Το χρυσό που πήρε ο ΕΛΑΣ από τους Βρετανούς - «Σιάντος και Ιωαννίδης χόρευαν με τις λίρες» έλεγε ο Βελουχιώτης-Πόσες πήρε ο ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα και πόσες ξόδεψε

Η συμφωνία Π. Κανελλόπουλου και Βρετανών για αποστολή χρυσών λιρών - Άγνωστο πόσες εισέπραξε ο ΕΛΑΣ - Καμία αναφορά για το πού ξοδεύτηκαν οι βρετανικές λίρες - Τζόγος, χαρτοπαιξία και άλλα, με τις λίρες που προορίζονταν για τα θύματα των Γερμανών

Στο άρθρο μας της 05/01/2026 αναφερθήκαμε στις χρυσές λίρες που εισέπραξε στη διάρκεια της Κατοχής από τους Βρετανούς, ο ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα. Παρά τις δύσκολες συνθήκες της εποχής ο Ζέρβας φρόντισε να υπάρχει μία ελλιπής (προβληματική ή ό,τι άλλο νομίζει ο καθένας) καταγραφή των λιρών που εισέπραττε ο ΕΔΕΣ και το πού τις ξόδευε. Σίγουρα, κάποιοι επωφελήθηκαν, τσέπωσαν λίρες και χωρίς να ρίξουν μια ντουφεκιά πλούτισαν ξαφνικά. Τουλάχιστον ο Ζέρβας έκανε μια στοιχειώδη αναφορά για το πού πήγαν τα χρήματα που εισέπραξε από τους Βρετανούς.

Ο ΕΛΑΣ αντίθετα, ποτέ δεν έδωσε λογαριασμό για τις χιλιάδες χρυσές λίρες που πήρε από τους Βρετανούς, στους οποίους βέβαια μέχρι σήμερα το Κ.Κ.Ε. σέρνει τα «εξ αμάξης» για τη δράση τους στην Ελλάδα. Είναι εντυπωσιακό, ότι ακόμα και ο Άρης Βελουχιώτης, που φυσικά έκανε γερό κομπόδεμα από βρετανικές λίρες, τις οποίες όμως δεν πρόλαβε να χαρεί «δίνει» στεγνά τους Σιάντο και Ιωαννίδη αναφέροντας ότι χόρευαν (με) τις λίρες στους Κορυσχάδες…

Μέλη της SOE

Η συμφωνία Π. Κανελλόπουλου – Βρετανών για τις λίρες

Πώς όμως ξεκίνησε η αποστολή βρετανικών χρημάτων στην Ελλάδα; Γύρω στα τέλη του 1942, οι πράκτορες της SOE (Special Operations Executive), βρετανικής οργάνωσης, που ιδρύθηκε για αναγνωρίσεις, δολιοφθορές και κατασκοπείες στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Ευρώπη, ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις με τον «διαλλακτικό και συναινετικό με τους κομμουνιστές» Παναγιώτη Κανελλόπουλο, για το πώς θα «φουντώσει» η ελληνική Αντίσταση. Ο Κανελλόπουλος τους είπε ότι θα χρειαστεί 150.000 λίρες τον μήνα (δεν εξήγησε αν εννοεί λίρες στερλίνες ή χρυσές) (Πέτρος Στ. Μακρής-Στάικος).

Κορυσχάδες, στιγμιότυπο από συνεδρίαση της ΠΕΕΑ, φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή

Ο Λόρδος Glenconner, στις 11/5/1942 ενημερώνει με επιστολή του το Foreign Office, ότι το Κάιρο υποστηρίζει ότι χρειάζεται 150.000 λίρες τον μήνα και ότι πρέπει να συνεχιστεί η χρηματοδότηση της «Άκρας Αριστεράς». Γράφει επίσης, ότι το Κάιρο «τους στέλνει τώρα 20.000 λίρες στερλίνες και 3.500 χρυσές λίρες». Ο Λόρδος Glenconner, ήταν τότε επικεφαλής του περιφερειακού γραφείου της SOE στο Κάιρο, του ΜΟ4. Συνεχίζει στην επιστολή του: «Είναι αλήθεια ότι τα χρήματα αυτά μπορεί να γίνουν αντικείμενο κατάχρησης και ότι τείνουν να ενισχύσουν μια οργάνωση που, ίσως αρνηθεί οποιαδήποτε συνεργασία με τον Κανελλόπουλο».

Ο Π. Στ. Μακρής – Στάικος γράφει ότι το αίτημα του Κανελλόπουλου μεταβιβάστηκε στο βρετανικό θησαυροφυλάκιο, το οποίο δέχτηκε, με τον όρο ότι τα 2/3 του ποσού θα δινόταν από την ελληνική κυβέρνηση. Ο Κανελλόπουλος αρνήθηκε και σχηματίστηκε μια Αγγλοελληνική επιτροπή που θα διαχειριζόταν τα χρήματα. Σε αυτή θα μετείχαν ο Κανελλόπουλος, η SOE και ο Υπουργός Μέσης Ανατολής της Μ. Βρετανίας. Η επιτροπή συνεδρίασε στις 20 Ιουλίου 1942 για πρώτη φορά και ως τη διάλυσή της, τον Απρίλιο του 1943 έμεινε σχεδόν στα χαρτιά.

Ιππικό του ΕΛΑΣ

Οι κεντρικοί πληροφοριοδότες της SOE ήταν ο «Οδυσσέας», ένας πρώην λαθρέμπορος ναρκωτικών, που αναλάμβανε τις αποστολές χρημάτων από το SOE Σμύρνης στο ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και ο «Προμηθέας ΙΙ», Αντώνιος Κουτσογιαννόπουλος, απότακτος, φανατικός κομμουνιστής, που είχε στο ενεργητικό του μόνο την ανατίναξη βαρελιών κηροζίνης, στο λιμάνι της Ελιάς, επίνειο των Μολάων, που προορίζονταν για τις ανάγκες του αεροδρομίου της κωμόπολης.

Ο «Οδυσσέας» που με καΐκια του μετέφερε χρυσές λίρες από τη Σμύρνη και το Κάιρο στην Ελλάδα, ήταν πρώην κατάδικος και μετέπειτα τρόφιμος ψυχιατρείων. Στην πρώτη του αποστολή στη Σμύρνη, τον Νοέμβριο του 1941, ο «Οδυσσέας» έλαβε από τον Pawson, επικεφαλής του SOE στη Σμύρνη, περίπου 3.000 χρυσές λίρες που παρέδωσε στο ΕΑΜ. Όπως προκύπτει από μαρτυρίες των κομμουνιστών Θ. Χατζή και Γ. Ιωαννίδη, τον Ιούνιο του 1942, το ΕΑΜ έλαβε άλλες 4.000 χρυσές λίρες.

Γιάννης Ιωαννίδης, ο πρώην κουρέας

Ο Ιωαννίδης αναφέρει ότι ως τότε, το ΕΑΜ είχε λάβει από τη SOE 7.000 χρυσές λίρες και ο Ανδρέας Τζήμας 7.100. Και όλες αυτές μέσω του «Οδυσσέα»! Ως το τέλος του 1942 φαίνεται ότι οι Βρετανοί έδιναν χρυσές λίρες σε ομάδες ανταρτών και σε όσους τους βοηθούσαν, αφειδώς!

Αντάρτισσα του ΕΛΑΣ

Η οργανωμένη χρηματοδότηση των αντάρτικων οργανώσεων

Η συγκροτημένη παροχή χρημάτων στις αντιστασιακές οργανώσεων ξεκίνησε από τη Β(ασιλική) Σ(τρατιωτική) Α(ποστολή) στην Ελλάδα την άνοιξη του 1943. Ο πρώτος αρχηγός της ΒΣΑ Eddie Myers γράφει ότι αποφασίστηκε να δίνεται μια χρυσή λίρα τον μήνα για κάθε αντάρτη. Ο Ζέρβας, γράφει ο Myers, έδινε ένα ποσό κάθε μήνα σε κάθε αντάρτη και συνεχίζει: «Ο ΕΛΑΣ δεν είχε τέτοιο σύστημα. Σε ορισμένες περιοχές μάλιστα, ανακάλυψα (σημ: ο Myers) ότι ο ΕΛΑΣ παραχωρούσε τις χρυσές του λίρες στο ΕΑΜ και στους Έλληνες από τους οποίους αγόραζε γέννημα (κυρ. στον πληθυντικό, γεννήματα = δημητριακά) έδινε πιστωτικά σημειώματα (κν. κουπόνια)…»(Eddie Myers, «Η Ελληνική Περιπλοκή, οι Βρετανοί στην κατεχόμενη Ελλάδα, σελ. 219-220). Ουσιαστική, η SOE έδινε στον ΕΛΑΣ, τον ΕΔΕΣ και την ΕΚΚΑ (για όσο καιρό ήταν εν ενεργεία) χρήματα, με βάση τις αναφορές τους για το πόσους αντάρτες είχαν στο βουνό! Μάλιστα, η SOE κατηγορήθηκε ότι ευνοεί τον ΕΛΑΣ. Για να αντικρούσει τις κατηγορίες, η SOE παρέθεσε τα εξής στοιχεία: ο ΕΛΑΣ είχε (σημ. με βάση όσα δήλωνε) 18.250 αντάρτες στο βουνό και ο ΕΔΕΣ 6.340.

Ο κύριος Ιωάννης Μπουγάς στο βιβλίο του, «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΑΝΔΕΑ», Α’ ΤΟΜΟΣ, θεωρεί υπερβολικό τον αριθμό που παρουσίαζε ο ΕΛΑΣ και μάλιστα τονίζει ότι πιο λίγοι από το 50% όσων αναφέρει ο ΕΛΑΣ, λιγότεροι δηλαδή από 9.000 ήταν στο βουνό. Σε άλλο έγγραφό της, η SOE, τον Αύγουστο του 1943 υποστήριζε ότι έδινε περισσότερα στον ΕΛΑΣ γιατί «τα χρήματα έπιαναν τόπον». Μάλιστα, τόνιζε τα εξής: «Το ειδικό πλεονέκτημα της βοήθειας στον ΕΛΑΣ είναι ότι παρουσιάζουν την καλύτερη αξία των χρημάτων… Το κόστος για να καταταγεί ένας αντάρτης του ΕΛΑΣ είναι 0,16 της στερλίνας, για την ΕΚΚΑ 7,40 στερλίνες και για τον ΕΔΕΣ το ιλιγγιώδες (ποσό) 9,15 στερλίνες».

Eddie Meyers

Πόσες χρυσές λίρες πήρε ο ΕΛΑΣ;

Για τις λίρες που πήρε ο ΕΔΕΣ αναφερθήκαμε εκτενώς. Ο ΕΛΑΣ δεν έδωσε καμία αναφορά. Πόσες λίρες πήρε, πόσες ξόδεψε (αν τις ξόδεψε…) και πού. Αν υπολογίσουμε, με βάση τον αριθμό των ανταρτών που είχαν «δηλωθεί» ότι η αναλογία χρυσών λιρών σε ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ ήταν 3:1 ή 4:1, ο ΕΛΑΣ πήρε 800.000-1.000.000 χρυσές λίρες. Η μόνη αναφορά που υπάρχει από την πλευρά της Αριστεράς είναι αυτή του Ανδρέα Μωραΐτη, της ΕΤΑ (Επιμελητείας του Αντάρτη), σύμφωνα με την οποία ο ΕΛΑΣ έλαβε συνολικά 146.000 χρυσές λίρες, ποσό πολύ μικρό για να είναι αληθινό… Η μόνη περίοδος που η αναλογία 3:1 ή 4:1 δεν τηρήθηκε, ήταν κατά τη διάρκεια του εμφυλίου μεταξύ ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ (Οκτώβριος 1943 – Ιανουάριος 1944).

Σ’ αυτό το διάστημα, ο ΕΔΕΣ έλαβε 14 τόνους τροφίμων και ρουχισμό, 74 τόνους όπλων και πυρομαχικών και 18.000 χρυσές λίρες. Ο ΕΛΑΣ έλαβε 34 τόνους τροφίμων και ρουχισμό, 22 τόνους όπλων και πυρομαχικών και 928 χρυσές λίρες και η ΕΚΚΑ, του Δ. Ψαρρού, 2 τόνους τροφίμων και ρουχισμό, 14 τόνους πυρομαχικά και 3.600 χρυσές λίρες («British policy towards Greece during the Second World War 1941-1944», New York Cambridge University Press, Prokopis Papastratis, 1984, σελ. 155). Στο ποσό των 800.000-1.000.000 λιρών δεν περιλαμβάνονται όσες δόθηκαν αρχικά στον ΕΛΑΣ μέσω του «Οδυσσέα», του «Προμηθέα ΙΙ», τους επικεφαλής της ΒΣΑ μετά τον Γοργοπόταμο κ.ά. Πολλές φορές οι Βρετανοί έδιναν απλόχερα λίρες στους καπετάνιους του ΕΛΑΣ που τους βοηθούσαν. Ο N.G.L. Hammond γράφει χαρακτηριστικά, ότι όταν έπεσε με αλεξίπτωτο στην Όσσα, τον Φεβρουάριο του 1943, μαζί με τρεις Έλληνες βοηθούς, τον υποδέχτηκε για να τον προστατεύσει ο «Κίσσαβος», καπετάνιος του ΕΛΑΣ: «Του έδωσα σόλες και κουβέρτες από τις προμήθειές μας και του πρόσφερα μερικές αγγλικές χρυσές λίρες…τελικά δέχτηκε να πάρει εκατό χρυσές λίρες».

Η… κατά βούληση χρέωση των Ελασιτών και ο «Κώδικας του Καραγεώργη»

Κάποια στιγμή ο Hammond θέλησε να αγοράσει ένα καΐκι για να μεταβαίνει στην Τουρκία. Ρώτησε τον Ελασίτη Σκουφά πόσο κοστίζει η αγορά ενός καϊκιού. Αυτός απάντησε ότι τα διαθέσιμα αξιόπλοα καΐκια στην αγορά ήταν ελάχιστα και η αγορά ενός μικρού καϊκιού κόστιζε 250 χρυσές λίρες. Όταν αργότερα ο Hammond πήγε στη Θεσσαλία και συζήτησε το ίδιο θέμα με το ηγετικό στέλεχος του ΕΑΜ/ΚΚΕ Κώστα Καραγιώργη, αυτός απάντησε, ότι η αγορά ενός καϊκιού κόστιζε 2.000 χρυσές λίρες (οκτώ φορές περισσότερα από τα χρήματα που είπε ο Σκουφάς!). Βέβαια, το τελικό ποσό της αγοράς από στέλεχος του ΕΛΑΣ ενός προϊόντος ήταν γνωστό μόνο σε αυτόν. Και δεν είναι βέβαιο ότι ο πωλητής θα εισέπραττε χρήματα, καθώς μπορεί να πληρωνόταν με πιστωτική απόδειξη του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ! Σύμφωνα με τον κύριο Ι. Μπουγά: «Πολλοί ακόμα ερευνούν για τον «Κώδικα του Καραγιώργη», να βρουν τις κρυμμένες χρυσές λίρες που λέγεται ότι άφησε κάπου στη Θεσσαλία».

