30 Μαΐου 2011
Μεγάλο σόου στο Λευκό Πύργο από "Αγανακτισμένα"... κομμούνια
Νεαρά Κνίτισα: Πρέπει οι εργαζόμενοι να πάρουν την παραγωγή των εργοστασίων στα χέρια τους...
Τρελαμένος Λαζογερμανός: Είμαι μετανάστης από τη Γερμανία. Εμείς είμαστε πιο Έλληνες από εσάς και αγαπάμε την Ελλάδα περισσότερο! [Περιέργεια στο ακρωατήριο] Μέχρι τώρα που το κράτος σας τάιζε, δεν μιλάγατε!!! [Παγωμάρα στο ακρωατήριο] Για να σπουδάσω ψυχολόγος, δούλευα στα ορυχεία, όχι σαν τα δικά σας τα καλόποαιδα που τα έχουν όλα έτοιμα [η παγωμάρα δίνει τη θέση της σε μουρμούρα του στυλ "τι λέει ο μαλάκας;"... οπότε ο "μαλάκας", ψυχολόγος γαρ, πιάνει το νόημα και αρχίζει και δίνει ρέστα:] Αυτό το κάθαρμα ο Καραμανλής, που τον κάνατε και άγαλμα τον ηλίθιο [το κοινό ξανάρχεται στα συγκαλά του και ξεσπάει σε χειροκροτήματα] μας πούλησε για 200 εκ στους Γερμανούς... αλλά εγώ ορκίστηκα στον πατέρα μου να τους εκδικηθώ τους φασίστες και είχα μαζέψει στοιχεία για να τους αναγκάσω να μας πληρώσουν πίσω όσα μας χρωστάνε [φρενίτιδα στα κομμούνια]... αλλά οι φασίστες μου τα έκλεψαν απ' το σπίτι μου το 2012 [12 είπε αλλά εννοούσε 2002][ξανά απογοήτευση στα κομμούνια που οι φασίστες έκλεψαν τα στοιχεία]... αλλά εγώ θα τα ξαναβρώ και θα είμαι αυτός που θα αναγκάσει τους Γερμανούς φασίστες να πληρώσουν το χρέος τους [ξανά χειροκροτήματα]... Σας αγαπώ όλους... [κρατήθηκε και δεν τους είπε σας γαμ@ όλους...]
Μετά σαν κερασάκι ήρθε και ο συνομωσιολόγος: Τόσες μέρες ακούω διάφορα, αλλά δεν άκουσα κανέναν να λέει ότι πίσω απ' όλες τις Κυβερνήσεις βρίσκονται μασονικές στοές και σατανιστές...
Στο τέλος κάποιος τραγούδησε και το νέο "εθνικό ύμνο"... ξέρετε αυτόν που λέει "ο δρόμος είχε τη δικιά του ιστορία..."
29 Μαΐου 2011
Αλεξανδρούπολη: Κατάρριψη τριών ρεκόρ Guinness στις πολεμικές τέχνες
Τα τρία ρεκόρ Γκίνες που κατερρίφθησαν είναι:
Α. Προσπάθεια για τις περισσότερες ανατροπές ενός αντιπάλου σε ένα λεπτό (το ρεκόρ κατείχαν δύο ιταλοί αθλητές του jujitsu με 30 ανατροπές).
Το νέο ρεκόρ Γκίνες ανήκει πλέον στους Μίκη Κιουρτζίδη και Αγησίλαο Βεσεξίδη (αθλητές της σχολής του Κ. Καρυπίδη) με 34 ανατροπές!
Β. Προσπάθεια για τα περισσότερα κοψίματα με σπαθί "κατάνα" (katana) εναντίον σταθερών στόχων σε ένα λεπτό (το ρεκόρ κατείχε ένας Αμερικάνος με 30 κοψίματα).
Το νέο ρεκόρ Γκίνες ανήκει στον Κώστα Καρυπίδη με 68 κοψίματα!
Γ. Προσπάθεια για τις περισσότερες ανατροπές πολλαπλών αντιπάλων σε ένα λεπτό, με την τεχνική Irimi - Kote - Gaeshi (το ρεκόρ κατείχε από τις 26 Ιουνίου 2010 ο κος Κώστας Καρυπίδης με 51 ανατροπές).
Το νέο ρεκόρ Γκίνες ανήκει και πάλι στον Κώστα Καρυπίδη με 65 ανατροπές!
Χανς Ντίτριχ Γκένσερ: Μία Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα θα ήταν «σαν ένα σώμα δίχως άκρα»
Μιχελάκης για τις παπαριές που διαδίδει ο BABIS (βίντεο)
Η Νέα Δημοκρατία είναι η παράταξη που έβαλε τη χώρα στην Ευρώπη.
Ο Πρόεδρος της, σε αντίθεση με κορυφαίους πολιτικούς άλλων παρατάξεων, είναι ο μόνος που επαναλαμβάνει συνεχώς την ανάγκη αποφυγής της αναδιάρθρωσης, πόσο μάλλον επιστροφής στη δραχμή.
Ας είναι σαφές ότι η Νέα Δημοκρατία δεν θα ανεχθεί τη συνέχιση αυτής της συκοφαντίας».
Καλός και φθηνός ο Μάντζιος...
Διάβασα πριν λίγο στο gazzetta πως ο ΠΑΟΚ βρίσκεται σε συζητήσεις με τον άσο του Παναθηναϊκού, ο οποίος θα κουνήσει μαντήλι φέτος το καλοκαίρι... Αν μη τι άλλο δε μπορώ να πω πως είναι άσχημη κίνηση... Και θα εξηγήσω το γιατί...
Με μοναδικό φορ τον Κλάους, είναι δεδομένο πως η ομάδα του Ζαγοράκη θα ψάξει για την απόκτηση δύο ή και παραπάνω φορ... Ο Μουσλίμοβιτς είχε σιγήσει καιρό, ο Παπάζογλου μάλλον δεν υπολογίζεται, οπότε το θέμα είναι αναγκαίο... Αν θες να έχεις ελπίδες πως θα βάλεις κάνα γκολ του χρόνου, χρειάζεσαι επιθετικό...
