Χώρια που πολλοί 'από μέσα' ήσαν σε συνεχές πάρε - δώσε με τον αντίπαλο (μερικοί έχουν τώρα και καλές θέσεις). Και το κόμμα ανύπαρκτο. Είχαμε το πιο δυνατό άλογο και από κάτω τίποτε να το στηρίξει. Συγκρίνετε με την σημερινή κατάσταση του ολίγιστου ΓΑΠ και δίπλα τον πολυεπίπεδο στρατό να 'καθαρίζει' για όλες τις, προφανείς, ανεπάρκειες. Εμείς το μόνο που είχαμε ήταν το κεφάλαιο Κ.Κ.. Που στην κόλαση που έστηναν τα νταβατζοΜΜΕ, αρκούσε η εμφάνιση του, η 'καθαρή εικόνα' του απευθυνόμενος στο λαό για να την ακυρώσει. Αλλά όλο το 'μαγαζί' δεν μπορούσε να ακολουθήσει , τρέφονταν παρασιτικά και σπαταλούσε άδικα τον αρχηγό του.
Στήθηκε, απ΄ το συνεταιρισμό, η πιο οργανωμένη και πολυεπίπεδη επιχείρηση για την, δύσκολη, αποδόμησή του. Για να απαλλαχθούν απ΄ αυτόν και να φέρουν τον ΓΑΠ. με δύο κύριες, όπως και άλλοτε έχω αναφέρει, αποστολές:
Α) Να καθαρίσει το οικόπεδο Ελλάς από ανεπιθύμητους επισκέπτες (Ρώσους κ.λ.π.) και ενοχλητικές συμφωνίες(ΑΟΖ κ.λ.π.)
Β) Να υπονομευτεί η Ευρωζώνη.
Κοντά σ΄ αυτές τις στρατηγικές αποστολές θα 'ποτίζονταν' και οι γλάστρες (νταβατζήδες) με κάθε μορφής 'τυχερά' που τους αρνήθηκε ο Κ.Κ.
Προεκλογικά ο Κ.Κ. είπε, απαντώντας σε ερώτημα για τα διαπλεκόμενα, στην τελευταία διαδικτυακή του συνέντευξη: πάντως μαζί μου δεν συγκυβέρνησαν. Και στην τελευταία προεκλογική του ομιλία : Εγώ σας είπα την αλήθεια.
Μετεκλογικά στην τελευταία ομιλία του στην κοινοβουλευτική ομάδα είπε: Η πιο πολύτιμη παρακαταθήκη είναι η αξιοπιστία μας. Που θα γίνει πολύ σύντομα αντιληπτή σε όλους, όταν τα γεγονότα θα μας δικαιώνουν.
Με την κινηματική εκλογή της 29ης Νοεμβρίου χαλάσαμε τα σχέδια του συν/σμού και εκλέξαμε άξιο αρχηγό μας τον Αντώνη Σαμαρά. Όσοι παρακολουθούν το διάλογό μας, μπορεί να θυμούνται τα σχόλιά μας εκείνο τον καιρό.
Με την αλλαγή της κυβέρνησης ο ελληνικός λαός παρακολουθεί, άναυδος, την πιο ξεδιάντροπη, την πιο οβιδιακή μεταμόρφωση των νταβατζοΜΜΕ. Αυτοί που έστηναν την καθημερινή αντικυβερνητική κόλαση (θυμηθείτε τα συνεχή ρεπορτάζ για τους φτωχούς να ψάχνουν στα απομεινάρια των λαϊκών αγορών), οι κραυγαλέοι υποκινητές και πλειοδότες κάθε μαξιμαλιστικής απαίτησης, έγιναν ξαφνικά καθημερινοί πομποί εγκράτειας και σωφροσύνης. Και σε θέση κυβερνητικού εκπροσώπου, ανέλαβαν να νουθετούν, κουνώντας το δάχτυλο, το λαό. Καταγγέλλουν, πλέον, το έγκλημα της φοροδιαφυγής (γιατροί του Κολωνακίου), προπηλακίζουν τους απεργούς, ιεραρχούν σαν λεπτομέρεια ότι οι φορτηγατζήδες χάνουν τις περιουσίες τους, κ.λ.π., κ.λ.π.. Αντί της χολερικής ανάκρισης εν μέσω 3-4 εχθρικότατων παπαγάλων, οι Υπουργοί, όταν εμφανίζονται, καλούνται να παρουσιάσουν την άποψή τους σε μονολόγους, χωρίς τον παραμικρό αντίλογο.
