Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διεθνή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διεθνή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

05 Ιανουαρίου 2026

📺Έτσι έπιασαν τον Μαδούρο στον ύπνο: Οι κομάντος είχαν φτιάξει αντίγραφο του σπιτιού και έκαναν πρόβα επί μήνες -Όλο το αμερικανικό σχέδιο


Λίγο πριν τα ξημερώματα του Σαββάτου, μια από τις πιο τολμηρές και αμφιλεγόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ ολοκληρώθηκε στη Βενεζουέλα σε μόλις δύο ώρες και 28 λεπτά.

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και η σύζυγός του, Σίλια Φλόρες, συνελήφθησαν μέσα στο ίδιο τους το συγκρότημα, στο Fuerte Tiuna -τη μεγαλύτερη στρατιωτική βάση στο Καράκας- και μεταφέρθηκαν εκτός χώρας υπό την κάλυψη μιας τεράστιας αεροναυτικής δύναμης των ΗΠΑ.

Από το Καράκας, σε φυλακή στο Μπρούκλιν

Αυτή τη στιγμή το ηγετικό ζεύγος βρίσκεται σε κέντρο κράτησης στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης.

Ο Μαδούρο αναμένεται να εμφανιστεί σήμερα το απόγευμα, στις 19:00 ώρα Ελλάδος σύμφωνα με τον Guardian, στο ομοσπονδιακό δικαστήριο του Μανχάταν και θα έρθει αντιμέτωπος με κατηγορίες για ναρκο-τρομοκρατία.

Η αμερικανική επιχείρηση, με την κωδική ονομασία «Operation Absolute Resolve», αποτέλεσε το αποκορύφωμα μηνών εντατικής κατασκοπείας και στρατιωτικού σχεδιασμού με πολιτικές αποφάσεις στο ανώτατο επίπεδο της αμερικανικής κυβέρνησης, τον ίδιο τον Αμερικανό πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ.

Παρά τη σύντομη διάρκειά της, οι επιπτώσεις της για τη Βενεζουέλα, τη Λατινική Αμερική και το διεθνές στερέωμα παραμένουν απρόβλεπτες.

Μήνες παρακολούθησης, γνώριζαν τα πάντα

Σύμφωνα με δηλώσεις του στρατηγού Νταν Κέιν, επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, η επιχείρηση δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς τη στενή συνεργασία των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών. Από τον Αύγουστο η CIA, η NSA και άλλες υπηρεσίες εργάζονταν συστηματικά για να καταγράψουν τον «τρόπο ζωής» του Μαδούρο.

Σύμφωνα με όσα αποκάλυψε δημόσια ο Αμερικανός στρατηγός, οι υπηρεσίες των ΗΠΑ παρακολουθούσαν και μελετούσαν βήμα-βήμα την καθημερινότητα του Βενεζουελάνου ηγέτη: πού ζούσε, πώς μετακινούνταν, ποιες ήταν οι καθημερινές του συνήθειες, ακόμα και λεπτομέρειες που θεωρούνται δευτερεύουσες, όπως τι έτρωγε ή ποια κατοικίδια είχε.

Καθώς οι ΗΠΑ ενίσχυαν σταδιακά τη στρατιωτική τους παρουσία στην Καραϊβική από τον Σεπτέμβριο, ο Μαδούρο φέρεται να αντελήφθη ότι αποτελούσε στόχο. Περιόρισε δραστικά τις δημόσιες εμφανίσεις του, άλλαζε συχνά τόπο διαμονής και βασίστηκε όλο και περισσότερο σε Κουβανούς σωματοφύλακες και αντικατασκοπευτικές δομές που θεωρούσε πιο αξιόπιστες από τις δικές του. Ωστόσο, παρά τα μέτρα αυτά, οι αμερικανικές υπηρεσίες φαίνεται πως είχαν πλέον πλήρη εικόνα των κινήσεών του και ανέμεναν την κατάλληλη στιγμή για να τεθεί το σχέδιο σε εφαρμογή.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η ανακοίνωση της CIA, μετά τη σύλληψη, ότι διέθετε ανθρώπινη πηγή μέσα στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας. Πέρα από τη σημασία της για την επιχείρηση, η δήλωση αυτή θεωρείται και ένα μήνυμα προς την πολιτική και στρατιωτική ελίτ της χώρας ότι η Ουάσιγκτον έχει μάτια και αυτιά ακόμα και μέσα στον στενό ηγετικό κύκλο της χώρας της Λατινικής Αμερικής.


Η νύχτα της επιχείρησης που έπιασε τον Μαδούρο στον ύπνο

Η τελική απόφαση ελήφθη το βράδυ της Παρασκευής, όταν οι καιρικές συνθήκες κρίθηκαν κατάλληλες. Στις 10:46 μ.μ. ώρα Ανατολικής Ακτής -5:46 το πρωί ώρα Ελλάδος- ο Ντόναλντ Τραμπ έδωσε την εντολή έναρξης της επιχείρησης. Ο βασικός στόχος ήταν η απόλυτη τακτική έκπληξη και η πλήρης αεροπορική υπεροχή.

Περισσότερα από 150 αμερικανικά αεροσκάφη συμμετείχαν στην επιχείρηση: μαχητικά F-22, F-35 και F-18, βομβαρδιστικά B-1, αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου και επιτήρησης, καθώς και drones.

Παράλληλα, αεροπορικές βάσεις, κέντρα επικοινωνιών και συστήματα αεράμυνας της Βενεζουέλας εξουδετερώθηκαν με πυραύλους Tomahawk και AGM-88 HARM.

Η Βενεζουέλα διέθετε θεωρητικά ισχυρή αεράμυνα, με ρωσικά συστήματα S-300 και Buk και μαχητικά Su-30. Ωστόσο, μέσα σε λίγα λεπτά το δίκτυο αυτό κατέρρευσε, επιβεβαιώνοντας την τεχνολογική υπεροχή των αμερικανικών δυνάμεων.

Τα ελικόπτερα που μετέφεραν τις ειδικές δυνάμεις της Delta Force πέταξαν σε ύψος μόλις 100 ποδιών πάνω από τη θάλασσα, εκμεταλλευόμενα το ανάγλυφο της περιοχής για να αποφύγουν τον εντοπισμό από ραντάρ. Στις 2:01 π.μ. τοπική ώρα έφτασαν στο συγκρότημα όπου βρισκόταν ο Μαδούρο.

Παρά την αρχική αιφνιδιαστική είσοδο, οι αμερικανικές δυνάμεις δέχθηκαν πυρά. Ένα ελικόπτερο υπέστη ζημιές, χωρίς όμως να τεθεί εκτός μάχης, δήλωσε ο Νταν Κέιν, όπως μεταδίδει το SkyNews.

Στο έδαφος, ξέσπασαν σφοδρές συγκρούσεις με την προεδρική φρουρά. Σύμφωνα με τις Αρχές της Βενεζουέλας, μέλη των δυνάμεων ασφαλείας του Μαδούρο σκοτώθηκαν, ενώ συνολικά τουλάχιστον 40 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε όλη τη χώρα.

Η Delta Force είχε προετοιμαστεί σχολαστικά. Στις ΗΠΑ είχε κατασκευαστεί πιστό αντίγραφο του συγκροτήματος το οποίο οι Αμερικανοί στρατιωτικοί μελέτησαν με προσοχή για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε όταν βρεθούν στο πεδίο να κινούνται σαν να γνωρίζουν τον χώρο από πρώτο χέρι.

Είχαν παρθεί όλα τα μέτρα για όλα τα σενάρια. Υπήρχε ακόμη και διαπραγματευτής του FBI μαζί με άλλον ειδικό εξοπλισμό σε περίπτωση που ο Μαδούρο προλάβαινε να κλειδωθεί σε κάποιο περιφραγμένο δωμάτιο ή χώρο. Τελικά, τίποτα από αυτά δεν χρειάστηκε. Ο Μαδούρο προσπάθησε να καταφύγει σε ασφαλές δωμάτιο, αλλά συνελήφθη πριν προλάβει να αποκλειστεί, κι από εκεί και έπειτα όλα είναι ιστορία.


Οι 2,5 ώρες που άλλαξαν τη Βενεζουέλα

Τα ελικόπτερα με τους αιχμαλώτους απογειώθηκαν και κατευθύνθηκαν προς την Καραϊβική, υπό την προστασία μαχητικών αεροσκαφών. Ο Μαδούρο και η σύζυγός του Φλόρες μεταφέρθηκαν αρχικά στο αμφίβιο πλοίο εφόδου USS Iwo Jima, ενώ ο πρόεδρος Τραμπ δημοσίευσε αργότερα φωτογραφία του Μαδούρο υπό κράτηση.

Ο Τραμπ χαρακτήρισε την επιχείρηση «επίθεση χωρίς προηγούμενο από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο», τονίζοντας ότι δεν υπήρξαν απώλειες Αμερικανών στρατιωτών. Από στρατιωτική άποψη, η επιχείρηση θεωρείται υποδειγματική. Από πολιτική, όμως, αφήνει πίσω της ένα τεράστιο κενό εξουσίας σύμφωνα με τον Guardian.

Από την πλευρά του ο Μάθιου Σάβιλ, αναλυτής στο think tank Royal United Services Institute, επισημαίνει: «Οι Αμερικανοί έχουν απομακρύνει το ζεύγος. Εντυπωσιακό, αλλά δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί "αποκεφαλισμός"».

Η Βενεζουέλα εισέρχεται σε περίοδο βαθιάς αβεβαιότητας, με τον κίνδυνο εσωτερικής σύγκρουσης και διεθνούς έντασης να παραμένει υψηλός. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η Operation Absolute Resolve θα καταγραφεί ως μια από τις πιο εντυπωσιακές -και αμφιλεγόμενες- επιδείξεις αμερικανικής ισχύος των τελευταίων δεκαετιών με ενδεχόμενες συνταρακτικές γεωπολιτικές συνέπειες.

ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ
iefimerida.gr 

«Φτάνει τώρα!»: Η οργισμένη απάντηση του πρωθυπουργού της Γροιλανδίας στις απειλές Τραμπ


Την οργισμένη αντίδραση του πρωθυπουργού της Γροιλανδίας Γενς Φρέντερικ Νίλσεν προκάλεσαν οι επαναλαμβανόμενες δηλώσεις - απειλές του Ντόναλντ Τραμπ για το νησί της Δανίας,  όπου θέλει να αναρτήσει την αμερικανική σημαία.

«Οχι άλλη πίεση. Οχι άλλα υπονοούμενα. Οχι άλλες φαντασιώσεις προσάρτησης. Είμαστε ανοικτοί στον διάλογο. Είμαστε ανοικτοί στις συνομιλίες. Αλλά αυτό πρέπει να γίνει μέσω των κατάλληλων διαύλων και με σεβασμό του διεθνούς δικαίου», έγραψε στο Facebook ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Γροιλανδίας.

Το Σαββατοκύριακο, μετά τη Βενεζουέλα και τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, σε ερώτηση του δημοσιογράφου αν υπάρχουν και άλλες χώρες οι οποίες να υπόκεινται σε μία πιθανή αμερικανική παρέμβαση, ο Ντόναλντ Τραμπ είπε χαρακτηριστικά:  «Θέλουμε απολύτως τη Γροιλανδία». 

Η νέα τοποθέτηση του Αμερικανού προέδρου προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Δανής πρωθυπουργού Μέτε Φρεντέρικσεν, η οποία δήλωσε χθες ότι «οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα δικαίωμα να προσαρτήσουν καμία από τις τρεις χώρες του Δανικού Βασιλείου», 

Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει δηλώσει αρκετές φορές ότι η Γροιλανδία, ένα έδαφος της Δανίας που διαθέτει εκτεταμένη αυτονομία, θα πρέπει να γίνει τμήμα των Ηνωμένων Πολιτειών, για λόγους ασφαλείας. 

📺Όταν ο Μαδούρο έτρωγε μπριζόλες των 1.000 δολαρίων ενώ ο λαός πεινούσε -Ο δικτάτορας που γαντζώθηκε στην εξουσία


Τον Σεπτέμβριο του 2018 ο Νικολάς Μαδούρο δεν βρισκόταν σε κάποια αίθουσα κρίσεων ούτε σε διαπραγματεύσεις για τη σωτηρία της βυθισμένης στην πείνα Βενεζουέλας.

Βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, στο διάσημο εστιατόριο του Nusret Gökçe -του γνωστού Salt Bae- απολαμβάνοντας μπριζόλες αξίας περίπου 1.000 ευρώ και γαλλικό κρασί των 2.000 ευρώ, πλάι στη σύζυγό του, Σίλια Φλόρες. Τα βίντεο που κυκλοφόρησαν τον έδειχναν χαμογελαστό, ανέμελο και να μιλάει για «εμπειρία ζωής».


Την ίδια στιγμή, εκατομμύρια συμπατριώτες του λιμοκτονούσαν. Παιδιά έψαχναν στα σκουπίδια για φαγητό, ηλικιωμένοι λιποθυμούσαν στις ουρές για λίγο ρύζι και φασόλια, ενώ η Βενεζουέλα βίωνε τη χειρότερη οικονομική και ανθρωπιστική κρίση στη σύγχρονη ιστορία της.

Εκείνο το δείπνο δεν ήταν απλώς μια πρόκληση. Ήταν η συμπύκνωση της απόστασης ανάμεσα στον Μαδούρο και στον λαό στο όνομα του οποίου κυβερνούσε.

