Μετά από περισσότερες από επτά δεκαετίες, ερευνητική ομάδα εντόπισε στον βυθό του Ατλαντικού τα συντρίμμια της πτήσης 526A της Pan American World Airways (Pan Am). Το αεροσκάφος είχε χαθεί το 1952 και σημάδεψε την ιστορία της πολιτικής αεροπορίας.
21 Ιουλίου 2026
📺Βρέθηκαν τα συντρίμμια του αεροπλάνου της Pan Am που είχε χαθεί στον Ατλαντικό πριν από 74 χρόνια
Μετά από περισσότερες από επτά δεκαετίες, ερευνητική ομάδα εντόπισε στον βυθό του Ατλαντικού τα συντρίμμια της πτήσης 526A της Pan American World Airways (Pan Am). Το αεροσκάφος είχε χαθεί το 1952 και σημάδεψε την ιστορία της πολιτικής αεροπορίας.
📺Τέμπη: Με τις τοποθετήσεις συνηγόρων υπεράσπισης συνεχίζεται η δίκη την Δευτέρα – Αντιπαράθεση της προέδρου με την Κωνσταντοπούλου
Την ερχόμενη Δευτέρα θα συνεχιστεί η δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη με τις τοποθετήσεις των συνηγόρων υπεράσπισης επί της εισαγγελικής πρότασης για τα αιτήματα αναβολής της δίκης, της αποστολής προδικαστικού ερωτήματος στο δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για τις ενστάσεις ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος.
📺Ουκρανία: Διορία έως την Παρασκευή δίνουν διαδηλωτές στον Ζελένσκι – Απαιτούν την αποπομπή του Σίρσκι και την επιστροφή του Φεντόροφ
Νέα πολιτική και στρατιωτική ένταση επικρατεί στην Ουκρανία, καθώς συνεχίζονται οι αντιδράσεις μετά την απομάκρυνση του ιδιαίτερα δημοφιλούς υπουργού Άμυνας, Μιχαΐλο Φεντόροφ, ενώ αυξάνεται η πίεση προς τον πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι να απομακρύνει και τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγό Ολεξάντρ Σίρσκι.

🇺🇦 “Hands off Fedorov!” — Kyiv sees fifth straight day of protests over defense minister's dismissal
— NEXTA (@nexta_tv) July 21, 2026
Protesters carried signs reading “Reforms, not schemes!” and “Think about winning the war, not the elections!”
“Just look at how many people came. People want change,”… pic.twitter.com/KObhcyNZjE
📺Άδωνις σε Δουδωνή για Ευρωπαϊκή Εισαγγελία: «Καθηγητής Νομικής και έχασες από… βιβλιοπώλη»😆😆Τι είπε για τον ΠΙΣ
Μπορεί η συζήτηση να ξεκίνησε με αφορμή την τροπολογία για τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, όμως πολύ γρήγορα το ενδιαφέρον μεταφέρθηκε σε ένα εντελώς διαφορετικό πεδίο: την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO).
Άδωνις Γεωργιάδης: «Χωρίς τη διάταξη ο ΠΙΣ οδηγείται σε διάλυση» – Μετωπική στη Βουλή
Η Βουλή έγινε πεδίο μιας από τις σκληρότερες θεσμικές συγκρούσεις των τελευταίων μηνών
Η συζήτηση για το άρθρο 67 του νομοσχεδίου του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής εξελίχθηκε σε μια από τις πιο έντονες κοινοβουλευτικές αντιπαραθέσεις της περιόδου. Αφορμή ήταν η τροπολογία του Υπουργείου Υγείας που αφορά τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο (ΠΙΣ) και επιχειρεί να αντιμετωπίσει το πολύχρονο διοικητικό αδιέξοδο που δημιουργήθηκε μετά τις δικαστικές εξελίξεις γύρω από τις εκλογές του 2022.
Από την πρώτη στιγμή, η αντιπολίτευση επιχείρησε να παρουσιάσει τη ρύθμιση ως παρέμβαση στην αυτοδιοίκηση του ΠΙΣ και ως παραβίαση του άρθρου 12 και του άρθρου 74 παρ. 5 του Συντάγματος. Αντίθετα, ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης απάντησε με μια ιδιαίτερα επιθετική και αναλυτική τοποθέτηση, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση δεν δημιουργεί το πρόβλημα αλλά επιχειρεί να λύσει ένα διοικητικό χάος που κληρονόμησε και το οποίο απειλεί πλέον τη λειτουργία του κορυφαίου θεσμικού οργάνου των γιατρών.
Το παρασκήνιο μιας κρίσης που ξεκίνησε χρόνια πριν
Για να γίνει αντιληπτή η ουσία της αντιπαράθεσης, απαιτείται επιστροφή αρκετά χρόνια πίσω.
Οι εκλογές του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου το 2022 πραγματοποιήθηκαν με τη συμμετοχή τοπικών Ιατρικών Συλλόγων των οποίων η συμμετοχή είχε εγκριθεί με υπουργική απόφαση. Η συγκεκριμένη απόφαση προσβλήθηκε ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Το ΣτΕ ακύρωσε την υπουργική πράξη, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί αμφισβήτηση για τη νομιμότητα της διοίκησης του ΠΙΣ και να ξεκινήσει ένας διαρκής κύκλος δικαστικών προσφυγών, προσωρινών λύσεων και αλληλοαμφισβητήσεων μεταξύ διαφορετικών παρατάξεων.
Σύμφωνα με την κυβέρνηση, αυτή η κατάσταση έχει οδηγήσει τον ΠΙΣ σε ουσιαστική διοικητική παράλυση.
Η κυβέρνηση: «Δεν διορίζουμε φίλους – αποκαθιστούμε τη νομιμότητα»
Η βασική επιχειρηματολογία του Άδωνι Γεωργιάδη κινήθηκε σε εντελώς διαφορετική βάση από αυτή που παρουσίασε η αντιπολίτευση.
Ο υπουργός υποστήριξε ότι η διάταξη δεν παρέχει ανεξέλεγκτη εξουσία στον εκάστοτε υπουργό, αλλά ενεργοποιείται μόνο όταν προηγηθεί ακυρωτική δικαστική απόφαση.