Ο ΕΛΑΣ δεν έδινε ποτέ καταστάσεις ανταρτών, όπως ο ΕΔΕΣ, αλλά μόνο αριθμούς ανταρτών! Δεν δεχόταν ότι παίρνει χρήματα από τους Βρετανούς, για να μην ενισχύει τις οικογένειες των ανταρτών και να μην πληρώνει όσους αγόραζε τα προϊόντα τους. Πού κατέληξαν οι χρυσές λίρες των Βρετανών; Στο ΚΚΕ; Στα σακούλια των καπεταναίων του ΕΛΑΣ; Στις τσέπες των ηγετών του ΕΑΜ; Άγνωστο. Ο Βρετανός ιστορικός J. Terraine γράφει ότι η Βρετανία έδωσε 2.000.000 χρυσές λίρες στην Ελληνική Αντίσταση και μάλιστα, όχι μόνο στις μεγάλες οργανώσεις. Η έκθεση δράσεως της οργάνωσης «Υβόννη», που συντάχθηκε από τον Έφεδρο Υπίλαρχο (Υπολοχαγό του Ιππικού – Τεθωρακισμένων) Κων/νο Μπενάκη αναφέρει ότι από τέλη Ιουνίου 1942 ως τις 12/10/1944 η Οργάνωση ξόδεψε (μάλιστα έδωσε χρήματα για μισθούς και συντάξεις!) 5.041 χρυσές λίρες, που κατά πάσα πιθανότητα είχαν δοθεί από τη SOE.

Ο χορός Σιάντου – Ιωαννίδη με τις χρυσές λίρες στους Κορυσχάδες και οι λίρες που δεν έφτασαν ποτέ εκεί που έπρεπε

Το καλοκαίρι του 1944, στους Κορυσχάδες, ο Γιώργης Σιάντος και ο Γιάννης Ιωαννίδης είχαν γεμίσει ένα μπαούλο με χρυσές λίρες. Γράφει ο Γιάννης Πετσόπουλος («Παληός»), στέλεχος του ΕΑΜ/ΚΚΕ, που κάποια στιγμή απομακρύνθηκε: «Αξίζει να επισημανθεί και η γνώμη του Άρη Βελουχιώτη για τον τότε Γ.Γ. του Κ.Κ.Ε. (εννοεί τον Σιάντο), τον άνθρωπο που ήλεγχε τα πάντα, όχι μόνο στο κόμμα αλλά και στο ΕΑΜ/ΕΛΑΣ: Ήταν ένας κατεργάρης, που μαζί με τον Μπάκακα (Γιάννη Ιωαννίδη) είχαν ένα μπαούλο με εγγλέζικες λίρες στους Κορυσχάδες. Το άνοιγαν, τις χόρευαν με τα χέρια τους και παθιάζονταν με το κίτρινο πυρετό τους…» (από το άρθρο του «Παληού», τον Ιούλιο 1947 στην εφημερίδα «Εθνική Φλόγα» με τίτλο: «Ποιοι πήραν τις λίρες, ο Σβώλος ή ο Σιάντος;»).

Ο Γιώργης Σιάντος

Οι Βρετανοί έδιναν επίσης χρήματα για τους κατοίκους των ορεινών χωριών που είχαν πληγεί από τους Ναζί. Οι επιτροπές που διαχειρίζονταν τα χρήματα είτε αποτελούνταν από Εαμίτες είτε από άτομα που εκφοβίζονταν από Εαμίτες. Οι Βρετανοί έδιναν από 1/8 ως 1/4 της χρυσής λίρας ανά άτομο. Αυτό π.χ. έγινε τον χειμώνα του 1943 στα χωριά των Καλαβρύτων που είχαν θύματα και πολλές καταστροφές. Ο Βρετανός σύνδεσμος; Αν/χης R.P. McMullen είχε δώσει 2.000 χρυσές λίρες στον ΕΑΜ/ΕΛΑΣ στην ορεινή Αχαΐα, αλλά απορούσε για την έλλειψη τροφίμων και αναρωτιόταν πώς θα περάσουν τον χειμώνα οι δυστυχισμένοι κάτοικοι.

Σιάντος- Ιωαννίδης

Τον Νοέμβριο του 1943, οι Γερμανοί έκαψαν πολλά χωριά της Ευρυτανίας. Τον Ιούνιο του 1945 (Εφημερίδα «Εμπρός» 12/6/1945), ο τότε Υπουργός Εσωτερικών Κων/νος Τσάτσος ζητούσε να μάθει πού πήγαν οι 8.000 χρυσές λίρες που είχε δώσει στην Π(ανελλήνια) Ε(πιτροπή) Ε(θνικής) Α(πελευθέρωσης) Βρετανός σύνδεσμος. Τελικά βρέθηκε ότι τα χρήματα τα πήραν δύο επώνυμα στελέχη της ΠΕΕΑ. Ο ένας ήταν πατέρας πολιτικού που πέθανε περίπου πριν ένα χρόνο. Μεταξύ 1940-1946 διετέλεσε καθηγητής της ΑΣΟΕΕ. Οι Βρετανοί πρόσφεραν όντως χρηματική βοήθεια στους πληγέντες Έλληνες: 4.000 λίρες σε 250 χωριά της Πίνδου, 4.000 λίρες σε 90 χωριά της Ευρυτανίας (μοιράστηκαν από τον Ταγματάρχη Ponters), 5.000 λίρες δόθηκαν στη Δ. Μακεδονία και άλλες 5.000 στη Θεσσαλία.

Δυστυχώς, οι λίρες χρησιμοποιήθηκαν κάποιες φορές για χαρτοπαιξία ή ως λύτρα για απελευθέρωση αιχμαλώτων από Γερμανούς. Βρετανός αξιωματικός παρατήρησε ότι κάθε φορά που δίνονταν οικονομικές ενισχύσεις στην «Ελεύθερη Ελλάδα», ξοδευόταν στα χωριά πολύ χρήμα στα χαρτιά και τον τζόγο! Το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ εξέδωσε δύο αυστηρές διαταγές (Αύγουστος 1943-Ιανουάριος 1944) για την απαγόρευσή τους. Στη δεύτερη αναφέρονται τα εξής: «… εις πλείστα χωρία, κωμοπόλεις και πόλεις της ελευθέρας Ελλάδος εξακολουθεί το χαρτοπαίγνιον και λαμβάνουσι ενιαχού (κατά τόπους) μέρος εις τούτο και τινες υπεύθυνοι του ΕΑΜ, εφεδρικού ΕΛΑΣ κ.λπ» («Κείμενα της Εθνικής Αντίστασης», 1ος τόμος, σελ. 244).

Ο Άρης Βελουχιώτης στη Λαμία, επιχρωματισμός Χρήστος Καπλάνης

Ο Άρης Βελουχιώτης και οι χρυσές λίρες

Ο Άρης Βελουχιώτης μπορεί να έπνεε μένεα κατά των Βρετανών, ωστόσο είχε άλλη άποψη για τις λίρες τους: «… Οι αλυσίδες των Γερμανών είναι από σίδερο και κάποτε θα σκουριάσουν. Των Εγγλέζων είναι από στερλίνες χρυσές, γι’ αυτό δύσκολα κόβονται» («Ο Άρης Βελουχιώτης και οι Άγγλοι», Κ. Γκριτζώνας, Εκδόσεις Γλάρος, σελ. 132).

Λέων, ο 17χρονος ιπποκόμος του Άρη Βελουχιώτη

Ο Βρετανός σύνδεσμος, Ταγματάρχης Paul Barhgate κατέθεσε για τον Βελουχιώτη και τις λίρες: «Μεσόκοποι άνδρες και γυναίκες εξαναγκάζονται να κουβαλάνε καλαμπόκι πάνω στα βουνά, που είναι σκεπασμένα με χιόνι επί ημέρες για να ταΐσουν τις δυνάμεις του Άρη. Τίποτα δεν πληρώνεται. Όλος ο άμαχος πληθυσμός δουλεύει για να εφοδιάζει αυτούς τους αντάρτες… ο ΕΛΑΣ, από πολιτική σκοπιά, είναι τώρα μια καλοοργανωμένη συμμορία τρομοκρατών. Ο Άρης, ο αρχηγός του, έχει πολλές δολοφονίες στο ενεργητικό του και είναι τελείως άσπλαχνος. Και αυτός μου φαίνεται, πως έχει κρύψει πολλές βρετανικές λίρες για την ημέρα που δεν θα τον χωράει η Ελλάδα.

Ο Άρης και αυτές οι ομάδες τα κατάφεραν να αναπτυχθούν και να ακμάσουν διαμέσου της πολιτικής μας, και εμείς φορτώσαμε την Ελλάδα με αυτά τα βάσανα…» («Εθνική Αντίσταση 1942-1945, ο ΕΔΕΣ και οι αντάρτες», Χαράλαμπος Φλόκας, σελ. 595-596). Σύμφωνα με μαρτυρία του Πατρός «Ανυπόμονου», ο Άρης έπαιρνε μερίδιο από τις λίρες του ΕΛΑΣ. Χαρακτηριστική περίπτωση, αυτή του Δεκεμβρίου 1944, όταν στάλθηκαν λίρες στον Βελουχιώτη στα Γιάννενα, από το Αρχηγείο τον ΕΛΑΣ στα Τρίκαλα. Ο μαυροσκούφης Κ. Τρυφερούλης και ο «Λέων», ο νεαρός για «ειδικές υπηρεσίες» στον Βελουχιώτη ήταν υπεύθυνοι για τη φύλαξη και μεταφορά των χρυσών λιρών του.

Άνδρες του ΕΛΑΣ στο Βέρμιο

Επίλογος

Μέρος των χρυσών λιρών κατέληξαν σε αγορά προϊόντων στη μαύρη αγορά, στον τζόγο και σε λύτρα. Πολλές λίρες κατέληξαν σε χέρια καπεταναίων του ΕΛΑΣ και ανταρτών και δεν παραδόθηκαν. Κάποιοι αντάρτες που υπεξαίρεσαν χρυσές λίρες και εντοπίστηκαν πέρασαν από ανταρτοδικείο και εκτελέστηκαν. Κάποιοι όμως, τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 βρέθηκαν, από το πουθενά, με πολλά χρήματα και οικοδόμησαν μεγάλα κτίρια ή δημιούργησαν επιχειρήσεις, χωρίς ποτέ να εξηγήσουν πώς τα κατάφεραν…

Βασική πηγή του άρθρου ήταν το βιβλίο του Ιωάννη Κ. Μπουγά, «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ‘’ΒΑΝΔΕΑ’’», Α’ ΤΟΜΟΣ, Β’ ΕΚΔΟΣΗ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΕΝΗ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ, 2023.

Μιχάλης Στούκας

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Οι χρυσές λίρες της Κατοχής: Πόσες πήρε ο ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα και πόσες ξόδεψε

Ο πλήρης απολογισμός εσόδων - εξόδων της οργάνωσης του Ναπολέοντα Ζέρβα – Τα χρήματα που έλαβε από τους Βρετανούς - Νέα στοιχεία

Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα θέματα που αφορά την Εθνική Αντίσταση είναι τι έγινε με τα χρήματα που λάμβαναν οι αντιστασιακές οργανώσεις από τους Βρετανούς, τις περίφημες «χρυσές λίρες». Μέχρι σήμερα, κάποιοι πιστεύουν ότι υπάρχουν ακόμα θαμμένες, κρυμμένες, χρυσές λίρες.

Μερικοί μάλιστα, ψάχνουν να βρουν, 80 χρόνια μετά, λίρες της Κατοχής. Είναι εντυπωσιακό, ότι μία από τις κορυφαίες αντιστασιακές οργανώσεις, ο ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα, όχι μόνο κρατούσε πλήρη στοιχεία για το πόσες λίρες έπαιρνε από τους Βρετανούς, πόσες ξόδευε και για ποιες ακριβώς αγορές.

Με εντολή του Ζέρβα είχε συγκροτηθεί επιτροπή που διαχειριζόταν τα οικονομικά της οργάνωσης και μετά το τέλος του πολέμου, ο ΕΔΕΣ ήταν η μόνη οργάνωση που έδωσε στη δημοσιότητα πλήρη απολογισμό των οικονομικών δραστηριοτήτων του. Βέβαια, με το θέμα έχουμε ασχοληθεί και πριν λίγους μήνες, αλλά η ανεύρεση από εμάς και η αποκάλυψη, όπως θα δούμε, νέων στοιχείων, μας οδήγησε στη συγγραφή καινούργιων άρθρων.

Γεώργιος Αγόρος, βασικό στέλεχος του ΕΔΕΣ

Οι πρώτες λίρες των Βρετανών στον ΕΔΕΣΟ αγώνας του ΕΔΕΣ, που ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1941, κατά την Αριστερά, ως «αντίβαρο του ΕΛΑΣ» έγινε κάτω από αντίξοες συνθήκες. Πρωταρχικός στόχος της οργάνωσης ήταν η προστασία των αμάχων κατοίκων της επαρχίας, τόσο από τα αντίποινα των Αρχών Κατοχής όσο και από διάφορους ληστοσυμμορίτες. Σύντομα η Οργάνωση υποχρεώθηκε να αναλάβει δράση και εναντίον καπετάνιων άλλων Οργανώσεων, που είχαν εξελιχθεί σε μάστιγα για αγρότες και κτηνοτρόφους, οι οποίοι έφταναν στο σημείο να ζητούν από απόγνωση τη βοήθεια των Αρχών Κατοχής!

Ο Ζέρβας δεν ήθελε να επιβαρύνει τους χωρικούς για τη συντήρηση των ανδρών του. Έτσι, αξιοποίησε το γεγονός ότι οι Σύμμαχοι θεωρούσαν την Ελλάδα, λόγω της μορφολογίας του εδάφους της, πρόσφορη για αντιστασιακή δράση. Όπως γράφει ο Δρ. Ιωάννης Σ. Παπαφλωράτος: «… ο Ζέρβας ουδέποτε εξήρτησε τη δράση του από τα χρήματα των Βρετανών και διατήρησε την ανεξαρτησία του και την αντενέργειά του. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα συχνά οι Βρετανοί να διακόπτουν τόσο τη χρηματοδότηση, όσο και την τροφοδοσία των ανταρτών του ΕΔΕΣ με όπλα». Βέβαια, η Αριστερά διαφωνεί κάθετα με αυτή την άποψη.