Από οδηγός λεωφορείου, στους διαδρόμους της εξουσίας

Η ειρωνεία της Ιστορίας είναι ότι ο Νικολάς Μαδούρο δεν προερχόταν από ελίτ. Γεννημένος στο Καράκας, ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία ως οδηγός λεωφορείου στο συγκοινωνιακό δίκτυο της πρωτεύουσας.


Εκεί αναδείχθηκε σε συνδικαλιστή, βρήκε πολιτική ταυτότητα και στρατολογήθηκε από το δίκτυο της επαναστατικής Αριστεράς που διατηρούσε στενούς δεσμούς με την Κούβα.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ταξίδεψε στην Αβάνα, όπου έλαβε ιδεολογική εκπαίδευση -ουσιαστικά τη μοναδική του μετά το λύκειο- και μπήκε στο ραντάρ των Δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών ως στέλεχος με ισχυρούς δεσμούς με το καθεστώς Κάστρο. Όταν ο Ούγκο Τσάβες εμφανίστηκε ως πολιτική δύναμη μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 1992 και την αμνήστευσή του το 1994, ο Μαδούρο βρέθηκε στο πλευρό του.

Στη σκιά του Τσάβες

Η άνοδος του Μαδούρο ήταν σταδιακή αλλά σταθερή. Από βουλευτής εξελίχθηκε σε πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης, στη συνέχεια σε υπουργό Εξωτερικών και, λίγο πριν από τον θάνατο του Τσάβες, σε αντιπρόεδρο της Βενεζουέλας. Ο ίδιος ο Τσάβες, στην τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση το 2012, τον όρισε δημοσίως διάδοχό του, αιφνιδιάζοντας ακόμη και στενούς συνεργάτες του.


Οπαδοί του καθεστώτος της Βενεζουέλας μα πορτρέτα των Ούγκο Τσάβες και Νικολάς Μαδούρο / Φωτογραφία: AP

Όταν ο Τσάβες πέθανε τον Μάρτιο του 2013, ο Μαδούρο κέρδισε τις εκλογές με ελάχιστη διαφορά. Από την πρώτη στιγμή η νίκη του αμφισβητήθηκε. Σε αντίθεση με τον χαρισματικό προκάτοχό του, δεν κατάφερε ποτέ να αποκτήσει την πραγματική αφοσίωση του λαού. Κυβέρνησε στη σκιά του Τσάβες, επικαλούμενος διαρκώς την κληρονομιά του, χωρίς όμως να διαθέτει το πολιτικό βάρος για να τη διαχειριστεί.

Η χώρα σε ελεύθερη πτώση

Η κρίση δεν άργησε να ξεσπάσει. Μέσα στον πρώτο χρόνο της προεδρίας του Μαδούρο η Βενεζουέλα βυθίστηκε σε ύφεση. Ο πληθωρισμός εκτοξεύτηκε στα ύψη, τα βασικά αγαθά εξαφανίστηκαν και το σύστημα υγείας κατέρρευσε. Διαδηλώσεις ξέσπασαν σε όλη τη χώρα, με την κυβέρνηση να απαντά με βία και καταστολή. Το 2014 σκοτώθηκαν 43 άνθρωποι στις κινητοποιήσεις, δεκάδες φυλακίστηκαν και ο Μαδούρο εδραίωσε τη φήμη του ως αυταρχικού ηγέτη.


Διαδήλωση κατά του καθεστώτος στη Βενεζουέλα / Φωτογραφία αρχείου: AP

Το 2015 το κυβερνών κόμμα έχασε για πρώτη φορά τον έλεγχο της Εθνοσυνέλευσης. Η απάντηση του Μαδούρο ήταν θεσμική εκτροπή: Το 2017 συγκρότησε μια Συντακτική Συνέλευση πλήρως ελεγχόμενη από τον ίδιο, ακυρώνοντας στην πράξη το Κοινοβούλιο. Οι διαδηλώσεις που ακολούθησαν καταπνίγηκαν βίαια, με περισσότερους από 100 νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο άρχισε έρευνα για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας - μια έρευνα που παρέμενε ανοιχτή μέχρι το 2025.

Φτώχεια, πείνα και μαζική φυγή

Τα οικονομικά μεγέθη κατέρρευσαν. Μεταξύ 2012 και 2020 η οικονομία της Βενεζουέλας συρρικνώθηκε κατά 71%. Ο πληθωρισμός ξεπέρασε το 130.000%. Η πετρελαϊκή παραγωγή -η καρδιά της οικονομίας της χώρας- έπεσε κάτω από τα 400.000 βαρέλια ημερησίως.

Το 2018 τα δύο τρίτα του πληθυσμού είχαν χάσει βάρος λόγω πείνας και πάνω από το 80% ζούσε σε ακραία φτώχεια.

Περισσότερα από 7,7 εκατομμύρια άνθρωποι εγκατέλειψαν τη χώρα, συχνά πεζή, δημιουργώντας τη μεγαλύτερη μεταναστευτική κρίση στη σύγχρονη ιστορία της Λατινικής Αμερικής. Όσοι έμειναν περίμεναν με τις ώρες στις ουρές για τρόφιμα, συγκρούονταν για ένα σακί αλεύρι και έβλεπαν το κράτος να μετατρέπεται σε μηχανισμό επιβίωσης της εξουσίας.

Εκλογές χωρίς αντίπαλο και διεθνής απομόνωση

Το 2018 ο Μαδούρο μετέφερε αιφνιδιαστικά την ημερομηνία των προεδρικών εκλογών, απέκλεισε βασικά κόμματα της αντιπολίτευσης και φυλάκισε ή εξόρισε αντιπάλους. Ο Μαδούρο επικράτησε σχεδόν χωρίς αντίπαλο, αλλά δεκάδες χώρες αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν το εκλογικό αποτέλεσμα. Οι εικόνες από το δείπνο στην Κωνσταντινούπολη εκείνη τη χρονιά έγιναν σύμβολο της αλαζονείας του καθεστώτος.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν σκληρές κυρώσεις, παγώνοντας κρατικά περιουσιακά στοιχεία και αποκλείοντας τη Βενεζουέλα από τις διεθνείς αγορές. Ο Μαδούρο κατήγγειλε «ιμπεριαλιστικό πόλεμο», αλλά η απομόνωση του καθεστώτος του εντάθηκε.

Οι τελευταίοι ελιγμοί

Χωρίς επιλογές ο Μαδούρο άρχισε από το 2021 να εφαρμόζει περιορισμένες οικονομικές μεταρρυθμίσεις που έβαλαν τέλος στη δίνη του υπερπληθωρισμού. Παράλληλα, άνοιξε δίαυλο διαπραγματεύσεων με την αντιπολίτευση, εξασφαλίζοντας μικρές παραχωρήσεις από τις ΗΠΑ, όπως η άδεια στη Chevron να επαναλάβει την εξόρυξη πετρελαίου - μια οικονομική σανίδα σωτηρίας για το καθεστώς του.

Όμως, οι πολιτικές υποχωρήσεις ήταν προσχηματικές. Το 2023 ο Μαδούρο απαγόρευσε στην ισχυρότερη αντίπαλό του, τη Μαρία Κορίνα Ματσάδο, να θέσει υποψηφιότητα. Στις εκλογές του 2024 τα επίσημα αποτελέσματα δεν συνοδεύτηκαν από αναλυτικά στοιχεία. Η αντιπολίτευση δημοσίευσε πρακτικά που έδειχναν συντριπτική ήττα του Μαδούρο. Οι διαδηλώσεις που ακολούθησαν καταπνίγηκαν, με πάνω από 2.000 συλλήψεις.

Η πτώση

Η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο το 2025 άλλαξε τις ισορροπίες. Η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην Καραϊβική ενισχύθηκε, ενώ η Ουάσιγκτον μίλησε ανοιχτά για «ναρκο-τρομοκρατία». Για τον Μαδούρο, αυτό ήταν το τέλος της διαδρομής.

Στις 2 Ιανουαρίου 2026 η επιχείρηση «Absolute Resolve» οδήγησε στη σύλληψή του στο Καράκας. Ο άνθρωπος που κυβερνούσε με σιδηρά πυγμή μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη για να αντιμετωπίσει την αμερικανική Δικαιοσύνη.

Από οδηγός λεωφορείου σε Πρόεδρο και από εκεί σε κρατούμενο, ο Νικολάς Μαδούρο ενσαρκώνει την κλασική ιστορία ενός λαϊκιστή ηγέτη που χρησιμοποίησε τη γλώσσα της επανάστασης για να εδραιώσει την εξουσία του, μέχρι τη στιγμή που την έχασε με τον πιο ταπεινωτικό τρόπο.

ΤΡΥΦΩΝΑΣ ΚΑΪΣΕΡΛΙΔΗΣ
iefimerida.gr

«Χτύπημα» για τον Πούτιν η σύλληψη του Μαδούρο: Το πλήγμα στο πετρέλαιο και στα ρωσικά έσοδα -Η ανάλυση της Monde


Η αιφνιδιαστική επιχείρηση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, που οδήγησε στη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, προκαλεί ισχυρούς κραδασμούς στο ευρύτερο γεωπολιτικό σύστημα και στη Ρωσία του Πούτιν.

Σύμφωνα με ανάλυση της Le Monde, η σύλληψη του Μαδούρο από τις αμερικανικές δυνάμεις λειτουργεί ταυτόχρονα ως επιχείρημα και ως σοβαρό πλήγμα για τη Μόσχα και τον Βλαντίμιρ Πούτιν, αποκαλύπτοντας τις αντιφάσεις, αλλά και τα όρια, της ρωσικής ισχύος.

Για το Κίεβο, η εικόνα ενός αυταρχικού ηγέτη να οδηγείται σε φυλακή των ΗΠΑ είχε, αναμφίβολα, συμβολική αξία. Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι δεν έκρυψε τη σκέψη του, σχολιάζοντας πως, αν οι δικτάτορες μπορούν να αντιμετωπιστούν «τόσο εύκολα», τότε η Ουάσιγκτον γνωρίζει ποιο θα μπορούσε να είναι το επόμενο βήμα.

Η αναφορά στον Βλαντίμιρ Πούτιν ήταν σαφής, καθώς ο Ρώσος πρόεδρος αποτελεί στόχο εντάλματος σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για εγκλήματα πολέμου στην Ουκρανία.

Ένα επιχείρημα για τη Ρωσία, αλλά μόνο επιφανειακά

Σε πρώτη ανάγνωση, η αμερικανική επιχείρηση θα μπορούσε να εξυπηρετεί το αφήγημα του Κρεμλίνου. Η Ρωσία έχει επανειλημμένως κατηγορήσει τη Δύση για υποκρισία, υποστηρίζοντας ότι το Διεθνές Δίκαιο παραβιάζεται επιλεκτικά. Η επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, με πρόσχημα την καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών και την προστασία του αμερικανικού πληθυσμού, μπορεί να παρουσιαστεί από τη Μόσχα ως ακόμη ένα παράδειγμα νεοαποικιακής πολιτικής και ωμής ισχύος.

Η Ευρώπη, σύμμαχος της Ουκρανίας και υπέρμαχος της διεθνούς νομιμότητας, εμφανίστηκε επιφυλακτική έως σιωπηρή απέναντι στην κίνηση της Ουάσιγκτον, γεγονός που, κατά τη ρωσική ρητορική, υπονομεύει την ηθική της υπεροχή. Ρώσοι αξιωματούχοι έσπευσαν να αναδείξουν τις «αντιφάσεις» της Δύσης, με ειρωνικές αναφορές σε «ψεύτικες αξίες» και «υποτελείς συμμάχους» που διστάζουν να μιλήσουν.

Ωστόσο, αυτή η επικοινωνιακή ικανοποίηση αποδεικνύεται ρηχή. Διότι, πίσω από τη ρητορική, η σύλληψη Μαδούρο συνιστά σοβαρό στρατηγικό πλήγμα για τη Ρωσία.

Η απώλεια ενός βασικού συμμάχου για το Κρεμλίνο

Η Βενεζουέλα υπήρξε επί χρόνια ένας από τους σημαντικότερους εταίρους της Ρωσίας στη Λατινική Αμερική. Ο Μαδούρο είχε επενδύσει πολιτικά και στρατιωτικά στη συμμαχία με το Κρεμλίνο, ενώ η παρουσία του στη Μόσχα στις εορταστικές εκδηλώσεις της 9ης Μαΐου 2025 είχε υπογραμμίσει το βάθος των διμερών σχέσεων.

Η αιφνίδια σύλληψή του από τις ΗΠΑ αποκαλύπτει, σύμφωνα με αναλυτές, τα όρια της ρωσικής επιρροής. Οι ρωσικές αντιαεροπορικές άμυνες που είχαν εγκατασταθεί γύρω από το Καράκας και οι πρόσφατες συμφωνίες στρατηγικής συνεργασίας δεν στάθηκαν εμπόδιο στην αμερικανική επιχείρηση. Το μήνυμα ήταν σαφές: Η στρατιωτική πρωτοκαθεδρία της Ουάσιγκτον παραμένει αδιαμφισβήτητη στην «αυλή» των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ρώσοι σχολιαστές δεν έκρυψαν την ενόχλησή τους, ενώ παραστρατιωτικά κανάλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ειρωνεύτηκαν την ταχύτητα της επιχείρησης, συγκρίνοντάς την με τις πρώτες ώρες της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022 - μια σύγκριση που, άθελά της, αναδεικνύει τις αποτυχίες της Μόσχας, σχολιάζει η γαλλική εφημερίδα.

