Για τις βόλτες τον ρώτησε... για την οινική κουλτούρα (sic έτσι λένε τα μεθύσια στη γλώσσα της ελίτ αυτού του τόπου) τον ρώτησε... μέχρι και για την καφέ αρκούδα τον ρώτησε!!!
Το μόνο που ξέχασε να τον ρωτήσει είναι για το αν και που θα στήσει
την προτομή του Κ. Καραμανλή!!!
Και είναι και υπεύθυνη του ιδρύματος στη Θεσσαλονίκη...
Επιτέλους έλεος με τα ψώνια της ΝΔ!!
Κοινή Ερώτηση προς τον Υπουργό Οικονομικών κατέθεσαν ο Βουλευτής Κυκλάδων, κ. Γιάννης Βρούτσης, η Βουλευτής Δωδεκανήσου, κα Μίκα Ιατρίδη και ο Βουλευτής Χίου, κ. Κώστας Μουσουρούλης, σχετικά με την επικείμενη κατάργηση του μειωμένου ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου.
Στην ερώτηση τους οι νησιώτες βουλευτές επισημαίνουν ότι η πιθανή κατάργηση των μειωμένων συντελεστών Φ.Π.Α., που είχαν καθιερωθεί από την κυβέρνηση της Ν.Δ., την περίοδο 1990 – 1993, θα αποβεί ολέθρια για τα νησιά του Αιγαίου. Η δυσμενής αυτή εξέλιξη, θα οδηγήσει στην αύξηση του κόστους διαβίωσης των νησιωτών, οι τοπικές οικονομίες θα μπουν σε ακόμη μεγαλύτερη ύφεση και θα χαθεί η ανταγωνιστικότητα των νησιών του Αιγαίου ως κατεξοχήν τουριστικών προορισμών, τη στιγμή που η αύξηση της ανταγωνιστικότητας πρέπει να είναι το ζητούμενο. Οι Βουλευτές της Ν.Δ. επισημαίνουν, ότι η απόφαση για μειωμένους συντελεστές Φ.Π.Α. στα νησιά υπαγορεύτηκε από αυτονόητους εθνικούς λόγους και συνεπώς η κυβέρνηση οφείλει να ξεκαθαρίσει, εάν θα προχωρήσει στην κατάργηση των μειωμένων συντελεστών Φ.Π.Α.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον Υπουργό Οικονομικών
ΘΕΜΑ: «Κατάργηση μειωμένου Φ.Π.Α. στα νησιά του Αιγαίου».
Στην πρόσφατη έκθεση των ελεγκτών του Δ.Ν.Τ., η οποία δημοσιεύτηκε την Παρασκευή 17/12/2010, προτείνεται, μεταξύ άλλων, η “κατάργηση των γεωγραφικών διαφοροποιήσεων” στο Φ.Π.Α., ως μέτρο για τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Αυτό πρακτικά σημαίνει, κατάργηση του μειωμένου Φ.Π.Α. στα νησιά και εξίσωσή του με τους συντελεστές της ηπειρωτικής Ελλάδας.
Σημειώνεται ότι η εφαρμογή των μειωμένων κατά 30% συντελεστών Φ.Π.Α. στα νησιά του Αιγαίου θεσμοθετήθηκε για πρώτη φορά με το άρθρο 1, παρ. 26 του ν. 2093/92 (ΦΕΚ 181 Α΄- 25.11.1992) που ψήφισε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, κατά την περίοδο 1990 – 1993. Με τον ανωτέρω νόμο, μεταφέρθηκε στο εθνικό φορολογικό δίκαιο η κοινοτική Οδηγία 92/77/ΕΟΚ, μέσω της οποίας θεσπίστηκε το αναγκαίο νομικό πλαίσιο για την εφαρμογή - από 8/8/1992 – των μειωμένων συντελεστών Φ.Π.Α. στα νησιά του Αιγαίου.