Ο Ζέρβας με συνεργάτες του

Οι πρώτες βρετανικές λίρες που έφτασαν στα χέρια του του Ν. Ζέρβα δόθηκαν σε αξιωματικούς για να συγκροτήσουν αντάρτικες ομάδες σε Θεσσαλία, Φθιώτιδα και Φωκίδα. Αυτό δεν έγινε. Φαίνεται ότι κάποιοι πήραν τα χρήματα, χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτε… Ευτυχώς ο Ζέρβας είχε κρατήσει ένα μικρό ποσό, το οποίο έδωσε στον Δημήτριο Ίσκο, για να αγοράσει τα πρώτα τρόφιμα, που θα κατανάλωναν οι αντάρτες όταν θα έβγαιναν στο βουνό.

Ο Ζέρβας ξεκίνησε για το βουνό, τον Ιούλιο του 1942 με σχεδόν άδειες τσέπες. Ποτέ δεν κατέφυγε σε προαιρετικούς ή υποχρεωτικούς εράνους, επιτάξεις, επιβολή φορολογίας στους αγρότες. Αρχικά, βασίστηκε σε χρήματα συγγενών και φίλων, καθώς και όσα χρήματα έφερναν μαζί τους όσο έρχονταν από την Αθήνα. Ακόμα και εχθροί του Ζέρβα, παραδέχονται ότι εξοφλούσε πάντοτε πλήρως τις αγορές του, σε τιμές του ελεύθερου εμπορίου μην αφήνοντας να δημιουργηθούν χρέη.

Αγόρος, Ζέρβας και ο Βρετανός σύνδεσμος Μπαρνς, με μία νεαρή

Η επιτροπή διαχείρισης των οικονομικών του ΕΔΕΣ - Ο επικεφαλής της, Αντώνιος Πετάσης

Πώς κατάφερε όμως ο Ζέρβας, να διαχειριστεί με διαφανή τρόπο τα ποσά που λάμβανε από τους Βρετανούς, σε καιρό πολέμου μάλιστα και να δώσει στη δημοσιότητα τον πλήρη απολογισμό των οικονομικών του, μετά τον πόλεμο; Αυτό έγινε διότι από τη μέρα εξόδου του στο βουνό, ο Ζέρβας είχε συστήσει μία επιτροπή, που διαχειριζόταν τα οικονομικά του ΕΔΕΣ και απέδιδε, σε τακτά χρονικά διαστήματα, λογαριασμό στον ίδιο. Επικεφαλής αυτής της επιτροπής ήταν ο εμπορικός αντιπρόσωπος Αντώνιος Πετάσης, ο οποίος ήταν και ο συντάκτης της τελευταίας και συγκεντρωτικής αναφοράς προς τον Ζέρβα.

Αναφέρουμε προς το παρόν, ότι σύμφωνα με τον Πετάση, οι οικονομικές υπηρεσίες του ΕΔΕΣ έλαβαν συνολικά 221.760 χρυσές βρετανικές λίρες, 95.825 βρετανικές στρατιωτικές λίρες και 4.441.054 497 δραχμές, από τις αρχές Νοεμβρίου 1942 ως τον Απρίλιο του 1945. Επιπλέον, οι διάφοροι απεσταλμένοι του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής, έδωσαν απευθείας στα τοπικά αρχηγεία του ΕΔΕΣ στο βουνό 38.000-40.000 χρυσές λίρες, από τον Μάιο του 1943 ως τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Το ποσό αυτό δεν συμπεριλήφθηκε στην αναφορά του Πετάση, γιατί οι κατά τόπους επικεφαλής δεν έδωσαν στην οικονομική υπηρεσία αναλυτικό απολογισμό για τα χρήματα αυτά.

Ο Αντώνιος Πετάσης στη μοναδική φωτογραφία του

Αναλυτική κατάσταση με τα χρήματα που εισέπραξε και ξόδεψε ο ΕΔΕΣ

Ο Δρ. Ιωάννης Σ. Παπαφλωράτος στη ΜΟΝΟΓΡΑΦΙΑ του περιοδικού «ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ» (2007) με τίτλο «ΕΔΕΣ- ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ» παρουσιάζει αναλυτικά, ανά μήνα, τα χρήματα που έλαβε ο ΕΔΕΣ. Θα αναφέρουμε ενδεικτικά, ότι τον Νοέμβριο του 1942 έλαβε τα πρώτα χρήματα (1.000 χρυσές λίρες), τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 1943 έλαβε 1.270 χρυσές λίρες και 4.000.000 δραχμές, ενώ από τον Μάρτιο ως τον Ιούνιο του ίδιου έτους έλαβε 13.895 χρυσές λίρες και 217.000.000 δραχμές. Στη συνέχεια για το 1943, η βοήθεια κυμαινόταν από 7.000 χρυσές λίρες (Οκτώβριος 1943), μέχρι 20.570 χρυσές λίρες (Αύγουστος 1943).

Το 1944, η βοήθεια ήταν μεγαλύτερη και ανελλιπής, ως τον Οκτώβριο του 1944 (εξαίρεση αποτελεί ο Φεβρουάριος του 1944, που δεν δόθηκαν χρήματα στον ΕΔΕΣ). Το μεγαλύτερο ποσό, το έλαβε η οργάνωση ήταν τον Αύγουστο του 1944 (30.611 χρυσές λίρες και 1.743.150.000 δραχμές). Ο Ζέρβας έκρινε ότι δεν μπορούσε να αξιοποιηθεί όλο το ποσό των βρετανικών λιρών και ήταν απαραίτητη η μετατροπή του σε δραχμές. Σταδιακά εξαργυρώθηκαν 56.247 χρυσές βρετανικές λίρες (από τις 221.760) και εισπράχθηκαν 1.198.863.346.026 δραχμές.

Ας δούμε όμως τα έξοδα του ΕΔΕΣ. Αυτά αφορούσαν, τροφοδοσία και επιδόματα τμημάτων του Γενικού Αρχηγείου, τροφοδοσία και επιδόματα διαφόρων μονάδων, βοηθήματα και ενισχύσεις, γενικά έξοδα και έξοδα της οργάνωσης της Αθήνας. Αναλυτικά:

α) Γενικό Αρχηγείο: 19.881 χρυσές λίρες, 443.947.980.605 δραχμές. Ο Δρ. Ιωάννης Σ. Παπαφλωράτος παραθέτει αναλυτικά ανά μήνα τα έξοδα αυτά, δεν θεωρούμε ότι έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία η αναφορά τους.

β) Διάφορες μονάδες: 123.401 χρυσές λίρες, 581.605.381.687 δραχμές.

γ) Βοηθήματα και ενισχύσεις: 9.121 χρυσές λίρες, 40.379.464.000 δραχμές

δ) Πολεμικές ζημίες: 6.252 χρυσές λίρες, 935.536.039 δραχμές

ε) Έξοδα Οργάνωσης (ΕΔΕΣ) Αθηνών: 2.803 χρυσές λίρες, 4.013.328.697 δραχμές

στ) Αγορασθέντα κτήνη (παλαιότερα, έτσι ονομάζονταν τα ζώα, ιδίως αυτά που χρησιμοποιούνταν για μεταφορές π.χ. τα μουλάρια, τα άλογα και τα γαϊδούρια, η βοήθεια που πρόσφεραν στον Ελληνικό Στρατό και τις αντιστασιακές οργανώσεις τα ζώα αυτά, ήταν ανεκτίμητη): 681 χρυσές λίρες, 29.350.000 δραχμές. Δυστυχώς, τα περισσότερα από τα ζώα αυτά πέθαναν στη διάρκεια των επιχειρήσεων. Το σύνολο των ποσών που δαπανήθηκαν (α-στ) ήταν 165.474 χρυσές λίρες και 1.190.821.147.178 δραχμές.

Ο Ναπολέων Ζέρβας προσερχόμενος σε παρέλαση

Βοήθεια σε άπορους και πυρόπληκτους

Ένα σημαντικό ποσό επίσης διέθεσε ο ΕΔΕΣ στους άπορους κατοίκους των χωριών των περιοχών δράσης του. Επίσης, όταν τον Ιούλιο του 1943, οι Ιταλοί πυρπόλησαν χωριά, αλλά και απομονωμένες αγροικίες στην περιοχή του Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, το Γενικό Αρχηγείο του ΕΔΕΣ έσπευσε να συνδράμει με 9.121 λίρες και 40.379.464.000 δραχμές. Να σημειώσουμε ότι τα χρήματα αυτά είναι ανεξάρτητα από τη συμμαχική βοήθεια προς τα δεκάδες πυρόπληκτα χωριά εκείνη την εποχή. Οι κάτοικοι των χωριών αυτών βρίσκονταν σε τραγική θέση και σαφώς η βοήθεια των Συμμάχων και του ΕΔΕΣ ήταν σημαντική.

Επίσης δόθηκαν κάποια χρήματα για λειτουργικά και άλλα έξοδα του Γενικού Αρχηγείου, πέρα από αυτά που αναφέραμε παραπάνω. Αναλυτικά:

α) Οδοιπορικά, τροφοδοσία, αποζημίωση: 1.627 λίρες, 8.569.044.000 δραχμές σε συνδέσμους και πληροφοριοδότες.

β) Γραφική ύλη: 146 λίρες, 23.444.844.300 δραχμές

γ) Μεταφορές τροφίμων και όπλων, αποζημιώσεις κτηνών και ημιόνων: 562 λίρες, 87.732.200 δραχμές

δ) Παραστάσεις σε εθνικές εορτές, κηδείες και μικροέξοδα 147 λίρες, 16.588.940.650 δραχμές

ε) Ελλείμματα χρηματαποστολών, κυρίως αυτά αφορούν χρήματα που κατασχέθηκαν σε συνδέσμους κ.ά.: 47 λίρες 6.558.000 δραχμές

στ) Έκτακτες δαπάνες: 240 λίρες, 51.406.187.000 δραχμές

ζ) Αποζημιώσεις: 168 λίρες, 16.800.000 δραχμές και

η) Αγορές και επισκευές εργαλείων και σκευών: 398 λίρες, 20.290.000.000 δραχμές

Το συνολικό ποσό των παραπάνω ανήλθε σε 3.335 λίρες, 120.710.106.150 δραχμές.

Η απροσδόκητη ζημιά του ΕΔΕΣ από τη συμμαχική επιχείρηση στην Ήπειρο που δεν έγινε ποτέ.

Ο Ναπολέων Ζέρβας με άνδρες του ΕΔΕΣ

Τον Ιούνιο του 1943, το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής έδωσε εντολή στον ΕΔΕΣ για αγορά και αποθήκευση τροφίμων εν όψει απόβασης, στις ακτές της Ηπείρου (που δεν έγινε ποτέ). Ο ΕΔΕΣ ξόδεψε 5.194 λίρες και 8.796.714 δραχμές, για την αγορά τροφίμων που μεταφέρθηκαν στις περιοχές Πηγών και Τετράκωμου. Όμως, οι Γερμανοί κατέσχεσαν τα τρόφιμα αυτά, κατά τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του Οκτωβρίου 1943.

Οι Εδεσίτες αναπλήρωσαν, με αργούς ρυθμούς τα τρόφιμα αυτά, όμως και τα νέα τρόφιμα που αγόρασαν κατασχέθηκαν από τους Ναζί κατά τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του Σεπτεμβρίου 1944. Η συνολική ζημιά του ΕΔΕΣ ήταν 6.252 λίρες και 135.536.039 δραχμές.

Κέρκυρα, 26 Δεκεμβρίου 1944, ο Αντισυνταγματάρχης του ΕΔΕΣ Γεώργιος Αγόρος και ο κυβερνήτης του αγγλικού μεταγωγικού κατά την άφιξή τους στο Καφέ Γυαλί

Επίλογος

Μετά την αποχώρηση των Γερμανών, ο ΕΛΑΣ υπό τον Βελουχιώτη επιτέθηκε στον ΕΔΕΣ. Το αποτέλεσμα ήταν 8.000 μαχητές της οργάνωσης και 7.000 άμαχοι να γίνουν «πρόσφυγες» και να μεταβούν στην Κέρκυρα, ως τον Απρίλιο του 1945. Για τη συντήρησή τους δαπανήθηκαν περίπου 24.000 χρυσές βρετανικές λίρες (95.825 βρετανικές στρατιωτικές λίρες). Τέλος, οι Βρετανοί έδωσαν στον ΕΔΕΣ 67.686 χρυσές λίρες για να τις παραδώσει στους κατοίκους των χωριών της Ηπείρου που τα σπίτια τους είχαν πυρποληθεί από τους Γερμανούς και ήταν άστεγοι.

Το Γενικό Αρχηγείο του ΕΔΕΣ απέδωσε ξεχωριστό λογαριασμό για το ποσό αυτό απευθείας στους Βρετανούς. Τα στοιχεία που παραθέτει ο Δρ. Ιωάννης Σ. Παπαφλωράτος δείχνουν ότι τα χρήματα που πήρε από τους Βρετανούς ο ΕΔΕΣ, σχεδόν εξ ολοκλήρου αξιοποιήθηκαν κατά τον καλύτερο τρόπο. Προκαλεί εντύπωση η άψογη διαχείριση των οικονομικών και η λεπτομερής καταγραφή εσόδων-εξόδων μέσα σε αντίξοες συνθήκες.

Ο Ζέρβας τήρησε την υπόσχεση που είχε δώσει βγαίνοντας «στο βουνό»: «… όταν θα καταθέσουμε τα όπλα μας, θα καταθέσουμε και την πολιτεία (τον τρόπο ζωής, τα πεπραγμένα) μας, για να μας κρίνει ο λαός». Φυσικά, μπορεί να γίνει κριτική για τη διαχείριση των χρημάτων που έλαβε ο ΕΔΕΣ. Ο Ηπειρώτης λογοτέχνης Γιώργος Κοτζιούλας, δεν έχει και την καλύτερη άποψη για τον Ζέρβα: "Ο Ζέρβας...έναν ήχο αγαπούσε: της λίρας -κι ένα βρόντο σκιαζόταν: της κουμπούρας. Από διπλωματίες και πρωτόκολλα δεν έπαιρνε χαμπέρι".Τι έκανε όμως ο ΕΛΑΣ; Παρέδωσε ανάλογη κατάσταση με τα χρήματα που έλαβε και έδωσε; Μετά τον θάνατο του Άρη Βελουχιώτη, τι απέγιναν οι λίρες που είχε μαζέψει και κουβαλούσε πάντα μαζί του;Όλα αυτά, θα τα δούμε σε άρθρο μας το επόμενο Σ/Κ.

