Με τις τιμές τροφίμων να έχουν αυξηθεί 33% από το 2020, οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες προτείνουν καλάθι βασικών προϊόντων σε προσιτές και σταθερές τιμές
12 Ιανουαρίου 2026
«Γερμανικό καλάθι του νοικοκυριού» κατά το ελληνικό πρότυπο ενάντια στην ακρίβεια προτείνουν οι Σοσιαλδημοκράτες
Με τις τιμές τροφίμων να έχουν αυξηθεί 33% από το 2020, οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες προτείνουν καλάθι βασικών προϊόντων σε προσιτές και σταθερές τιμές
📺«Το Ιράν θέλει να διαπραγματευτεί», λέει ο Τραμπ, ενώ εξετάζει στρατιωτική επέμβαση
Ο Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει μια σειρά πιθανών στρατιωτικών και όχι μόνο, επιλογών απέναντι στο Ιράν, εν μέσω των αιματηρών διαδηλώσεων που συγκλονίζουν τη χώρα, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους.
- Κυβερνοεπιθέσεις σε στρατιωτικούς ή κρατικούς στόχους για να διαταραχθούν οι προσπάθειες καταστολής.
- Νέες κυρώσεις κατά προσώπων της ιρανικής ηγεσίας ή κρίσιμων τομέων της οικονομίας, όπως η ενέργεια και οι τράπεζες.
- Υποστήριξη τεχνολογίας, όπως το Starlink, για να διευκολυνθεί η επικοινωνία των διαδηλωτών παρά το διαδικτυακό μπλοκάρισμα. Ανάλογη βοήθεια είχε προσφέρει ο Πρόεδρος Μπάιντεν το 2022 κατά την προηγούμενη έξαρση των διαδηλώσεων.
This is Tehran tonight 11 January! After mass massacre against peaceful protesters in recent days. Iranian people decided to win this fight, it's time to support brave people of Iran #IranRevolution pic.twitter.com/Outr8oTzZV
— Hamed (@Me_Hamed_Myself) January 11, 2026
Beloved people of Iran, my courageous compatriots,
— Reza Pahlavi (@PahlaviReza) January 11, 2026
Over the past two weeks—especially in the last four days—you have shaken the foundations of the illegitimate Islamic Republic through massive, nationwide demonstrations. Now, relying on your overwhelming response to the recent… https://t.co/o5uEd7KHsY
📺Ιράν: Μάχη επιβίωσης για το καθεστώς, με μαρτυρίες για χιλιάδες νεκρούς – Απειλές για «δράση» από τον Τραμπ
Αιματηρή μάχη επιβίωσης φαίνεται πως δίνει το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, με αναφορές για εκατοντάδες νεκρούς (τουλάχιστον 544) στις μαζικές διαδηλώσεις, ενώ ανεπιβεβαίωτες μαρτυρίες κάνουν λόγο και για χιλιάδες θύματα της βίαιης καταστολής. Οι συλλήψεις ξεπερνούν τις 10.000.
Ψηφιακό «μπλακάουτ»
Η διακοπή της πρόσβασης στο διαδίκτυο στο Ιράν από το καθεστώς συνεχίζεται εδώ και τουλάχιστον 84 ώρες, δήλωσε τη Δευτέρα η αρμόδια αρχή κυβερνοασφάλειας NetBlocks. Προηγουμένως, η ομάδα είχε δηλώσει ότι η συνδεσιμότητα με τον έξω κόσμο βρισκόταν στο 1% των συνηθισμένων επιπέδων. Η Τεχεράνη παρεμβάλλει και τους δορυφόρους Starlink του Ίλον Μασκ.
Το κλείσιμο της πρόσβασης στο διαδίκτυο και των τηλεφωνικών γραμμών σε εθνικό επίπεδο από τις αρχές έχει καταστήσει δύσκολη την κατανόηση της πλήρους έκτασης των όσων εκτυλίσσονται επί τόπου, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους κλίμακας των θυμάτων από τις μαζικές αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες αναφέρει το CNN.
Footage obtained by Iran International shows thousands of protesters marching in the streets of Tehran on Sunday, as anti-government demonstrations continue across Iran. pic.twitter.com/4epjP2wa5A
— OSINTdefender (@sentdefender) January 11, 2026
Στο φόντο της επιδείνωσης της κατάστασης, ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα λάβει την Τρίτη εκτενή ενημέρωση για συγκεκριμένες επιλογές αντίδρασης στην κρίση στο Ιράν, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal.
Η προγραμματισμένη συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ με τους αξιωματούχους θα επικεντρωθεί στη συζήτηση πιθανών επόμενων βημάτων, τα οποία περιλαμβάνουν στρατιωτικά πλήγματα, την ανάπτυξη μυστικών κυβερνοόπλων κατά ιρανικών στρατιωτικών και πολιτικών υποδομών, την επιβολή πρόσθετων κυρώσεων στην κυβέρνηση του Ιράν, καθώς και την ενίσχυση αντικυβερνητικών πηγών στο διαδίκτυο, μετέδωσε η Wall Street Journal.
Στη συνάντηση της Τρίτης αναμένεται να συμμετάσχουν ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ και ο πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Νταν Κέιν, ανέφεραν οι αξιωματούχοι.
Ο Ντόναλντ Τραμπ διεμήνυσε την Κυριακή ότι οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις εξετάζουν «πολύ δυνατές επιλογές» για την Τεχεράνη. «Εξετάζουμε το ζήτημα πολύ σοβαρά. Ο στρατός εξετάζει το ζήτημα, και μελετάμε πολύ δυνατές επιλογές. Θα πάρουμε απόφαση», είπε ο πρόεδρος των ΗΠΑ σε δημοσιογράφους που τον συνόδευαν πάνω στο αεροσκάφος του.
Ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι Ιρανοί ηγέτες επικοινώνησαν με την κυβέρνησή του για να «διαπραγματευτούν», μετά τις απειλές του να διατάξει στρατιωτική επιχείρηση, καθώς η Ισλαμική Δημοκρατία είναι αντιμέτωπη με μαζικές κινητοποιήσεις εναντίον της κυβέρνησης.
«Οι Ιρανοί ηγέτες τηλεφώνησαν» προχθές Σάββατο, είπε ο Ντόναλντ Τραμπ σε δημοσιογράφους που τον συνόδευαν στο προεδρικό αεροσκάφος, προσθέτοντας ότι «βρίσκεται σε προετοιμασία συνάντηση (...) Θέλουν να διαπραγματευτούν».
Ωστόσο ο ρεπουμπλικάνος διεμήνυσε πως «ίσως χρειαστεί να αναλάβουμε δράση πριν» από τυχόν συνάντηση.
❗️ Iranian authorities have begun mass killings of protesters
— NEXTA (@nexta_tv) January 11, 2026
Doctors at two hospitals told the BBC that more than 100 bodies were brought to them over the course of two days.
Since Thursday, the internet has been down across Iran, making it significantly harder to gather and… pic.twitter.com/YPhnMbO9xJ
«Θα πέσει σαν τον Φαραώ»
Ο επίσημος λογαριασμός κοινωνικής δικτύωσης του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, δημοσίευσε μια γελοιογραφία στο X που απεικονίζει τον πρόεδρο των ΗΠΑ ως μια ετοιμόρροπη σαρκοφάγο, με ένα μήνυμα που λέει «και αυτός θα ανατραπεί».
Απεικονίζει τον Αμερικανό ηγέτη ως μια αρχαία πέτρινη σαρκοφάγο αιγυπτιακού τύπου μέσα σε έναν τάφο που είναι διακοσμημένος με ιερογλυφικά. Η σημαία των ΗΠΑ και η Μεγάλη Σφραγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών είναι σχεδιασμένες ως σκαλίσματα στο φέρετρο, το οποίο ραγίζει και καταρρέει. Το συνοδευτικό κείμενο στη γελοιογραφία αναφέρει: «Σαν τον Φαραώ».
Ένα μήνυμα που δημοσιεύτηκε δίπλα στη γελοιογραφία αναφέρεται σε ιστορικούς και θρυλικούς βασιλιάδες όπως οι Φαραώ της αρχαίας Αιγύπτου και ο Νεβρώδ, μια βιβλική φιγούρα του βιβλίου της Γένεσης, προειδοποιώντας ότι «ανατράπηκαν όταν βρίσκονταν στο απόγειο της υπερηφάνειάς τους». Αναφέρεται επίσης στον Ρεζά Χαν και τον Μοχάμεντ Ρεζά, τον πρώτο και τον δεύτερο Ιρανό σάχη της δυναστείας των Παχλαβί.
«Αυτός ο τύπος που κάθεται εκεί με αλαζονεία και υπερηφάνεια και κρίνει ολόκληρο τον κόσμο, θα πρέπει επίσης να γνωρίζει ότι συνήθως οι τύραννοι και οι αλαζόνες του κόσμου, όπως ο Φαραώ, ο Νιμρώντ, ο Ρεζά Χαν, ο Μοχάμεντ Ρεζά και οι παρόμοιοι, ανατράπηκαν όταν βρίσκονταν στο απόγειο της υπερηφάνειάς τους, και αυτός επίσης θα ανατραπεί», αναφέρεται στην ανάρτηση του Χαμενεΐ.
Επιπρόσθετες κυρώσεις εξετάζει η ΕΕ
Η επικεφαλής της διπλωματίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κάγια Κάλας δήλωσε από πλευράς της έτοιμη να εισηγηθεί την επιβολή νέων κυρώσεων στο Ιράν, σε αντίδραση για αυτή που περιέγραψε ως βάρβαρη καταστολή των διαδηλώσεων στη χώρα.
«Η ΕΕ έχει ήδη θέσει σε εφαρμογή σαρωτικές κυρώσεις σε βάρος του Ιράν--σε αυτούς που ευθύνονται για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δραστηριότητες εξάπλωσης των πυρηνικών και την υποστήριξη από πλευράς Τεχεράνης στον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία», είπε η κ. Κάλας στη γερμανική εφημερίδα Die Welt, η οποία δημοσίευσε τις δηλώσεις της την Κυριακή.
«Είμαι προετοιμασμένη να προτείνω επιπρόσθετες κυρώσεις σε αντίδραση στη βάρβαρη καταστολή των διαδηλωτών από το καθεστώς», πρόσθεσε.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Γερμανικού Πρακτορείου, αρχικά αναμένεται να προταθούν τιμωρητικά μέτρα σε βάρος όσων ευθύνονται για τη βία εναντίον διαδηλωτών, συμπεριλαμβανομένων υπουργών. Στις κυρώσεις μπορεί να συμπεριληφθούν ταξιδιωτικοί περιορισμοί και η δέσμευση τυχόν πόρων τους στη δικαιοδοσία της ΕΕ.
Σύμφωνα με την αντιπρόεδρο της Κομισιόν και ύπατη εκπρόσωπο της ΕΕ, οι Ιρανοί διακινδυνεύουν τα πάντα για να ακουστεί η φωνή τους και το καθεστώς έχει μακρύ και βαρύ ιστορικό συντριβής των διαδηλώσεων, με τις δυνάμεις ασφαλείας της χώρας να αντιδρούν βάρβαρα για ακόμη μια φορά.
Horrifying reports and images coming out of countless protesters being killed across Iran.
— Thomas van Linge (@ThomasVLinge) January 11, 2026
Reported death tolls range from 2000 up to 6000 people killed, but definitely all in the four digits. pic.twitter.com/eJGfo6mduV
📺Λος Άντζελες: Φορτηγό έπεσε σε πλήθος που διαδήλωνε υπέρ του Ιράν – Άγνωστος ο αριθμός των τραυματιών – ΒΙΝΤΕΟ
Ενοικιαζόμενο φορτηγό έπεσε πάνω σε πλήθος που είχε συγκεντρωθεί στο Λος Άντζελες σε ένδειξη υποστήριξης στους διαδηλωτές στο Ιράν, μετέδωσε χθες Κυριακή ο τηλεοπτικός σταθμός KNBC, μέρος του εθνικού δικτύου του NBC News.
Multiple people injured, several nearly killed, after a U-Haul Truck emblazoned with anti-monarchist, anti-regime signs drives through a pro-monarchist, anti-regime march on Veterans Avenue in Los Angeles, hosted by the Iranian diaspora in California. pic.twitter.com/lvyCon2VQl
— OSINTdefender (@sentdefender) January 11, 2026
Went to a party on Veteran Ave, came out and there’s the Iran protest march right in front of the building. Caught on video this asshole ramming his Uhaul thru the protest. pic.twitter.com/wMKQMAc57k
— Susie Shoshana (@AuntSusie) January 11, 2026
Aerial video from ABC7 shows police detaining the driver of a U-Haul Truck that drove through an Iranian pro-monarchist, anti-regime march today in Los Angeles, as crowds of protesters attempt to attack the truck and driver, being held back by officers with the Los Angeles Police… pic.twitter.com/JrpDnt2OZq
— OSINTdefender (@sentdefender) January 12, 2026
Protesters attempt to assault, and possibly kill, the driver of a U-Haul Truck that drove through an Iranian pro-monarchist, anti-regime march today in Los Angeles, only barely being held back by officers with the Los Angeles Police Department. pic.twitter.com/4xeVTxVl8b
— OSINTdefender (@sentdefender) January 12, 2026
📺Βανδάλισαν στην πρεσβεία της Βουλγαρίας στα Σκόπια – Έντονη αντίδραση της Σόφιας
Άγνωστος κατέστρεψε το απόγευμα της Κυριακής τζάμι της κεντρικής εισόδου της πρεσβείας της Βουλγαρίας στα Σκόπια.
A powerful Macedonian warrior attacked the Bulgarian embassy in Skopje with a stone after losing an argument with a vending machine and blaming foreign policy. pic.twitter.com/zQLK6G0ZzA
— една българка (@transbulgaria) January 11, 2026
Bulgarian Embassy in Skopje Vandalized, Foreign Ministry Indignant that North Macedonia Authorities Tolerate Such Attacks.https://t.co/k9CXXkWu4t pic.twitter.com/o7bq3qocD4
— Bulgarian News Agency (@BTAnewsENG) January 11, 2026
📺Η εντυπωσιακή μεταμόρφωση της αρένας του Βελιγραδίου: Από γήπεδο μπάσκετ σε πισίνα που φιλοξενεί το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πόλο, βίντεο
Ξεκίνησε το Σάββατο (10/1) στη Belgrade Arena του Βελιγραδίου το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πόλο ανδρών στο οποίο συμμετέχει και η Ελλάδα και έχει μάλιστα αυξημένες πιθανότητες για μετάλλιο.
Bloomberg: Βρετανία και Γερμανία συζητούν την παρουσία δυνάμεων του ΝΑΤΟ στη Γροιλανδία
Η Γερμανία θα προτείνει τη δημιουργία μιας κοινής αποστολής του ΝΑΤΟ για την προστασία της περιοχής της Αρκτικής
11 Ιανουαρίου 2026
Πώς οι «πολιτισμένοι» Αμερικανοί εξόντωσαν τους «βαρβάρους» ινδιάνους Απάτσι: Ο 10ετής πόλεμος που ξεκίνησε από μια παρεξήγηση
Πού ζούσαν οι Απάτσι - Οι φυλές και ο τρόπος ζωής τους – Οι μακροχρόνιοι πόλεμοι με τον Αμερικανικό Στρατό – Σε ποιες περιοχές υποχρεώθηκαν να εγκατασταθούν – Πόσοι Απάτσι ζουν σήμερα στις ΗΠΑ;
Ποιοι ήταν οι Απάτσι;

