Τέτοιες μέρες πέρυσι ζούσαμε μια ζοφερή περίοδο βαθιάς και πολυδιάστατης αγωνίας. Θυμάμαι ατελείωτες συζητήσεις γύρω από το θέμα της προεδρικής εκλογής και, αφού αυτή τελικά κρίθηκε μέσα σε μια άρρωστη ατμόσφαιρα ενορχηστρωμένων «αποκαλύψεων» περί εξαγορών βουλευτικών ψήφων, τον μεγάλο προβληματισμό που προέκυψε ως προς τις συνέπειες της διαφαινόμενης επικράτησης του ΣΥΡΙΖΑ στις επερχόμενες εκλογές. Προσωπικά, θυμάμαι ιδιαίτερα την ανησυχία που μου είχε προκαλέσει η άρνηση πολλών ανθρώπων να αντιληφθούν τους κινδύνους που παραμόνευαν, είτε από εθελοτυφλία και αφέλεια, είτε γιατί ανόητα είχαν πιστέψει πως «χειρότερα δεν γίνεται». Εβλεπα, με λίγα λόγια, μια ολόκληρη κοινωνία να βαδίζει προς τον όλεθρο δίχως καμία συναίσθηση της πραγματικότητας.