13 Μαρτίου 2009

«Επιστολή Πομάκων προς τις αρχές»

Πολυσέλιδη τεκμηριωμένη με πολλά περιγραφικά περιστατικά είναι η επιστολή που στάλθηκε από τον πολιτιστικό σύλλογο Πομάκων Ξάνθης στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Πρωθυπουργό τους αρχηγούς των κομμάτων, της αντιπολίτευσης και τους 300 του κοινοβουλίου μας. Μια επιστολή, όπου οι άνθρωποι αποφασίζοντας να σπάσουν την σιωπή τους, περιγράφουν γεγονότα, εκφράζουν επιθυμίες, αποτυπώνουν το κλίμα που επικρατεί στην Θράκη. Λόγω της σημαντικότητάς της αποφασίσαμε να την αναδημοσιεύσουμε για να γίνουν όλοι κοινωνοί των απόψεων που διατυπώνουν δημόσια, έτσι ώστε κανείς να μην έχει το άλλοθι ότι δεν ήξερε. Εκεί φαίνεται ποιοι στοχοποιούν τους Πομάκους...

Προς
Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια
Τον πρωθυπουργό της Ελλάδος Κωνσταντίνο Καραμανλή
Τον πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων Δημήτριο Σιούφα
Τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γεώργιο Παπανδρέου
Την γενική γραμματέα του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα
Τον πρόεδρο της Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ Αλέκο Αλαβάνο
Τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ Γεώργιο Καρατζαφέρη
Αξιότιμους βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου

Ο σύλλογός μας, «Πολιτιστικός Σύλλογος Πομάκων Ν. Ξάνθης», ιδρύθηκε το έτος 2007 με σκοπό την διάσωση και διάδοση της γλώσσας και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Δυστυχώς αμέσως μετά την δημοσίευση του καταστατικού, τα ιδρυτικά μέλη του συλλόγου γίναμε αποδέκτες απειλών, ύβρεων και συκοφαντιών επειδή τολμήσαμε να πούμε δημόσια πως είμαστε Πομάκοι. Στις 26.01.2009 ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Τσετίν Μάνταζη ως πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης, απέστειλε συλλυπητήρια επιστολή με αφορμή τον θάνατο του Γκιουντούς Ακτάν, πρώην πρόξενου της Τουρκίας στην Κομοτηνή, στην οποία μεταξύ άλλων ο ως άνω βουλευτής αναφέρει ότι ο θανών «Βρισκόταν κοντά στην τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης στη μαύρη και πιο δύσκολη μέρα, την 29η Ιανουαρίου 1990, με τους βανδαλισμούς και τις αγριότητες που δεχτήκαμε από τους Έλληνες συμπατριώτες μας με την προτροπή και των διοικούντων μας». Σε άλλο σημείο των «συλλυπητηρίων» του αναφέρει: «Η τουρκική κοινότητα της Δυτικής Θράκης που αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι του μεγάλου τουρκικού έθνους» βίωσε μεγάλη θλίψη με τον ξαφνικό θάνατο του Γκιουντούς Ακτάν.

Με αφορμή λοιπό αυτή την δήθεν «συλλυπητήρια επιστολή» η οποία όμως είναι εντελώς προφανές ότι έχει άλλες στοχεύσεις, θέλουμε να δηλώσουμε με τον πλέον επίσημο τρόπο πως αρνούμαστε και αντιδρούμε στην ισοπεδωτική προπαγάνδα όλων όσων προσπαθούν να ετεροπροσδιορίσουν αυθαίρετα και για τα δικά τους ιδιοτελή συμφέροντα, εμάς τους Πομάκους αλλά και το σύνολο των μουσουλμάνων της Θράκης ως «Τούρκους» και να καθιερώσουν την ψευδή εικόνα της μιας, ενιαίας και μάλιστα τουρκικής μειονότητας.

Σύμφωνα με την Συνθήκη της Λωζάνης και την Συνθήκη Ανταλλαγής των πληθυσμών, οι πληθυσμοί της Δυτικής Θράκης που εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή χαρακτηρίστηκαν «μουσουλμάνοι». Αντίθετα, οι πληθυσμοί της Κωνσταντινούπολης που εξαιρέθηκαν, χαρακτηρίστηκαν «Έλληνες ορθόδοξοι». Η διαφορά είναι σαφής καθώς στην πρώτη περίπτωση το κριτήριο είναι θρησκευτικό, ενώ στην δεύτερη εθνικό. Η ορολογία αυτή χρησιμοποιήθηκε κατόπιν επιμονής της Τουρκίας και έγινε αποδεκτή από την Ελλάδα ακριβώς γιατί στην ελληνική Θράκη οι πληθυσμοί που εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή είχαν ως μόνο κοινό στοιχείο την θρησκεία. Ούτε τη γλώσσα, ούτε την εθνική συνείδηση.

Εκείνη μάλιστα την εποχή στην ελληνική Θράκη οι μουσουλμάνοι που δήλωναν «Τούρκοι» ήταν ελάχιστοι και περιορίζονταν ουσιαστικά στην πόλη της Κομοτηνής, γιατί εκεί υπήρχε διοικητικό κέντρο και είχε αναπτυχθεί το νεοτουρκικό κίνημα. Οι υπόλοιποι ήταν μουσουλμάνοι που μιλούσαν οι περισσότεροι (για την ακρίβεια, όσοι βρίσκονταν στα ορεινά) πομάκικα και οι υπόλοιποι ρομανί.

Στα χρόνια που ακολούθησαν μετά το 1923 στην ελληνική Θράκη βρήκαν καταφύγιο εκατοντάδες μουσουλμάνοι τους οποίους απειλούσε με θάνατο η κεμαλική Τουρκία εξαιτίας της προσήλωσής τους στο Ισλάμ.

