«Το πόσο με ενοχλεί η υποκρισία των Αριστερών που μας είχαν πρήξει εδώ για τη Γάζα, για τις ΗΠΑ, αλλά για την επανάσταση του λαού στο Ιράν δεν γράφουν ούτε τουίτ, δεν περιγράφεται!»
Με αυτή τη δήλωση–καταπέλτη, ο Άδωνις Γεωργιάδης άνοιξε μια συζήτηση που πολλοί φοβούνται να κάνουν: την επιλεκτική “ανθρωπιστική” ευαισθησία της εγχώριας Αριστεράς.
Η αφίσα με τη λέξη FREEDOM, που ο ίδιος δήλωσε ότι θα βάλει ως φόντο στον λογαριασμό του, δεν είναι μια αισθητική επιλογή. Είναι πολιτική πράξη. Είναι υπενθύμιση ότι η ελευθερία δεν είναι σύνθημα για αφίσες και πανό, αλλά καθολική αξία – ή δεν είναι τίποτα.
Η μεγάλη σιωπή που βγάζει μάτι
Όταν πρόκειται για τη Γάζα ή για να καταγγελθούν οι ΗΠΑ, η Αριστερά βρίσκει φωνή, hashtags, ψηφίσματα και πορείες. Όταν όμως χιλιάδες Ιρανοί βγαίνουν στους δρόμους απέναντι σε ένα θεοκρατικό, καταπιεστικό καθεστώς, τότε επικρατεί αμηχανία. Γιατί;
Η απάντηση είναι απλή και πολιτικά ενοχλητική:
Το Ιράν δεν χωράει στο αφήγημα των “καλών αντι-Δυτικών”.
Δεν προσφέρεται για εύκολη ιδεολογική εκμετάλλευση.
Και κυρίως, δεν επιτρέπει το γνώριμο παιχνίδι του “φταίει πάντα η Δύση”.
Ο Άδωνις το λέει καθαρά, χωρίς περιστροφές. Και αυτό ενοχλεί.
Γιατί τους πονάει τόσο
Στα πολιτικά πηγαδάκια, η ενόχληση είναι εμφανής. Όχι επειδή ο Άδωνις είπε κάτι ανακριβές, αλλά επειδή είπε κάτι αυτονόητο. Η αφίσα, η δήλωση, το timing – όλα μαζί δημιουργούν ένα ισχυρό επικοινωνιακό σοκ. Δεν πρόκειται απλώς για κριτική στην Αριστερά, αλλά για αποδόμηση του ηθικού της πλεονεκτήματος, αυτού που επικαλείται εδώ και δεκαετίες.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα για τους αντιπάλους του:
Αν η ελευθερία δεν υπερασπίζεται παντού, τότε δεν είναι ιδεολογία – είναι υποκρισία.
Αν τα ανθρώπινα δικαιώματα εξαρτώνται από το ποιος είναι ο “εχθρός”, τότε δεν είναι αξίες – είναι εργαλεία.
Ο Άδωνις και το πολιτικό ρίσκο που άλλοι δεν παίρνουν
Είτε τον συμπαθεί κανείς είτε όχι, ένα είναι βέβαιο:Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν φοβάται να συγκρουστεί με το κυρίαρχο αφήγημα. Δεν κρύβεται πίσω από γενικόλογες δηλώσεις, ούτε παίζει το παιχνίδι της σιωπής για να μη δυσαρεστήσει ακτιβιστικά ακροατήρια.
Σε μια εποχή που πολλοί πολιτικοί μετρούν λέξεις και likes, εκείνος επιλέγει θέση. Και αυτή η θέση είναι ξεκάθαρη: με την ελευθερία των λαών, χωρίς αστερίσκους.
«Φαρισαίοι, υποκριτές!» λέει.
Σκληρά λόγια; Ναι.
Αναληθή; Δύσκολα να το υποστηρίξει κανείς, βλέποντας τη βουβή στάση απέναντι στο Ιράν.
Γιατί τελικά, όπως υπενθυμίζει η αφίσα που έγινε σύμβολο: Η ελευθερία δεν διαλέγει στρατόπεδο. Τη διαλέγεις εσύ. Και ο Άδωνις, καλώς ή κακώς για τους επικριτές του, το έκανε δημόσια.
Κωστας Καλλιαντερης
Πηγή: pagenews.gr