Με ιδιαίτερη έμφαση δήλωσε:
«Το άρθρο θέτει ως προϋπόθεση ότι έχει προηγηθεί δικαστική απόφαση που έχει ρίξει το νόμιμα συγκροτημένο διοικητικό συμβούλιο. Άρα για να έρθει ο Υπουργός να διορίσει πρέπει προηγουμένως το δικαστήριο να έχει αποφασίσει.»
Η επισήμανση αυτή αποτέλεσε τον πυρήνα της κυβερνητικής επιχειρηματολογίας.
Κατά τον υπουργό, η αντιπολίτευση παρουσίασε μια εικόνα αυθαίρετης κυβερνητικής παρέμβασης, η οποία όμως δεν προκύπτει από το ίδιο το κείμενο της διάταξης.
«Δεν διορίζονται πρόσωπα της επιλογής μου»
Απαντώντας στις αιτιάσεις περί «κομματικών διορισμών», ο Άδωνις Γεωργιάδης
υπογράμμισε ότι ο υπουργός
δεν μπορεί να επιλέξει οποιοδήποτε πρόσωπο.
Όπως είπε χαρακτηριστικά:
«Αυτό διαβάσατε στο άρθρο; Προφανώς και όχι. Περιοριστικά ο Υπουργός μπορεί να διορίζει μόνο εκλεγμένα μέλη του ΠΙΣ. Δεν βάζει όποιον θέλει. Βάζει πρόσωπα που οι ίδιοι οι γιατροί έχουν εκλέξει για αντιπροσώπους τους.»
Με αυτό το επιχείρημα η κυβέρνηση επιδιώκει να δείξει ότι δεν καταλύεται η δημοκρατική νομιμοποίηση, αλλά χρησιμοποιούνται ήδη εκλεγμένοι αντιπρόσωποι αποκλειστικά για να οδηγήσουν τον Σύλλογο σε νέες εκλογές.
Το «διοικητικό χάος» που περιέγραψε ο Άδωνις
Η πλέον αποκαλυπτική στιγμή της ομιλίας του υπουργού ήρθε όταν περιέγραψε την πραγματική κατάσταση στον ΠΙΣ.
Όπως υποστήριξε, ακόμη και το προσωρινό διοικητικό συμβούλιο, του οποίου αναγνώριζαν τη νομιμότητα οι αντίπαλοί του μέσα στην αίθουσα, έχει προσβάλει δικαστικά την ίδια την υπουργική απόφαση που το συγκρότησε.
«Το διοικητικό συμβούλιο του οποίου επικαλείστε σήμερα τη γνώμη είναι το ίδιο διοικητικό συμβούλιο που έχει προσβάλει τη δική μου υπουργική απόφαση. Αν γίνει δεκτή η προσφυγή του, παύει να υπάρχει το ίδιο το διοικητικό συμβούλιο που σήμερα επικαλείστε.»
Με τη φράση αυτή ο υπουργός επιχείρησε να καταδείξει ότι ο ΠΙΣ βρίσκεται σε έναν φαύλο κύκλο συνεχών προσφυγών που καθιστά αδύνατη τη σταθερή διοικητική λειτουργία.
«Αν δεν ψηφιστεί η διάταξη, το αδιέξοδο θα συνεχίζεται επ’ άπειρον»
Ο Άδωνις Γεωργιάδης παρουσίασε ίσως το σημαντικότερο πολιτικό του επιχείρημα:
«Εάν δεν γίνεται αυτή η σημερινή ρύθμιση και οι εκλογές της 29ης Αυγούστου αναδείξουν νέο διοικητικό συμβούλιο, οι άλλοι μισοί θα πάνε πάλι στο ΣτΕ για να το ρίξουν. Και αυτό θα συνεχίζεται αενάως.»
Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση θεωρεί ότι η διάταξη
δεν αποτελεί πολιτική επιλογή, αλλά αναγκαίο θεσμικό
εργαλείο ώστε να διακοπεί ένας ατέρμονος κύκλος δικαστικών συγκρούσεων.
Η αντιπολίτευση μιλά για αντισυνταγματικότητα – Η κυβέρνηση απαντά με το ΣτΕ
Απέναντι στη θέση αυτή, σχεδόν σύσσωμη η αντιπολίτευση υποστήριξε ότι ο διορισμός προσωρινής διοίκησης από τον υπουργό παραβιάζει την αυτοδιοίκηση ενός ΝΠΔΔ και ανοίγει τον δρόμο για κυβερνητικές παρεμβάσεις σε επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς.
Η κυβέρνηση, από την άλλη πλευρά, αντιτείνει ότι η ρύθμιση είναι αυστηρά προσωρινή, περιορίζεται χρονικά, ενεργοποιείται μόνο μετά από δικαστική κρίση και αποσκοπεί αποκλειστικά στη διεξαγωγή νέων εκλογών, χωρίς να μεταβάλλει τις αρμοδιότητες ή τον χαρακτήρα του ΠΙΣ.
«Δεν είναι διορισμός ημετέρων – Είναι η μοναδική θεσμική λύση»
Από το σημείο εκείνο και μετά η αίθουσα της Ολομέλειας μετατράπηκε ουσιαστικά σε ένα μεγάλο νομικό ακροατήριο.
Η αντιπολίτευση μίλησε για κατάλυση της αυτοδιοίκησης του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, για κρατικό παρεμβατισμό και για επικίνδυνο προηγούμενο που θα μπορούσε αύριο να επεκταθεί στους Δικηγορικούς Συλλόγους, στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος ή σε οποιοδήποτε άλλο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης, όμως, επέλεξε να απαντήσει όχι μόνο πολιτικά αλλά κυρίως θεσμικά.
Με εμφανή ένταση, απέρριψε συνολικά την εικόνα που επιχείρησε να δημιουργήσει η αντιπολίτευση.
«Γιατί αυτά που ακούστηκαν στην αίθουσα, με συγχωρείτε, είναι εξωφρενικά. Σε λίγο θα νόμιζα ότι θα με λέγανε και… ντούτσε.»
