα».
Απευθυνόμενος στους κυρίους Ψωμιάδη και Τζιτζικώστα ο πρόεδρος του ΣΕΒΕ, Δημήτριος Λακασάς, δήλωσε ότι προσβλέπει στην μαχητικότητα και στην διεκδικητικότητα που χαρακτηρίζει αμφότερουςπροκειμένου, όπως είπε, «να αναπτυχθεί μία πιο στενή συνεργασία με την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, ώστε να γίνει εφικτή η ενίσχυση του κλάδου των εξαγωγών στην Β.Ελλάδα».
Στις εκλογές του Νοεμβρίου, η αυτοδιοίκηση, ως σύγχρονη έκφραση της άμεσης δημοκρατίας, καλείται μέσω της διοικητικής μεταρρύθμισης του Καλλικράτη, να κερδίσει το στοίχημα ενός καλύτερου αύριο για τις τοπικές κοινωνίες.
Η έννοια «ένα καλύτερο αύριο» σε καμία περίπτωση, ασφαλώς, δεν αποτελεί ευσεβή πόθο ή απλά μια όμορφη πολιτική φράση που έχει επικρατήσει να χρησιμοποιείται κατά κόρον γιατί είναι εμπορική και «πουλάει» στους ψηφοφόρους. Είναι σήμερα η μοναδική προοπτική που δίνει ελπίδα, ειδικά σε ένα δυσμενές κοινωνικο-οικονομικό περιβάλλον για τη χώρα μας, με τις επιπτώσεις της κρίσης και της ύφεσης να βιώνονται καθημερινά από όλους μας.
Ως σκεπτόμενος και προβληματισμένος πολίτης, αναζητώ κι εγώ τρόπους για να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο αύριο. Επιθυμία μου είναι μέσα από την αισιόδοξη αντιμετώπιση, τη χάραξη στρατηγικής πολιτικής και την παραγωγή δράσεων, να καταστεί αυτό σύντομα πραγματικότητα.
Το δρόμο θα τον βρούμε τελικά εμείς οι ίδιοι. Κατά την άποψή μου με οδηγό μας τη συμμετοχή και την κινητοποίηση όλων, την κατάθεση ιδεών και προτάσεων, την αντίδραση στην απαξίωση και την προτεραιότητα να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες της καθημερινότητας με επίκεντρο τον άνθρωπο.
Η πρόκληση να ενώσω την προσπάθειά μου με αυτή των άλλων συμπατριωτών μου και να ηγηθώ της επιχείρησης να αλλάξουμε την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, ξεκινώντας πρώτα από την ευρύτερη περιοχή μας, με βρίσκει σήμερα υποψήφιο για την Περιφέρεια Θεσσαλίας.
Μέσα μου πιστεύω ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Αν δεν το πίστευα δεν θα διεκδικούσα το δικαίωμα στο όνειρο. Άλλωστε οι Θεσσαλοί έχουμε αποδείξει ότι διαθέτουμε άκαμπτη θέληση, πείσμα, αξιοπρέπεια και δεν καταλαβαίνουμε από δυσκολίες. Γι’ αυτό είναι ώρα να βάλουμε τα θέλω μας μπροστά για τον τόπο που μας αξίζει να ζούμε. Και είμαι σίγουρος ότι έχουμε τις δυνατότητες στο τέλος να βγούμε νικητές.
ΕΡΩΤΗΣΗ Προς: Τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Κώστα Σκανδαλίδη
Ακούσαμε τον πρωθυπουργό κ. Γ.Παπανδρέου κατά τη διακαναλική συνέντευξη, που παραχώρησε στις 25/10/2010, να «διαφημίζει» μία νέα ανάπτυξη στον αγροτικό τομέα και να αναπτύσσει θεωρίες γύρω από τη φιλοσοφία της κυβέρνησής του για «προϊόντα αξίας, γεωλογικά, οικολογικά, υγιεινά».
Επί των Κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας αναπτύχθηκαν γύρω από τα ζητήματα που ανέφερε ο πρωθυπουργός ουσιαστικές δράσεις, οι οποίες έδωσαν μεγάλη δυναμική στην ποιοτική γεωργία και κτηνοτροφία της χώρας μας.