Ο μειωμένος συντελεστής του Φ.Π.Α., αποτελεί ένα σημαντικό αντισταθμιστικό μέτρο απέναντι στο αυξημένο κόστος μεταφοράς των εμπορευμάτων και των πρώτων υλών στα νησιά, το οποίο καθιστά ανταγωνιστικότερες τις τιμές των προϊόντων στις νησιωτικές αγορές και, επιπλέον, λειτουργεί ενισχυτικά στις τοπικές οικονομίες των νησιών που εμφανίζουν μικρές, έως πάρα πολύ μικρές, οικονομίες κλίμακος.
Η αντίληψη, που θέλει την οικονομία μας να γίνεται ανταγωνιστικότερη, μέσω μείωσης των μισθών, παραβλέπει το γεγονός ότι η αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο την ύφεση στα νησιά μας και, επιπλέον, θα τα κάνει να χάσουν το όποιο ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα, ως κατεξοχήν τουριστικοί προορισμοί, με αποτέλεσμα η χώρα μας, συνολικά, να καταστεί μη ανταγωνιστικός και παράλληλα πιο ακριβός τουριστικός προορισμός. Γεγονός, με αρνητικές συνέπειες στα τουριστικά έσοδα, τα οποία έχει τόσο ανάγκη σήμερα η εθνική μας οικονομία.
Επειδή, μια τέτοια εξέλιξη προφανώς αντίκειται πλήρως στην συνταγματική υποχρέωση της Πολιτείας να λαμβάνει υπόψη της κατά τη διαμόρφωση των πολιτικών της, την ιδιαιτερότητα των νησιωτικών περιοχών της χώρας (άρθρο 101), το οποίο δεν είχε ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ. Επειδή, ο μειωμένος συντελεστής Φ.Π.Α. αποτελεί βασικό πυλώνα στήριξης και ανάπτυξης της οικονομίας των νησιών. Επειδή, ενδεχόμενη κατάργηση των μειωμένων συντελεστών Φ.Π.Α. θα αποτελέσει ένα άδικο και εισπρακτικού χαρακτήρα μέτρο, το οποίο θα αυξήσει κατακόρυφα το κόστος διαβίωσης των νησιωτών. Επειδή, η πολιτεία οφείλει κατ’ ελάχιστη υποχρέωση να στέκεται αρωγός απέναντι στη νησιωτική Ελλάδα, ενισχύοντας την κοινωνική και εδαφική συνοχή. Επειδή, η άσκηση της νησιωτικής πολιτικής από την κυβέρνηση δεν πρέπει να γίνεται μόνο σε επίπεδο διακηρύξεων. Επειδή, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την πολιτική της απαξιώνει συνεχώς το νησιωτικό χώρο. Επειδή, το συγκεκριμένο ευεργετικό μέτρο που καθιερώθηκε με την κυβέρνηση της ΝΔ., εκτός όλων των άλλων, επιβλήθηκε και για αυτονόητους εθνικούς λόγους.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός
Θα αυξήσει τους συντελεστές του Φ.Π.Α. στις νησιωτικές περιοχές της χώρας, καταργώντας παράλληλα τον ισχύοντα μειωμένο φορολογικό συντελεστή, όπως αυτός ισχύει βάσει του ν. 2093/92.;
Οι ερωτώντες Βουλευτές
Ιωάννης Βρούτσης
Τσαμπίκα (Μίκα) Ιατρίδη
Κωνσταντίνος Μουσουρούλης
Το μποξ, ευρέως διαδεδομένο στις ΗΠΑ, μπορεί να είναι ένα στημένο και ιδιαίτερα επικερδές θέαμα/βιομηχανία γυρισμένο σε στούντιο με φαντασμαγορικά εφέ και του οποίου οι σταρ πληρώνονται με μηδενικά κάθε μελανιά, ένα ευγενές άθλημα σε γήπεδα με λιγότερο θεαματικά εφέ που συγκινεί τους θεατές ή ένας αγώνας σε μια ξεχασμένη αποθήκη χωρίς κανόνες και μέχρι τελικής πτώσης στα πλαίσια του οποίου περιουσίες φτιάχνονται και χάνονται σε στοιχήματα μίας νύχτας και μόνος υπεύθυνος είναι όποιος έμεινε τελευταίος κατά την έφοδο –απροειδοποίητη πάντα- της αστυνομίας.
