Αμερικανός πρέσβης στην Άγκυρα: «Σε 4-6 μήνες η Τουρκία θα λύσει το ζήτημα των S-400 – Τρέλα η διαμάχη για τα F-35» – Τι λένε τα τουρκικά ΜΜΕ

Ο Αμερικανός πρέσβης στην Τουρκία και ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για την Συρία, Τομ Μπάρακ, δήλωσε ότι πιστεύει πως η διαμάχη για τα S-400 θα επιλυθεί τους επόμενους τέσσερις έως έξι μήνες και χαρακτήρισε την δεκαετή διαμάχη για τα F-35 «τρέλα».  Σχολίασε επίσης το πρόβλημα μεταξύ Άγκυρας και Τελ Αβίβ, προβλέποντας ότι η Τουρκία και το Ισραήλ θα «αποκαταστήσουν τελικά» τις εμπορικές τους σχέσεις μετά τη Γάζα.

Σε ομιλία του στο Συνέδριο του Milken Institute για τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, στην Καλιφόρνια, τον Δεκέμβριο, ομιλία η οποία δημοσιεύθηκε πρόσφατα, ο Μπάρακ έκανε εκτενείς παρατηρήσεις για τις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας, περιγράφοντας μια «φιλία» μεταξύ των προέδρων Τραμπ και Ερντογάν που έχει προωθήσει λύσεις σε ζητήματα που παρέμεναν σε αδιέξοδο για μια δεκαετία.

Σύμφωνα με την εφημερίδα “Turkiye Today”, o Μπάρακ είπε ότι η διαμάχη για το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα  S-400 έχει δύο απαιτήσεις: τη λειτουργικότητα, η οποία έχει επιλυθεί, και την κατοχή, η οποία είναι «λίγο πιο δύσκολη». Η εφημερίδα παραλείπει να εξηγήσει ότι η Τουρκία εκδιώχθηκε από το πρόγραμμα παραγωγής των μαχητικών αεροπλάνων F-35, επειδή έχει αγοράσει το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-400. Το ρεπορτάζ με την ομιλία του Τομ Μπαράκ έχει τίτλο «η Ουάσιγκτον εξετάζει σημαντική αναθεώρηση των σχέσεων με την Τουρκία».

«Πιστεύω ότι αυτά τα ζητήματα θα επιλυθούν τους επόμενους τέσσερις έως έξι μήνες και ότι η διάθεση για το επόμενο επίπεδο των σχέσεων… είναι σταθερή και καλή, και όλοι έχουν ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις τους — τόσο ο Πρόεδρος Τραμπ προς τον Πρόεδρο Ερντογάν, όσο και ο Πρόεδρος Ερντογάν προς τον Πρόεδρο Τραμπ», δήλωσε ο Μπάρακ, σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα.

Σημείωσε ότι οι πρόεδροι Τραμπ και Ερντογάν εξέτασαν έξι σημαντικά ζητήματα κατά τη διάρκεια της διμερούς συνάντησής τους στο Λευκό Οίκο, τα οποία «αποτελούσαν θέμα συζήτησης για μια δεκαετία», και «επίλυσε τα περισσότερα από αυτά».

«Μέχρι να παραδοθούν, θα έχουμε τα F-45»

Όταν ρωτήθηκε αν η Τουρκία θα αποκτήσει τελικά τα F-35, ο Barrack επέκρινε τη μακρά διαδικασία προμήθειας.  «Αν θέλετε ένα F-35, κανένα πρόβλημα. Πρέπει να περάσετε από ένα πρόγραμμα που διαρκεί 10 χρόνια για να λάβετε την έγκριση του Κογκρέσου. Και αν θέλετε να παραλάβετε το αεροσκάφος, μόλις φτάσετε εκεί, θα χρειαστούν οκτώ χρόνια. Έτσι, μέχρι να παραλάβετε ένα F-35, θα έχετε φτάσει στο F-45», είπε ο Μπάρακ.

«Η Τουρκία έχει ήδη αμυντική βιομηχανία. Η βιομηχανία drone της Τουρκίας είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής drone για την Ουκρανία. Έχουν τα δικά τους αεροσκάφη, τα αεροσκάφη KAAN. Και ενώ εμείς δεν τους πουλάμε αεροσκάφη, αγοράζουν Eurojets. Κατασκευάζουν F-35. Συμμετείχαν μαζί μας στο πρόγραμμα F-35. Έχουν τέσσερα F-35 που είναι σταθμευμένα σε υπόστεγο στην Καλιφόρνια. Ήταν σημαντικό μέρος του προγράμματος συναρμολόγησης της ατράκτου, στο οποίο δεν έχουν πλέον πρόσβαση», σημείωσε.

Αυτό που δεν είπε ο Μπάρακ, ο οποίος είναι γνωστός για την μεγάλη αγάπη και εκτίμηση που τρέφει στην Τουρκία, είναι ότι τα τέσσερα αυτά F-35 που έχουν μείνει στην χώρα από την εποχή που συμμετείχε στο πρόγραμμα αποτελούν σήμερα αντικείμενο διαμάχης με τις ΗΠΑ να τα ζητούν πίσω, και την Άγκυρα να αρνείται να τα παραδώσει ζητώντας αποζημίωση για τα έξοδα που έχει κάνει ως τώρα αναφορικά με την συμμετοχή της στο πρόγραμμα των F-35.

Τραμπ: Είναι «τρελή» η κατάσταση

Ο Μπάρακ περιέγραψε την αντίδραση του προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ στην αντιπαράθεση για τα F-35 κατά την ανάληψη των καθηκόντων του, λέγοντας: «Ο πρόεδρος Τραμπ μπαίνει και λέει: «Αυτό είναι τρελό. Μέχρι να ολοκληρώσουμε τη συζήτηση, τα F-35 θα έχουν ήδη αντιγραφεί κάπου αλλού».

Ο πρέσβης πάντως επέκρινε την έλλειψη συνέχειας στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ ως θεμελιώδες πρόβλημα.

«Το δύσκολο για την Αμερική είναι ότι η εξωτερική μας πολιτική αλλάζει κάθε δύο χρόνια… Αντιμετωπίζουμε τους Κινέζους, που έχουν προοπτική 50 ετών. Αντιμετωπίζουμε τους Ρώσους, που έχουν προοπτική 100 ετών», είπε ο Μπάρακ.

Ο Μπάρακ επέκρινε επίσης την στάση της Ευρώπης όσον αφορά την πρόσβαση της Τουρκίας σε προηγμένο στρατιωτικό εξοπλισμό. «Θέλετε η Τουρκία να υπερασπιστεί την Ευρώπη, αλλά η Ευρώπη δεν θέλει να διαθέτει τον καλύτερο και πιο προηγμένο εξοπλισμό, επειδή ανησυχεί για το τι συμβαίνει με τη Ρωσία. Είναι παράλογο», ισχυρίστηκε ο Μπάρακ.

«Η Τουρκία είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχός μας στο ΝΑΤΟ εκτός από την Αμερική. Δεν είναι και πολύ σεβαστή από την Ευρώπη, σωστά; Η Ευρώπη εξακολουθεί να μην την θέλει στην Ευρωπαϊκή Ένωση», πρόσθεσε.

Η εφημερίδα Hurriet για το ίδιο ρεπορτάζ έχει τίτλο ότι ο Τομ Μπάρακ επικρίνει την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ λέγοντας ότι έχουν πέσει στην αντίφαση να θέλουν από την Τουρκία να συμμετέχει στην άμυνα της Ευρώπης, αλλά να μην την αφήνουν να έχει F-35.

Συνέχεια...

📺Βίντεο: Ιάπωνας αθλητής βόλεϊ χτύπησε κατά λάθος επόπτη και ζήτησε την πιο θεαματική συγγνώμη

Αν και μόλις 1.87, είναι ένας από τους καλύτερους διαγώνιους στον κόσμο με τον 26χρονο αριστερόχειρα εδώ και μια τριετία να φορά τη φανέλα της Οσάκα.

Ο Νισίντα, στην πατρίδα του λατρεύεται σαν Θεός στην Ιαπωνία και ήταν ένα από τα βασικά πρόσωπα του φετινού All Star Game που διεξήχθη στο Κόμπε (παρουσία 9.500 θεατών).

Ιάπωνες και ξένοι πρόσφεραν άφθονο γέλιο (ειδικά ο Αμερικανός κεντρικός Άβερεϊλ), αλλά την παράσταση έκλεψε και πάλι ο Νισίντα.

Κατά τη διάρκεια ενός διαγωνισμού στο σερβίς (έπρεπε να σημαδέψουν συγκεκριμένες ζώνες) ο αριστερόχειρας διαγώνιος έστειλε τη μπάλα στον ώμο μίας επόπτριας και μόλις το αντιλήφθηκε άρχισε το σόου.

Οι θεατές τον είδαν να κάνει ένα σπρίντ και να βουτά στο τάραφλεξ, κάνοντας ένα... μακροβούτι που τον έφερε μπροστά από την επόπτρια σε πλήρη στάση προσκύνησης. Μια χειρονομία βαθιά ριζωμένη στην ιαπωνική κουλτούρα, γνωστή ως «Dogeza».

Η συγκεκριμένη στάση, που περιλαμβάνει γονάτισμα και τοποθέτηση του μετώπου στο έδαφος, χρησιμοποιείται παραδοσιακά για να εκφράσει ειλικρινή συγγνώμη, βαθύ σεβασμό ή πλήρη μεταμέλεια.

Κι αυτή η ενέργεια του Νισίντα ήταν αρκετή για να τον απογειώσει στην εκτίμηση του κόσμου.

ボール当てたちゃった西田くんのスライディング土下座🤣🙇‍♂️🙇‍♂️🙇‍♂️
20260201@オールスター@HaruCam pic.twitter.com/fq0HAlzlde

— Haru🏐 (@harulovesvolley) February 1, 2026

Συνέχεια...

Τριγμοί στη βασιλική οικογένεια της Νορβηγίας από την επαφή της πριγκίπισσας Μέτε Μάριτ με τον Επστάιν: «Είσαι πολύ γοητευτικός» - «Καλό το Παρίσι για μοιχεία»

Το όνομα της Μέτε-Μάριτ αναφέρεται πάνω από 1.000 φορές στα νέα αρχεία Επστάιν που κυκλοφόρησαν την Παρασκευή - Τα πικάντικα λόγια που χρησιμοποιούσε η πριγκίπισσα στα email με τον χρηματιστή για τα οποία τώρα δηλώνει μετανιωμένη

Σοβαρό αντίκτυπο - κοινωνικό, πολιτικό και ηθικό - προκαλούν στη Νορβηγία νέες αποκαλύψεις που συνδέουν την πριγκίπισσα  Μέτε-Μάριτ με τον καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα κατά ανηλίκων Τζέφρι Επστάιν, μέσα από έγγραφα του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης που δόθηκαν πρόσφατα στη δημοσιότητα.

Σύμφωνα με τη νορβηγική εφημερίδα VG, η τελευταία δέσμη αποχαρακτηρισμένων αρχείων για τον χρηματιστή, που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή από τις αμερικανικές αρχές, περιλαμβάνει σχεδόν 1.000 αναφορές στο όνομα της Μέτε-Μάριτ.

Στα έγγραφα περιλαμβάνονται δεκάδες ηλεκτρονικά μηνύματα που είχαν ανταλλάξει οι δυο τους την περίοδο 2011–2014, υποδηλώνοντας συνεχή και στενή επικοινωνία.

Στο εδώλιο ο γιος της για βιασμό και άλλα σοβαρά αδικήματα

Η Μέτε-Μάριτ παντρεύτηκε το 2001 τον τότε διάδοχο του θρόνου και νυν πρίγκιπα Χάακον, με τις αποκαλύψεις να έρχονται σε ιδιαίτερα ευαίσθητη χρονική στιγμή για τη βασιλική οικογένεια.

Την Τρίτη αναμένεται να ξεκινήσει στο Όσλο η δίκη του γιου της, Μάριους Μποργκ Χόιμπι, ο οποίος κατηγορείται για βιασμό και άλλα σοβαρά αδικήματα.

Ο Χόιμπι, που γεννήθηκε από προηγούμενη σχέση της Μέτε-Μάριτ πριν από τον γάμο της με τον πρίγκιπα Χάακον, αντιμετωπίζει συνολικά 38 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων τέσσερις υποθέσεις βιασμού, επιθέσεις και αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά.

Σε περίπτωση καταδίκης, κινδυνεύει με ποινή έως και 16 ετών κάθειρξης. Ο ίδιος αρνείται τις σοβαρότερες κατηγορίες, περιλαμβανομένων εκείνων για σεξουαλική κακοποίηση.

«Μετανιώνω βαθιά, είναι ντροπιαστικό»

Το Σάββατο, η πριγκίπισσα τοποθετήθηκε δημόσια για τη σχέση της με τον Επστάιν, ο οποίος αυτοκτόνησε το 2019 σε φυλακή της Νέας Υόρκης, εν αναμονή της δίκης του για σεξουαλικά εγκλήματα κατά ανηλίκων.

«Έδειξα κακή κρίση και μετανιώνω βαθιά που είχα οποιαδήποτε επαφή με τον Επστάιν. Είναι απλώς ντροπιαστικό», ανέφερε σε δήλωση που δόθηκε στη δημοσιότητα από το παλάτι.

Τα νορβηγικά μέσα ενημέρωσης επικεντρώθηκαν ιδιαίτερα στο περιεχόμενο των email, τα οποία αντήλλασαν για χρόνια αφότου ο χρηματιστής είχε δηλώσει ένοχος στη Φλόριντα για αδικήματα που περιλάμβαναν την παράσυρση ανήλικης στην πορνεία.

Σε ορισμένα μηνύματα, η Μέτε-Μάριτ εμφανίζεται ιδιαίτερα θερμή, λέγοντάς του ότι «γαργαλάς το μυαλό μου», αποκαλώντας τον «πολύ γενναιόδωρο» και «τόσο γλυκό».

