Το αιματοβαμμένο άλμπουμ με τις θηριωδίες των Γερμανών, οι οποίοι τη μία ημέρα εκτελούσαν και την άλλη πόζαραν σε παραλίες και έκαναν επισκέψεις στην Ακρόπολη

Ειδική μονάδαΕίναι φθινόπωρο του 1943, μία από τις πιο δύσκολες χρονιές του πολέμου για τους Γερμανούς και σίγουρα από τις πιο αιματηρές για την κατεχόμενη Αθήνα, καθώς υποφέρει όχι μόνο από τον λιμό και τις μαζικές εκτελέσεις αλλά και τα θύματα των μεγάλων λαϊκών κινητοποιήσεων.
Οι ναζί έχουν αρχίσει να δείχνουν το πιο σκληρό τους πρόσωπο και να νιώθουν για πρώτη φορά την απειλή μετά τις μαζικές απώλειες που έχουν υποστεί στο Ανατολικό Μέτωπο κινητοποιώντας επιπλέον δυνάμεις στην Ελλάδα, η οποία αντιστέκεται σθεναρά στις δυνάμεις του Αξονα.
Ο 40χρονος Γερμανός λοχίας Χέρμαν Χόιερ, ο φωτογράφος των εκτελέσεων στην Καισαριανή, είχε υπηρετήσει συνολικά σε Πολωνία, Βέλγιο, Ολλανδία και Γαλλία. Παρότι το 1940 είχε απολυθεί, η απόλυση ανακαλείται τρία χρόνια αργότερα και έτσι βρίσκεται να είναι ο λοχίας μιας ειδικής μονάδας που δημιουργείται το φθινόπωρο του 1943 με τελικό προορισμό την Ελλάδα.

Οι στρατιώτες του 1012 Τάγματος Πεζικού Οχυρών, τους οποίους απαθανατίζει διαρκώς ο Χόιερ, ταξιδεύουν μέσω της Γιουγκοσλαβίας στην Ελλάδα με τρένα. Από τις εκφράσεις τους καταλαβαίνουμε ότι προσπαθούν να κρύψουν τη δυσαρέσκεια δίνοντας έμφαση στο ωραίο τοπίο της Ελλάδας.
Τους κάνει εντύπωση η εναλλαγή των εικόνων καθώς διασχίζουν όλη την ηπειρωτική Ελλάδα με τελικό προορισμό την Αθήνα, αλλά και οι επιβλητικές κορφές του Ολύμπου, όπου έχει αρχίσει να πέφτει το πρώτο χιόνι. Καθώς η Αρχαία Αθήνα έχει ιδιαίτερη θέση στο φαντασιακό των Γερμανών, η παρέλαση κατά την άφιξή τους τον Νοέμβριο του 1943 στο Καλλιμάρμαρο έχει ιδιαίτερη συμβολική σημασία.
Στη φωτογραφία που δημοσιεύει κατά αποκλειστικότητα το «Πρώτο Θέμα» Γερμανοί στρατιώτες ποζάρουν ευθυτενείς μπροστά από το Ηρώδειο, που είναι πόλος έλξης για τους κατακτητές. Είθισται, μάλιστα, τα αρχαία τοπόσημα να λειτουργούν ως ιδανικό φόντο και σημείο εκκίνησης της ναζιστικής προπαγάνδας. Γι’ αυτόν τον λόγο διοργανώνεται για αυτούς ειδική ξενάγηση κατά την επίσκεψή τους στην Ακρόπολη.

Σε αντίθεση με τη Μαλακάσα, όπου βρίσκεται το στρατόπεδο της μονάδας του Χόιερ, οι συνθήκες στην Αθήνα τούς φαίνονται σχεδόν ιδανικές αφού οι στρατιώτες μπορούν να κάνουν βουτιές στο Μικρολίμανο, στα περίφημα Βοτσαλάκια.

Βουτιές και εκτελέσεις
Η ματιά του είναι τελείως αποστασιοποιημένη και ανεκπαίδευτη ως προς την τεκμηρίωση. Παρ’ όλα αυτά, αυτές οι φωτογραφίες είναι μεγάλης αξίας ακριβώς γιατί δείχνουν ότι δεν ενεργούσε κατ’ εντολήν, αλλά σύμφωνα με το γενικότερο πνεύμα που επικρατούσε στα στρατεύματα κατοχής».
Εν ολίγοις, οι Γερμανοί, τις περισσότερες φορές για λόγους προπαγάνδας, συνήθιζαν να φωτογραφίζουν τα μέρη του Γ’ Ράιχ όπου βρίσκονταν, «επειδή ακριβώς τότε ακόμα ήταν πεπεισμένοι ότι θα κέρδιζαν τον πόλεμο και οι φωτογραφίες αυτές θα συνιστούσαν τα άλμπουμ του μέλλοντος, όπου θα διαφήμιζαν τα επιτεύγματά τους», υπογραμμίζει ο κ. Μαυρομμάτης. Ολα αυτά τα στοιχεία είναι που έκαναν τους υπεύθυνους του ΥΠ.ΠΟ., όπως η κυρία Φωτοπούλου, να αντιληφθούν αμέσως ότι οι φωτογραφίες είναι γνήσιες.
«Είμαστε ιστορικοί και ξέρουμε πολύ καλά τι είναι αυτά τα σύνολα των φωτογραφιών», υπογραμμίζει σχετικά η επιστήμων.

