Η πρόσφατη απόφαση επιχορήγησης των ιδρυμάτων των πρώην Πρωθυπουργών από το κράτος, επαναφέρει στο προσκήνιο μία πρωτοφανή και προκλητική διάταξη που ψηφίστηκε στις αρχές του 2004 από την τότε πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ (κυβέρνηση Κ. Σημίτη), βάσει της οποίας παραχωρήθηκε το «Ξενία» Καλεντζίου στο Ίδρυμα Γεωργίου Ανδρ. Παπανδρέου.
Το ζήτημα επαναφέρει – και μάλιστα με ερώτησή του και αίτηση κατάθεσης εγγράφων στην Βουλή – ο Βουλευτής Αχαΐας Νίκος Νικολόπουλος. Στην κοινοβουλευτική του παρέμβαση σχολιάζει, πως με την συγκεκριμένη διάταξη ίσως να ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της νεότερης Ελλάδος, που ένα ίδρυμα όχι μόνο δεν παραχωρεί στην χώρα περιουσιακά του στοιχεία, αλλά παίρνει κρατικό ξενοδοχείο!!.
Με ημερομηνία 16 Ιανουαρίου 2004, (λίγο πριν τις εκλογές του Μαρτίου 2004 τις οποίες και κέρδισε η Ν.Δ.) εντάχθηκε διάταξη σε σχέδιο νόμου με τίτλο… «Μέτρα Αναπτυξιακής και Κοινωνικής Πολιτικής»! ….
Σύμφωνα με αυτή, «το Ξενία Καλεντζίου Αχαΐας (ξενώνας «Ερύμανθος») (22 δωματίων - 43 κλινών) και ο περιβάλλων αυτού χώρος συνολικής έκτασης 8.666 τ.μ., όπως αυτή εμφαίνεται υπό στοιχεία ΕΑΒΗΖΛΚΙΕΑ στο υπ' αριθμ. 162/28.5.2003 τοπογραφικό διάγραμμα της «Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα Ανώνυμη Εταιρεία», που δημοσιεύεται σε φωτοσμίκρυνση με το νόμο αυτό στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, παραχωρείται με την επωνυμία «Πνευματικό Ίδρυμα Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου».
Στον κοινοβουλευτικό έλεγχο που προχωρά, ο Νίκος Νικολόπουλος μεταξύ άλλων τονίζει «Η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με Πρωθυπουργό τον κ. Κ. Σημίτη και Υπουργό Εξωτερικών τον σημερινό Πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου, δώρισε ένα περιουσιακό στοιχείο του Δημοσίου στο Ίδρυμα Γεωργίου Ανδρ. Παπανδρέου.
Στην συζήτηση του παραπάνω νόμου στη Βουλή στις 7 Ιανουαρίου του 2004 είχα αναφερθεί στο θέμα λέγοντας όπως φαίνεται στα πρακτικά της Βουλής : «Κύριε Υπουργέ σας ρωτήσαμε να μας πείτε γιατί το παραχωρείτε Να μας κοινοποιήσετε την σχετική επιστολή. Το θέλει ο Γιώργος Παπανδρέου; Σας το ζήτησε; Γιατί; Θα το κάνει μουσείο; Τότε να ψηφίσουμε και εμείς. Θα το αφήσουν ως ξενοδοχείο; Μα, καλά δεν πρέπει να μας απαντήσετε; Πού ακούστηκε; Μέχρι σήμερα, έκαναν ιδρύματα οι μεγάλοι Έλληνες για να χαρίζουν την περιουσία τους στο δημόσιο. Πείτε μας μια άλλη περίπτωση, όπου το δημόσιο χαρίζει την περιουσία του έτσι και χωρίς εξήγηση. Δώστε μας μια εξήγηση για να το ψηφίσουμε και εμείς. Γιατί παραχωρείται, για να φιλοξενούμε τους φίλους μας;»
Τώρα λοιπόν, με ερώτησή του προς τους Υπουργούς Πολιτισμού, Παιδείας αλλά και Οικονομικών, ο κ. Νικολόπουλος επαναφέρει το ζήτημα, με κεντρικό ερώτημα, ποιος ζήτησε να γίνει αυτή παραχώρηση, στο Ίδρυμα του αειμνήστου Πρωθυπουργού, η οικογένεια Παπανδρέου που απαρτίζει το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος.