Ο χαρακτήρας λοιπόν της μειονότητας στη Θράκη ήταν από την πρώτη στιγμή θρησκευτικός και μάλιστα ενισχύθηκε από το κύμα των πολιτικών προσφύγων που ήρθαν εδώ εξαιτίας των διωγμών τους από τους Τούρκους κεμαλιστές.

Εμείς, οι Πομάκοι της Θράκης είμαστε πιστοί φύλακες μιας μεγάλης και ένδοξης ισλαμικής παράδοσης, γεγονός που μας φέρνει αντιμέτωπους με τον τουρκικό κεμαλισμό ακριβώς γιατί είμαστε πιστοί μουσουλμάνοι. Ταυτοχρόνως η γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμά μας, αποδεικνύουν ότι έχουμε την δική μας ταυτότητα.

Δυστυχώς ακόμα και σήμερα οι περισσότεροι από τους συμπολίτες μας, άλλοι από άγνοια και άλλοι από σκοπιμότητα, εξακολουθούν να ταυτίζουν το Ισλάμ με τους Τούρκους και θεωρούν εσφαλμένα ότι κάθε μουσουλμάνος είναι Τούρκος.

Είμαστε Πομάκοι. Βαθιά ριζωμένοι στη γη της Θράκης και η μοίρα μας άρρηκτα συνδεδεμένη με την μοίρα αυτού του τόπου. Η ειρηνική μας συμβίωση με όλα τα σύνοικα στοιχεία χάνεται στα βάθη των αιώνων. Θέλουμε να ζήσουμε στον τόπο μας, κρατώντας την πίστη, την γλώσσα και τα έθιμα των πατεράδων μας για να τα κληροδοτήσουμε εμείς με την σειρά μας στα παιδιά μας.

Είμαστε Πομάκοι - Έλληνες πολίτες. Γι' αυτό έχουμε το δικαίωμα να απαιτήσουμε από το ελληνικό κράτος να δείξει τον έμπρακτο σεβασμό του τηρώντας το Σύνταγμα, τη Συνθήκη της Λωζάνης και το ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Γι' αυτό και απαιτούμε κατ' αρχήν από το ελληνικό κράτος:

Α. Να διασφαλίσει η ελληνική Πολιτεία και σε εμάς τους Πομάκους το αυτονόητο δικαίωμα κάθε Έλληνα πολίτη στην δημόσια εκπαίδευση και στην ισότιμη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας γιατί παρά τις εκκλήσεις μας προς όλους τους αρμόδιους δεν λειτουργεί ούτε ένα δημόσιο ελληνικό σχολείο στα Πομακοχώρια. Χωρίς την γνώση της ελληνικής γλώσσας οι Πομάκοι καταδικάζονται στην φτώχεια, στην κοινωνική περιθωριοποίηση και στην στέρηση κάθε δυνατότητας για ένα καλύτερο μέλλον.

Β. Να αναγνωρίσει τα πομάκικα ως γλώσσα της μειονότητας ισότιμης με τα τουρκικά. Η συνθήκη της Λωζάνης προβλέπει την διατήρηση της γλώσσας της μειονότητας. Πουθενά δεν αναφέρει ότι η γλώσσα αυτή είναι η τουρκική. Το ελληνικό κράτος λοιπόν έχει την υποχρέωση να αναγνωρίσει την πομάκικη γλώσσα ως γλώσσα διδασκαλίας στα μειονοτικά σχολεία όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων. Δεν είναι δυνατόν τα παιδιά μας, στην ηλικία των 5-6 ετών να καλούνται να διδάσκονται μαθήματα σε ξένη προς αυτούς γλώσσα δηλαδή στα τουρκικά.

Γ. Να τηρήσει την νομιμότητα και να προστατεύσει αποτελεσματικά τους Πομάκους που διώκονται και δέχονται επιθέσεις από το τουρκικό προξενείο και τους Τούρκους εθνικιστές. Δεν είναι δυνατόν να φοβόμαστε για την σωματική μας ακεραιότητα και το μέλλον των παιδιών μας εντός της ελληνικής επικράτειας, να αντιμετωπίζουμε προπηλακισμούς, ύβρεις και απειλές επειδή θέλουμε να μιλάμε την γλώσσα μας, να χορεύουμε τους χορούς μας, να διδάσκονται τα παιδιά μας επαρκώς την ελληνική γλώσσα ώστε να έχουν ουσιαστικές ευκαιρίες για την ισότιμη συμμετοχή τους στην αγορά εργασίας.

Δυστυχώς όμως εδώ και χρόνια η ελληνική πολιτική ηγεσία τόσο κεντρικά όσο και τοπικά έχει κλειστά τα αυτιά της στα δίκαια αιτήματά μας και κρατά επιδεικτικά κλειστά τα μάτια της στην πολιτιστική γενοκτονία και τις διώξεις που υφίστανται όλοι οι Πομάκοι, από τους αυτοπροσδιοριζόμενους Τούρκους και το τουρκικό προξενείο.

Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού δεν το έχουν μόνο όσοι θέλουν να δηλώνουν «Τούρκοι».

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια όλα τα πολιτικά κόμματα αλλά και οι τοπικοί άρχοντες έχουν αναγάγει ως προνομιακούς συνομιλητές τους, αυτούς που επιθυμούν την διατήρηση των Πομάκων στα σκοτάδια της αμάθειας, που αντιδρούν και μόνο στο άκουσμα της ύπαρξής μας, που έχουν σαν στόχο τον αφανισμό της γλώσσας μας και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, που υιοθετούν τις ακραίες και διχαστικές θέσεις του τουρκικού προξενείου.