«Πολύ γοητευτικός» του έγραφε το 2012

Σε ανταλλαγή μηνυμάτων το 2012, τον χαρακτήριζε «πολύ γοητευτικό» και ρωτούσε αν θα ήταν «απρεπές για μια μητέρα να προτείνει δύο γυμνές γυναίκες που κρατούν μία σανίδα του σερφ για την ταπετσαρία του υπολογιστή του 15χρονου γιου μου».

Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, είχαν συζητήσει για το ότι ο Έπσταϊν βρισκόταν σε «αναζήτηση συζύγου» στο Παρίσι, με τη Μέτε-Μάριτ να απαντά ότι η γαλλική πρωτεύουσα είναι «καλή για μοιχεία» και ότι οι Σκανδιναβές είναι «καλύτερο υλικό για σύζυγοι».

Σε άλλο μήνυμα, τον ευχαριστούσε για τα λουλούδια που της είχε στείλει όταν ήταν άρρωστη, υπογράφοντας «Με αγάπη, Mm».

Τα αρχεία δείχνουν επίσης ότι το 2013 έμεινε για τέσσερις ημέρες σε οικία του Έπσταϊν στο Παλμ Μπιτς της Φλόριντα, σε περίοδο που εκείνος απουσίαζε.

Η συμπερίληψη στα αρχεία, πάντως, δεν συνεπάγεται από μόνη της παρανομία. Στη δήλωσή της, η 52χρονη πριγκίπισσα εξέφρασε «βαθιά συμπαράσταση και αλληλεγγύη» προς τα θύματα του Έπσταϊν, αναλαμβάνοντας την ευθύνη «που δεν έλεγξα επαρκώς το παρελθόν του και δεν κατάλαβα εγκαίρως τι άνθρωπος ήταν».

Ωστόσο, στα έγγραφα περιλαμβάνεται ανταλλαγή μηνυμάτων του 2011, στην οποία η Μέτε-Μάριτ αναφέρει ότι τον είχε «γκουγκλάρει», προσθέτοντας ότι «δεν φαινόταν και τόσο καλό», συνοδεύοντας τη φράση με χαμογελαστό emoji, χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις.

Το παλάτι ανέφερε ότι η πριγκίπισσα διέκοψε τη γραπτή επικοινωνία με τον Έπσταϊν το 2014, όταν διαπίστωσε ότι εκείνος «προσπαθούσε να χρησιμοποιήσει τη σχέση του με τη πριγκίπισσα ως μοχλό πίεσης απέναντι σε τρίτους».

Συνέχεια...

📺Σοκ από τις αποκαλύψεις των αρχείων του Έπσταϊν: Αναφορές ακόμα και στον Δαλάι Λάμα

Περισσότερες από τρία εκατομμύρια σελίδες εγγράφων που σχετίζονται με την υπόθεση του Τζέφρι Επστάιν - με 180.000 φωτογραφίες και τουλάχιστον 2.000 βίντεο - δημοσιοποιήθηκαν την Παρασκευή από το Αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης, σοκάροντας για ακόμα μία φορά την παγκόσμια κοινή γνώμη με την δράση του κυκλώματος παιδεραστίας που είχε στήσει ο καταδικασμένος χρηματιστής. 

Οι Anonymous, με σημερινό τους βίντεο, προειδοποιούν ότι θα αποκαλύψουν όλα τα μεγάλα ονόματα του Χόλιγουντ – ηθοποιούς, τραγουδιστές και influencers – που είχαν σχέση  με το κύκλωμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης του Έπσταϊν, αναφέροντας χαρακτηριστικά τα πρώτα ονόματα: Κέβιν Σπέισι, Ναόμι Κάμπελ, Κρις Τάκερ. 

«Τέρμα τα κουκουλώματα! Περιμένετέ μας!» αναφέρουν στην ανάρτησή τους. 

🚨⚡️BREAKING: Anonymous launches #OpBlackLedger to expose Hollywood elites' ties to Epstein's sex trafficking ring!

Flight logs, docs reveal names like Spacey, Campbell—more to come. No more cover-ups! Expect us!#Anonymous pic.twitter.com/kTtdaXxzBz

— Anonymous TV 🇺🇦 (@YourAnonTV) February 1, 2026

Τα ονόματα επιχειρηματιών, πολιτικών, γαλαζοαιματων και ισχυρών ανδρών της τεχνολογίας αναφέρονται στα εκατομμύρια έγγραφα που σχετίζονται με την υπόθεση του Τζέφρι Επστάιν.

Ενδεικτικα, ο Μπιλ Γκέιτς φέρεται να κόλλησε σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα μετά από επαφές με «Ρωσίδες» και στη συνέχεια να πρότεινε να δοθούν κρυφά αντιβιοτικά στη σύζυγό του, Μελίντα.

Οι ισχυρισμοί αυτοί περιλαμβάνονται σε emails που φέρεται να έγραψε ο Έπσταϊν στον εαυτό του στις 18 Ιουλίου 2013,  στο οποίο περιέγραφε την ρήξη στις σχέσεις του με τον δισεκατομμυριούχο: «Με ικετεύετε να διαγράψω τα email σχετικά με το σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα σας, το αίτημά σας να σας προμηθεύσω αντιβιοτικά που μπορείτε να δώσετε κρυφά στη Μελίντα και την περιγραφή του πέους σας» αναφέρε το έγγραφο. 

Αλληλογραφία του Έπσταϊν με τον Ίλον Μασκ

Σε ένα email γίνεται αναφορά σε προγραμματισμένο γεύμα μεταξύ των δύο ανδρών και σε συζητήσεις το 2013 με αντικείμενο την Tesla.

Παράλληλα, ανταλλαγή μηνυμάτων στα τέλη του ίδιου έτους δείχνει ότι ο Μασκ ρωτούσε για πιθανή επίσκεψη σε ένα από τα ιδιωτικά νησιά του Έπσταϊν, με τον χρηματιστή να απαντά ότι «υπάρχει πάντα χώρος» και να του προτείνει συγκεκριμένες ημερομηνίες, στις αρχές Ιανουαρίου.

Φιλικές σχέσεις ακόμα και με τον Δαλάι Λάμα

Στα έγγραφα που είδαν το φως της δημοσιότητας, το όνομα του Δαλάι Λάμα αναφέρεται 169 φορές στα αρχεία του Έπσταϊν. Σε email γίνονται ακόμα και αναφορές σε προσωπικές συναντήσεις με τον πνευματικό ηγέτη του Θιβέτ, γεγονός που αποδεικνύει ότι οι δύο άνδρες είχαν φιλικές σχέσεις. 

‼️The name of the Dalai Lama is mentioned 169 times in the Epstein files

Including — in the context of personal meetings.

It turns out that the spiritual leader of Tibetan Buddhism followers may also have met with Jeffrey Epstein. pic.twitter.com/Ne3rW4xmxx

— NEXTA (@nexta_tv) February 2, 2026

«Είμαι σεξουαλικό αρπακτικό πρώτης κατηγορίας»

Σε ένα από τα βίντεο που είδε το φως της δημοσιότητας, ο Έπσταϊν δίνει συνέντευξη στον Στιβ Μπάνον, πρώην επικεφαλής σύμβουλος του Ντόναλντ Τραμπ στην πρώτη του θητεία.  

Ο Μπάνον τον ρωτά αν «είναι ο ίδιος ο Διάβολος» και ο καταδικασμένος παιδεραστής απαντάει «όχι, αλλά έχω έναν καλό καθρέφτη». Ο Μπάνον επιμένει λέγοντας «έχεις όλα τα χαρακτηριστικά» και ο  Έπσταϊν λέει: «Όχι, ο διάβολος με τρομάζει».

«Τι είσαι, σεξουαλικό αρπακτικό κατηγορίας τρία;», ρωτά ο άνδρας με τον Έπσταϊν να απαντά: «κατηγορίας ένα. Είμαι ο χαμηλότερος».

Στη συνέχεια ο Μπάνον ρωτά τον Έπσταϊν αν τα χρήματά του είναι «βρώμικα» για να πάρει την απάντηση «όχι δεν είναι, επειδή τα κέρδισα». Όταν, σύμφωνα με τη DailyMail, του επισημάνθηκε ότι ο πλούτος του προήλθε από το να «συμβουλεύει τους χειρότερους ανθρώπους στον κόσμο που κάνουν κακά πράγματα», ο Επστάιν απάντησε ότι «η ηθική είναι πάντα ένα περίπλοκο θέμα». 

Δεν είναι σαφές πότε και πού γυρίστηκε η συνέντευξη, ποιος τράβηξε το βίντεο ή γιατί ο Μπάνον μιλούσε στον Επστάιν.

Συνέχεια...

Νορβηγία: Υπό κράτηση ο γιος της πριγκίπισσας διαδόχου – Του απαγγέλθηκαν και νέες κατηγορίες βιασμού

Η αστυνομία της Νορβηγίας ανακοίνωσε ότι έθεσε υπό κράτηση τον μεγαλύτερο γιο της πριγκίπισσας διαδόχου της χώρας, μετά την υποβολή νέων καταγγελιών σε βάρος του, ενώ εντός της εβδομάδας αναμένεται να ξεκινήσει ξεχωριστή δίκη, στην οποία αντιμετωπίζει κατηγορίες βιασμού και άλλων σοβαρών εγκλημάτων.

Σύμφωνα με ανακοίνωση των αρχών, ο Μάριους Μποργκ Χόιμπι, ηλικίας 29 ετών, γιος της πριγκίπισσας διαδόχου Μέτε-Μάριτ και θετός γιος του πρίγκιπα διαδόχου Χάακον, συνελήφθη με την υποψία πρόκλησης σωματικής βλάβης, απειλής με μαχαίρι και παραβίασης περιοριστικής εντολής.

Μετά τις νέες καταγγελίες, η αστυνομία ανακοίνωσε ότι θα ζητήσει από δικαστή την παράταση της κράτησής του για τέσσερις εβδομάδες. Μέχρι σήμερα, ο Χόιμπι παρέμενε ελεύθερος ενόψει της δίκης που ξεκινά αύριο και αφορά τέσσερις κατηγορίες βιασμού, καθώς και υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας, επίθεσης και κατοχής ναρκωτικών. Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονη αναστάτωση στη νορβηγική μοναρχία.

Οι εισαγγελικές αρχές αναμένεται να του απαγγείλουν νέες κατηγορίες, πέραν των 38 που ήδη αντιμετωπίζει. Ο συνήγορός του αρνήθηκε να σχολιάσει τις νεότερες εξελίξεις.

Ο Χόιμπι αρνείται τις κατηγορίες για βιασμό και ενδοοικογενειακή βία, ωστόσο έχει παραδεχθεί μικρότερης βαρύτητας αδικήματα και, σύμφωνα με τον δικηγόρο του, προτίθεται να δώσει αναλυτικές εξηγήσεις ενώπιον του δικαστηρίου. Η δίκη του αναμένεται να διαρκέσει έως τις 19 Μαρτίου.

Η υπόθεση ξεκίνησε το 2024, όταν η αστυνομία τον κατονόμασε ως ύποπτο για άσκηση σωματικής βίας σε βάρος γυναίκας με την οποία διατηρούσε προσωπική σχέση. Σε προηγούμενη ανακοίνωσή του προς τα μέσα ενημέρωσης, ο ίδιος είχε παραδεχθεί ότι άσκησε βία ενώ βρισκόταν υπό την επήρεια κοκαΐνης και αλκοόλ και ότι προκάλεσε φθορές στο διαμέρισμα της γυναίκας, δηλώνοντας ότι μετανιώνει για τις πράξεις του.

Σύμφωνα με στοιχεία που έχει μεταδώσει το νορβηγικό τηλεοπτικό δίκτυο TV2, ο Μάριους Μποργκ Χόιμπι γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1997 στο Όσλο. Είναι γιος της πριγκίπισσας Μέτε-Μάριτ και του Μόρτεν Μποργκ, με τον οποίο η πριγκίπισσα δεν διατηρούσε σχέση. Η Μέτε-Μάριτ τον μεγάλωσε ως ανύπαντρη μητέρα, προτού παντρευτεί τον πρίγκιπα διάδοχο Χάακον.

Συνέχεια...

Οι 10 πλουσιότερες οικογένειες στον κόσμο - Η ευρωπαϊκή «αριστοκρατία» της πολυτέλειας στη λίστα των ισχυρών

Μόνο μέσα στο 2025, οι 500 πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο πρόσθεσαν συλλογικά 2,2 τρισ. δολάρια στην περιουσία τους, σύμφωνα με τη συνολική εικόνα που σκιαγραφείται στο σχετικό ρεπορτάζ του Forbes.

Η παγκόσμια οικονομία έχει πάντα τους «πρωταγωνιστές» της, αλλά σπανίως κοιτάζει κανείς τόσο καθαρά την πραγματική της αρχιτεκτονική: όχι απλώς δισεκατομμυριούχοι ως άτομα, αλλά οικογένειες ως διαχρονικές μηχανές πλούτου. Σε μια περίοδο όπου οι αγορές δείχνουν να ανταμείβουν ξανά τους μεγάλους παίκτες –παρά τους δασμούς, τις αναταράξεις και τα σύντομα «πανικά»– ο πλούτος συγκεντρώνεται εντυπωσιακά.

Μόνο μέσα στο 2025, οι 500 πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο πρόσθεσαν συλλογικά 2,2 τρισ. δολάρια στην περιουσία τους, σύμφωνα με τη συνολική εικόνα που σκιαγραφείται στο σχετικό ρεπορτάζ του Forbes. Και αν ένα επεισόδιο του τηλεοπτικού δράματος Industry ή του λίγο παλιότερου Succession μπορεί να σατιρίζει έναν εύθραυστο κληρονόμο που «διαλύεται» στην έπαυλη της οικογένειας, η πραγματικότητα των υπερ-πλούσιων δυναστειών είναι πολύ πιο μεγαλειώδης και πολύ πιο ανθεκτική από κάθε μυθοπλασία.