Η φράση αυτή αποτύπωσε το κλίμα της συζήτησης, καθώς είχαν προηγηθεί ιδιαίτερα βαρείς χαρακτηρισμοί από την αντιπολίτευση, ακόμη και ιστορικοί παραλληλισμοί με αυταρχικά καθεστώτα.
Το μεγάλο επιχείρημα του υπουργού: «Η διάταξη ενεργοποιείται μόνο μετά από δικαστική απόφαση»
Η αντιπολίτευση υποστήριξε ότι η κυβέρνηση αποκτά το δικαίωμα να διορίζει κατά βούληση τη διοίκηση του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου.
Ο υπουργός Υγείας αντέτεινε ότι η κριτική αυτή παραβλέπει το ίδιο το περιεχόμενο της διάταξης.
«Το άρθρο πρώτο θέτει ως προϋπόθεση ότι έχει προηγηθεί δικαστική απόφαση που έχει ρίξει το νόμιμα συγκροτημένο Διοικητικό Συμβούλιο. Άρα για να έρθει ο Υπουργός να διορίσει πρέπει προηγουμένως το δικαστήριο, το Συμβούλιο της Επικρατείας, να έχει αποφασίσει.»
Με αυτό το επιχείρημα ο Άδωνις Γεωργιάδης επιχείρησε να μεταφέρει το κέντρο βάρους της συζήτησης.
Κατά την κυβερνητική ανάγνωση, η πρωτοβουλία δεν ανήκει στον υπουργό αλλά στη Δικαιοσύνη.
Ο υπουργός δεν παρεμβαίνει αυθαίρετα.
Ενεργοποιείται μόνο όταν υπάρχει ήδη τελεσίδικη δικαστική κρίση που έχει δημιουργήσει διοικητικό κενό.
Η μεγάλη απάντηση στις κατηγορίες περί «διορισμένων ημετέρων»
Η δεύτερη μεγάλη ένσταση της αντιπολίτευσης αφορούσε τον ισχυρισμό ότι η κυβέρνηση επιθυμεί να τοποθετήσει “δικούς της ανθρώπους” στη διοίκηση του ΠΙΣ.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης χαρακτήρισε τον ισχυρισμό αυτόν ανακριβή.
«Αυτό διαβάσατε στο άρθρο; Προφανώς και όχι. Ο Υπουργός μπορεί να διορίζει μόνο εκλεγμένα μέλη του ΠΙΣ. Δεν βάζει όποιον θέλει. Βάζει πρόσωπα που οι ίδιοι οι γιατροί έχουν ήδη εκλέξει ως αντιπροσώπους τους.»
Το επιχείρημα αυτό αποτέλεσε ίσως το ισχυρότερο σημείο της κυβερνητικής υπεράσπισης.
Διότι, εφόσον η διάταξη περιορίζει την επιλογή αποκλειστικά σε ήδη
εκλεγμένους αντιπροσώπους του ΠΙΣ, η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι
δεν αλλοιώνεται η δημοκρατική εκπροσώπηση του ιατρικού σώματος, αλλά διασφαλίζεται η συνέχεια της λειτουργίας του μέχρι τη διεξαγωγή νέων
εκλογών.
Το διοικητικό χάος που περιέγραψε ο υπουργός
Στο σημείο αυτό ο Άδωνις Γεωργιάδης προχώρησε σε μία από τις πιο αποκαλυπτικές περιγραφές της κατάστασης που επικρατεί στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο.
Με στοιχεία και συγκεκριμένες ημερομηνίες υποστήριξε ότι ακόμη και το ίδιο το προσωρινό διοικητικό συμβούλιο έχει στραφεί δικαστικά κατά της υπουργικής απόφασης με την οποία συγκροτήθηκε.
«Το Διοικητικό Συμβούλιο του οποίου επικαλείστε σήμερα τις ανακοινώσεις είναι το ίδιο Διοικητικό Συμβούλιο που έχει προσβάλει τη δική μου υπουργική απόφαση. Αν γίνει δεκτή η προσφυγή του, παύει να υπάρχει το ίδιο το Διοικητικό Συμβούλιο που σήμερα επικαλείστε.»
Η εικόνα που περιέγραψε ήταν εκείνη ενός θεσμού εγκλωβισμένου σε έναν διαρκή κύκλο αλληλοπροσφυγών, όπου κάθε νέα διοίκηση αμφισβητείται εκ νέου ενώπιον της Δικαιοσύνης.
«Χωρίς αυτή τη διάταξη δεν θα έχουμε ποτέ σταθερή διοίκηση»
Ο υπουργός προχώρησε ακόμη περισσότερο.
Περιέγραψε ένα σενάριο όπου ακόμη και μετά τις επόμενες εκλογές, η κρίση θα αναπαραχθεί.
«Αν δεν γίνει αυτή η σημερινή ρύθμιση και οι εκλογές της 29ης Αυγούστου αναδείξουν νέο Διοικητικό Συμβούλιο, οι άλλοι μισοί θα πάνε πάλι στο Συμβούλιο της Επικρατείας για να το ρίξουν. Και αυτό θα συνεχίζεται αενάως.»
Κατά την κυβερνητική λογική, η διάταξη δεν αποτελεί επιλογή πολιτικής σκοπιμότητας αλλά αναγκαία δικλείδα θεσμικής σταθερότητας, ώστε να υπάρξει επιτέλους οριστική έξοδος από την παρατεταμένη κρίση.
Η ιστορική αντεπίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ
Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν περιορίστηκε στη νομική επιχειρηματολογία.
Επέλεξε να μεταφέρει την πολιτική αντιπαράθεση στο 2019, αποδίδοντας στον τότε υπουργό Υγείας Ανδρέα Ξανθό την απαρχή της σημερινής κρίσης.
«Ξέρετε πότε ξεκίνησε αυτή η ιστορία; Τον Απρίλιο του 2019 ο υπουργός Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ Ανδρέας Ξανθός δεν επικύρωσε τα εκλογικά αποτελέσματα του ΠΙΣ και όρισε προσωρινή διοίκηση. Αυτή η απόφαση έπεσε στο Συμβούλιο της Επικρατείας γιατί δεν υπήρχε νομοθετική εξουσιοδότηση.»