Οι Καϊόβα Απάτσι εντάχθηκαν στους Καϊόβα, των οποίων υιοθέτησαν τα έθιμα. Οι Απάτσι ζούσαν κυρίως από το κυνήγι και τη συλλογή καρπών. Δεν έτρωγαν ερπετά, ούτε ζώα που τρέφονταν από αυτά γιατί δεν τα θεωρούσαν καθαρή τροφή. Ήταν επιδέξιοι κυνηγοί και άριστοι δρομείς. Μπορούσαν να περπατήσουν ακόμα και 100 χιλιόμετρα σε μια μέρα μέσα σε δύσβατα εδάφη προκειμένου να κυνηγήσουν ή να πολεμήσουν. Ήταν μικρόσωμοι (μ.ό. ύψους 1,60 μέτρα) και ικανότατοι στην πάλη σώμα με σώμα. Γυμνάζονταν από μικρή ηλικία. Κύρια όπλα τους ήταν το τόξο, το ακόντιο, το τσεκούρι (τόμαχοκ) και το μαχαίρι που είχαν στη ζώνη. Εξοικειώθηκαν γρήγορα με τα τυφέκια των λευκών. Συνήθιζαν να γδέρνουν τα κρανία των αντιπάλων τους, αν αυτοί ήταν στρατιώτες. Οι Τσιρικάουα υποστήριζαν ότι έμαθαν την τακτική αυτή από τους Μεξικανούς, που έπαιρναν το scalp (σκαλπ το δέρμα του κεφαλιού με τα μαλλιά) από τους νεκρούς Απάτσι. Οι Απάτσι ήταν από τις πιο άγριες ομάδες στα σύνορα Η.Π.Α. και Μεξικού. Αρχικά, προσπάθησαν να γίνουν φίλοι με τους Ισπανούς, τους Μεξικανούς και τους Αμερικανούς. Ωστόσο αναφέρονται επιθέσεις των Απάτσι σε ισπανικές αποστολές. Η αποτυχία των Ισπανών να προστατεύσουν τους Πουέμπλο από τους Απάτσι, κατά τη διάρκεια μιας πενταετούς εποχής ξηρασίας, στα τέλη του 17ου αιώνα οδήγησε στην εξέγερση των λαών του Πουέμπλο, σε συνεργασία με τους Απάτσι (1680). Οι Πουέμπλο διατήρησαν την ανεξαρτησία τους ως το 1692, οπότε πέρασαν πάλι στην κυριαρχία των Ισπανών. Για να αποφύγουν αντίποινα, πολλοί Πουέμπλο κατέφυγαν στους Ναβάχο.
1830: Indian Removal Act και ο δεκάχρονος πόλεμος του Κοτσίζ


Στις 28 Μαΐου 1830 ψηφίστηκε στις Η.Π.Α. ο νόμος για τη «μετατόπιση» των Ινδιάνων (Indian Removal Act). Σύμφωνα με αυτόν, όλες οι ινδιάνικες φυλές που ζούσαν στα ανατολικά έπρεπε να εγκαταλείψουν τα μέρη που ζούσαν και να εγκατασταθούν στα δυτικά του Μισισιπή. Έτσι, η κυβέρνηση των Η.Π.Α. αθέτησε σε όλες τις υποσχέσεις που είχε δώσει στους ινδιάνους, ότι θα παρέμεναν στις περιοχές τους. Το 1848, μετά το τέλος του αμερικανομεξικανικού πολέμου, το Μεξικό παραχώρησε στις ΗΠΑ εδάφη του Τέξας, της Καλιφόρνια, της Αριζόνα, του Νέου Μεξικού, της Γιούτα και της Νεβάδα. Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να περιοριστούν και οι ινδιάνοι αυτών των περιοχών. Οι έποικοι ζούσαν ειρηνικά με τους αυτόχθονες, πλην ορισμένων περιπτώσεων όπου πολεμοχαρείς ινδιάνοι έκαναν επιδρομές σε βάρος τους. Μετά τη Συνθήκη του Χιντάλγκο (1848) με την οποία τελείωσε ο πόλεμος ΗΠΑ Μεξικού, Αμερικανοί στρατιώτες άρχισαν να κάνουν όλο και περισσότερο αισθητή την παρουσία τους στις περιοχές που δόθηκαν στις Η.Π.Α. προκαλώντας ανησυχία στους ινδιάνους. Πάντως, τη δεκαετία του 1850 οι ινδιάνοι έκαναν επιθέσεις σε Αμερικανούς που ταξίδευαν στο μονοπάτι της Σάντα Φε και στη Νότια Οδό Μπάτερφιλντ, κυρίως όμως μέσα στο Μεξικό, καθώς περνούσαν τα σύνορα με τις Η.Π.Α.