Εάν ναι να κατατεθεί η σχετική επιστολή προκειμένου να πληροφορηθούμε και τους σκοπούς και την χρήση του «Ξενία».
Και καταλήγει : «Επειδή μέχρι σήμερα τα τότε ερωτήματα μου δεν έχουν βρει την απάντησή τους επανέρχομαι, και ερωτώ τους κ.κ. Υπουργούς:
Τραγωδία για την Ελληνική οικονομία και μέγα φιάσκο Παπακωνσταντίνου – ΠΑΣΟΚ: Δανειστήκαμε 2 Δισ με τριπλάσιο επιτόκιο! Περίγελος η “Νέα Διακυβέρνηση” στην Ευρώπη! Συγκεκριμένα:
Η Ελλάδα δανείστηκε με επιτόκιο στα εξάμηνα έντοκα 1,38% αντί 0,59% του “Μαύρου Δεκέμβρη”! Όταν η Αθήνα καιγόταν δηλαδή και τα διεθνή μέσα μετέδιδαν εικόνες καταστροφής σε όλο τον πλανήτη.
Στα ετήσια, τα πράγματα είναι ακόμα πιο τραγικά: 2,20% αντί 0,91% του προηγούμενου δανεισμού!
Ήδη πριν λίγες εβδομάδες δανειστήκαμε άλλα 2 δις Ευρώ με spread ρεκόρ 250 μονάδες βάσης.
Επιπλέον, πλησιάζει το τελικό Βατερλώ αφού βγαίνουμε στην αγορά για τα έντοκα των 13 ημερών όπου προβλέπεται και κει νέο ρεκόρ.
Αυτά τα γεγονότα δεν έχουν προηγούμενο, έχουν όμως σαφείς εξηγήσεις. Θυμηθείτε την άθλια προβοκάτσια του Δεκεμβρίου ‘08. Παρά την δυσφήμιση της χώρας, η προσφορά των Ελληνικών ομολόγων είχε υπερκαλυφθεί επτά (7) φορές!
Εκείνη την περίοδο λοιπόν, οι σημερινοί κυβερνώντες (ως αντιπολίτευση) έκαναν δυσφημιστικά “road – shows”, περιδιαβαίνοντας την Ευρώπη και διατυμπανίζοντας πόσο άχρηστη είναι η κυβέρνηση και σε τι άθλια κατάσταση έχει οδηγήσει την Ελληνική οικονομία. Ένας άθλιος εκβιασμός, μία ελεεινή αντιπολιτευτική τακτική. Οι Ευρωπαίοι αυτά τα θυμούνται αρκετά καλά, ώστε να γνωρίζουν ακριβώς το ποιόν των ανθρώπων που τώρα ζητούν “κατανόηση”.
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Το μεγάλο πλιάτσικο των χρημάτων της ΕΕ που έγινε επί Σημίτη, είχε συγκεκριμένους μοχλούς και μεθοδεύσεις. Ο μόνος τρόπος να ληστευθούν τα δημόσια ταμεία (αφού η ίδια η ΕΕ έλεγχε την κατεύθυνση των πόρων) ήταν να γίνει μέσω “εκλεκτών” εταιρειών της Φρανκφούρτης, όπως η Siemens.
Ο κύριος δίαυλος της ληστείας ήταν ο ΟΤΕ όπως πλέον γνωρίζουμε. Ακολουθούν ΟΣΕ, ναυπηγεία, αεροδρόμιο κλπ. Πάντα με τις εκλεκτές, Γερμανικές εταιρείες.