Αναφέρω ενδεικτικά ότι παραλάβαμε τη βιολογική Γεωργία σε ποσοστό 0,6% και την παραδώσαμε πάνω από 4% επί του συνόλου των καλλιεργούμενων εκτάσεων στη χώρα και παράλληλα ασκήθηκαν στοχευμένες πολιτικές για την «άλλη γεωργία», στηρίχθηκε η εφαρμογή των προγραμμάτων «Ολοκληρωμένης Διαχείρισης» κ.λ.π.
Στον ένα χρόνο που κυβερνά το ΠΑΣΟΚ και παρά τα ευχολόγια του πρωθυπουργού, η ουσιαστική στήριξη της ποιοτικής γεωργίας είναι ανύπαρκτη και υπάρχει μια αδικαιολόγητη στασιμότητα στην ανάπτυξη στρατηγικών προς αυτή την κατεύθυνση.
Τα προγράμματα που αφορούν στην ποιοτική γεωργία (βιολογική γεωργία, ολοκληρωμένη διαχείριση κ.λ.π.) εντάχθηκαν, επί των ημερών της Νέας Δημοκρατίας, στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013 «Αλέξανδρος Μπαλτατζής», ύψους 6 δις. ευρώ, το οποίο εγκρίθηκε από τα πρώτα στην Ε.Ε και αμέσως, από το 2008 ξεκίνησαν οι εκταμιεύσεις και η υλοποίησή του.
Το εν λόγω Πρόγραμμα δεν έχει αξιοποιηθεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ούτε κατ΄ ελάχιστον.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ Ο κ. ΥΠΟΥΡΓΟΣ
1.Γιατί δεν ανέλαβε καμία πρωτοβουλία η κυβέρνηση , μέσα στον πρώτο χρόνο της θητείας της, για την ανάπτυξη της βιολογικής και γενικότερα της ποιοτικής γεωργίας, παρά το ότι ο πρωθυπουργός συνεχίζει να αναφέρεται «θεωρητικά» στο θέμα;
2.Ποια είναι η τύχη των Προγραμμάτων που αφορούν στη βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία, στην «ολοκληρωμένη διαχείριση και πότε προτίθεται η κυβέρνηση να τα ενεργοποιήσει;
3.Ποια είναι η στρατηγική της κυβέρνησης για την ανάπτυξη της ποιοτικής γεωργίας στη χώρα;
4.Γιατί πρόσφατα το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης&Τροφίμων συμφώνησε με την χρήση γενετικά τροποποιημένου σπόρου στη χώρα μας; Είναι προφανές ότι η εν λόγω πολιτική απόφαση έρχεται σε άμεση αντίθεση με την ποιοτική γεωργία, αλλά και με την πολιτική που επί κυβερνήσεως της Νέας Δημοκρατίας το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ακολούθησε.
Αυτά που ακούγονται αυτές τις ημέρες δεν έχουν προηγούμενο, όσον αφορά το ντέρμπι των αιωνίων... Ο μεν αεράτος Ολυμπιακός και ο δε... αναστατωμένος Παναθηναϊκός θέλουν τη νίκη ο καθένας για τους δικούς του λόγους...
ΑΣ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΟΣΟΙ ΕΚΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΤΑ ΤΗΛΕΠΑΡΑΘΥΡΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΤΟ ΓΚΑΙΜΠΕΛΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: “ΠΩΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΑΤΕ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ”.
Η απόδειξη ότι υποθήκευσαν την χώρα για να εξασφαλίσουν τις αποπληρωμές των δανειστών και όχι “μισθούς και συντάξεις”.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα οικονομικής στήριξης και το πασίγνωστο σε όλους μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση τον Μάιο του 2010, η δανειοδότησή μας από την «τρόικα» ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ, δεν επιλύει κανένα πρόβλημα, απλά το μεταθέτει επαυξημένο για τό σύντομο μέλλον, δηλαδή για την χρονική εκείνη στιγμή που θα κληθούμε να πληρώσουμε τα 110 δις €, επιβαρυμένα με τα τοκογλυφικά επιτόκια, σε σχέση με αυτά που απολαμβάνουν οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, αφετέρου δε «επιδεινώνει» σημαντικά τις αιτίες που το προκάλεσαν, δηλ. τις πολιτικές, τις κοινωνικές και τις πολιτισμικές «δυσλειτουργίες» της χώρας μας.