Ποιοι μπαίνουν στη λίστα και ποιοι μένουν έξω

Η κατάταξη που εξετάζουμε εδώ επικεντρώνεται σε οικογένειες των οποίων ο πλούτος είναι ήδη διαγενεακός: έχει δηλαδή περάσει ή περνά συστηματικά από γενιά σε γενιά, με δομές διακυβέρνησης, συμμετοχές, κληρονομικές ρυθμίσεις και, σε ορισμένες περιπτώσεις, κρατικές-μοναρχικές βάσεις ισχύος. Γι’ αυτό και αποκλείονται οικογένειες όπου ο πλούτος παραμένει ακόμα «προσωπικός» και δεν έχει μεταβιβαστεί (χαρακτηριστικά αναφέρεται το παράδειγμα του CEO της Meta, Μαρκ Ζούκερμπεργκ). Το κριτήριο αυτό έχει σημασία: η Silicon Valley δημιούργησε μια νέα τάξη υπερ-πλούσιων, αλλά πολλοί από τους εμβληματικούς εκπροσώπους της είναι ακόμα εν ζωή και η μεγάλη ανακατάταξη θα φανεί όταν περιουσίες περάσουν οργανωμένα στους κληρονόμους, όπως συμβαίνει ήδη στις παλιές δυναστείες.

Walton: η κληρονομιά του Walmart

Στην κορυφή βρίσκεται η οικογένεια Walton με περιουσία 513,4 δισ. δολάρια. Η ιστορία ξεκινά το 1962, όταν ο Σαμ Γουόλτον άνοιξε το πρώτο κατάστημα discount στο Μπέντονβιλ του Άρκανσο. Το μοντέλο ήταν απλό και σκληρά αποτελεσματικό: αγορά φθηνών προϊόντων και πώληση ακόμα φθηνότερα από τον ανταγωνισμό, μέχρι να χτιστεί μια αυτοκρατορία λιανικής. Σήμερα, η Walmart λειτουργεί πάνω από 10.500 καταστήματα σε 19 χώρες.

Η τρέχουσα ισχύς της οικογένειας αποτυπώνεται και στο ότι τρία μέλη (Τζιμ, Ρομπ και Άλις) εμφανίζονται με αποτιμήσεις άνω των 100 δισ. δολαρίων έκαστος, πλούτος που «πηγάζει» κυρίως από μετοχές που τους μεταβίβασε ο πατέρας τους. Ενδιαφέρον πολιτικό υποσημείωμα: η Κρίστι Γουόλτον, μία από τις κληρονόμους, προκάλεσε συζητήσεις όταν φέρεται να προώθησε πανεθνική διαμαρτυρία κατά του προέδρου Τραμπ μέσω ολοσέλιδης καταχώρισης στους New York Times (Ιούνιος 2025), σε μια συγκυρία όπου αρκετοί υπερ-πλούσιοι επιδιώκουν μάλλον «καλές σχέσεις» με την εξουσία.

Η τρέχουσα ισχύς της οικογένειας αποτυπώνεται και στο ότι τρία μέλη (Τζιμ, Ρομπ και Άλις) εμφανίζονται με αποτιμήσεις άνω των 100 δισ. δολαρίων έκαστος, πλούτος που «πηγάζει» κυρίως από μετοχές που τους μεταβίβασε ο πατέρας τους / WIKIPEDIA

Ο πλούτος ως κράτος: al-Nahyan, Al-Saud, al-Thani

Αμέσως μετά, η οικογένεια al-Nahyan των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων καταγράφεται στα 335,9 δισ. δολάρια, δείχνοντας πώς η κληρονομική μοναρχία και ο φυσικός πόρος μπορούν να μετατραπούν σε παγκόσμια επενδυτική δύναμη. Το πετρέλαιο από τη δεκαετία του 1960 άλλαξε ριζικά τα Εμιράτα, ενώ το κρατικό επενδυτικό όχημα Abu Dhabi Investment Authority (ADIA) εμφανίζεται ως εργαλείο «πολλαπλασιασμού» πλούτου. Ενδεικτική είναι η αναφορά σε συμμετοχή σε επένδυση που συνδέεται με τα παρκόμετρα του Σικάγο, με έσοδα που, σύμφωνα με το κείμενο, φτάνουν πάνω από 150 εκατ. δολάρια ετησίως για την επενδυτική κοινοπραξία.

Η δυναστεία Al-Saud της Σαουδικής Αραβίας αποτιμάται στα 213,6 δισ. δολάρια και αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα «οικογένειας-κράτους», αφού η χώρα φέρει το όνομά της. Η πραγματική αποτίμηση παραμένει δύσκολη, καθώς η ευρύτερη οικογένεια μπορεί να φτάνει –σύμφωνα με την ίδια αφήγηση– έως και 15.000 μέλη. Το πετρέλαιο είναι ο πυρήνας της ισχύος, όμως το ενδιαφέρον εδώ είναι η εξάπλωση σε άλλους τομείς: το 2025 γίνεται λόγος για εντονότερη εμπλοκή μέσω του sovereign wealth fund και σε μεγάλα deals της κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Η δυναστεία Al-Saud της Σαουδικής Αραβίας αποτιμάται στα 213,6 δισ. δολάρια και αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα «οικογένειας-κράτους» / GETTY

Η οικογένεια al-Thani του Κατάρ, με 199,5 δισ. δολάρια, παρουσιάζεται ως άλλη μία δυναστεία που μετέτρεψε το φυσικό αέριο/ενέργεια σε διεθνές brand και σε πολυσχιδές χαρτοφυλάκιο. Η «επένδυση ως διπλωματία» είναι βασικό μοτίβο, ενώ το κείμενο παραθέτει και τις υπερπολυτελείς προτιμήσεις, όπως τη θαλαμηγό Katara που αποτιμάται στα 400 εκατ. δολάρια. Προστίθεται και η εντυπωσιακή αναφορά ότι το Κατάρ «δώρισε» στις ΗΠΑ αεροσκάφος αξίας 200 εκατ. δολαρίων (Μάιος 2025), το οποίο θα μπορούσε ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί ως Air Force One.

Πολυτέλεια με σφραγίδα κληρονομιάς

Στην «ευρωπαϊκή» εκδοχή της οικογενειακής ισχύος, η πολυτέλεια λειτουργεί ως ισχυρό, ανθεκτικό asset. Η οικογένεια Hermès αποτιμάται στα 184,5 δισ. δολάρια: ένας οίκος που ξεκίνησε το 1837 από τον Τιερί Ερμές, με ένα εργαστήριο δερμάτινων στο Παρίσι, και επέζησε πολέμων, αλλαγών καθεστώτων και παγκοσμιοποίησης. Το κείμενο συνδέει την πορεία του 2025 με αυξήσεις τιμών στις ΗΠΑ ώστε να «περάσει» το κόστος δασμών στους πελάτες, ενώ καταγράφει και χρηματιστηριακή νευρικότητα όταν ο Τραμπ απείλησε με νέους δασμούς προς χώρες της ΕΕ στις αρχές Ιανουαρίου 2026.

Η οικογένεια Bettencourt Meyers (L’Oréal) αναφέρεται στα 93,8 δισ. δολάρια, με την Φρανσουάζ Μπετανκούρ Μεγιέρ να εμφανίζεται ως η πλουσιότερη γυναίκα στον κόσμο και κεντρική φιγούρα στη διατήρηση της οικογενειακής περιουσίας μέσω ρόλων στο Δ.Σ. και στη holding Téthys Invest. Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: η ίδια εμφανίζεται να έχει έντονη προσωπική ζωή μακριά από τα φώτα, ενώ το 2025 ο γιος της Ζαν-Βικτόρ διαδέχθηκε τη μητέρα του ως αντιπρόεδρος στο Δ.Σ. της L’Oréal.

Η οικογένεια Bettencourt Meyers (L’Oréal) αναφέρεται στα 93,8 δισ. δολάρια, με την Φρανσουάζ Μπετανκούρ Μεγιέρ να εμφανίζεται ως η πλουσιότερη γυναίκα στον κόσμο και κεντρική φιγούρα στη διατήρηση της οικογενειακής περιουσίας / GETTY

Οι Wertheimer (Chanel) κλείνουν τη δεκάδα με 85,6 δισ. δολάρια, με ιστορικό σημείο εκκίνησης τη συμφωνία του 1925 με την Κοκό Σανέλ για τη δημιουργία της Société des Parfums Chanel. Παράλληλα, η οικογένεια εμφανίζεται να επενδύει σε premium οινικές κτήσεις, από την Προβηγκία μέχρι τη Νάπα Βάλεϊ.

Η πολιτική σκιά πάνω από τον πλούτο

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά νήματα που διατρέχουν το κείμενο είναι ότι ο νέος κύκλος της διακυβέρνησης Τραμπ –παρά τα «στραβοπατήματα» δασμών– λειτούργησε ως ευνοϊκό περιβάλλον για τις κορυφές της πυραμίδας. Το βλέπουμε τόσο στη χρηματιστηριακή δυναμική όσο και σε συγκεκριμένες τριβές: οι Koch, για παράδειγμα (αναφέρονται στα 150,5 δισ. δολάρια) εμφανίζονται να χρηματοδοτούν πολιτικές πρωτοβουλίες και, μέσω συνδεδεμένων οργανισμών, να αμφισβητούν νομικά το νέο καθεστώς δασμών. Ταυτόχρονα, οικογένειες-μοναρχίες του Κόλπου παρουσιάζονται να ενισχύουν διεθνείς σχέσεις και επιχειρηματικές συμφωνίες, δείχνοντας ότι ο πλούτος δεν είναι απλώς οικονομικό μέγεθος αλλά και γεωπολιτικό εργαλείο.

Συνολικά, η εικόνα που προκύπτει είναι ότι ο υπερ-πλούτος, όταν γίνεται οικογενειακός θεσμός, αποκτά αντοχές που θυμίζουν κράτος ή πολυεθνική αυτοκρατορία. Δεν εξαρτάται από μια επιτυχία ή μια αποτυχία ενός προσώπου – όπως ο μυθοπλαστικός Σερ Χένρι Μάκ στο Industry – αλλά από ένα πλέγμα συμμετοχών, κληρονομιών, συμβόλων και πολιτικών διασυνδέσεων. Και αυτό είναι ίσως το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο: οι πλουσιότερες οικογένειες του κόσμου δεν «ζουν απλώς πλουσιοπάροχα». Οργανώνουν, αναπαράγουν και επεκτείνουν την ισχύ τους σε βάθος χρόνου.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΑΒΑΛΟΣ

iefimerida.gr

Συνέχεια...

Το «μεγάλο άλμα προς τα εμπρός» του Μάο, με τα τουλάχιστον 30 εκατομμύρια θύματα

Τι ήταν « το μεγάλο άλμα προς τα εμπρός» («Great Chinese famine», ο μεγάλος κινέζικος λιμός) Στην Κίνα (1958- 1962)- Ποιες πρακτικές ακολουθήθηκαν;- Ποια ήταν τα αποτελέσματά του;- Ίσως και περισσότερα από 50 εκατομμύρια άνθρωποι τα θύματα της πολιτικής του Μάο Τσε Τουνγκ…

Μπορεί η Κίνα είναι σήμερα να είναι μια εξωστρεφής, ραγδαία αναπτυσσόμενη χώρα με περισσότερες ελευθερίες σε σχέση με το παρελθόν, δεν ήταν όμως πάντοτε έτσι. Μία από τις χειρότερες περιόδους της κινεζικής ιστορίας, τον προηγούμενο αιώνα ήταν τα χρόνια 1958-1962, όπως πλέον καταγράφονται από τους περισσότερους επιστήμονες. Παλαιότερα, το χρονικό διάστημα περιοριζόταν στα έτη 1959-1961, όμως νεότερες μελέτες και έρευνες, καθώς και το άνοιγμα κάποιων κινεζικών αρχείων, επέκτειναν τη χρονική περίοδο κατά δύο χρόνια. Τι έγινε τότε στην Κίνα; Το «μεγάλο άλμα προς τα εμπρός» κατά τον Μάο Τσε Τουνγκ ή the great chinese famine (ο μεγάλος κινεζικός λιμός), σύμφωνα με τους περισσότερους ανεξάρτητους επιστήμονες…

Μάο Τσε-τουνγκ

Πώς έφτασε στο «μεγάλο άλμα προς τα εμπρός» η Κίνα;

Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας ανακηρύχθηκε επισήμως στο Πεκίνο την 1η Οκτωβρίου 1949. Πρόεδρός της ανέλαβε ο Μάο Τσε- Τουνγκ, ο αρχηγός του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Το νέο κράτος προχώρησε στη σύναψη μιας σειράς συμφωνιών με τη Σοβιετική Ένωση (ΕΣΣΔ). Ο πόλεμος της Κορέας (1950-1953) οδήγησε το νέο κράτος σε τεταμένες σχέσεις με τις ΗΠΑ και τις άλλες δυτικές χώρες. Από το 1955 η Κίνα άρχισε να εμφανίζεται σταδιακά στο διεθνές προσκήνιο. Το 1953 η κινεζική κυβέρνηση ξεκίνησε την εφαρμογή του πρώτου πενταετούς προγράμματος εκβιομηχάνισης, κατά τα πρότυπα του σοβιετικού προγράμματος του 1928. Το νέο Σύνταγμα του 1954 όριζε τη μετάβαση σε κοινωνία σοσιαλιστικού τύπου ως ειδικό σκοπό των κρατικών θεσμών. Το 1955-1956 πραγματοποιήθηκε σημαντική αλλαγή στην ύπαιθρο με την οργάνωση όλων των καλλιεργητών σε κοοπερατίβες (συλλογικές αγροτικές ενώσεις), που διαχειρίζονταν από κοινού τη γη μοιράζοντας τους καρπούς με βάση την εργασία που είχε εκτελεστεί. Η κυριαρχική θέση του ΚΚ Κίνας εδραιώθηκε ακόμα περισσότερο το 1956, μετά το 8ο συνέδριό του.