Το πλήγμα στο πετρέλαιο και στα ρωσικά έσοδα

Πέρα από το πολιτικό σκέλος, η αμερικανική παρέμβαση αγγίζει ένα από τα πιο ευαίσθητα νεύρα της Ρωσίας: την Ενέργεια. Η Βενεζουέλα αποτελεί κομβικό κρίκο στο άτυπο μπλοκ χωρών -Ρωσία, Ιράν, Βενεζουέλα- που στηρίζουν μεγάλο μέρος των εσόδων τους στους υδρογονάνθρακες.

Η πρόθεση της Ουάσιγκτον να εκσυγχρονίσει τις πετρελαϊκές υποδομές της Βενεζουέλας απειλεί να εκτοπίσει ρωσικά συμφέροντα, όπως τη μακροχρόνια συνεργασία της PDVSA με ρωσική θυγατρική. Μια αύξηση της προσφοράς πετρελαίου θα μπορούσε να πιέσει τις διεθνείς τιμές, πλήττοντας περαιτέρω τη ρωσική οικονομία, η οποία ήδη δοκιμάζεται από τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις Δυτικές κυρώσεις.

Δεν είναι τυχαίο ότι κορυφαία στελέχη του ρωσικού ενεργειακού τομέα έχουν τονίσει κατ’ επανάληψη τη στρατηγική σημασία αυτών των χωρών για την παγκόσμια αγορά υδρογονανθράκων. Η απώλεια ελέγχου στη Βενεζουέλα μεταφράζεται, έτσι, σε άμεσο οικονομικό κίνδυνο για το Κρεμλίνο.

Ένταση Τραμπ - Πούτιν και όρια της ισχύος

Η επιχείρηση στη Βενεζουέλα έρχεται σε μια περίοδο που οι σχέσεις του Τραμπ με τον Πούτιν δείχνουν να ψυχραίνονται. Παρά τον θαυμασμό που κατά καιρούς έχει εκφράσει ο Αμερικανός πρόεδρος για τον Ρώσο ομόλογό του, πρόσφατες δηλώσεις του υποδηλώνουν ενόχληση για τη συνεχιζόμενη αιματοχυσία στην Ουκρανία.

Το ότι η Ουάσιγκτον δεν ενημέρωσε εκ των προτέρων τη Μόσχα για την επιχείρηση στο Καράκας υπογραμμίζει τη μειωμένη σημασία που αποδίδουν πλέον οι ΗΠΑ στη ρωσική αντίδραση. Ωστόσο, παρά τα οράματα που εκφράζονται στο Κίεβο, οι αναλυτές παραμένουν επιφυλακτικοί ως προς τις προοπτικές άμεσης σύγκρουσης με τη Ρωσία.

Η πυρηνική αποτροπή παραμένει το απόλυτο όριο. Όπως επισημαίνουν ειδικοί σε θέματα διεθνών σχέσεων, οι ΗΠΑ δεν θα επιχειρούσαν ποτέ αντίστοιχη ενέργεια εναντίον μιας πυρηνικής δύναμης. Αντιθέτως, η υπόθεση Μαδούρο ενδέχεται να ενισχύσει το κίνητρο αυταρχικών καθεστώτων να αποκτήσουν πυρηνικά όπλα ως ασπίδα προστασίας.

Η αμερικανική επιχείρηση στη Βενεζουέλα, καταλήγει η Monde, δεν αποτελεί προάγγελο μιας νέας παγκόσμιας τάξης βασισμένης στην τιμωρία των δικτατόρων, αλλά μια κυνική υπενθύμιση ότι στο διεθνές σύστημα η ισχύς -στρατιωτική και ενεργειακή- εξακολουθεί να καθορίζει τα όρια του εφικτού. Για τον Βλαντίμιρ Πούτιν, το μήνυμα είναι ανησυχητικό, αλλά όχι υπαρξιακό. Για τον υπόλοιπο κόσμο, όμως, τα ερωτήματα για το μέλλον της διεθνούς νομιμότητας παραμένουν ανοιχτά.

ΤΡΥΦΩΝΑΣ ΚΑΪΣΕΡΛΙΔΗΣ
iefimerida.gr

Βενεζουέλα: Άδειοι δρόμοι, ουρές για τρόφιμα, ανησυχία για τον ρόλο των ΗΠΑ - Η επόμενη μέρα χωρίς τον Μαδούρο


Η Βενεζουέλα εισέρχεται σε μια νέα και αβέβαιη εποχή μετά τη ξαφνική σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, του προέδρου της χώρας τα τελευταία 12 χρόνια. Εν μέσω της γενικευμένης ανησυχίας για το τι θα ακολουθήσει, οι δρόμοι της πρωτεύουσας Καράκας και άλλων πόλεων παραμένουν ήσυχοι, σύμφωνα με το CNN. Οι άνθρωποι φοβούνται να βγουν έξω, με τις δυνάμεις ασφαλείας να βρίσκονται σε εγρήγορση. Ωστόσο, δεν υπάρχουν ενδείξεις για την παρουσία παραστρατιωτικών ομάδων που υποστηρίζονται από την κυβέρνηση, γνωστών ως colectivos, στους δρόμους.

Όσοι έχουν τολμήσει να βγουν έξω έχουν μία προτεραιότητα: Να εφοδιαστούν με βασικά είδη πρώτης ανάγκης σε περίπτωση που στην πρωτεύουσα ξεσπάσουν συγκρούσεις ή λεηλασίες. Δεν υπάρχουν ενδείξεις πανικού στις αγορές, αλλά οι Βενεζουελάνοι έχουν συνηθίσει να εφοδιάζονται με προμήθειες όποτε υπάρχει κρίση.

Βίντεο του CNN από το Σάββατο έδειχναν κυρίως άδειους δρόμους, αλλά και μεγάλες ουρές ανθρώπων έξω από σούπερ μάρκετ και φαρμακεία.

«Στους δρόμους δεν ακούγεται τίποτα εκτός από το κελάηδισμα των πουλιών», ανέφερε η δημοσιογράφος Mary Mena την Κυριακή.

Οι υποστηρικτές της αντιπολίτευσης γιορτάζουν ιδιωτικά, αλλά δεν έχουν πραγματοποιηθεί συγκεντρώσεις υποστήριξης της αμερικανικής δράσης. Η Mena δήλωσε ότι είναι πιθανό να διατηρήσουν χαμηλό προφίλ, εκτός εάν οι ηγετικές προσωπικότητες της αντιπολίτευσης καταφέρουν να αποδείξουν ότι έχουν την υποστήριξη των αξιωματούχων της Βενεζουέλας ή των στρατιωτικών διοικητών.

Λίγες πληροφορίες φτάνουν από άλλες πόλεις. Το Reuters έκανε λόγο για μεγάλες ουρές για τρόφιμα στην πόλη Μαρακαΐμπο, ένα κέντρο πετρελαίου. Ο Jairo Chacin, 39 ετών, μηχανικός και ιδιοκτήτης συνεργείου στην πόλη, είπε ότι «βγήκε να ελέγξει την επιχείρησή του επειδή φοβόταν τις λεηλασίες, αλλά ο δρόμος ήταν έρημος».

«Ήθελα να γεμίσω το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου μου, αλλά τα βενζινάδικα έχουν ήδη κλείσει, οπότε άρπαξα την ευκαιρία να αγοράσω τρόφιμα, γιατί δεν ξέρουμε τι θα συμβεί», δήλωσε ο Chacin στο Reuters. «Ειλικρινά, νιώθω ένα μείγμα φόβου και χαράς».

«Μόλις έβγαλα βόλτα τον σκύλο και η πόλη μοιάζει εγκαταλελειμμένη, οι άνθρωποι έχουν κλειστεί στα σπίτια τους», είπε η 35χρονη Alejandra Palencia, ψυχολόγος στην πόλη Μαρακάι. «Υπάρχει φόβος και αβεβαιότητα», δήλωσε στο Reuters.

Αυτή η αβεβαιότητα είναι διάχυτη στη χώρα.

«Θέλω να μάθω τι θα συμβεί στη συνέχεια», είπε η Nancy Perez, μια 74χρονη γυναίκα που πήγε σε ένα φούρνο κοντά στο σπίτι της στην κεντρική Βενεζουέλα.

Ορισμένοι Βενεζουελάνοι είναι δυσαρεστημένοι με την προοπτική να λαμβάνονται αποφάσεις για τη Βενεζουέλα από τον Λευκό Οίκο. Καθώς αγόραζε προμήθειες στο Καράκας, η Jenny Salazar δήλωσε στο CNN: «Δεν συμφωνώ με το να μας ελέγχει ένας άλλος πρόεδρος, εκτός της Βενεζουέλας, εμάς τους Βενεζουελανούς».

Ο Τραμπ δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου το Σάββατο ότι η κυβέρνησή του θα κυβερνήσει τη Βενεζουέλα «μέχρι να υπάρξει μετάβαση».

Ο Teo Tilin, που ζει στο Μαϊάμι και είχε ταξιδέψει στη Βενεζουέλα για να επισκεφθεί τη μητέρα του, ήταν επίσης ανήσυχος για το πώς θα κυβερνηθεί η Βενεζουέλα. «Πώς θα έχει τον έλεγχο ο Ντόναλντ Τραμπ; Τι είδους έλεγχο θα έχει; Πού είναι οι άνθρωποι που θα τον ελέγχουν; (...) Δεν ξέρω».

Ένας γιατρός στην πρωτεύουσα, ο οποίος αρνήθηκε να δώσει το όνομά του, δήλωσε ότι ο ρόλος του στρατού θα είναι κρίσιμος. «Η θέση των ενόπλων δυνάμεων της Βενεζουέλας είναι θεμελιώδης. Πρέπει να περιμένουμε και να δούμε πώς θα αυτοπροσδιοριστούν», είπε. Εξέφρασε την ελπίδα του για μια προσέγγιση μεταξύ των ΗΠΑ και της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Βενεζουέλας, η αναπληρώτρια πρόεδρος, Ντέλσι Ροντρίγκες, πρέπει να προκηρύξει νέες εκλογές εντός 60 ημερών.

«Ενδιαφέρομαι πολύ να μάθω πώς θα γίνει η μετάβαση. Ποιο είναι το σχέδιο; Θα είναι υπεύθυνη για τη χώρα και την οργάνωση των εκλογών; Πώς μπορούμε να την εμπιστευτούμε;», διερωτήθηκε ένας άλλος κάτοικος του Καράκας.

Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης της Βενεζουέλας έδειξαν υποστηρικτές του καθεστώτος με προκλητικά μηνύματα προς τον Τραμπ. Ένας νεαρός άνδρας δήλωσε το Σάββατο: «Είμαστε τα παιδιά του (Ούγκο) Τσάβες και δεν θα επιτρέψουμε σε εσάς, που νομίζετε ότι είστε η αστυνομία του κόσμου, να το αλλάξετε αυτό».

Ο Τσάβες ήταν πρόεδρος πριν από τον Μαδούρο, από το 1999 έως το 2013, και ιδρυτής αυτού που έγινε γνωστό ως το Μπολιβαριανό κίνημα της Βενεζουέλας.

 Μαδούρο είχε επανειλημμένα δηλώσει ότι το καθεστώς θα συνεχιστεί ανεξάρτητα από το αν θα παρέμενε πρόεδρος.

Οι αρχές έχουν αναφέρει ότι το κύριο διεθνές αεροδρόμιο παραμένει ανοιχτό και ότι η Εθνοσυνέλευση θα ορκιστεί τη Δευτέρα, όπως έχει προγραμματιστεί.

Πολλοί Βενεζουελάνοι εξέφρασαν την έκπληξή τους για την πρόταση του Τραμπ να συνεργαστούν οι ΗΠΑ με την Ροντρίγκες ως νέο αρχηγό κράτους της Βενεζουέλας, γεγονός που ενίσχυσε την αβεβαιότητα για το μέλλον της χώρας.

📺Δορυφορικές εικόνες αποκαλύπτουν εκτεταμένες καταστροφές στρατιωτικών εγκαταστάσεων στη Βενεζουέλα από την επέμβαση των ΗΠΑ


Ολόκληρα κτίρια φαίνεται να έχουν ισοπεδωθεί, δρόμοι έχουν καεί, ενώ οχήματα που βρίσκονταν σταθμευμένα σε σειρές καταστράφηκαν ή διαλύθηκαν από τις εκρήξεις

Η έκταση των ζημιών που προκάλεσε η αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση για τη σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, και της συζύγου του, Σίλια Φλόρες, φαίνεται μέσα από δορυφορικές εικόνες που ήρθαν στο φως.

Σύμφωνα με εικόνες πριν και μετά τα πλήγματα, μεγάλα τμήματα της στρατιωτικής υποδομής της χώρας υπέστησαν εκτεταμένες καταστροφές μέσα σε λίγα μόλις λεπτά. Ολόκληρα κτίρια φαίνεται να έχουν ισοπεδωθεί, δρόμοι έχουν καεί, ενώ οχήματα που βρίσκονταν σταθμευμένα σε σειρές καταστράφηκαν ή διαλύθηκαν από τις εκρήξεις.

Αξιωματούχοι της κυβέρνησης της Βενεζουέλας δήλωσαν στη New York Times ότι τουλάχιστον 40 άνθρωποι, στρατιωτικοί αλλά και άμαχοι, έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της επιχείρησης. Από την πλευρά τους, αμερικανοί αξιωματούχοι ανέφεραν ότι η επιχείρηση διήρκεσε λιγότερο από 30 λεπτά.


Οι αρχές της Βενεζουέλας δεν διευκρίνισαν πόσοι από τους νεκρούς ανήκαν στον στρατό ή στην κουβανική φρουρά του προέδρου.