Ο Κλάους το έχει το γκολ αλλά είναι τραγικό αν ολόκληρος ο ΠΑΟΚ βασιστεί στον μικρό να βγάλει τα κάστανα όλης της χρονιάς... Βέβαια, είναι σχεδόν σίγουρο πως ο Κλαους θα την πάρει σπίτι τη φανέλα του βασικού... Και αυτό διότι μεγαλύτερο όνομα μόνο με θαύμα θα έρθει λόγω τον οικονομικών προβλημάτων...
Οπότε, ο Μάντζιος με ένα ποσό σχετικά μικρό θα έκανε πάρτι για να πάει στη Θεσσαλονίκη... Και για να μην τρελένεστε... Δεν είπα πως είναι ο Ρονάλντο αλλά σε αυτόν τον ΠΑΟΚ έχει σίγουρη θέση... Βασικά, ο καθένας έχει αυτή τη στιγμή...
Πηγή: milamegiampala.blogspot.com
Παπακωνσταντίνου: "Ικανοποιητικά εξελίσσονται οι διαπραγματεύσεις με τρόικα"... τότε τι τα θες τα νέα μέτρα;
Δεν αφήνουν τίποτε όρθιο, διαλύουν και τα ΚΕΠ!..
***
ΛΟΓΟΥ χάρη, για να βγάλει ο πολίτης ένα απλό πιστοποιητικό γέννησης έπρεπε να τρέχει σε Δήμους, Κοινότητες και άλλες κρατικές υπηρεσίες, να χάνει και ένα και δύο μεροκάματα, να ταλαιπωρείται αφάνταστα!..
(Ενώ πιο αξιόπιστο πιστοποιητικό από την αστυνομική ταυτότητα δεν υπάρχει. Στην οποία γράφεται ξεκάθαρα η ημερομηνία γέννησης, ο τόπος γέννησης κ.λπ.).
***
ΜΕ τα ΚΕΠ τα πράγματα απλοποιήθηκαν για τον Ελληνα πολίτη. Αν λ.χ. χρειαζόταν για κάποια δικαιολογητικά να ταλαιπωρηθεί σε υπουργεία, σε δήμους, σε κρατικούς οργανισμούς για να μαζέψει σωρεία πιστοποιητικών και βεβαιώσεων (άχρηστα τα περισσότερα), τώρα με μια επίσκεψη στο ΚΕΠ της γειτονιάς του και σε μερικά λεπτά λυνόταν το πρόβλημα!..
***
ΔΕΝ πρόλαβαμε, ωστόσο, να χαρούμε αυτές τις θαυματουργές υπηρεσίες.
Τους τελευταίους μήνες αρχίζαμε να βλέπουμε ουρές στα κατά τόπους ΚΕΠ. Οι οποίες συνεχώς μεγάλωναν...
Επειτα άρχισαν να κλείνουν το ένα μετά το άλλο!
«Εχουν απολυθεί περισσότεροι από τους μισούς υπαλλήλους»!.. ήταν η δικαιολογία.
***
ΤΟ κατόρθωσε κι αυτό η διαλυτική και αντιλαϊκή κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου!
Ενώ οι κρατικές υπηρεσίες βουλιάζουν κυριολεκτικά από αργόμισθους και άπραγους κρατικοδίαιτους, βρήκαν ευκολότερο να απαλλαγούν από τους σκληρά και αποτελεσματικά εργαζόμενους στα ΚΕΠ.
Δ. Ρίζος
Αδέσμευτος Τύπος
ΓΑΠ: Χαρατσώνει τους ομογενείς και μετά περιμένει να αγοράσουν και ομόλογα!!!
Είναι ένα ακόμη χτύπημα από τον ΓΑΠ στους Έλληνες του εξωτερικού που τόσο αγαπά μιας και είναι ένας από εμάς και μετά έχει και μούτρα να ζητά από τους ομογενείς να υποστηρίξουμε την Ελλάδα και να αγοράσουμε Ελληνικά ομολόγα...
Αν ψάχνει για κορόϊδα, ας τα ψάξει στην Ελλάδα μεταξύ αυτών που τον ψήφισαν και ας βγάλει και κανά ομόλογο για τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ...
Λάθος η φυγή του Ντάρμπισιρ...
Η συνέχεια στο milamegiampala.blogspot.com
Ματ της τρόικα σε ΓΑΠ
Από τον παράδεισο ΠΑΣΟΚ
Η συνέχεια στο ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 21/11/2003
Και ξαφνικά o Παπακωνσταντίνου : «Δεν κινδυνεύει η 5η δόση»
Αφού πρώτα τρομοκράτησε όλους τους Έλληνες με την εγκληματική δήλωση ότι κινδυνεύει η 5η δόση και το κράτος από τον Ιούλιο δεν θα έχει χρήματα για μισθούς και συντάξεις, κάνοντας τους μικροκαταθέτες να αποσύρουν άλλα 2 δις από τις τράπεζες, τώρα ξαφνικά ανακάλυψε, μετά την αποτυχημένη συνάντηση των αρχηγών ότι«δεν κινδυνεύει η 5η δόση».
ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ
Ο Α. ΣΑΜΑΡΑΣ ΖΗΤΑ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προσπάθησε µε ηµίµετρα και υποσχέσεις να αµβλύνει την κακή εικόνα που παρουσιάζει και σε αυτόν τον τοµέα. Το Υπουργικό Συµβούλιο ανακοίνωσε στις 16.5.2011 κάποια µέτρα, αλλά οι Έλληνες παραµένουν δύσπιστοι. Η Κυβέρνηση και τα µέτρα της δεν µάς πείθουν:
Α) ∆ιότι σε όλους τους τοµείς έχουν αποδειχθεί ανίκανοι και αναποτελεσµατικοί.