Και συνέχισε:
«Από τον ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε αυτή η κρίση που τώρα εγώ διαχειρίζομαι.»
Με αυτή την αναφορά ο υπουργός επιχείρησε να αποδομήσει την κριτική του
ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζοντας ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν δημιούργησε το πρόβλημα,
αλλά επιχειρεί να θεραπεύσει ένα θεσμικό κενό που άφησαν οι προηγούμενες
κυβερνητικές επιλογές.
Η αντιπολίτευση μιλά για κρατικό παρεμβατισμό
Από την άλλη πλευρά, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, Ελληνική Λύση, ΝΙΚΗ και Πλεύση Ελευθερίας υποστήριξαν ότι, ανεξάρτητα από το ιστορικό της υπόθεσης, η λύση που προτείνεται παραβιάζει την αυτοδιοίκηση του ΠΙΣ.
Οι εκπρόσωποί τους υποστήριξαν ότι:
- η διοίκηση έπρεπε να οριστεί μέσω της δικαστικής οδού,
- ο υπουργός δεν μπορεί να υποκαθιστά τα αιρετά όργανα ενός ΝΠΔΔ,
- δημιουργείται προηγούμενο που θα μπορούσε να επεκταθεί και σε άλλους επιστημονικούς φορείς,
- η διάταξη εισήχθη σε νομοσχέδιο διαφορετικού υπουργείου, εγείροντας ζητήματα συνταγματικής συνάφειας.
Ωστόσο, η κυβέρνηση αντέτεινε ότι η ρύθμιση είναι αυστηρά προσωρινή, έχει συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα και αποσκοπεί αποκλειστικά στη διενέργεια νέων εκλογών.
Η σύγκρουση με το ΠΑΣΟΚ πήρε προσωπικές διαστάσεις
Η συζήτηση, όμως, δεν περιορίστηκε στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο.
Η αντιπαράθεση μεταφέρθηκε γρήγορα και στο πεδίο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, όταν ο Παναγιώτης Δουδωνής επανέφερε την προηγούμενη δημόσια σύγκρουσή του με τον Άδωνι Γεωργιάδη.
Ο υπουργός δεν άφησε αναπάντητη την αιχμή.
Με εμφανή αυτοπεποίθηση δήλωσε:
«Συγκρουστήκαμε δημόσια για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και απεδείχθη ότι ο Άρειος Πάγος συνετάχθη με τις απόψεις που εξέφραζα εγώ.»
Και συνέχισε ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο τους τόνους:
«Εσείς λέτε ότι είστε καθηγητής Νομικής. Εγώ έχω σπουδάσει Ιστορία και Αρχαιολογία και ήμουν βιβλιοπώλης. Είναι μεγάλος ψόγος για έναν καθηγητή Νομικής να τον κερδίσει στα νομικά ένας βιβλιοπώλης.»
Η αναφορά αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στα έδρανα της αντιπολίτευσης,
μετατρέποντας τη θεσμική συζήτηση σε μία από τις πιο σκληρές προσωπικές
αντιπαραθέσεις της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου.
Η ευρωπαϊκή διάσταση της αντιπαράθεσης
Η αντιπολίτευση επιχείρησε να δώσει και διεθνή διάσταση στο θέμα.
Ο Παναγιώτης Δουδωνής, αλλά και ο Παύλος Χριστίδης, επικαλέστηκαν επιστολές ευρωπαϊκών ιατρικών οργανώσεων, υποστηρίζοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση κινδυνεύει να απομονώσει τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Παράλληλα, έγινε αναφορά στην Απόφαση 015/2025 του Κολεγίου των Ευρωπαίων Εισαγγελέων, με το ΠΑΣΟΚ να υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση αγνοεί ευρωπαϊκές θεσμικές αρχές.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης απάντησε ότι η ελληνική έννομη τάξη έχει ήδη δώσει τη δική της απάντηση.
«Τα επιχειρήματά σας τα έθεσε και η κυρία Κοβέσι στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου. Σχεδόν ομόφωνα η Ολομέλεια είπε ότι η ερμηνεία σας είναι λανθασμένη.»
Ο υπουργός μάλιστα επικαλέστηκε σειρά κορυφαίων συνταγματολόγων και πρώην ανώτατων πολιτειακών παραγόντων, υποστηρίζοντας ότι η δική του ερμηνεία του ευρωπαϊκού κανονισμού συμβαδίζει με εκείνη του Ευάγγελου Βενιζέλου, του Προκόπη Παυλόπουλου, της Βασιλικής Θάνου, της Κατερίνας Σακελλαροπούλου και της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου.
Το πραγματικό ερώτημα: Παρέμβαση ή αποκατάσταση της νομιμότητας;
Πίσω από τις υψηλές πολιτικές εντάσεις, το ουσιαστικό ερώτημα παραμένει θεσμικό.
Η αντιπολίτευση θεωρεί ότι η κυβέρνηση, ακόμη και προσωρινά, δεν μπορεί να ορίζει τη διοίκηση ενός αυτοδιοικούμενου ΝΠΔΔ.
Η κυβέρνηση, αντίθετα, απαντά ότι η παρέμβαση αυτή δεν είναι αποτέλεσμα πολιτικής βούλησης αλλά συνέπεια μιας μακράς δικαστικής περιπέτειας που έχει αφήσει τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο χωρίς σταθερή διοίκηση.
Η διάκριση αυτή είναι κρίσιμη.
Ο ΠΙΣ δεν είναι ένα κοινό ιδιωτικό σωματείο. Είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, με θεσμοθετημένες αρμοδιότητες που επηρεάζουν την άσκηση της ιατρικής, την πειθαρχική διαδικασία, την εκπροσώπηση του ιατρικού κόσμου και τη συνεργασία με το κράτος.
Αυτό σημαίνει ότι η παρατεταμένη αδυναμία συγκρότησης νόμιμης διοίκησης δεν αποτελεί απλώς εσωτερική διαφωνία ενός επαγγελματικού φορέα, αλλά δημιουργεί αντικειμενικό πρόβλημα στη λειτουργία ενός δημόσιου θεσμού.