Όπου μποξ σημειώσατε καπιταλισμός. Αυτό που σήμερα καλούμαστε να επιλέξουμε είναι τι είδους καπιταλισμό θέλουμε. Και εξηγώ το εξής: ο καπιταλισμός δεν είναι μόνο ένα οικονομικό μοντέλο, είναι ένα σύνολο αρχών και αξιών υπαγορευμένων από φυσικές πραγματικότητες που υπαγορεύουν συγκεκριμένες κοινωνικές και πολιτικές δομές, δημιουργούν πολιτισμικά πρότυπα κάποτε υπό μορφήν αυτοεκπληρούμενης προφητείας. Ο καπιταλισμός ανεξάρτητα από τις κρίσεις του είναι το μόνο, μέχρι σήμερα, σύστημα που έδωσε τη δυνατότητα για μαζική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και για την ανέλιξη του ατόμου σε ένα υπό την ευρεία έννοια του όρου αξιοκρατικό σύστημα ενώ ταυτόχρονα, περιέπλεξε αφάνταστα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα μέσω μιας ενοποιητικής και, ενίοτε, ισοπεδωτικής διαδικασίας.
Και ενώ μιλάμε για τα κακά του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού προσπαθώντας να ερμηνεύσουμε την δυσπρόσιτη έννοια της εσωτερικής υποτίμησης ελλείψει εθνικού νομίσματος, παραγνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει κρίση στην Ασία και η Αφρική γνωρίζει τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης στην ιστορία της. Η κρίση είναι εδώ σε Ευρώπη και ΗΠΑ (όχι στην Αμερική), όπου και υιοθετήσαμε ένα συγκεκριμένο καπιταλιστικό πρότυπο με αυτά κι όχι άλλα χαρακτηριστικά όπως αντίστοιχα, κρίσεις, όποτε αυτές εκδηλώθηκαν στην Ανατολή είχαν άλλα χαρακτηριστικά.
Ο καπιταλισμός είναι συνυφασμένος με την προσωπικότητα του ανθρώπου. Όπως το μποξ ανταποκρίνεται σε εκείνα τα ένστικτα που εκφράζονται με ‘ψιλές’ μεταξύ φίλων ή στους «νταήδες» της εφηβείας, κατά τον ίδιο τρόπο ο καπιταλισμός ανταποκρίνεται στην έμφυτη τάση του ανθρώπου να επιλέγει τον εύκολο δρόμο και να έλκεται από το ρίσκο. Βέβαια, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι διατεθειμένοι να ξυλοκοπηθούν για τα χρήματα και η κοινωνία τείνει να θεωρεί –γοητευτικές αν πρόκειται για χολυγουντιανή παραγωγή- γενικά κατακριτέες και περιθωριακές τέτοιες πρακτικές.
Σε κάθε οξεία κρίση, κρίση που ξεπερνά τα στενά οικονομικά πλαίσια, πέραν των μακροοικονομικών επιφαινόμενων βρίσκεται αφενός η άνιση κατανομή του πλούτου μεταξύ μισθών και κερδών και αφετέρου ο μόνιμα προβληματικός ρόλος του κράτους και άρα, των υποχρεώσεων και προνομίων που απορρέουν από αυτόν.
Μένοντας στο παράδειγμα, δεν μπορεί να ζητάμε από το κράτος αντί των μέτριων αλλά εγγυημένων εισοδημάτων ενός ευυπόληπτου αθλήματος τις αποδόσεις του παράνομου τζόγου προκειμένου να ικανοποιήσει προσλήψεις ρουσφετολογικού χαρακτήρα και μακράν της αντίληψης του κράτους πρόνοιας και κοινωνικής δικαιοσύνης και επιπρόσθετα, να το κατακεραυνώνουμε επειδή έτυχε (ή του την έστησαν) και βγήκε με μαυρισμένο μάτι και δυο πλευρά σπασμένα.