Β) ∆ιότι ορισµένοι Υπουργοί της µε πρώτο τον αρµόδιο Υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Παπουτσή καταδιώκονται ακόµη από αριστερίστικα σύνδροµα κατά της Αστυνοµίας, την οποία θεωρούν «αντιδηµοκρατική». Άλλο πράγµα είναι το να καταδικάζεις τα µεµονωµένα και απαράδεκτα περιστατικά υπερβολικής βίας από µερικά όργανα της τάξης και άλλο είναι να απαξιώνεις όλο το Σώµα των Αστυνοµικών όπως κάνει ο κ. Παπουτσής. Αντί να τους ενθαρρύνει τους κατηγορεί και τους αποθαρρύνει.
Γ) ∆ιότι µε πρόσχηµα το Μνηµόνιο η Κυβέρνηση περικόπτει ακόµη και απαραίτητες και ευαίσθητες δαπάνες. Έτσι τα περιπολικά της Αστυνοµίας κινδύνευσαν αν µείνουν χωρίς καύσιµα λόγω έλλειψης οικονοµικών πόρων. Οι Αστυνοµικοί που περιπολούν µε δίκυκλα αναγκάζονται να αγοράζουν από την τσέπη τους τα κράνη τους. Με την επικρατούσα µιζέρια η Αστυνοµία καταδικάζεται να είναι ελλιπώς εξοπλισµένη, άρα εκτεθειµένη στους καλύτερα εξοπλισµένους κακοποιούς.
∆) ∆ιότι η Κυβέρνηση διστάζει να παραδεχθεί τη σηµαντική συµµετοχή των παρανόµων µεταναστών στην αύξηση της εγκληµατικότητας. Με το νόµο για ταχεία χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας στον κάθε ταλαίπωρο που βρέθηκε τυχαία στην Ελλάδα ο κ. Γ. Παπανδρέου καθιστά τη χώρα µας ελκυστικό τόπο για µετανάστες από όλη την Υφήλιο. Αντιθέτως αν πραγµατικά ήθελε τη βελτίωση των συνθηκών ασφαλείας του Έλληνα πολίτη θα έπρεπε να κάνει πολύ πιο αυστηρή τη νοµοθεσία περί ιθαγενείας.
Ε) ∆ιότι οι ανακοινώσεις για τη δηµιουργία 14 κέντρων µεταναστών σ’ όλη την Ελλάδα (εκ των οποίων τα 3 στο νόµο Έβρου) έγιναν χωρίς διαβούλευση µε τους θεσµικούς και χωρίς να ζητηθεί η γνώµη των τοπικών κοινωνιών.
Την ευθύνη για όσα συµβαίνουν αυτές τις µέρες στο κέντρο της Αθήνας την έχει αποκλειστικά η Κυβέρνηση Παπανδρέου. Και φυσικά ας µην ξεχνούµε τα αντίστοιχα προβλήµατα στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στην Ηγουµενίτσα, στον Έβρο και σε όλη την Επικράτεια.
Τα "Θεοφύλακτα" τείχη της Κωνσταντινούπολης και η Άλωση της 29ης Μαΐου 1453
Ένα από τα ισχυρότερα αμυντικά πλεονεκτήματα που είχε η Κωνσταντινούπολη ως πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας για πάνω από 1000 χρόνια ήταν τα απόρθητα τείχη της. Τα τείχη της Κωνσταντινούπολης δεν περιορίζονταν σε ένα ψηλό πέτρινο τείχισμα με πολεμίστρες, αλλά αντιθέτως ήταν ένα σύνολο οχυρωματικών έργων που είχαν γίνει από διάφορους αυτοκράτορες με πολλές τροποποιήσεις, επιδιορθώσεις και συμπληρώσεις.Το "μικρό τείχος" λειτουργούσε ως προτείχισμα, ένα πρώτο σημαντικό εμπόδιο για τον επιτιθέμενο, είχε ύψος μόλις τέσσερα μέτρα ενώ και οι πύργοι του ήταν σημαντικά μικρότεροι από αυτούς του κυρίου τείχους. Την βασική οχύρωση συμπλήρωνε μια τάφρος πλάτους 18 και βάθους 8 μέτρων. Η τάφρος αυτή κατασκευάστηκε το 1000 μ. Χ. ήταν χωρισμένη σε τμήματα ώστε αυτά να πλημμυρίζουν
με νερό και αυτόνομα. Τα τοιχώματα της τάφρου ήταν χτισμένα, ενώ στο εσωτερικό χείλος της είχε ένα ακόμη μικρό τείχισμα στο ύψος ενός άνδρα. Το τείχισμα αυτό είχε κατασκευαστεί το 1341 μ.Χ. από μεγάλο Δούκα Απόκαυκο. Σε ένα σημείο του δακτύλιου το τείχος ήταν μονό, ψηλότερο (πάνω από και είχε χτιστεί από τον Αυτοκράτορα Ηράκλειο για να περιλάβει την περιοχή των Βλαχερνών.Το υλικό των τειχών ήταν πέντε λωρίδες από κεραμικές πλίνθους, γεγονός που σφράγιζε το οχυρό με την επιρροή της Ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής. Ουσιαστικά τα "θεοφύλακτα" τείχη της Κωνσταντινούπολης αποτελούσαν ένα επιβλητικό θέαμα και στην εποχή τους προκαλούσαν δέος σε οποιοδήποτε επιτιθέμενο. Έμειναν απόρθητα για πάνω από 1000 χρόνια αφού άντεξαν επιθέσεις από πολλούς επίδοξους κατακτητές (Άβαρους, Ρώσους κτλ) έχοντας πολύ μικρή φρουρά, καθιστούσαν την Κωνσταντινούπολη την ασφαλέστερη πόλη στην Ανατολή και ουσιαστικά στερέωναν το κύρος και την