Μικρά παιδιά σε άθλια κατάσταση στην Κίνα, στα χρόνια του μεγάλου λιμού

Παιδιά αγροτών συνωστίζονται για ένα πιάτο φαΐ στην Κίνα

Την ίδια χρονιά, για να εγκαταλειφθούν οι διαφορές μεταξύ των διανοουμένων και των κομμουνιστών ηγετών, ο Μάο ξεκίνησε μια καμπάνια ελεύθερης έκφρασης, με το σύνθημα «αφήστε εκατό λουλούδια ν’ ανθίσουν, αφήστε εκατό σχολές σκέψης να συναγωνιστούν». Κάποια λουλούδια όμως άνθισαν υπερβολικά και κάποιες σχολές σκέψης έγιναν ιδιαίτερα ενοχλητικές για το κομμουνιστικό καθεστώς, με αποτέλεσμα τον Ιούνιο του 1957 να ληφθούν σκληρά μέτρα λογοκρισίας και να γίνουν διώξεις πολλών διανοουμένων.

Το «μεγάλο άλμα προς τα εμπρός» (the great chinese famine)

Το 1958 ξεκίνησε «το μεγάλο άλμα προς τα εμπρός», με στόχο την αύξηση της γεωργικής παραγωγής και πραγματοποιήθηκαν βαθιές τομές στη χώρα. Οι αγροτικές κοοπερατίβες συνενώθηκαν σε μεγαλύτερα αγροτικά κοινόβια, για να επιτευχθεί αποτελεσματικότερη κινητοποίηση των παραγωγικών δυνάμεων.

Ωστόσο, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως τα περίμεναν ο Μάο και τα άλλα υψηλόβαθμα στελέχη του ΚΚ Κίνας, με αποτέλεσμα εκατομμύρια άνθρωποι, ίσως 50 και πλέον σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία να χάσουν τη ζωή τους, να προκληθεί μεγάλη οικονομική κρίση και τελικά το φιλόδοξο πρόγραμμα να τελειώσει πρόωρα, αφήνοντας πίσω του νεκρούς και τεράστιες πληγές, που άργησαν να επουλωθούν.

Ο Μάο επηρεασμένος από τη σταλινική ιδεολογία, που τόνιζε το ρόλο της βαριάς βιομηχανίας στην οικονομία, έκανε την παραγωγή χάλυβα το κεντρικό σημείο αυτής της προσπάθειας. Αντί να εργάζονται στα χωράφια δεκάδες εκατομμύρια αγρότες, διατάχθηκαν να εξορύσσουν σε κάθε περιοχή κοιτάσματα σιδηρομεταλλεύματος και ασβεστόλιθου, να κόβουν δέντρα για ξυλάνθρακα, να κατασκευάζουν απλούς αργιλικούς φούρνους και να λιώνουν μέταλλα.

Κινέζοι, άριστα στοιχισμένοι, καλλιεργούν χωράφια

Αυτή η φρενήρης «επιχείρηση» δεν είχε σαν αποτέλεσμα την παραγωγή χάλυβα, αλλά την παραγωγή κομματιών εύθραυστου χυτοσιδήρου, ακατάλληλων ακόμα και για απλά εργαλεία. Οι αγρότες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν κάθε ιδιωτική παραγωγή τροφίμων και οι νεοσύστατες γεωργικές κοινότητες να φυτεύουν λιγότερα σιτηρά, τα οποία εκείνη την εποχή αποτελούσαν το 80% των τροφίμων. Ταυτόχρονα, εκδόθηκαν κατασκευασμένες αναφορές για ρεκόρ συγκομιδής σιτηρών για να δειχθεί η ανωτερότητα της κοινοτικής γεωργίας. Έτσι δικαιολογήθηκαν στη συνέχεια η απαλλοτρίωση μεγαλύτερων μεριδίων σιτηρών για τις πόλεις και η δημιουργία υπερβολικά «πλουσίων» κοινοτικών τραπεζιών που σερβίρονταν δωρεάν γεύματα.

Δημόσια τραπεζαρία κοινότητας στην Κίνα

Στην πραγματικότητα, η συγκομιδή σιτηρών μειώθηκε κατακόρυφα. Πριν το 1958 η προσφορά ήταν περίπου ίση με τη ζήτηση τροφίμων, το 1959 υπήρχε λιμός στο 1/3 των επαρχιών της Κίνας. Και αντί το κομμουνιστικό καθεστώς να αναγνωρίσει το σοβαρότατο πρόβλημα και να τερματίσει την ατελέσφορη και αδιέξοδη πολιτική που ακολουθούσε, προχώρησε σε ακόμα πιο ακραίες ενέργειες, πέρα από κάθε λογική: η συνέχιση των εξαγωγών τροφίμων και η αφαίρεση όλων των μέσων ιδιωτικής παραγωγής τροφίμων (ακόμα και των μαγειρικών σκευών) ήταν χαρακτηριστικότερα από αυτά. Μεγάλο ρόλο στην έκταση του λιμού έπαιξε και η μεγάλη ξηρασία του 1960-61. Από μόνη της όμως, θα προκαλούσε ελάχιστους θανάτους, σε σχέση με όσους προκλήθηκαν τελικά.

Τη δεκαετία του 1990 η Κίνα γνώρισε τις χειρότερες ξηρασίες και πλημμύρες στην ιστορία της. Αυτές όμως είχαν οριακή επίδραση στην επαρκή προσφορά τροφίμων της χώρας. Σημαντικό ρόλο για τον μεγάλο λιμό της Κίνας έπαιξε για κάποιους και η αποχώρηση των Σοβιετικών ειδικών και συμβούλων από τη χώρα, μετά από έντονες διαφωνίες με την ηγεσία του ΚΚ Κίνας. Βέβαια, όπως φαίνεται, οι Σοβιετικοί «ειδικοί» ήταν υπεύθυνοι και για τους λιμούς της ίδιας τους της χώρας! Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο Τρόφιμ Ντενίσοβιτς Λισένκο (1898-1976), γεωπόνος, ο οποίος κέρδισε την εμπιστοσύνη του Στάλιν και με τις ψευτοεπιστημονικές θεωρίες του, όπως η πυκνή φύτευση, αφού πρώτα «φρόντισε» να φυλακιστούν ορισμένοι σοβαροί (από κάθε άποψη…) αντίπαλοί του, όπως ο βοτανολόγος Νικολάι Βαβίλοφ, οδήγησε στους μεγάλους λιμούς της ΕΣΣΔ τη δεκαετία του 1930 με τα εκατομμύρια θύματα, ανάμεσά τους και στον φοβερό λιμό της Ουκρανίας.

Τρόφιμ Λισένκο

Ένας ακόμα Σοβιετικός «ειδικός», ομοϊδεάτης επιστημονικά του Λισένκο, ο Τερέντι Μάλτσεφ με την τεχνική που έγινε γνωστή ως «βαθύ όργωμα», ενθάρρυνε τους Κινέζους αγρότες να αποφεύγουν τα κανονικά βάθη οργώματος (15-20 εκατοστά) και να οργώνουν βαθιά στο έδαφος (33 ως 66 εκατοστά). Κάτω από ορισμένες συνθήκες το βαθύ όργωμα μπορούσε να βελτιώσει τις αποδόσεις, στην Κίνα όμως φαίνεται ότι, σχεδόν παντού, τΙς ελάττωσε.

Φρικτές εικόνες από την Κίνα, την εποχή του μεγάλου λιμού

Ένα άλλο εξωφρενικό μέτρο του «μεγάλου άλματος προς τα εμπρός», ήταν η λεγόμενη εκστρατεία ενάντια στα «τέσσερα παράσιτα». Στο πλαίσιο αυτής της εκστρατείας, οι πολίτες κλήθηκαν να εξοντώνουν μύγες, κουνούπια, αρουραίους και σπουργίτια! Η μαζική εξόντωση των σπουργιτιών όμως είχε σαν αποτέλεσμα τη ραγδαία αύξηση των εντόμων που τρέφονται με καλλιεργούμενα φυτά, αφού πλέον δεν υπήρχαν, μετά τη μαζική, σχεδόν, εξόντωση των σπουργιτιών πολλοί θηρευτές (ζώα ή πτηνά, γενικότερα ζωικοί οργανισμοί που τρέφονται από οργανισμούς άλλου είδους). Έτσι η καταστροφή των λιγοστών καλλιεργειών γινόταν ακόμα μεγαλύτερη…Εισηγητής και αυτής της θεωρίας ήταν ο Λισένκο, ο οποίος είχε ζητήσει να απαγορευτούν τα χημικά λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα!

Κινέζοι αγρότες στα χρόνια του μεγάλου λιμού

Κανιβαλισμός: μία από τις συνέπειες του «μεγάλου άλματος προς τα εμπρός»

Προκειμένου να επιβιώσουν, οι Κινέζοι άρχισαν να καταναλώνουν τα πάντα: χώμα, δηλητήριο, μέχρι και ανθρώπινη σάρκα. Υπάρχουν εκτενείς προφορικές μαρτυρίες, αλλά ελάχιστα επίσημα έγγραφα για τον ανθρώπινο κανιβαλισμό. Οι γονείς έτρωγαν τα παιδιά τους και τα παιδιά, τους γονείς. Την ίδια ώρα, στις αποθήκες υπήρχαν μεγάλες ποσότητες σιτηρών, οι οποίες εξάγονταν στο εξωτερικό.

Ο γραμματέας ενός κομματικού αξιωματούχου στο Ξινγιάνγκ το 1959 ανέφερε χαρακτηριστικά: "Πήγα σε ένα χωριό και είδα 100 πτώματα, μετά σε ένα άλλο χωριό και είδα άλλα 100 πτώματα. Κανείς τους δεν έδινε σημασία. Έλεγαν ότι τα σκυλιά (θα) έτρωγαν τα πτώματα. Δεν ήταν αλήθεια όμως. Τα σκυλιά είχαν φαγωθεί από τους ανθρώπους πριν από πολύ καιρό".

Ο Μάο και οι άλλοι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του ΚΚ Κίνας στις επισκέψεις τους στις διάφορες επαρχίες έβλεπαν ωραιοποιημένες καταστάσεις που παρουσίαζαν οι τοπικοί αξιωματούχοι. Πάντως, σε ένδειξη αλληλεγγύης, ο Μάο το 1960 δεν έτρωγε κρέας για επτά μήνες, ενώ ο Τσου εν Λάι μείωσε τη μηνιαία κατανάλωση σιτηρών. Κάποιες επιστολές διαμαρτυρίας προς το Πεκίνο, δεν έφταναν ποτέ στους παραλήπτες τους, τους ανώτατους αξιωματούχους του κράτους. Οι επιστολές ανοίγονταν στις τοπικές υπηρεσίες, οι αποστολείς τους, ακόμα και ανώνυμοι, εντοπίζονταν και ακολουθούσαν τιμωρίες όσων τολμούσαν να διαμαρτυρηθούν.

Πώς έγινε ολοφάνερο το πρόβλημα; - Τα μέτρα που ανέτρεψαν την κατάσταση.

Τα μεγάλα προβλήματα που είχαν δημιουργηθεί άρχισαν να γίνονται αντιληπτά μετά από την ανάγνωση των στοιχείων των γεννήσεων και των θανάτων στην Κίνα, από το 1958 και το 1959. Τόσο τα έτη αυτά όσο και τα επόμενα (1960-1961) υπήρξε μεγάλη αύξηση των θανάτων και μείωση των γεννήσεων. Τα στοιχεία δεν είναι απόλυτα ακριβή, αλλά ο πληθυσμός της Κίνας το 1958 ήταν γύρω στα 660 εκατομμύρια και έφτασε τα 670 εκατομμύρια το 1962.

Κι αν για τα δεδομένα άλλων χωρών, η αύξηση του πληθυσμού κατά 10 εκατομμύρια σε 4 χρόνια, ίσως θεωρείται σημαντική, αν σκεφτούμε ότι ο πληθυσμός της Κίνας το 1970, μέσα σε μία οκταετία δηλαδή από τον τερματισμό του «μεγάλου άλματος προς τα εμπρός» έφτασε τα 830 εκατομμύρια (+160 εκ. σε 8 χρόνια!) καταλαβαίνουμε τις οδυνηρές συνέπειες που είχε για τους Κινέζους η τετραετία 1958-1962… Το καθεστώς αντιλήφθηκε από το 1961 ότι έπρεπε να δράσει άμεσα. Τερματίστηκαν ορισμένα ακραία μέτρα, ενώ έγιναν αγορές μεγάλων ποσοτήτων σιτηρών (ιδιαίτερα το 1961 και το 1963), από χώρες όπως η Αυστραλία και ο Καναδάς. Τα σιτηρά αυτά χορηγήθηκαν στις πόλεις και έτσι οι αγρότες κρατούσαν την παραγωγή τους για δική τους κατανάλωση.

Ο Μάο, δεύτερος από αριστερά συναντά αγρότες στα χωράφια τους

Πόσα ήταν τα θύματα του «μεγάλου άλματος προς τα εμπρός» στην Κίνα;

Ο αριθμός των ανθρώπων που πέθαναν από τον λιμό στην Κίνα μεταξύ 1958-1962 ήταν σίγουρα δεκάδες εκατομμύρια. Η Κινεζική Ακαδημία Επιστημών, το 1989 ανέφερε ότι 15 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν τότε από «υποσιτισμό». Έχουν αναφερθεί διάφορα αριθμοί (κυρίως μεταξύ 20 και 30 εκατομμυρίων), οι οποίοι αυξάνονται με το πέρασμα των χρόνων καθώς έρχονται στο φως νέα στοιχεία και ανοίγουν κάποια κρατικά αρχεία. Έτσι κάποιοι συγγραφείς αναφέρουν 45-55 εκατομμύρια θανάτους μεταξύ 1958-1962 λόγω του λιμού.

