Η επικράτηση του Πέτερ Μάγιαρ στην Ουγγαρία έχει προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον για την πορεία της εξωτερικής πολιτικής της χώρας.
Αν και παρουσιάζεται ως μια φιλοευρωπαϊκή εναλλακτική απέναντι στον Βίκτορ Όρμπαν, οι δημόσιες τοποθετήσεις του δείχνουν ένα μείγμα πραγματισμού και πολιτικής ασάφειας ιδιαίτερα σε ζητήματα όπως η Ρωσία, η Ουκρανία και οι σχέσεις με τις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, ενώ και με την Ευρωπαϊκή Ένωση ο σαφής του φιλοευρωπαϊκός προσανατολισμός δεν έρχεται χωρίς όρους.
Συνολικά σε σχέση με τον προσανατολισμό της χώρας του στην εξωτερική πολιτική ο νέος ηγέτης της Ουγγαρίας δεν έχει ακόμα τοποθετηθεί με σαφήνεια.
Επιστροφή στην Ευρώπη
Η πιο ξεκάθαρη στρατηγική κατεύθυνση του Μάγιαρ αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το πρόγραμμα του Κόμματος Tisza, όπως έχει παρουσιαστεί, τονίζει ότι η Ουγγαρία «επιλέγει την Ευρώπη», σηματοδοτώντας μια στροφή μετά από χρόνια έντασης με τις Βρυξέλλες υπό την ηγεσία του Βίκτορ Όρμπαν.
Ο Μάγιαρ επιδιώκει την αποκατάσταση των σχέσεων με την ΕΕ και τη σταδιακή αποκατάσταση της εμπιστοσύνης, με βασικό στόχο την αποδέσμευση σημαντικών ευρωπαϊκών κονδυλίων που έχουν παγώσει λόγω ανησυχιών για το κράτος δικαίου. Παράλληλα, έχει ήδη έρθει σε επαφή με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, σε μια προσπάθεια επανεκκίνησης των σχέσεων.
Ωστόσο, η προσέγγισή του δεν είναι άνευ όρων φιλοευρωπαϊκή. Οι Βρυξέλλες αναμένουν από τη νέα κυβέρνηση συγκεκριμένες δεσμεύσεις: Ενίσχυση του κράτους δικαίου, συμμετοχή σε ευρωπαϊκούς θεσμούς όπως η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και συμμόρφωση με κοινές πολιτικές. Σε αντάλλαγμα, η Ουγγαρία θα μπορούσε να ξεκλειδώσει δισεκατομμύρια ευρώ σε χρηματοδότηση.
Ο Πέτερ Μαγιάρ έχει δηλώσει επίσης ανοιχτά ότι αντιτίθεται στο νέο σύμφωνο μετάναστευσης της ΕΕ και προτίθεται να διατηρήσει τον συνοριακό φράχτη.
Tι έχει πει για Ουκρανία
Σε ό,τι αφορά την Ουκρανία, η στάση του Μάγιαρ είναι πιο συγκρατημένη και λιγότερο σαφής. Η θέση του απέναντι στο Ουκρανία χαρακτηρίζεται από προσεκτική διπλωματική ισορροπία.
Ο Μάγιαρ ουσιαστικά αρνήθηκε να συζητήσει θέματα εξωτερικής πολιτικής κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, για να αποφύγει να παρουσιαστεί ως ο τύπος του φιλελεύθερου ευρωπαίου πολιτικού που το Fidesz επιτίθεται εδώ και καιρό. Η σχεδόν πλήρης σιωπή του σχετικά με την Ουκρανία οδήγησε ορισμένους να υποθέσουν ότι η Ουγγαρία του, όπως και αυτή του Όρμπαν, θα παρεμποδίσει τις προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να υποστηρίξει το Κίεβο.
Την Δευτέρα δήλωσε ότι η Ουγγαρία επιθυμεί φιλικές σχέσεις με όλους τους γείτονές της, συμπεριλαμβανομένης της Ουκρανίας, και ανέφερε ότι θα ήταν πρόθυμος να συναντηθεί με τον Πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Τόνισε ότι η Ουκρανία δεν μπορεί να εξαναγκαστεί να αποδεχθεί μια ειρηνευτική συμφωνία που απαιτεί την παραχώρηση εδαφών.
Σχετικά με το πακέτο δανείων ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ της ΕΕ προς την Ουκρανία, ο Μάγιαρ δήλωσε ότι υποστηρίζει την εξαίρεση της Ουγγαρίας, την οποία διαπραγματεύτηκε η κυβέρνηση Όρμπαν επικαλούμενος την κακή δημοσιονομική κατάσταση της χώρας του.
Δήλωσε επίσης ότι η ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ «μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια» δεν θα ήταν ρεαλιστική και τάχθηκε κατά οποιασδήποτε ταχείας διαδικασίας ένταξης της χώρας στην ΕΕ.
Ρωσία και ενέργεια
Η σχέση με τη Ρωσία αποτελεί ίσως το πιο ευαίσθητο και αμφιλεγόμενο σημείο της μελλοντικής του πολιτικής. Ο Μάγιαρ έχει δηλώσει ότι η χώρα του πρέπει να διατηρεί πραγματιστική στάση απέναντι στην ενέργεια και να συνεχίσει να αγοράζει ρωσικό πετρέλαιο εφόσον αυτό είναι οικονομικά συμφέρον.