Από μια λανθασμένη εκτίμηση ενός ενδοοικογενειακού επεισοδίου ξεκίνησε το 1861, πριν το Αμερικανικό Εμφύλιο η μεγάλη εξέγερση των Απάτσι υπό τον Κοτσίζ, αρχηγό των Τσιρικάουα Απάτσι. Συγκεκριμένα, ο ιδιοκτήτης ενός ράντσου, 65 χιλιόμετρα νότια του Τουσόν, Τζον Γουόρντ ξυλοκόπησε άγρια τον μιγά γιο του, ο οποίος έφυγε από το σπίτι. Ο Γουόρντ θεώρησε ότι ο μικρός είχε απαχθεί από ινδιάνους Τσιρικάουα, που είχαν αρχηγό τον Κοτσίζ. Παράλληλα «χρέωσε» και την αρπαγή ενός κοπαδιού του στον Κοτσίζ και ενημέρωσε σχετικά το απόσπασμα του Φρουρίου Μπιουκάναν. Ο Υπολοχαγός Τζορτζ Μπάσκομ συγκρότησε ένα απόσπασμα 54 ανδρών για να επιτεθεί στο πέρασμα των Απάτσι μέσω των βουνών Τσιρικάουα. Παράλληλα κάλεσε τον Κοτσίζ σε συνάντηση, έχοντας στήσει όμως παγίδα στον αρχηγό των Τσιρικάονα. Στις 4 Φεβρουαρίου 1861, ο Κοτσίζ, ανυποψίαστος πήγε στη σκηνή του Μπάσκομ, συνοδευόμενος από τον αδελφό του, δυο ανιψιούς του, μία γυναίκα και δύο παιδιά.
Αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή για όσα έγιναν στο ράντσο του Γουόρντ. Μάλιστα, θεωρώντας υπεύθυνους τους Κογιοτέρος, Απάτσι των Λευκών Ορέων πρότεινε να μεσολαβήσει για να απελευθερωθεί ο νεαρός. Ο Μπάσκομ απάντησε ότι ο Κοτσίζ και η συνοδεία του συλλαμβάνονται! Ο Κοτσίζ έβγαλε το μαχαίρι του και έσκισε τη σκηνή κατορθώνοντας να ξεφύγει. Όσοι τον συνόδευαν όμως κρατήθηκαν ως όμηροι. Έτσι, συνέλαβε τρεις λευκούς και άρχισε διαπραγματεύσεις για να τους ανταλλάξει με τους δικούς του ομήρους. Ο Μπάσκομ δεν δέχτηκε. Έξαλλος ο Κοτσίζ σκότωσε έναν όμηρο και τον έσυρε με το άλογό του, μπροστά σε ένα στρατιωτικό απόσπασμα, ενώ, καθώς δεν του επέστρεφαν τους δικούς του σκότωσε και τους άλλους δύο.
Για αντίποινα, οι λευκοί κρέμασαν έξι αθώους Τσιρικάουα. Ο Κοτσίζ και μια ομάδα πολεμιστών άρχισαν να στήνουν ενέδρες κατά μήκος του περάσματος του Μπάτερφιλντ σκοτώνοντας Μεξικανούς και συλλαμβάνοντας Αμερικανούς. Από μια επιπόλαια ενέργεια ενός Αμερικανού Υπολοχαγού ξεκίνησε ένας πόλεμος με τους ινδιάνους του Κοτσίζ που διήρκησε δέκα χρόνια! Οι Τσιρικάουα είχαν τη βοήθεια των Απάτσι των Λευκών Ορέων, όπως και των Απάτσι Μεμπρένο, υπό την ηγεσία του Μάνγκους Κολοράντο, πεθερού του Κοτσίζ. Κύριος στόχος τους ήταν οι κρατικές άμαξες που διέσχιζαν το πέρασμα Μπάτερφιλντ. Μετά από μια σειρά σκληρών μαχών, δύο Λόχοι Δραγόνων από το Φρούριο Μπρέκινριτζ οδήγησαν τους Απάτσι στο μεξικανικό έδαφος. Οι ινδιάνοι, πριν φύγουν, σκότωσαν όλους τους ομήρους. Με τη σειρά του, ο Μπάσκομ κρέμασε όλους τους ινδιάνους ομήρους που είχε συλλάβει, ανάμεσά τους και τον αδελφό του Κοτσίζ. Αυτό εξόργισε τους Απάτσι που μέσα σε δύο μήνες σκότωσαν τουλάχιστον 150 Αμερικανούς και Μεξικανούς.


Ο Εμφύλιος Πόλεμος των Η.Π.Α., όπως ήταν αναμενόμενο επηρέασε και τις επιχειρήσεις εναντίον των Απάτσι. Ο Αμερικανικός Στρατός εγκατέλειψε τα φρούρια στην περιοχή των Τσιρικάουα. Για να καλύψει το κενό και να εξασφαλίσει τη βόρεια και τη νότια οδό προς την Καλιφόρνια, ο κυβερνήτης της Τζον Ντάουνι οργάνωσε δύο φάλαγγες εθελοντών και έστειλε τη μία στη Γιούτα, υπό τον Συνταγματάρχη Πάτρικ Κόνορ και την άλλη στα νοτιοδυτικά υπό τον Συνταγματάρχη Πάτρικ Κόνορ και την άλλη στα νοτιοδυτικά υπό τον Συνταγματάρχη και μετέπειτα Στρατηγό Τζέιμς Κάρλτον. Ο Κοτσίζ και ο Μάνγκους Κολοράντο αποφάσισαν να αμυνθούν και οχυρώθηκαν κοντά στον εγκαταλελειμμένο σταθμό, κοντά στο πέρασμα των Απάτσι.
Ο Λόχος Εμπροσθοφυλακής του Κάρλτον, υπό τον Λοχαγό Τόμας Ρόμπερτς μπήκε στον σταθμό στις 15 Ιουλίου 1862, με δύο οβιδοβόλα και επαναληπτικά τυφέκια. Ο στρατιώτης Τζον Τιλ πυροβόλησε τον Μάνγκους Κολοράντο στο στήθος. Οι Απάτσι οπισθοχώρησαν προς την έρημο και μερικοί άνδρες μετέφεραν στο Γιάνος του Μεξικού τον Μάνγκο Κολοράντο, όπου με την απειλή όπλων υποχρέωσαν έναν γιατρό να βγάλει τη σφαίρα. Ο Κάρλτον αντιλήφθηκε τη σπουδαιότητα του περάσματος των Απάτσι και διέταξε την κατασκευή του Φρουρίου Μπάουι. Διέταξε τους στρατιώτες του να αντιμετωπίζουν τους Απάτσι σαν να είναι άγρια θηρία. Τον Σεπτέμβριο ανέλαβε τη διοίκηση του Νέου Μεξικού, διαδεχόμενος τον Στρατηγό Έντουαρντ Κάνμπι. Ο Στρατηγός Τζόζεφ Γουέστ ανέλαβε τη διοίκηση του νότιου Νέου Μεξικού.
Η δολοφονία του Μάνγκους Κολοράντο, ο Κιτ Κάρσον και η σφαγή του Σαντ Κρικ (1864)


Το 1864 έγινε ένα φρικιαστικό γεγονός, το οποίο δεν αφορά άμεσα τους Απάτσι, αλλά δύο άλλες φυλές γνωστές σε όσους έχουν διαβάσει, έστω και κόμικς με καουμπόηδες-ινδιάνους, τους Τσεγιέν και τους Αραπάχο. Πρόκειται για τη λεγόμενη «σφαγή του Σαντ Κρικ» (Sand Creek massacre), ουσιαστικά τη σφαγή αμάχων, ως επί το πλείστον, Αραπάχο και Τσεγιέν από τον Αμερικανικό Στρατό (29/11/1864). Μια δύναμη 675 ανδρών του Τρίτου Συντάγματος Ιππικού του Κολοράντο, υπό τη διοίκηση του εθελοντή Συνταγματάρχη Τζον Τσίβινγκτον επιτέθηκε και κατέστρεψε ένα χωριό Τσεγιέν και Αραπάχο στο ΝΑ Κολοράντο. 150 Ινδιάνοι, τα 2/3 των οποίων ήταν γυναικόπαιδα σκοτώθηκαν και ακρωτηριάστηκαν. Ο Τσίβινγκτον ισχυρίστηκε ότι οι νεκροί ήταν 500-600, ο αριθμός αυτός όμως είναι μάλλον υπερβολικός. Η τοποθεσία χαρακτηρίστηκε ως «Εθνικός Χώρος Ιστορικής Σφαγής του Σαντ Κρικ» και διοικείται από την Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων.


Η σφαγή των Αραβάιπα (The massacre of Camp Grant)

Το απόγευμα της 28/4/1871, 6 Αγγλοαμερικανοί, 48 Αμερικανομεξικανοί και 92 Ινδιάνοι της φυλής Παπάγκο (οι οποίοι είχαν υποταγεί στους Ισπανούς και είχαν εκχριστιανιστεί από καθολικούς ιερείς) ξεκίνησαν για το φαράγγι Αραβάιπα, όπου έφτασαν τα ξημερώματα της 30ης Απριλίου 1871. Οι περισσότεροι άνδρες Απάτσι έλειπαν για κυνήγι στα βουνά. Μόνο οκτώ πολεμιστές είχαν μείνει στον καταυλισμό. Οι Παπάγκο ανέλαβαν τις δολοφονίες, ενώ Αγγλοαμερικανοί και Αμερικανομεξικανοί εμπόδιζαν τη φυγή των Ινδιάνων. Περίπου 144 Απάτσι και Πινάλ σκοτώθηκαν και ακρωτηριάστηκαν, ενώ σχεδόν όλοι είχαν αποκεφαλιστεί. Οι γυναίκες που επέζησαν βιάστηκαν και 27 από τα 29 παιδιά πουλήθηκαν ως σκλάβοι στο Μεξικό! Τα άλλα δύο δραπέτευσαν. Ο Ουίτμαν ασχολήθηκε με την ταφή των νεκρών. Μόνο μία γυναίκα επιβίωσε από τη σφαγή! Ο Ουίτμαν έστειλε διερμηνείς στα βουνά, που διαβεβαίωσαν τους Αραβάιπα ότι οι στρατιώτες του δεν είχαν καμία εμπλοκή στη σφαγή. Είναι άγνωστο αν αυτό ισχύει, δεν αποκλείεται όμως, αν σκεφτούμε ότι οι κάτοικοι της Αριζόνα θεωρούσαν τη σφαγή «δικαιολογημένη ανθρωποκτονία». Όταν πληροφορήθηκε ο Πρόεδρος των Η.Π.Α. (από το 1869 ως το 1877) Olysses S. Grant τι είχε συμβεί έγινε έξαλλος. Ήταν αυτός που είχε σχεδιάσει τη μετεμφυλιοπολεμική πολεμική πολιτική και θεωρούσε απαράδεκτες τέτοιες σφαγές. Έστειλε μία επιτροπή ειρήνης στην Αριζόνα, υπό τον Στρατηγό Όλιβερ Χάουαρντ και τον Βίνσεντ Κόιλερ, με σκοπό την επίτευξη ειρήνης, ενώ διαμήνυσε στον Κυβερνήτη της Αριζόνα Σάφορντ ότι οι υπεύθυνοι της σφαγής πρέπει να δικαστούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά. Τον Οκτώβριο του 1871 ξεκίνησε η δίκη 100 δραστών για 108 αδικήματα! Μετά από 2 μήνες ακροαματικής διαδικασίες, οι Απάτσι βρέθηκαν κατηγορούμενοι για λεηλασίες, καθώς εκεί επικεντρώθηκε τη δίκη! Τελικά χρειάστηκαν 19 (!) λεπτά για να εκδοθεί η απόφαση: όλοι αθώοι!