Παιδιά στην Κίνα περιμένουν για να πάρουν φαγητό

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η μελέτη του Yang Jisheng, δημοσιογράφου και συγγραφέα, ο οποίος το 2012 ανέφερε ότι τα επίμαχα έτη, 36 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν από τον λιμό, ενώ 40 εκατομμύρια παιδιά δεν γεννήθηκαν ποτέ. Ακόμα και όσοι αμφισβητούν τους αριθμούς αυτούς ως υπερβολικούς κάνουν μνεία, το πολύ, για 10 εκατομμύρια λιγότερες απώλειες σε νεκρούς και παιδιά που δεν γεννήθηκαν. Ο Frank Dikotter, Καθηγητής Ανθρωπιστικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ, στο βιβλίο του «Ο Μεγάλος Λιμός του Μάο» (2010) εκτιμά ότι 45 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν μεταξύ 1958-1962 από πείνα, υπερβολική εργασία και κρατική βία (βασανιστήρια και άγριους ξυλοδαρμούς).

Η έκταση του λιμού στην Κίνα το 1960

Ο Dikotter ήταν ένας από τους ελάχιστους που είχε πρόσβαση σε κάποια κρατικά κινεζικά αρχεία. Πάντως, τα στοιχεία που παραθέτει στο βιβλίο του αμφισβητούνται από κάποιους. Τέλος, ο Yu Xiguang, Ιστορικός και πρώην καθηγητής στην Κεντρική Σχολή του ΚΚ Κίνας, μετά από 20 χρόνια αρχειακής έρευνας κατέληξε (το 2015) στο συμπέρασμα ότι γύρω στα 55 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν το 1958-1962 στην Κίνα λόγω του λιμού. Μέχρι τώρα, δεν υπάρχουν αμφισβητήσεις για τα νούμερα που έχει παραθέσει…

Μιχάλης Στούκας 

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ 

Συνέχεια...

Ιράν: Αφέθηκε ελεύθερος ο διαδηλωτής Ερφάν Σολτανί -Ενδεχόμενη εκτέλεσή του μπορεί να σήμαινε επίθεση των ΗΠΑ

Ο διαδηλωτής Ερφάν Σολτανί, που είχε συλληφθεί από το καθεστώς του Ιράν και για την εκτέλεση του οποίου είχε εκφράσει φόβους η Ουάσιγκτον, αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση, όπως δήλωσε ο δικηγόρος του.

Ο 26χρονος άνδρας «αφέθηκε ελεύθερος χθες (Σάββατο) και ανέκτησε τα προσωπικά του είδη», δήλωσε ο Αμίρ Μουσακανί, προσθέτοντας ότι καταβλήθηκε εγγύηση δύο δισεκατομμυρίων ιρανικών τομάν (περίπου 10.600 ευρώ) για την απελευθέρωσή του.

Ο Σολτανί συνελήφθη στις 10 Ιανουαρίου μαζί με πολλούς άλλους Ιρανούς στη διάρκεια των μεγάλων αντικυβερνητικών διαδηλώσεων που οδήγησαν στον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων.

Κρατούνταν στο κέντρο κράτησης της Καράτζ, κοντά στην Τεχεράνη, με κατηγορίες για προπαγάνδα κατά του ισλαμικού συστήματος και επίθεση στην εθνική ασφάλεια, σύμφωνα με τη δικαιοσύνη.

Μια εκτέλεση που θα μπορούσε να πυροδοτήσει τον πόλεμο

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και ΜΚΟ είχαν εκφράσει φόβους στα μέσα Ιανουαρίου για επικείμενη εκτέλεση του Ερφάν Σολτανί.

Το βράδυ της 14ης Ιανουαρίου, καθώς ο πλανήτης κρατούσε την ανάσα του μετά τη δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ πως η βοήθεια προς τους διαδηλωτές είναι «καθ' οδόν» και με την απειλή να καταδικαστούν σε θάνατο συλληφθέντες μεταξύ των οποίων και ο Σολτανί, ο Αμερικανός πρόεδρος είχε πει πως «οι σκοτωμοί έχουν σταματήσει». Η δήλωση έμοιαζε με διαβεβαίωση του καθεστώτος ότι δεν θα προχωρήσει στην εκτέλεση του διαδηλωτή που είχε γίνει σύμβολο αντίστασης.

Πάντως το Ιράν, το οποίο εφαρμόζει σε μεγάλο βαθμό τη θανατική ποινή, είχε διαψεύσει ότι διέτρεχε κίνδυνο να εκτελεστεί για τα γεγονότα τα οποία του αποδίδονται.

Οι Ιρανοί αξιωματούχοι λένε πως οι διαδηλώσεις, που ξεκίνησαν στις 28 Δεκεμβρίου, ήταν στην αρχή ειρηνικές διαδηλώσεις κατά της ακρίβειας αλλά μετατράπηκαν στη συνέχεια σε «ταραχές» που σημαδεύτηκαν από θανάτους και πράξεις βανδαλισμού.

Η Τεχεράνη κατηγόρησε τις ΗΠΑ και το Ισραήλ ότι υποκίνησαν τις διαδηλώσεις, καταγγέλλοντας τις δύο χώρες ότι τροφοδότησαν αυτό που αποκάλεσε «τρομοκρατική επιχείρηση» ιδιαίτερα όταν οι διαδηλώσεις είχαν φθάσει στην κορύφωσή τους στις 8 και 9 Ιανουαρίου.

Συνέχεια...

Ανάλυση: Τι θα γινόταν σε περίπτωση πολέμου Τουρκίας – Ισραήλ – Ισραηλινοί αναλύουν το σενάριο

Το σενάριο ενδεχόμενης σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας εξετάζουν ισραηλινοί αναλυτές, αποδεχόμενοι πλέον το γεγονός ότι μετά το Ιράν η Τουρκία αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο ανερχόμενο κίνδυνο. Σε σχετική μελέτη εξετάζεται το ενδεχόμενο της ένοπλης σύγκρουσης του τουρκικού πολεμικού ναυτικού με την ισραηλινή πολεμική αεροπορία.

Του Χρήστου Μαζανίτη

Η σύγκριση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα γεωπολιτικά σενάρια, καθώς πρόκειται για δύο «γίγαντες» της περιοχής με εντελώς διαφορετική φιλοσοφία ισχύος.

Η Τουρκία πλέον κατατάσσεται στις 10 ισχυρότερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως (9η θέση στο Global Firepower 2026). Διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους τακτικούς στρατούς στο ΝΑΤΟ. Η δυνατότητα επιστράτευσης και οι εφεδρείες της είναι πολλαπλάσιες του Ισραήλ. Η μεγάλη της έκταση της επιτρέπει να απορροφά πλήγματα και να διασπείρει τις δυνάμεις της, σε αντίθεση με το «μικρό» και γεωγραφικά περιορισμένο Ισραήλ. Υπερέχει σημαντικά σε αριθμό πλοίων (φρεγάτες, υποβρύχια) και διαθέτει το ελικοπτεροφόρο TCG Anadolu, στοχεύοντας σε ρόλο περιφερειακής ναυτικής δύναμης.

Το Ισραήλ (15η θέση παγκοσμίως) βασίζεται στο δόγμα της “Ποιοτικής Υπεροχής” (Qualitative Military Edge). Η ισραηλινή αεροπορία θεωρείται η πιο έμπειρη και τεχνολογικά προηγμένη στην περιοχή, διαθέτοντας σημαντικό αριθμό stealth μαχητικών F-35, τα οποία η Τουρκία δεν διαθέτει. Διαθέτει το πιο εξελιγμένο πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας στον κόσμο (Iron Dome, David’s Sling, Arrow 3), ικανό να αναχαιτίζει από ρουκέτες μέχρι βαλλιστικούς πυραύλους.

Οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι ένας ολοκληρωτικός πόλεμος είναι εξαιρετικά απίθανος λόγω της γεωγραφίας, καθότι δεν συνορεύουν, και των διεθνών συμμαχιών. Ωστόσο, σε ένα υποθετικό σενάριο θα ήταν κυρίως μια σύγκρουση αεροπορίας, drones και πυραύλων. Το Ισραήλ θα μπορούσε να καταφέρει χειρουργικά πλήγματα σε τουρκικές υποδομές, ενώ η Τουρκία θα χρησιμοποιούσε το τεράστιο οπλοστάσιο drones και πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς για να κορέσει την ισραηλινή αεράμυνα αλλά και το πολεμικό της ναυτικό, στο οποίο υπερτερεί.

Η Τουρκία έχει ένα ισχυρό μη-στρατιωτικό όπλο: τον έλεγχο των αγωγών πετρελαίου (π.χ. από το Αζερμπαϊτζάν) που τροφοδοτούν το Ισραήλ. Μια διακοπή τους θα προκαλούσε ασφυξία στην ισραηλινή οικονομία.

Το “Israel Radar”, λαμβάνει υπ’ όψιν του το σενάριο η σύγκρουση να περιοριζόταν στις ναυτικές δυνάμεις της Τουρκίας και της πολεμικής αεροπορίας του Ισραήλ.

Αν επρόκειτο για έναν παραδοσιακό ανταγωνισμό μεταξύ ναυτικών, η Τουρκία θα φαινόταν να έχει σαφές πλεονέκτημα. Αλλά στην πραγματική στρατηγική γεωμετρία της περιοχής, τα πλοία είναι μόνο η μισή ιστορία.

Όπως επισημαίνεται στο άρθρο, η αποφασιστική μεταβλητή δεν είναι τα πλοία στο νερό, αλλά η αεροπορική ισχύς από πάνω. Και εκεί είναι που η πλάστιγγα ανατρέπεται απότομα υπέρ του Ισραήλ.

Η δυσάρεστη αλήθεια για την Άγκυρα είναι η εξής: Το Ναυτικό της Τουρκίας, παρά το μέγεθός του, θα δυσκολευόταν να επιχειρήσει ελεύθερα υπό συνεχή πίεση από την Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία.

Σε ένα σενάριο άμεσης αντιπαράθεσης, η αεροπορική κυριαρχία του Ισραήλ θα επέβαλε αυστηρούς περιορισμούς σε ό,τι θα μπορούσαν να κάνουν με ασφάλεια τα τουρκικά πλοία, πού θα μπορούσαν να πάνε και για πόσο καιρό θα μπορούσαν να παραμείνουν.

Ναυτική ισχύς έναντι αεροπορικής ισχύος

Το Τουρκικό Ναυτικό είναι μεγάλο, επαγγελματικό και υποστηρίζεται από ένα φιλόδοξο πρόγραμμα ναυπηγικής. Τα ναυπηγεία της Τουρκίας παράγουν πλέον σύγχρονες κορβέτες, φρεγάτες αεράμυνας και υποβρύχια, ενώ η Άγκυρα έχει καταστήσει σαφείς τις φιλοδοξίες της για εμβέλεια στα νερά της Μεσογείου και περιφερειακή επιρροή.

Όσον αφορά την ακατέργαστη ναυτική ισχύ, η Τουρκία υπερτερεί των περισσότερων γειτόνων της.

Αλλά ο σύγχρονος ναυτικός πόλεμος είναι βάναυσα αδίστακτος για τα πλοία επιφανείας που επιχειρούν χωρίς πλήρη αεροπορική υπεροχή. Ακόμα και τα πιο προηγμένα πολεμικά πλοία είναι αργοί στόχοι που εκπέμπουν ραντάρ και δεν μπορούν να κρυφτούν, να τρέξουν γρήγορα και να διασκορπιστούν εύκολα.

Η επιβιωσιμότητά τους εξαρτάται λιγότερο από την δική τους πυραυλική άμυνα και περισσότερο από την ποιότητα της αεροπορικής ομπρέλας από πάνω τους.

Εδώ αναδεικνύεται η δομική ευπάθεια του Τουρκικού Ναυτικού. Δεν είναι βελτιστοποιημένο για να αντιμετωπίσει μια παρατεταμένη αεροπορική εκστρατεία από έναν ισχυρό αντίπαλο που διαπρέπει στον ηλεκτρονικό πόλεμο, τη σύντηξη πληροφοριών και τους γρήγορους κύκλους επιθέσεων όπως κάνει το Ισραήλ.

Ενάντια σε ένα ομότιμο ναυτικό, ο αριθμός και η πολυεπίπεδη άμυνα των πλοίων έχουν σημασία. Ενάντια σε μια ανώτερη αεροπορία, οι ίδιοι αριθμοί γίνονται εμπόδιο. Κάθε επιπλέον πλοίο είναι μια ακόμη υπογραφή ραντάρ. Ένας ακόμη στόχος υψηλής αξίας που πρέπει να προστατευτεί.

Το πραγματικό πλεονέκτημα του Ισραήλ

Το πλεονέκτημα του Ισραήλ συχνά περιορίζεται σε ένα θέμα συζήτησης για τα F-35. Αυτό δεν προσεγγίζει το βαθύτερο σημείο. Η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία δεν είναι απλώς μια συλλογή προηγμένων αεροσκαφών: είναι μια ολοκληρωμένη αλυσίδα εξόντωσης βελτιστοποιημένη για ταχύτητα και ακρίβεια.

Στο κέντρο αυτού του συστήματος βρίσκεται το F-35I Adir , το οποίο παρέχει στο Ισραήλ έναν stealth αισθητήρα εμπρόσθιας ώθησης και μια πλατφόρμα κρούσης ικανή να ανιχνεύει, να παρακολουθεί και να προσδιορίζει ναυτικούς στόχους χωρίς να φωτίζεται από τα εχθρικά ραντάρ.

Αλλά το F-35I δεν επιχειρεί μόνο του. Τροφοδοτεί δεδομένα στόχευσης σε μαχητικά αεροσκάφη F-15 και F-16, τα οποία μπορούν να μεταφέρουν μεγάλα φορτία κατά πλοίων και όπλα μεγάλης εμβέλειας.

Αυτή η αρχιτεκτονική επιτρέπει στο Ισραήλ να εξαπολύει εξαιρετικά αποτελεσματικές, πολυδιάστατες αεροπορικές επιχειρήσεις.

Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) μπορούν να υποβαθμίσουν αισθητήρες και επικοινωνίες μέσω ηλεκτρονικού και κυβερνοπολέμου, να καταστείλουν τις ναυτικές αεράμυνες, να στοχεύσουν βασικά τουρκικά περιουσιακά στοιχεία με εξαιρετική ακρίβεια και να αποσυρθούν γρήγορα σε ασφαλές μέρος.

Αντιθέτως, οι ναυτικοί σχηματισμοί είναι εκ φύσεως αργοί. Δεν μπορούν να μετακινηθούν γρήγορα. Δεν μπορούν να κρυφτούν. Και δεν μπορούν να ανακτήσουν τις απώλειες με τον ρυθμό που μπορεί να αναγεννήσει μια αεροπορία.

Αυτή η ασυμμετρία επηρεάζει άμεσα το ισραηλινό δόγμα, το οποίο δίνει έμφαση σε συμπιεσμένα χρονοδιαγράμματα και ταχεία επιχειρησιακή λήψη αποφάσεων.

Στόχος του Ισραήλ δεν θα ήταν να καταστρέψει ολόκληρο τον τουρκικό στόλο. Θα ήταν να του στερήσει την ελευθερία δράσης, καθιστώντας οποιεσδήποτε επιχειρήσεις κοντά στο Ισραήλ πολύ επικίνδυνες και εξαιρετικά δαπανηρές.

Το κενό μυστικότητας

Επιπλέον, επί του παρόντος υπάρχει μια τεχνολογική αναντιστοιχία που υπονομεύει τη στάση της Άγκυρας. Η Τουρκία δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα F-35 και δεν διαθέτει ένα stealth μαχητικό ικανό να φτάσει τις δυνατότητες διείσδυσης προς τα εμπρός του Ισραήλ.

Αυτό έχει σημασία επειδή η αεράμυνα του στόλου δεν αφορά μόνο πυραύλους που μεταφέρονται από πλοία: πρόκειται για την προώθηση του φακέλου εμπλοκής προς τα έξω.

Χωρίς δικά της αεροσκάφη stealth, η Τουρκία θα δυσκολευόταν να διεκδικήσει τον ισραηλινό εναέριο χώρο κοντά σε μια ναυτική ζώνη μάχης ή να καταστείλει τις ισραηλινές πλατφόρμες επιτήρησης αρκετά νωρίς ώστε να προστατεύσει τα πλοία της από τον εντοπισμό και την παρακολούθηση.

Ακόμη και με ισχυρή κάλυψη από την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία, η δυναμική θα παρέμενε δυσμενής.

Τα ισραηλινά αεροσκάφη stealth θα μπορούσαν να επιχειρούν εντός των τουρκικών φακέλων αισθητήρων, να συλλέγουν δεδομένα στόχευσης και να στέλνουν σήματα για επιθέσεις από εξωτερικές εμβέλειες αεράμυνας. Το τουρκικό ναυτικό θα βρισκόταν γρήγορα σε μια μόνιμη κατάσταση μερικής τύφλωσης.

Η Τουρκία γνωρίζει την αδυναμία της

Αυτή η ανισορροπία δεν είναι θεωρητική. Εξηγεί γιατί η Τουρκία, παρά την στρατιωτική της δυναμική αλλού, έχει γενικά αποφύγει τυχόν συγκρούσεις με το Ισραήλ.

Η ναυτική ισχύς είναι ένα ορατό, πολιτικό μέσο. Στέλνει σήματα. Αλλά είναι επίσης αργή στην αποκλιμάκωση και δύσκολο να υποχωρήσει μόλις αναπτυχθεί. Αντιθέτως, η αεροπορική ισχύς είναι ευέλικτη, αναστρέψιμη και πιο εύκολη στη διαμόρφωση.

Το Ισραήλ το γνωρίζει αυτό και χρησιμοποιεί αεροπορικές περιπολίες και στρατιωτικές ασκήσεις ακριβώς επειδή προσφέρουν κλιμακωτή αποτροπή χωρίς να το εγκλωβίζουν σε μια θαλάσσια αντιπαράθεση.

Από την οπτική γωνία της Άγκυρας, ο υπολογισμός είναι εξίσου σαφής. Οποιαδήποτε προσπάθεια χρήσης ναυτικής πίεσης εναντίον του Ισραήλ θα συγκρούονταν αμέσως με έναν αντίπαλο που μπορεί να κλιμακωθεί πιο γρήγορα και να χτυπήσει πιο σκληρά.

Ακόμα κι αν η Τουρκία μπορούσε να απορροφήσει κάποιες απώλειες, θα το έκανε υπό συνεχή επιχειρησιακή πίεση και πίεση για τη φήμη της.

Το στρατηγικό αποτέλεσμα

Μπορεί λοιπόν το τουρκικό ναυτικό να υπερνικήσει το ισραηλινό στη θάλασσα; Απολύτως. Με απλά λόγια, η Τουρκία έχει το πάνω χέρι.

Αλλά μπορεί το Τουρκικό Ναυτικό να επιχειρεί ελεύθερα υπό συνεχή ισραηλινή αεροπορική πίεση; Η απάντηση είναι σχεδόν σίγουρα όχι.

Τελικά, το μέγεθος του στόλου δεν καθορίζει τα αποτελέσματα. Η αεροπορική κυριαρχία καθορίζει. Η αεροπορική ισχύς του Ισραήλ μπορεί να αποτρέψει την Τουρκία, να περιορίσει την ελευθερία δράσης της και να επιβάλει υψηλό κόστος στον θαλάσσιο τυχοδιωκτισμό.

Αυτή η πραγματικότητα σημαίνει ότι μια τουρκική ναυτική επίθεση στο Ισραήλ είναι απίθανη σύντομα. Επιπλέον, και οι δύο πλευρές κατανοούν τους κινδύνους και τη δυναμική της κλιμάκωσης. Αλλά εάν ξεσπάσει στρατιωτική σύγκρουση, η ναυτική ισχύς της Τουρκίας θα αποδειχθεί πολύ λιγότερο αποφασιστική από ό,τι φαίνεται στα χαρτιά.

Οι πύραυλοι

Με τα παραπάνω, που παρουσιάζει το Israel Radar, ως δεδομένα φαντάζει σχεδόν ως μονόδρομος για την Τουρκία η χρήση πυραύλων και drones για τον κορεσμό της Ισραήλινής αεράμυνας.

Η Τουρκία, τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα έως το 2026, έχει επενδύσει δισεκατομμύρια στην ανάπτυξη εγχώριων πυραυλικών συστημάτων με σκοπό την απόκτηση στρατηγικής αποτροπής.

Για να «απειλήσει» το Ισραήλ (η απόσταση Άγκυρας-Τελ Αβίβ είναι περίπου 800-900 χλμ., ενώ από τη νότια Τουρκία είναι μόλις 400-500 χλμ.), η Τουρκία αναπτύσσει και διαθέτει τα εξής συστήματα:

1. Βαλλιστικοί Πύραυλοι (Ballistic Missiles)

Είναι το πιο άμεσο όπλο κρούσης, καθώς αναπτύσσουν τεράστιες ταχύτητες και είναι δύσκολο να αναχαιτιστούν πλήρως.

Tayfun (Τυφώνας): Ο πλέον συζητημένος πύραυλος. Η έκδοση Block-1 έχει εμβέλεια άνω των 560 χλμ., ενώ οι νεότερες εκδόσεις (Block-4), που μπαίνουν σε μαζική παραγωγή το 2026, στοχεύουν στα 1.000 χλμ. Μπορεί να πλήξει το Ισραήλ από τα νότια παράλια της Τουρκίας.

Cenk: Ένας νέος βαλλιστικός πύραυλος μέσου βεληνεκούς (MRBM). Οι τουρκικές πηγές αναφέρουν ότι θα ξεπερνά τα 1.000 χλμ. εμβέλεια, τοποθετώντας ολόκληρη την επικράτεια του Ισραήλ εντός του βεληνεκούς του.

Bora: Ήδη επιχειρησιακός με εμβέλεια περίπου 280-300 χλμ. Χρησιμοποιείται κυρίως για τακτικούς στόχους, αλλά αποτέλεσε τη βάση για τους μεγαλύτερους πυραύλους.

2. Πύραυλοι Cruise (Κρουζ)

Αυτοί οι πύραυλοι πετούν σε χαμηλό υψόμετρο για να αποφεύγουν τα ραντάρ.

Gezgin: Συχνά αποκαλείται ο «τουρκικός Tomahawk». Σύμφωνα με τα τρέχοντα στοιχεία του 2026, βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο δοκιμών/παραγωγής με εκτιμώμενη εμβέλεια 800 έως 1.500 χλμ. * Atmaca & Çakır: Αντιπλοϊκοί πύραυλοι που μπορούν να χρησιμοποιηθούν και κατά επίγειων στόχων σε παράκτιες περιοχές, απειλώντας λιμάνια και ναυτικές βάσεις.

3. Πύραυλοι από Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη (UCAVs)

Η Τουρκία μπορεί να χρησιμοποιήσει τα Akıncı και Kızılelma (το νέο μη επανδρωμένο τζετ) για να εκτοξεύσει πυραύλους αέρος-εδάφους από μεγάλη απόσταση:

SOM (Stand-Off Missile): Πύραυλος κρουζ αέρος-εδάφους με εμβέλεια 250+ χλμ.

TRG-230-iHA: Υπερηχητικός πύραυλος που εκτοξεύεται από drones, προσφέροντας ταχύτητα και ακρίβεια.

Η αντιαεροπορική ομπρέλα

Παρά το εντυπωσιακό οπλοστάσιο της Τουρκίας, το Ισραήλ διαθέτει μία από τις καλύτερες και πολυεπίπεδες αντιαεροπορικές αντιπυραυλικές ομπρέλες στον κόσμου, που είναι σχεδιασμένη ως εξής:

Arrow 3: Σχεδιασμένο να αναχαιτίζει βαλλιστικούς πυραύλους (όπως ο Tayfun και ο Cenk) εκτός ατμόσφαιρας.

David’s Sling (Σφενδόνη του Δαυίδ): Για πυραύλους κρουζ και βαλλιστικούς μέσου βεληνεκούς.

Iron Beam (Σιδερένια Ακτίνα): Το νέο σύστημα λέιζερ (επιχειρησιακό το 2025-2026) που υπόσχεται αναχαίτιση drones και πυραύλων με ελάχιστο κόστος.

Συμπερασματικά, η Τουρκία έχει πλέον τη δυνατότητα να «φτάσει» το Ισραήλ με πυραύλους, αλλά η αποτελεσματικότητα αυτών των πληγμάτων είναι αμφίβολο για το αν μπορούν να «κορέσουν» (overwhelm) την πολυεπίπεδη ισραηλινή άμυνα.

enikos.gr

Συνέχεια...

📺🤣👍🏻Ιταλία: Άγγελος που μοιάζει στη Μελόνι «εμφανίστηκε» ξαφνικά σε τοιχογραφία εκκλησίας – Βίντεο

Σάλος έχει προκληθεί στην Ιταλία με δημοσίευμα της εφημερίδας La Repubblica, που αποκάλυψε ότι, έπειτα από συντήρηση τοιχογραφίας η οποία βρίσκεται στην γνωστή εκκλησία της Ρώμης “Σαν Λορέντσο ιν Λουτσίνα”, ένα πρώην απλό αγγελάκι απέκτησε χαρακτηριστικά του προσώπου, τα οποία θυμίζουν έντονα εκείνα της Ιταλίδας πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι.

Ο ιερέας της εκκλησίας δήλωσε ότι “πράγματι, υπάρχει μια ομοιότητα”, αλλά πρόσθεσε ότι οι όποιοι έλεγχοι, κατά την διάρκεια των εργασιών, θα έπρεπε να είχαν πραγματοποιηθεί από την Εφορία Αρχαιοτήτων.

Ο Τύπος πρόσθεσε, επίσης, ότι η συγκεκριμένη παρέμβαση δεν φέρεται να πραγματοποιήθηκε από επαγγελματία συντηρητή, αλλά από καθολικό νεωκόρο ο οποίος, σύμφωνα με πληροφορίες, ονομάζεται Μπρούνο Βαλεντινέτι.



Στο παρελθόν, φέρεται να συνεργάστηκε σε τοιχογραφίες που είχε παραγγείλει, για έπαυλή του, ο Σίλβιο Mπερλουσκόνι.



Έως τώρα, η Τζόρτζια Μελόνι δεν σχολίασε το όλο θέμα. Η κεντροαριστερή αντιπολίτευση του Δημοκρατικού Κόμματος, όμως, χαρακτήρισε “απαράδεκτο” το συμβάν και ζήτησε την άμεση παρέμβαση του υπουργού Πολιτισμού, Αλεσσάντρο Τζούλι, όπως και της Εφορίας Αρχαιοτήτων της Αιώνιας Πόλης.

Συνέχεια...

Στους 46 οι νεκροί από τη σιδηροδρομική τραγωδία στην Ισπανία

Άλλος ένας τραυματίας έχασε τη ζωή του από το δυστύχημα της 18ης Ιανουαρίου - Συνεχίζονται οι έρευνες για τα αίτια

Επιβάτης ο οποίος είχε τραυματιστεί στην σιδηροδρομική καταστροφή της 18ης Ιανουαρίου στη νότια Ισπανία υπέκυψε την Παρασκευή, με τον απολογισμό των θυμάτων να φθάνει έτσι τους 46 νεκρούς.

Το δυστύχημα έθεσε υπό αμφισβήτηση την ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών στην Ισπανία, χώρας που διαθέτει το δεύτερο μεγαλύτερο δίκτυο τρένων υψηλής ταχύτητας στον κόσμο, πίσω μόνο από αυτό της Κίνας.