Ο τελευταίος επισκέπτεται τη μονάδα του Χόιερ τον Απρίλιο του 1944, δηλαδή λίγες ημέρες προτού πέσει νεκρός από ενέδρα που του στήνει ομάδα αξιωματικών του ΕΛΑΣ στους Μολάους. Μάλιστα ο Χόιερ καταγράφει στον φακό του την κηδεία του Γερμανού αξιωματικού. Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι οι εκτελέσεις στην Καισαριανή ήταν ουσιαστικά τα αντίποινα για αυτό το μεγάλο πλήγμα για τους Γερμανούς.

Η απόκτηση αυτών των μοναδικών ιστορικών ντοκουμέντων, στα οποία περιλαμβάνονται, εκτός από τις 262 φωτογραφίες, 16 έγγραφα, κυρίως αποκόμματα που κρατούσε ο Χόιερ από εφημερίδες, και τέσσερα παλιά χαρτονομίσματα και ο χαρακτηρισμός τους ως μνημείων πολιτισμού αναμφίβολα συνιστά επιτυχία του υπουργείου Πολιτισμού, το οποίο έδειξε όχι μόνο βούληση, αλλά και γρήγορα αντανακλαστικά για την εξασφάλιση της κυριότητάς τους.
Κατά την παρουσίαση του χρονικού της απόκτησης, η κυρία Μενδώνη ξεδίπλωσε όλο το χρονικό από τις 14 Φλεβάρη, οπότε πρωτοπαρουσιάστηκαν οι φωτογραφίες στο Διαδίκτυο και η ίδια ενημερώθηκε σχετικά από τον πρόεδρο της Νέας Αριστεράς Αλέξη Χαρίτση, μέχρι το ταξίδι των τεσσάρων εμπειρογνωμόνων στο Βέλγιο και μάλιστα δύο φορές έως την 28η Φεβρουαρίου, οπότε και η συλλογή έφτασε οριστικά στην Αθήνα.
Το υπουργείο εκτιμώντας αμέσως ότι οι φωτογραφίες είναι αυθεντικές και αφού πήρε το πράσινο φως από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, τον οποίο ενημέρωσε προσωπικά η υπουργός Πολιτισμού, φρόντισε να ενεργήσει για την απόκτησή τους, οι οποίες έφτασαν στο αντίτιμο των 100.000 ευρώ.






Μάλιστα, όπως μας αποκάλυψε η κυρία Μενδώνη, ήταν πολλοί οι ενδιαφερόμενοι που ανέβασαν την τιμή της δημοπρασίας από τη στιγμή που ο συλλέκτης απέσυρε τις εικόνες.
«Το γεγονός δηλαδή ότι σε 13 ημέρες φέραμε σε πέρας όλη αυτή τη διαδικασία θα μπορεί να διδάσκεται στα πανεπιστημιακά τμήματα της Διοίκησης ως μια πολύ καλή πρακτική τού πώς μπορεί, όταν πρέπει και όταν οι συνθήκες το απαιτούν, το Δημόσιο, συντεταγμένο, να φτάνει σε εξαιρετικά γρήγορα και καλά αποτελέσματα», δήλωσε η υπουργός, ανακοινώνοντας ταυτόχρονα, τη δημιουργία Εθνικού Φωτογραφικού Αρχείου.

«Με νομοθετική ρύθμιση θα προσθέσουμε μία διάταξη στον νόμο 4858/2021, δηλαδή τον αρχαιολογικό νόμο, και το υπουργείο Πολιτισμού θα συγκροτήσει Εθνικό Φωτογραφικό Αρχείο. Το Εθνικό Φωτογραφικό Αρχείο θα είναι ένα διακριτό σύνολο το οποίο θα περιλαμβάνεται στο Εθνικό Αρχείο Μνημείων και θα διασυνδέεται με τις άλλες βάσεις δεδομένων της Διεύθυνσης Διαχείρισης Εθνικού Αρχείου Μνημείων», αποκάλυψε η κυρία Μενδώνη τονίζοντας ότι, εκτός από τις τεράστιας σημασίας φωτογραφίες της Καισαριανής και της συλλογής Χόιερ, υπήρχαν πολλοί επιτακτικοί λόγοι που προέτασσαν τη δημιουργία του Φωτογραφικού Αρχείου, όπως το σχετικό υλικό από το Τατόι αλλά και τις φωτογραφίες των Ελλήνων προσφύγων.