Τα μέλη των ΔΣ του ΟΤΕ εκείνα τα έτη λοιπόν, είχαν βασική ευθύνη, είτε ως συνεργοί είτε γιατί δεν αντελήφθησαν τίποτα. Ένα από τα μέλη ήταν και ο σημερινός υπουργός οικονομικών, κύριος Παπακωνσταντίνου. Σύμφωνα βεβαίως με την Ελληνική δικαιοσύνη που ως γνωστόν έχει κάνει “τεράστιες προόδους” στο θέμα της Siemens, o κύριος Παπακωνσταντίνου δεν είχε ποινικές ευθύνες για τα χαμένα δισ. Δεν παύει όμως να ήταν μέλος γεγονός που η ΕΕ το γνωρίζει καλά, ιδιαίτερα οι Γερμανοί που γνώριζαν ΕΝΑΝ προς ΕΝΑΝ τα πρόσωπα κλειδιά στη μεγάλη μεθόδευση.
Τώρα λοιπόν, αυτές οι ίδιες περσόνες παρουσιάζονται στην ΕΕ ως “εγγυητές” του συμφώνου σταθερότητας και της ανάκαμψης της οικονομίας. Ποιοί; Αυτοί που διέσπειραν φήμες ως αντιπολίτευση, που συμμετείχαν στα ΔΣ του ΟΤΕ, που ανέσυραν ακόμα και τον Προβόπουλο σε ρόλο hitman της Ελληνικής οικονομίας.
Έχοντας μάλιστα την απόλυτη συναίνεση της αντιπολίτευσης, την απόλυτη στήριξη των μέσων, την απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο…
Από την άλλη, είχαμε έναν Καραμανλή με ισχνή πλειοψηφία Δαϊλάκηδων και Γιακουμάτων, με αντιπολίτευση κουκουλοφόρων και τα ΜΜ”Ε” του κάθε επίορκου κακούργου να τη σφυροκοπούν αλύπητα. Με νωπή την κατάρρευση της Αμερικανικης οικονομίας και τις Ευρωπαϊκές πτωχεύσεις τραπεζών. Και όμως, ο Καραμανλής μπόρεσε και διαφύλαξε στα μέτρα του δυνατού τους “πλειστηριασμούς”.
Οι σημερινοί; Με όλες τις συνθήκες υπέρ τους, καταφέρνουν να διαλύουν ότι έχει απομείνει και να επιτρέπουν στους κερδοσκόπους να κάνουν πάρτι. Γιατί;
Πως θα εμπιστευθεί αυτούς τους ανθρώπους η ΕΕ; Ακόμα και η ΕΚΤ; Όταν εξ’ αιτίας τους θησαύρισαν οι αγαπημένοι της Φρανκφούρτης;
Την προδοσία πολλοί αγάπησαν. Τον προδότη, ουδείς. Πόσο μάλλον να τον εμπιστευθεί…
ΠΗΓΗ: olympia.gr
Κυρίως, ο Α. Σαμαράς ταυτίστηκε με τη βούληση του λαού μας λέγοντας ένα ισχυρό, βροντερό ΟΧΙ στο νομοσχέδιο που καταθέτει η κυβέρνηση εντός των ημερών για την παροχή ιθαγένειας και ψήφου στους λαθρομετανάστες.
Μέσα στο χάος της Ελλάδος μας έχει ξεφύγει η ωμή εισβολή των Αμερικάνων, με το έτσι θέλω και με πρόσχημα τον σεισμό, στην Αιτή...
Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος. Αναρωτιόμασταν σε προηγούμενη ανάρτηση αν υπάρχει Διεθνής Κοινότητα, με αφορμή τη δημόσια διαμάχη Ηνωμένων Πολιτειών και Γαλλίας για το ποιας χώρας αεροσκάφη θα προσγειωθούν σε ποια αεροδρόμια, με ποιας χώρας έλεγχο για να μοιράσουν, φυσικά, ανθρωπιστική βοήθεια…
Πάνω στα ερείπια του καταστροφικού σεισμού της Αϊτής αναδύονται τα κράτη- προστάτες, καθώς ένας πολίτης του κόσμου δεν έχει αντιληφθεί πλήρως αν πρόκειται για χυδαία επιχείρηση ποδηγέτησης μιας “ανεξάρτητης” χώρας ή για “υποστήριξη” ενός “αδόμητου” κράτους, όπως του Αϊτινού.