πολιτική εξουσία του εκάστοτε Βυζαντινού Αυτοκράτορα. Για τα τείχη αυτά ένας Γερμανός μηχανικός που συμμετείχε σε εργασίες αναστήλωσης τους είχε πει ότι αποτελούν "στρατιωτικό δόγμα αποτυπωμένο στην πέτρα....".Τα τείχη της Κωνσταντινούπολης τις ιστορικές εκείνες μέρες του Απριλίου του 1453, έστεκαν ακόμη αγέρωχα και επιβλητικά, αν και είχαν υποστεί σοβαρές ζημιές από την επίθεση των Φράγκων σταυροφόρων το 1204 μ. Χ. Ο τελευταίος ηρωικός αυτοκράτορας Κωνστναντίνος Παλαιολόγος είχε καταβάλλει δραματικές προσπάθειες με τα ισχνά οικονομικά του να τα επισκευάσει όσο καλύτερα μπορούσε. Έτσι λοιπόν τ
α "Θεοφύλακτα" τείχη και οι 8.000 Έλληνες μαχητές τους αποτελούσαν το βασικό εμπόδιο που όφειλε να ξεπεράσει ο Μωάμεθ για να πετύχει τον σκοπό του, καθώς αυτά έδιναν στους υπερασπιστές ένα σοβαρό αμυντικό πλεονέκτημα που υπερνικούσε την συντριπτική αριθμητική υπεροχή των Οθωμανών (οι Τούρκοι είχαν παρατάξει πάνω από 250.000 άνδρες). Έτσι ο Μωάμεθ στράφηκε στην εντατική χρησιμοποιήση του πυροβολικού που την εποχή εκείνη είχε ξεκινήσει να αναπτύσσεται στην Δύση. Κατασκεύασε μια σειρά από πρωτόγονα πυροβόλα (μπομπάρδες) τα οποία όμως δεν είχαν σπουδαίες δυνατότητες. Χαρακτηριστική εξέλιξη ήταν η κατασκευή από τον χριστιανό Ούγγρο οπλοποιό Ουρβανό ενός γιγαντιαίου πυροβόλου που μπορούσε να εκτοξεύσει βλήματα διαμέτρου ενός μέτρου και βάρους τετρακοσίων κιλών. Η τεράστια μπομπάρδα του Ουρβανού πυρακτώθηκε και καταστράφηκε την δεύτερη μέρα της πολιορκίας σκοτώνοντας και τον ίδιο τον Ουρβανό. Κατά την πολιορκία της Πόλης ο Μωάμεθ συνεχώς βομβάρδιζε με όσα πυροβόλα διέθετε στην περίφημη πύλη του Αγίου Ρωμανού, στο μέσον περίπου του χερσαίου τείχους. Ο συνεχής βομβαρδισμός του τείχους του δημιούργησε σοβαρές ζημιές τις οποίες οι αμυνόμενοι βοηθούμενοι από τους κατοίκους επισκεύαζαν όπως - όπως σωριάζοντας βαρέλια και λίθους, αλλά η κατάσταση φαινόταν τραγική. Στην πύλη του Αγίου Ρωμανού έμελλε να γίνει η τελική επίθεση και εκεί θα πέθαινε ο τελευταίος Αυτοκράτορας του Βυζαντίου Κωνσταντίνος Παλαιολόγος. Σύμφωνα με τον περίφημο Βυζαντινολόγο Στήβεν Ράνσιμαν, τον Απόστολο Βακαλόπουλο αλλά και άλλους Δυτικούς Ιστορικούς, η πτώση της Πόλης θα ήταν αδύνατη αν οι πολιορκητές δεν χρησιμοποιούσαν το πρώιμο πυροβολικό της εποχής.
Ι. Β. Δ.
Πηγές
Σπύρος Κάπαρης, το τέλος των "θεοφύλακτων τειχών" της Βασιλεύουσας, εκδόσεις Περισκόπιο
Απόστολος Βακαλόπουλος, Νέος Ελληνισμός - οι ρίζες η καταγωγή των Ελλήνων και η διαμόρφωση του Έθνους (1204 μ.Χ. μέσα 15ου αιώνα), εκδόσεις Σταμούλη
Νίκολο Μπάρμπαρο, χρονικό της πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης, εκδόσεις "Λιβάνη"
Steven Runciman, Η άλωση της Κωνσταντινούπολης
http://eistinpolin330.blogspot.com/2011_02_01_archive.html
http://www.istorikathemata.com/2011/05/29-1453.html
Ιαπωνία: Αποκαταστάθηκε η βλάβη στο σύστημα ψύξης του αντιδραστήρα 5 στον πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα
"Υπήρχε ένα πρόβλημα στο μοτέρ της αντλίας και την αντικαταστήσαμε με μια καινούρια που τώρα λειτουργεί", ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος της εταιρείας.
Η θερμοκρασία του νερού στον αντιδραστήρα ήταν στους 68 βαθμούς Κελσίου όταν εντοπίστηκε η βλάβη και ανέβηκε μέχρι τους 93,7 πριν τεθεί σε λειτουργία η νέα αντλία, πρόσθεσε ο ίδιος.
Βασίλειος Μαρκεζίνης: Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ - Ξεμπερδεύοντας τα μπερδεμένα
Εισαγωγικά
Η εξέλιξη του Δικαίου της Θάλασσας
To Δίκαιο της θάλασσας, από γεννησιμιού του, πάλευε μεταξύ δύο αντιμαχόμενων ιδεών: της ελευθερίας των θαλασσών (που ενθαρρύνει το εμπόριο) και της έκτασης της κυριαρχίας των παράκτιων κρατών επί του εγγύς αυτών υδάτινου χώρου. Από τη διαλεκτική αυτή σύγκρουση γεννήθηκε και μια άλλη ιδέα, η αρχή της «αβλαβούς διέλευσης», ακόμη και μέσα από τα «χωρικά ύδατα» του παρακτίου κράτους: αρχή που κατά τη γνώμη μου καταχράται (άρθρο 19 της Συνθήκης) η Τουρκία, όταν αναθέτει στα πολεμικά της να κάνουν επανειλημμένες βόλτες στο Σούνιο.