Πηγή: Δρ. Ιωάννης Σ. Παπαφλωράτος, «ΕΔΕΣ-ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ», Μονογραφία του περιοδικού «ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ», ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ, 2007

Μιχάλης Στούκας

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Συνέχεια...

Γιατί οι δημοσκόποι δε μετράνε κανονικά το κόμμα Καρυστιανού;

Σάκης Μουμτζής

Το κόμμα αυτό στην πράξη υπάρχει μετά τη δήλωση της κυρίας Καρυστιανού ότι θα το ιδρύσει. Από τον χώρο των εικασιών περάσαμε στην πραγματικότητα. Ήδη η κυρία Καρυστιανού προβαίνει σε πολιτικές δηλώσεις για τρέχοντα ζητήματα δηλώνοντας την παρουσία της. Συνεπώς η κοινή λογική επιτάσσει το κόμμα Καρυστιανού να μετριέται στις δημοσκοπήσεις όπως και όλα τα άλλα κόμματα και δίπλα στα άλλα κόμματα, ώστε να έχουμε πλήρη την εικόνα του πολιτικού σκηνικού.

Δηλαδή: πού βρίσκεται το κάθε κόμμα, μετά την εμφάνιση του συγκεκριμένου κόμματος και από πού αντλεί τους ψηφοφόρους του το κόμμα Καρυστιανού. Συγχρόνως θα πληροφορηθούμε και πόσο επηρεάζει τη στήλη των αναποφάσιστων, μια σημαντική παράμετρο των εξελίξεων. 

Οι δημοσκόποι, παρά τη διακηρυγμένη βούληση της κυρίας να ιδρύσει κόμμα, εξακολουθούν και κάνουν τις μετρήσεις τους με έναν εμφανώς αντιδεοντολογικό τρόπο. Καταγράφουν τις ροές προς το κόμμα της και στο τέλος μιλούν για το εύρος μιας πιθανής επιρροής της, δηλαδή «πάρε το αυγό και κούρεφτο». Εικασίες επί εικασιών για να μας πουν οι δημοσκόποι πως η κυρία Καρυστιανού έχει μεγάλη επιρροή. Οι άνθρωποι αυτοί δεν θέλουν να καταγράψουν τις τάσεις, θέλουν να τις διαμορφώσουν. 

«Μα δεν γνωρίζουμε τους συνεργάτες της, δεν γνωρίζουμε το πολιτικό της πρόγραμμα, δεν γνωρίζουμε τίποτα». Μα αυτό που μετρά στο κόμμα Καρυστιανού είναι η ίδια η Μαρία Καρυστιανού, όπως στο κόμμα Κωνσταντοπούλου μετρά η ίδια η Κωνσταντοπούλου. Η αβεβαιότητα που υπήρχε σχετικά με το αν θα ιδρύσει κόμμα, έχει πάψει να υφίσταται μετά τη δική της δήλωση πως το ιδρύει. Πως κατέρχεται στην πολιτική. 

Ήδη αντιμετωπίζεται από όλα τα άλλα κόμματα ως πολιτική αντίπαλος, μόνον οι δημοσκόποι εξακολουθούν να την αντιμετωπίζουν ως μια πιθανή πολιτικό. Σε αυτή την περίπτωση θα ήταν πιο έντιμο να μην την μετρούσαν καθόλου στις δημοσκοπήσεις. Δηλαδή να μην καταφεύγουν στο αμφίβολης επιστημονικότητας τέχνασμα του δυνητικού εύρους επιρροής. 

Να σημειώσω πως ο Α. Τσίπρας μέχρι στιγμής ίδρυσε ένα Ίδρυμα και συνέγραψε ένα βιβλίο. Ποτέ δεν δήλωσε ξεκάθαρα ότι θα ιδρύσει και κόμμα. Οι σχολιαστές ανιχνεύουμε τις προθέσεις του. Δεν συμβαίνει το ίδιο και με την κυρία Καρυστιανού. Μάλιστα, απορώ πώς ο εποπτεύων φορέας επέτρεψε σε όλες τις δημοσκοπικές εταιρείες να προχωρούν σε τέτοιου είδους μετρήσεις. 

Συνεπώς: ή υπάρχει εν τοις πράγμασι το κόμμα Καρυστιανού και το μετράνε οι δημοσκόποι δίπλα σε όλα τα άλλα κόμματα ή δεν υπάρχει και δεν το μετράνε καθόλου. Αυτό που κάνουν μέχρι σήμερα πιο πολύ μοιάζει με χειραγώγηση της κοινής γνώμης παρά με καταγραφή των τάσεων της.

Αυτά, για να μην δουλευόμαστε!

liberal.gr

Συνέχεια...

Αγροτικό θέατρο σκιών με όμηρο την κοινωνία

Γιάννης Σιδέρης

Το συντονιστικό των 57 μπλόκων αποφάσισε να μην πάνε στην προγραμματισμένη σημερινή συνάντηση με τον πρωθυπουργό στην Αθήνα και να προχωρήσουν σε ενίσχυση των κινητοποιήσεων με νέα μπλόκα και περαιτέρω δράσεις.

Και όπως ανέφερε ο αντιπρόεδρος των αγροτικών συλλόγων της Λάρισας Σωκράτης Αλειφτήρας, αυτή τη φορά οι αποκλεισμοί δρόμων θα είναι πολύωροι. «Θα του κλείσουμε τους δρόμους», είπε αναφερόμενος στον πρωθυπουργό.

Παράλληλα ετοιμάζουν πανελλαδική σύσκεψη για να κλιμακώσουν τους αγώνες τους, με τελική κατάληξη ένα συλλαλητήριο στην Αθήνα. Θα είναι προσχηματική επίδειξη δύναμης που ίσως λειτουργήσει και ως βαλβίδα αποσυμπίεσης.

Την ίδια στιγμή οι αγρότες Προμαχώνα αποφάσισαν να κλείσουν το τελωνείο για τα φορτηγά επ’ αόριστον και σποραδικά για τα ΙΧ! Αντιθέτως θα προσέλθουν στη συζήτηση τα «Πράσινα φανάρια» και εκπρόσωποι 18 μπλόκων.

Το Μαξίμου είχε κάνει μια ακόμη υποχώρηση - μέσα στις τόσες που έχει κάνει στο μέτωπο των αγροτών. Ενώ αρχικά επέλεγε να γίνει μία συνάντηση, υπαναχώρησε και δέχτηκε να προσέλθουν δύο διαφορετικές αντιπροσωπείες των 20 ατόμων. Μία με τους αγρότες και μία με εκπροσώπους κτηνοτρόφων, μελισσοπαραγωγών και αλιέων.

Εκφράζει δε την ελπίδα ότι οι αγρότες θα προσέλθουν με ειλικρινή διάθεση για να συμβάλουν στον εθνικό διάλογο που θα ξεκινήσει με πρωτοβουλία της για το μέλλον του πρωτογενούς τομέα. Βέβαια το ανωτέρω θα μπορούσε να λειτουργήσει, ή να χρησιμοποιηθεί, και ως απελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο.

Όταν ακόμη και το ΠΑΣΟΚ, το κατά τεκμήριο σοβαρότερο κόμμα της αντιπολίτευσης, καταψήφισε στο ευρωκοινοβούλιο την συμφωνία ΕΕ με χώρες της Λατινικής Αμερικής (Mercosur), δεν υπάρχει πεδίο διαλόγου για το μέλλον του πρωτογενούς τομέα. Υπάρχει πολεμικό πεδίο αντιπαράθεσης συνθημάτων και πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Ως προ αυτό, δουλειά της κυβέρνησης είναι να αρχίσει να συσκέπτεται… με τον εαυτό της, προκειμένου να σχεδιαστεί το μέλλον της… προνεωτερικών μεθόδων αγροτικής οικονομίας (αφορά τους περισσότερους που βρίσκονται στα μπλόκα) καθώς το μέλλον των επιδοτήσεων δεν είναι σταθερό και δεδομένο.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, διεμήνυσε ότι «ο πρωθυπουργός δεν λειτουργεί με όρους τελεσίγραφων», και επέμενε ότι στον διάλογο δεν προσέρχεται όποιος δεν πιστεύει στη λύση. Όμως η κυβέρνηση θα πρέπει να αναλάβει το πολιτικό κόστος για τη επίλυση της δυσχερούς κατάστασης, με όποιον τρόπο. Δεν έχει άλλο δρόμο.

Φορολογούμενοι πολίτες είναι και όσοι εργάζονται στον τουρισμό, στο εμπόριο, τις συγκοινωνίες. Φορολογούμενοι πολίτες όσοι είδαν να μένουν μισά τα δωμάτια των χειμερινών προορισμών και από πελατεία οι «πάροικες» τοπικές επιχειρήσεις.

Να αυξάνεται το εμπορικό κόστος λόγω των περιφερειακών διαδρομών, να έχουν καθυστερήσεις στις παραλαβές εμπορευμάτων ή πρώτων υλών (βιομηχανίες και βιοτεχνίες), να διακόπτεται η εφοδιαστική αλυσίδα, να κινδυνεύουν εμπορικά συμβόλαια με ρήτρα αθέτησης, να υπάρχουν δυσκολίες στη διανομή φαρμάκων, κ.α.

Σε καμία άλλη χώρα δεν εμφανίζεται ως κανονικότητα η ελληνική ιδιαιτερότητα: Το κλείσιμο των εθνικών οδών, τα μπλόκα από τρακτέρ διάρκειας εβδομάδων, και με διαπραγμάτευση ή ανακοίνωση παροχών, ενώ οι δρόμοι εξακολουθούν να είναι κλειστοί.

Στη Γαλλία μπλοκάρουν υπουργεία και σούπερ μάρκετ ή τα σύνορα για μια ή δύο ημέρες. Στη Γερμανία διαδηλώνουν με τρακτέρ μέσα στις πόλεις και κάνουν συμβολικούς αποκλεισμούς μερικών ωρών ως μίας ημέρας. Υπάρχει μηδενική ανοχή στο κλείσιμο της Autoban. Στην Ισπανία γίνονται προσωρινοί αποκλεισμοί, και στην Ολλανδία όπου οι κινητοποιήσεις ήταν σκληρές (προβλήματα λόγω περιβαλλοντικών λόγων) υπήρξε άμεση επέμβαση και πρόστιμα στο κλείσιμο των δρόμων.

Μόνο στην Ινδία οι αγρότες έκλεισαν δρόμους για μήνες, αλλά αφορούσε μαζικό κοινωνικό κίνημα εκατομμυρίων. Εκεί συνυπήρχαν κοινωνικά και ταξικά προβλήματα στις διαφορές μεταξύ των Καστών, ενώ υπάρχει και ένα διαφορετικό κράτος δικαίου (παρότι η Ινδία είναι δημοκρατία). Το κλείσιμο είχε ως αποτέλεσμα εκατοντάδες νεκρούς.

Οι αγρότες κρατούν όμηρο την ελληνική κοινωνία επί έξι εβδομάδες. Αλλά όχι όλοι οι αγρότες, όπως για δημοσιογραφική ευκολία γράφουμε. Οι αγροτοπατέρες την κρατούν. Μερικοί εντεταλμένοι του ΚΚΕ και κάποιοι νέοι που δεν χρειάζονται γραμμή από κόμμα για να είναι «αγανακτισμένοι» και ανυποχώρητοι, αφού θεωρούν ότι η κοινωνία τους χρωστάει. Και όχι απλώς η κοινωνία αλλά και η ΕΕ, την οποία συνεχώς καταγγέλλουν. Αλλά η ΕΕ είναι που τους δίνει επιδοτήσεις.

Αν οι αγρότες δεν κατανοήσουν ότι το μέλλον θα είναι δύσκολο για όσους επαφίενται στις παραδοσιακές μεθόδους παραγωγής και στις επιδοτήσεις, θα εξαφανιστούν ως επάγγελμα στους καιρούς που έρχονται. Κάποιος πρέπει να τους μιλήσει για τους Λουδίτες.

liberal.gr

Συνέχεια...

📺“Παγιδευμένοι” ανάμεσα στο Ισλάμ και τον Χριστιανισμό στην Τουρκία

Δεν είναι ούτε μύθος ούτε εργαλείο πολιτικής. Είναι πραγματικοί άνθρωποι, με επιλογές, διλήμματα και αγώνες…

«Πολλά χρόνι͜α εμπροστά, τετρακόσ̌ι͜α παραπάν’ έρθ’ ένας τρανόν γατάν και εγέντανε Τουρκάντ’. Ο σουλτάνον έλεγεν «’Δέν ’κι λογαρι͜άζομε! Ή θα ’ίνουστουν Τουρκάντ’, ή εσάς θα σπάζομε!» Την πίστην αν έλλαξαν την γλώσσαν ’κ’ ενέσπαλαν. Συντζ̌αίν’νε ποντιακά, ’ξέρ’νε και τα τουρκικά. Πολλοί πίστην έλλαξαν, ένταν μωαμεθανοί. Έπεϊ απέσ’ σ’ ατείντς είναι κρυφοχριστιανοί. Κάθουν ’λόερα σο στόλ’ την πίταν ατείν’ να τρών’. Πριν να κομματι͜άζ’νε ατο ευτάν’ απάν’ ένα σταυρόν», τραγουδούσε το αηδόνι του Πόντου, ο Χρύσανθος, στο «Κατήρκαγια» στον δίσκο «Χρυσή Παράδοση» του 1991.

«Επήγαμε εμείς σον Πόντον κι είνας χότζας οξωπίσ’. Ντό θέλτς, είπαμε, γερίτσο; Γιατί κλαις κι εμάς τερείς; Πώς εξέρτς την καλατσ̌ή μουν; Πόντιος είσαι -ν- εσύ! Γιατί ψαλαφάς, τουρκίτσο, απ’ εμάς έναν κερίν; Πόντιος είμαι Ρωμαίος, το κερίν θα άφτω εγώ. Τη Σουμελάν Παναΐα κλίσκουμαι και προσ̌κυνώ. Ας σ’χωρά με ο Θεόν, το ρωμαίικον θα κρατώ. Την ημέραν είμαι χότζας, τη βραδήν θα λειτουργώ, τραγουδούσε Χρήστος Παπαδόπουλος στο «Είμαι Πόντιος Ρωμαίος», σε στίχους του αείμνηστου Βασίλη Μωυσιάδη, στον δίσκο «Πατρίδα μ’πονεμένον», που κυκλοφόρησε έναν χρόνο αργότερα.