Όλα τα κόμματα δεν διστάζουν να «κοσμούν» τα ψηφοδέλτιά τους, εν όψει ενός πρόσκαιρου κομματικού οφέλους, με ανθρώπους που υιοθετούν στον ιδιωτικό και δημόσιο λόγο και με την εν γένει δράση τους, θέσεις και απόψεις που δεν τιμούν κανένα σύγχρονο και δημοκρατικό κόμμα που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ιδού ορισμένα παραδείγματα:

1) Σε συνεδρίαση της διευρυμένης νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Ξάνθης - Καβάλας - Δράμας οι μουσουλμάνοι νομαρχιακοί σύμβουλοι όλων των παρατάξεων του νομαρχιακού συμβουλίου Ξάνθης όπως και η υποψήφια υπερνομάρχης Γκιουλ Μπεγιάζ Καραχασάν, δεν δίστασαν να απαιτήσουν την απαλοιφή του όρου «Πομακοχώρια» από υπουργική απόφαση του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και την αντικατάστασή του είτε με τον όρο «Τουρκοχώρι» είτε «Ορεινός όγκος» (22-10-2008).

2) Ο Ορχάν Χατζηιμπράμ, υποψήφιος της ΝΔ στην Ξάνθη μεταξύ άλλων δήλωσε «επιθυμώ στην είσοδό μου στην Βουλή ώστε να υπερασπιστώ τα δικαιώματα των Τούρκων της μειονότητας».

3) Ο Ιμάμ Αχμέτ, υποψήφιος της ΝΔ το 2007, απολύθηκε από δάσκαλος το έτος 1994 επειδή όπως αναφέρεται στην απόφαση του περιφερειακού υπηρεσιακού συμβουλίου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Ξάνθης «ενεργώντας εν πλήρει συνειδήσει εκ προθέσεως και δόλο, συμπεριφερόμενος κατά τρόπο ασυμβίβαστο με την θέση του ως δημοσίου υπαλλήλου, ενεργώντας κατά του έθνους και υπακούοντας στις εντολές ανθελληνικών δυνάμεων σκόπευε στην αποσταθεροποίηση της περιοχής».

4) Ο Αχμέτ Χατζηοσμάν, βουλευτής Ροδόπης με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, είναι πρόεδρος του κόμματος DEB, του κόμματος που ίδρυσε ο βουλευτής Αχμέτ Σαδίκ.

5) «Το Κέντρο Ερευνών της μειονότητας θα αποδείξει πως όλοι είναι τουρκογενείς και δεν υπάρχουν Πομάκοι». Αυτή είναι δήλωση του πρώην βουλευτή Ροδόπης του ΠΑΣΟΚ Γκαλήπ Γκαλήπ τον Αύγουστο 2008 σε ραδιοφωνικό σταθμό της Κομοτηνής.

6) Ο Τσετίν Μάντατζη, ο Χατζηοσμάν Αχμέτ και η Γκιούλ Μπεγιάζ Καραχασάν κλήθηκαν να καταθέσουν ως μάρτυρες υπεράσπισης των εκδοτών της τουρκόφωνης εφημερίδας «Μιλλέτ». Οι εκδότες της ως άνω εφημερίδας, αφού δημοσίευσαν όλα τα ονόματα των ιδρυτικών μελών του συλλόγου μας και μας αποκαλούσαν «προδότες του έθνους» ανέφεραν μεταξύ άλλων «Επιτρέπεται μήπως στο Ισλάμ να συνεργάζεστε με τους χριστιανούς ορθοδόξους - τους πιο στυγερούς εχθρούς στην ιστορία των ομόθρησκων αδελφών σας - να προδίδετε τους τουρκομουσουλμάνους αδερφούς σας και να πουλάνε κινήσεις εναντίον τους»; Και «Δεν έχετε αντιληφθεί την αγωνιστική δύναμη αυτού του έθνους. Αυτό το έθνος απέδειξε στο παρελθόν ότι για τον μουσουλμανισμό και τον τουρκισμό είναι έτοιμο να θυσιάσει τα πάντα και κάθε στιγμή είναι έτοιμο να το αποδείξει πάλι. Αν εμπιστεύεστε πως μπορείτε να βαστάξετε τα αποτελέσματα μπορείτε να δοκιμάσετε».

Όλοι αυτοί, δεν λειτουργούν ούτε ως υποψήφιοι ούτε ως βουλευτές του ελληνικού λαού, τμήμα του οποίου αποτελούν όλοι οι μουσουλμάνοι ανεξάρτητα αν είναι Πομάκοι, Ρομά ή Τουρκογενείς, αλλά ως εκπρόσωποι του τουρκικού προξενείου. Κάνουν ότι μπορούν ώστε να μας τρομοκρατήσουν, εμάς τους Πομάκους και αυτούς που συμπαραστέκονται στα δικαία αιτήματά μας. Προσπαθούν να αποκρύψουν την αλήθεια για τους μουσουλμάνους της Θράκης.

Αναρωτιόμαστε ως που μπορεί να φτάσει η εθελοδουλία, η εθελοτυφλία και ο αυτοεξευτελισμός των τοπικών και κεντρικών κομματικών στελεχών που όχι μόνο δεν αντιδρούν στις διχαστικές και ακραίες αυτές θέσεις, αλλά αποδέχονται τους εκφραστές αυτών των θέσεων, ως μοναδικούς συνομιλητές.

Αυτές οι πρακτικές και απόψεις που αποσκοπούν στην δημιουργία εντάσεων μεταξύ των σύνοικων στοιχείων της Θράκης, που υιοθετούν ιδεολογίες και πρακτικές που αποβλέπουν στην περιθωριοποίηση και εξόντωση των διαφορετικών εθνοτικών ομάδων της μειονότητας της Θράκης και που υποκρύπτουν ρατσιστικές θέσεις και αβυσσαλέα μισαλλοδοξία πρέπει να καταδικασθούν άμεσα και έμπρακτα από όλους.

Η ειρηνική συμβίωση μουσουλμάνων και χριστιανών δεν πρόκειται να επιτευχθεί με την πολιτισμική εξόντωση των Πομάκων και των Ρομά που επιχειρεί η Τουρκία εντός του ελληνικού κράτους.