Στην αρχή τα πράγματα ήταν απλά και εντοπίζονταν στο εμπόριο και την αλιεία. Η διευθέτησή τους, λοιπόν, γινόταν βάσει εθιμικών λύσεων και ακαδημαϊκών προτάσεων, που προέρχονταν κυρίως από τις διαμαχόμενες χώρες - ειδικότερα την Αγγλία (με το έργο του Τζον Σέλντεν Mare Clausum, 1635) και την Ολλανδία (με το κλασικό έργο του Ούγκο Γκρότιους Mare Liberum, 1609). Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και την ανεξαρτητοποίηση των αποικιών, η δημιουρ-γία πολλών νέων κρατών, σε συνδυασμό με την τεχνολογική επανάσταση που αργά αλλά σταθερά επέτρεψε την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου, άρχισε να απαιτεί μια πιο σύγχρονη και πιο δίκαιη ρύθμιση των προβλημάτων. Η πρώτη σημαντική γραπτή ρύθμιση έγινε από τις τέσσερις συμβάσεις που υπεγράφησαν στη Γενεύη το 1958 και ρύθμιζαν, αντιστοίχως, την αιγιαλίτιδα ζώνη (χωρικά ύδατα) και τη συνορεύουσα ζώνη, την ανοικτή θάλασσα, την υφαλοκρηπίδα και την αλιεία στην ανοικτή θάλασσα. Εν προκειμένω, μας ενδιαφέρει η τρίτη συμφωνία, η σχετική με την υφαλοκρηπίδα.
Η «ηπειρωτική» υφαλοκρηπίδα ορίστηκε (στο άρθρο 1 της Σύμβασης, το 1958) ως καλύπτουσα: «α) τον βυθό της θάλασσας και το υπέδαφος των υποθαλασσίων περιοχών [...] μέχρι βάθους 200 μέτρων ή (β) έξω από το όριο αυτό, μέχρι το σημείο που το βάθος των υπερκειμένων υδάτων επιτρέπει την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων των περιοχών αυτών». To δεύτερο αυτό κριτήριο , γνωστό ως το «κριτήριο της εκμεταλλευσιμότητας», ήταν μεταβλητό και, ως εκ τούτου, καθιστούσε δύσκολη την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.
Οι συμφωνίες της Γενεύης έκρυβαν και μία ακόμη ασάφεια, η οποία μετριάστηκε με τον χρόνο. Έτσι, ενώ αναγνώριζαν υφαλοκρηπίδα σε κατοικημένες η κατοικήσιμες νήσους, δεν ήταν απολύτως ξεκάθαρο αν ο όρος αυτός ήταν νομικός ή γεωλογικός. 0 όρος «ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα», συνδυαζόμενος με τη σχετικά μικρή απόσταση από το έδαφος -ηπειρωτικό ή νησιωτικό-, προσλάμβανε μια ορισμένη γεωλογική χροιά, αυτή δε την άποψη εξακολουθεί να υποστηρίζει σήμερα η Τουρκία με ιδιαίτερη έμφαση. Έτσι, η Τουρκία επιμένει ότι τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου -τα οποία, σημειωτέον, δεν αποκαλεί ποτέ «ελληνικά», αλλά «αιγαιακά»- αποτελούν γεωλογική προέκταση της εγγύς ευρισκόμενης τουρκικής ηπειρωτικής περιοχής, με συνέπεια να επικάθηνται επί τουρκικής υφαλοκρηπίδας και, ως εκ τούτου, να ανήκουν μεν στην Ελλάδα, αλλά να μην έχουν υφαλοκρηπίδα πέραν των έξι (ή λιγότερων) μιλίων, που ισοδυναμούν με τα χωρικά μας ύδατα, μια και η Τουρκία δεν μας άφησε, με το περίφημο Κάζους Μπέλι, να τα επεκτείνουμε στα 12 μίλια, όπως μας επιτρέπει το Διεθνές Δίκαιο.
Από πλευράς Ελλάδας, τα προβλήματα αυτά βελτιώθηκαν από τη μεταγενέστερη Σύμβαση του Μοντέγκο Μπέι της Τζαμάικας, το 1982, η οποία ετέθη σε ισχύ το 1994 και υπεγράφη από 157 κράτη πλην της Αμερικής, του Ισραήλ, της Βενεζουέλας και της Τουρκίας. Έτσι, είναι πλέον σαφές ότι και τα νησιά που είναι σε θέση να στηρίξουν ανθρώπινη ζωή έχουν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, όπως και υφαλοκρηπίδα και ότι αμφότερες εκτείνονται μέχρι 200 ναυτικά μίλια από το σημείο όπου αρχίζουν τα χωρικά ύδατα. Η προέκταση και ανάδειξη του κριτηρίου της απόστασης -200 μίλια- μειώνει έτσι ουσιαστικά, (αλλά δεν ακυρώνει εντελώς), τη σημασία του γεωλογικού κριτηρίου. Η «μετακίνηση» αυτή ενισχύεται πλέον και από τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της Χάγης του 1985 σχετικά με την υπόθεση Μάλτας-Λιβύης: μια νομολογιακή «μετακίνηση» προς την ανωτέρω ιδέα, η οποία άρχισε να διαφαίνεται ήδη από την απόφαση του δικαστηρίου, εν έτει 1982, για την υφαλοκρηπίδα Λιβύης-Τυνησίας.