Και τα δύο τραγούδια έχουν ένα κοινό θέμα, το οποίο αποτελεί ένα από τα πιο δύσκολα και ίσως όχι τόσο προβεβλημένα κεφάλαια της ιστορίας του Πόντου: Οι κρυπτοχριστιανοί. Στην ποντιακή διάλεκτο ήταν γνωστοί ως «κλωστοί». Ήταν πληθυσμοί που ασπάστηκαν το Ισλάμ, διατήρησαν την ελληνοφωνία τους, αλλά μυστικά κρατούσαν τη χριστιανική πίστη τους άσβεστη. Το φαινόμενο συναντάται τον 19ο και έως τις αρχές του 20ού αιώνα. Αυτοί αποκαλύφθηκαν για πρώτη φορά επίσημα το 1856 εκμεταλλευόμενοι την έκδοση του σουλτανικού διατάγματος «Χαττί Χουμαγιούν», που υποσχόταν θρησκευτική και πολιτική ελευθερία σε όλους τους υπηκόους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο Hasluck και η ιδιαιτερότητα της Τραπεζούντας

Ο Άγγλος ιστορικός και αρχαιολόγος Frederick William Hasluck (1878-1920) περιγράφει με ψυχραιμία αλλά σαφήνεια το φαινόμενο των Κρυπτοχριστιανών της Τραπεζούντας, βασιζόμενος σε ιστορικές πηγές και επιτόπια γνώση της Μικράς Ασίας. Σύμφωνα με τον Hasluck, αν και ο αριθμός των Κρυπτοχριστιανών στη Μικρά Ασία είχε κατά καιρούς υπερβολικά διογκωθεί, δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ότι υπήρξαν πραγματικές περιπτώσεις πληθυσμών που εξαναγκάστηκαν σε εξωτερικό εξισλαμισμό. Τονίζει, ωστόσο, ότι επί Οθωμανών δεν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις μαζικών μεταστροφών σε όλη τη Μικρά Ασία — με μία καθοριστική εξαίρεση: την περιοχή της Τραπεζούντας.

Η ιδιαιτερότητα της Τραπεζούντας; Ο Hasluck σημειώνει ότι στην περιφέρεια της Τραπεζούντας συναντάται τόσο ιστορική παράδοση εξαναγκασμών όσο και υπαρκτός πληθυσμός που ήταν εξωτερικά μουσουλμανικός αλλά διατηρούσε χριστιανικά στοιχεία, άλλοτε ανοιχτά και άλλοτε μυστικά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ PONTOS VOICE

Συνέχεια...

Παπαπαναγιώτου: Το σύνδρομο Φαραντούρη θερίζει

Δεν είναι ο πρώτος, ούτε θα είναι ο τελευταίος. Είναι όμως από τα πρόσωπα της επικαιρότητας που εμφανίζουν το «σύνδρομο του μεγαλείου», θεωρώντας εαυτόν κάτι πάνω και πέρα από τους κοινούς θνητούς, οι οποίοι όμως είναι αυτοί που με την ψήφο τους τους έδωσαν το δικαίωμα να εκδηλώσουν το σύνδρομό τους. Ενα σύνδρομο που έχει έντονα στοιχεία φιλαυτίας και πολιτικού τυχοδιωκτισμού.

Ο Ν. Φαραντούρης σαν άλλο «πολιτικό ποντίκι» πήδηξε από το βυθιζόμενο σκάφος του ΣΥΡΙΖΑ και πιάστηκε με τα ακροδάκτυλά του από την αγνώστου μεγέθους βάρκα της Μ. Καρυστιανού, που έχει βγει για ψάρεμα με πολλά μποφόρ. Ο ευρωβουλευτής που εξελέγη με τον ΣΥΡΙΖΑ αρνείται να παραδώσει -κι αυτός- την έδρα του στην Ευρωβουλή, επικαλούμενος τους «χιλιάδες συμπολίτες μας που με τίμησαν με την ψήφο τους και με έστειλαν να υπηρετήσω τα συμφέροντα της πατρίδας και του λαού»! Κάπου εδώ ξεφεύγει το «ώπα, ρε μεγάλε». Δηλαδή, λέει ο κ. Φαραντούρης ότι αν αποφάσιζε σε κάποιες ευρωεκλογές ή εθνικές εκλογές να κατέβει μόνος του, θα «σάρωνε» ούτως ή άλλως…

Ποιος είναι ο Ν. Φαραντούρης; Ενας υπέρμετρα φιλόδοξος και πολιτικός ναρκισσιστής, ο οποίος μέσα σε ελάχιστα χρόνια ακολούθησε την εξής διαδρομή: Ξεκίνησε σαν μετακλητός υπουργών της Ν.Δ. Μετά πήγε με άνεση στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Α. Τσίπρας το 2023 τον έχρισε υποψήφιο βουλευτή στη μονοεδρική της Κεφαλλονιάς, αλλά -ω του θαύματος!- δεν εξελέγη. Το 2024 ήταν υποψήφιος για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά πάλι -ω του θαύματος- πήρε ένα μικρό ποσοστό. Αργότερα όμως εξελέγη ευρωβουλευτής, με χρίσμα από τον Στ. Κασσελάκη. Προηγουμένως κι αφού ηττήθηκε, είχε στηρίξει με θέρμη την εκλογή του Στ. Κασσελάκη στην ηγεσία του μετα-Τσίπρα ΣΥΡΙΖΑ. Με την ίδια άνεση και ευκολία, όμως, λίγο αργότερα στήριξε την αποπομπή του Στ. Κασσελάκη. Κι όταν απέμεινε ο μικρός ΣΥΡΙΖΑ του Σ. Φάμελλου, ο καθηγητής-«πολύφερνη πολιτική νύφη» άρχισε να ψάχνεται, μέχρι που μια άγνωστη γιατρός που έγινε διάσημη, τρία χρόνια μετά την τραγωδία των Τεμπών, αποφάσισε να γίνει αρχηγός κόμματος. Είχε έρθει ή ώρα για την επόμενη πολιτική ζαριά του Κεφαλλονίτη. Και την έριξε.

Σε ένα κόμμα, με μια αρχηγό που δεν γνωρίζει τα στοιχειώδη ακόμα κι όταν τα διαβάζει από το χαρτί, χωρίς πολιτική, χωρίς γνώσεις βασικών πολιτικών θεμάτων, χωρίς στελέχη -μόνο κάτι ξεχασμένοι και παροπλισμένοι «καραμανλικοί» ή κάτι αντιεμβολιαστές και κάτι θρησκόληπτοι παραεκκλησιαστικών κύκλων-, ο καθηγητής ήταν «λίρα 100» για την αρχηγό. Η αρχηγός διαθέτει γερόντισσες, αστρολόγους και απόστρατους «υπερδεξιούς», ψάχνει όμως για «σοφούς» και στελέχη.

Σαν τον Ν. Φαραντούρη υπάρχουν πολλοί πολιτικοί τυχοδιώκτες. Και θα υπάρξουν κι άλλοι, όσο η πολιτική είναι ένας χυλός που χρησιμοποιεί σαν υλικό φιλόδοξους χωρίς αρχές και σαν ζωμό τα εκκρίματα εφήμερων σχέσεων. Η χύτρα του αντισυστημισμού όλα τα βράζει. Μόνο που το παρασκεύασμα που βγάζει δεν «τρώγεται».

Οσο ταραγμένοι και θολοί κι αν είναι οι καιροί που ζούμε, η πλειοψηφία της κοινωνίας δεν είναι διατεθειμένη να τη βγάλει με «Φαραντούρηδες» και «μέλανα ζωμό» χωρίς θρεπτική αξία.

Μπάμπης Παπαπαναγιώτου

https://www.eleftherostypos.gr/apopseis/to-syndromo-farantouri-therizei

Συνέχεια...

Από τους Αψβούργους στον Αχμέτ, μια αιμομιξία δρόμος

Ο τελευταίος Αψβούργος της Ισπανίας, ο Κάρολος ο Β,΄ ήταν ένα λάθος της φύσης. Τόσο λάθος, που οι σύγχρονοί του του έδωσαν το προσωνύμιο «ο Μαγεμένος». Με την κακή έννοια. Στα 3 του χρόνια δεν είχαν ακόμα κλείσει οι ραφές του κρανίου, είχε ραχίτιδα και δεν μπορούσε να σταθεί όρθιος.

Περπάτησε 6 ετών με νάρθηκες στα πόδια. Στα 9 δεν μπορούσε να διαβάσει ούτε να γράψει. Ήταν κοντός και δύσμορφος, με έντονο προγναθισμό, γλώσσα αφύσικα μεγάλη, τόσο που δεν καταλάβαινες τι έλεγε, του έτρεχαν συνέχεια τα σάλια και μασούσε με δυσκολία. Υπέφερε από παρατεταμένες περιόδους πυρετού, επιληπτικές κρίσεις, αιματουρία και χρόνια διάρροια. 36 ετών, ήθελε βοήθεια ακόμη και για απλές κινήσεις και είχε οιδήματα σε όλο το σώμα και στο πρόσωπο, λόγω καρδιακής και νεφρικής ανεπάρκειας.

Πέθανε, το 1700 μ.Χ., πριν κλείσει τα 39, χωρίς απόγονο, μετά από μια οδυνηρή, δυστυχισμένη ζωή. Οι γιατροί των ανακτόρων τού έκαναν νεκροψία, απόφαση εξαιρετικά ασυνήθιστη για βασιλιά, αλλά ήταν περίεργοι να δουν το εσωτερικό του «λάθους». Τα ευρήματα ήταν σοκαριστικά: μικροσκοπική σε μέγεθος καρδιά (σαν κόκκο πιπεριού την περιέγραψε ο ανατόμος), διαβρωμένοι πνεύμονες, έντερα με εκτεταμένη γάγγραινα, τρεις μεγάλες πέτρες στο νεφρό, ένας μόνο όρχις, κι αυτός μαύρος σαν κάρβουνο και, επιπλέον, υδροκεφαλία. Πού οφείλονταν όλα αυτά; Στη συνήθεια των Αψβούργων να παντρεύονται εξαδέλφες και ανιψιές για να μείνει «καθαρό» το βασιλικό αίμα.

Ο πατέρας του, Φίλιππος Δ’, ήταν θείος της μητέρας του (ήταν κόρη της αδελφής του) και οι γάμοι των προγόνων του ήταν επίσης ανάμεσα σε στενούς συγγενείς. Ο συντελεστής αιμομιξίας του Καρόλου Β΄ ήταν 0,254, αντίστοιχος με παιδί αδελφών. Και να σκεφθείτε ότι ήταν ο μόνος που επέζησε από τα 10 περίπου αδέλφια του, τα περισσότερα εκ των οποίων πέθαναν σε βρεφική ηλικία. Τότε δεν ήξεραν, αλλά τώρα ξέρουμε ότι η αιμομιξία (γάμος μεταξύ συγγενών 1ου & 2ου βαθμού) και η ενδογαμία (γάμος μεταξύ συγγενών 3ου βαθμού και άνω) εκφυλίζει το DNA, προκαλώντας σοβαρές σωματικές και ψυχικές παθήσεις.

Αν κάποιος αποκαλέσει τον Κάρολο Β’ γενετικά υποβαθμισμένο, είναι ρατσιστής; Μήπως είναι… αψβουργοφοβικός; Θα τον καλέσει κάποιος εισαγγελέας «αντιβασιλικής βίας» για απολογία; Υποθέτω πως όχι. Με την άδεια, λοιπόν, της βιολογίας, ελπίζω και της αστυνομίας, μεταφέρω εδώ αυτολεξεί το πόρισμα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας: «Η συγγένεια εξ αίματος των γονέων αυξάνει επίσης την εμφάνιση σπάνιων γενετικών συγγενών διαταραχών και σχεδόν διπλασιάζει τον κίνδυνο νεογνικού και παιδικού θανάτου, νοητικής αναπηρίας και άλλων ανωμαλιών.»

Στην Ευρώπη του 17ου αιώνα, γονείς με συγγένεια εξ αίματος υπήρχαν σε 3-4 βασιλικές οικογένειες. Στον κόσμο του 21ου αιώνα υπάρχουν σε εκατομμύρια οικογένειες, στο 10% περίπου του παγκόσμιου πληθυσμού. Με πρώτο το Πακιστάν, πολλές χώρες (Σαουδική Αραβία, Κουβέιτ, Ιράν, Αίγυπτος, Λιβύη, Μαυριτανία, Συρία, Ιορδανία, Ιράκ, Υεμένη, Σουδάν, Τσαντ, Μπανγκλαντές, Αλγερία, Μαρόκο, Τουρκία, Τυνησία, Μπαχρέιν, Αραβικά Εμιράτα) εμφανίζουν ποσοστά γάμου μεταξύ συγγενών, συνήθως πρώτων εξαδέλφων, από 30% έως 70% του συνόλου των γάμων! «Κατά σύμπτωση» όλες αυτές οι χώρες είναι ισλαμικές. Γιατί; Για δύο λόγους.

Ο ένας είναι κοινωνικός. Οι ισλαμικές κοινωνίες είναι οργανωμένες με βάση την πατριαρχική φυλή. Ο γάμος εντός της ευρύτερης οικογένειας θεωρείται πιο ασφαλής για τη διατήρηση της τιμής και την αποφυγή των ξένων, καθώς κρατά τη γυναίκα μέσα στον οικογενειακό κύκλο, ώστε ο έλεγχός της να είναι μεγαλύτερος. Επιπλέον, διατηρεί την περιουσία στην οικογένεια, απλοποιεί τις οικονομικές προγαμιαίες διαπραγματεύσεις, συσφίγγει τους δεσμούς αλληλοϋποστήριξης της φυλής και αυξάνει τις πιθανότητες νομής της εξουσίας.

Ο άλλος είναι θρησκευτικός. Το Κοράνι, στη Σούρα αν-Νισά 4:22-24 απαγορεύει γάμους 1ου και 2ου βαθμού συγγένειας (γονείς-παιδιά, αδέλφια, θεία-ανιψιός, θείος-ανιψιά). Δεν αναφέρει όμως τα ξαδέρφια. Αφού λοιπόν δεν βρίσκονται στη λίστα των απαγορευμένων, λογίζονται ως επιτρεπτοί γάμοι.