Σφοδρά πλήγματα σε στρατιωτικές εγκαταστάσειςΤο μεγαλύτερο πλήγμα φαίνεται να δέχθηκε το Fuerte Tiuna, το σημαντικότερο και μεγαλύτερο στρατιωτικό συγκρότημα της Βενεζουέλας στο Καράκας. Δορυφορικές εικόνες της εταιρείας Vantor δείχνουν κτίρια να έχουν εξαφανιστεί και εκτεταμένα ίχνη εκρήξεων να διασχίζουν τη βάση.



Η επιχείρηση έπληξε επίσης τη στρατιωτική αεροπορική βάση La Carlota, όπου, σύμφωνα με μαρτυρίες, καταστράφηκαν μονάδες αεράμυνας και διάδρομοι προσγείωσης. Σημαντικές ζημιές καταγράφηκαν και στο λιμάνι της La Guaira, βασικό κόμβο logistics της χώρας, με φθορές σε εμπορευματοκιβώτια και λιμενικές εγκαταστάσεις.

Παράλληλα, αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν ότι στόχοι χτυπήθηκαν και σε άλλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις κοντά στο Καράκας, καθώς και στις πολιτείες Μιράντα, Αραγουά και La Guaira.



Κάτοικοι περιοχών κοντά στους στόχους περιέγραψαν στα τοπικά μέσα μια νύχτα συνεχών εκρήξεων και πυρκαγιών, με δευτερεύουσες εκρήξεις και τεράστια σύννεφα καπνού να γίνονται ορατά από μεγάλη απόσταση. Στο έδαφος του Καράκας, πολίτες μίλησαν για χαμηλές πτήσεις αεροσκαφών και διακοπές ρεύματος σε συνοικίες της πόλης, ενώ πολλοί βγήκαν στους δρόμους καταγράφοντας όσα συνέβαιναν.

Την ίδια ώρα, ο Νικολάς Μαδούρο και η σύζυγός του βρίσκονται πλέον υπό την επιτήρηση των Ηνωμένων Πολιτειών στη Νέα Υόρκη, με την πρώτη τους εμφάνιση σε ομοσπονδιακό δικαστήριο στο Μανχάταν να αναμένεται τις επόμενες ημέρες.

Ο Τραμπ δεν πιστεύει ότι η Ουκρανία χτύπησε την κατοικία του Πούτιν με drone


Κανένας δεν γνωρίζει αν ισχύουν όσα λέει η Μόσχα, είπε ο Αμερικανός πρόεδρος σε δημοσιογράφους

Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε  την Κυριακή πως δεν πιστεύει την καταγγελία της Μόσχας σύμφωνα με την οποία το Κίεβο εξαπέλυσε επίθεση με drone εναντίον κατοικίας του Βλαντίμιρ Πούτιν στη βορειοδυτική Ρωσία.

«Δεν νομίζω ότι έγινε αυτό το πλήγμα», δήλωσε ο Τραμπ σε δημοσιογράφους στο προεδρικό αεροσκάφος.

Όπως πρόσθεσε «κανένας δεν γνωρίζει μέχρι τώρα» αν οι κατηγορίες της Ρωσίας, που διαψεύστηκαν από την Ουκρανία, αληθεύουν.

Οι ΗΠΑ εξαρχής σχεδόν είχαν εκφράσει επιφυλάξεις για τους ισχυρισμούς της Ρωσίας, η οποία έφτασε στο σημείο να παραδώσει στον Αμερικανό στρατιωτικό ακόλουθο στη Ρωσία εξάρτημα από τα drone, που κατά τη Μόσχα αποδεικνύει ότι η επίθεση όντως έλαβε χώρα. Η Ρωσία ισχυρίζεται ότι καταρρίφθηκαν όλα τα drone που εξαπέλυσε η Ουκρανία.

Πρωθυπουργός Δανίας σε Τραμπ: Σταμάτα τις απειλές κατά της Γροιλανδίας


Την έντονη αντίδραση της Δανίας και ειδικότερα της πρωθυπουργού Μέτε Φρεντέρικσεν προκάλεσε η νέα τοποθέτηση του Αμερικανού προέδρου για τη Γροιλανδία.

Ο Τραμπ, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν υπάρχουν άλλες χώρες που εναπόκεινται σε μία πίθανή «παρέμβαση» των ΗΠΑ, μετά τη Βενεζουέλα, δήλωσε ότι «θέλουμε απολύτως τη Γροιλανδία», επαναλαμβάνοντας και με πιο επιθετικό ύφος, τις βλέψεις του για την περιοχή γενικότερα της Αρκτικής.

Η Μέτε Φρεντέρικσεν αντέδρασε άμεσα, στέλνοντας σαφές μήνυμα στον Αμερικανό πρόεδρο «να σταματήσει τις απειλές ότι θα καταλάβει τη Γροιλανδία».

«Δεν έχει απολύτως κανένα νόημα να μιλάμε για την ανάγκη των ΗΠΑ να καταλάβουν τη Γροιλανδία. Οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα δικαίωμα να προσαρτήσουν καμία από τις τρεις χώρες του Δανικού Βασιλείου», τόνισε η πρωθυπουργός της Δανίας και πρόσθεσε: 

«Θα παρότρυνα, επομένως, έντονα τις ΗΠΑ να σταματήσουν τις απειλές εναντίον ενός ιστορικά στενού συμμάχου και εναντίον μιας άλλης χώρας και ενός άλλου λαού, οι οποίοι έχουν δηλώσει ξεκάθαρα ότι δεν πωλούνται».

04 Ιανουαρίου 2026

Νεκροί πολλοί άνδρες ασφαλείας του Μαδούρο, κατά την επιδρομή -Ο στρατός της Βενεζουέλας αναγνώρισε την Ροντρίγκεζ ως πρόεδρο


Ο στρατός της Βενεζουέλας αναγνώρισε την αντιπρόεδρο Ντέλσι Ροντρίγκες ως προσωρινή πρόεδρο της χώρας, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Άμυνας στρατηγός Βλαντίμιρ Παντρίνο Λόπεζ.

Ο στρατηγός Παντρίνο επικαλέστηκε την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου που διέταξε την Ντέλσι Ροντρίγκες να αναλάβει την εξουσία για 90 ημέρες. Ζητώντας την απελευθέρωση του Μαδούρο, ο στρατηγός Παντρίνο καταδίκασε επίσης την «εν ψυχρώ» δολοφονία ενός μέρους της ομάδας ασφάλειάς του.

Ένα μεγάλο μέρος της ομάδας ασφαλείας του πρώην προέδρου της Βενεζουέλας σκοτώθηκε κατά την αμερικανική επιδρομή που οδήγησε στη σύλληψή του το Σάββατο, διευκρίνισε σήμερα το πρωί ο υπουργός Άμυνας, χωρίς να δώσει τον ακριβή αριθμό των θυμάτων.

Στην τηλεοπτική του δήλωση, ο Παντρίνο υποστήριξε την ανακήρυξη της αντιπροέδρου Ντέλσι Ροντρίγκες ως προσωρινής προέδρου και δήλωσε ότι οι ένοπλες δυνάμεις έχουν ενεργοποιηθεί σε όλη τη χώρα για να εγγυηθούν την κυριαρχία της.

Ο υπουργός Άμυνας καθώς περιβαλλόταν από ένοπλους στρατιωτικούς, κάλεσε σήμερα τους συμπατριώτες του να «επανέλθουν τις δραστηριότητές τους και να μην ενδώσουν στον φόβο», την επομένη της απαγωγής του Μαδούρο από τον αμερικανικό στρατό.

«Καλώ τον λαό της Βενεζουέλας να επανέλθει στις οικονομικές, επαγγελματικές και πάσης φύσεως δραστηριότητές του, καθώς και τις εκπαιδευτικές του δραστηριότητες μέσα στις επόμενες ημέρες, και την πατρίδα να επανέλθει στη συνταγματική της πορεία», δήλωσε ο υπουργός Άμυνας, απευθύνοντας έκκληση στους πολίτες για «ειρήνη και τάξη και να μην ενδώσουν στους πειρασμούς του ψυχολογικού πολέμου, στην απειλή και στον φόβο που θέλουν να μας επιβάλουν».

Ζακέτα, φούτερ, μπουφάν: Γιατί ο Μαδούρο εμφανιζόταν κάθε φορά ντυμένος αλλιώς μετά τη σύλληψή του


Οι απότομες αλλαγές θερμοκρασίας, η σύλληψη και οι ιατρικοί κίνδυνοι πίσω από τα διαφορετικά ρούχα του Μαδούρο

Πρώτα φόραγε μια ζακέτα. Λίγο αργότερα ένα φούτερ και μετά, μπουφάν και σκούφο. Στο ερώτημα του γιατί ο Νικολάς Μαδούρο σε κάθε του εμφάνιση μετά τη σύλληψή του είχε διαφορετική αμφίεση, η απάντηση δεν είναι… στιλιστική. Αλλά κρύβεται στο ταξίδι που έκανε ο πρώην -πλέον- πρόεδρος της Βενεζουέλας και τους κινδύνους που απορρέουν από αυτό για την υγεία του.



Αρχικά, στο πολεμικό πλοίο στο οποίο μεταφέρθηκε μετά από τη σύλληψή του και στην πρώτη φωτογραφία μετά την επιδρομή της Delta Force, ο Μαδούρο φορά μια γκρι αθλητική ζακέτα- φούτερ και από μέσα μια λευκή φανέλα. Καθώς οι Αμερικανοί κομάντος τον έσυραν -μαζί με τη σύζυγό του, Σίλια Φλόρες- έξω από την κρεβατοκάμαρά τους, εικάζουμε ότι ήταν ελαφρά ντυμένος, φορώντας μόνο τη φανέλα. Άλλωστε στο Καράκας η θερμοκρασία δεν «επιτρέπει» κάτι άλλο, αφού κυμαινόταν στους 26 βαθμούς Κελσίου, χθες. Ο Ιανουάριος, ο πιο κρύος μήνας στη Βενεζουέλα έχει κατά μέσο όρο 22 βαθμούς Κελσίου, όμως αυτές οι μέρες είναι ζεστότερες από συνήθως στην πρωτεύουσα της χώρας. Τη ζακέτα του τη φόρεσαν, υποθέτουμε, καθώς άλλαζε περιοχή ταξιδεύοντας και ο καιρός κρύωνε.



Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο αρκετά αργότερα, όταν το Boeing 757 που τον μετέφερε προσγειώθηκε στη Νέα Υόρκη, φόραγε ένα γαλάζιο φούτερ και σκούφο. Στη Νέα Υόρκη οι καιρικές συνθήκες είναι εντελώς διαφορετικές από το Καράκας. Η θερμοκρασία χθες κυμαινόταν στους -6 βαθμούς Κελσίου- καιρός μάλλον συνηθισμένος για την αμερικανική μητρόπολη που αυτή την εποχή είναι είτε χιονισμένη, είτε… παγωμένη.



Με τον χειμώνα της Νέας Υόρκης να χαρακτηρίζεται από την υγρασία του, ο καιρός αυτός φαίνεται αβάσταχτος -καθώς προσδίδει μεγαλύτερη αίσθηση κρύου- για όσους έχουν συνηθίσει σε θερμό, ξερό κλίμα. Ο Μαδούρο, παρότι αποτελεί τέτοιο παράδειγμα, δεν δείχνει να κρυώνει, όμως δείχνει -από το βάδισμά του- να αισθάνεται «άβολα». Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν των ΗΠΑ, τα άτομα που εκτίθενται σε απότομες αλλαγές θερμοκρασίας, όπως η μετάβαση από ένα θερμό, σε ένα ψυχρό κλίμα, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να υποφέρουν από αναπνευστικές νόσους και να έχουν συμπτώματα, όπως φτέρνισμα, βήχας, πονόλαιμος και κούραση. Οι απότομες αλλαγές θερμοκρασίας, σύμφωνα με τους επιστήμονες, μπορούν να είναι εξαιρετικά επικίνδυνες για τους ανθρώπους που έχουν άσθμα, αλλεργίες, αλλά και καρδιακές νόσους.

Προφανώς αργότερα, όταν βρισκόταν στα κεντρικά γραφεία της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών (DEA), όπου θα γίνει η επίσημη καταγραφή και διαδικασία προσαγωγής του, ο Μαδούρο -ο οποίος βρίσκεται υπό συνεχή ιατρική παρακολούθηση- διαγνώστηκε με πρώιμα συμπτώματα υποθερμίας. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο τον έντυσαν βαριά: με (μαύρο, «δανεισμένο» από τη DEA που «φορά» αυτό το χρώμα) μπουφάν κουμπωμένο ως πάνω, από μέσα κάποιο πουλόβερ που φαίνεται αμυδρά στο μανίκι, καθώς και ο χαρακτηριστικός σκούφος, ο οποίος μετά βίας στέκεται στο κεφάλι του.



Αυτό που δεν αλλάζει καθόλου πάντως στο ντύσιμο του Νικολάς Μαδούρο, είναι το παντελόνι, αλλά και τα υποδήματα. Φορά άσπρες, χοντρές κάλτσες και παντόφλες. Αυτό είναι μια «στάνταρ διαδικασία» για τους κρατουμένους. Εκτός από το γεγονός ότι -υποθέτουμε- ο Μαδούρο δεν φόραγε παπούτσια κατά τη σύλληψή του (αφού ήταν ξαπλωμένος), οι παντόφλες αποδίδονται σε όλους τους κρατούμενους στις ΗΠΑ. Ο λόγος είναι η προστασία του ίδιου του κρατούμενου και των γύρω του, καθώς με τα παπούτσια θα μπορούσε να τραυματίσει (κλωτσώντας) και να τραυματιστεί, ο σχετικός κινητικός περιορισμός του ατόμου και η αποφυγή μετάδοσης μύκητων στους χώρους των φυλακών. Οι κάλτσες φοριούνται από όλους τους κρατούμενους καθώς, εκτός από το να προστατεύουν από το κρύο, προστατεύουν το γυμνό πόδι από την έκθεση σε μικρόβια στους κοινόχρηστους χώρους.