Το ΠΑΣΟΚ με την ανάληψη της εξουσίας, συνεπές με τον εαυτό του, εξολοθρεύει τα stage, στα οποία, πράγματι, καθυστερημένα, έγινε προσπάθεια να 'κουτσοβολευτούν' κάποια από τα παιδιά της παράταξής μας. Αρχίζει αμέσως τις επαφές για την αποστολή που του ανατέθηκε (γνωστοποιηθείσες επαφές με Στρός Κάν) και παρά την κρισιμότητα της κατάστασης ιεραρχεί ψηλά στις προτεραιότητές του την κατασυκοφάντηση του αντιπάλου και στήνει και εξεταστικές επιτροπές. Ένα κόμμα που θάπρεπε να τρέμει για την επερχόμενη αποκάλυψη της προεκλογικής απάτης, περνά στην επίθεση και δουλεύει συστηματικά για την αντιστροφή της πραγματικότητας. Ο συν/σμός, με όλα του τα εργαλεία, συνεχίζει την χολερική κατασυκοφάντηση του πρώην πρωθυπουργού, φροντίζει, με συνέπεια, να μην ξανακινδυνεύσει από τον εφιάλτη (για τα συμφέροντά τους) Κώστα Καραμανλή (τον μικρό ντέ).
Την ίδια ώρα εμείς, χαμένοι στα οργανωτικά, αμελούμε για την τρομακτική μας δικαίωση από τα γεγονότα και την εξ αυτής ιδεολογική και πολιτική μας υπεροχή.
Είχε να κάνει και έκανε πολλά ο νέος αρχηγός. Να ξεδοντιάσει τη Ντόρα, να ανασυντάξει το κόμμα, να προετοιμασθεί για τις περιφερειακές εκλογές.
Ξεχάστηκε όμως το πιο σοβαρό πεδίο. Να καταγγελθεί η εκλογική εξαπάτηση και οι διαχρονικές ευθύνες του ΠΑΣΟΚ για την σημερινή οικονομική κατάσταση. Άφησε ελεύθερο το γήπεδο στους άλλους να παίζουν ανάμεσα σε: πρέπει να διορθωθούν παθογένειες δεκαετιών και όλες τις ευθύνες τις έχει η τελευταία καταστροφική διακυβέρνηση. Και όσο κέρδιζαν έδαφος, απουσία αντιλόγου, έφθασαν να τα φορτώνουν όλα στις κυβερνήσεις Καραμανλή. Έφθασαν στο σημείο να τον καταγγέλλουν μέχρι και ότι δεν πήρε τα αναγκαία μέτρα. Σχεδόν μας λένε, ότι έκανε υπερβολικές παροχές και σιγά -σιγά θα μας πούνε ότι το έκανε αυτό ενώ είχε απέναντί του μια υπεύθυνη αντιπολίτευση που ανησυχούσε, που τούλεγε: τι κάνεις, τι σκορπάς, μικρότερες παροχές, δεν αντέχει η οικονομία. Και σχεδόν το έχουν καταφέρει, βοηθούσης της απαράδεκτης σιωπής μας. Η, πριν λίγες μέρες, δημοσιευθείσα έκκληση του Κ.Κ. (πριν κηρύξει εκλογές), είναι η καλύτερη απάντηση για την ανευθυνότητα της τότε αντιπολίτευσης (αλήθεια γιατί δεν την υπενθυμίσαμε νωρίτερα;)
«.....Θα πρέπει να υπάρξουν συντονισμένες δράσεις για τη μείωση του υψηλού δημόσιου χρέους.