Το μόνο θετικό από την, καλοπροαίρετη κίνηση του Προέδρου των ΗΠΑ για ειρήνη είναι ότι βρέθηκαν τελικά έξι από τα 27 παιδιά που είχαν πουληθεί ως σκλάβοι. Δυστυχώς, καθώς οι αγοραπωλησίες είχαν γίνει μυστικά, τα υπόλοιπα 21 δεν βρέθηκαν ποτέ… Επίσης συγκροτήθηκαν 5 γραφεία για τους ινδιάνους (4 στην Αριζόνα και 1 στο Νέο Μεξικό). Ο Κοτσίζ, που παρέμενε επικεφαλής των Τσιρικάουα ζήτησε από τον Χάουαρντ να διατηρήσουν έναν καταυλισμό στο έδαφός τους, στο πέρασμα των Απάτσι, με υπεύθυνο τον συνοριοφύλακα Τόμας Τζέφορντς. Ο Κοτσίζ υποσχέθηκε διαφύλαξη της τάξης στους καταυλισμούς, κάτι που έγινε, ως τον θάνατό του το 1874.
Ο «ινδιανομάχος» Στρατηγός Κρουκ – Η ζωή των Απάτσι στους κυβερνητικούς καταυλισμούς
Το 1827-73 με 9 μικρά αποσπάσματα που είχαν ινδιάνους οδηγούς που είχαν «προσληφθεί» από τους καταυλισμούς, σε 20 αψιμαχίες εξόντωσαν 200 ινδιάνους. Ο στρατός του Κρουκ κέρδισε δύο πολύ σημαντικές μάχες στις 28/12/1872 και στις 27/3/1873. Από το Απρίλιο, καταπονημένοι οι Απάτσι και οι οικογένειές τους άρχισαν να παραδίδονται. Ο αριθμός των Απάτσι και των Γιαβαπάι που εγκαταστάθηκαν στους καταυλισμούς στην Αριζόνα και το Νέο Μεξικό, ως το φθινόπωρο του 1873 έφτασε τους 6.000. Η ζωή στους καταυλισμούς ήταν σκληρή δοκιμασία για τους Απάτσι. Ελλείψεις στην τροφοδοσία, πλήξη και ασθένειες, αποδεκάτισαν τον πληθυσμό τους. Πολλοί, για να αποφύγουν αυτή τη κατάσταση έμειναν εκτός καταυλισμών και ζούσαν από το κυνήγι τις λεηλασίες και τις επιδρομές. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ, για να τους ελέγξει καλύτερα, αλλά και για να δώσει νέες εκτάσεις γης στους εποίκους διέταξε όλους τους Απάτσι που ζούσαν δυτικά του ποταμού Ρίο Γκράντε, να εγκατασταθούν στον ποταμό Τζίλα στην Αριζόνα, το 1875. Κάποιοι Απάτσι όμως, συνέχιζαν να αντιστέκονται…
Βικτόριο: ο διάδοχος του Μάνγκους Κολοράντο και το μυστηριώδες τέλος του

Αυτοί όμως κατόρθωναν να παραπλανούν τους διώκτες τους και να βγαίνουν αλώβητοι από πολλές μάχες. Στο μεταξύ, οι Αμερικανοί στρατιώτες μπαινόβγαιναν στο μεξικανικό έδαφος παραβαίνοντας την κυβερνητική εντολή για «μη επέμβαση στο εξωτερικό». Ο Βικτόριο συνελήφθη κάποιες φορές, κατόρθωνε όμως πάντα να δραπετεύει. Ακόμα και οι αντίπαλοί του τον σέβονταν για τη γενναιότητα και την επιμονή του.

Τζερόνιμο: Ο θρυλικός Απάτσι, το όνομα του οποίου έγινε κραυγή στα χείλη των Αμερικανών αλεξιπτωτιστών
Από το 1876 ως το 1881, ο Τζερόνιμο ζούσε κατά καιρούς σε καταυλισμούς, από τους οποίους διέφευγε συχνά, αλλά επέστρεφε όταν ένιωθε ότι κινδυνεύει. Στις 30 Αυγούστου 1881, στρατιώτες από το Φορτ Απάτσι σκότωσαν τον Νακαϊντοκλίνι στον Κόλπο Κιμπέκουε. Αυτός δίδασκε μια νέα θρησκεία, με πίστη στην επιστροφή των νεκρών πολεμιστών, για να βοηθήσουν τους ιθαγενείς στις μάχες τους με τους λευκούς. Στο Σαν Κάρλος άρχισαν να φτάνουν πολλοί στρατιώτες, καθώς οι Ινδιάνοι είχαν εξαγριωθεί. Έναν μήνα μετά τη δολοφονία του Νακαϊντοκλίνι, ο Τζερόνιμο και ο Γιου, μαζί με τον Naiche, γιο του Κοτσίζ, τον γενναίο Τσάτο και άλλους 74 που τους ακολούθησαν, έφυγαν από το Σαν Κάρλος για το Μεξικό. Τον Απρίλιο του 1882 επέστρεψαν στον καταυλισμό, σκότωσαν τον αρχηγό της αστυνομικής δύναμης και ανάγκασαν τον Λόκο, αρχηγό τον Μεμπρένο Απάτσι με τους άνδρες του να τον ακολουθήσουν νότια. Εναντίον των Αμερικανών κινήθηκαν και πολεμιστές των Λευκών Ορέων, που δεν είχαν ξεχάσει τη δολοφονία του Νακαϊντοκλίνι (μάχη του Μπιγκ Ντάι Γουότς). Ο Τζερόνιμο άρχισε να γίνεται θρύλος. Οι αμερικανικές αρχές έστειλαν πάλι τον Κρουκ στην Αριζόνα. Ο Τζερόνιμο παραδόθηκε παρελκυστικά, τον Ιανουάριο του 1884, αλλά τράπηκε εκ νέου σε φυγή από την περιοχή του Σαν Κάρλος τον Μάιο του 1885, μαζί με τους Naiche, Νάνα και 150 άντρες, λόγω της απαγόρευσης του Τίσγουιν, του οινοπνευματώδους ποτού των Ινδιάνων στον καταυλισμό.


Όλοι κατευθύνθηκαν προς την οροσειρά της Σιέρα Μάντρε. Ο Κρουκ άρχισε νέα ανηλεή καταδίωξη. Ο Τζερόνιμο παραδόθηκε στις 27 Μαρτίου 1886, στο φαράγγι Λος Εμπούδος συμφωνώντας με τους όρους του Κρουκ να εγκλειστεί σε περιοχή στα ανατολικά για δύο χρόνια. Λίγο πριν φτάσουν στο Φρούριο Μπάουι, ο Τζερόνιμο, ο Naiche και 24 ινδιάνοι διέφυγαν. Ο Κρουκ έπεσε σε δυσμένεια και αντικαταστάθηκε από έναν άλλον «ινδιανομάχο», τον Ταξίαρχο Νέλσον Μάιλς. Ο Μάιλς χρησιμοποίησε 5.000 στρατιώτες και 500 ινδιάνους «βοηθούς», για να συλλάβει τον Τζερόνιμο.
Στις 15 Ιουλίου 1886, ο Λοχαγός Χένρι Λότον συνέλαβε προσωρινά τον Τζερόνιμο, ο οποίος διέφυγε και πάλι. Στα τέλη Αυγούστου 1886 διαμήνυσε ότι θα παραδιδόταν μόνο στον Μάιλς. Είχε εντοπιστεί στα βουνά Σονόρα. Υπολογίζεται ότι είχε διανύσει 1.645 μίλια (περίπου 2.650 χιλιόμετρα, ένα μίλι= 1,609 μ.)! Στις 3-4 Σεπτεμβρίου 1886 στο Σκέλετον Κάνιον, στην Αριζόνα, ο Τζερόνιμο παραδόθηκε στον Μάιλς, που του υποσχέθηκε ότι θα μεταφερθούν στη Φλόριντα και μετά από κάποιο διάστημα θα γυρίσουν στην Αριζόνα. Αυτό δεν έγινε ποτέ… Ο Τζερόνιμο και 500 Απάτσι, ανάμεσά τους και πολλοί «βοηθοί» του Στρατού, μεταφέρθηκαν αλυσοδεμένοι (δείτε τη σχετική φωτογραφία) στο Φρούριο Πίκενς, στην Πενσακόλα της φλόριντα. Τον Μάιο του 1887 μόλις, του επιτράπηκε να δει την οικογένειά του. Στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο του όρους Βέρνον στην Αλαμπάμα. Εκεί, από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης πέθανε το ¼ των Απάτσι. Οι Αραβάιπα του Εσκομίνζιν επέστρεψαν στην Αριζόνα, οι κάτοικοι (έποικοι) της οποίας όμως δεν δέχονταν τον Τζερόνιμο και τους Τσιρικάουα! Οι Κομάντσι και οι Καϊόβα προσφέρθηκαν να μοιραστούν τη γη τους με τους Απάτσι. Ούτε αυτό έγινε. Οι τελευταίοι οδηγήθηκαν στο Φορτ Σιλ της Οκλαχόμα το 1894. Ο Τζερόνιμο προσπάθησε να ενταχθεί στην «κοινωνία των λευκών». Ασχολήθηκε με τη γεωργία και εντάχθηκε στην Ολλανδική Μεταρρυθμιστική Εκκλησία, από την οποία αποβλήθηκε, λόγω εθισμού του στον τζόγο! Δεν επέστρεψε ποτέ στην Αριζόνα. Με ειδική άδεια του Υπουργείου Πολέμου, του επιτράπηκε να πουλά φωτογραφίες του εαυτού του και χειροτεχνήματα σε εκθέσεις. Το 1905 υπαγόρευσε στον SS Barrett την αυτοβιογραφία του («Geronimo: His Own Story»). Πέθανε το 1909. Πάντως, το όνομά του χρησιμοποιείται σήμερα ως κραυγή από τους Αμερικανούς αλεξιπτωτιστές!