Δεν είναι δυνατόν ως κοινωνίες να επικροτούμε λογικές εύκολου πλουτισμού της πλέον περιορισμένης ευθύνης, να θεοποιούμε τη χρηματιστηριακή σπέκουλα και από την άλλη, να μιλάμε για έλλειμμα κοινωνικής ευαισθησίας όταν επιχειρήσεις και άτομα αρνούνται να συμμετάσχουν στις ζημίες ‘προκειμένου να μην διαρραγεί ο κοινωνικός ιστός’.
Για να το θέσουμε απλά, κοινωνική πολιτική με όρους και χρηματοπιστωτικά κριτήρια επιχειρήσεων, δεν γίνεται. Όπως βέβαια, και επιχειρήσεις δεν μπορούν να ασκήσουν κοινωνική πολιτική, διότι πολιτική ασκούν και συχνά, μακράν του “laissez passer laissez faire”.
Αντιστοίχως, εάν το κοινωνικό-οικονομικό-πολιτικό κόστος της δημιουργικής καταστροφής είναι θεωρητικά ανεκτό παραμένει δυσερμήνευτη η μέριμνα των ισχυρών και των οικονομικών εγκεφάλων να σώσουν μερικά ‘γουρουνάκια’ μιας και τα φιλάνθρωπα αισθήματα απορρίπτονται λόγω των όχι και τόσο φιλικών επιτοκίων δανεισμού.
Πρέπει να περάσουμε από τα οικονομικά της εφημερίας, στα Οικονομικά της Ευημερίας όχι των αριθμών αλλά, των ανθρώπων. Και αυτό σημαίνει να ξεφουσκώσουμε τον Coca-Santa Claus-Cola αν όχι να θυμηθούμε τον Άγιο Νικόλαο, και να στοχεύσουμε σε κατ’ ανάγκην μικρότερους, αλλά μακροπρόθεσμα σταθερούς, ρυθμούς ανάπτυξης που επιτυγχάνουν την ισορροπία με τον κόσμο εντός εκτός και γύρω μας. Χωρίς να είναι αναγκαιότητα ο αποκλειστικά δημόσιος χαρακτήρας της, η Παιδεία πρέπει να αποσκοπεί στη διαμόρφωση κοινωνικής συνείδησης με κέντρο το άτομο και βέβαια, να προάγει την ευρύτερη θέαση της πραγματικότητας· αρνητικές εξωτερικές επιδράσεις δεν παράγει μόνο η δημόσια παιδεία αλλά και η κάθε πισίνα και της οποίας το κόστος επιμερίζονται αυτός που ό,τι πιο κοντινό έχει σε πισίνα είναι η μπανιέρα του και τον Ινδό που θεωρεί τρεχούμενο το νερό του Γάγγη.
Άλλωστε το Χόλυγουντ, θεραπαινίδα και ιεροφάντης του υπερκαταναλωτικού πρότυπου, αγαπά τους ήρωες που ξεκινούν τα βήματά τους στο φάσμα της παρανομίας και ανυποληψίας για να περάσουν την ωριμότητα στο φώς του ευ αγωνίζεσθαι, των ιδανικών, της μάχης υπέρ των αδυνάτων με κανόνες και ευπρέπεια.
Λοιπόν εσείς τι τύπου μποξ προτιμάτε;
Φημολογείτο ότι και άλλοι βουλευτές προερχόμενοι μάλιστα από το κυβερνών κόμμα , κινδύνευσαν , εκείνη την ημέρα. Αυτόπτης μάρτυρας περιέγραψε στην εφημερίδα «δημοκρατία» ένα ανάλογο περιστατικό με τον βουλευτή Λακωνίας του ΠΑΣΟΚ Λεωνίδα Γρηγοράκο…
Για ακόμη μια φορά η προχειρότητα; και η τσαπατσουλιά; δείχνουν ότι η είσοδος της χώρας στο μνημόνιο δεν αφορούσε μόνο αριθμούς και στοιχεία αλλά είχε και άλλες παραμέτρους. Σήμερα φέρνουμε στο φως της δημοσιότητας ένα ντοκουμέντο που δείχνει την προχειρότητα; αλλά και τον τρόπο με τον οποίο το Υπουργείο Οικονομικών συντάσσει μνημόνια και προϋπολογισμούς στραγγαλίζοντας κατά τα άλλα, μισθούς και συντάξεις.