Στον παρακάτω πίνακα απεικονίζονται οι υποχρεώσεις σε ομόλογα έκδοσης του Ελληνικού Δημοσίου με λήξη έως τα τέλη του 2013 καθώς και οι αντίστοιχες δόσεις από τόν «μηχανισμό στήριξης» :
Λήξη Ομολόγων από 01.05.2010 έως και 31.12.2013 και προγραμματισμός εκταμίευσης μηχανισμού στήριξης (ποσά σε δισεκ. €)
Σύμφωνα με τα ανωτέρω, ο δανεισμός της Ελλάδας από το μηχανισμό στήριξης για την παραπάνω περίοδο, εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο την αποπληρωμή των πιστωτών της – αφού λήγουν ομόλογα συνολικής αξίας 103,7 δις € και δανείζεται 110 δις € (τα 110 δις € του μηχανισμού στήριξης, είναι ουσιαστικά τα 103,7 δις € που χρωστάμε, συν τους τόκους τους).
Επομένως, όλα όσα ακούγονται ότι δήθεν το μνημόνιο υπεγράφη μόνο και μόνο για να διασφαλιστούν οι πληρωμές των συντάξεων και των μισθών, είναι παντελώς ανακριβή και σκόπιμα ψεύδη, αφού όπως προκύπτει από τον πίνακα, τα χρήματα που μας παρέχονται, αναχρηματοδοτούν αντίστοιχες οφειλές μας, με αποκλειστικό σκοπό την διάσωση, πρωτίστως των ευρωπαϊκών τραπεζώνκαι δευτερευόντωςτων λοιπών κερδοσκοπικών «επενδυτών» (ακριβώς για τα λόγο αυτό συμμετέχουν στα 110 δις € με 73% η Ευρωζώνη, ενώ το ΔΝΤ μόλις με 27% (και ενδεχομένως με άλλα άγνωστα προς το παρόν ανταλλάγματα).
Να σημειωθεί ότι οι ετήσιες ανάγκες σε μισθούς και συντάξεις των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα κυμαίνονται περί τα 25 δισεκ. € πράγμα που επιβεβαιώνει ότι από την χρηματοδότηση του μηχανισμού στήριξης δεν «περισσεύουν» καν ποσά που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον σκοπό αυτό, όπως πασχίζουν να μας πείσουν εν συγχορδία η κυβέρνηση με τα γνωστά εξαπτέρυγά της.
Υπενθυμίζω ότι η 1η δόση ύψους 14,5 δισεκ. € που δόθηκε από τον μηχανισμό στήριξης στα μέσα Μαΐου, εξοφλούσε ομόλογα λήξης εντός του ιδίου μήνα συνολικού ύψους 11,6 δισεκ. € εκ των οποίων, ποσό 8,5 δισεκ. € αφορούσε 10ετές ομόλογο με λήξη την 19.05.2010 που είχε εκδοθεί στις 19.05.2000 επί πρωθυπουργίας Σημίτη!
Σύμφωνα με το προσχέδιο του προϋπολογισμού έτους 2011, η χώρα θα πρέπει να δανείζεται επίσης ποσά αντίστοιχα με τα ετήσια ελλείμματά της, τα οποία θα διαμορφωθούν, ως εξής:
Σημείωση: Στον παραπάνω πίνακα δεν υπολογίζεται η πρόσθετη επιδείνωση του ελλείμματος από τους δημόσιους οργανισμούς και ΔΕΚΟ, όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα.
Σύμφωνα με το ανωτέρω προσχέδιο, τα συνολικά ελλείμματα της Ελλάδας για την περίοδο από 2011 έως και 2014, θα διαμορφωθούν το λιγότερο στα 67,25 δις €, τα οποία θα πρέπει επίσης να χρηματοδοτηθούν. Όμως, ακόμη και αν βρεθούν πρόθυμοι δανειστές, η εξόφληση του δανείου των 110 δις € εντός του 2014, είναι εκτός πραγματικότητας και αυτό επιβεβαιώνεται από τις συζητήσεις που άρχισαν ήδη στο παρασκήνιο για την ανάγκη επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής του.