Γιώργος Καραγιάννης
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

📺Οι πρώτες εικόνες της Σίλια Φλόρες μαζί με τον Μαδούρο μετά τη σύλληψη από τις ΗΠΑ, δείτε βίντεο


Στη δημοσιότητα δόθηκαν τα πρώτα πλάνα της Σίλια Φλόρες, μετά τη σύλληψή της από αμερικανικές δυνάμεις μαζί με τον σύζυγό της, πρόεδρο της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο.

Στα στιγμιότυπα, η Φλόρες εμφανίζεται φορώντας φούτερ με κουκούλα, με τα χέρια σφιγμένα μπροστά στο στήθος, ενώ γύρω της βρίσκονται ένοπλοι πράκτορες που την συνοδεύουν υπό αυστηρά μέτρα ασφαλείας.

Πίσω της διακρίνεται και ο Νικολάς Μαδούρο ο οποίος βγαίνει από το στρατιωτικό όχημα συνοδευόμενους από πάνοπλους ομοσπονδιακούς πράκτορες.


Ποια είναι η Σίλια Φλόρες

Γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου του 1956 στο Τινακίγιο, μια μικρή πόλη στο βορειοδυτικό τμήμα της Βενεζουέλας. Οι Φλόρες ήταν μια πάμπτωχη, πολύτεκνη οικογένεια. Η Σίλια ήταν ένα από τα 6 παιδιά και μεγάλωσε σε μια πλίθινη καλύβα, με χώμα αντί για πάτωμα. Ο πατέρας της ήταν περιοδεύων έμπορος στην περιοχή.

Αφ' ότου μετακόμισε μαζί με την οικογένειά της στην πρωτεύουσα της χώρας, το Καράκας, η Σίλια Φλόρες επέδειξε επιμέλεια στα μαθήματά της και σταδιακά κατάφερε να φτάσει ως τα έδρανα της τοπικής νομικής σχολής. Εκεί γνώρισε τον Μάικελ Μορένο, ο οποίος πολλά χρόνια αργότερα θα γινόταν υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο.

Σε πρώτη φάση η Φλόρες δεν έδειχνε να γοητεύεται από την πολιτική. Για τα προς το ζην εργαζόταν σαν στενογράφος σε αστυνομικό τμήμα, κρατώντας σημειώσεις από καταθέσεις μαρτύρων κατά τη διάρκεια ανακρίσεων. Εκεί γνώρισε και ερωτεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο, τον αστυφύλακα Βάλτερ Γκαβίντια Ροντρίγκεζ, με τον οποίον έκανε τρία παιδιά.

Η επιθυμία να στραφεί στην πολιτική ξύπνησε ορμητικά μέσα της το 1989, με τις εκτεταμένες ταραχές στο Καράκας. Λίγο καιρό αργότερα, σαγηνευμένη από την ηρωική -όπως εκείνη τη θεωρούσε- προσωπικότητα του Ούγκο Τσάβες, προσφέρθηκε να λάβει μέρος στην υπεράσπισή του. Ο Τσάβες είχε αποπειραθεί να καταλάβει την εξουσία με πραξικόπημα. Απέτυχε, συνελλήφθη ως στασιαστής και φυλακίστηκε.

Όμως, ο Ούγκο Τσάβες είχε μέλλον. Το ήξερε ο ίδιος, το είχε αντιληφθεί και η Σίλια Φλόρες. Από την ομάδα των συμβούλων του και ενώ εκείνος εν τέλει θα γινόταν αυτό που οραματιζόταν, δηλαδή ύπατος άρχων της Βενεζουέλας, η Φλόρες θα τον ακολουθούσε στενά. Τόσο στενά ώστε να μην τον αποχωρίζεται ούτε στον ιδιωτικό τους βίο. Εξάλλου, αμφότεροι ήταν έτοιμοι να πάρουν διαζύγιο όταν συναντήθηκαν και συνδέθηκαν ερωτικά.

Το 2007 η Σίλια Φλόρες εξελέγη στη Βουλή και ανέλαβε καθήκοντα προέδρου της εθνοσυνέλευσης. Ένα από τα πρώτα μέτρα που πήρε, ήταν να διορίσει περίπου 50 συγγενείς και φίλους της σε διάφορες θέσεις του κρατικού μηχανισμού. Παρά τις αντιδράσεις για τον απροκάλυπτο νεποτισμό, το βόλεμα ημετέρων κ.λπ. η Φλόρες συνέχισε ακάθεκτη το έργο της.

Ακόμη και οι φήμες ότι ένας από τους γιους της, παρόλο που εμφανιζόταν να αμείβεται με λιγότερα από 1.000 δολάρια μηνιαίως, έκανε ταξίδια στις ΗΠΑ και την Ευρώπη με ιδιωτικό τζετ που υποτίθεται πως πλήρωνε ο ίδιος, ουδόλως κλόνισαν τη Σίλια Φλόρες.

Στα τελευταία του Τσάβες, η Φλόρες ήταν υπουργός Δικαιοσύνης και ο Νικολάς Μαδούρο αντιπρόεδρος. Μετά από το θάνατο του ηγέτη, το 2013, ο έως τότε υπασπιστής του ανέλαβε την προεδρία της Βενεζουέλας και η πρώην ερωμένη του παρέμεινε, φυσιολογικά, στο προεδρικό μέγαρο και την προεδρική κατοικία, ακολουθώντας τον επόμενο ισχυρό άντρα στη ζωή της. Η Σίλια Φλόρες παντρεύτηκε τον Νικολάς Μαδούρο τον Ιούλιο του 2013.

Βενεζουέλα: Πόσο πλούσια είναι τελικά η χώρα και πόσο φτωχοί οι κάτοικοι; - Οι αλήθειες και οι μύθοι


Από την κατάρρευση του ΑΕΠ και τον πληθωρισμό του 686% στα συσσίτια και τα 7,8 εκατ. προσφύγων - Πώς η χώρα με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο βυθίστηκε στην φτώχεια, ενώ οι εκλεκτοί του καθεστώτος ζούσαν στη χλιδή - Τα σενάρια για τα ορυκτά και ο ρόλος των ΗΠΑ

«Η Βενεζουέλα είναι μια πολύ πλούσια χώρα, αλλά οι κάτοικοί της είναι φτωχοί». Κλισέ των τελευταίων τουλάχιστον 12-13 χρόνων, που συνοδεύει πολύ συχνά κάθε αναφορά στην πολύπαθη χώρα της Νότιας Αμερικής. Δεν είναι όμως, ακριβώς έτσι.


Συσσίτια και οικονομική εξαθλίωση για εκατομμύρια πολίτες της χώρας με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο. Φωτογραφία: Getty Images / Ideal image

Η Βενεζουέλα ήταν, δεν είναι πια, μια πλούσια χώρα. Κάποτε μάλιστα ήταν αναλογικά η πλουσιότερη χώρα της Νότιας Αμερικής. Αλλά το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) της, από την κορυφή που άγγιξε το 2012, λίγο πριν το θάνατο του προέδρου της Τσάβες, όταν βρέθηκε στο ύψος των 372,592 δισ. δολαρίων, οδηγήθηκε στην ασύλληπτη κατάρρευση των μόλις 42,84 δισ. μέσα σε 6 μόνο χρόνια, το 2020, για να ανακάμψει έκτοτε μέχρι και τα 119,803 δισ. το 2024, εν αναμονή των στοιχείων για το κλείσιμο του 2025, που προμηνύουν ξανά πτώση.


Βενεζουαλανοί μετανάστες στο Μεντεγίν γιορτάζουν την πτώση του καθεστώτος Μαδούρο. Φωτογραφία: Getty Images / Ideal image

Αναλόγως, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, από το ρεκόρ του 2012, των 12.688 δολαρίων, συνετρίβη στα 1.533 δολάρια το 2020 για να ανακάμψει στα 4.510 δολάρια το 2024 και «προσγειωθεί» πάλι σε αισθητά χαμηλότερα επίπεδα, όπως εκτιμάται, το 2025. Όλα αυτά σύμφωνα με την διεθνή πύλη δεδομένων Statista, που συγκεντρώνει τα στοιχεία για τις οικονομίες όλων των χωρών του πλανήτη από όλες τις διαθέσιμες πηγές (ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΕΚΤ, Eurostat κ.ο.κ.).


Το γράφημα αποτυπώνει την πρωτοφανή οικονομική καθίζηση της χώρας. Από τα επίπεδα των 372 δισ. δολαρίων το 2012, η οικονομία της Βενεζουέλας συρρικνώθηκε βίαια, φτάνοντας στο χαμηλότερο σημείο της το 2020 (περίπου 43 δισ. δολάρια), μια πτώση που αγγίζει το 90% της αξίας της. Η συνδυασμένη επίδραση της πτώσης των τιμών του πετρελαίου, του υπερπληθωρισμού και της κακοδιαχείρισης οδήγησε σε μια από τις μεγαλύτερες οικονομικές κρίσεις στη σύγχρονη ιστορία.


Η εικόνα είναι σοκαριστική. Το 2012, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Βενεζουέλας άγγιζε τα 12.688, τοποθετώντας τη χώρα ανάμεσα στις πιο εύπορες της Λατινικής Αμερικής. Μέσα σε λιγότερο από μία δεκαετία, ο πλούτος ανά κάτοικο «εξαερώθηκε», κατρακυλώντας στα 1.533 το 2020. Μιλάμε για μια απώλεια της τάξης του 88% της ονομαστικής αξίας του εισοδήματος. Η πτώση των τιμών του πετρελαίου και ο υπερπληθωρισμός διέλυσαν το εθνικό νόμισμα.

Από την άλλη, πράγματι η συντριπτική πλειοψηφία του λαού της Βενεζουέλας είναι άνθρωποι δυστυχείς. Ζουν σε πολύ δύσκολες συνθήκες, πολλοί σε ανέχεια. Το προαναφερθέν κατά κεφαλήν εισόδημα δεν είναι ο πιο ειλικρινής δείκτης της κοινωνικής καταστροφής και αποσύνθεσης που βιώνει η χώρα τουλάχιστον στα χρόνια της διακυβέρνησης του Μαδούρο. Είναι ο μέσος όρος.

Παντού είναι έτσι, βέβαια. Αλλά η Βενεζουέλα ζει σε μια παράνοια ακραίας φτώχειας, όπου μια μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων, κατά περιόδους, κυριολεκτικά, λιμοκτονεί. Σε αντίθεση με ένα πολύ μικρό τμήμα του πληθυσμού, την πολιτική και την στρατευμένη γύρω από το καθεστώς Μαδούρο κοινωνική ελίτ της χώρας, που ζει σε ακραίες προνομιακές συνθήκες.

Οι αριθμοί της φτώχειας


Η κοινωνική εικόνα της Βενεζουέλας είναι ακόμη πιο αποκαρδιωτική από την οικονομική, καθώς η φτώχεια μετατράπηκε από ένα διαχειρίσιμο πρόβλημα σε μια καθολική ανθρωπιστική κρίση. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας ENCOVI (η πιο αξιόπιστη πηγή, καθώς τα επίσημα κυβερνητικά στοιχεία συχνά απουσιάζουν), το ποσοστό φτώχειας εκτοξεύτηκε σε δυσθεώρητα επίπεδα. Μετά το 2014, η φτώχεια έπαψε να είναι σταδιακή. Μέσα σε 5 χρόνια, το ποσοστό των ανθρώπων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας σχεδόν τετραπλασιάστηκε, αγγίζοντας το ιστορικό υψηλό του 96,2% το 2019.
Πριν από τους άλλους αριθμούς, αξίζει μόνο η αναφορά στα στοιχεία της μετανάστευσης. Σύμφωνα με την Περιφερειακή Διατμηματική Πλατφόρμα Συντονισμού για Πρόσφυγες και Μετανάστες από τη Βενεζουέλα του ΟΗΕ, σήμερα, σε διάφορες χώρες του κόσμου, υπάρχουν σχεδόν 7,8 εκατομμύρια Βενεζουελάνοι πρόσφυγες και μετανάστες, από μόλις 700.000 το 2015. Εξ αυτών 2,9 εκατ. έχουν βρει καταφύγιο στην γειτονική Κολομβία, για αυτό και οι αρχές της χώρας αύξησαν από χθες τα μέτρα ασφαλείας στα σύνορα για την αποτροπή ενός νέου κύματος μεταναστών λόγω των δραματικών εξελίξεων και την αστάθεια που υπάρχει μετά την αμερικανική επίθεση και την ανατροπή του Μαδούρο που συνελήφθη μαζί με τη σύζυγό του και μεταφέρθηκαν στη Νέα Υόρκη. Άλλοι 1,5 εκατ. βρίσκονται στο Περού και 1,2 εκατ. σε χώρες εκτός Λατινικής Αμερικής.

