
πράγμα που φυσικά δεν ίσχυε.

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Ειδικά για το υπουργείο Παιδείας, δεν γνωρίζω αν έχετε πάει, καλό θα είναι να πάτε στο υπουργικό γραφείο που έγινε επί Νέας Δημοκρατίας και επιπλώθηκε επί Νέας Δημοκρατίας και να δείτε τη χλιδή που υπάρχει στο συγκεκριμένο υπουργικό γραφείο: Στο πόσα σαλόνια υπάρχουν εκεί, στο πόσα χαλιά υπάρχουν και αν αυτό προσιδιάζει με γραφείο ευρωπαίου υπουργού. Αυτά εμείς τα εντοπίζουμε, όμως είναι διαφορετικό αυτό, δηλαδή η σπατάλη που γινόταν επί Νέας Δημοκρατίας και διαφορετικές οι ανάγκες σκίασης ενός κτηρίου όπου εργάζονται υπάλληλοι και θα πρέπει να εργάζονται σε ανθρώπινες συνθήκες. Είναι τελείως διαφορετικό και φυσικά δεν έχει σχέση με το γούστο του κάθε υπουργού. 
ΠΗΓΗ: greekalert.com και stoxos.gr
Η δημοσκόπηση έγινε μεταξύ 1024 ατόμων στις 5 και 6 Μαίου και τα αποτελέσματα είναι:
ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Συμφωνώ 52%
Διαφωνώ 43%
ΠΩΣ ΒΡΙΣΚΕΤΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
Πολύ συμπαθητικούς 14%
Συμπαθητικούς 62%
ΕΙΝΑΙ ΕΛΚΥΣΤΙΚΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΑΝ ΧΩΡΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ
Ναι 57%
(Από αυτούς το 44% λέει ότι μάλλον θα την αποφύγει για φέτος λόγω της αβέβαιης κατάστασης)
Με εντολή Μέρκελ βρέθηκε τις τελευταίες ημέρες του Φεβρουαρίου στην Αθήνα ο Γιόζεφ Ακερμαν, σε «επίσκεψη εργασίας» με αποκλειστικό θέμα τη διαχείριση της κρίσης χρέους που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.
Η γερμανική «πρόταση διαχείρισης της κρίσης» είχε γνωστοποιηθεί από την Deutsche Bank στην ελληνική κυβέρνηση με τη μορφή ανεπίσημου εμπιστευτικού κειμένου, τρεις εβδομάδες πριν από την επίσκεψη Ακερμαν και συγκεκριμένα στις 7 Φεβρουαρίου. Η ομάδα που το επεξεργάστηκε συνόδευσε τον τραπεζίτη στην Αθήνα (26-28 Φεβρουαρίου), για να συζητήσει τις τεχνικές παραμέτρους με τους εμπειρογνώμονες του υπουργείου Οικονομικών.
Το τεχνικό κείμενο υπογράφεται από τον διαχειριστή κεφαλαίων της Deutsche Bank Μ. Φαϊσέλι. Το πρώτο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στην περικοπή δαπανών. Το δεύτερο στην προώθηση διαρθρωτικών αλλαγών (αποκρατικοποιήσεις οργανισμών και επιχειρήσεων του Δημοσίου, άνοιγμα της αγοράς και των υπηρεσιών, ασφαλιστικό). Το τρίτο στην πολιτική και επικοινωνιακή διαχείριση των κοινωνικών αντιδράσεων (υπάρχουν αναφορές στο κλείσιμο των εθνικών οδών και του σιδηροδρομικού δικτύου από τους αγρότες) και το τελευταίο, και κρισιμότερο, στην αντιμετώπιση των κερδοσκοπικών επιθέσεων.
Σύμφωνα με την εκτίμηση της ομάδας Ακερμαν, οι δανειακές ανάγκες της Ελλάδας στην τριετία 2010-2012 υπολογίζονται σε 150 δισ. ευρώ και για την εξυπηρέτησή τους χρειάζονται συντονισμένες ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης και των ευρωπαϊκών τραπεζών.
Σύμφωνα με το σενάριο, οι γερμανικές και άλλες ευρωπαϊκές τράπεζες που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους μεγάλο μέρος του ελληνικού χρέους (γαλλικές και ελβετικές κατά πρώτο λόγο) θα κινούνταν συντονισμένα στις επόμενες ομολογιακές εκδόσεις του ελληνικού Δημοσίου, ώστε να πέσει η καμπύλη των επιτοκίων μέχρι το φθινόπωρο σε λογικά επίπεδα, δηλαδή γύρω στις 150-200 μονάδες πάνω από το γερμανικό επιτόκιο βάσης, εκεί όπου κυμαίνεται και το κόστος δανεισμού της Ιρλανδίας.
Ο ίδιος ο Γ. Ακερμαν επισήμανε ότι τα ελληνικά ομόλογα είναι συγκεντρωμένα σε λίγα ευρωπαϊκά χαρτοφυλάκια και αν η Ελλάδα αφεθεί στην τύχη της, το πρόβλημα μπορεί να εξελιχθεί σε ντόμινο για τις ευρωπαϊκές τράπεζες.