Επίλογος
Το 1976, το νοτιοαφρικανικό μουσικό ντουέτο Bolland and Bolland (που έγιναν ευρύτερα γνωστοί με το «You’re in the army now», το 1981) κυκλοφόρησαν το τραγούδι «The Last Apache». Ένα ακόμα χιτ των B&B, που μάλλον μόνο ο κύριος Γιάννης Πετρίδης γνωρίζει, είναι το «The dogs of war». Δείτε εδώ το «The Last Apache» και, ειδικά οι νεότεροι, αναζητήστε και τα άλλα δύο στο You Τube…
Cartel de los Soles στο Προεδρικό Μέγαρο του Καράκας: Το δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών που έστησε ο Τσάβες με τη Σιναλόα και κράτησε τον Μαδούρο στην εξουσία
Τα στοιχεία των αμερικανικών αρχών για το καρτέλ διακίνησης κοκαΐνης και φαιντανύλης που έστησε το καθεστώς Τσάβες, «κληρονόμησε» ο Μαδούρο και το χρησιμοποίησε για να παραμείνει στην εξουσία, «σπρώχνοντας» 250 τόνους ναρκωτικών κάθε χρόνο στις αμερικανικές και ευρωπαϊκές πιάτσες
Ο Λευκός Οίκος, ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ και οι αμερικανικές διωκτικές αρχές ισχυρίζονταν ότι η Βενεζουέλα ήταν ναρκωκράτος. Θεωρούσαν τον πρόεδρο τη χώρας ναρκωτρομοκράτη, επικεφαλής εγκληματικού δικτύου λαθρεμπορίου ναρκωτικών και διεθνή φυγά. Αλήθεια ή πρόσχημα; Το ερώτημα αιωρείται στον αέρα. Στο έδαφος, όμως, υπήρχαν σημάδια, ενδείξεις και αποτυπώματα. Ολες οι ενέργειες, πράξεις και συμπεριφορές του συλληφθέντος και απαχθέντος Μαδούρο αναμένεται να εξιχνιαστούν και να τεκμηριωθούν από τη Δικαιοσύνη στα αμερικανικά δικαστήρια.
Στις «εξηγήσεις» του προς το αμερικανικό έθνος για την πειρατική στρατιωτική επιχείρηση εισβολής στη Βενεζουέλα που διέταξε, δίχως την αδεία του Κογκρέσου, ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν απροκάλυπτα ωμός. Αναβίωσε το «δόγμα Μονρόε» και έθεσε δικαιωματικά ως προτεραιότητα την εκμετάλλευση του πετρελαίου της νοτιοαμερικανικής χώρας. Στο όνομα επίσης του «πολέμου κατά των ναρκωτικών» επιχειρηματολόγησε υπέρ της νταηλίδικης απομάκρυνσης από την εξουσία του μη «νόμιμου ηγέτη» της Βενεζουέλας. Τον χαρακτήρισε απερίφραστα άμεση απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ. Υπεράσπισε με αυτό το αφήγημα την παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου υποστηρίζοντας εμμέσως ότι η χώρα του αντέδρασε επειδή βρισκόταν σε αυτοάμυνα. Πράγμα που μάλλον καθησύχασε τα διπλωματικά ακατέργαστα δίκτυα των ναρκέμπορων. Στον δικό τους ανήθικο κόσμο η ζυγαριά είναι πάντα ακριβείας. Προτιμούν τον ρόλο του καλολαδωμένου γραναζιού στον κινητήρα του βρώμικου αλλά κερδοφόρου τρένου παρά τον χαρακτήρα της αναλώσιμης μαριονέτας του μηχανοδηγού.
Οι λεωφόροι της κόκας
Πολύ θα ήθελε να το επαναλάβει για τον Μαδούρο και να εισπράξει τα 50 εκατ. δολάρια της προκήρυξης. Γνώριζε άριστα τον τρόπο, την τακτική, την τεχνική του Βενεζουελάνου, αλλά δεν διέθετε τις εσωτερικές λεπτομέρειες. Σίγουρα θα επωφελήθηκαν άλλοι στο στενό του περιβάλλον, οι πιο κοντινοί του καταδότες. Αναγκαστικά βυθίστηκε στις αναμνήσεις του για τον Πάμπλο Εσκομπάρ που δεν μπόρεσε ποτέ να μετατρέψει το κράτος της Κολομβίας σε ασπίδα και πλατφόρμα των εγκληματικών δραστηριοτήτων του. Πράγμα που κατάφερε η τυραννική απολυταρχία του Τσαβισμού στη Βενεζουέλα. Συγχώνευσε την πολιτική με την εγκληματική εξουσία σε έναν ενιαίο γκανγκστερικό μηχανισμό. Υπό την οπτική του Λέντερ, άξιζε συγχαρητήρια. Αλλά τώρα ήταν πολύ αργά για «μπράβο».
Οι Μεξικανοί βαρόνοι
Στο τιμόνι της οργάνωσης δεν βρίσκεται πλέον ο «θρυλικός» ναρκωβαρόνος Χοακίν «Ελ Τσάπο» Γκουσμάν, επονομαζόμενος και «Χουντίνι των αποδράσεων». Από το 2019 εκτίει ισόβια κάθειρξη συν 30 χρόνια στη φυλακή υπερμεγίστης ασφάλειας Φλόρενς στο Κολοράντο. Τον έχουν διαδεχτεί στο ζοφερό του πόστο οι γιοι του «Ελ Γκουέρο Μορένο» και ο «Ελ Τσαπίτο». Και οι δύο μετά την αμερικανική νυχτερινή καταδρομική επιχείρηση στο Καράκας δόξαζαν την τύχη της δικής τους χώρας. Μπορεί η πατρίδα τους να έχει ως πρόεδρο μια αυστηρή, αριστερή γυναίκα, εβραϊκής καταγωγής, αλλά όχι έναν έξαλλο εξτρεμιστή και φωνακλά αντι-ιμπεριαλιστή σαν τον «Νίνιο Γκουερέρο» -το «Παιδί του Πολέμου»-, όπως είναι το παρατσούκλι του Μαδούρο. Ισως την ίδια μέρα να έστελναν κάποια από τα γκανγκστερικά τσιράκια τους να ανάψουν ένα κερί στο παρεκκλήσι του ληστή Χεσούς Μαλβέρδε -στο κέντρο της Κουλιακάν, απέναντι από το Κυβερνητικό Μέγαρο-, ο οποίος λατρεύεται στην περιοχή ως ο άγιος προστάτης των εμπόρων ναρκωτικών.
Εν τω μεταξύ, οι πληροφορίες για τα γεγονότα στη Βενεζουέλα πέρασαν σχεδόν απαρατήρητες στο νεοσύστατο λιμάνι της Ποσόρχα του Ισημερινού στις νοτιοαμερικανικές ακτές του Ειρηνικού. Στις προβλήτες η φόρτωση παλετών σε κοντέινερ στα αμπάρια των πλοίων συνεχιζόταν ξέγνοιαστα. Τι κι αν πέρυσι σε αυτές κατασχέθηκαν 15,4 τόνοι κοκαΐνη κρυμμένη σε στοίβες από μπανάνες και μάνγκο; Τι κι αν η πλειονότητα των προϊόντων κόκας που καλλιεργείται στους γειτονικούς νομούς Ναρίνιο και Πουτουμάγιο της Κολομβίας συγκεντρώνεται εκεί; Πόσο μάλλον που το λιμάνι θεωρείται ο κορυφαίος εξαγωγέας κοκαΐνης στον κόσμο... Για τις δύο δολοφονικά σκληρές ναρκωσυμμορίες, τους Los Choneros και τους Los Lobos, που λυμαίνονται τις εγκαταστάσεις του, δεν κουνήθηκε φύλλο ανησυχίας. Αντίθετα, ευγνωμονούσαν τη μοίρα τους που η πατρίδα τους δεν ήταν μεγαλοπαραγωγός πετρελαίων όπως η Βενεζουέλα.
Το ίδιο αμέριμνα συνεχίστηκαν οι ναρκωμπίζνες και στην Ονδούρα. Η χώρα της Κεντρικής Αμερικής λόγω γεωγραφικής θέσης αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κόμβους διέλευσης κοκαΐνης. Το κράτος της μαστίζεται από εκτεταμένη, ενδημική διαφθορά εξαιτίας της βαθιάς διασύνδεσης του οργανωμένου εγκλήματος, με επικεφαλής την ντόπια ναρκωσυμμορία Los Cachiros, με τα μεγάλα πολιτικά κόμματα, την οικονομική ελίτ, την αστυνομία και τον στρατό. Μόνο που όλοι οι εμπλεκόμενοι στο διαχρονικό έγκλημα αισθάνονται να βιώνουν διαρκή ασυλία. Με κορυφαίο παράδειγμα, την απονομή χάριτος από τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ στον πρώην πρόεδρο της Ονδούρας Χουάν Ορλάντο Ερνάντες. Εναν νταβατζή των ντόπιων καρτέλ που συνελήφθη στην πρωτεύουσα Τεγουσιγάλπα της χώρας, εκδόθηκε το 2022 στις ΗΠΑ και καταδικάστηκε από ομοσπονδιακό δικαστήριο σε 45 χρόνια φυλάκισης το 2024. Αφέθηκε ελεύθερος από τις φυλακές υψίστης ασφαλείας στο Χέιζελτον της Δυτικής Βιρτζίνια την 1η Δεκεμβρίου 2025.
Η επέμβαση στο Καράκας
Την ίδια στιγμή, στις απέραντες καλλιέργειες κόκας στην Κολομβία, στο Περού και τη Βολιβία η ζωή συνεχιζόταν σιωπηρά. Χωρίς να νοιάζεται για τα ζόρια ενός αυταρχικού δυνάστη μιας ολόκληρης χώρας. Σε μια έκταση που συνολικά αγγίζει τα τέσσερα εκατομμύρια στρέμματα οι φτωχοί αγρότες εξακολουθούσαν να μαζεύουν ρουτινιάρικα φύλλα κόκας και να τα μεταφέρουν για πολτοποίηση σε φρουρούμενα εργαστήρια στη νοτιοαμερικανική ζούγκλα. Παρά τη ρωγμή που υπέστη με την πτώση του Μαδούρο, το συμπαγές ναρκωσύστημα καλά κρατεί. Εμφανίζεται τόσο μασίφ που οι παραληρηματικοί κομπασμοί του Τραμπ για την εξάλειψη του «97% του λαθρεμπορίου ναρκωτικών» φάνταζαν παιδιάστικες υπερβολές. Ακόμη και ο αρχιψευταράς Νίξον που ξεκίνησε το 1973 τον πόλεμο κατά των ναρκωτικών ήταν λιγότερο άγαρμπος στο να αραδιάζει τερατολογίες. Σήμερα, όμως, οι τελευταίες δεν χρειάζονται δικαιολογίες. Βρίσκονται σε υπερβολική δόση στην ημερήσια διάταξη.
Το δίκτυο του Μαδούρο
Με δυο λόγια, επρόκειτο για ένα εγκαθιδρυμένο σύστημα με παράνομους και αθέμιτους σκοπούς που είχε μετατρέψει τους επίσημους κρατικούς θεσμούς σε δομές εξυπηρέτησης του λαθρεμπορίου ναρκωτικών προς τις ΗΠΑ. Με το αφεντικό του κράτους να είναι ο κυνικός διαχειριστής των ροών. Οχι βαριών, πυκνών και μαύρων σαν το πετρέλαιο, αλλά πιο ελαφρών, πιο λευκών, πιο εύκολα συσκευασμένων και απείρως πιο επικερδών. Ο ίδιος δεν παραδέχτηκε ποτέ ότι έκανε διακίνηση ναρκωτικών. Στο λεξιλόγιό του ίσως ταίριαζε περισσότερο η «κρατική εξαγωγική μέριμνα». Υπέρ του συμφέροντος της πάρτης, του σογιού και των κολλητών κυβερνητικών αξιωματούχων του. Παρότι η Βενεζουέλα δεν είναι χώρα παραγωγής κοκαΐνης αλλά τόπος διέλευσής της, η Ουάσινγκτον επέμενε ότι ο Μαδούρο συνεργαζόταν για χρόνια με τις τους Μαρξιστές - Λενινιστές αντάρτες των «Επαναστατικών Ενοπλων Δυνάμεων» της Κολομβίας (FARC). Τους παραχώρησε βάσεις στις χωρίς συνοριακούς ελέγχους αραιοκατοικημένες περιοχές μεταξύ Βενεζουέλας και Κολομβίας για να βολέψει τις εξαγωγές της «λευκής σκόνης» τους στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τον συνέδεαν ακόμη με τον συντονισμό της διαβόητης συμμορίας «Tren de Aragua» (το τρένο της Αράγουα) που ξεκίνησε τη διεθνή εγκληματική της δραστηριότητα πριν από δέκα χρόνια μέσα στη φυλακή Τοκορόν της ομώνυμης Πολιτείας Αράγουα της Βενεζουέλας. Τον κατηγορούσαν ότι συνέχιζε τη λειτουργία των παράνομων εργαστηρίων κοκαΐνης και παράγωγης της συνθετικής οπιοειδούς φαιντανύλης. Αυτό το θανατηφόρο παρασκευαστήριο που πριν από 20 χρόνια εγκατέστησε στις εξαθλιωμένες γειτονιές του δυτικού Καράκας ο μακαρίτης τέως πρόεδρος Ούγκο Τσάβες σε συνεργασία με το μεξικάνικο καρτέλ της Σιναλόα. Σταδιακά από τότε αχανείς περιοχές της χώρας πέρασαν υπό την επιρροή εγκληματικών δικτύων που συνδέονταν άρρηκτα με την κρατική δομή. Ειδικότερα στις παραμεθόριες νότιες περιοχές του «μεταλλευτικού τόξου του Ορινόκο». Εκεί που έκαψαν να ισχύουν οι κρατικοί νόμοι επιβλήθηκαν οι νοσηροί μαφιόζικοι κανόνες των ναρκέμπορων.