Το παραπάνω δεδομένο και μόνο θα αρκούσε για την απόδειξη της ακραίας φτώχειας μέχρι και των καταστάσεων λιμοκτονίας, που βιώνουν οι Βενεζουελάνοι, σε πείσμα των εκτός Βενεζουέλας υποστηρικτών του καθεστώτος Μαδούρο. Υπάρχουν όμως κι άλλοι αριθμοί και προπαντός οι εικόνες της καθημερινότητας και οι αφηγήσεις όσων κατάφεραν να εγκαταλείψουν τη χώρα.


Χριστούγεννα στις φαβέλες του Καράκας. Φωτογραφία: Getty Images / Ideal image

Η ύφεση της οικονομίας οδήγησε σε υπερπληθωρισμό της τάξης ακόμα και του 686% (!) εκμηδενίζοντας σχεδόν την αξία του μπολιβάρ, ​​του εθνικού νομίσματος, συνάμα όμως καθιστώντας πλουσιότερους εκείνους που διέθεταν καταθέσεις ή πληρώνονταν στις δουλειές τους ή λάμβαναν εμβάσματα από συγγενείς τους στο εξωτερικό σε αμερικανικό δολάριο. Αυτοί βεβαίως είναι πολύ λίγοι, καθώς η χώρα βρέθηκε από την εποχή Τσάβες αρκετές φορές σε καθεστώς αμερικανικών κυρώσεων.
Η φτώχεια σάρωσε τη Βενεζουέλα μετά το 2013. Οδηγώντας πολλούς, κατά μεγάλα διαστήματα, σε εξαθλίωση.


Στη Βενεζουέλα το 2018 έπλεκαν... καλάθια με χαρτονομίσματα λόγω της υποτίμησης. Ο πληθωρισμός-ρεκόρ ύψους 13.000% στη χώρα είχε καταστήσει τα μπολίβαρ σχεδόν άχρηστα

Όπως αναφέρει το International Relations View, πολλοί εργαζόμενοι δεν έχουν καν την οικονομική δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν ούτε τα μέσα μαζικής μεταφοράς για να πάνε στις δουλειές τους, ως εκ τούτου εργάζονται σε άτυπες θέσεις εργασίας στο σπίτι, με αποτέλεσμα να παραμένουν εγκλωβισμένοι στη φτώχεια. Η ανεργία κινείται σε επίπεδα πάνω από 35%. Ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας έχει μειωθεί από 65,2% το 2021, αλλά το χάσμα μεταξύ των δύο οικονομικών επιπέδων αυξάνεται δραματικά. Οι φτωχοί της Βενεζουέλας ζουν με μέσο εισόδημα μόλις 8 δολαρίων ΗΠΑ, ενώ οι πιο ευκατάστατοι αντιστοίχως με 553.

Ακόμη και επί Τσάβες, οι πολίτες είχαν πολύ μεγαλύτερη πρόσβαση σε φάρμακα, είδη προσωπικής υγιεινής και τρόφιμα από ό,τι επί Μαδούρο, ο οποίος για να αντιμετωπίσει τις αμερικανικές κυρώσεις επέβαλε πλήρη κρατικό έλεγχο στην οικονομία και στην ρύθμιση της αγοράς. Αλλά όταν οι ΗΠΑ ήραν τις κυρώσεις το 2021, οι έλεγχοι και οι περιορισμοί που εμπόδιζαν τις εισαγωγές και οδήγησαν σε ελλείψεις ακόμα και βασικών αγαθών, παρέμειναν και η φτώχεια απογειώθηκε.

Την ώρα που οι υποδομές της Βενεζουέλας για τους πλούσιους επεκτάθηκαν, δίνοντας στις ελίτ πρόσβαση σε πολυτελή καταστήματα μόδας, ακριβά νυχτερινά κέντρα και πολυτελή εστιατόρια, οι φτωχότεροι αποκλείονταν αλλά και πλήθαιναν. Έτσι η Βενεζουέλα μετατράπηκε σε χώρα-κόλαση ανισοτήτων.

Τα φτωχά νοικοκυριά πέφτουν θύματα επισιτιστικής ανασφάλειας, έλλειψης νερού, διακοπών ρεύματος, υποχρηματοδοτούμενης εκπαίδευσης και έλλειψης πρόσβασης σε υποδομές περίθαλψης σε τακτική βάση. Κατά διαστήματα οι ελλείψεις σε βασικά είδη όπως αλεύρι, ρύζι κ.α. και οι αυξανόμενες τιμές έχουν οδηγήσει σε ταραχές μέχρι και λεηλασίες. Οι εικόνες ανθρώπων που τρέφονται σε συσσίτια ή ακόμη ψάχνουν φαγητό σε κάδους σκουπιδιών δεν είναι σπάνιες.

Πριν 15 χρόνια, η Βενεζουέλα είχε τη χαμηλότερη ανισότητα στη Λατινική Αμερική. Τώρα, έχει την υψηλότερη. Το πλουσιότερο 10% των Βενεζουελάνων κερδίζει 70 φορές περισσότερα από το φτωχότερο 10% της Βενεζουέλας.


Με περίπου 303 δισεκατομμύρια βαρέλια, η Βενεζουέλα διαθέτει το 17-18% των παγκόσμιων αποθεμάτων, ξεπερνώντας τη Σαουδική Αραβία. Αν και έχει τα μεγαλύτερα αποθέματα, η παραγωγή της έχει καταρρεύσει λόγω έλλειψης επενδύσεων, κυρώσεων και παρωχημένων υποδομών. Το πετρέλαιό της είναι «βαρύ» (heavy crude), γεγονός που καθιστά την εξόρυξη και τη διύλισή του πολύ πιο ακριβή και δύσκολη σε σχέση με το «ελαφρύ» πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής.

Τι συμβαίνει με το πετρέλαιο

Πώς όμως έχει συμβεί αυτό; Ένα άλλο κλισέ αναφέρει πως «παρότι η Βενεζουέλα διαθέτει μυθικές ποσότητες πετρελαίου, μεγάλο τμήμα του λαού της λιμοκτονεί». Άρα γιατί η χώρα δεν «προστατεύει» το λαό της; Το κλισέ έχει μια σημαντική ανακρίβεια. Η Βενεζουέλα είναι η μακράν πλουσιότερη χώρα στον πλανήτη σε αποθέματα πετρελαίου. Όχι όμως σε εξορύξεις, παραγωγή και εξαγωγές, όπου βρίσκεται αισθητά πίσω από άλλες χώρες.

Το 2023 διέθετε αποθέματα 303,2 δισ. βαρέλια του «μαύρου χρυσού», συγκεντρωμένα κυρίως στη «ζώνη του Ορινόκο». Αντιπροσώπευαν το 17% των παγκόσμιων αποθεμάτων. Αλλά παρήγαγε το μόλις 0,8% της συνολικής παγκόσμιας παραγωγής αργού. Από 3 εκατ. βαρέλια/ημέρα στα τέλη της δεκαετίας του 1990, κατέρρευσε σε κάτω από 1 εκατ. τα τελευταία χρόνια λόγω χρόνιας υποεπένδυσης, κυρώσεων, απώλειας εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού και κατάρρευσης της εθνικής πετρελαϊκής εταιρείας PDVSA. Φθορά των υποδομών, διακοπές λειτουργίας των διυλιστηρίων και έλλειψη πρόσβασης σε σύγχρονες τεχνολογίες γεώτρησης συνεχίζουν να περιορίζουν την ανάκαμψη.

Διαθέτει και αποθέματα πλέον των 200 τρισ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου, το 73% του συνόλου στη Νότια Αμερική. Παραμένει σε μεγάλο βαθμό «ακινητοποιημένο» λόγω της απουσίας αγωγών, εγκαταστάσεων LNG και εταιρικών σχέσεων με ξένα κεφάλαια.

Με μια λέξη, για τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας, η Βενεζουέλα αντιπροσωπεύει λανθάνουσα και όχι ανταποκρινόμενη προσφορά. Τα βαρέλια της σε πετρέλαιο και αέριο υπάρχουν, αλλά δεν είναι αξιόπιστα επενδυτικά υπό τις τρέχουσες συνθήκες.

Ευάλωτο μοντέλο

Δεν είναι όμως μόνο το ότι η χώρα δεν αξιοποιεί στο μέγιστο τις δυο «χρυσές ενεργειακές δεξαμενές», με τις οποίες έχει προικιστεί. Είναι το κατεξοχήν αντιπαραγωγικό, μονοδιάστατο και τελικά αντι-αναπτυξιακό και ευάλωτο οικονομικό μοντέλο που ακολουθεί η Βενεζουέλα. Στηριγμένο αποκλειστικά στις εξαγωγές πετρελαίου.

Αποτελεί παράδειγμα πετρελαϊκού κράτους, όπου η κυβέρνηση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα έσοδα από ορυκτά καύσιμα, η πολιτική και οικονομική εξουσία είναι συγκεντρωμένη σε μια μικρή ελίτ και η διαφθορά είναι εκτεταμένη, καθώς οι πολιτικοί θεσμοί είναι αδύναμοι και ελεγχόμενοι ασφυκτικά από την κεντρική εξουσία. Αυτά τα κράτη είναι ευάλωτα σε αυτό που οι οικονομολόγοι αποκαλούν «ολλανδική ασθένεια», κατά την οποία μια κυβέρνηση αναπτύσσει μια «ανθυγιεινή» εξάρτηση από τις εξαγωγές φυσικών πόρων σε βάρος άλλων τομέων. Η οικονομία της Βενεζουέλας όπως και των άλλων πετρελαϊκών κρατών είναι εξαιρετικά ευάλωτες σε απρόβλεπτες διακυμάνσεις των παγκόσμιων τιμών ενέργειας και τη φυγή κεφαλαίων.


Η Βενεζουέλα αποτελεί το μεγαλύτερο παράδοξο της παγκόσμιας οικονομίας: κάθεται πάνω στον μεγαλύτερο «θησαυρό» μαύρου χρυσού, ενώ η οικονομία της καταρρέει. Φωτογραφία: Getty Images / Ideal image

Από την άλλη, η χώρα φιλοξενεί σημαντικούς τεκμαιρόμενους πόρους σιδηρομεταλλεύματος, βωξίτη, νικελίου, χαλκού, ψευδαργύρου, χρυσού και σπάνιων γαιών , ιδιαίτερα εντός της πλούσιας σε ορυκτά «Ασπίδας της Γουιάνας». Οι γεωλογικές έρευνες υποδηλώνουν σημαντικό δυναμικό για εισροές μπαταριών και ηλεκτροδότησης, συμπεριλαμβανομένων νικελίου και χαλκού, σε κλίμακα ανταγωνιστική με τις κορυφαίες χώρες-παραγωγούς.

Σε αντίθεση με χώρες - εξορυκτικές δυνάμεις (Καναδάς, Αυστραλία) όπου τα σταθερά πλαίσια επιτρέπουν σε πολυεθνικούς κολοσσούς όπως BHP και Rio Tinto Group να ευδοκιμήσουν, η Βενεζουέλα δεν διαθέτει βασικά στοιχεία για να μετατρέψει το ορυκτό δυναμικό σε αποδοτική παραγωγική πραγματικότητα. Χωρίς φιλικό περιβάλλον για τους πιθανούς διεθνείς μεγάλους επενδυτές, με ανεπαρκείς υποδομές στις εγκαταστάσεις ηλεκτρικής ενέργειας, μεταφορών και εξαγωγών, και με απρόβλεπτες πολιτικές σχετικά με την ιδιοκτησία, τη φορολογία και τον επαναπατρισμό κερδών, οι ξένες μακροπρόθεσμες επενδύσεις, που θα οδηγούσαν και σε διαφοροποίηση του παραγωγικού μοντέλο της Βενεζουέλας, μειώνοντας την εξάρτηση από το πετρέλαιο, καθίστανται απαγορευτικές.

Είναι βέβαιο, ότι και όλα αυτά βρίσκονται στο πίσω μέρος του μυαλού του Τραμπ, που επί του παρόντος προτιμά να επικεντρώνει στο «πετρέλαιο που παρήγαγαν αμερικανικά χέρια στη Βενεζουέλα, αλλά κατέληξαν στα χέρια άλλων».

Χρήστος Δρογκάρης
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

ΗΠΑ: Πώς «βύθισαν» στο σκοτάδι το Καράκας για τη σύλληψη του Μαδούρο – Η κυβερνοεπίθεση που υπαινίχθηκε ο Τραμπ


Πληροφορίες για την αμερικανική επιχείρηση που οδήγησε στη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο έδωσε χθες ο Ντόναλντ Τραμπ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν και κυβερνοεπιθέσεις για να παραλύσουν κρίσιμες υποδομές στο Καράκας.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος υπέδειξε το Σάββατο ότι η Ουάσινγκτον χρησιμοποίησε κυβερνοεπιθέσεις ή άλλες τεχνικές δυνατότητες για να διακόψει την ηλεκτροδότηση στο Καράκας κατά τη διάρκεια των πληγμάτων στην πρωτεύουσα της Βενεζουέλας, τα οποία οδήγησαν στη σύλληψη του προέδρου της χώρας, Νικολάς Μαδούρο.

Αν οι δηλώσεις αυτές επιβεβαιωθούν, όπως σημειώνει το Politico, θα συνιστούν μία από τις σπάνιες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν δημόσια τη χρήση κυβερνοϊσχύος κατά άλλης χώρας, δεδομένου ότι τέτοιου είδους επιχειρήσεις παραμένουν συνήθως άκρως απόρρητες, ενώ οι ΗΠΑ θεωρούνται από τις πλέον προηγμένες χώρες παγκοσμίως στις επιχειρήσεις στον κυβερνοχώρο.