Η σταδιακή μείωση των ελλειμμάτων θα πρέπει να αποτελεί και να εξακολουθήσει να αποτελεί κύρια προτεραιότητα της ελληνικής οικονομικής πολιτικής.
Να υπάρξει εθνική συνεννόηση για τη διατήρηση των ρυθμών ανάπτυξης και για την εφαρμογή της κοινωνικής πολιτικής.
Να μην ενθαρρύνουν τα κόμματα τη διατύπωση υπερβολικών διεκδικήσεων και να μην υπάρχει πλειοδοσία παροχών.
.....Δεν περιμένω να εγκαταλείψουν τα κόμματα τις θέσεις τους. Δεν περιμένω να παραμεριστούν όλες οι διαφορές. Πιστεύω όμως- και το πιστεύω βαθιά- ότι στις έκτακτες συνθήκες της διεθνούς κρίσης μπορούμε και οφείλουμε να επιτύχουμε μια ευρύτερη συνεννόηση. Να αφήσουμε στην άκρη τις στείρες αντιπαραθέσεις. Το "όχι σε όλα''. Συνεννόηση που αφορά τα βασικά, τα ουσιώδη, τα αυτονόητα» .
Και ο κ. Καραμανλής κατέληξε: «Δυστυχώς δεν διαπίστωσα σήμερα να υπάρχει διάθεση συνεννόησης, ακόμη και σε αυτά τα αυτονόητα σημεία και μάλιστα σε μια κρίσιμη συγκυρία που θα έπρεπε να αρθούμε όλοι στο ύψος των περιστάσεων. Κάθε κόμμα έχει την ευθύνη των επιλογών και των πράξεών του. Για την κυβέρνηση δίλημμα δεν υπάρχει. Έχουμε επιλέξει τον δρόμο της υπευθυνότητας. Και σε αυτόν τον δρόμο επιμένουμε. Για εμάς η οικονομία, ειδικά τώρα, είναι μεγάλη εθνική υπόθεση. Ο στόχος μας είναι να περιορίσουμε όσο είναι δυνατόν τις συνέπειες της διεθνούς κρίσης και να εργαστούμε σκληρά για μια καλύτερη επόμενη ημέρα»
6/3/09
Τι έκαναν τότε οι απέναντι; Το ξέρουμε. Αλλά αυτοί που εμπόδισαν λυσσαλέα την πορεία προς τη σωστή κατεύθυνση, τους επιτρέψαμε, με τη στάση μας, να μας εγκαλούν με θρασύτητα. Ο Καραμανλής έπρεπε να βάλει τη χώρα στο ΔΝΤ και μετά να φύγει!!!!, έφθασε να πει χθες ο ΓΑΠ. Αυτοί που αρνούνταν την ύπαρξη της διεθνούς κρίσης και πρωτοστατούσαν «στη διατύπωση υπερβολικών διεκδικήσεων», βιάζουν, πλέον, ξεδιάντροπα τη μνήμη και τη λογική μας.
Στο επόμενο, οι αδικαιολόγητη αμέλεια της ΝΔ τον τελευταίο χρόνο να υπερασπιστεί την κυβερνητική της θητεία
Σφοδρή 
Δήλωση του ΓΑΠ για τη Λιβύη 
"Το μήνυμα της διεθνούς κοινότητας μέσω του Ψηφίσματος 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ είναι σαφές: 
Την ανάγκη να αλλάξουν δραστικά οι όροι του Μνημονίου, έτσι ώστε να απαλλαγούμε από αυτό μια ώρα αρχύτερα, επισημαίνει ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος ξεκαθαρίζει πως δεν είναι αντίθετος με τους μακροπρόθεσμους στόχους του Μνημονίου, αλλά με την πολιτική που μας επιβάλλει προκειμένου να φτάσουμε στους στόχους αυτούς.
Από τον 
Σήμερα έγινε και