Επιπλέον, ο ίδιος ο Μωάμεθ παντρεύτηκε την πρώτη του εξαδέλφη και η κόρη του παντρεύτηκε τον θείο της, πρώτο εξάδελφο του πατέρα της. Υπάρχουν επίσης πολλές περιπτώσεις γάμων μεταξύ στενών συγγενών μέσα στον κύκλο των σαχάμπα (συντρόφων του).

Στο Ισλάμ, επειδή οι πράξεις του Μωάμεθ θεωρούνται «σούνα» (παράδοση, παράδειγμα προς μίμηση για όλες τις πτυχές του βίου του μουσουλμάνου πιστού, εξ ου και οι σουνίτες), οι γάμοι πρώτων εξαδέλφων θεωρούνται καθαγιασμένοι και mustahabb, δηλαδή συνιστώμενοι, ευνοημένοι, ενάρετοι, πράξεις που ο Προφήτης ενθαρρύνει. Μπορείς να πας κόντρα στο παράδειγμα του Προφήτη; Κι αν κάποιες μουσουλμάνες γυναίκες αντιδράσουν;

Οι γυναίκες στις πατριαρχικές κοινωνίες δεν έχουν μεγάλα περιθώρια επιλογών. Συχνά εξαναγκάζονται διά της βίας, ψυχολογικής και σωματικής, να παντρευτούν τον εξάδελφο. Αν αρνηθούν, εισπράττουν την περιφρόνηση της κοινότητας, εκδιώκονται από αυτή και κάποιες φορές δολοφονούνται από την ίδια την οικογένειά τους. Οι περιπτώσεις που συνέβη αυτό είναι τρομακτικά πολλές.

Αξίζει, για να δείτε πόσο εφιαλτική μπορεί να γίνει η ζωή για ένα κορίτσι μουσουλμανικής οικογένειας που θέλει να ζήσει όπως όλα τα κορίτσια της ηλικίας του, να αφιερώσετε χρόνο στις ιστορίες της Samia Sarwar που δολοφονήθηκε στη Λαχόρη με εντολή των γονιών της (πατέρας βιομήχανος, μητέρα γιατρός) επειδή ήθελε να χωρίσει τον ξάδερφό της που την κακοποιούσε και να ξαναπαντρευτεί, της Hatun Sürücü, που πυροβολήθηκε στη Γερμανία στο κεφάλι από τον αδελφό της, της Shafilea Ahmed της Banaz_Mahmod, της Rukhsana Naz, και της Samaira Nazir στην Αγγλία, της Saman Abbas στην Ιταλία, και της Fadime Şahindal στη Σουηδία που, όλες, τις σκότωσαν οι ίδιοι οι γονείς τους!

Δολοφόνος μπορεί να είναι και ο απορριφθείς γαμπρός-εξάδελφος, όπως σ’ αυτή την περίπτωση της 21χρονης Τουρκάλας, στη Γερμανία. Αν έχετε γερό στομάχι μπορείτε να διαβάσετε εδώ την έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για τα εγκλήματα τιμής στο Πακιστάν, που πλέον μεταφέρονται και επί ευρωπαϊκού εδάφους.

Τουλάχιστον 3.500 γυναίκες από οικογένειες μεταναστών αναζητούν υπηρεσίες συμβουλευτικής και υποστήριξης κάθε χρόνο στη Γερμανία, επειδή πιέζονται και απειλούνται για να συνάψουν γάμο με κάποιον, συγγενή συνήθως, που διάλεξε η οικογένεια για εκείνες.

Γι’ αυτά τα εγκλήματα, η αριστερά που είναι «με τον άνθρωπο» και ο αριστεροκρατούμενος φεμινισμός δεν βγάζουν άχνα. Αλλά και το επίσημο κράτος, που υποτίθεται ότι ενδιαφέρεται για την ενσωμάτωση των μουσουλμάνων, δεν βλέπει ότι όσες γυναίκες έχουν όντως ενσωματωθεί, ζουν δηλαδή ως δυτικές, κινδυνεύουν να βρεθούν μαχαιρωμένες ή στραγγαλισμένες από την οικογένειά τους, που θεωρεί την ενσωμάτωση αμαρτία, έγκλημα κατά της μόνης αληθινής θρησκείας, και το τιμωρεί με θάνατο! Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, απλώς χρηματοδοτούν μελέτες και βγάζουν, χαλαροί και αδιάφοροι, στατιστικά συμπεράσματα, σαν να πρόκειται για την επικονίαση των μονοκοτυλήδονων.

Όταν μετά από κάποια τυφλή επίθεση, με τη γνωστή θρησκευτική ιαχή, η αστυνομία ανακοινώνει πως ο δράστης είχε ψυχολογικά προβλήματα, δεν λέει ψέματα. Η διάγνωση είναι αυταπόδεικτη: μόνο κάποιος ψυχικά διαταραγμένος θα άρχιζε να μαχαιρώνει αγνώστους στον δρόμο.

(Αυτό, φυσικά, ισχύει και για τους μη μουσουλμάνους μαζικούς δολοφόνους.) Το ερώτημα είναι πόσο εκτεταμένες είναι οι διαταραχές αυτού του είδους ανάμεσα στους πληθυσμούς που εισέβαλαν στην Ευρώπη και προέρχονται από κοινωνίες με μεγάλο ποσοστό ενδογαμίας. Δυστυχώς, όλες οι σχετικές έρευνες απαντούν: πολύ. Υπογραμμίζω ότι πρόκειται για έρευνες καθαρά ιατρικού χαρακτήρα που ακολουθούν τη μεθοδολογική αυστηρότητα του ερευνητικού πρωτοκόλλου, και κανένας δεν μπορεί να τις κατηγορήσει για μεροληψία ή προκατάληψη, όπως συμβαίνει με πολλές κοινωνιολογικές έρευνες. Φυσικά, δεν έχουν γίνει έρευνες στο σύνολο των ενδογαμικών πληθυσμών.

Έχουν γίνει σε ομάδες. Όλες διαπιστώνουν αιτιώδη σχέση ανάμεσα στην ενδογαμία και στη γνωστική ικανότητα/ευφυΐα. Μπορείτε να δείτε μερικές, εδώ , εδώ, εδώ και εδώ.

Κοινό συμπέρασμα είναι πως παιδιά που γεννήθηκαν από γονείς συγγενείς εξ αίματος έχουν χαμηλότερη ευφυΐα και μειωμένες ικανότητες σε επί μέρους κατηγορίες (γλώσσα, αντίληψη, μαθηματικά) φαινόμενο το οποίο είναι ανάλογο με τον συντελεστή αιμομιξίας. Μεγαλύτερος συντελεστής;

Μεγαλύτερη μείωση των διανοητικών ικανοτήτων. Περίπου το 60% των γάμων των Πακιστανών που ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι μεταξύ συγγενών, και το μεγαλύτερο ποσοστό τους, μεταξύ πρώτων εξαδέλφων. Εκτεταμένη έρευνα στο Bradford (2007-2011) σε 13.500 οικογένειες διαπίστωσε ότι το 60% των ζευγαριών πακιστανικής καταγωγής είχαν συγγένεια εξ αίματος και το 37% ήταν πρώτα ξαδέρφια.

Μολονότι το ποσοστό μειώνεται στις γενιές που έχουν γεννηθεί στο Η.Β., εξακολουθεί να είναι υψηλό (40–45%), δείχνοντας πόσο δύσκολο είναι, γι’ αυτούς τους πληθυσμούς, να αποκτήσουν ευρωπαϊκή κουλτούρα, ακόμα και σε τομείς που οι θρησκευτικοκοινωνικές τους παραδόσεις είναι εμφανώς απειλητικές για την υγεία και τη ζωή των παιδιών τους. Οι πακιστανικές οικογένειες έχουν 13 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να αποκτήσουν παιδιά με γενετικές ανωμαλίες απ’ ό,τι ο γενικός πληθυσμός. Μια άλλη μελέτη αναφέρει επί λέξει: «Η ανάλυση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μεγάλο μέρος της αυξημένης θνησιμότητας και νοσηρότητας στα παιδιά πακιστανικής καταγωγής στο Ηνωμένο Βασίλειο οφείλεται σε αυτοσωμικές υπολειπόμενες παθήσεις.

Τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι αυτό το εύρημα σχετίζεται με το έθιμο του γάμου συγγενών εξ αίματος.» Ο κίνδυνος θνησιγένειας διπλασιάζεται όταν οι γονείς είναι πρώτα ξαδέρφια.

Έρευνα σε παιδιά κάτω των 2 ετών στη Νορβηγία διαπίστωσε ότι σε σύγκριση με τα παιδιά των Νορβηγών, τα παιδιά οικογενειών από το Πακιστάν είχαν 18 φορές υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από αυτοσωμικές υπολειπόμενες διαταραχές και 10 φορές από δυσπλασίες του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Άλλη έρευνα συμπεραίνει ότι ο κίνδυνος εμφάνισης προεκλαμψίας (ασθένειας της εγκύου που περιορίζει τη ροή αίµατος προς το έµβρυο και μπορεί να προκαλέσει υπανάπτυξή του) σε ζευγάρια με συγγένεια εξ αίματος από το Πακιστάν ήταν 11 φορές υψηλότερη. Ένα στα δέκα παιδιά που προέρχεται από γάμο πρώτων εξαδέλφων στη μουσουλμανική κοινότητα στο Birmingham είτε πεθαίνει στην παιδική ηλικία ή αναπτύσσει μια σοβαρή αναπηρία.

Υπάρχουν δεκάδες μελέτες (κάποιες μπορείτε να βρείτε εδώ , εδώ , εδώ και εδώ , που δείχνουν ότι τα παιδιά της ενδογαμίας έχουν, ανάλογα με το αιμομικτικό παρελθόν των προηγούμενων γενεών, πολλές πιθανότητες να εμφανίσουν, εκτός από σωματικές, και ψυχικές παθήσεις (σχιζοφρένεια, ψύχωση, κατάθλιψη, διπολική διαταραχή), νευροαναπτυξιακές διαταραχές και ήπια έως σοβαρή διανοητική αναπηρία, με σημαντικές επιπτώσεις στην εξέλιξη της ζωής τους.

Η γνώση αυτών των στοιχείων μπορεί να φωτίσει μία πλευρά της ισλαμικής τρομοκρατίας: τους βομβιστές αυτοκτονίας. Τι είναι εκείνο που κάνει κάποιον, συνήθως νέο σε ηλικία, να θέλει να σκοτωθεί διαμελιζόμενος, με μοναδικό κέρδος ότι θα σκοτώσει «απίστους»; Είναι το δέλεαρ των 72 παρθένων και της ευωχίας στον ισλαμικό παράδεισο;

Πόσοι και γιατί το πιστεύουν αυτό τόσο έντονα, που αποφασίζουν να εγκαταλείψουν με τέτοιον τρόπο τα εγκόσμια; Μήπως ως βομβιστές αυτοκτονίας επιλέγονται ή εξωθούνται να γίνουν άτομα με ψυχικές παθήσεις; Αυτές τις υπόνοιες είχε ο καθηγητής ιατρικής στο πανεπιστήμιο της Καμπούλ Dr. Yusuf Yadgari και αποφάσισε να εξετάσει, το 2007, τα λείψανα βομβιστών αυτοκτονίας που μπόρεσαν να ταυτοποιηθούν.

(Το 2007 έγιναν 140 επιθέσεις αυτοκτονίας στο Αφγανιστάν.) Ανακάλυψε ένα μεγάλο φάσμα ασθενειών και αναπηριών. Σε μερικούς έλειπαν άκρα, πριν από τις εκρήξεις. Άλλοι ήταν καρκινοπαθείς. Ένας είχε λέπρα. Ο Dr. Yadgari εκτιμά ότι τουλάχιστον τρεις στους πέντε βομβιστές έπασχαν από κάποια σοβαρή σωματική πάθηση, χωρίς να προσμετρηθούν οι ψυχικά ασθενείς. Οι ισλαμικές κοινωνίες περιθωριοποιούν και οδηγούν σε αποκλεισμό ανθρώπους με σωματικά μειονεκτήματα και ψυχικές παθήσεις. Οι πάσχοντες αισθάνονται απόκληροι.

Το να γίνουν «μάρτυρες» είναι η μόνη ευκαιρία κοινωνικής αναγνώρισης. Μπορούν έτσι να βοηθήσουν οικονομικά και τις οικογένειές τους. Οι Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν ενισχύουν με χρήματα, γη και υλικές παροχές τις οικογένειες των βομβιστών αυτοκτονίας πέραν της κοινωνικής τιμής και του σεβασμού εντός της κοινότητας για την οικογένεια του «μάρτυρα». Πριν κατακτήσουν την εξουσία, έστελναν στον θάνατο ακόμα και 7χρονα παιδιά , δίνοντάς τους φυλαχτά με στίχους από το Κοράνι και λέγοντάς τους ότι όλοι γύρω τους θα ανατιναχθούν αλλά αυτά δεν θα πάθουν τίποτε.

Κάποιοι γονείς συναινούσαν, μολονότι οι περισσότεροι δεν ήξεραν. Την μετατροπή των παιδιών τους σε βόμβες την είχαν αναλάβει οι ιεροδιδάσκαλοι στα ισλαμικά σχολεία.

Πρόκειται για μια αποτρόπαια βιομηχανία θανάτου, αδιανόητη για τον δυτικό άνθρωπο, για την οποία όμως τα περισσότερα ΜΜΕ, και ειδικά τα ελληνικά, δεν λένε κουβέντα. Την ίδια τακτική ακολουθεί και η Χαμάς. (48 βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας εναντίον Ισραηλινών πολιτών πραγματοποιήθηκαν από Παλαιστίνιους, μόνο από την 1η Ιανουαρίου 2001 μέχρι την 31η Αυγούστου 2002!) Οι οικογένειες μαρτύρων (shuhada) παίρνουν «επίδομα μάρτυρα», μαζί με άλλες υλικές παροχές. Βοηθούν και οι διεθνείς «χορηγοί».

Υπάρχει ντοκουμέντο με επιταγή του Σαντάμ Χουσεΐν, στις 23 Ιουνίου 2002 για τη Χαλντίγια Ισμαήλ Αμπντ Αλ-Αζίζ Αλ-Χουράνι, μητέρα του τρομοκράτη της Χαμάς, Φουάντ Ισμαήλ Αχμάντ Αλ-Χουράνι, που ανατινάχθηκε στις 9 Μαρτίου 2002 στο Moment Cafe στην Ιερουσαλήμ, σκοτώνοντας 11 πολίτες και τραυματίζοντας 16. Αυτή η φρικιαστική κουλτούρα βρίσκει εύφορο έδαφος σε κοινωνίες με ενδογαμική παράδοση αιώνων.