«Ήταν σκοτάδι, τα φώτα του Καράκας είχαν σε μεγάλο βαθμό σβήσει λόγω μιας συγκεκριμένης τεχνογνωσίας που διαθέτουμε, ήταν σκοτάδι και ήταν θανατηφόρο», δήλωσε ο Τραμπ κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Μαρ-α-Λάγκο, περιγράφοντας λεπτομερώς την επιχείρηση.

Στην ίδια συνέντευξη Τύπου, ο στρατηγός Νταν Κέιν, πρόεδρος του Μεικτού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, ανέφερε ότι η Διοίκηση Κυβερνοχώρου των ΗΠΑ (U.S. Cyber Command), η Διαστημική Διοίκηση των ΗΠΑ (U.S. Space Command/SPACECOM) και οι διοικήσεις μάχης «άρχισαν να επιστρατεύουν διαδοχικά διαφορετικά αποτελέσματα» προκειμένου να «δημιουργήσουν ένα μονοπάτι» για τις αμερικανικές δυνάμεις που εισήλθαν αεροπορικώς στη χώρα νωρίς το Σάββατο.

Ο Κέιν δεν διευκρίνισε τι ακριβώς περιλάμβαναν αυτά τα «αποτελέσματα».

Εκπρόσωποι του Λευκού Οίκου, της Διοίκησης Κυβερνοχώρου και της Διαστημικής Διοίκησης δεν απάντησαν σε αιτήματα για σχολιασμό σχετικά με τις κυβερνοεπιχειρήσεις στη Βενεζουέλα.

Την ίδια ώρα, η ομάδα παρακολούθησης του διαδικτύου NetBlocks ανέφερε απώλεια συνδεσιμότητας στο διαδίκτυο στο Καράκας κατά τη διάρκεια των διακοπών ρεύματος νωρίς το πρωί του Σαββάτου. Ο ιδρυτής της NetBlocks, Άλπ Τόκερ, ανέφερε σε email το Σάββατο ότι, αν οι κυβερνοεπιθέσεις συνέβαλαν σε αυτές τις διακοπές, «θα ήταν στοχευμένες, χωρίς να επηρεάζουν τον ευρύτερο χώρο του δικτύου».

Η επιθετική ενέργεια του Σαββάτου αποτέλεσε την πιο πρόσφατη σε μια σειρά κυβερνοεπιθέσεων που έχουν στοχεύσει τις υποδομές της Βενεζουέλας τις τελευταίες εβδομάδες.

Τον περασμένο μήνα, η κρατική πετρελαϊκή και φυσικού αερίου εταιρεία της χώρας, PDVSA (Petróleos de Venezuela, S.A.), κατηγόρησε την αμερικανική κυβέρνηση ότι προχώρησε σε κυβερνοεπίθεση.

Οι κυβερνοεπιθέσεις μπορούν να αποδειχθούν ιδιαίτερα αποτελεσματικές όταν στόχος είναι το σαμποτάζ.

Η κυβέρνηση Τραμπ δεν έχει σχολιάσει δημόσια αν οι ΗΠΑ είχαν εμπλοκή σε εκείνη την επίθεση.

Η PDVSA ανέφερε σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις 15 Δεκεμβρίου ότι υπέστη κυβερνοεπίθεση, την οποία χαρακτήρισε ως μέρος μιας αμερικανικής στρατηγικής για τον έλεγχο του πετρελαίου της Βενεζουέλας μέσω «βίας ή πειρατείας».

Σύμφωνα με το Reuters, η κρατική πετρελαϊκή εταιρεία της Βενεζουέλας δήλωσε ότι οι επιχειρήσεις της δεν επηρεάστηκαν, αν και τέσσερις πηγές ανέφεραν ότι τα συστήματα παρέμεναν εκτός λειτουργίας και οι παραδόσεις φορτίων πετρελαίου είχαν ανασταλεί.

Τη Δευτέρα 15/12, η PDVSA και το υπουργείο Πετρελαίου επέρριψαν ευθύνες στις ΗΠΑ για την κυβερνοεπίθεση, δηλώνοντας ότι πραγματοποιήθηκε από «ξένα συμφέροντα σε συνέργεια με εγχώριες οντότητες που επιδιώκουν να καταστρέψουν το δικαίωμα της χώρας στην κυρίαρχη ενεργειακή ανάπτυξη».

«Αυτό ακριβώς δημιουργήθηκε για να κάνει η Διοίκηση Κυβερνοχώρου των ΗΠΑ», δήλωσε λίγες ημέρες αργότερα στο Politico ένας πρώην ομοσπονδιακός αξιωματούχος κυβερνοασφάλειας.

Ωστόσο, πηγή της PDVSA ανέφερε ότι η εταιρεία είχε εντοπίσει επίθεση ransomware ημέρες νωρίτερα και ότι το λογισμικό προστασίας από ιούς που χρησιμοποιήθηκε για την αποκατάσταση του προβλήματος επηρέασε ολόκληρο το διοικητικό της σύστημα.

Σε μια επίθεση ransomware, κακόβουλο λογισμικό κρυπτογραφεί τα αρχεία του θύματος ή κλειδώνει τον υπολογιστή του, ενώ οι δράστες σε ορισμένες περιπτώσεις κλέβουν δεδομένα και απειλούν να τα διαρρεύσουν. Τέτοιες επιθέσεις πραγματοποιούνται μέσω phishing, κακόβουλων λήψεων ή μολυσμένων ιστοσελίδων και μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές διαταραχές, εξηγεί το Reuters.

ΣΙΓΑ ΜΗ ΣΚΙΣΕΙΣ ΚΑΝΑ ΚΑΛΣΟΝ ΜΑΡΗ😝😝«Σύντομα»: Σύζυγος συμβούλου του Τραμπ ανέβασε χάρτη με την Γροιλανδία στα χρώματα των ΗΠΑ [εικόνα]


Ο πρεσβευτής της Δανίας στις ΗΠΑ ζήτησε σήμερα «απόλυτο σεβασμό» στην εδαφική ακεραιότητα της Γροιλανδίας.

Αυτή η αντίδραση έρχεται μετά από ένα tweet της συζύγου του αναπληρωτή προσωπάρχη του Λευκού Οίκου Στίβεν Μίλερ, η οποία ανήρτησε στον προσωπικό της λογαριασμό μια φωτογραφία της Γροιλανδίας με τα χρώματα της σημαίας των ΗΠΑ.


Η Κέιτι Μίλερ, σύζυγος του αναπληρωτή προσωπάρχη της αμερικανικής προεδρίας, ανήρτησε στον λογαριασμό της στο X χθες Σάββατο μια φωτογραφία της Γροιλανδίας χρωματισμένης με την αμερικανική σημαία. Η φωτογραφία συνοδευόταν από μια λεζάντα που έγραφε με κεφαλαία γράμματα: «ΣΥΝΤΟΜΑ».

Σημειώνεται ότι ο Στίβεν Μίλερ είναι σύμβουλος εσωτερικής ασφάλειας του Τραμπ.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει αρκετές φορές στη διάρκεια των ετών ότι η Γροιλανδία, ένα έδαφος της Δανίας που διαθέτει εκτεταμένη αυτονομία, θα πρέπει να γίνει τμήμα των Ηνωμένων Πολιτειών, επικαλούμενος λόγους ασφαλείας και το ενδιαφέρον για τους ορυκτούς πόρους του νησιού.

Η Γροιλανδία και η Δανία έχουν απορρίψει την ιδέα.

Οι εντάσεις μεταξύ των δύο χωρών αναζωπυρώθηκαν μετά την απόφαση του Τραμπ να διορίσει στα τέλη Δεκεμβρίου τον κυβερνήτη της Λουιζιάνας Τζεφ Λάντρι ειδικό απεσταλμένο στη Γροιλανδία.

«Μια φιλική υπενθύμιση προς τις ΗΠΑ και το Βασίλειο της Δανίας: είμαστε στενοί σύμμαχοι και θα πρέπει να συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε ως τέτοιοι», δήλωσε ο πρεσβευτής της Δανίας στις ΗΠΑ Τζέσπερ Μίλερ Σόρενσεν σε απάντηση στο tweet της Κέιτι Μίλερ. «Και ναι, περιμένουμε απόλυτο σεβασμό στην εδαφική ακεραιότητα του Βασιλείου της Δανίας», έγραψε.

Η Μίλερ είχε διατελέσει σύμβουλος και εκπρόσωπος της της Επιτροπής DOGE για την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης, με επικεφαλής τότε τον Ίλον Μασκ, πριν προσληφθεί από τον δισεκατομμυριούχο στον ιδιωτικό τομέα.

Η ανάρτηση της Μίλερ στο X έρχεται μετά τη σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του από τον αμερικανικό στρατό σε επιχείρηση στο Καράκας.

Η επιχείρηση στη Βενεζουέλα θεωρείται από ειδικούς ως προειδοποίηση προς συμμάχους των ΗΠΑ που ανησυχούν για τις απειλές του Τραμπ να αρπάξει στρατηγικούς πόρους, ξεκινώντας από τη δηλωμένη πρόθεσή του να προσαρτήσει τη Γροιλανδία.

Η ζωή στα 8.000 μέτρα - Τι σημαίνει πραγματικά να είσαι σέρπα στο Έβερεστ ΝΑ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΛΑΠΑΔΕΣ ΔΥΤΙΚΟΥΣ, πόσα χρήματα βγάζουν οι οδηγοί βουνού


Η δουλειά του οδηγού δεν είναι απλώς να οδηγήσει κάποιον ψηλά, αλλά να κρατήσει τους ανθρώπους του ταυτόχρονα ασφαλείς και ικανοποιημένους, ακόμη κι όταν οι απαιτήσεις των πελατών μοιάζουν ασύμβατες με την πραγματικότητα του βουνού.

Το να εργάζεσαι στο ψηλότερο βουνό του κόσμου δεν μοιάζει με κανένα άλλο επάγγελμα. Είναι ένα διαρκές παιχνίδι με ρολόγια που μετρούν αντίστροφα, με ελάχιστα και πολύτιμα «παράθυρα» καλού καιρού και με ρίσκα που δεν αφήνουν περιθώριο για λάθη.

Κάθε Μάιο, εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώνονται στο Base Camp του Έβερεστ, ή Chomolungma όπως το αποκαλούν οι Σέρπα, διεκδικώντας λίγες μόνο ημέρες όπου η κορυφή είναι θεωρητικά προσβάσιμη. Πολλοί φτάνουν εκεί με λίστες επιτευγμάτων, με έντονη παρουσία στα social media και με μεγάλα χρηματικά ποσά επενδυμένα στο εγχείρημα.

Σε αυτό το περιβάλλον, η δουλειά του οδηγού δεν είναι απλώς να οδηγήσει κάποιον ψηλά, αλλά να κρατήσει τους ανθρώπους του ταυτόχρονα ασφαλείς και ικανοποιημένους, ακόμη κι όταν οι απαιτήσεις των πελατών μοιάζουν ασύμβατες με την πραγματικότητα του βουνού.

Πόσο σκληρή και επισφαλής είναι αυτή η «δουλειά-όνειρο»

Αυτή τη ζωή περιγράφει η Corey Buhay, επαγγελματίας οδηγός υψηλού υψομέτρου με περίπου είκοσι χρόνια εμπειρίας και ιδιοκτήτρια εταιρείας καθοδήγησης. Σήμερα, στα 51 της χρόνια, γνωρίζει από πρώτο χέρι πόσο σκληρή και επισφαλής είναι αυτή η «δουλειά-όνειρο». Ως επιχειρηματίας μπορεί να φτάσει σε ετήσια έσοδα της τάξης των 200.000 δολαρίων, ενώ ως ανεξάρτητη οδηγός τα ποσά πέφτουν κοντά στις 60.000.

Όμως τα χρήματα αυτά δεν συνοδεύονται από παροχές, ασφάλεια ή προοπτική σύνταξης. Η καθοδήγηση σε μεγάλα υψόμετρα, όπως λέει, είναι ένα επάγγελμα χωρίς δίχτυ ασφαλείας, μια απαιτητική σχέση που σε απορροφά όσο είσαι νέος και δυνατός και σε εγκαταλείπει μόλις αρχίσει να σε προδίδει το σώμα.

Υπάρχει, βέβαια, και η γοητεία. Η Corey Buhay περιγράφει μια σπάνια αίσθηση ελευθερίας: δεν μετράς τις μέρες της εβδομάδας, ταξιδεύεις συνεχώς, «ράβεις» τη χρονιά σου από αποστολές σε διαφορετικά βουνά και ηπείρους. Όμως, όπως σε κάθε δουλειά, η φθορά συσσωρεύεται. Με τον καιρό, το ταξίδι παύει να είναι τόσο συναρπαστικό.

Και το οικονομικό μοντέλο είναι αμείλικτο: αν θέλεις να κερδίσεις περισσότερα, πρέπει να περνάς περισσότερες μέρες στο πεδίο. Αυτό σημαίνει μόνιμη μετακίνηση, αλλαγές ζωνών ώρας, σκηνές, κρύο και εξάντληση. Υπάρχουν δύσκολοι πελάτες, άνθρωποι που δεν αφήνουν φιλοδώρημα, και πρωινά όπου βρίσκεσαι στο Camp 3 ενός βουνού άνω των 8.000 μέτρων, με παγωνιά, ξυπνώντας στις 5 το πρωί για να ανάψεις σόμπες. Όταν είσαι νέος, πίνεις έναν καφέ και ξεκινάς. Αργότερα, η παρακίνηση δεν έρχεται τόσο εύκολα, αλλά η δουλειά πρέπει να γίνει.