Επειδή αντιλαμβανόμαστε ότι η ελληνική πολιτική ηγεσία ενώ κάνει περισσότερα απ' όσα θα μπορούσε για να υπερασπιστεί και να αναδείξει τους Τούρκους της Θράκης την στιγμή που συστηματικά αδιαφορεί και δεν προστατεύει τα δικαιώματα των Πομάκων και των Ρομά, είμαστε υποχρεωμένοι αν σύντομα δεν αλλάξει αυτή η πολιτική, να καταφύγουμε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την υπεράσπιση του δικαιώματός μας να διατηρήσουμε την ταυτότητά μας αποκτώντας ταυτοχρόνως την δυνατότητα ισότιμης συμμετοχής στην διοίκηση και στην ευημερία του τόπου μας.

Δική μας ευχή και θέληση είναι όλα αυτά τα ζωτικά προβλήματα να λυθούν με πρωτοβουλία και ευθύνη του ελληνικού κράτους του οποίου υπήρξαμε πάντα έντιμοι και νομοταγείς πολίτες.

Με ιδιαίτερη τιμή

Ο πρόεδρος Ταχήρ Κόντε
Η γραμματέας Αλιέ Εφέντη

ΥΓ. Την επιστολή μου την έστειλε κάποιος με email χωρίς να μου αναφέρει την πηγή. Αν κάποιος ξέρει την πηγή ας τη γράψει στα σχόλια για να την αναφέρω.

12 Μαρτίου 2009

«ΠΑΣΟΚ Review: Ανδρέας και δεκαετία του '80 η ρίζα του κακού»

Τα νούμερα είναι γνωστά και κυκλοφορούν στο ίντερνετ καιρό. «Το Δημόσιο χρέος το 1981 ήταν 24% του ΑΕΠ (ΣΣ. Αλογοσκούφης έχει πει 27% και ο Καραμανλής 29%), το 1990 έφτασε στο 80%, το 1993 στο 110%, το 2000 στο 114% και το 2004 στο 100%». Όλοι ξέρουν (ακόμα και οι ΠΑΣΟΚοι κι ας μην το παραδέχονται) ότι όλα τα δεινά του χρέους προέρχονται από τη δεκαετία του '80.

Κάποιοι προσπαθούν να τα φορτώσουν στη ΝΔ του 1990-93 και επικαλούνται ότι παρέλαβε χρέος 80% του ΑΕΠ και παρέδωσε χρέος στο 110% του ΑΕΠ. Μέσα σε 3 χρόνια δηλ. αύξησε το χρέος κατά 30%... Είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα; Όταν παραλαμβάνεις 80% χρέος από αλχημιστές μπορείς να είσαι σίγουρος ότι όντως πρόκειται για 80%; Ας δούμε τι λέει η Καθημερινή στις 15.12.2005... όταν τηρούσε τα προσχήματα παίζοντάς το κεντροδεξιά και πριν ανακαλύψει την «πράσινη ανάπτυξη»:

«H διόγκωση του δημόσιου χρέους ξεκίνησε στη δεκαετία του 1980, επί «σοσιαλιστικής» διακυβέρνησης και υπήρξε ραγδαία. Aπό 28,6% του AEΠ (σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης) το έτος 1980 (από τα χαμηλότερα τότε μεταξύ των χωρών-μελών της μετέπειτα E.E.-15 και 10 εκατ. μονάδες χαμηλότερο από τον μέσο όρο των χωρών αυτών) ανήλθε σε 54,7% του AEΠ το 1985. Δηλαδή, σε πέντε μόλις χρόνια, σχεδόν διπλασιάστηκε.

Mετά τη ραγδαία αυτή άνοδο και αφού οι δυσμενείς επιπτώσεις από την υπερχρέωση της χώρας είχαν αρχίσει να γίνονται ορατές (ενδεικτικά: η δαπάνη για πληρωμή τόκων από 2,0% του AEΠ το 1980 είχε ανέλθει στο 4,9% το 1985), η τότε κυβέρνηση αντελήφθη το πρόβλημα που είχε δημιουργήσει, αλλά δεν το ομολόγησε. Περίμενε πρώτα να κερδίσει τις εκλογές του 1985 και αμέσως μετά αποφάσισε να ασκήσει περιοριστική δημοσιονομική πολιτική, με αποτέλεσμα να μειωθεί ο ξέφρενος ρυθμός διόγκωσης του δημόσιου χρέους, κατά την επόμενη τετραετία. Eν συνεχεία όμως, λόγω των εκλογών του 1989, η περιοριστική πολιτική ανεστάλη (γνωστό το «Tσοβόλα δώσ' τα όλα») και το δημόσιο χρέος εκτινάχτηκε στο 80,7% του AEΠ το έτος 1990. (Aν και, όπως απεδείχθη αργότερα, το ποσοστό αυτό ήταν πλασματικό.)
....
Όσοι παρακολουθούσαν τις εξελίξεις εκείνη την εποχή θυμούνται ότι ένα από τα επικοινωνιακά συνθήματα της τότε κυβέρνησης ήταν: «η αναθέρμανση της οικονομίας». Tην οποία «αναθέρμανση» (αναζωογόνηση της εγχώριας παραγωγής μετά τις δύο πετρελαϊκές κρίσεις που είχαν προηγηθεί) ορισμένοι αδαείς περί τα οικονομικά αξιωματούχοι της περιόδου εκείνης φαντάστηκαν ότι θα επετύγχαναν μέσω τεχνητής αύξησης της ζήτησης (παρερμηνεύοντας προφανώς τη θεωρία του Keynes), με γενναίες εισοδηματικές ενισχύσεις (προερχόμενες από δανεισμό) προς επιλεγμένες ομάδες πολιτών, τους καλουμένους γενικώς και αορίστως «μη προνομιούχους». Ένα σύνθημα χωρίς σαφές κοινωνικό περιεχόμενο, αλλά με ευρέος φάσματος πελατειακή σκοπιμότητα.