«Ελ Πόγιο»: Το βαθύ λαρύγγι
Αφότου ήρθε σε ρήξη με τον Μαδούρο, είχε διαφύγει με βάρκα από τη Βενεζουέλα στη Δομινικανή Δημοκρατία, προτού φθάσει με ψευδώνυμο στην Ισπανία, όπου και συνελήφθη. Εκδόθηκε κατόπιν εντάλματος στις ΗΠΑ όπου και παρείχε ενοχοποιητικές πληροφορίες σχετικά με το «βαθύ και σάπιο» κράτος του Μαδούρο και του ελεεινά διεφθαρμένου σιναφιού του. Δεν ήταν, άλλωστε, ο ίδιος καμιά παραστρατημένη μωρή παρθένα. Ως έμπιστος του Τσάβες, είχε συμμετάσχει σε «βρώμικες» δραστηριότητες.
Με πρώτη και καλύτερη την υπόθεση του αεροσκάφους DC-9 που πέταξε το 2006 από το προεδρικό υπόστεγο του αεροδρομίου του Καράκας για να προσγειωθεί στην παραθαλάσσια Σιουδάδ ντελ Κάρμεν, στον κόλπο του Νότιου Μεξικού. Κουβαλούσε 5,6 τόνους κοκαΐνης συσκευασμένους σε 128 βαλίτσες, με σκοπό αυτές να εισέλθουν παράνομα στις ΗΠΑ. Ηταν τα φεγγάρια που ο πρώην οδηγός λεωφορείου και συνδικαλιστής Μαδούρο υποδυόταν τον υπουργό Εξωτερικών αν και δεν μιλούσε καμία ξένη γλώσσα. Οπως και να ’χει, τις όποιες μαρτυρίες και τις εξομολογήσεις συνενοχής του Καρβαχάλ, από το περασμένο καλοκαίρι στις αμερικανικές εισαγγελικές αρχές, τις πέρασε στο ντούκου ο Βενεζουελάνος ηγέτης.
Τα ανίψια με τον έναν τόνο

Ακολούθησε επιδρομή στην έπαυλη «Casa de Campo» και το γιοτ του ανιψιού Εφρέν στη Δομινικανή Δημοκρατία, όπου αποκαλύφθηκαν επιπλέον 130 κιλά κοκαΐνης και 10 κιλά ηρωίνης. Μεταγενέστερα, συνελήφθη και ο πιλότος του Τσέσνα Αντόνιο Λάμας Ροντόν, στο αεροδρόμιο «El Dorado», στην Μπογκοτά της Κολομβίας. Ενα τύπος που είχε σπείρει σε περισσότερες από 100 πτήσεις αμέτρητους τόνους ναρκωτικών από τη Λατινική Αμερική σε ιδιωτικά αεροδρόμια στη μέση του πουθενά σε όλες τις ερημιές των ΗΠΑ. Ηταν η εποχή που ο επικεφαλής της Δίωξης Ναρκωτικών της Βενεζουέλας Νέστορ Λουίς Ρεβερόλ Τόρες, φυγάς έκτοτε, δωροδοκούνταν με 100.000 δολάρια για κάθε παράνομη πτήση ναρκωφορτίου από τη χώρα.
Οι δύο «ναρκωσομπρίνος», δηλαδή τα ναρκωανίψια, καταδικάστηκαν τον Δεκέμβριο του 2017 από ομοσπονδιακό δικαστήριο σε 18 χρόνια φυλάκισης έκαστος. Τα χειραγωγούμενα ΜΜΕ της Βενεζουέλας για τη σκανδαλώδη αυτή υπόθεση πέταξαν την μπάλα στη κερκίδα. Απέφυγαν κάθε νύξη για τη συγγενική σχέση τους -αυτό έλειπε...- με την οικογένεια του προέδρου που θα έθιγε τη μεγαλοπρεπή θεσμική αξιοπρέπειά του. Το πράγμα ήταν φως φανάρι και αυτά επιδίδονταν σε γκροτέσκο συγκαλύψεις. Από τη μεριά του, ο αγέρωχος θείος τους στο γνωστό του αντιαμερικανικό τροπάριο έκανε λόγο για πραξικοπηματική απαγωγή πολιτών, για ιμπεριαλιστικές ενέδρες και συστηματικά ύπουλη απόπειρα ενάντια στο φιλολαϊκό πολίτευμα της χώρας. Αυτού που εδραζόταν, μεταξύ άλλων δεινών , στο «σπρώξιμο» μερικών τόνων ναρκωτικών προς τους εχθρούς που το τορπίλιζαν. Για καλή τους τύχη τα δύο ανίψια την έβγαλαν σχετικά γρήγορα καθαρή. Τον Οκτώβριο του 2022 αφέθηκαν ελεύθερα στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων. Αποφυλακίτηκαν πέντε στελέχη της CITGO, του αμερικανικού βραχίονα της κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας της Βενεζουέλας. Κρατούνταν μέχρι τότε επί πέντε χρόνια, για την ακρίβεια 1.200 ημέρες, στην εφιαλτική φυλακή «El Helicoide», κατασκευασμένη δήθεν για υψηλού προφίλ κρατούμενους. Απελευθερώθηκαν και επέστρεψαν στις ΗΠΑ προκειμένου να γυρίσουν με δόξα και τιμή στο Καράκας τα ταλαιπωρημένα στις αμερικανικές φυλακές ανιψούδια του πρόεδρου. Χωρίς καμία δημόσια αναφορά στο επονείδιστο αδίκημά τους για διακίνηση ναρκωτικών.