Η συνταγματική σύγκρουση δύο αρχών
Η ουσία της συζήτησης δεν είναι τόσο απλή όσο παρουσιάστηκε στην Ολομέλεια.
Στην πραγματικότητα συγκρούονται δύο διαφορετικές συνταγματικές αρχές.
Από τη μία πλευρά βρίσκεται η αυτοδιοίκηση των επαγγελματικών οργανώσεων και η προστασία του συνεταιρίζεσθαι, όπως προβλέπεται από το άρθρο 12 του Συντάγματος.
Από την άλλη βρίσκεται η υποχρέωση της Πολιτείας να διασφαλίζει τη συνέχεια της διοίκησης, την εκτέλεση των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας και τη λειτουργία ενός Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου που δεν μπορεί να παραμένει επ’ αόριστον σε θεσμικό κενό.
Ακριβώς επάνω σε αυτή τη λεπτή ισορροπία στηρίχθηκε και η κυβερνητική επιχειρηματολογία.
Ο πολιτικός συμβολισμός της παρέμβασης Γεωργιάδη
Πέρα από τη νομική διάσταση, η υπόθεση έχει σαφές πολιτικό αποτύπωμα.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης επέλεξε να αναλάβει προσωπικά το πολιτικό κόστος μιας εξαιρετικά δύσκολης υπόθεσης, γνωρίζοντας ότι οποιαδήποτε παρέμβαση στον ΠΙΣ θα προκαλούσε αντιδράσεις.
Ωστόσο, η κυβέρνηση εμφανίζεται να θεωρεί ότι το μεγαλύτερο πολιτικό κόστος θα ήταν να παρακολουθεί παθητικά έναν κορυφαίο επιστημονικό θεσμό να οδηγείται σε διαρκή ακυβερνησία.
Η επιλογή της προσωρινής διοίκησης, σύμφωνα με την κυβερνητική λογική, δεν αποτελεί επιδίωξη ελέγχου, αλλά εργαλείο εξόδου από ένα αδιέξοδο που παράγουν οι αλλεπάλληλες δικαστικές συγκρούσεις.
Μια αντιπαράθεση που ξεπερνά τον ΠΙΣ
Η συζήτηση στη Βουλή για τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο ανέδειξε κάτι πολύ ευρύτερο από μια διαφωνία για τη διοίκηση ενός επιστημονικού φορέα.
Αποκάλυψε δύο διαφορετικές αντιλήψεις για τον ρόλο του κράτους όταν ένας δημόσιος θεσμός οδηγείται σε παρατεταμένο διοικητικό αδιέξοδο.
Για την αντιπολίτευση, κάθε παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας ενέχει τον κίνδυνο υπονόμευσης της αυτοδιοίκησης και δημιουργίας ενός ανεπιθύμητου προηγουμένου.
Για την κυβέρνηση, αντίθετα, η αδράνεια θα ισοδυναμούσε με εγκατάλειψη ενός θεσμού που, μετά από αλλεπάλληλες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και συνεχιζόμενες προσφυγές, αδυνατεί να αποκτήσει σταθερή διοίκηση.
Η κοινοβουλευτική σύγκρουση ήταν σφοδρή, οι χαρακτηρισμοί ξεπέρασαν πολλές φορές τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης, όμως ο πυρήνας της διαφωνίας παραμένει βαθιά θεσμικός: πώς διασφαλίζεται ταυτόχρονα η αυτονομία ενός ΝΠΔΔ και η υποχρέωση της Πολιτείας να εγγυάται τη νόμιμη και αδιάλειπτη λειτουργία του.
Με αυτή τη λογική, η κυβέρνηση υπερασπίστηκε τη ρύθμιση ως
προσωρινή, περιορισμένη και αναγκαία, υποστηρίζοντας ότι
δεν αποτελεί μηχανισμό ελέγχου του ΠΙΣ, αλλά τη μοναδική θεσμική γέφυρα
μέχρι την αποκατάσταση της ομαλότητας μέσω νέων εκλογών.
Πηγή: pagenews.gr
📺Συνεχή μπλόκα της Τροχαίας για τα πατίνια στην Αθήνα -Κλήσεις για κράνη, ταχύτητα, στάθμευση, «υπολογίζονται πλέον ως οδηγοί», δείτε βίντεο
Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται οι σαρωτικοί έλεγχοι της Τροχαίας και της Δημοτικής Αστυνομίας για τη χρήση των ηλεκτρικών πατινιών στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας .
📺Μητσοτάκης: Σκοπός μας η ανάπτυξη να φτάσει σε κάθε γωνιά της χώρας προς όφελος κάθε Έλληνα-Πού θα κατευθυνθούν τα 23 δισ. ευρώ του ΕΠΑ
Με τη φράση του Όσκαρ Ουάιλντ ότι «αν έχεις εξαντλήσει το θέμα σου έχεις εξαντλήσει και το ακροατήριό σου» ξεκίνησε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης την ομιλία του στην εκδήλωση που διοργάνωσε το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για την παρουσίαση του Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης 2026-2030.
📺Γεωργιάδης: "Το Ελληνικό θα αλλάξει την Ελλάδα - Αυτή η φοβία για την ομορφιά που μας επέβαλε η Αριστερά θα σβήσει" (Βίντεο)
Στα εγκαίνια των νέων αθλητικών εγκαταστάσεων στο Ελληνικό βρέθηκε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος εμφανίστηκε ιδιαίτερα συγκινημένος από την πρόοδο του εμβληματικού έργου
Χθες στο «Ελληνικό» έκαναν το soft opening των αθλητικών τους χώρων. Με την ευκαιρία λοιπόν με κάλεσαν σε μια ξενάγηση για να δω από κοντά την πρόοδο των έργων που ως Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων πέτυχα να ξεκινήσουν. Συγκινήθηκα, αλήθεια σας το λέω συγκινήθηκα. Είχα μαζί… pic.twitter.com/a1f4DPobyp
— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) July 21, 2026
📺Βίντεο: Η στιγμή που τα δύο πλοία συγκρούονται μέσα στο λιμάνι της Σούδας
Βίντεο – ντοκουμέντο δημοσίευσε το zarpanews.gr από τη στιγμή που τα δύο πλοία συγκρούστηκαν το πρωί της Τρίτης στο Λιμάνι της Σούδας.