Η θέση αυτή έρχεται σε αντίθεση με τις προσδοκίες πολλών ευρωπαϊκών εταίρων, οι οποίοι επιδιώκουν άμεσα ενεργειακή απεξάρτηση από τη Ρωσία μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ωστόσο, ο Μάγιαρ φαίνεται να προτάσσει την ενεργειακή ασφάλεια και το χαμηλό κόστος για την ουγγρική οικονομία.
Παράλληλα, έχει εκφράσει την άποψη ότι ο πόλεμος πρέπει να τερματιστεί και ότι θα επικοινωνούσε απευθείας με τον πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν εάν υπήρχε τέτοια δυνατότητα, αν και αναγνωρίζει ότι μια τέτοια συνομιλία δύσκολα θα άλλαζε την πορεία της σύγκρουσης.
Σε κάθε περίπτωση, ο Μάγιαρ συνολικά στην προεκλογική περίοδο άσκησε σφοδρή κριτική στον Όρμπαν για «φιλορωσική» στάση και ρήξη με την «αντισοβιετική» παράδοση της χώρας του όπως υποστήριξε.
Συνολικά, η στάση του απέναντι στη Ρωσία μπορεί αν μην είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη με τη σκληρή γραμμή κυρώσεων που προωθεί η ΕΕ. Οι σχέσεις με το Κρεμλίνο και πώς αυτές θα δοιαμορφωθούν με την νέα ουγγρική ηγεσία αποτελούν ανοιχτό ζήτημα αν και είναι σαφές ότι τα χαμόγελα του Κρεμλίνου της εποχής Όρμπαν, έχουν κοπεί.
«Θα διαπραγματευτούμε με τη Ρωσία, αλλά δεν θα γίνουμε φίλοι»
Ο Τραμπ και οι έπαινοι του Μάγιαρ
Σε σχέση με τον Ντόναλντ Τραμπ, στενό φίλο και σύμμαχο του Όρμπαν, ο Μάγιαρ έχει κρατήσει τα χαρτιά του κλειστά μέχρι τώρα, στην πραγματικότητα, αν και και το προηγούμενο διάστημα έχει μιλήσει με τα καλύτερα λόγια για τον Αμερικανό πρόεδρο.
Σε παλαιότερες δηλώσεις του έχει επαινέσει τον Τραμπ ως «γεννημένο ηγέτη» και έχει τονίσει ότι αντιπροσωπεύει μια πιο άμεση και αποφασιστική μορφή πολιτικής ηγεσίας.
Τον Νοέμβριο του 2025, σε μια ανάρτηση στο X, είπε ότι ο Τραμπ δεν δίστασε ποτέ να συμμετάσχει σε ανοιχτές και άμεσες συζητήσεις με πολιτικούς αντιπάλους, ενώ ο Όρμπαν «δεν τόλμησε να το κάνει αυτό για 20 χρόνια».
«Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του προέδρου Τραμπ και του Βίκτορ Όρμπαν; Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν φοβήθηκε ποτέ να υπερασπιστεί ανοιχτές, ευθείες συζητήσεις με τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ο Όρμπαν δεν τόλμησε να το κάνει αυτό για 20 χρόνια. Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν εκπροσώπησε ποτέ ξένα συμφέροντα. Ο Βίκτορ Όρμπαν το κάνει αυτό εδώ και πολύ καιρό. Κάθε απόφαση που παίρνει ο Ντόναλντ Τραμπ εξυπηρετεί τα συμφέροντα των αμερικανικών εταιρειών. Για τον Βίκτορ Όρμπαν, μόνο οι ολιγάρχες του έχουν σημασία», ανέβασε στο X.
«Ο Τραμπ έγινε πρόεδρος ως δισεκατομμυριούχος. Ο Όρμπαν έγινε δισεκατομμυριούχος από τη θέση του πρωθυπουργού. Ο πρόεδρος Τραμπ θα έκανε πραγματικά τη χώρα του μεγάλη. Ο Βίκτορ Όρμπαν χτίζει τη δική του αυτοκρατορία. Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει πραγματικά να αναγκάσει τον Βλαντιμίρ Πούτιν να κάνει ειρήνη. Ο Βίκτορ Όρμπαν…»
«Μπορείς να τον αγαπάς ή να τον μισείς, αλλά ο Τραμπ είναι γεννημένος ηγέτης. Ο Βίκτορ Όρμπαν είναι ένα αντίγραφο από το Temu, που προσπαθεί να μιμηθεί το πρωτότυπο», πρόσθεσε χαρακτηριστικά τότε.
Ωστόσο, αυτή η στάση δεν σημαίνει απαραίτητα ιδεολογική ταύτιση με την αμερικανική εξωτερική πολιτική του Τραμπ. Περισσότερο φαίνεται να λειτούργησε ως πολιτικό εργαλείο διαφοροποίησης από τον Όρμπαν και ως προσπάθεια προσέγγισης ενός συντηρητικού διεθνούς και εγχώριου ακροατηρίου.
Τις επόμενες μέρες αναμένεται με μεγαλύτερη σαφήνεια να ξεκαθαριστούν οι θέσεις του επερχόμενου πρωθυπουργού. Εξάλλου οι ίδιες οι εξελίξεις θα το επιβάλλουν καθώς και οι ανάγκες να θέσει το επόμενο διάστημα σε εφαρμογή το κυβερνητικό του έργο, αναπόσπαστο μέρος του οποίου είναι η εξωτερική πολιτική.