Η οριοθέτηση της ΑΟΖ
Η υφαλοκρηπίδα υπάρχει αφ' εαυτής και δεν χρειάζεται να διακηρυχθεί. Χρειάζεται όμως να οριοθετηθεί μεταξύ όμορων κρατών και, σε περίπτωση διαφωνίας, να παραπεμφθεί με κοινό συμφωνητικό στο αρμόδιο διεθνές δικαστήριο προς απόφαση. Η ΑΟΖ, από την άλλη πλευρά, πρέπει να διακηρυχθεί και ακολούθως να οριοθετηθεί από τα ενδιαφερόμενα κράτη.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η ΑΟΖ που μας ενδιαφέρει πρωτίστως είναι με την Κύπρο και, μετά, με την Αίγυπτο και τη Λιβύη. Η οριοθέτηση της απαιτεί διακρατική συμφωνία. Τυχόν αμφισβήτησή της από την Τουρκία ως τρίτο κράτος θα σήμαινε κατ' ουσίαν αμφισβήτηση των οριοθετήσεων δύο κρατών, όχι ενός. Επιπλέον, για να γίνει αυτό νομίμως (και όχι manu militari), θα απαιτείτο μονομερής προσφυγή της Τουρκίας στη Χάγη, με σκοπό την αμφισβήτηση των όποιων ρυθμίσεων θα είχαμε κάνει με την Κύπρο. Μια τέτοια προσφυγή είναι μεν δυνατή , αλλά όχι και εύκολη γιατί: (α) θα έπρεπε να είναι ad hoc, μια και η Τουρκία δεν
έχει αποδεχθεί τη γενική δικαιοδοσία της Χάγης, (β) η Τουρκία δεν έχει αποδεχθεί τη Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας και (γ) η αμφισβήτηση της ελληνοκυπριακής οριοθέτησης θα έπρεπε να αρχίσει με την αμφισβήτηση της «αρχής της μέσης γραμμής» -μεταξύ Καστελόριζου και Τουρκίας- μια και, κατά κοινή ομολογία, αποτελεί το πρώτο βήμα στη διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ.
Οι αρχές που μπορεί να επικαλεστεί η Τουρκία για να στηρίξει τις θέσεις της είναι τρεις (κατ' αύξουσα σειρά σημασίας): (α) η ιδέα ότι η σύμβαση του 1982/1994 ενθαρρύνει συζητήσεις/συμφωνία ως βάση οριοθετήσεων μεταξύ όμορων κρατών, (β) παρέκκλιση από τη «μέση γραμμή» λόγω «ειδικών περιστάσεων» και λόγω «τοπικών ιδιομορφιών» ή, προκειμένου για κλειστές ή ημίκλειστες θάλασσες -οπότε μπορεί να ληφθεί υπόψη μια πολύ μεγαλύτερη δέσμη παραμέτρων (π.χ, γεωπολιτικά, γεωμορφολογικά, πληθυσμιακά και οικονομικά κριτήρια)- βάσει της αρχής της «ευθυδικίας» και (γ) την αρχή της αναλογικότητας.
Ως νομικός, γνωρίζω ότι στο Δίκαιο δεν υπάρχουν πανάκειες και ότι τα πάντα είναι αβέβαια, ιδίως όταν έχει κανείς να κάνει με ένα πολιτικό δικαστήριο όπως της Χάγης. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, ουδέποτε χρησιμοποίησα -σε αντίθεση με την Κυβέρνηση- τη λέξη «πανάκεια» αναφορικά με την ΑΟΖ. θεωρώ, όμως, ότι τα επιχειρήματα της Τουρκίας είναι ευάλωτα, ιδίως εάν λάβει κανείς υπόψη του ότι, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων που κατέληξαν στη Σύμβαση του 1982, τα επιχειρήματα αυτά, ή άλλα ανάλογα, προβλήθηκαν πολλάκις, αλλά ανεπιτυχώς από τη γείτονα, στο πλαίσιο της προσπάθειάς της -ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 70- να περιορίσει τα ελληνικά δικαιώματα. Ιδού λοιπόν μερικά αντεπιχειρήματα:
Πρώτον: οι αρχές που επικαλείται η Τουρκία δεν έχουν στη νομολογία του δικαστηρίου τον απόλυτο και ανατρεπτικό χαρακτήρα που της αποδίδουν οι Τούρκοι, αλλά δικαιολογούν αποκλίσεις από τη μέση γραμμή. Κατά την ορολογία του κ. Ροζάκη, η μέση γραμμή μπορεί να υποστεί ορισμένες «διορθωτικές» μεταβολές, αλλά αυτές δεν μπορούν να ακυρώσουν το πνεύμα της οριοθέτησης που, κατά τη Σύμβαση, βασίζεται στη μέση γραμμή. Στα αγγλικά, οι λέξεις που εμφανίζονται συχνότερα στη σχετική νομολογία είναι «adjustment» και «modification».
Δεύτερον: η απόκλιση από τη μέση γραμμή δεν δικαιολογείται από το επιχείρημα ότι το Αιγαίο είναι κλειστή ή ημίκλειστη θάλασσα και γιατί επειδή οι πραγματικά κλειστές θάλασσες είναι πολύ λίγες -π,χ. η Κασπία, η θάλασσα της Γαλιλαίας, η Αράλη κ.λ.π,- αλλά και γιατί οι ημίκλειστες θάλασσες είναι, αντιθέτως, τόσο πολλές -π.χ. θάλασσα της Κελέβης (μεταξύ Ινδονησίας, Φιλιππίνων και Μαλαισίας), Κόλπος της Άκαμπας (μεταξύ Αιγύπτου, Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας), θάλασσα του Σιάμ (μεταξύ Ταϋλανδης, Καμπότζης, Νοτίου Βιετνάμ και Μαλαισίας) κ.ο.κ -, ώστε η γενναιόδωρη χρήση του όρου, προς αποφυγή της βασικής αρχής της Σύμβασης, θα ήταν καταχρηστική καθότι θα αντιτίθετο στο πνεύμα της, οδηγώντας σε μεγάλο αριθμό εξαιρέσεων του Δικαίου της θάλασσας.