Οι συζητήσεις πάγωσαν την παραμονή της συνάντησης Μέρκελ - Παπανδρέου στο Βερολίνο, με την έκδοση ομολόγου 10ετούς διάρκειας από τον ΟΔΔΗΧ, στις 4 Μαρτίου, συνολικού ποσού 5 δισ. ευρώ. Το τεστάρισμα των αγορών που επιχείρησε το οικονομικό επιτελείο έγινε χωρίς συνεννόηση με τη γερμανική τράπεζα και ερμηνεύτηκε στο Βερολίνο ως απόρριψη του γερμανικού σχεδίου. «Ο χαμογελαστός Τζο», όπως τον αποκαλούν όσοι έχουν τακτική επικοινωνία μαζί του (και δεν είναι λίγοι, αφού μετά την αναγόρευσή του ως επίτιμου διδάκτορα στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο είναι συχνά την Ελλάδα), «έχασε το χαμόγελό του όταν πληροφορήθηκε την πορεία της τελευταίας έκδοσης στο τερματικό του».
Για το κρίσιμο διάστημα Απριλίου-Μαΐου, οπότε η ελληνική οικονομία θα χρειαστεί περίπου 22 δισ. ευρώ για την αναχρηματοδότηση του χρέους, η γερμανική πρόβλεψη ήταν πως η καμπύλη θα κυμανθεί στις 260 μονάδες πάνω από το γερμανικό επιτόκιο. Ωστόσο δεν δόθηκε καμία άλλη εγγύηση και το ζήτημα έκλεισε από την ίδια τη Μέρκελ μία εβδομάδα μετά, στη συνάντηση με τον Γ. Παπανδρέου. Ο επικεφαλής της Deutsche Bank δεσμεύτηκε μόνον ότι θα κινηθεί ο ίδιος προκειμένου να πείσει τις ευρωπαϊκές τράπεζες για αναχαίτιση των κερδοσκοπικών επιθέσεων.
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=143669
Όπως είπε και ο Προβόπουλος τις προάλλες όλοι ήξεραν ότι το έλλειμμα ήταν τον Σεπτέμβριο του 2009 στο 8% και υπήρχε προοπτική να πάει στο 12%... μόνο ο ΓΑΠ και ο ΠΑΠ λένε ότι δεν ήξεραν. Είναι όμως έτσι; Όντως δεν ήξεραν; Δείτε τι έγραψε η Καθημερινή μια εβδομάδα πριν τις εκλογές:
Το έλλειμμα φέτος θα υπερβεί το 8% του ΑΕΠ, υπό την προϋπόθεση μάλιστα ότι θα αποδώσουν τα έκτακτα μέτρα που ανακοινώθηκαν το καλοκαίρι και ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός δεν θα παραλύσει προεκλογικά και στην πρώτη μετεκλογική περίοδο. Σε αντίθετη περίπτωση, ακόμη και ένα διψήφιο ποσοστό ελλείμματος είναι πιθανό.
Το δημόσιο χρέος διογκώνεται πλέον με μια πρωτόγνωρη δυναμική, τροφοδοτούμενο από τα ελλείμματα, αλλά και από τις ίδιες του τις σάρκες, δηλαδή από το γεγονός ότι τα επιτόκια δανεισμού του Δημοσίου είναι πλέον πολύ υψηλότερα από το ονομαστικό ΑΕΠ. Το δημόσιο χρέος θα προσεγγίσει φέτος το 110% του ΑΕΠ ή τα 260 δισ. ευρώ, χωρίς να υπολογίζεται το κρυφό χρέος προς τις επιχειρήσεις, που με τις μετριοπαθέστερες εκτιμήσεις ανέρχεται σε 12 δισ. ευρώ.
Την πραγματική δημοσιονομική κατάσταση της οικονομίας γνωρίζει ή οφείλει να γνωρίζει και το ΠΑΣΟΚ. Κάποιοι αποδίδουν στην επίγνωση των προβλημάτων την αοριστία του οικονομικού του προγράμματος.
Οσο πιο γενικόλογες είναι οι εξαγγελίες, τόσο πιο εύκολα μπορεί να απαλλαγεί από αυτές την επομένη ενός νικηφόρου εκλογικού αποτελέσματος, υποστηρίζουν. Ωστόσο, την 5η Οκτωβρίου ως κυβέρνηση η Κομισιόν και οι αγορές θα απαιτήσουν πιο αξιόπιστες απαντήσεις από αυτές που διακινούν σήμερα ημιεπισήμως κάποια στελέχη του όπως για παράδειγμα η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους με τις τράπεζες (αυτό ισοδυναμεί με επίσημη κήρυξη χρεοκοπίας) ή η εξοικονόμηση 2 δισ. ευρώ από τη σπατάλη, 2 δισ. ευρώ από τη φοροδιαφυγή και 2 δισ. ευρώ από τη νέα φορολογική κλίμακα. Στις Βρυξέλλες τέτοιου τύπου υποσχέσεις έχουν ακούσει από την ελληνική κυβέρνηση άλλες τρεις φορές την τελευταία πενταετία. Μια φορά πριν από τις εκλογές του 2004, άλλη μια στην επιτήρηση του 2005 και εσχάτως στην επιτήρηση του 2009.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_1_27/09/2009_330972