Το εισόδημα εξαρτάται από τον ρόλο

Το εισόδημα εξαρτάται από τον ρόλο. Η ίδια υπολογίζει ότι ως ιδιοκτήτρια κερδίζει κατά μέσο όρο 40.000 δολάρια ανά αποστολή στο Έβερεστ, ποσό που μπορεί να φτάσει τα 80.000 ανάλογα με το μέγεθος της ομάδας. Ένας «μέσος» Αμερικανός οδηγός μπορεί να βγάζει γύρω στις 20.000 ανά αποστολή. Οι περισσότεροι συνδυάζουν κορυφές: Έβερεστ την άνοιξη, Aconcagua ή Denali σε άλλες εποχές, και μικρότερες αναθέσεις για να συμπληρώσουν εισόδημα. Έτσι, αρκετοί φτάνουν συνολικά στις 50.000–60.000 δολάρια τον χρόνο.


Το να εργάζεσαι στο ψηλότερο βουνό του κόσμου δεν μοιάζει με κανένα άλλο επάγγελμα / FACEBOOK

Ακόμη και τα φιλοδωρήματα, που συχνά φαντάζουν μυθικά, έχουν όρια. Ένας δυτικός οδηγός μπορεί να πάρει από 2.000 έως 10.000 δολάρια ανά αποστολή, ειδικά σε εξατομικευμένες αναβάσεις. Η ίδια αναφέρει ότι το μεγαλύτερο φιλοδώρημα που έχει λάβει σε μία αποστολή στο Έβερεστ ήταν περίπου 5.000 δολάρια.

Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα ζητήματα είναι ο συνωστισμός. Σύμφωνα με την Corey Buhay, το πρόβλημα είναι εντονότερο στις τοπικές υπηρεσίες παρά στις μεγάλες δυτικές εταιρείες. Η άνοδος της μεσαίας τάξης σε Ινδία και Κίνα έχει φέρει πολλούς νέους ορειβάτες στο Νεπάλ, συχνά με την αντίληψη ότι «ο Σέρπα τα κάνει όλα». Χωρίς μακρά εκπαίδευση και σταδιακή εξέλιξη δεξιοτήτων, καταλήγουν σε δύσκολο έδαφος με περιορισμένες ικανότητες.

Ορισμένες εταιρείες ανταποκρίνονται προσλαμβάνοντας περισσότερα άτομα για υποστήριξη, όχι πάντα επαρκώς εκπαιδευμένα ως οδηγοί. Το αποτέλεσμα δεν είναι απαραίτητα ατελείωτες ουρές, αλλά στενώματα όπου αν ένας πελάτης κολλήσει, όλοι πίσω του καθυστερούν.


Είναι ένα διαρκές παιχνίδι με ρολόγια που μετρούν αντίστροφα, με ελάχιστα και πολύτιμα «παράθυρα» καλού καιρού και με ρίσκα που δεν αφήνουν περιθώριο για λάθη / FACEBOOK

Οι πραγματικοί κίνδυνοι είναι διαχρονικοί

Κάνει αυτό το βουνό πιο επικίνδυνο; Η ίδια υποστηρίζει ότι, αν διαχειριστείς σωστά την ομάδα σου, ο συνωστισμός δεν αυξάνει από μόνος του τον κίνδυνο. Πολλές δυτικές αποστολές απλώς περιμένουν να περάσουν οι μεγάλες ομάδες και κινούνται στο επόμενο παράθυρο καιρού. Οι πραγματικοί κίνδυνοι είναι διαχρονικοί: βίαιες καταιγίδες, χιονοστιβάδες που χτυπούν χωρίς προειδοποίηση, αραιός αέρας και φονικό κρύο. Κατά μέσο όρο, περίπου έξι άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στο Έβερεστ κάθε χρόνο, είτε πελάτες είτε οδηγοί και αχθοφόροι.

Ο θάνατος είναι επίσης παντού, υπαρκτά και σαν φόβος. Υπάρχουν σοροί που δεν μπορούν να απομακρυνθούν, και η Corey Buhay παραδέχεται ότι για να αντέξει προσπαθεί να μην εστιάζει. Ίσως, λέει, έχει απευαισθητοποιηθεί. Πιο δύσκολες είναι οι διασώσεις: έχει δει ανθρώπους να σκοτώνονται σε χιονοστιβάδες, έχει κάνει ΚΑΡΠΑ χωρίς αποτέλεσμα. Εκείνη τη στιγμή λειτουργείς μηχανικά, όπως ένας γιατρός στα επείγοντα. Η συνειδητοποίηση έρχεται αργότερα, με καθυστέρηση.

Παρά όλα αυτά, δεν σκέφτηκε ποτέ σοβαρά να τα παρατήσει. Τα θετικά, λέει, υπερτερούν. Υπάρχει κάτι σχεδόν ιερό στο βουνό, ακόμη και κάτω από το βάρος της θλίψης και των ξεθωριασμένων σημαιών προσευχής. Οι Σέρπα αποκαλούν την Chomolungma θεότητα· οι Δυτικοί, λέει, δεν χρειάζεται να ρωτήσουν γιατί. Για κάποιους, αυτή η μορφή μαγείας αξίζει κάθε ρίσκο.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΑΒΑΛΟΣ
iefimerida.gr

📺Πανηγυρισμοί, αλλά και ανησυχία εντός και εκτός Βενεζουέλας για τη σύλληψη του Μαδούρο -Δείτε εικόνες και βίντεο


Η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο από τις ΗΠΑ με εντολή του Ντόναλντ Τραμπ έχει προκαλέσει αντιδράσεις τόσο στο εσωτερικό του Καράκας, όσο και εκτός συνόρων.

Άπαντες στη Βενεζουέλα από χθες παρακολουθούν παγωμένοι τις καταιγιστικές εξελίξεις, λίγες ώρες μετά τη νύχτα τρόμου που πέρασαν με στοχευμένες εκρήξεις που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ στο πλαίσιο της επιχείρησης με την ονομασία «Absolute Resolve» για τη σύλληψη του Μαδούρο, ο οποίος βρίσκεται πλέον στη Νέα Υόρκη και θα δικαστεί με την κατηγορία της ναρκοτρομοκρατίας, μαζί με τη σύζυγό του.

Πλέον το Καράκας είναι χωρισμένο στα δύο. Όπως έλεγε χθες στο iefimerida.gr Ελληνίδα που ζει στη χώρα, η «μισή» Βενεζουέλα θέλει να φύγει ο Μαδούρο, διότι όλα αυτά τα χρόνια ήταν δύσκολα, ενώ η άλλη μισή είναι μαζί του.

«Ευγνώμων στις ΗΠΑ, αλλά...»

Κάτοικος του Καράκας ανέφερε στο BBC ότι προς το παρόν, είναι ευγνώμων στις ΗΠΑ που «έβγαλαν τον Μαδούρο από τη μέση» επειδή τώρα, «τουλάχιστον μπορεί να δει ξανά λίγο φως στο τέλος του τούνελ».

Όμως, την ίδια ώρα, ένας άλλος Βενεζουελάνος, ο Χόρχε, που ζει κοντά στο Καράκας, δήλωσε στο BBC ότι ενώ είναι ευγνώμων «στις Ηνωμένες Πολιτείες», φοβάται ότι οι επόμενες μέρες δεν θα είναι εύκολες.

Πανηγυρισμοί για τη σύλληψη Μαδούρο

Ωστόσο, η σύλληψη του Μαδούρο, όπως φαίνεται σε βίντεο που κυκλοφορούν στα social media έχει κάνει αρκετούς ανθρώπους που έχουν φύγει από τη Βενεζουέλα να βγουν στους δρόμους να το πανηγυρίσουν.

Από την Αργεντινή, τη Χιλή και τη Βολιβία μέχρι την Ισπανία πολλοί είναι οι Βενεζουελάνοι που ξεχύθηκαν με σημαίες και πλακάτ στους δρόμους προκειμένου να πανηγυρίσουν το τέλος του Μαδούρο. Ιδιαίτεροι ήταν και οι πανηγυρισμοί σε Μαϊάμι και Νέα Υόρκη, εκεί όπου μεταφέρθηκε ο Μαδούρο μετά από μια κινηματογραφική επιχείρηση μεταφοράς του με χειροπέδες και δεμένα μάτια.


📺Η Ντέλσι Ροντρίγκεζ αναλαμβάνει προσωρινά την προεδρία της Βενεζουέλας μετά τη σύλληψη Μαδούρο (Βίντεο)


Η Ντέλσι Ροντρίγκεζ διέψευσε τους ισχυρισμούς του Ντόναλντ Τραμπ ότι ορκίστηκε πρόεδρος της χώρας, δηλώνοντας ότι ο Μαδούρο παραμένει ο μοναδικός πρόεδρος της Βενεζουέλας

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Βενεζουέλας διέταξε αργά το βράδυ του Σαββάτου (3/1) την αντιπρόεδρο της χώρας, Ντέλσι Ροντρίγκεζ, να αναλάβει προσωρινά την ηγεσία, μετά τη σύλληψη του προέδρου Νικολάς Μαδούρο από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με την απόφαση, η Ροντρίγκεζ «αναλαμβάνει και ασκεί, υπό την ιδιότητα της αναπληρώτριας, όλα τα χαρακτηριστικά, τα καθήκοντα και τις εξουσίες που απορρέουν από το αξίωμα του Προέδρου», με στόχο τη διασφάλιση της διοικητικής συνέχειας και της συνολικής άμυνας της χώρας.

Το Ανώτατο Δικαστήριο ανακοίνωσε επίσης ότι θα εξετάσει περαιτέρω το ζήτημα, προκειμένου να καθορίσει το νομικό πλαίσιο που θα εγγυηθεί τη συνέχεια του κράτους, την ομαλή λειτουργία της κυβέρνησης και την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας, ενόψει της αναγκαστικής απουσίας του Προέδρου της Δημοκρατίας. Οι δικαστές δεν θα κηρύξουν τον Μαδούρο μόνιμα έκπτωτο από το αξίωμά του, μια απόφαση που απαιτεί τη διεξαγωγή εκλογών εντός 30 ημερών.

Η Ροντρίγκεζ διέψευσε τον Τραμπ - "O Μαδούρο παραμένει ο μοναδικός πρόεδρος της Βενεζουέλας"

Νωρίτερα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ισχυρίστηκε ότι η αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας ορκίστηκε πρόεδρος της χώρας. «Είναι ουσιαστικά πρόθυμη να κάνει αυτό που θεωρούμε απαραίτητο για να κάνει τη Βενεζουέλα ξανά σπουδαία. Πολύ απλό», δήλωσε ο Τραμπ.

Η ίδια η Ροντρίγκεζ, όμως, διέψευσε τους ισχυρισμούς του Αμερικανού προέδρου, δηλώνοντας ότι ο Μαδούρο παραμένει ο μοναδικός πρόεδρος της Βενεζουέλας.

Μιλώντας στην κρατική τηλεόραση από το Καράκας, μαζί με τον αδελφό της, πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης Χόρχε Ροντρίγκεζ, και κορυφαίους υπουργούς της κυβέρνησης, κάλεσε σε ηρεμία και ενότητα για την υπεράσπιση της χώρας και τόνισε ότι η Βενεζουέλα δεν θα γίνει ποτέ αποικία κανενός έθνους.


Ο Τραμπ δεν είναι ενθουσιασμένος με τον Πούτιν σχετικά με την Ουκρανία: «Σκοτώνει πολλούς ανθρώπους»


Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε σήμερα ότι είναι απογοητευμένος από τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν σχετικά με τον συνεχιζόμενο πόλεμο στην Ουκρανία.

Ο Τραμπ επανέλαβε ότι είχε πιστέψει αρχικά πως ο τερματισμός του πολέμου θα ήταν εύκολος.

Δεν είμαι ενθουσιασμένος με τον Πούτιν. Σκοτώνει τόσους πολλούς ανθρώπους, είπε ο Τραμπ στους δημοσιογράφους στο θέρετρό του στο Μαρ-α-Λάγκο, στο Παλμ Μπιτς της Φλόριντα, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου για τη νυχτερινή στρατιωτική επιχείρηση στη Βενεζουέλα και τη σύλληψη του προέδρου της Νικολάς Μαδούρο.

Ο Τραμπ είπε ότι δεν συζήτησε με τον Πούτιν για τον Μαδούρο όταν οι δύο ηγέτες είχαν τηλεφωνική συνδιάλεξη για περισσότερες από δύο ώρες τη Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου, λίγο πριν ο πρόεδρος των ΗΠΑ συναντηθεί με τον Ουκρανό ηγέτη Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Παλμ Μπιτς.

"Δεν μιλήσαμε ποτέ για τον Μαδούρο", είπε ο Τραμπ απαντώντας σε ερώτηση αν εκείνος και ο Πούτιν είχαν συζητήσει για τον Βενεζουελάνο ηγέτη.

Το υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας δήλωσε σήμερα ότι ανησυχεί πολύ από τις πληροφορίες ότι ο Μαδούρο και η σύζυγός του απομακρύνθηκαν από τη χώρα στη διάρκεια "επιθετικών ενεργειών" από τις Ηνωμένες Πολιτείες και κάλεσε για άμεση απελευθέρωση του ζεύγους.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι ο Μαδούρο απέρριψε πολλές ευκαιρίες να φύγει από τη χώρα και πληροφορίες αναφέρουν ότι πριν από εβδομάδες θα μπορούσε να είχε κατευθυνθεί προς τη Ρωσία ή σε χώρες στενούς συμμάχους του.