Τρίτον: η ίδια η Τουρκία οριοθέτησε την ΑΟΖ της στη Μαύρη θάλασσα με βάση τη «μέση γραμμή», και τούτο, παρ' όλο που δεν έχει υπογράψει τη Σύμβαση!
Τέταρτον: Τις οριοθετήσεις στη Μαύρη θάλασσα εκ πονηρίας η Τουρκία τις αποκάλεσε οριοθετήσεις βασιζόμενες «στην αρχή της ευθυδικίας». Υπάρχει όμως όριο στα λεκτικά παιχνίδια που μπορεί να παίζει ακόμη και ο τουρκικός καιροσκοπισμός. Δεδομένης της στάσης που κράτησε η χώρα αυτη καθ' όλη την εννεαετή περίοδο που συζητείτο η Σύμβαση του Μοντέγκο Μπέι, φρονώ ότι το Δικαστήριο της Χάγης θα δυσκολευόταν να αποδεχθεί αυτό που εκατόν πενήντα και πλέον κράτη αρνήθηκαν να δεχθούν κατά τις διαπραγματεύσεις.
To επιχείρημα περί αναλογικότητας αποτελεί προσθήκη του δικαστηρίου στις περιπτώσεις που δικαιολογούν απόκλιση από την αρχή της μέσης γραμμής. Πρωτοεμφανίστηκε στην απόφαση του δικαστηρίου της 3ης Φεβρουαρίου 2009 για την ρουμανοουκρανική διαφορά σχετικά με το αν έχει ή όχι ΑΟΖ η ουκρανική Νήσος των Όφεων που επικάθηται όμως επί ρουμανικής υφαλοκρηπίδας.
Στην περίπτωση του Καστελόριζου, ισχυρίζονται οι Τούρκοι, η αναλογικότητα δεν θα επέτρεπε στη μεσολαβούσα νήσο -το Καστελόριζο- να στερήσει την πολύ μεγαλύτερη τουρκική ακτή, που κείται όπισθεν της ελληνικής νήσου, από την ΑΟΖ που της δίδει η μέση γραμμή.
To νέο αυτό επιχείρημα μπορεί να μας προκαλέσει δυσχέρειες, αν και η διαφοροποίηση μεταξύ, αφενός, της Νήσου των Όφεων (που είναι απομονωμένη, έγινε «τεχνητά» κατοικήσιμη από το 2007 -με 100 περίπου στρατιώτες και τις οικογένειές τους- και είναι και πολύ μικρή σε επιφάνεια: 0,17 τ.χλμ) και, αφετέρου, του Καστελόριζου (που είναι πολύ μεγαλύτερο, από αιώνων κατοικημένο -με πληθυσμό 406 κατοίκων κατά την απογραφή του 2001- και αποτελεί λειτουργικό τμήμα των Δωδεκανήσων) θα αδυνάτιζε το τουρκικό επιχείρημα. Εύκολα όμως καταλαβαίνει κανείς για ποιο λόγο η Τουρκία προσπαθεί με τόση επιμονή να διαχωρίσει το Καστελόριζο από το Αιγαίο και τα Δωδεκάνησα, να το εμφανίσει ως αποκομμένη νησίδα και να το τοποθετήσει στη Μεσόγειο.
Η κακή διαπραγμάτευση του Πρωθυπουργού
To θέμα μου, εν προκειμένω, δεν εί-ναι ούτε το Καστελόριζο ούτε η ΑΟΖ. Θέλω
ωστόσο να δείξω πόσο κακώς διαπραγματεύεται η Κυβέρνηση εφ' όλης της ύλης τις υποθέσεις μας, μεταβάλλοντας πολλές φορές τα προβλήματα σε κρίσεις. Ιδού λοιπόν εν περιλήψει οι αντιρρήσεις μου για τους χειρισμούς του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών:
Πρώτον: σύμφωνα με τα Ουίκι λίκς, ο Πρωθυπουργός δήλωσε εξαρχής στον κ. Ερντογάν ότι «διαπραγματεύεται τα πάντα πλην της κυριαρχίας των νήσων μας>>. Τι σημαίνει «τα παντα»;
Σημαίνει:
- τη διεκδίκηση υφαλοκρηπίδας, αγνοώντας το αντίστοιχο δικαίωμα των νησιών
- την απεμπόληση, από ελληνικής πλευράς, του δικαιώματος επέκτασης της χωρικής θάλασσας, ενώ δεν αναγνωρίζεται το τμήμα του ελληνικού εναέριου χώρου μεταξύ έξι και δέκα μιλίων
- την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε νησίδες του Αιγαίου
- τον έλεγχο του συνόλου του εναέριου χώρου του Αιγαίου ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού
- την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών μας.
- τον περιορισμό πλόων και πτήσεων ελληνικών πολεμικών στο Ανατολικό Αιγαίο.
Διαπραγματευτικά, μια δήλωση με τόσο σοβαρές συνέπειες, πριν καλά καλά αρχίσουν οι συνομιλίες, αποτελεί γκάφα, ένδειξη έλλειψης διαπραγματευτικής πείρας, ίσως ακόμη και εγκληματικής αμέλειας.
Πέραν αυτών όμως, αν ο Πρωθυπουργός όντως επιθυμεί διαπραγματεύσεις για τα πάντα, χωρίς καν να εξηγήσει στη Βουλή γιατί εγκαταλείπει την πάγια πρακτική όλων των προηγουμένων κυβερνήσεων, γιατί δεν εντάσσει και αυτός στις διαπραγματεύσεις τα θέματα των αποζημιώσεων των δημευθεισών ελληνικών περιουσιών της Κωνσταντινούπολης, της Χάλκης, των παραβιάσεων της Συνθήκης της Λωζάννης σχετικά με την Ίμβρο και την Τένεδο κ.ο,κ. Διότι, χωρίς αυτήν τη διεύρυνση των θεμάτων, ο Πρωθυπουργός δεν διαπραγματεύεται τα ελληνοτουρκικά θέματα, αλλά μόνο τις τουρκικές απαιτήσεις επί ελληνικών δικαίων. Αυτό όμως δεν είναι διαπραγμάτευση, αλλά εξαρχής και εξ ορισμού παράδοση!