Η «Μπολιμπουρζουάζια», λεκτικό μείγμα της Μπολιβαριανής Επανάστασης και της ευνοημένης νεοσύστατης αστικής τάξης, συγκροτούσε μια διεφθαρμένη ληστρικά πλουτοκρατική και αδίστακτα άπληστη ολιγαρχία που φύτρωσε και αναπτύχθηκε υπό την προστασία του μηχανισμού των Τσαβομαδουριστών. Σε βάρος ενός κατατρεγμένου από την αμείλικτη καταστολή και καταδικασμένου σε δραματική φτώχεια λαού χωρίς φάρμακα, μισθούς και φωνή, η νέα κοινωνική ελίτ των υπερασπιστών του καθεστώτος πλούτιζε υπό το πρόσχημα του σοσιαλισμού. Απολάμβανε φανταχτερά οικονομικά και λουσάτα ψυχαγωγικά οφέλη στο Μαϊάμι, στην Ισπανία, στον Παναμά. Την ίδια ώρα που 8 εκατομμύρια Βενεζουελάνοι, βυθισμένοι στην ανυπόφορη ανέχεια και τρομοκρατημένοι από τις αμείλικτες διώξεις, τραβούσαν ανυπεράσπιστοι τον δρόμο της μετανάστευσης και της προσφυγιάς.
Στην ίδια προνομιούχα κάστα δεν καιγόταν καρφάκι αν δεκάδες χιλιάδες συμπατριώτες της υπέφεραν από αυθαίρετες συλλήψεις, βασανιστήρια, απαγωγές, εξαφανίσεις, δολοφονίες. Δεν έδινε δεκάρα τσακιστή όταν οι Colectivos (οι συλλογικότητες) -οι φιλοκυβερνητικές ένοπλες παραστρατιωτικές πολιτοφυλακές από μοτοσικλετιστές που φορούσαν κόκκινα μπερέ- εκφόβιζαν, προπηλάκιζαν και απειλούσαν όχι μόνο τους αντιφρονούντες, αλλά και όσους θεωρούσαν ύποπτους για επικριτική στάση απέναντι στο καθεστώς. Πάντα υπό τη συναίνεση, τον συντονισμό και την αγαστή συνεργασία με τις εγχώριες δυνάμεις ασφαλείας. Ολη αυτή η στρατιά φανατικών πραιτοριανών που «βολευόταν» από τα ρέστα των χοντρών deal ναρκωτικών από τα μεγάλα κυβερνητικά αφεντικά ήταν δρομολογημένη στην περίπτωση στραβής και πτώσης του καθεστώτος να παίξει τον ρόλο του αντάρτικου πόλης. Υπό τη συνοδεία αυτής της παρακρατικής ορχήστρας, η προνομιούχα ομάδα των ευημερούντων συνέχιζε ξέγνοιαστη το παράφωνο βιολί της. Τι κι αν υπήρχαν ήδη 254 ανοιχτές υποθέσεις διαφθοράς που αφορούν πολιτικούς και πολίτες της Βενεζουέλας σε 31 χώρες, οι περιουσίες των οποίων ανέρχονται σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια; Σιγά μη χολόσκαγαν για την περίπτωση λογοδοσίας τους κολλημένοι και προστατευόμενοι μέσα στο ξέφραγο αμπέλι του Μαδουριστάν.
Αχαλίνωτοι, μετέφεραν ύστερα από λεηλασία των κρατικών κεφαλαίων της χώρας τα περιουσιακά τους στοιχεία σε τραπεζικούς λογαριασμούς στην Τουρκία, στα Αραβικά Εμιράτα, στα offshore νησιά της Καραϊβικής. Αγόραζαν ασύδοτα επαύλεις στη Φλόριντα, ιδιωτικά γιοτ και τζετ. Γέμιζαν τα πάρκινγκ τους με υπερπολυτελή αυτοκίνητα, πρόσθεταν στους στάβλους τους καθαρόαιμα άλογα κούρσας, προμηθεύονταν ξέφρενα ανεκτίμητα μέταλλα, πολύτιμους λίθους, ολόχρυσα τιμαλφή. Επένδυαν το ξεπλυμένο μαύρο χρήμα σε κρυπτονομίσματα, εμπορικά ακίνητα και επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο. Περνούσαν ζωή χαρισάμενη, όταν σύμφωνα με τον ΟΗΕ περίπου 8 ακόμη εκατομμύρια κάτοικοι της χώρας χρειάζονταν επειγόντως ανθρωπιστική βοήθεια.
Αυτό το ολέθριο έργο δεν θα πήγαινε μακριά. Η χωρίς φραγμούς αναιδής αυτοπεποίθηση του ακαταδίωκτου από το ζοφερό δικτατορικό πολίτευμα της Βενεζουέλας με την αβάντα των διεθνών απολυταρχικών καθεστώτων είχε όρια. Η εθιστική παράνοιά του ότι η εκβιαστική χρησιμοποίηση των ναρκωτικών ως όπλο κατά της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, όπως την αντιλαμβάνονται οι Αμερικανοί, είχε ημερομηνία λήξης. Το πείραμα Μαδούρο θα πληρωνόταν ακριβά. Πρώτα απ’ όλα γιατί επιβεβαίωνε ότι δεν χρειάζεται κανείς ένα τσούρμο εγκληματίες για να τελέσει έγκλημα. Του αρκεί να διευθύνει ένα διεφθαρμένο και ανελεύθερο κράτος θεσμικής παρακμής για να διαπράττει κατ’ εξακολούθηση κακουργήματα. Γεγονός που δεν θα γινόταν διεθνώς ανεκτό τόσο από τους πολιτικά άξεστους υποκριτές όσο και από τους εκλεπτυσμένους ηθικολογούντες.
Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ο Ιρανός ηγέτης που... πέθανε ήδη μία φορά: Ο απευθείας απόγονος του Μωάμεθ, η σφαγή στο «Mykonos», τα αιματοβαμμένα χέρια
Πώς ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν αναρριχήθηκε στην εξουσία και εδραίωσε την κυριαρχία του - Οι εκτελέσεις, οι μαζικές διαδηλώσεις που απειλούν να τον εκθρονίσουν και τα σενάρια ότι αναζητά καταφύγιο ακόμα και στη Ρωσία
«Τα λένε αυτά επειδή δεν τον ξέρουν» λέει Ιρανός αξιωματούχος. «Ο Χαμενεΐ δεν πρόκειται να φύγει από την Τεχεράνη, ακόμα και αν Β-52 (σ.σ. τα διάσημα αμερικανικά βομβαρδιστικά αεροσκάφη) πετάνε πάνω από το κεφάλι του». Η αλήθεια είναι πως ο Χαμενεΐ, είτε τον συμπαθεί κανείς είτε όχι, είναι πολύ σκληρός για να φοβηθεί μια εξέγερση, στην οποία χιλιάδες κόσμου φωνάζουν «θάνατος στον δικτάτορα», έναν βομβαρδισμό, ακόμα και μια επιχείρηση «απαγωγής» του από τους Αμερικανούς, όπως έγινε με τον Νικολάς Μαδούρο. Αν και για τον Χαμενεΐ, κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο να του συμβεί. Γιατί ο Αγιατολάχ έχει εναποθέσει τη μοίρα του ολοκληρωτικά στα χέρια των Φρουρών της Επανάστασης, οι οποίοι θεωρεί ότι «δεν έχουν ψεγάδι» και τους οποίους εμπιστεύεται απόλυτα. Ούτε τον θάνατο φοβάται. Άλλωστε, τον έχει ξανασυναντήσει...
Ο ηγέτης που… πέθανε μία φορά
Ο Χαμενεΐ λέει εδώ και πολλά χρόνια, σε κάθε τόνο, ότι είναι συμβιβασμένος με την ιδέα του θανάτου. Ότι είναι κάτι που δεν φοβάται. Και ότι ευχαρίστως θα δώσει τη ζωή του για την Επανάσταση. “Στα 86 του χρόνια, είναι εύκολο να το λέει” θα πει κανείς. Στην πραγματικότητα ωστόσο, δεν είναι κάτι που δεν έχει ξανακάνει. Ναι, ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ έχει… πεθάνει μια φορά για την Επανάσταση. Καλά διαβάσατε.
Εδώ και κοντά μισό αιώνα, το 1981, ο Χαμενεΐ... πέθανε. Κυριολεκτικά, αφού οι γιατροί, στη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης, τον κήρυξαν νεκρό. Δεν φαντάζονταν ότι, λίγη ώρα αργότερα, θα επέστρεφε στη ζωή… Ήταν 27 Ιουνίου 1981. Ο πόλεμος Ιράν - Ιράκ κορυφωνόταν και στην Τεχεράνη, το θεοκρατικό καθεστώς συνέχιζε τις εκτελέσεις των εναπομείναντων μελών της κυβέρνησης του ανατραπέντος Σάχη Παχλαβί.
Ο εκπρόσωπος του Χομεϊνί, ανώτερος θρησκευτικός ηγέτης και σύμβουλός του σε θέματα άμυνας, Αλί Χαμενεΐ, βρισκόταν στο τζαμί Αμπουζάρ στην Τεχεράνη, για να διαβάσει την προσευχή της Παρασκευής. Είχε επιστρέψει από το μέτωπο του πολέμου, καθώς ήταν ο πιο πολύτιμος άνθρωπος του Ρουχολάχ Χομεϊνί. Το άλλο “δεξί χέρι” του Χομεϊνί, ο Μουσταφά Τσαμράν, είχε σκοτωθεί στο μέτωπο του πολέμου με το Ιράκ, νωρίτερα εκείνη την εβδομάδα. Μπροστά στον Χαμενεΐ, ο οποίος συνήθιζε να βγάζει πύρινους λόγους μετά την προσευχή, κρατώντας το μικρόφωνο στο ένα χέρι και το καλάσνικοφ στο άλλο, τοποθετήθηκε ένα κασετοφωνάκι. Το άφησε ένας άνθρωπος, που του σύστησαν ως “δυτικό δημοσιογράφο”, ένας μεσαίου αναστήματος μυστηριώδης άνδρας με κατσαρά μαλλιά. Μετά από λίγη ώρα, το κασετόφωνο άρχισε να κάνει έναν θόρυβο σαν να σφυρίζει. Γρήγορα, εξερράγη, τραυματίζοντας βαριά τον Χαμενεΐ. Ήταν παγιδευμένο με εκρηκτικά και, στα συντρίμμια του βρέθηκε σημείωμα, που έγραφε ότι είναι “ένα δωράκι από την ομάδα Φορκάν (σ.σ. μια τρομοκρατική οργάνωση κληρικών του Ιράν) στην Ισλαμική Δημοκρατία”. Ο Χαμενεΐ έπεσε στο έδαφος τραυματισμένος.
Στο νοσοκομείο, οι γιατροί έδιναν μάχη, η οποία φαινόταν να είναι χαμένη από χέρι. Ο Χαμενεΐ πέθαινε, παραδομένος στα βαριά τραύματά του. Λίγο αργότερα, στη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης, οι ζωτικές του λειτουργίες σταμάτησαν. Από την ομάδα των γιατρών, ο επικεφαλής τον κήρυξε νεκρό και σημείωσε την ώρα θανάτου. Κάποιοι από αυτούς ωστόσο, συνέχισαν το χειρουργείο. Και δικαιώθηκαν...
«Fast forward» στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όπου ο Χαμενεΐ ανακτά τις αισθήσεις του. Είναι βαρύτατα τραυματισμένος στο δεξί του χέρι, στους πνεύμονες, στις φωνητικές χορδές και αλλού. Καθώς δεν μπορούσε να μιλήσει, συνεννοήθηκε με τους γιατρούς για την κατάσταση της υγείας του, γράφοντας με το αριστερό του χέρι σε ένα μπλοκάκι. Τον ενημέρωσαν ότι δεν θα μπορέσει να ξανακουνήσει το δεξί του χέρι. Ότι έχει πάθει μόνιμους τραυματισμούς και στους πνεύμονες. “Το μυαλό μου έπαθε κάτι; Θα συνεχίσει να λειτουργεί;”, έγραψε στο σημειωματάριο. Και όταν οι γιατροί τον διαβεβαίωσαν πως ο εγκέφαλός του δεν έπαθε κάτι από την επίθεση, έγραψε πως “αυτό μόνο μου χρειάζεται”. Έκτοτε, έχει συνήθως το δεξί του χέρι του καλυμμένο κάτω από τη ρόμπα, γράφει και χαιρετά με το αριστερό και συχνά μετακινεί το δεξί του χέρι, το οποίο είναι εντελώς παράλυτο, με το αριστερό. “Έχω μια φτωχή ψυχή, ένα ατελές σώμα και την ελάχιστη αξιοπρέπεια που μου δόθηκε. Θα τα θυσιάσω όλα για την Επανάσταση και το Ισλάμ” συνηθίζει να λέει έκτοτε.
Απευθείας απόγονος του Μωάμεθ στην εξουσία
Ο Χαμενεΐ δεν ήταν ποτέ ένα “αποστειρωμένο” παιδί υψηλής μόρφωσης που βρέθηκε στην εξουσία. Πρόκειται για έναν μπαρουτοκαπνισμένο ηγέτη, γιο ενός Αζέρου και μιας Περσίδας. Στην κυριολεξία μπαρουτοκαπνισμένο, καθώς συμμετείχε στις αιματηρές διαδηλώσεις του 1979, που κατέληξαν να ρίξουν τον Σάχη από τον θρόνο, πολέμησε στην πρώτη γραμμή του μετώπου Ιράν - Ιράκ και γενικά ήταν σχεδόν πάντα ντυμένος με στρατιωτικά ρούχα και με όπλο στα χέρια, έτοιμος και πρόθυμος να σκοτώσει για χάρη της Επανάστασης και του Ισλάμ. Ήταν πρόσωπο-κλειδί της Επανάστασης και είχε συλληφθεί έξι φορές και εξοριστεί για τρία χρόνια από τον Παχλαβί.