📺Μαρινάκης: Πακέτο ίσως και άνω του 1 δισ. στη ΔΕΘ – 9 άνθρωποι κρεμάστηκαν άδικα στα μανταλάκια
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης προανήγγειλε ότι το πακέτο των μέτρων που θα ανακοινωθεί στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης θα ξεπεράσει το 1 δισ. ευρώ, υπογραμμίζοντας ότι οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν από τον πρωθυπουργό, ανάλογα με τον δημοσιονομικό χώρο που θα διαμορφωθεί.
📺Τέλος τα ηλεκτρικά πατίνια για τους κάτω των 17 ετών – Ξεκίνησαν οι έλεγχοι
Ηλεκτρικά πατίνια τέλος για τους ανήλικους κάτω των 17 ετών. Με το νομοσχέδιο του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών το οποίο εισάγεται σήμερα Τρίτη (21/7) στην Ολομέλεια της Βουλής προς ψήφιση, η κυβέρνηση βάζει τέλος στην χρήση ηλεκτρικών πατινιών από ανηλίκους κάτω των 17 ετών.
📺Εβίτα Περόν: Η γυναίκα που ακόμα και νεκρή στοίχειωνε την Αργεντινή, η μακάβρια Οδύσσεια της σορού της
Η σορός της Εβίτα Περόν εξαφανίστηκε από ένα στρατιωτικό καθεστώς, ταξίδεψε κρυφά από το Μπουένος Άιρες στο Μιλάνο και τη Μαδρίτη και χρειάστηκε 16 χρόνια για να επιστρέψει στην πατρίδα της
Λίγες ώρες μετά τον θάνατο της Εβίτα Περόν, στις 26 Ιουλίου 1952, ένας από τους διασημότερους ανατόμους της εποχής άρχισε να εργάζεται πάνω στο σώμα της. Ο Ισπανός γιατρός Πέδρο Άρα είχε αναλάβει να διατηρήσει τη σορό της πρώτης κυρίας της Αργεντινής σχεδόν αναλλοίωτη, με τεχνικές αντίστοιχες εκείνων που είχαν χρησιμοποιηθεί στη Σοβιετική Ένωση για τον Λένιν και τον Στάλιν. Η Εβίτα ήταν μόλις 33 ετών όταν πέθανε από καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Για εκατομμύρια Αργεντινούς, όμως, δεν ήταν απλώς η σύζυγος του προέδρου Χουάν Περόν. Ήταν η γυναίκα που είχε μετατραπεί σε φωνή των φτωχών, των εργατών και των κοινωνικά αποκλεισμένων. Για τους οπαδούς της ήταν σχεδόν αγία. Για τους αντιπάλους της, η ενσάρκωση ενός αυταρχικού και επικίνδυνου λαϊκισμού.
Ο Περόν γνώριζε ότι η πολιτική δύναμη της Εβίτα δεν θα εξαφανιζόταν μαζί με τη ζωή της. Η ταρίχευση του σώματός της δεν αποτελούσε μόνο μια εκδήλωση προσωπικού πένθους. Ήταν μια συνειδητή προσπάθεια να διατηρηθεί ζωντανό το ισχυρότερο σύμβολο του περονισμού. Το σχέδιο προέβλεπε ότι η σορός της θα τοποθετούνταν σε γυάλινη λάρνακα, στη βάση ενός τεράστιου μνημείου αφιερωμένου στους εργάτες. Εκεί θα βρισκόταν το αιώνιο προσκύνημα του κινήματος. Το μνημείο, όμως, δεν κατασκευάστηκε ποτέ. Αντί για έναν επίσημο τάφο, το σώμα της Εβίτα θα περνούσε τα επόμενα χρόνια κρυμμένο σε φορτηγά, στρατιωτικά γραφεία, αποθήκες και ξένα νεκροταφεία. Η μεταθανάτια διαδρομή της θα γινόταν μία από τις πιο σκοτεινές ιστορίες της σύγχρονης Λατινικής Αμερικής.
Σε νεαρή ηλικία έφυγε για το Μπουένος Άιρες, επιδιώκοντας να γίνει ηθοποιός. Εργάστηκε στο θέατρο, στο ραδιόφωνο και στον κινηματογράφο, χωρίς να εξελιχθεί ποτέ σε μεγάλη καλλιτεχνική προσωπικότητα. Η γνωριμία της με τον συνταγματάρχη Χουάν Περόν, ο οποίος αναδυόταν ως μία από τις ισχυρότερες πολιτικές μορφές της χώρας, άλλαξε ριζικά τη ζωή της.
Ο Περόν έχτισε την πολιτική του βάση πάνω στα εργατικά συνδικάτα, στην κρατική παρέμβαση στην οικονομία, στην αναδιανομή εισοδήματος και σε μια εθνικιστική ρητορική που υποσχόταν μια τρίτη οδό ανάμεσα στον καπιταλισμό και στον κομμουνισμό. Όταν εξελέγη πρόεδρος το 1946, η Εβίτα δεν περιορίστηκε στον παραδοσιακό διακοσμητικό ρόλο της πρώτης κυρίας.
Μέσα από το Ίδρυμα Εύα Περόν μοίραζε χρήματα, τρόφιμα, κατοικίες και φάρμακα. Επισκεπτόταν νοσοκομεία και φτωχογειτονιές, δεχόταν πολίτες προσωπικά και καλλιεργούσε μια άμεση σχέση με εκείνους που το κατεστημένο της Αργεντινής αντιμετώπιζε με περιφρόνηση.
Οι εργάτες, οι λεγόμενοι «ντεσκαμισάδος» - οι άνθρωποι χωρίς σακάκι ή χωρίς πουκάμισο -, έγιναν η πολιτική της οικογένεια. Παράλληλα, η Εβίτα πρωταγωνίστησε στην εκστρατεία για την παραχώρηση δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες, το οποίο κατοχυρώθηκε το 1947.