H εισοδηματική αυτή πολιτική είχε ως συνέπεια την ισοπέδωση της κλίμακας αμοιβής εργασίας (μεταξύ υψηλόβαθμων και χαμηλόβαθμων, ικανών και ανίκανων, εργατικών και ακαμάτηδων) και τον ευτελισμό των εννοιών «έφεση προς εργασία» και «παραγωγικότητα της εργασίας». Tαυτόχρονα, έγινε ό,τι ήταν δυνατόν για να υποβαθμισθεί ο ρόλος της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας, ενώ αυξήθηκε υπέρμετρα ο αριθμός (και η κομματική επιρροή) των κρατικοδίαιτων εργαζομένων. Έτσι, με την πολιτική αυτή επόμενο ήταν να εξαρθρωθεί η παραγωγική δομή της χώρας. Συνεπώς, δεν είναι τυχαίο ότι στη διάρκεια της δεκαετίας αυτής η παραγωγικότητα της εργασίας στην Eλλάδα μειώθηκε κατά 5,5% (έναντι αύξησης 20,1% στην E.E.-15), το πραγματικό AEΠ αυξήθηκε μόλις κατά 6,8%η ανεργία διογκώθηκε από 2,7% το 1980 σε 7,0% το 1990 (έναντι αύξησης 26,5% στην E.E.-15), (από 5,8% σε 7,8% αντιστοίχως στην E.E.-15), η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, παρά τις αλλεπάλληλες υποτιμήσεις της δραχμής, κατέρρευσε και το έλλειμμα του Iσοζυγίου Πληρωμών παρουσίασε πρωτοφανή διεύρυνση. (Για περισσότερα στοιχεία, βλ. ΥΠΕΘΟ Δ/νση Μακροοικονομικής Ανάλυσης «Η ελληνική οικονομία 1960-1997», Αθήνα 1998.)»

Έτσι φτάσαμε ξεβράκωτοι στο 1990 με όλους τους δείκτες να έχουν χειροτερέψει 3 και 4 φορές. Τότε όλοι κατάλαβαν ότι κάτι έπρεπε να γίνει, αλλά ο κλήρος έπεσε για άλλη μια φορά στη ΝΔ να τραβήξει το κάρο από τη λάσπη που το είχε κολλήσει το ΠΑΣΟΚ:

«Στο τέλος της δεκαετίας του 1980 είχε πλέον καταστεί απόλυτα σαφές ότι το δημόσιο χρέος αποτελούσε μεγίστη απειλή για την οικονομία της χώρας και, ιδία, για το οικονομικό μέλλον της νέας γενεάς Ελλήνων πολιτών που θα εκαλούντο να το αποπληρώσουν. Συνεπώς, κάθε κυβέρνηση είχε υπέρτατο καθήκον να λάβει δραστικά μέτρα κατά της απειλής αυτής. Το έργο αυτό ανέλαβε να φέρει εις πέρας η κυβέρνηση της Ν.Δ. (Απρίλιος 1990 - Οκτώβριος 1993) παρά το υψηλό πολιτικό κόστος και τις βίαιες αντιδράσεις του κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού. Η σχετική προσπάθεια απέδωσε τα μέγιστα, αλλά τα αποτελέσματα, για τους λόγους που αναφέρονται κατωτέρω, καθυστέρησαν να εμφανιστούν.

Η πρόοδος που σημειώθηκε στο χρονικό αυτό διάστημα υπήρξε εντυπωσιακή, όπως αποδεικνύεται από τις εξελίξεις δύο βασικών δημοσιονομικών μεγεθών: πρώτον, από την αναστροφή του πρωτογενούς αποτελέσματος του ΓΚΠ (καθαρά έσοδα μείον δαπάνες πλην τόκων) από έλλειμμα σε πλεόνασμα (αρχής γενομένης από το έτος 1992) και, δεύτερον, από τον σταδιακό περιορισμό της αυξητικής επίδρασης και, εν συνεχεία (από το 1994 και μετά), τη μεταστροφή του αποτελέσματος ενδοκυβερνητικών συναλλαγών (ΟΤΑ, ΟΚΑ, λοιπά ΝΠΔΔ) σε παράγοντα μειωτικό για το Δ.Χ.
...
Ωστόσο, οι πιο πάνω ουσιαστικές για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας δημοσιονομικές παρεμβάσεις δεν φάνηκε να ανακόπτουν την περαιτέρω διόγκωση του Δ.Χ. Το οποίο εξακολούθησε να αυξάνεται για να φτάσει στο 111,6% του ΑΕΠ (σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης) το έτος 1993. Όμως, η δυσμενής αυτή βραχυχρόνια εξέλιξη θα πρέπει να αποδοθεί σε δύο πρόσθετους παράγοντες, άσχετους με την ακολουθηθείσα κατά την περίοδο αυτή δημοσιονομική πολιτική: α) στην αυξημένη ετήσια επιβάρυνση για πληρωμή τόκων (από 1,3 τρισ. δρχ. το 1990 σε 2,7 τρισ. δρχ. το 1993) από ήδη συσσωρευμένα χρέη και, κυρίως, β) στη «διόρθωση ημαρτημένων του παρελθόντος» (κάτι ανάλογο με την πρόσφατη δημοσιονομική απογραφή), δηλαδή την ενσωμάτωση σωρείας χρεών τα οποία υπήρχαν αλλά δεν είχαν μέχρι τότε συμπεριληφθεί στο δημόσιο χρέος (όπως, συναλλαγματικές διαφορές της ΤτΕ, οφειλές από καταπτώσεις εγγυήσεων, ελλείμματα ΔΕΚΟ»

Καταλάβατε γιατί το έλλειμμα αυξήθηκε κατά 30% την τριετία 1990-93;
Γιατί η ΝΔ εμφάνισε (όπως και το 2004) ότι αυτοί κρατούσαν κρυφό τη δεκαετία του '80...