Το βράδυ της τραγωδίας, βαγόνια συρμού της ιδιωτικής εταιρίας Iryo, θυγατρικής του ιταλικού κρατικού ομίλου Ferrovie dello Stato (Trenitalia), εκτροχιάστηκαν κοντά στη μικρή πόλη Ανταμούθ, στον άξονα Μαδρίτης-Σεβίλης, ολισθαίνοντας σε παρακείμενες σιδηροτροχιές δευτερόλεπτα πριν φθάσει εκεί και πέσει πάνω τους συρμός της Renfe, της ισπανικής δημόσιας σιδηροδρομικής εταιρείας.

Η σύγκρουση έγινε καθώς και τα δυο τρένα είχαν αναπτύξει ταχύτητα 200 και πλέον χιλιομέτρων την ώρα μεταφέροντας συνολικά 480 επιβάτες.

Έκτοτε οι Αρχές προσπαθούν να εξακριβώσουν και να κατανοήσουν τα αίτια της τραγωδίας, με το επικρατέστερο σενάριο ως αυτό το στάδιο να είναι αυτό του «σπασίματος» συνδέσμου των σιδηροτροχιών λίγο πριν από το δυστύχημα.

Συνέχεια...

Δεν θα ήταν μόνο η Γροιλανδία: Όλα τα μέρη που οι ΗΠΑ έχουν «αγοράσει» τα τελευταία 200 χρόνια

Ο Ντόναλντ Τραμπ παρουσιάζεται συχνά ως ακραία περίπτωση, όμως η αλήθεια είναι πιο απλή και πιο άβολη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι απλώς ένα κράτος, αλλά μια ιστορική διαδικασία συνεχούς εδαφικής επέκτασης. Το 2026, η Γροιλανδία και ο Καναδάς βρίσκονται ξανά στο στόχαστρο.

Ήδη από το 1946, η Ουάσιγκτον είχε προτείνει στη Δανία την αγορά της Γροιλανδίας με αντάλλαγμα εκατομμύρια σε χρυσό. Σήμερα, το ενδιαφέρον επανέρχεται, αυτή τη φορά με γεωπολιτικούς όρους και οικονομικές πιέσεις.

Οι περιοχές που κατάφεραν να «εξαγοράσουν» οι ΗΠΑ

Η «αγορά» που διπλασίασε μια χώρα

Το πρώτο τεράστιο άλμα έγινε το 1803 με την Αγορά της Λουιζιάνας. Οι ΗΠΑ απέκτησαν σχεδόν το ένα τέταρτο της σημερινής τους επικράτειας, πληρώνοντας 15 εκατομμύρια δολάρια στον Ναπολέοντα, για εδάφη που, τυπικά, δεν του ανήκαν. Σε μία μόνο υπογραφή, η χώρα διπλασίασε το μέγεθός της, προτού καν η Ισπανία προλάβει να αντιδράσει.

Φλόριντα: Σκλαβιά, εισβολή και «αποζημιώσεις»

Η Φλόριντα δεν ήταν απλώς ένα στρατηγικό έδαφος. Ήταν απειλή για το αμερικανικό σύστημα δουλείας. Στην ισπανική επικράτεια λειτουργούσε το Fort Mose, καταφύγιο ελεύθερων μαύρων. Το 1819, ο Άντριου Τζάκσον εισέβαλε με πρόσχημα την καταδίωξη Ινδιάνων. Το αποτέλεσμα ήταν η ταπεινωτική παράδοση της Φλόριντα από την Ισπανία, με ένα τίμημα που ποτέ δεν έφτασε στη Μαδρίτη.

Το... πεπρωμένο και η αρπαγή του μισού Μεξικού

Με το δόγμα του Manifest Destiny, η επέκταση έγινε ιδεολογία. Το 1848, μετά από πόλεμο που οι ίδιοι προκάλεσαν, οι ΗΠΑ ανάγκασαν το Μεξικό να παραχωρήσει το 55% της επικράτειάς του: Καλιφόρνια, Αριζόνα, Νεβάδα, Γιούτα και άλλα. Για μια ήπειρο, το τίμημα ήταν 15 εκατομμύρια δολάρια. Λίγα χρόνια αργότερα, αγόρασαν και άλλο κομμάτι για να περάσει… ευθεία το τρένο.

Οι «νήσοι του γκουανό» και οι 70 ξεχασμένες προσαρτήσεις

Το 1856, οι ΗΠΑ ψήφισαν νόμο που επέτρεπε σε κάθε πολίτη να διεκδικήσει οποιοδήποτε ακατοίκητο νησί με περιττώματα πουλιών, που ήταν πολύτιμο λίπασμα της εποχής. Έτσι προσαρτήθηκαν πάνω από 70 νησιά και ατόλες, πολλά από τα οποία διεκδικούνται ακόμη από άλλες χώρες.

Αλάσκα, Ισπανία και το τέλος μιας αυτοκρατορίας

Το 1867, η Ρωσία πούλησε την Αλάσκα για 7,2 εκατομμύρια. Τότε μιλούσαν για «τρέλα». Σήμερα, με πετρέλαιο και χρυσό, κανείς δεν γελάει.

Το 1898 ήρθε η σειρά της Ισπανίας: Κούβα, Πουέρτο Ρίκο, Γκουάμ και Φιλιππίνες. Μερικά αγοράστηκαν, άλλα παραδόθηκαν ως πολεμικές «αποζημιώσεις». Το Γκουάμ καταλήφθηκε χωρίς καν να γνωρίζει ο Ισπανός διοικητής ότι είχε ξεσπάσει πόλεμος.

Χαβάη: To πραξικόπημα για τη ζάχαρη

Η προσάρτηση της Χαβάης δεν έγινε με στρατό αλλά με επιχειρηματίες. Οι μεγαλοπαραγωγοί ζάχαρης και ανανά ανέτρεψαν τη βασίλισσα Λιλιουοκαλάνι για να εξασφαλίσουν αδασμολόγητες εξαγωγές. Η ανεξαρτησία ενός λαού θυσιάστηκε για το περιθώριο κέρδους μιας... κονσέρβας.

Προτεκτοράτα, κανάλια και αιώνια «ενοίκια»

Τον 20ό αιώνα, η επέκταση έγινε πιο κομψή:

• δημιουργία του Παναμά για το κανάλι
• αγορά των Παρθένων Νήσων
• στρατιωτικός έλεγχος στον Ειρηνικό
• Γκουαντάναμο με ενοίκιο χωρίς ημερομηνία λήξης

Πολλές περιοχές απέκτησαν σημαία, αλλά όχι πραγματική κυριαρχία.

Πολίτες χωρίς ψήφο, το παράδοξο του 2026

Σήμερα, εκατομμύρια άνθρωποι σε περιοχές όπως το Πουέρτο Ρίκο, το Γκουάμ και η Αμερικανική Σαμόα ζουν υπό αμερικανική διοίκηση, υπηρετούν στον στρατό, πληρώνουν φόρου, αλλά δεν ψηφίζουν για πρόεδρο.

Νίκος Δενδρινός

https://www.gazzetta.gr/plus/2511680/den-tha-itan-mono-i-groilandia-ola-ta-meri-poy-oi-ipa-ehoyn-agorasei-ta-teleytaia-200

Συνέχεια...

📺Βίντεο: Οδηγός εκχιονιστικού πετάει επίτηδες χιόνι πάνω σε σταθμευμένα αυτοκίνητα😆😆

Ένας εργαζόμενος του δήμου Φιλαδέλφειας, στις ΗΠΑ, έγινε viral στα social media αφού, ενώ καθάριζε τους δρόμους από το χιόνι με εκχιονιστικό μηχάνημα, άφηνε γελώντας το χιόνι να πετάγεται επίτηδες πάνω σε σταθμευμένα αυτοκίνητα, καθώς προκαλούσε αναστάτωση στους κατοίκους.

Στο βίντεο, που δημοσιοποιήθηκε μετά την χειμερινή καταιγίδα Fern, ο οδηγός του εκχιονιστικού, ταυτοποιημένος μόνο ως εργαζόμενος του Τμήματος Καθαριότητας του δήμου της Φιλαδέλφειας, φαίνεται να λέει γελώντας: «Αν το αυτοκίνητό σας μοιάζει έτσι, απλώς γυρίστε πίσω στο σπίτι. Απλώς μπείτε στο σπίτι. Δεν χρειάζεται να είστε έξω σήμερα».

Σε άλλο σημείο φώναζε «Αν δεν μπορώ να οδηγήσω εγώ, ούτε εσείς μπορείτε να οδηγήσετε».

A profanity-laced viral video shows a Sanitation Department driver plowing snow at parked vehicles while driving through Philadelphia’s Kensington neighborhood following the weekend snowstorm: https://t.co/LHOB7vMEY2

— NBC10 Philadelphia (@NBCPhiladelphia) January 28, 2026

Το βίντεο τον δείχνει να οδηγεί μέσα από τη γειτονιά Κένσινγκτον της Φιλαδέλφειας, ρίχνοντας ακόμη περισσότερο χιόνι πάνω σε οχήματα που ήδη ήταν θαμμένα στους δρόμους. Ο ίδιος συνέχισε γελώντας: «Χαρούμενη χιονισμένη μέρα, μ…ς!».

Ένας κάτοικος που καθάριζε το αυτοκίνητό του χαρακτήρισε τον οδηγό «ηλίθιο», ενώ εκείνος απάντησε φωνάζοντας «Μπείτε στο σπίτι».

This Philly snowplow driver is absolutely savage

Wait til the end 😂

pic.twitter.com/rRqhPmlXir

— BensonNewsHub (@BensonNewsHub) January 28, 2026

Οι αρχές της πόλης αναγνώρισαν τον υπάλληλο και δήλωσαν ότι το περιστατικό αντιμετωπίζεται εσωτερικά.

Ο Διευθυντής της Πρωτοβουλίας Καθαριότητας και Πρασίνου, Κάρλτον Γουίλιαμς, τόνισε ότι οι ενέργειες του οδηγού στο βίντεο φαίνονταν εσκεμμένες και είχαν θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια των κατοίκων της περιοχής.

«Δυστυχώς, έλαβα πολλές αναφορές για δραστηριότητες όπου οδηγοί εσκεμμένα έθαβαν ανθρώπους στα αυτοκίνητά τους, προκαλώντας συχνά επικίνδυνες συνθήκες», είπε στο βίντεο που αναρτήθηκε στο Facebook. «Η Πόλη της Φιλαδέλφειας δεν ανέχεται αυτόν τον τύπο συμπεριφοράς και αν συμβεί, θα το αντιμετωπίσουμε άμεσα».

Συνέχεια...

Τζέιμς Σταυρίδης: «Η Ευρώπη μπορεί να αμυνθεί ακόμη και χωρίς τις ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ» -Γιατί διαφωνεί με τον Ρούτε

Την άποψη ότι η Ευρώπη μπορεί να διαφυλάξει την ασφάλειά της ακόμη και χωρίς τη συμμετοχή των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ εκφράζει ο ναύαρχος ε.α. Τζέιμς Σταυρίδης, πρώην ανώτατος στρατιωτικός διοικητής της Συμμαχίας.

Διαφωνώντας ευθέως με την εκτίμηση του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, περί αδυναμίας της Ευρώπης να σταθεί μόνη της αμυντικά, ο Σταυρίδης σημειώνει σε άρθρο γνώμης του στο Bloomberg ότι αν και ποτέ δεν φανταζόταν ένα ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ, η πρόσφατη κρίση γύρω από τη Γροιλανδία και οι εντάσεις που προκάλεσαν οι τοποθετήσεις του Ντόναλντ Τραμπ τον αναγκάζουν να εξετάσει σοβαρά αυτό το ενδεχόμενο.

Ιστορική συνοχή, αλλά αυξανόμενες ρωγμές

Ο ελληνικής καταγωγής πρώην διοικητής του ΝΑΤΟ υπενθυμίζει ότι η Συμμαχία ιδρύθηκε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με βασικό στόχο την αποτροπή της ρωσικής απειλής, τη διατήρηση της αμερικανικής παρουσίας στην Ευρώπη και τον έλεγχο της γερμανικής ισχύος.

Παρά τις κατά καιρούς εντάσεις και τις διαφωνίες για τον επιμερισμό των βαρών, το ΝΑΤΟ όχι μόνο επιβίωσε του Ψυχρού Πολέμου αλλά επεκτάθηκε σε 32 κράτη-μέλη.

Ωστόσο, όπως υποστηρίζει ο Τζέιμς Σταυρίδης, η πρόσφατη αντιπαράθεση για τη Γροιλανδία αποτελεί μία από τις σοβαρότερες κρίσεις στην ιστορία της Συμμαχίας, με ευρωπαϊκές χώρες να στέλνουν στρατεύματα στο νησί, όχι μόνο για λόγους άμυνας έναντι Ρωσίας και Κίνας, αλλά και για να αποτρέψουν ενδεχόμενη αμερικανική στρατιωτική παρέμβαση.

Η ευρωπαϊκή στρατιωτική ισχύς σε αριθμούς

Απαντώντας στην άποψη ότι χωρίς τις ΗΠΑ το ΝΑΤΟ θα ήταν ανίσχυρο ο Σταυρίδης επισημαίνει ότι μολονότι η Ουάσιγκτον διαθέτει τον μεγαλύτερο αμυντικό προϋπολογισμό στον κόσμο, η Ευρώπη συνολικά δαπανά περίπου 400 δισ. δολάρια ετησίως για την άμυνα - ποσό που ξεπερνά κατά πολύ τις αντίστοιχες δαπάνες της Ρωσίας και πλησιάζει εκείνες της Κίνας.

Παράλληλα, οι πρόσφατες δεσμεύσεις ευρωπαϊκών κρατών για αύξηση των αμυντικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ τους ενισχύουν περαιτέρω τις δυνατότητες της Ευρώπης τόσο σε στρατιωτικό εξοπλισμό όσο και σε υποδομές και κυβερνοάμυνα.