Από την άλλη, δεν ήταν κανένας τυχαίος. Προέρχεται από τη δυναστεία των Χαμενεΐ, οικογένεια η οποία συνδέεται απευθείας με τον Μωάμεθ, ως απόγονοί του. Είχε τον τίτλο “σαΐντ”, που δίνεται στους απευθείας συγγενείς του Προφήτη. Αν και δεν επιβεβαιώθηκε, ο Χαμενεΐ φέρεται να είναι συγγενής του Μωάμεθ (και για την ακρίβεια 38ος απευθείας απόγονός του Μωάμεθ), μέσω του εγγονού του Ιμάμη, Χουσεΐν και του απογόνου του Ιμάμη, Ζαΐν ουλ Αμπιντίν.
Κάπως έτσι, αλλά και με τη σκληρή του στάση απέναντι σε αντιφρονούντες, ο Χαμενεΐ έγινε ένα από τα δύο δεξιά χέρια (τι ειρωνεία!) του Αγιατολάχ Χομεϊνί (είχε θητεύσει ως μαθητής του από τα παιδικά του χρόνια) και το μόνο που απέμεινε, μετά την απώλεια του Τσαμράν στον πόλεμο. Του ανέθεσε λοιπόν θέσεις ευθύνης στο καθεστώς που “έχτισε” και, όταν πέθανε, ο Χαμενεΐ ήταν αυτός που διάβασε δημόσια τη διαθήκη του. Σχεδόν “μοιραία”, έγινε ο πρώτος πρόεδρος του Ιράν, από το 1981 έως το 1989 (μάλιστα στην ψηφοφορία του 1985 φέρεται να έλαβε το 87% των ψήφων) και ο δεύτερος Ανώτατος Ηγέτης της χώρας.
President Ali Khamenei visited China and stood on the Great Wall in Beijing, May 1989.
— China in Pictures (@tongbingxue) January 11, 2026
The very next month, Ayatollah Khomeini passed away, and Khamenei became Supreme Leader.
Since then, he has never left Iran for any foreign trip.
China was the last country he ever visited… pic.twitter.com/2hJjttYuDJ
Στην εξουσία, καθώς δεν είχε το χάρισμα του Χομεϊνί, προσπάθησε να διατηρήσει μια ισορροπία μεταξύ του κλήρου και του στρατού, επιχειρώντας να μην έχει καμία από τις δύο πλευρές την απαραίτητη δύναμη για να αρπάξει την εξουσία. Και καθώς προχωρούσε το σχέδιό του να μεταμορφώσει το Ιράν σε “ενεργειακή υπερδύναμη” και στον εναγκαλισμό με τη Ρωσία, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του Σώματος της Ισλαμικής Επαναστατικής Φρουράς, δηλαδή των Φρουρών της Επανάστασης, τους οποίους διαμόρφωσε στο πρωταρχικό, παντοδύναμο εργαλείο εγχώριου ελέγχου.
Η σφαγή της Μυκόνου και τα αιματοβαμμένα χέρια
Στα 36 αυτά χρόνια που είναι ανώτατος ηγέτης του Ιράν, ο Χαμενεΐ κυβερνά με σιδηρά πυγμή και με όπλο τον τρόμο. Το θεοκρατικό καθεστώς είναι παντοδύναμο, καθώς έχει μάτια παντού και τιμωρεί σκληρά. Κάποιοι από τους αμφισβητίες του, άλλωστε, εξαφανίζονται για πάντα.
Το ίδιο συμβαίνει και με τις γυναίκες, που αναπολούν τις ελευθερίες που απολάμβανε η δυτικού τρόπου ζωής ιρανική κοινωνία των 60's-70's.
Great country of Iran ; This is what Ayatollah Ali Khamenei took away from the Iranian people in 1979. It’s coming back. #Iran pic.twitter.com/2Etz0B3TV5
— Kanwaljit Arora (@mekarora) January 10, 2026
Για κάποιους, ο Χαμενεΐ είναι ο δολοφόνος της ζωής τους και των δικών τους ανθρώπων. Όχι μόνο για τις γυναίκες. Σκεφτείτε ότι και άντρες, Ιρανοί, συχνά διακινούν στα κοινωνικά δίκτυα -μιλώντας με δυτικούς- φωτογραφίες “πριν και μετά” την Επανάσταση. Το δημοφιλέστερο “τρεντ” είναι φωτογραφίες των μαμάδων και γιαγιάδων τους πριν την Επανάσταση, με όμορφα ρούχα και χτενίσματα και μετά, με το υποχρεωτικό χιτζάμπ και την πλήρη κάλυψη, αν όχι του σώματος και του κεφαλιού, τουλάχιστον των μαλλιών.
Κατά έναν ειρωνικό τρόπο, τη φοβερή και τρομερή Θρησκευτική Αστυνομία που “κερνάει” άγριους ξυλοδαρμούς, φυλακίσεις και διαπομπεύει ως πόρνη όποια γυναίκα τολμήσει να διαφοροποιηθεί και να μην καλύπτεται πλήρως, ενισχύουν σε μεγάλο βαθμό γυναίκες. Υποστηρίκτριες του καθεστώτος των μουλάδων. Ο τρόπος τιμωρίας βέβαια, δεν είναι πάντα ίδιος. Κάποιες θα δαρθούν ανηλεώς επί τόπου με ραβδιά. Κάποιες άλλες θα φυλακιστούν και κάποιες θα εκτελεστούν. Εσχάτως -και επειδή τα βλέμματα είναι πάνω στο Ιράν- είναι της “μόδας” οι εξαφανίσεις.
Για παράδειγμα, η φοιτήτρια Αχου Νταριαΐ, η οποία το 2024 έμεινε με τα εσώρουχά της στο πανεπιστήμιο και περπάτησε στους δρόμους της Τεχεράνης για να διαμαρτυρηθεί για την υποχρεωτική χιτζάμπ, αρχικά “συνελήφθη βίαια”. Αργότερα, με το παγκόσμιο κύμα συμπαράστασης να φουντώνει, το καθεστώς μας ενημέρωσε πως “πρόκειται για ψυχικά διαταραγμένο άτομο, που βρίσκεται σε ψυχιατρικό κέντρο για να λάβει την κατάλληλη φροντίδα”. Και έπειτα, σκοτάδι…
Το καθεστώς Χαμενεΐ είναι γενικώς γνωστό για τις τιμωρίες που επιφυλάσσει σε όσους χαρακτηρίζει “βλάσφημους”, “προδότες”, “κατασκόπους” ή εχθρούς τους. Δημοσιογράφοι και μπλόγκερ που τόλμησαν να διατυπώσουν τις απόψεις τους, όταν προσβάλλουν τον ανώτατο ηγέτη Χαμενεΐ, δικάζονται συχνά με την κατηγορία της βλασφημίας. Πολλοί φυλακίστηκαν και κάποιοι πέθαναν στη φυλακή. Οι κατηγορίες ανθρωπιστικών οργανώσεων προς τον Χαμενεΐ ότι πρόκειται για έναν καταπιεστικό δικτάτορα που είναι υπεύθυνος για μαζικές δολοφονίες και άλλες πράξεις αδικίας, δεν είναι υπερβολικές. Είναι μάλλον διάσημες οι εικόνες απαγχονισμένων “εχθρών του καθεστώτος”, Ιρανών των οποίων τα άψυχα σώματα κρέμονται “για παραδειγματισμό” από κρεμάλες, το ένα δίπλα στο άλλο, φωτιζόμενα από το αχνό φως του σούρουπου.
Επισήμως, έως τις 7 Ιανουαρίου εκτελέστηκαν τουλάχιστον 15 κρατούμενοι, κυρίως για υποθέσεις ναρκωτικών και δολοφονιών. Πέρυσι, εκτελέστηκαν περισσότεροι από 1.500 και το 2024 τουλάχιστον 901. Ο αριθμός των εκτελέσεων είναι τόσο μεγάλος, που θα νόμιζε κανείς ότι οι Ιρανοί είναι κάποιο φύσει βίαιο έθνος -ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για μια φιλήσυχη, ειρηνική κοινωνία και λαό. Διεθνείς εμπειρογνώμονες και οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η Διεθνής Αμνηστία και η Human Rights Watch, καταδικάζουν συστηματικά τη χρήση της θανατικής ποινής από το Ιράν, επικαλούμενοι παραβιάσεις της δίκαιης δίκης, εξαναγκαστικές ομολογίες και τη χρήση της θανατικής ποινής για αδικήματα που δεν πληρούν τα κριτήρια των «σοβαρότερων εγκλημάτων», σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Για τον Χαμενεΐ και το καθεστώς του, οποιοσδήποτε “ενοχλητικός” μπορεί να βαφτιστεί βλάσφημος, δολοφόνος ή πράκτορας του Ισραήλ και των ΗΠΑ.
Iranian women and girls, in memory of Mahsa Amini, demand justice, are burning a photo of Ayatollah Ali Khamenei as an act of defiance.
— Anonymous (@YourAnonCentral) January 10, 2026
Mahsa's murder by Iran’s morality police sparked Iran's anti-impunity movement “Woman, Life, Freedom.” #3E #IranProtests #womenlifefreedom pic.twitter.com/aKJnvmUbn1
Il video in cui una ragazza dà fuoco alla foto dell’Ayatollah Ali Khamenei e, con la fiammata, si accende una sigaretta è diventato virale e iconico dell’ondata di proteste del 2026 in Iran. Si tratta di un gesto carico di simbolismo, che dalla città di Toronto in Canada,… pic.twitter.com/Vio05bmf7V
— La Stampa (@LaStampa) January 11, 2026
Αν και η εκτέλεση θύμιζε μαφία, οι γερμανικές αρχές διαπίστωσαν ότι οι τέσσερις δολοφόνοι συνεργάζονταν με τις ιρανικές μυστικές υπηρεσίες. Στη δίκη που ακολούθησε, ο έκπτωτος πρώτος πρόεδρος του Ιράν και πρώην υπουργός Εξωτερικών της χώρας, Αμπολχασάν Μπανισάντρ (ο οποίος στο μεταξύ είχε διαφύγει ντυμένος γυναίκα από το Ιράν, καταγγέλλοντας τη βιαιότητα του καθεστώτος και ζητώντας άσυλο στο Παρίσι και μετά στο Βερολίνο), κατέθεσε ότι την εντολή της δολοφονίας την είχε δώσει προσωπικά ο Χαμενεΐ. Και ότι με αυτό τον τρόπο “αποκεφάλισε” τα αποσχιστικά κουρδικά κινήματα στο Ιράν.
Κάτι τέτοιο πιστεύει ο Χαμενεΐ ότι θα γίνει και τώρα. Με τους νεκρούς -κατά κάποιες ανθρωπιστικές οργανώσεις- να ξεπερνούν τους 2.000, θεωρεί ότι το θεοκρατικό καθεστώς και ο ίδιος θα παραμείνουν στην εξουσία. Γι’ αυτό και έδειξε προκλητική στάση στα πρώτα του σχόλια για τις διαμαρτυρίες που έχουν κλιμακωθεί από τις 3 Ιανουαρίου, αποκαλώντας τους διαδηλωτές «βάνδαλους» και «σαμποτέρ», σε ομιλία που μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση.
Ο Χαμενεΐ είπε ότι τα χέρια του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ «είναι λερωμένα με το αίμα περισσότερων από 1.000 Ιρανών», σε προφανή αναφορά στον πόλεμο του Ιουνίου του Ισραήλ κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας, τον οποίο οι ΗΠΑ υποστήριξαν και συμμετείχαν με δικές τους επιθέσεις. Προέβλεψε ότι ο «αλαζονικός ηγέτης των ΗΠΑ θα ανατραπεί», όπως η αυτοκρατορική δυναστεία που κυβέρνησε το Ιράν μέχρι την Επανάσταση του 1979. «Χθες το βράδυ στην Τεχεράνη, μια ομάδα βανδάλων ήρθε και κατέστρεψε ένα κτίριο που τους ανήκει, για να ευχαριστήσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ» είπε σε ομιλία του προς τους υποστηρικτές του, ενώ άνδρες και γυναίκες στο ακροατήριο φώναζαν το σύνθημα «θάνατος στην Αμερική». «Όλοι γνωρίζουν ότι η Ισλαμική Δημοκρατία ήρθε στην εξουσία με το αίμα εκατοντάδων χιλιάδων έντιμων ανθρώπων και δεν θα υποχωρήσει μπροστά στους σαμποτέρ» συνέχισε.
Θα γλιτώσει και αυτή τη φορά ο Χαμενεΐ;