Θέλετε κι άλλη απόδειξη; Πάλι από την Καθημερινή, 26.02.2006:

«Το 1980 το χρέος της Ελλάδας αντιστοιχούσε στο 22,9% του ΑΕΠ, ενώ πέντε χρόνια αργότερα το 1985 είχε κιόλας διπλασιαστεί και είχε φθάσει το 47,8% του ΑΕΠ. Tο 1990 είχε φθάσει στο 79,6% του ΑΕΠ και η πορεία του ήταν ανοδική, καθώς σταδιακά η χώρα εισέρχονταν σε μια νέα περίοδο. Εκείνης της ανακάλυψης των γκρίζων πτυχών του ευρύτερου δημόσιου τομέα, που ήταν παντού φορτωμένος με χρέη, τα οποία όμως δεν φαίνονταν.

Ήταν πάλι τότε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με υπουργό Οικονομικών τον κ. Γ. Παλαιοκρασσά που άρχισε να εντάσσει στο κανονικό χρέος, όλα τα κρυφά χρέη και να εκδίδει τα δάνεια οικονομικής εξυγίανσης. Αποτέλεσμα εκείνης της πολιτικής ανάληψης των κρυφών χρεών ήταν η αύξηση του δημοσίου χρέους, για την οποία δεν ευθύνονταν η τότε κυβέρνηση. Η Ελλάδα είχε αρχίσει να κινείται προς την Ε.Ε. και η ανάληψη των χρεών ήταν μέρος του παιχνιδιού. Η τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κατηγορήθηκε για τη διόγκωση του χρέους στο διάστημα 1990-1993, που προκλήθηκε εξαιτίας της ανάληψης των κρυφών χρεών τα οποία είχε δημιουργήσει η δεκαετία του 1980.

Αποτέλεσμα ήταν το δημόσιο χρέος στα μέσα της δεκαετίας του 1990 να έχει αγγίξει το 108,7% και στο τέλος της ίδιας δεκαετίας το 114%.
...
Από τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών προκύπτει ότι από το 1994 μέχρι και το 2005 έχουμε πληρώσει για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους 280 δισ. ευρώ.»

Αυτός είναι λοιπόν ο λόγος που το έλλειμμα φαίνεται να αυξάνεται υπερβολικά την τριετία 90-93... Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΚΡΥΦΩΝ ΧΡΕΩΝ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ '80 ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ, ΑΠΟ ΤΗ ΝΔ ΤΟ 1990!!

Δείτε και τον παρακάτω πίνακα που δημοσίευσε η Καθημερινή στις 27.01.1991 για να καταλάβετε τι έγινε τη δεκαετία του 1980.

Καθημερινή 27.01.1991

Δείτε πως το χρέος από 671 δις δρχ., με ΑΕΠ 2,1 τρις, εκτινάχθηκε στα 8,5 τρις με ΑΕΠ 10,6 τρις. Ενώ το ΑΕΠ ΑΥΞΗΘΗΚΕ 5 ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΑΥΞΗΘΗΚΕ 15 ΦΟΡΕΣ!!!

ΈτοςΕσωτερικόΕξωτερικόΣύνολοAEΠ
1980382.825111.041473.866-
1981508.541163.331671.8722.109.061
1982693.521234.769928.2902.632.439
1983882.118387.2431.269.3613.109.586
19841.259.212623.5571.882.7693.807.551
19851.645.6561.027.7512.673.4074.584.032
19861.919.2621.311.0633.230.3255.429.834
19872.574.6131.471.2024.045.8156.164.702
19883.704.3361.679.0035.383.3397.445.307
19894.827.4451.871.4036.698.8488.713.156
19906.453.7122.078.9888.532.70010.670.000

Την επόμενη δε φορά που το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησε... έγιναν τα ίδια και χειρότερα... αντιγράφω πάλι από την Καθημερινή, 15.12.2005:

«...ενδεικτικά για το έτος 2001, να επισημανθούν οι εξής διαφορές: Aπό το ΠAΣOK εκτιμάται ότι το δημόσιο χρέος έχει κατέλθει στο 99,6% του AEΠ, ο έλεγχος της Euro-stat το ανεβάζει στο 106,9% του AEΠ και η απογραφή Aλογοσκούφη το εξακοντίζει στο 114,4% του AEΠ, ήτοι σε ύψος ρεκόρ για ολόκληρη την εικοσιπενταετία 1980-2005. Eπίσης χαρακτηριστική είναι και η περίπτωση του έτους 2004, για το οποίο είχε προϋπολογισθεί ότι θα έπεφτε στο 98,5% του AEΠ και τελικά διαμορφώθηκε στο 109,3%, εντελώς δε συμπτωματικά στο ύψος που βρισκόταν το έτος 1994, όταν το ΠAΣOK είχε επανέλθει στην εξουσία.»

Αυτά για να μην μας ταΐζουν κουτόχορτο ότι η ΝΔ το 1990-93 τα διέλυσε όλα...

ΥΓ. Τη μεγαλύτερη μπαρούφα ως εξήγηση για την διόγκωση του χρέους από το ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του 1980 τη διάβασα που αλλού;... στην Ελευθεροτυπία. Διαβάστε και φρίξτε:
«Το δημόσιο χρέος πράγματι τριπλασιάστηκε μεταξύ 1981 και 2004. Αλλά αποφεύγει να πει (ΣΣ εννοεί τον Καραμανλή) ότι το 1981, λόγω εισόδου της χώρας στην τότε ΕΟΚ, το κράτος άρχισε να δανείζεται υποχρεωτικά με όρους αγοράς (με επιτόκια που έφταναν το 20%), αντί να κόβει χρήμα από το Νομισματοκοπείο του Χολαργού (ΣΣ. !!!!!!!!!!!!!!). Το ίδιο θα γινόταν αν σ' αυτή την περίοδο, αντί να κυβερνά τη χώρα το ΠΑΣΟΚ, την κυβερνούσε η Ν.Δ.»
Δηλ ρε παλικάρια μέχρι το 1981 όποτε το Κράτος χρειαζόταν λεφτά πήγαινε και έκοβε χιλιάρικα στο Χολαργό; Για το 1981 μιλάτε ή για το 1881;

Σε ποιούς απευθύνονται άραγε; Μα τόσο μακάκες μας θεωρούν;


Δείτε πιο πάνω στον πίνακα ότι το 1981 το Κράτος χρώσταγε 508 δις δρχ στο εσωτερικό και 163 δις στο εξωτερικό... για να μην μας λένε ότι θέλουνε.

Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κερδίσει τις εκλογές χωρίς τον Σημίτη, είπε ο Μπόμπολας, κι έτρεξε ο Γιωργάκης να τον δει!

Όπως διαβάζω, «στον μεγαλοεργολάβο και ιδιοκτήτη της «Πήγασος Εκδοτική» Γιώργο Μπόμπολα, πιστώνεται η ιδέα της συνάντησης του Γιώργου Παπανδρέου με τον Κώστα Σημίτη, προκειμένου να πέσουν οι τόνοι της μεταξύ τους αντιπαράθεσης. Ο εκδότης του «Έθνους» είχε πρόσφατα συζήτηση εφ' όλης της ύλης με έμπιστο συνεργάτη του Γιώργου Παπανδρέου, στον οποίο μετέφερε την εκτίμησή του ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κερδίσει τις εκλογές χωρίς τον Σημίτη».

Δηλαδή, μας περνάνε για εντελώς μαμάκες. Ο άνθρωπος τον οποίο δεν θέλουν να βλέπουν μπροστά τους αρκετοί ΠΑΣΟΚοι, ο άνθρωπος στον οποίο ουσιαστικά οφείλουν την πτώση του ΠΑΣΟΚ από την κυβέρνηση, αυτός ο άνθρωπος κατά τον εκ των αρχιερέων της διαπλοκής, είναι ο άνθρωπος τον οποίο το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται για κερδίσει τις εκλογές! Χα!

Και φυσικά, μιας και το είπε ο γερο-Μπόμπολας, ο Τζέφρεϋ έτρεξε να ανταποκριθεί στας εντολάς του. Άλλη μια προσφορά του "παιντιού" στην Κυβέρνηση και στη Νέα Δημοκρατία, καθώς ο Σημίτης είναι αντιπαθής σε μεγάλο μέρος του ΠΑΣΟΚ αλλά και τις "αριστεράς" που κατά συνθήκην ψηφίζει ΠΑΣΟΚ.
Thanks a lot, dude!

«Τάκαμε θάλασσα και στο κόμμα ο πρόεδρος Γιώργος. «Μαύρη τρύπα» 10εκατομ. στα ταμεία! του ΠΑΣΟΚ»

Από exastal:

Το Πασόκ δεν ζει σε ρυθμούς παγκόσμιας κρίσης. Το πάρτι καλά κρατεί! Αν δεν μπορούν να κάμουν καλά τα ταμεία του κόμματος και κάποιοι τρώνε ήδη με χρυσές κουτάλες, πως θα φτιάξουν την οικονομία της χώρας;
Περίπου δέκα εκατομμύρια είναι η «μαύρη τρύπα» στα οικονομικά του κόμματος, όπως προκύπτει από τον ισολογισμό του 2008, ο οποίος είναι επιπλέον «φορτωμένος» με φέσι 5 εκ. ευρώ από το περασμένο έτος.


Έτσι, χρειάστηκε να προχωρήσει στην ανάληψη δυο τραπεζικών δανείων, συνολικού ποσού 3.403.000 ευρώ, για να καλύψει το ιλιγγιώδες άνοιγμα. Συγκεκριμένα, έλαβε -σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία- 2.903.000 ευρώ από την Αγροτική Τράπεζα και 1.500.000 ευρώ από τη Eurobank, δηλαδή από την τράπεζα της οποίας το κορυφαίο της στέλεχος, Νίκος Καραμούζης, ήταν αυτός που οργάνωσε (και μάλιστα στο σπίτι του στην Εκάλη) το περίφημο δείπνο του Γιώργου Παπανδρέου με επιχειρηματίες, που... είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας.

Που πήγαν τα λεφτά;

2.142.162,93 ευρώ για επιμόρφωση και 8.501.487,32 για μετακινήσεις και περιοδείες στελεχών, 2.915.075,89 για διαφήμιση και γενικότερα για προβολή των θέσεων του ΠΑΣΟΚ, 1.713.525,93 για διάφορες εκδηλώσεις και συνέδρια και 286.702,72 ευρώ για διάφορα κομματικά έντυπα. Το νοίκι των γραφείων της Χαριλάου Τρικούπη, αλλά και των άλλων τριών κτηρίων (Χαρ. Τρικούπη απέναντι από τα κεντρικά, Σολωμού, Κωλέττη) που εγκαταλείπει το ΠΑΣΟΚ, κοστίζει συνολικά 871.958,83 ευρώ, αλλά το τηλεφωνικό κέντρο και το φαξ επιβαρύνουν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατά 1.818.660,35 ευρώ. Για ρεύμα πλήρωσε 160.031 και για νερό 6.053 ευρώ.

Αίσθηση, όμως, προκαλεί το γεγονός ότι διατέθηκε για επιμόρφωση των κομματικών του στελεχών το ασύλληπτο ποσό των 2.142.162,93 ευρώ. Λίγο ακριβό το φροντιστήριο, αλλά μάλλον... αξίζει τον κόπο!

Οι τόκοι, όμως, από τα προηγούμενα χρέη τρέχουν και ξεπέρασαν τα πέντε 5.116.556,95 ευρώ. Σκέψου να αρχίσει για τα καλά και η προεκλογική περίοδος... Άντε μετά να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση και να βρεθεί ρευστό και για τους «μη προνομιούχους»! Συνολικά, πέντε κόμματα περιμένουν στην ουρά.