Υπάρχει αιτιώδης συνάφεια; Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του. Υπογραμμίζω το «αιώνων» διότι τα ποσοστά ενδογαμίας των ερευνών αναφέρονται στους τρέχοντες γάμους. Δεν αποτυπώνουν το «ιστορικό φορτίο» των προηγούμενων γενεών. Όμως η βλάβη από την ενδογαμία είναι αθροιστική. Αν σε μια οικογένεια ή σε μια φυλή παντρεύονται ξαδέρφια επί πολλές γενιές, αυξάνεται σημαντικά η πιθανότητα να συσσωρευτούν υπολειπόμενες μεταλλάξεις και γενετικά σύνδρομα, ακριβώς όπως στον δυστυχή Κάρολο Β’.

Δύο σύζυγοι, ακόμα και από μη συγγενικές οικογένειες, εάν έχουν στα γενεαλογικά τους δέντρα συνεχείς ενδογαμίες, είναι πολύ πιθανόν να φέρουν ελαττωματικά γονίδια και να τα μεταβιβάσουν στους απογόνους. Για παράδειγμα, στην Ισλανδία, όπου, λόγω απομόνωσης, υπήρχε μικρή δεξαμενή γονιδίων, έχουν εντοπιστεί συσσωρευμένες γενετικές παθήσεις, παρότι η ενδογαμία έχει εκλείψει εντελώς.

Οι Ισλανδοί (απόγονοι Νορβηγών και Κελτών) έμειναν σχετικά απομονωμένοι για περισσότερα από 1.000 χρόνια. Ο μικρός αρχικός πληθυσμός (20–30 χιλιάδες άτομα στον Μεσαίωνα) διέθετε περιορισμένο γονιδιακό υλικό. Όμως, σήμερα, επιστράτευσαν την πληροφορική για να αποτρέψουν τις δυσμενείς επιπτώσεις.

Δημιούργησαν τη βάση δεδομένων Íslendingabók που καταγράφει τα οικογενειακά δέντρα όλων των Ισλανδών για να αποφεύγονται γάμοι ακόμα και μεταξύ μακρινών συγγενών. Το ίδιο πρόβλημα υπήρχε στους Ινουίτ. Πλέον, έχει και εκεί αντιμετωπιστεί με τη βοήθεια της επιστήμης και της τεχνολογίας. Οι μόνοι στον κόσμο που συνεχίζουν την ενδογαμία είναι οι τυφλοί ακόλουθοι του παραδείγματος του Προφήτη.

Μολονότι σε κάποιες περιοχές εμφανίζεται μείωση, όταν οι ενδογαμικές ενώσεις είναι η επικρατούσα συνήθεια επί πολλές γενιές, όλος ο πληθυσμός έχει πληγεί. Ακόμα κι αν δεν παρατηρούνται εμφανείς ανωμαλίες, το μέσο γενετικό προφίλ του πληθυσμού είναι επιβαρυμένο. «Η Σαουδική Αραβία είναι ένα ζωντανό εργαστήριο γενετικής», δήλωσε στους Times ο Dr. Stephen R. Schroeder, εκτελεστικός διευθυντής του Κέντρου Ελέγχου Αναπηρίας «Prince Salman».

"Εδώ, μελετώντας 10 οικογένειες για γενετικές διαταραχές, βρίσκετε υλικό για το οποίο θα πρέπει να ψάξετε σε 10.000 οικογένειες στις Ηνωμένες Πολιτείες"! Σε ρεπορτάζ του «Arab News» του 2002, ο Dr. Stephen R. Schroeder ανέφερε ότι είχαν ξεκινήσει εξετάσεις σε 10.000–15.000 νεογέννητα αναφέροντας υψηλό ποσοστό γενετικών διαταραχών: 5 έως 40 φορές υψηλότερο από αυτό άλλων χωρών.

Προανήγγειλε ότι το πρόγραμμα θα επεκταθεί σε 400.000 νεογνά μέχρι το 2004. Μελέτη που εξετάζει τα ευρήματα του Κέντρου Prince Salman τo 2012 αναφέρει: «Τα αποτελέσματα μελετών που διεξήχθησαν μέσω αυτής της έρευνας έδειξαν ότι ο αριθμός των παιδιών με αναπηρίες ήταν 3838 από το δείγμα της έρευνας (60630 παιδιά), σε διαφορετικές περιοχές του Βασιλείου, που ανέρχεται σε 6,3%. Η συχνότητα εμφάνισης πολλών υπολειπόμενων γενετικών ασθενειών είναι 40-80 φορές υψηλότερη στη Σαουδική Αραβία από ό,τι σε άλλα μέρη του κόσμου λόγω των υψηλών ποσοστών γάμων μεταξύ συγγενών.» Είναι προφανές ότι οι κυβερνήσεις πολλών ισλαμικών χωρών βλέπουν το πρόβλημα.

«Γιατί δεν απαγορεύουν τους γάμους μεταξύ εξαδέλφων» θα ρωτούσε ένας δυτικός. Διότι το γεγονός ότι η ενδογαμία είναι «χαλάλ», δημιουργεί μια θεολογική ασπίδα γύρω από την πρακτική, κάνοντας πολύ δύσκολο το να αμφισβητηθεί ανοιχτά! Δεν θα δεις ποτέ αφίσα του τύπου «Μην παντρεύεστε τα ξαδέρφια σας! Κίνδυνος - θάνατος για τα παιδιά σας!». Οι εκστρατείες ενημέρωσης μιλούν στο ξώφαλτσο για «υπεύθυνη επιλογή γάμου», «προστασία της υγείας των παιδιών σας», «γενετική συμβουλευτική πριν τον γάμο», αποφεύγοντας να θίξουν την ουσία.

Στη Σαουδική Αραβία, το πρόγραμμα Premarital Screening τονίζει ότι «ο γάμος είναι ιερός, αλλά η ενημέρωση βοηθά να προστατέψουμε τις μελλοντικές γενιές». Ο προγαμιαίος ιατρικός έλεγχος είναι υποχρεωτικός για μεσογειακή αναιμία, δρεπανοκυτταρική αναιμία και άλλες κληρονομικές παθήσεις, αλλά, αν δεν επισημανθεί γονιδιακός κίνδυνος, μπορείς χωρίς κανένα πρόβλημα να παντρευτείς την ξαδέρφη.

Και κάποια άλλα κράτη (Αίγυπτος, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κατάρ) αναφέρουν ανοιχτά την ενδογαμία ως επιβαρυντικό παράγοντα. Όμως κανένα δεν προτρέπει ευθέως σε απόρριψη αυτής της πρακτικής.

Για νομική λύση με απαγόρευση, ούτε σκέψη. Μήπως τα αποτελέσματα της ενδογαμίας στο σύνολο του πληθυσμού, είναι ένας λόγος για το ότι οι μουσουλμανικές χώρες έχουν μηδαμινή συμμετοχή στην επιστημονική έρευνα και στην καινοτομία; Μα υπάρχουν και κοινωνικά αίτια, θα ισχυρισθεί κάποιος. Υπάρχουν, αλλά οι λόγοι που παρουσιάζονται ως κοινωνικοί, είναι μόνο κοινωνικοί ή έχουν και έχουν γενετική αφετηρία;

Όταν ένας άνθρωπος που ζει στον 21ο αιώνα πιστεύει φανατικά πως ολόκληρη η ζωή του πρέπει να διέπεται από τις συνήθειες των καμηλιέρηδων στην έρημο της Αραβίας τον 7ο μ.Χ. αιώνα, πώς να δημιουργηθεί ένα οικοσύστημα που να ευνοεί την εξέλιξη; Όμως, ποιο «ανθρώπινο υλικό» νοιώθει άνετα σε ένα τέτοιο, εφιαλτικό για τους άλλους, κοινωνικοθρησκευτικό πλαίσιο; Εδώ και 1000 σχεδόν χρόνια, μετά την παρακμή του Χαλιφάτου των Αββασιδών, το Ισλάμ είναι ακίνητο, βυθισμένο σε ένα νοσηρό πολιτισμικό έλος.

Παρακολουθεί τις εξελίξεις στον υπόλοιπο κόσμο, από απόσταση, με φθονερή απορία: πώς οι άλλοι κάνουν θαύματα, κι εμείς τίποτα; Πώς γίνεται να μην υπάρχει ούτε μία καινοτομία, τεχνολογική ή πολιτισμική, που να έχει προέλθει από μουσουλμανικούς πληθυσμούς; Ακόμα και οι ελάχιστοι επιστήμονες με ισλαμικό υπόβαθρο που απέκτησαν διεθνές κύρος, όπως οι τέσσερεις, όλοι κι όλοι, Νομπελίστες στις θετικές επιστήμες, Mohammad Abdus Salam (Πακιστανός, Φυσικής 1979), Ahmed Zewail (Αιγύπτιος, Χημείας 1999), Aziz Sancar (Τούρκος, Χημείας 2015) και Moungi Bawendi (Γάλλος με Τυνησιακή καταγωγή, Χημείας 2023) γεννήθηκαν ή μετανάστευσαν σε Δυτικές κοινωνίες, δούλεψαν σε Δυτικά πανεπιστήμια και υποστηρίχθηκαν από το Δυτικό ερευνητικό περιβάλλον.

(Πέντε μουσουλμάνοι έχουν πάρει επίσης Νόμπελ Ειρήνης και ένας, ο Ναγκίμπ Μαχφούζ, λογοτεχνίας.) Αυτοί οι 4 προήλθαν από μία δεξαμενή 2 δισεκατομμυρίων ανθρώπων! Πόσα Νόμπελ στις θετικές επιστήμες (εξαιρώ τα «λογοτεχνίας» και «ειρήνης») είναι αναμενόμενο να «παράγει», αναλογικά, μια δεξαμενή 16 εκατομμυρίων ανθρώπων, που είναι ο παγκόσμιος εβραϊκός πληθυσμός; 0,032!

Όμως, έδωσε 37 Νομπελίστες στη Χημεία, 56 στη Φυσική, 60 στην Ιατρική/Βιολογία, και 38 στα Οικονομικά! 191 Νομπελίστες με τους δύο ή έστω τον έναν γονέα εβραϊκής καταγωγής!

Κι όμως, Εβραίοι και οι Άραβες μοιράζονται κοινούς προγόνους, 4000 χρόνια πίσω! Εχουν κοινή σημιτική καταγωγή, η οποία είναι ιστορικά τεκμηριωμένη και υποστηρίζεται από γενετικές και γλωσσολογικές μελέτες. Άρα, πού οφείλεται η αβυσσαλέα απόσταση στο πολιτισμικό επίπεδο των δύο πληθυσμών, αν όχι σε ενδογενείς παράγοντες, στους οποίους κεντρική θέση έχει η παράδοση της ενδογαμίας; Η ενδογαμία ήταν συνήθης και στους Εβραίους στην αρχαιότητα. (Θυμάστε την ιστορία του Λωτ.) Όμως από τον 4ο π.Χ. αιώνα οι πορείες των δύο λαών απέκλιναν.

Οι Εβραίοι την απαγόρευσαν. Οι Άραβες την διατήρησαν. Ο εκπατρισμός των Εβραίων το 70 μ.Χ. βελτίωσε ακόμα περισσότερο το γενετικό τους υλικό, το οποίο εμπλουτίσθηκε από τους τοπικούς, ευρωπαϊκούς κυρίως, πληθυσμούς. Το γενετικό υλικό των Αράβων, σε μεγάλο ποσοστό, περιορίστηκε στις φυλές και στις οικογένειες. Ήρθε και ο Μωάμεθ που «ευλόγησε» την ενδογαμία και «έδεσε το γλυκό».

Τι επιπτώσεις έχει η ενδογαμική παράδοση αυτών των πληθυσμών για τις χώρες της Δύσης, που τους «φιλοξενούν»; Πολλές και κρίσιμες. Πέρα από το ότι στους δρόμους των ευρωπαϊκών πόλεων κυκλοφορούν χιλιάδες άνθρωποι με διαταραγμένο ψυχισμό που δεν ξέρεις ποια στιγμή θα τον εκδηλώσουν και πώς - πάντως το να σου δώσουν ένα μπουκέτο λουλούδια δεν είναι πολύ πιθανόν - η μουσουλμανική ενδογαμία κοστίζει κάθε χρόνο δισεκατομμύρια στα συστήματα Παιδείας, Υγείας και Πρόνοιας των ευρωπαϊκών κρατών.

Περίπου τα μισά παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες (Special Educational Needs - SEN) προέρχονται από μουσουλμανικές οικογένειες μολονότι αυτές δεν ξεπερνούν το 10% του συνολικού πληθυσμού. Οι μαθητές SEN είναι 5–8% του συνόλου, όμως απορροφούν 20–25% των δαπανών για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Σε χώρες με εκτεταμένες κοινωνικές υπηρεσίες (Σουηδία, Δανία, Ολλανδία), το ποσοστό μπορεί να φτάσει στο 30%.

Ένας μαθητής σε ειδική αγωγή κοστίζει έως 4 φορές περισσότερο από έναν μαθητή στη γενική εκπαίδευση, καθώς χρειάζεται ειδικά σχολεία, μικρότερες τάξεις, ειδικούς εκπαιδευτικούς, ψυχολόγους, λογοθεραπευτές, κοινωνικούς λειτουργούς, μεταφορά με ειδικά μέσα και εξειδικευμένο εξοπλισμό. Αυτό σημαίνει λιγότερα χρήματα για την κανονική εκπαίδευση.

Αλλά και όταν πηγαίνουν σε κανονικά σχολεία, τα παιδιά μουσουλμανικών οικογενειών έχουν χαμηλότερες επιδόσεις. Στην κατάταξη των χωρών PISA 2022, οι μουσουλμανικές χώρες είναι τελευταίες στον πίνακα και στους τρεις τομείς που περιλαμβάνουν οι εξετάσεις (Μαθηματικά, Ανάγνωση και Φυσικές Επιστήμες).

Οι αριστεροί κοινωνιολόγοι προσπαθούν να αποδώσουν αυτή την πνευματική καχεξία σε κοινωνικοοικονομικά αίτια. Αυτό μπορεί να ισχύει για τους μαθητές μεταναστευτικού υποβάθρου στην Ευρώπη, όμως δεν εξηγεί το πώς γίνεται οι πλουσιότερες χώρες του πλανήτη να έχουν τόσο φτωχά εκπαιδευτικά αποτελέσματα, στην «έδρα» τους. Όταν αυτοί οι μαθητές ενηλικιώνονται, στα ευρωπαϊκά κράτη, δυσκολεύονται να μπουν στην αγορά εργασίας.