Προχειρότητα; λάθη; στα όρια της σκοπιμότητας ακόμη και στα πιο επίσημα στοιχεία που παρουσιάζονται στον ελληνικό λαό και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ζητούνται θυσίες από τους Έλληνες αλλά εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ εξαϋλώνονται «λόγω λαθών»!
Στην ψήφιση του μνημονίου από την Ελληνική Βουλή (νόμος 3845, ΦΕΚ Α’65 σελίδα 1350) (Δεξί Εξτρέμ: Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ) η συνολική ετήσια επίπτωση για το 2011 φθάνει στα 9,65 δισεκατομμύρια ευρώ και στο 4,3% επί του ΑΕΠ. Κάνοντας μια μικρή πρόσθεση όμως στα ποσά, το συνολικό αποτέλεσμα είναι 9,15 δις ευρώ και στο 4,0% επί του ΑΕΠ (Δεξί Εξτρέμ: Δεν είναι 4,0% αλλά 4,1% μιας και δύο φορές μέτρα ύψους 150 εκ υπολογίζονται σαν 0% του ΑΕΠ- λόγω στρογγυλοποίησης- αν όμως αθροίσουμε τα δύο μέτρα στα 300 εκ βγάζουν περίπου 0,1% του ΑΕΠ οπότε το άρθοισμα στο ΦΕΚ δίνει 4,1%). Υπάρχουν 500 εκατομμύρια ευρώ διαφορά και 0,3% του ΑΕΠ (Δεξί Εξτρέμ: 0,2%)… «λάθος» δηλαδή ύψους 500 εκατομμυρίων ευρώ.
Στην ίδια επίσης σελίδα, σε τρεις περιπτώσεις, τα πεντακόσια εκατομμύρια ευρώ υπολογίζονται σε 0,2% επί του ΑΕΠ (όπως φαίνεται στα υπογραμμισμένα με πράσινο χρώμα). Σε μία τέταρτη περίπτωση όμως, τα πεντακόσια εκατομμύρια ευρώ υπολογίζονται ως 0,4% επί του ΑΕΠ! (όπως φαίνεται στο πράσινο κουτάκι)
Στο ίδιο έγγραφο, τα 9,15 δις του 2011, καταμερίζονται σε τρία επιμέρους σύνολα (όπως φαίνεται στα μπλε κουτάκια):
5,00 δις ευρώ και 2,2% του ΑΕΠ, 2,50 δις ευρώ και 1,1% του ΑΕΠ 1,65 δις ευρώ και 1% του ΑΕΠ
Δηλαδή κατά το υπουργείο οικονομικών, και όπως εμφανίζεται στο μνημόνιο, το 0,1% επί του ΑΕΠ υπολογίζεται σε 230 εκατομμύρια ευρώ περίπου.
Παρόλα αυτά, όπως φαίνεται και πιο πάνω, 2,5 δις ευρώ είναι 1,1% και 1,65 δις είναι 1%. Δηλαδή το 0,1% επί του ΑΕΠ από 230 εκατομμύρια ευρώ γίνεται 850 εκατομμύρια ευρώ!!!