από την εφημερίδα "Παρασκήνιο"

11 Μαρτίου 2009

«Με το ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν μπορείς να πεις: "χειρότερα δεν γίνεται"... θα σε βγάλουν ψεύτη...»

Σε προηγούμενη ανάρτησή μου έγραφα ότι το 2000 το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη και της «ισχυρής» Ελλάδας δανείζονταν από τοκογλύφους με ποσοστό 8,5%... να που όμως και εγώ διαψεύσθηκα όταν έλεγα ότι δεν γίνεται χειρότερα...

Ψάχνοντας λίγο παραπάνω στη σελίδα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους είδα με έκπληξη ότι τον Ιανουάριο (26.01.1998) και τον Φεβρουάριο (3.02.1998) του 1998 όταν έμπαιναν οι βάσεις για την «ισχυρή» Ελλάδα και το Χρηματιστήριο είχε αρχίσει να απογειώνεται το ΠΑΣΟΚ δανείστηκε εκ μέρους μας χρήματα, μέσω Εντόκων Γραμματίων του Δημοσίου, με επιτόκιο... ΚΡΑΤΗΘΕΙΤΑΙ:

13,90%!!!

ΝΑ ΞΑΝΑΘΥΜΙΣΩ ΟΤΙ ΜΟΛΙΣ ΠΡΙΝ ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ Η «ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΗ» ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΔΑΝΕΙΣΤΗΚΕ ΜΕΣΩ ΕΝΤΟΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΩΝ ΜΕ ΤΟ «ΑΠΕΧΘΕΣ» ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΟΥ

2,6%!!!


ΜΟΛΙΣ ΠΕΝΤΕ ΦΟΡΕΣ ΦΤΗΝΟΤΕΡΑ!!!<

Μπορεί τώρα κάποιος από τους σημερινούς λαλίστατους δημοσιογράφους να μας πει πόσο ήταν τότε το spread που μας έχουν ζαλίσει τώρα τελευταία; 500, 600, 700, 800, 900 ή μήπως 1000 μονάδες;

Μπορεί κάποιος να μας πει γιατί τότε δεν μας έλεγαν τίποτα (οι ίδιοι δημοσιοκάφροι ρύθμιζαν και τότε την κυκλοφορία...) και μας άφηναν να κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου;

Εξίσου, αν όχι εντυπωσιακότερο είναι το πόσο συχνά δανειζόμασταν. Δείτε πόσες φορές το Ελληνικό Δημόσιο κυκλοφόρησε Έντοκα Γραμμάτια το 1998:

29/12/1998

11,07%

10.46%

10.30%

22/12/1998

11,07%

10.46%

10.50%

08/12/1998

12,55%

10.46%

10.50%

27/11/1998

12,55%

12.58%

10.50%

27/10/1998

12,55%

12.58%

11.00%

13/10/1998

12,55%

12.58%

11.60%

06/10/1998

11,50%

12.58%

11.60%

29/09/1998

11,50%

12.27%

11.60%

15/09/1998

11,50%

12.27%

13.20%

28/08/1998

11,50%

11.52%

13.20%

04/08/1998

11,50%

11.52%

11.50%

27/07/1998

11,50%

11.70%

11.50%

13/07/1998

11,50%

11.70%

11.70%

29/06/1998

11,80%

11.90%

11.70%

09/06/1998

11,80%

11.90%

11.30%

29/05/1998

10,80%

11.30%

11.30%

04/05/1998

10,80%

11.30%

11.10%

27/04/1998

10,70%

11.30%

11.10%

14/04/1998

10,70%

11.30%

10.80%

30/03/1998

12,80%

13.80%

10.80%

23/03/1998

12,80%

13.80%

10.90%

09/03/1998

12,80%

13.80%

12.90%

26/02/1998

13,10%

13.80%

12.70%

16/02/1998

13,10%

13.80%

12.40%

03/02/1998

13,90%

13.80%

12.40%

26/01/1998

13,90%

13.80%

11.38%


26 ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΝΤΟΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΩΝ ΜΟΝΟ ΤΟ 1998!!!

ΚΑΘΕ ΔΥΟ ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ!!!

Αυτά τα κερατιάτικα πληρώνουμε ακόμα και σήμερα (μιας και όλα αυτά αποπληρώθηκαν με νέες εκδόσεις εντόκων γραμματίων και ομολόγων οι οποίες αποπληρώθηκαν με νέες κ.ο.κ) όταν λέει ο Καραμανλής ότι κληρονομήσαμε βάρη του παρελθόντος...

Τελικά με το ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν μπορείς να πεις: "χειρότερα δεν γίνεται"...
θα σε βγάλουν σίγουρα ψεύτη...

ΥΓ. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο πίνακας του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (απ' όπου και τα στοιχεία) που δείχνει τις εκδόσεις των εντόκων γραμματίων του δημοσίου. Την 7ετία της ΝΔ 1974-1981 έγιναν 4!!! Την πρώτη τετραετία του ΠΑΣΟΚ (81-85) έγιναν «μόλις» 4, μιας και παρά τα θρυλούμενα περί «καμένης γης» προφανώς τα ταμεία που παρέλαβαν ήταν γεμάτα... από εκεί και μετά άρχισε το πάρτυ... τη διετία 1987-1989 έγιναν 8 εκδόσεις... ενώ το χρόνο που ακολούθησε με οικουμενικές κ.λπ και τον Ζολώτα να προσπαθεί να βρει χρήματα για να πληρώσει τις συντάξεις έγιναν 5-6... φυσικά κάποιος παρατηρητικός ΠΑΣΟΚος θα πει ότι και επί Μητσοτάκη 1990-93 έγιναν πολλές και το έλλειμμα εκτινάχθηκε από το 80-85% στο 110%... η απάντηση επ αυτού, δηλ. γιατί εκτινάχθηκε το έλλειμμα τον πρώτο χρόνο της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, αύριο... και όχι από μένα αλλά από καθηγητάδες και δικιά τους φυλλάδα...