Βιομηχανία, εξοπλισμοί και ανθρώπινο δυναμικό

Ο Σταυρίδης αναγνωρίζει ότι η αποχώρηση των ΗΠΑ θα σήμαινε απώλειες σε προηγμένη στρατιωτική τεχνολογία, ωστόσο τονίζει ότι η Ευρώπη διαθέτει ισχυρή αμυντική βιομηχανία, με κολοσσούς όπως η Airbus, η BAE Systems, η Thales και η Rheinmetall.

Επιπλέον, χάρη στη στήριξη προς την Ουκρανία, οι ευρωπαϊκές χώρες αυξάνουν ταχύτερα από τις ΗΠΑ την παραγωγή αρμάτων μάχης, πυροβολικού και πυρομαχικών.

Σε ό,τι αφορά το ανθρώπινο δυναμικό, ο πρώην ναύαρχος υπογραμμίζει ότι πολλές ευρωπαϊκές χώρες διατηρούν ή επαναφέρουν τη στρατιωτική θητεία, γεγονός που ενισχύει τη διαθεσιμότητα προσωπικού σε περίπτωση κρίσης.

Το πυρηνικό κενό και ο ρόλος της Ουκρανίας

Το μεγαλύτερο πρόβλημα, κατά τον Σταυρίδη, θα ήταν η απώλεια της αμερικανικής πυρηνικής ομπρέλας. Αν και η Βρετανία και η Γαλλία διαθέτουν πυρηνικά όπλα, η Ευρώπη θα έπρεπε είτε να ενισχύσει τις δυνατότητές της είτε να διαπραγματευτεί ένα μεταβατικό σχήμα πυρηνικής αποτροπής με τις ΗΠΑ.

Παράλληλα, εκτιμά ότι ένα ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ θα ήταν πιο εστιασμένο στην ευρωπαϊκή του γειτονιά με κεντρικό στόχο την προστασία της Ουκρανίας, η οποία θα μπορούσε να ενταχθεί σε μια μελλοντική, περισσότερο «ευρωπαϊκή» Συμμαχία.

«Η Ευρώπη μπορεί να σταθεί μόνη της»

Καταλήγοντας, ο Τζέιμς Σταυρίδης εκφράζει την ελπίδα ότι οι ΗΠΑ θα παραμείνουν στο ΝΑΤΟ, σημειώνει όμως ότι οι Ευρωπαίοι ήδη εξετάζουν εναλλακτικά σενάρια για την άμυνά τους.

Όπως τονίζει, αν χρειαστεί, η Ευρώπη έχει τη δυνατότητα να οικοδομήσει μια ισχυρή, αυτόνομη αμυντική δομή και να προστατεύσει την ασφάλειά της ακόμη και χωρίς την αμερικανική παρουσία.

ΤΡΥΦΩΝΑΣ ΚΑΪΣΕΡΛΙΔΗΣ

iefimerida.gr

Συνέχεια...

📺Βίντεο: Ρώσοι στρατιώτες παραδίδονται σε ουκρανικό ρομπότ στο πεδίο της μάχης – Υποτάσσονται με τα χέρια ψηλά

Βίντεο από το πεδίο μάχης στην Ουκρανία, δείχνει Ρώσους στρατιώτες να παραδίδονται σε οπλισμένο ουκρανικό ρομπότ.

Το εντυπωσιακό πλάνο δείχνει τρεις Ρώσους στρατιώτες, ντυμένους με λευκή στρατιωτική στολή, να βρίσκονται ξαπλωμένοι στο έδαφος, ενώ το ρομπότ προχωρά προς το μέρος τους, αναγκάζοντας τους στρατιώτες να σηκωθούν.

Οι Ρώσοι πλησιάζουν προσεκτικά την πολεμική μηχανή -ο ένας καλυμμένος με αίματα- σηκώνοντας τα χέρια τους στον αέρα για να παραδοθούν, πριν ξαπλώσουν ξανά στο χιόνι, υποτασσόμενοι στο ουκρανικό ρομπότ.

Σύμφωνα με την Daily Mail, η παράδοση των Ρώσων επετεύχθη με το τηλεχειριζόμενο Droid TW-7.62, ένα ουκρανικής κατασκευής μη επανδρωμένο όχημα αναγνώρισης και επίθεσης, σχεδιασμένο για αποστολές μάχης και επιτήρησης.

Το drone είχε τοποθετηθεί σε πλατφόρμα NUMO και ήταν εξοπλισμένο με τηλεχειριζόμενο πύργο πολυβόλου 7,62 χιλιοστών. Περιγράφεται ως σύστημα αναγνώρισης και επίθεσης από την ουκρανική εταιρεία άμυνας DevDroid, προσαρμοσμένο για βολές με πολυβόλο τύπου PKT και εξοπλισμένο με στοιχεία τεχνητής νοημοσύνης για εντοπισμό στόχων.

Η μηχανή αυτή αποτελεί το πρώτο γνωστό ρομπότ εδάφους που έχει καταφέρει να συλλάβει στρατιώτες κατά τη διάρκεια συγκρούσεων.

Η επιχείρηση παρακολουθήθηκε από μη επανδρωμένο εναέριο drone, ενώ εκτιμάται ότι είναι η πρώτη φορά που ένα βίντεο αποθανατίζει στρατεύματα να παραδίδονται σε ρομπότ εδάφους κατά τη διάρκεια ενεργής μάχης.

Το Κιέβο, σημειώνει η βρετανική εφημερίδα, αναδεικνύεται παγκόσμιος ηγέτης στην ανάπτυξη οπλισμένων ρομπότ και drones για την αντιμετώπιση των στρατευμάτων του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.

Συνέχεια...

ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ DELTA FORCE ΝΑ ΑΠΑΓΑΓΟΥΝ ΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ🤡😆Ο Trump θέλει να κάνει «δική» του και τη Mercedes -Τι αποκαλύφθηκε, ποιο ήταν το άγνωστο σχέδιό του

Μπορεί το τελευταίο διάστημα να έχει ανοίξει έντονα η συζήτηση γύρω από τις γεωπολιτικές και οικονομικές φιλοδοξίες του Donald Trump, ωστόσο το ενδιαφέρον του φαίνεται να μην περιορίζεται μόνο σε εδάφη και στρατηγικές περιοχές.

Τον τελευταίο καιρό, ο Αμερικανός πρόεδρος βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο της διεθνούς επικαιρότητας, καθώς οι κινήσεις και οι δηλώσεις του καταδεικνύουν μια σαφή τάση διεύρυνσης της αμερικανικής επιρροής πέραν των υφιστάμενων συνόρων.

Η αρχή έγινε με την στρατιωτική επιχείρηση στην Βενεζουέλα και τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, γεγονός που σηματοδότησε όπως φαίνεται και την αρχή μιας πιο επιθετικής εξωτερικής πολιτική, αφού σύντομα ακολούθησαν δηλώσεις με αποδέκτη την Ευρώπη και επίκεντρο τη Γροιλανδία, την οποία χαρακτήρισε περιοχή υψίστης στρατηγικής σημασίας για την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών και της Δύσης συνολικά, στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης με την Κίνα και τη Ρωσία.

Μέσα σε αυτό το ήδη τεταμένο και ασαφές διεθνές περιβάλλον, κάτω από το ραντάρ πέρασε μια ακόμη πρωτοβουλία, εμπορική αυτή τη φορά, του Αμερικανού προέδρου.

Σύμφωνα με αποκαλύψεις, ο Αμερικανός πρόεδρος επιχείρησε να παρέμβει και στον πυρήνα της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας, βάζοντας στο στόχαστρο μία από τις πιο εμβληματικές μάρκες παγκοσμίως, τη Mercedes.

Πρόκειται μάλιστα για μια κίνηση που δεν αποτελεί ιδιαίτερη έκπληξη, αφού ο Trump έχει καταστήσει σαφές τον τελευταίο καιρό ότι επιδιώκει την ενίσχυση της αμερικανικής παραγωγής και την επιστροφή μεγάλων πολυεθνικών δραστηριοτήτων στις ΗΠΑ, χρησιμοποιώντας ως βασικά «εργαλεία» του τους αυξημένους δασμούς που έθεσε στα εισαγόμενα προϊόντα.



Στο πλαίσιο αυτό, όπως αποκάλυψε ο CEO της Mercedes, Ola Källenius, ο Αμερικανός πρόεδρος φέρεται να προσέγγισε τη γερμανική εταιρεία με πρόταση μεταφοράς των κεντρικών διοικητικών της γραφείων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με τις δηλώσεις του επικεφαλής της Mercedes, η πρόταση συνοδευόταν από σημαντικά φορολογικά οφέλη και επιπλέον κίνητρα, με στόχο να πειστεί η γερμανική φίρμα να μεταφέρει το «στρατηγικό της κέντρο» εκτός Ευρώπης.

Η γερμανική φίρμα απέρριψε εν τέλει την πρόταση, με τον επικεφαλής της μάρκας να τονίζει πως παρά τον παγκόσμιο χαρακτήρα της Mercedes εδώ και πάνω από έναν αιώνα, η έδρα και οι ρίζες της εταιρείας παραμένουν στη Γερμανία.



Τα διεθνή ρεπορτάζ αναφέρουν ότι η συγκεκριμένη πρόταση φέρεται να έγινε το προηγούμενο έτος, σε μια περίοδο κατά την οποία ο Trump βρισκόταν στην έναρξη της δεύτερης περίοδου διακυβέρνησης του και προχωρούσε στην υλοποίηση των εξαγγελιών του για αναδιάρθρωση του αυτοκινητοβιομηχανικού τοπίου στις ΗΠΑ.

Μάλιστα, αυτές οι κινήσεις του φαίνεται να έχουν ήδη ένα αποτέλεσμα, αφού παρά το γεγονός Mercedes απέρριψε πλήρως το ενδεχόμενο μεταφοράς της έδρας της, η εταιρεία έχει ήδη ενισχύσει σημαντικά την παρουσία της στις ΗΠΑ, έχοντας ως στόχο να μειώσει τα κόστη από τους δασμούς του Trump.

Η γερμανική φίρμα διαθέτει ήδη μια μεγάλη παραγωγική μονάδα στην Tuscaloosa της Alabama, όπου παράγονται τα GLE, GLE Coupé και GLS, ενώ από το 2027 έχει ανακοινωθεί ότι θα ξεκινήσει εκεί και η παραγωγή του GLC.



Παράλληλα, έχει γνωστοποιηθεί η δημιουργία νέου Κέντρου Έρευνας και Ανάπτυξης στην Georgia, σε μια προσπάθεια να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα της μάρκας στη δεύτερη μεγαλύτερη αγορά αυτοκινήτων παγκοσμίως.

Συνέχεια...

📺Αυτοκίνητο έπεσε πάνω σε Συναγωγή στη Νέα Υόρκη -Σοκάρει το βίντεο της επίθεσης

Aυτοκίνητο έπεσε στην είσοδο Συναγωγής εβραϊκού θρησκευτικού κινήματος χθες, Τετάρτη, στην πόλη της Νέας Υόρκης.

Η αστυνομία ανακοίνωσε πως το ερευνά ως έγκλημα μίσους.

Δεν αναφέρθηκαν τραυματισμοί από το επεισόδιο στην Παγκόσμια Έδρα του κινήματος Χαμπάντ Λουμπάβιτς στο Μπρούκλιν και η αστυνομία ανακοίνωσε πως ο οδηγός συνελήφθη. Οι ακόλουθοι του Τσαμπάντ, γνωστοί ως Λουμπάβιτσερς, ανήκουν στην υπερορθόδοξη χασιδική σχολή του ιουδαϊσμού.

Η στιγμή της επίθεσης σε Συναγωγή στη Ν. Υόρκη

A car intentionally drove into the side doors of 770 Eastern Parkway, Chabad-Lubavitch world headquarters, in Crown Heights. There are no injuries. Police have the driver in custody and are investigating his motives pic.twitter.com/w9rRAnnAAo

— Rabbi Chanina Sperlin (@ChaninaSperlin) January 29, 2026

Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζόραν Μαμντάνι, δήλωσε πως ο άνδρας που συνελήφθη, «εσκεμμένα και επανειλημμένα έριξε το αυτοκίνητό του πάνω στο κτίριο». Ο Μαμντάνι, ο οποίος είπε πως μετέβη επί τόπου μετά το επεισόδιο, περιέγραψε σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την ενέργεια ως «φρικτή» και «βαθιά ανησυχητική».

Η επικεφαλής της αστυνομίας της Νέας Υόρκης, Τζέσικα Τις, δήλωσε πως ο οδηγός του οχήματος συνελήφθη και πως δεν βρέθηκαν εκρηκτικά στο αυτοκίνητο.

«Νωρίτερα απόψε ένα αυτοκίνητο έπεσε πάνω στην είσοδο στο Chabad HQ στη διεύθυνση 770 Eastern Parkway, το κτίριο στεγάζει μία από τις πιο σημαντικές συναγωγές στον κόσμο», έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο εκπρόσωπος της Χαμπάντ Λουμπάβιτς Μότι Σέλιγκσον, προσθέτοντας ότι ο δράστης συνελήφθη «σχεδόν αμέσως».

«Ο αντισημιτισμός δεν έχει θέση στην πόλη μας»

Η Τις είπε στους δημοσιογράφους ότι το επεισόδιο ερευνάται ως έγκλημα μίσους από την αρμόδια υπηρεσία της αστυνομίας της Νέας Υόρκης.

Το ABC News μετέδωσε ότι το αυτοκίνητο ήταν ένα γκρι Honda με πινακίδες του Νιού Τζέρσεϊ.

Οι Μαμντάνι, Τις και Σέλιγκσον επιβεβαίωσαν με χωριστές δηλώσεις ότι δεν υπάρχουν τραυματίες.

«Ο αντισημιτισμός δεν έχει θέση στην πόλη μας και η βία ή ο εκφοβισμός εναντίον εβραίων Νεοϋορκέζων είναι απαράδεκτος», δήλωσε ο Μαμντάνι.

Η Τις δήλωσε ότι η αστυνομία ενίσχυσε την ασφάλεια γύρω από χώρους λατρείας.

Συνέχεια...