Μια φράση του Μπαράκ Ομπάμα, με διπλή ανάγνωση, ήταν η αφορμή αυτής της ανάρτησης. Μιλώντας στους σεισμόπληκτους της Αϊτής ο Ομπάμα τους είπε: “Θα είμαστε κοντά σας τώρα και για πάντα”. Τι ακριβώς σημαίνει “και για πάντα”; Η “καλή” ανάγνωση σημαίνει ότι η Αϊτή μπορεί να ελπίζει στη βοήθεια και συμπαράσταση των ΗΠΑ “για πάντα”. Η “κακή” ανάγνωση, όμως, σημαίνει ότι οι ΗΠΑ θα βρίσκονται στην Αϊτή “για πάντα”, ακόμα κι όταν επουλωθούν οι πληγές του μεγάλου σεισμού.
Η πράξη και η εμπειρία δείχνει ότι κοντύτερα στην πραγματικότητα βρίσκεται η “κακή” εκδοχή. Για παράδειγμα, η αποκλειστική χρήση του μοναδικού αεροδιαδρόμου στο Πορτ- ο- Πρενς από τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ, κι όχι από τις Γαλλία και Βραζιλία που ηγούνται της διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας, λέει πολλά.
Η Ουάσιγκτον ισχυρίζεται ότι με τη βοήθειά της πορεύτηκε όλα αυτά τα χρόνια η Αϊτή, που δεν φρόντισε να αποκτήσει ουσιαστικές κρατικές δομές και υποδομές. Ακόμα κι αν έχει δίκιο, είναι σαν να έχουμε έναν κηδεμόνα που αρνείται στον κηδεμονευόμενό του το δικαίωμα της ενηλικίωσης. Απόδειξη: Η Χίλαρι Κλίντον έφτασε στο Πορτ- ο- Πρενς, νωρίτερα από τον ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν!
Μήπως η πραγματική ανθρωπιστική βοήθεια στην Αϊτή μετά την επούλωση των πληγών του Εγκέλαδου, είναι να σταθεί στα δικά της πόδια; Θα το επιτρέψει ο Μέγας Κηδεμών;
ΠΗΓΗ: ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ
" Ερώτημα: Δύναται η πλειοψηφία των μελών μιας (δημοκρατικής) κοινωνίας να αποφασίσει την κατάργηση ενός ή περισσότερων (δημοκρατικών) δικαιωμάτων; Παραδείγματος χάριν την κατάργηση της ελευθερίας του Λόγου ή του συνεταιρίζεσθαι; "Ρητορικό ερώτημα Νο 2 του κ. Καμπύλη:
" Eίναι δημοκρατική μια πολιτική οντότητα (π. χ. ένα κράτος) όταν κάνοντας χρήση της πλειοψηφίας μπορεί να περάσει από τη Δημοκρατία στην Tυραννία ή στην Oλιγαρχία; "Απάντηση: Η απαίτηση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το ζήτημα της ιθαγένειας των μεταναστών ουδεμία σχέση έχει ούτε με την κατάργηση της ελευθερίας του λόγου (!) ούτε με την κατάργηση του "συνεταιρίζεσθαι" (!) όπως εσφαλμένα προσπαθεί να συνδέσει ο κ. Καμπύλης, ούτε καν συνειρμικά!
" Mε λίγα λόγια δεν είναι αντίθετο με τις δημοκρατικές ιδέες να θέτουμε περιορισμούς στην εξουσία της πλειοψηφίας να προβαίνει σε πράξεις αντίθετες με τη λειτουργία ενός δημοκρατικού συστήματος. Αλλωστε, στην Ιστορία, τα μεγάλα λόγια περί δικαιωμάτων πολλές φορές χρησιμοποιήθηκαν μάλλον για να επιβάλουν τα συμφέροντα ομάδων προνομιούχων. "Οι δύο πρώτες γραμμές της παραγράφου αυτής δεν περιγράφουν ένα δημοκρατικό καθεστώς. Περιγράφουν ένα καθεστώς "δημοκρατικού" συγκεντρωτισμού με βάση τον οποίο ότι συμφέρει την εξουσία βαφτίζεται "δημοκρατικό" και "προοδευτικό" και προωθείται ευρέως και με κάθε τρόπο στο κοινωνικό σύνολο προσπαθώντας να το επιβάλλουν στην κοινωνία ως κάτι όχι μόνο το αποδεκτό , αλλά ως κάτι το απαραίτητο (όπως με την προπαγάνδα περί της πολυπολιτισμικότητας και της αθρόας -λαθρο-μετανάστευσης ). Αντιθέτως οποιαδήποτε άποψη μπορεί να εκφράζει την λαική βούληση, αλλά αντιτίθεται στα σχέδια μίας μειοψηφίας προνομιούχων, βαφτίζεται "ακροδεξιά" , " άκρως συντηρητική" και "αντιδημοκρατική". Αυτό ισχύει και για την άποψη που εκφράζει ο κ. Καμπύλης για τους υποστηρικτές της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος για την ιθαγένεια των μεταναστών.