Αυτά τα στοιχεία τα έχει υπερψηφίσει η πλειοψηφία των Ελλήνων βουλευτών, και τα έχουν συνυπογράψει στη δανειακή σύμβαση, 14 ευρωπαϊκές χώρες, μια γερμανική τράπεζα και το ΔΝΤ για να δώσουν το δάνειο στην Ελλάδα. Χωρίς προφανώς κανείς να τα μελετήσει σοβαρά… (Δεξί Εξτρέμ: ΕΔΩ ΑΔΙΚΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΔΕΣ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΠΑΣΟΚΟΥΣ: Στο κείμενο της δανειακής σύμβασης που υπεγράφη μεταξύ ΔΝΤ, ΕΚΤ και Ελλάδος και το οποίο προφανώς συνέταξαν οι ξένοι... η πρόσθεση έγινε σωστά... δείτε λινκ και συνημμένη φώτο στο τέλος)
Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι τεράστια. Με τον ίδιο τρόπο καταρτίζεται ο προϋπολογισμός; Με αντίστοιχους υπολογισμούς γίνονται οι περικοπές μισθών και συντάξεων;
Το υπουργείο οικονομικών για τον σημαντικότερο νόμο αυτής της κυβέρνησης και της θηριώδους δανειακής σύμβασης, δεν μπορεί να κάνει σωστά μια αριθμητική πρόσθεση, επιπέδου πρώτης δημοτικού…
Μετά και από αυτό, τίθεται θέμα εμπιστοσύνης και ικανοτήτων του υπουργού οικονομικών από τον ελληνικό λαό…
Το πρόγραμμά μας είναι η «Πρόταση Μέλλοντος» που καταθέτει η Νέα Δημοκρατία. Η υλοποίηση του θα ξεδιπλωθεί σε τρία στάδια:
1ον Η «Στρατηγική της Ελπίδας», που είναι η πρότασή μας για την έξοδο από το Μνημόνιο και την επιτήρηση του ΔΝΤ.
2ον Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των Ελλήνων προς την πολιτική ηγεσία και η εδραίωση μίας Νέας Εθνικής Αυτοπεποίθησης.
3ον Η συνδιαμόρφωση μαζί με τους πολίτες μίας σύγχρονης πρότασης διακυβέρνησης για την οικοδόμηση της Νέας Ελλάδας.
Το κεντρικό μήνυμα της «Πρότασης Μέλλοντος» που θα καταθέσει η Νέα Δημοκρατία είναι:
«Το μέλλον ανήκει στους Έλληνες»
Το μήνυμα μας απηχεί την πεποίθηση ότι η Ελλάδα έχει τις δυνατότητες και το ανθρώπινο δυναμικό που απαιτείται, εντός και εκτός συνόρων, για να βγει από την κρίση, να βρει το βηματισμό της και να πρωταγωνιστήσει εκ νέου στον κόσμο που έρχεται.
Η Νέα Δημοκρατία εμπιστεύεται αυτό το δυναμικό και επενδύει στις Ελληνίδες και στους Έλληνες.
Η Νέα Δημοκρατία θεωρεί ότι μόνο αν οι Έλληνες Πολίτες αφυπνιστούν, ενεργοποιηθούν και συμμετέχουν στη διαμόρφωση της πολιτικής, ο τόπος μας θα πάει μπροστά.
Με δανεικές συνταγές που απευθύνονται σε άλλες νοοτροπίες και μισθοφόρους ξένους συμβούλους κανένα Έθνος και καμία κοινωνία δεν πήγε μπροστά. Γι’ αυτό εμείς εμπιστευόμαστε τους Έλληνες και πιστεύουμε στην Ελλάδα.
Θεωρούμε ότι οι πολίτες κουράστηκαν από τις μεγάλες υποσχέσεις, τα ανεκπλήρωτα οράματα και την πολιτική αναποτελεσματικότητα των κομμάτων.
Για να εμπιστευτούν ξανά την πολιτική θέλουν λίγα λόγια, διατυπωμένα με σαφήνεια, προτάσεις ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες καθώς και αξιοπιστία, δηλαδή, συνέπεια λόγων και έργων που θα την εγγυάται το πολιτικό και τεχνοκρατικό προσωπικό.
Για αυτό το λόγο το Πρόγραμμά μας θέλουμε να είναι:
Τι θα κάνουμε;
Πώς θα το κάνουμε;
Πόσο θα στοιχήσει;
Από πού θα χρηματοδοτηθεί;
Πότε θα ολοκληρωθεί;
Ποιες κοινωνικές ομάδες θα ωφελήσει;
"Το μέλλον ανήκει στους Έλληνες", είναι το κεντρικό μήνυμα του υπό διαμόρφωση και επεξεργασία κυβερνητικού προγράμματος της ΝΔ.
Του 