Συνοπτικά εντός του 2014 η Ελλάδα θα χρειαστεί : α) 110 δις € για την εξόφληση του δανείου από τον μηχανισμό στήριξης, β) 31,6 δις € για την αποπληρωμή άλλων ληξιπρόθεσμων ομολόγων και γ) 67,25 δις € για την κάλυψη των συσσωρευμένων ελλειμμάτων της περιόδου. Συνολικά 208,85 δις €, ποσό που αντιστοιχεί στο 89% του ετησίου ΑΕΠ της χώρας!
Αν συνυπολογίσουμε στά παραπάνω ποσά τους τόκους του δανείου, τα πρόσθετα ελλείμματα των δημοσίων οργανισμών όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα και την ύφεση που κατά πάσα πιθανότητα θα έχει μεγαλύτερο βάθος και διάρκεια από όσο προβλέπεται στο μνημόνιο και συνεπακόλουθα τις σχετικές επιπτώσεις, το παραπάνω ποσό μπορεί να «ανέβει» στα 240 δισεκ. €, δηλ. πάνω από το ΑΕΠ, διαμορφώνοντας ένα εκρηκτικό κοκτέιλ για το μέλλον της χώρας που μόνον η κυβέρνηση δεν φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει! Και αντί να αντιμετωπίσει το θέμα κατάματα και με ρεαλισμό, αρκείται στα εύσημα των δανειστών και λοιπών παγκόσμιων κερδοσκόπων (άλλο που δεν θέλουν οι φουκαράδες), για να μας πείσει περί της ορθότητας των επιλογών, της οικονομικής πολιτικής της και της ανάγκης να ψηφιστεί αδιαμαρτύρητα από τους πολίτες για να συνεχίσει το έργο της!
Τα ανωτέρω απεικονίζουν συνοπτικά την εφιαλτική οικονομική πραγματικότητα της χώρας που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε αμέσως μετά την λήξη του μνημονίου και η οποία βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα και αριθμούς πέραν οποιαδήποτε αμφισβήτησης. Και προφανώς η οποιαδήποτε επιμήκυνση αποπληρωμής του δανείου, με τους όρους που έχει συναφθεί, (για κάθε έτος καθυστέρησης στην αποπληρωμή το επιτόκιο αναπροσαρμόζεται κατά 1%), δεν θα φέρει κανένα απολύτως όφελος. Απλά θα μεταθέσει επί το δυσμενέστερο το πρόβλημα για μερικά ακόμα χρόνια, οπότε η οικονομική και κοινωνική κατάρρευση θα είναι δεδομένη.
Εύλογα λοιπόν τίθενται τα παρακάτω ερωτήματα:
1. Γιατί ο πρωθυπουργός, οι τηλεοπτικοί υπουργοί και τα λοιπά εξαπτέρυγά τους, επικαλούνται ως κριτήριο ευθύνης απέναντι στη χώρα και τον λαό, την έγκριση και υπογραφή του μνημονίου μόνο και μόνο για να διασφαλίσουν τις δήθεν πληρωμές των συντάξεων και των μισθών όταν γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα χρήματα που μας παρέχονται, πηγαίνουν αποκλειστικά για την άμεση αναχρηματοδότηση αντίστοιχων οφειλών σε ληξιπρόθεσμα ομόλογα, στα οποία είχαν «επενδύσει» κυρίως οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες και δευτερευόντως τα γνωστά κερδοσκοπικά funds?
2. Ποιος τελικά σώζεται από τον μηχανισμό στήριξης που δημιουργήθηκε και την οικονομική πολιτική που ακολουθείται με βάση το μνημόνιο, όταν στα τέλη του 2013 το συνολικό χρέος της χώρας θα υπερβαίνει καθαρά το 150% του ΑΕΠ ή τα 360 δισεκ., εκ των οποίων θα είναι ληξιπρόθεσμα και απαιτητά την αμέσως επόμενη χρονιά ποσά που θα προσεγγίζουν τα 240 δισεκ. €? (τουλάχιστον η επάρατη και υπεύθυνη κατά το ΠΑΣΟΚ, για τα χάλια της οικονομίας, κυβέρνηση της Ν.Δ., φρόντισε να κατανείμει τις υποχρεώσεις σε ομόλογα έκδοσης ελληνικού δημοσίου στα επίπεδα των 16-32 δισεκ. ετησίως)
3. Έκανε ένα πρόχειρο υπολογισμό ο πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών σχετικά με την οικονομική έκθεση που αναλάμβαναν με την υπογραφή του περιβόητου αυτού μνημονίου κατά την ημερομηνία εκπνοής του? Αν δεν τον έκαναν είναι άσχετοι και επικίνδυνοι για τις θέσεις που κατέχουν. Αν τον έκαναν, τότε υπέγραψαν εν γνώσει τους την υποδούλωση της χώρας, οπότε θα πρέπει να αντιμετωπιστούν ανάλογα…
Όργιο κακοδιαχείρισης στο ΤΕΜΠΜΕ και τον ΕΟΜΜΕΧ, που έχει οδηγήσει σε τέλμα την ανάπτυξη και τους επιχειρηματίες σε απόγνωση, καταγγέλλει ο Βουλευτής Αχαϊας Νίκος Ι. Νικολόπουλος.