Η δύναμή της προκαλούσε φόβο στην παραδοσιακή οικονομική ελίτ, σε μεγάλο μέρος του στρατού και στους κύκλους που θεωρούσαν τον περονισμό απειλή για την παλιά κοινωνική τάξη. Όταν επιχείρησε να διεκδικήσει την αντιπροεδρία το 1951, η αντίδραση υπήρξε σφοδρή. Η επιδείνωση της υγείας της και οι αντιστάσεις του στρατεύματος την ανάγκασαν τελικά να αποσυρθεί. Λιγότερο από έναν χρόνο αργότερα ήταν νεκρή.
Δύο εκατομμύρια άνθρωποι μπροστά στο φέρετρο
Οι εικόνες ήταν αποκαλυπτικές της σχέσης που είχε δημιουργηθεί ανάμεσα στην Εβίτα και στους οπαδούς της. Άνθρωποι περίμεναν για ώρες κάτω από τη βροχή, λιποθυμούσαν, έκλαιγαν και προσεύχονταν. Σε ορισμένα σπίτια στήθηκαν αυτοσχέδια εικονοστάσια. Σε εργοστάσια και φτωχογειτονιές, το πρόσωπό της αντιμετωπιζόταν ήδη ως εικόνα λαϊκής αγίας.
Για τον περονισμό, η σορός της ήταν ένα ιερό κειμήλιο. Για τους εχθρούς του, μια ωρολογιακή πολιτική βόμβα.
Τα σύμβολα, τα συνθήματα και ακόμη και τα ονόματα του Χουάν και της Εύας Περόν απαγορεύτηκαν. Η νέα εξουσία, ωστόσο, βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα πρόβλημα που δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί με ένα απλό διάταγμα: τη σορό της Εβίτα. Οι στρατιωτικοί φοβούνταν ότι ο τάφος της θα μετατρεπόταν σε τόπο προσκυνήματος και κινητοποίησης. Ένα σώμα χωρίς ζωή μπορούσε να λειτουργήσει ως κέντρο πολιτικής αντίστασης. Έτσι αποφάσισαν να το εξαφανίσουν. Τη διαχείριση της επιχείρησης ανέλαβε ο αντισυνταγματάρχης Κάρλος Μούρι Κένιγκ, επικεφαλής της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών. Από εκείνο το σημείο αρχίζει μια περίοδος στην οποία η ιστορία συγχέεται συχνά με τον θρύλο.
Η σορός φέρεται να μετακινήθηκε επανειλημμένα μέσα στο Μπουένος Άιρες. Κρύφτηκε σε ένα φορτηγάκι σταθμευμένο στους δρόμους της πρωτεύουσας, πίσω από την οθόνη ενός κινηματογράφου και σε εγκαταστάσεις ύδρευσης. Σύμφωνα με αφηγήσεις της εποχής, όπου και αν μεταφερόταν, λίγο αργότερα εμφανίζονταν λουλούδια και αναμμένα κεριά.
Ήταν σαν οι υποστηρικτές της να γνώριζαν πάντοτε πού βρισκόταν.
Ο Κένιγκ μετέφερε τελικά το σώμα στο γραφείο του. Ορισμένες μαρτυρίες υποστηρίζουν ότι τοποθετούσε το φέρετρο σε όρθια θέση και το έδειχνε σε επισκέπτες. Άλλες ιστορίες περιγράφουν μια σταδιακή εμμονή του αξιωματικού με τη νεκρή γυναίκα που είχε αναλάβει να φυλάσσει.
Η απόλυτη αλήθεια είναι δύσκολο να αποκατασταθεί. Η ζωή και ο θάνατος της Εβίτα καλύφθηκαν γρήγορα από ένα στρώμα φημών, μύθων και πολιτικών σκοπιμοτήτων. Το βέβαιο είναι ότι ακόμη και οι άνθρωποι που επιχείρησαν να καταστρέψουν το σύμβολό της κατέληξαν αιχμάλωτοι της δύναμής του.
Η μυστική ταφή στην Ιταλία
Το σώμα μεταφέρθηκε μυστικά στην Ιταλία και ενταφιάστηκε στο Μιλάνο με πλαστή ταυτότητα. Στον τάφο αναγραφόταν το όνομα «Μαρία Μάγκι ντε Ματζίστρις». Για περισσότερα από δέκα χρόνια, η διασημότερη γυναίκα της Αργεντινής βρισκόταν θαμμένη ως μια άγνωστη Ιταλίδα.
Στην πατρίδα της, όμως, κανείς δεν την είχε ξεχάσει. Στους τοίχους του Μπουένος Άιρες εμφανιζόταν ξανά και ξανά η ίδια ερώτηση: «Πού βρίσκεται το σώμα της Εύας Περόν;».
Η απαίτηση για την επιστροφή της σορού ενώθηκε σταδιακά με την απαίτηση για την επιστροφή του ίδιου του Περόν και την αποκατάσταση του απαγορευμένου κινήματος. Η εξαφάνιση του σώματος, αντί να αποδυναμώσει τον μύθο, τον ενίσχυσε.
Στα μάτια πολλών εργατών, η κακοποίηση της νεκρής Εβίτα συμβόλιζε την κακοποίηση της ίδιας της εργατικής τάξης. Η στρατιωτική εξουσία δεν είχε απλώς ανατρέψει έναν πρόεδρο. Είχε αρπάξει το σώμα της γυναίκας που οι φτωχοί θεωρούσαν δική τους.
Το 1971, στο πλαίσιο μιας προσπάθειας ελεγχόμενης πολιτικής μετάβασης, οι αρχές συμφώνησαν να επιστρέψουν τη σορό στον Χουάν Περόν. Το σώμα μεταφέρθηκε μέσα σε ασημένιο φέρετρο στη βίλα όπου ζούσε εξόριστος, κοντά στη Μαδρίτη, μαζί με την τρίτη σύζυγό του, Ισαβέλ.
Όταν το φέρετρο άνοιξε, το σώμα έφερε σημάδια από τη μακρά περιπλάνηση και την ταφή του. Άνθρωποι που βρίσκονταν κοντά στον Περόν περιέγραψαν πώς η Ισαβέλ καθάρισε προσεκτικά τη σορό, χτένισε τα ξανθά μαλλιά της Εβίτα και προσπάθησε να αποκαταστήσει την εικόνα της.