Σημαντικό ποσοστό παραμένει άνεργο, ζώντας συστηματικά από τις κοινωνικές παροχές. Κάποιοι θα βρουν το νόημα της ύπαρξής τους συμμετέχοντας σε συμμορίες ή/και τζιχαντιστικά δίκτυα. Και οι νεοφερμένοι, επίσης, μουσουλμάνοι εμφανίζουν υψηλά ποσοστά ψυχικών και σωματικών παθήσεων που βγάζουν «με το καλημέρα» εκτός εργατικού δυναμικού, πολλούς από αυτούς που υποτίθεται ότι έρχονται για να ενισχύσουν την παραγωγή. Στη Δανία, έρευνα του Rockwool Foundation (2017) αποκάλυψε ότι το 37% των μη δυτικών μεταναστών ζουν από τις κοινωνικές παροχές, με ετήσιο κόστος 2,1 δισ. ευρώ (16,6 δισ. κορώνες Δανίας).

Στη Σουηδία (Στοιχεία της Statistiska centralbyrån – 2019, το 58% των Σομαλών και 47% των Ιρακινών λάμβαναν το 2019, κοινωνικά επιδόματα. Στη Νορβηγία (Έκθεση της Statistics Norway – 2016), - το ποσοστό για τους μετανάστες από χώρες εκτός Ε.Ε είναι 36%.

Στη Γερμανία, το 2019, σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Απασχόλησης, το 75% των Σύρων και το 43% των Αφγανών μεταναστών σε ηλικία εργασίας εξαρτιόταν από το Hartz IV (επίδομα ανεργίας). Το αντίστοιχο ποσοστό για τον συνολικό πληθυσμό είναι περίπου 10%. Αλλά και με το επίπεδο εγκληματικότητας συσχετίζεται ο δείκτης νοημοσύνης.

Άνθρωποι με χαμηλό δείκτη δυσκολεύονται να ελέγξουν τις παρορμήσεις τους, τη libido τους, ακόμα και τις σωματικές τους ανάγκες, και αδυνατούν να προσαρμοστούν σε ένα κοινωνικό σύνολο με κανόνες, πολλοί από τους οποίους είναι άγραφοι. Έχουν έλλειμμα αναστολής, βίαια ξεσπάσματα και γίνονται απειλητικοί για τους γύρω τους. Και αυτό, πέρα από τις συνέπειες για την ασφάλεια των πολιτών και τη συνολική ποιότητα της κοινωνίας μας, έχει επίσης τεράστιο κόστος διαχείρισης για τις Δημόσιες Υπηρεσίες.

Αστυνομίες, ανακρίσεις, κοινωνικές υπηρεσίες, νοσηλείες, δικαστήρια, φυλακές, κοστίζουν δισεκατομμύρια στον φορολογούμενο. Για όλους αυτούς τους λόγους, ο συντηρητικός βουλευτής Richard Holden, στο Η.Β. κατέθεσε στη Βουλή των Κοινοτήτων νομοσχέδιο για τη ρητή απαγόρευση του γάμου μεταξύ πρώτων ξαδέλφων. Θα περίμενε κανένας όλοι οι μη μουσουλμάνοι βουλευτές, όλων των κομμάτων, αλλά και οι θεωρούμενοι προοδευτικοί μεταξύ των μουσουλμάνων να το υποστήριζαν.

Αμ, δε! Το νομοσχέδιο έχει προκαλέσει πολλές και έντονες αντιδράσεις, από τα πρώτα στάδια της διαβούλευσης. (Σημ. Τα «private member’s bills» δηλαδή τα νομοσχέδια που προτείνουν μεμονωμένοι βουλευτές στο ΗΒ σπάνια γίνονται νόμοι εκτός αν τελικά τα υποστηρίξει η κυβέρνηση ή πετύχουν διακομματική κοινοβουλευτική συναίνεση). Ο Richard Holden έχει δηλώσει ότι η απαγόρευση αυτή είναι απαραίτητη για λόγους δημόσιας υγείας και μείωσης των γενετικών ανωμαλιών σε παιδιά και επιπλέον συμβαδίζει με τις αξίες της κοινωνίας.

Ποιας κοινωνίας όμως; Στο Η.Β., η ισλαμική κοινωνία δεν έχει πολλές σχέσεις με τους υπόλοιπους και έχει εντελώς διαφορετικές αξίες. Τις εκφράζει σε ομιλία του στη Βουλή ο Iqbal Mohamed, ανεξάρτητος βουλευτής για το Dewsbury and Batley, που θεωρεί ότι η πρακτική της ενδογαμίας έχει βαθιές πολιτισμικές ρίζες σε «κάποιες» κοινότητες, ότι η απαγόρευση θα ήταν πρακτικά δύσκολο να εφαρμοστεί και να επιβληθεί, κι ότι η απαγόρευση είναι «ισλαμοφοβική» γιατί «στιγματίζει» τους αιμομίκτες!

Ο εκπρόσωπος της Ahmadiyya Muslim Community UK χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ως «βλαπτικό», με πιθανό αποτέλεσμα να «περιορίσει θεμελιώδεις ελευθερίες» και να «στιγματίσει» κοινότητες όπου οι γάμοι μεταξύ συγγενών είναι συνηθισμένοι. Από κοντά και οι «αλληλέγγυες» ΜΚΟ.

Γίνεται να πας κόντρα στη βούληση του εργοδότη; Η κυβέρνηση των Εργατικών που εξελέγη με τις ψήφους των μουσουλμάνων, προσπαθεί να έχει και την πίτα σωστή και τον σκύλο χορτάτο. Έχει δηλώσει ότι μολονότι γνωρίζει τα ζητήματα γενετικής υγείας, δεν σκοπεύει αυτήν τη στιγμή να υιοθετήσει το νομοσχέδιο διότι τέτοιες αλλαγές θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με «προσεκτική εξέταση» και «δημόσια διαβούλευση».

Και ποιος την εμπόδισε να το κάνει αυτό; Και ποιος εμπόδισε όλες τις βρετανικές κυβερνήσεις να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα που έχει επισημανθεί από την επιστημονική κοινότητα από τη δεκαετία του 1970;

Μα, φυσικά, οι ισλαμικές ψήφοι. Τώρα που οι υποστηρικτές των αιμομικτικών γάμων είναι εκλεγμένοι νομοθέτες, περιμένουμε να συμβεί κάτι διαφορετικό; Στρώσαμε κόκκινο χαλί για να υποδεχθούμε τα συσσωρευμένα επί αιώνες προβλήματα του τρίτου κόσμου, σωματικά και ψυχικά. Και τα συντηρούμε από το υστέρημά μας, όπως οι Ισπανοί τη δυναστεία των Αψβούργων. Με δύο διαφορές: οι Ισπανοί ήταν υποχρεωμένοι να το κάνουν, βασιλικός τους οίκος, γαρ. Εμείς, όμως, το κάνουμε οικειοθελώς. Και οι εκφυλισμένοι Αψβούργοι κάποια στιγμή εξέλιπαν. Αλλά ο Αχμέτ, με αιμομικτικό ιστορικό αιώνων, αυξάνεται και πληθύνεται και κατακυριεύει τη γη.

liberal.gr

Συνέχεια...

📺Μαρινάκης: Τι προβλέπει η συμφωνία Mercosur και πώς ψήφισαν τα κόμματα στην ΕΕ

Με ένα βίντεο που ανέβασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Παύλος Μαρινάκης δίνει διευκρινήσεις για το τι είναι η συμφωνία Mercosur και ποια στάση τήρησαν τα κόμματα.

«Καλό είναι μετά το τέλος κάποιων ενημερώσεων πολιτικών συντακτών να εξηγούμε λίγο περισσότερο κάποια πιο σοβαρά θέματα. Θέλω λίγο να σταθώ σε αρκετά από τα ερωτήματα που δέχθηκα και αφορούν τη συμφωνία Mercosur. Τι είναι η συμφωνία Mercosur; Είναι μία εμπορική – οικονομική συμφωνία, μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και χωρών του Νότου, δηλαδή της Λατινικής Αμερικής – Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη, Παραγουάη και Βολιβία.

Τι προβλέπει αυτή η συμφωνία; Μείωση ή κατάργηση δασμών για προϊόντα και υπηρεσίες για ευκολότερη εξαγωγή των ευρωπαϊκών προϊόντων στις χώρες αυτές και ευκολότερη εισαγωγή, αντιστοίχως, των προϊόντων των χωρών αυτών στην Ευρώπη. Και βέβαια, κανόνες για πνευματικά δικαιώματα, δημόσιες συμβάσεις και επενδύσεις», αναφέρει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Και προσθέτει: «Η Mercosur συμφωνήθηκε το 2019. Στις 16 Δεκεμβρίου του 2025, δηλαδή λίγες εβδομάδες πριν το τέλος του προηγούμενου έτους, ψηφίστηκε από το Ευρωκοινοβούλιο ένα πολύ ισχυρό δίχτυ προστασίας των Ευρωπαίων, άρα και των Ελλήνων παραγωγών. Μάλιστα, στα πάνω από 300 προϊόντα, τα οποία, πλέον, προστατεύονται ως προς την γεωγραφική τους προέλευση, τα 21 από αυτά είναι ελληνικά».

Σε αυτό το σημείο προβάλλεται απόσπασμα από τη χθεσινή ενημέρωση των πολιτικών συντακτών στο οποίο ο κ. Μαρινάκης αναφέρει τα εξής: «Ποια είναι αυτά τα προϊόντα πέραν της ελληνικής φέτας που θα προστατεύονται συγκεκριμένα; Προϊόντα, δηλαδή, γεωγραφικής ένδειξης. Πολύ σημαντικά, η ελιά Καλαμάτας, η κορινθιακή σταφίδα, ο κρόκος Κοζάνης, η μαστίχα Χίου, το μανούρι, η κεφαλογραβιέρα, το ελαιόλαδο Σητείας και Λυγουριού, τα κρασιά Μαντινείας, Νάουσας, Νεμέας, Σαντορίνης, Σάμου, Αμυνταίου, η ρετσίνα, το τσίπουρο κ.λπ.».

Στη συνέχεια ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επισημαίνει: «Το φοβερό ποιο είναι; Ότι, ενώ η συντριπτική πλειονότητα των ευρωβουλευτών ψήφισε υπέρ σε αυτό το δίχτυ προστασίας για τους παραγωγούς».

Σε αυτό το σημείο προβάλλεται άλλο απόσπασμα από τη χθεσινή ενημέρωση των πολιτικών συντακτών στο οποίο ο κ. Μαρινάκης αναφέρει: «421 ψήφοι υπέρ και 161 ψήφοι κατά. Όλα τα κόμματα υπερψήφισαν το πλαίσιο αυτό διασφάλισης, δηλαδή, Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, Σοσιαλιστές, Φιλελεύθεροι, Πράσινοι, Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές, πλην δύο κομμάτων, την Αριστερά και τους Πατριώτες».

Ακολούθως ο Παύλος Μαρινάκης επισημαίνει: «Οι Έλληνες ευρωβουλευτές “χωρίστηκαν” σε δύο στρατόπεδα. Οι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας όλοι ψήφισαν υπέρ και όλοι οι υπόλοιποι ευρωβουλευτές των άλλων κομμάτων ψήφισαν κατά. Ακόμα, παρά το γεγονός ότι, όπως στις περιπτώσεις του ΠΑΣΟΚ και της Ελληνικής Λύσης, οι ίδιες τους οι Ευρωομάδες, δηλαδή τα κόμματα που υπάγονται στην Ευρώπη, υπερψήφισαν τη συγκεκριμένη συμφωνία».

Ακολουθεί τρίτο απόσπασμα από τη χθεσινή ενημέρωση των πολιτικών συντακτών στο οποίο κυβερνητικός εκπρόσωπος σημειώνει: «Να πούμε, κατ’ αρχάς, ότι οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ, των υπόλοιπων κομμάτων, της Ελληνικής Λύσης ψήφισαν κόντρα, όπως είπα, σε αυτό το οποίο ψήφισαν οι ευρωβουλευτές των ίδιων παρατάξεων, δηλαδή των Σοσιαλιστών, σε άλλες αγροτικές περιοχές, όπως είναι η Ισπανία, η Γαλλία, η Ρουμανία, η Ιταλία, η Πολωνία, που έχουν πολύ έντονη την παρουσία του πρωτογενούς τομέα.

Το πρώτο, το οποίο δεν ψήφισαν είναι το γεγονός, ότι η Mercosur δίνει ευκαιρίες για νέες εξαγωγές. Μιλάμε τώρα για την Ελλάδα. Οι ελληνικές εξαγωγές γεωργικών προϊόντων σε αυτές τις χώρες είναι της τάξεως των 34 εκατομμυρίων ετησίως, πολύ χαμηλός ο αριθμός, ενώ οι αντίστοιχες εισαγωγές ανέρχονται στα 525 εκατομμύρια ευρώ. ‘Αρα καταψήφισαν οι ευρωβουλευτές των άλλων κομμάτων και υπερψήφισαν οι δικοί μας ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας τη δυνατότητα τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα να πάνε σε μία αγορά 270 εκατομμυρίων καταναλωτών. Δεύτερον, δεν ψήφισαν οι άλλοι και ψήφισαν οι δικοί μας ευρωβουλευτές ασπίδα προστασίας για 21 ελληνικά αγροτικά προϊόντα. Tο τρίτο που δεν ψηφίστηκε από τα υπόλοιπα κόμματα, υψηλότερες τιμές για τους παραγωγούς. Το τέταρτο που δεν ψήφισαν οι άλλοι και ψηφίσαμε εμείς, είναι προστασία για ευαίσθητα προϊόντα από μαζικές εισαγωγές ή μεγάλη πτώση τιμών. Το πέμπτο που δεν ψήφισαν οι άλλοι και ψηφίσαμε εμείς, οι δικοί μας, δηλαδή, ευρωβουλευτές, είναι η μέριμνα για τα κτηνοτροφικά προϊόντα. Και το έκτο και τελευταίο σημαντικό που έχω σημειώσει, ψηφίστηκαν αυστηρές προδιαγραφές ασφαλείας για τα προϊόντα που θα εισάγονται».

Και μετά από αυτό το απόσπασμα ο κ. Μαρινάκης τονίζει: «Για να ξέρετε τι κάνουν τα κόμματα και οι εκπρόσωποί τους στην Ευρώπη».

Συνέχεια...