"Aυτή την καλυμμένη ακροδεξιά ρητορεία των δημοψηφισμάτων, με την οποία ακυρώνεται η ουσία της Δημοκρατίας, την ξαναζούμε στις μέρες μας με το θέμα της ιθαγένειας των μεταναστών."Η ΕΛΒΕΤΙΑ είναι μία χώρα με "ακροδεξιό" καθεστώς που ακυρώνει την Δημοκρατία Κ. Καμπύλη?
" H λογική της θέλησης της πλειοψηφίας στο συγκεκριμένο θέμα είναι βαθύτατα αντιδημοκρατική πρώτον διότι εξαιρεί από τη διαδικασία τα υποκείμενα της συζήτησης, δηλαδή τους μετανάστες και δεύτερον διότι επιζητά έτσι τη νομιμοποίηση μιας πολιτικής που είναι ασύμβατη με την έννοια της Δημοκρατίας."Πολλά από τα υποκείμενα της συζήτησης (δηλαδή μεγάλη μερίδα των μεταναστών στην Ελλάδα) δεν διαμένουν καν ΝΟΜΙΜΑ στην χώρα μας οπότε δεν έχουν φυσικά το δικαίωμα να αποφασίσουν για το ζήτημα περί ιθαγενείας των ΝΟΜΙΜΩΝ μεταναστών στην χώρα μας.
"H πολιτειακή ένταξη κάποιου ως ισότιμου μέλους μιας κοινωνίας δεν προϋποθέτει στη Δημοκρατία ούτε την πολιτισμική αφομοίωσή του με την πλειοψηφία, ούτε πολύ περισσότερο μια κοινή εθνική καταγωγή. Πρώτον διότι το πολιτισμικά αμιγές ουδέποτε υπήρξε και δεύτερον διότι ούτε το «έθνος-κράτος» προήλθε αποκλειστικά από μια πληθυσμιακή ομάδα με κοινή θρησκεία ή γλώσσα ή οτιδήποτε άλλο."Πρώτα από όλα πολιτισμική αφομοίωση μεταναστών από τριτοκοσμικές χώρες, με ήθη και έθιμα που δεν συνάδουν με αυτά του ελληνικού και ευρωπαικού πολιτισμού καθώς και με πίστη σε νομικά συστήματα που δεν συνάδουν με αυτά του Δυτικού κόσμου (όπως η Σαρία), είναι σαφές ότι δεν μπορεί να υπάρξει, ακόμα και να ήταν επιθυμητό .
"Ήδη στις απαρχές του σύγχρονου έθνους-κράτους, τον 18ο αιώνα, ο Mοντεσκιέ έγραφε πως «γεννήθηκα κατ’ ανάγκη άνθρωπος και κατά τύχη Γάλλος» δείχνοντας έτσι πως η κουλτούρα μιας ομάδας ανθρώπων δεν μπορεί να αποτελεί προϋπόθεση των πολιτικών της δικαιωμάτων."Ατυχής η προσπάθεια σύνδεσης από μέρους σας του ρητού του Μοντεσκιέ με την άποψη σας, καθώς όταν ζούσε ο Μοντεσκιέ , δεν είχαν έρθει ορδές λαθραία εισερχόμενων μεταναστών στην Ευρώπη από τριτοκοσμικές χώρες, με ολοκληρωτικά καθεστώτα ή όπου επικρατεί κατάσταση πλήρους αναρχίας (Σομαλία) προκαλώντας ποικίλα προβλήματα στην οικονομία και στις επιμέρους κοινωνίες τα οποία πλέον έχουν οξυνθεί τόσο πολύ ώστε άπαντες να αναγνωρίζουν ότι «υπάρχει πρόβλημα» και να διαφαίνεται αυτό και στις απόψεις του μέσου πολίτη ανεξαρτήτως της πολιτικής του τοποθέτησης ή των κομματικών του προτιμήσεων στις εκλογές.