Και πάλι, η πραγματικότητα μπλέχτηκε με τις ιστορίες του αποκρυφισμού.
Κυκλοφόρησε η αφήγηση ότι ο Χοσέ Λόπες Ρέγα, στενός συνεργάτης του Περόν και άνθρωπος με έντονο ενδιαφέρον για τον μυστικισμό, είχε ζητήσει από την Ισαβέλ να ξαπλώσει δίπλα στη σορό, ώστε να περάσει σε εκείνη η πολιτική δύναμη της Εβίτα.
Είναι αδύνατο να διαπιστωθεί αν κάτι τέτοιο συνέβη. Η ίδια η ύπαρξη, όμως, αυτών των ιστοριών αποκαλύπτει πόσο έντονα θρησκευτικός είχε γίνει ο μύθος της.
Ο περονισμός είχε διασπαστεί σε αντίπαλα στρατόπεδα. Από τη μία βρίσκονταν ένοπλες οργανώσεις της επαναστατικής Αριστεράς και από την άλλη ακροδεξιά δίκτυα, στενά συνδεδεμένα με κρατικούς μηχανισμούς. Οι πολιτικές δολοφονίες, οι απαγωγές και οι συγκρούσεις πολλαπλασιάζονταν.
Ο Περόν πέθανε το 1974 και την προεδρία ανέλαβε η Ισαβέλ. Λίγο αργότερα, η σορός της Εβίτα επέστρεψε επιτέλους στο Μπουένος Άιρες.
Η κατάστασή της απαιτούσε αποκατάσταση. Το έργο ανατέθηκε στον Ντομίνγκο Τελετσέα, έναν ειδικό στη συντήρηση έργων τέχνης, αρχαιοτήτων και ανθρώπινων λειψάνων. Ο ίδιος γνώριζε ότι η αποδοχή της αποστολής μπορούσε να τον μετατρέψει σε στόχο.
Η Αργεντινή είχε ήδη εισέλθει σε μια περίοδο οργανωμένης κρατικής βίας. Άνθρωποι εξαφανίζονταν, βασανίζονταν ή δολοφονούνταν από παρακρατικούς και κρατικούς μηχανισμούς. Ο Τελετσέα δέχθηκε απειλές και το αυτοκίνητό του πυρπολήθηκε. Αργότερα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα.
Η αποκατάσταση της σορού είχε γίνει και πάλι πολιτική πράξη.

Πέντε μέτρα κάτω από τη γη
Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, η Εβίτα θάφτηκε τελικά στον οικογενειακό τάφο των Ντουάρτε, στο κοιμητήριο της Ρεκολέτα. Η τελετή έγινε παρουσία ελάχιστων ανθρώπων.
Οι αρχές φρόντισαν ο τάφος να είναι σχεδόν απόρθητος. Κάτω από τη μαρμάρινη επιφάνεια κατασκευάστηκαν διαδοχικά επίπεδα ασφαλείας, κρυφές καταπακτές και ένας υπόγειος χώρος όπου τοποθετήθηκε το φέρετρο. Η σορός βρισκόταν περίπου πέντε μέτρα κάτω από το έδαφος.
Είκοσι τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατό της, η Αργεντινή εξακολουθούσε να φοβάται ότι κάποιος θα επιχειρούσε να την κλέψει, να τη βεβηλώσει ή να τη μετατρέψει ξανά σε πολιτικό όπλο.
Οι στρατιωτικοί έκλεψαν το σώμα της επειδή φοβούνταν τη δύναμή του. Το έκρυψαν επειδή δεν μπορούσαν να το καταστρέψουν χωρίς να δημιουργήσουν μια ακόμη ισχυρότερη μάρτυρα. Το έθαψαν με ψεύτικο όνομα πιστεύοντας ότι μπορούσαν να διαγράψουν τη μνήμη της.
Το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς το αντίθετο.
Όσο περισσότερο η σορός της περιπλανιόταν, τόσο περισσότερο ο μύθος της μεγάλωνε. Η γυναίκα που είχε αναδειχθεί από τη φτώχεια, είχε κατακτήσει την καρδιά της εξουσίας και είχε γίνει αντικείμενο λατρείας από εκατομμύρια εργάτες παρέμενε πολιτικά παρούσα ακόμη και μέσα σε ένα κλειστό φέρετρο.
Η Εβίτα δεν κέρδισε τελικά επειδή το σώμα της διατηρήθηκε σχεδόν αναλλοίωτο. Κέρδισε επειδή οι αντίπαλοί της απέδειξαν ότι, ακόμη και νεκρή, εξακολουθούσε να τους προκαλεί τρόμο.
📺Βίντεο: Ισπανός πιλότος έκανε φάρσα σε Αργεντινούς επιβάτες ότι κέρδισαν το Μουντιάλ – Από τους πανηγυρισμούς στην… απότομη «προσγείωση»
Μια ιδιαίτερα σκληρή φάρσα βίωσαν φίλαθλοι της Αργεντινής κατά τη διάρκεια πτήσης, όταν ο Ισπανός πιλότος τους ανακοίνωσε ψευδώς ότι η εθνική τους ομάδα κατέκτησε το Μουντιάλ 2026.
Este piloto español quiso dar a entender en un vuelo lleno de argentinos, que Argentina había ganado la Copa Mundial FIFA.
— Molusco (@Moluskein) July 20, 2026
Chequea hasta el final 👀🤣🤦♂️. pic.twitter.com/D8eAZN1EoV
20 Ιουλίου 2026
📺Καρυστιανού: Δέχθηκα λεκτική επίθεση από τον Πλακιά😱😱 – Είμαστε όλοι κουρασμένοι – ΒΙΝΤΕΟ
Η Μαρία Καρυστιανού απαντώντας σε ερωτήσεις εκπροσώπων των ΜΜΕ αναφέρθηκε στο περιστατικό που σημειώθηκε με τον Νίκο Πλακιά στη δίκη για την τραγωδία των Τεμπών. Η επικεφαλής του «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», έκανε λόγο για λεκτική επίθεση, ενώ τόνισε πως όλοι οι συγγενείς των θυμάτων είναι κουρασμένοι και συναισθηματικά φορτισμένοι.