Αυτές οι σκέψεις, σε μένα τουλάχιστον, δημιουργούν απέραντη μελαγχολία, μια και δημιουργούν εύλογες αμφιβολίες για την ικανότητα, αλλά και τους σκοπούς των ηγετών μας.
Δεύτερον: απαράδεκτη ήταν επίσης η απόφαση που ανήγγειλα εγώ πρώτος για τον χωρισμό Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου. Την πληροφορία αυτή η Κυβέρνηση την αρνήθηκε κατ' επανάληψη, αν και επαναλαμβανόταν με αυξανόμενη έμφαση μέχρις ότου τελικά την επιβεβαίωσε και ο κ, Νταβούτογλου. Εξήγησα ήδη γιατί μια τέτοια παραχώρηση αποτελεί στρατηγικό λάθος.
Τρίτον: εσφαλμένη επίσης είναι η απόφαση να προχωρήσουμε με βάση την υφαλοκρηπίδα και όχι την ΑΟΖ. Η καταφυγή στη Χάγη δεν θα αποβεί προς όφελός μας και με κοινό συμφωνητικό μπορεί να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερο και διαρκές κακό σε όλη την περιοχή του Αιγαίου και των ανατολικών μας νήσων. Ντρέπομαι που το λέω, αλλά η σκέψη αυτή με βασανίζει: πάμε στη Χάγη γιατί, όποιος αναγγείλει το αποτέλεσμα που θα μας επιβάλουν οι Τούρκοι, θα καταδικαστεί αιώνια από την ιστορία. Ας αφήσουμε λοιπόν τη Χάγη να ανακοινώσει το ίδιο αποτέλεσμα και... έτσι θα γλιτώσουν την ευθύνη οι υπεύθυνοι! Δεν γλιτώνουν όμως τόσο εύκολα όσοι συμμετέχουν σε μια τέτοια διαδικασία.
Τέταρτον: η όλη διαδικασία, όπως άλλωστε και η διαχείριση της οικονομικής κρίσης, χαρακτηρίζεται από μυστικότητα, έλλειψη ειλικρίνειας στις δηλώσεις που γίνονται, συνεχείς μεταβολές στα επιχειρήματα και στις αποφάσεις, καθώς και εκτόξευση δυσφημιστικών κατηγοριών εναντίον όσων έχουν το θάρρος να διατυπώνουν αντίθετα επιχειρήματα προς εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος.
Είναι δύσκολο να δεχθώ ότι πίσω από μερικά από αυτά τα λάθη δεν κρύβονται και
ανώτατοι δημόσιοι υπάλληλοι, που με ασυγχώρητη υπεροψία θεωρούν ότι μόνο το τω-ρινό ιερατείο του υπουργείου τους έχει το μονοπώλιο της σοφίας και της γνώσης και που νομίζουν, επίσης, ότι η κλασική δημοσιοϋπαλληλική ασυλία θα τους προστατεύσει στο μέλλον και θα συγκαλύψει τη συμμετοχή τους σε πράξεις που μπορεί μια μέρα να έχουν τραγικές συνέπειες για τη χώρα.
Επ' αυτού δεν θα μπω σε λεπτομέρειες νομικής φύσεως, αλλά θα τονίσω ότι το αυξανόμενο, αν όχι ανέλεγκτο πλέον μένος εναντίον των πολιτικών μας, πιθανόν μια μέρα να εξαπλωθεί και να αγγίξει και συμμέτοχους δημόσιους υπαλλήλους.
Επιμένω σε αυτό, διότι οι καθ' όλα απαράδεκτοι προπηλακισμοί πολιτικών, που χαρακτηρίζουν τη σημερινή πολιτική ζωή της χώρας, κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να κάνουν πολλούς να αρχίζουν να σκέπτονται ότι, σήμερα, καθώς οι κρίσεις μας πολλαπλασιάζονται και βαθαίνουν, κανείς δεν βρίσκεται πλέον στο απυρόβλητο.
Η μόνη προστασία τους είναι ο εχέφρων πατριωτισμός, η πλήρης διαφάνεια έναντι της Βουλής και του λαού, και η πολιτική ομόνοια στη διαμόρφωση των βασικών διαπραγματευτικών οδηγιών, Κατά τη γνώμη μου, και μπορεί να σφάλλω, όλες αυτές οι προϋποθέσεις χρηστής διοίκησης, επί του παρόντος, ελλείπουν.
28 Μαΐου 2011
Der Spiegel: "Χάσατε όλους τους στόχους" λέει η Τρόικα
Το περιοδικό μάλιστα ζήτησε τη γνώμη του Επιτρόπου Όλι Ρεν, ο οποίος φέρεται να απάντησε πως η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή και πως η ΕΕ θα περιμένει το τελικό κείμενο της Τρόικας για να αποφασίσει για την τύχη της επόμενης, κρίσιμης δόσης του δανείου προς την Ελλάδα. Το πρόβλημα είναι πως το ΔΝΤ έχει ήδη δηλώσει ότι δεν μπορεί να χορηγήσει το δικό του μερίδιο από την 5η δόση του δανείου εάν δεν επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι του προγράμματος!
Πάντως το θέμα προκάλεσε την άμεση παρέμβαση του υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, ο οποίος, δηλώνει πως δεν υπάρχει ακόμα καμία έκθεση-πόρισμα της Τρόικας και πως οι διαπραγματεύσεις με τους εκπροσώπους της συνεχίζονται ακόμα και θα συνεχισθούν τουλάχιστον μέχρι τα μέσα της ερχόμενης εβδομάδας.
Ο άνθρωπος είναι κομπλεξικός... δεν εξηγείται αλλιώς
Ποια είναι αυτά και ποιο είνια το κόμπλεξ του;