Ο Αχαιός Βουλευτής, κατηγορεί την Κυβέρνηση ότι οι Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις αντιμετωπίζονται απ' τους αρμόδιους φορείς ανάπτυξης με ανικανότητα, οι οποίοι αντί να δώσουν άμεση λύση στα τρέχοντα προβλήματα τους, τις περιπαίζουν όπως συνέβη πρόσφατα με την ανακοίνωση άλλων ενισχύσεων, σε αντικατάσταση των υφιστάμενων,
«Αυτό το γεγονός, ισοδυναμεί με ομολογία αποτυχίας όσων ανακοίνωσε και εφάρμοσε προ καιρού η ίδια κυβέρνηση. Σήμερα οι ΜΜΕ αντιμετωπίζουν το άμεσο πρόβλημα της επιβίωσης μόνες τους, χωρίς κανένα έλεος συμπαράστασης απ' τα υφιστάμενα εργαλεία του κράτους», δήλωσε ο κ. Νικολόπουλος ο οποίος άσκησε κοινοβουλευτικό έλεγχο, προς τους Υπουργούς Οικονομικών και Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας με αφορμή πρόσφατα δημοσιεύματα, που αναφέρθηκαν στην κακοδιαχείριση των δύο κύριων φορέων ενίσχυσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
«Ο ταυτόχρονος στιγματισμός των δύο Διοικήσεων από έντυπα με αντίθετα πολιτικά χαρακτηριστικά, αποτελεί σοβαρότατο γεγονός και δείχνει τον τρόπο που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση την επιχειρηματικότητα. Η κυβέρνηση ισχυριζόταν με πομπώδεις αναφορές, στην παρουσίαση των υφιστάμενων αποτυχημένων προγραμμάτων, πως θα ενισχυθούν εκατοντάδες χιλιάδες ΜΜΕ, όπως ισχυρίζεται και τώρα!
Πότε έλεγε αλήθεια, τότε ή σήμερα; Δεν είναι δυνατόν οι μικροί επιχειρηματίες, να γίνονται πειραματόζωα των αποτυχημένων προτάσεων του Υπουργείου και των κύριων φορέων ενίσχυσής τους», κατέληξε ο κ. Νικολόπουλος.
Ο Βουλευτής, ρωτά τους Υπουργούς, πόσες επιχειρήσεις απ' τις 2.500 που εγκρίθηκαν για υπαγωγή στα προγράμματα νεανικής και γυναικείας Επιχειρηματικότητας του ΕΟΜΜΕΧ, έχουν ενισχυθεί στους τρεις Νομούς της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος, μέχρι σήμερα, ενάμιση χρόνο απ' την ημερομηνία υποβολής των αιτήσεων και ζητά να κατατεθεί σχετική λίστα.
Επίσης- μετά από πολλούς μήνες και τις πομπώδεις ανακοινώσεις για την άμεση χρηματοδότηση χιλιάδων επιχειρήσεων από το ΤΕΜΠΜΕ- ρωτά τους αρμόδιους Υπουργούς πόσες ενισχύσεις έχουν δοθεί σε επιχειρήσεις στους τρεις Νομούς της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος και ζητά να κατατεθεί σχετική λίστα με τις επιχειρήσεις αυτές.
Ο κ. Νικολόπουλος, ρωτά τους Υπουργούς και σε τι στάδιο βρίσκονται σήμερα οι νέες προτάσεις και πότε προβλέπεται ότι θα αρχίσει η καταγραφή αποτελεσμάτων και η υλοποίηση τους.
Γράφει ο Σεμπαϊδήν Καραχότζα
του Κώστα Αγοραστού