"Oι σύγχρονοι αρνητές της ιθαγένειας στους μετανάστες ούτε λίγο ούτε πολύ υποστηρίζουν πως ένα σύνθετο πλέγμα καταστάσεων και παραστάσεων όπως η («εθνική») ταυτότητα μπορεί να εξαιρεί ομάδες της κοινωνίας μας από το πολιτικό της Σώμα. Δηλαδή πως το παρελθόν και το παρόν μιας κοινωνικής ομάδας ή ενός ατόμου μπορεί να καθορίσει και το μέλλον της (ή το μέλλον του)."Από το πολιτικό σώμα μίας ΕΥΝΟΜΟΥΜΕΝΗΣ χώρας δεν εξαιρείται κάποιος με κριτήριο την διαφορετική εθνική του ταυτότητα σε ατομικό επίπεδο. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για ΠΛΗΘΩΡΑ μεταναστών αμφιβόλου διάθεσης να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία αποδεχόμενοι να ζήσουν τον ελληνικό και ευρωπαικό τρόπο σκέψης και διαβίωσης. ΠΛΗΘΩΡΑ μεταναστών που θέλουν να ζήσουν με βάση τις προκαταλήψεις που έχουν από τις χώρες τους και τον ισλαμικό νόμο. ΠΛΗΘΩΡΑ μεταναστών που έχει ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ πως είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν ως ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΟΥΡΕΙΟΙ ΙΠΠΟΙ και ως ΠΕΜΠΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ, είτε από αλλότριες εχθρικές χώρες, είτε σε κάποιον βαθμό από μόνοι τους, να προκαλούν ταραχές και να αποτελούν κίνδυνο για την ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ μίας χώρας. Όταν μιλάμε λοιπόν για ΠΛΗΘΩΡΑ μεταναστών, ΤΟΤΕ ΝΑΙ, όλα τα προηγούμενα αποτελούν κριτήρια με βάση τα οποία μπορεί – και θα έπρεπε κατά την γνώμη μας- μερίδα των μεταναστών να εξαιρεθεί από το πολιτικό σώμα της χώρας μας.
"Στη Δημοκρατία η ενσωμάτωση είναι κατ’ αρχήν μια πολιτική και δευτερευόντως μια (ενίοτε θολή) πολιτισμική διαδικασία. Kαι η ευρωπαϊκή ενοποίηση που ζούμε και απολαμβάνουμε δεν οδηγεί σε ένα «ευρωπαϊκό έθνος». Δεν οδηγεί σε ένα «λαό» Ευρωπαίων με κοινή γλώσσα, καταγωγή θρησκεία ή κουλτούρα. Aλλά, οδηγεί σε ένα σύνολο πολιτικά ισότιμων ατόμων επιτρέποντας τη συνύπαρξη π. χ. μιας καταλανικής κουλτούρας σε μια ισπανική ταυτότητα που εγγυώνται οι δημοκρατικοί ευρωπαϊκοί θεσμοί."Είναι κάτι τελείως διαφορετικό κ. Καμπύλη, η συνύπαρξη ομάδων με διαφορετική κουλτούρα μέσα σε μία χώρα με μία κυριαρχούσα και ενιαία εθνική και πολιτισμική ταυτότητα, από την συνύπαρξη του ελληνικού λαού με εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες ΕΧΘΡΙΚΑ ΔΙΑΚΕΙΜΕΝΩΝ προς τον ελληνικό λαό, όπως θέλει να μας επιβάλλει με το «έτσι θέλω» η μειοψηφία που μας καταδυναστεύει.
