22 Μαΐου 2026
Βουλαρίνος: Γιατί το πρόγραμμα PISA αδικεί τα Ελληνόπουλα
📺H πρώτη εμφάνιση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου μετά την αποφυλάκισή του (Video)
Πλάνα με τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο να κυκλοφορεί ελεύθερος έπειτα από την αποφυλάκισή του βλέπουν το φως της δημοσιότητας.
Γλυπτά του Παρθενώνα: Η Τουρκία αδειάζει τους Βρετανούς - Δεν υπάρχει φιρμάνι που να νομιμοποιεί την απόσπασή τους
Για πρώτη φορά, η Διακυβερνητική Επιτροπή της UNESCO αναγνωρίζει ότι τα Γλυπτά αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς - Υπέρ της Ελλάδας η πλειοψηφία των κρατών που συμμετείχαν στην 25η Σύνοδό της
Την αμέριστη στήριξή τους στο αίτημα της Ελλάδας για την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα εξέφρασε η πλειοψηφία των Κρατών που συμμετείχαν στην 25η Σύνοδο της Διακυβερνητικής Επιτροπής της UNESCO, οι εργασίες της οποίας ολοκληρώθηκαν σήμερα.
Μεταξύ αυτών και η Τουρκία, που συμμετείχε ως Κράτος – παρατηρητής, η οποία κατέρριψε για μία ακόμη φορά το βασικό αίτημα των Βρετανών δηλώνοντας ευθαρσώς πως δεν υπάρχει κανένα σουλτανικό έγγραφο ή φιρμάνι που να νομιμοποιεί την απόσπαση των Γλυπτών από το μνημείο και την απόκτηση τους από τον Λόρδο Έλγιν.
Αξίζει να σημειωθεί, μάλιστα, πως στο τελικό κείμενο της σύστασης που υιοθετήθηκε η Διακυβερνητική Επιτροπή της UNESCO αναγνωρίζει για πρώτη φορά, το βασικό επιχείρημα της Ελλάδας ότι τα Γλυπτά του Παρθενώνα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς και συνδέονται άρρηκτα με την ελληνική πολιτιστική ταυτότητα καλώντας το Ηνωμένο Βασίλειο να συνεργαστεί για την επανένωσή τους και τη μόνιμη έκθεσή τους στο Μουσείο της Ακρόπολης, ένα θέμα που παραμένει σε εκκρεμότητα για μεγάλο διάστημα.
Κάλεσε, επίσης, τον Γενικό Διευθυντή της UNESCO να βοηθήσει να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες συναντήσεις μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένου Βασιλείου με σκοπό την επίτευξη μιας κοινά αποδεκτής λύσης στο θέμα των Γλυπτών του Παρθενώνα ενώ αποφάσισε να εντάξει το ζήτημα και στην ατζέντα της 26ης Συνόδου της Διακυβερνητικής Επιτροπής.

Τα ελληνικά επιχειρήματα
Βασικά όπλα στη φαρέτρα της ελληνικής επιχειρηματολογίας συνιστά η παράνομη απόκτηση των Γλυπτών από τον Λόρδο Έλγιν, η απουσία φιρμανιού και σχετικών σουλτανικών εγγράφων και οι καταστροφικές συνέπειες που είχαν στην διατήρησή στους τόσο η βίαιη απόσπασή τους όσο και οι μετέπειτα άστοχες επεμβάσεις, καθώς και η έλλειψη σεβασμού στον τρόπο που αντιμετωπίζει το Βρετανικό Μουσείο τα αριστουργήματα του Φειδία ακόμη και σήμερα.
Η ελληνική πλευρά δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει την απροθυμία των Βρετανών να βρεθεί λύση η οποία αποδεικνύεται από την εμμονή της στην επιλογή του δανεισμού αλλά και στην πρόσφατη κίνησή της να επιχειρήσει, παρακάμπτοντας το Κοινοβούλιο, να εξαιρέσει 16 Εθνικά Μουσεία, μεταξύ αυτών και το Βρετανικό Μουσείο, από την εφαρμογή σε αυτά δύο κεφαλαίων (15 και 16) του Νόμου περί Ιδρυμάτων (Charities Act 2022), σύμφωνα με τα οποία τα Μουσεία θα μπορούσαν για ηθικούς λόγους να προβούν σε επιστροφές αντικειμένων από τις συλλογές τους στις χώρες προέλευσης.
Ιταλία, Κολομβία, Βραζιλία, Αζερμπαϊτζάν, Κίνα, Τσεχία, Αίγυπτος, Πολωνία, Γουατεμάλα, Μπουρκίνα Φάσο, Λιβύη, Κύπρος, Τουρκία, Μπαχρέιν, Νιγηρία, Λίβανος, Μεξικό και Μαυριτανία τάχθηκαν ξεκάθαρα υπέρ της χώρας μας κρίνοντας ανεπαρκές το βρετανικό επιχείρημα ότι το νομοθετικό πλαίσιο που υπάρχει δεν επιτρέπει την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα.
Στην Ελληνική Αντιπροσωπεία συμμετείχαν ο Γενικός Γραμματέας Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού Γεώργιος Διδασκάλου, ο Γενικός Διευθυντής του Μουσείου Ακροπόλεως καθ. Νικόλαος Σταμπολίδης και η Προϊσταμένη της Διεύθυνσης Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών Βασιλική Παπαγεωργίου. Στην αντιπροσωπεία συμμετείχε η Προϊσταμένη της Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών Άρτεμις Παπαθανασίου και ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην UNESCO Γεώργιος Κουμουτσάκος.
Φωτογραφία δείχνει τη Λήμνο στο στόχαστρο της τουρκικής αποβατικής άσκησης «Efes 2026» – Η απάντηση του αρχηγού ΓΕΑ-Τι είπε για τους patriot και τι διευκριν΄λιζει το Πεντάγωνο
Μία φωτογραφία που απεικονίζει τη Λήμνο να βρίσκεται στο στόχαστρο της τουρκικής αποβατικής άσκησης Efes, έφερε την αντίδαρση του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας.
ΜΑΣ ΤΗ ΛΕΝ ΚΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΜΠΡΟ🤦♂️🤦♂️Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας καταδικάζει... την αποφυλάκιση Γιωτόπουλου και κατηγορεί την Ελλάδα για ανοχή
Με μια προκλητική ανακοίνωση που εν πολλοίς συνιστά παρέμβαση στα εσωτερικά της Ελλάδος, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών καταδικάζει την αποφυλάκιση του Αλεξάνδρου Γιωτόπουλου, αρχηγού της τρομοκρατικής οργάνωσης 17Ν και ασκεί κριτική την ελληνική δικαιοσύνη για επίδειξη... ανοχής.
Turkish MFA on release of convicted terrorist Leader Alexandros Giotopoulos:
— TRT World (@trtworld) May 22, 2026
- We strongly condemn release of Giotopoulos, who was sentenced to 17 life terms and 25 years of aggravated imprisonment for masterminding murders and assassination attempt
- Tolerance shown toward… pic.twitter.com/wh5KwR9TC8
📺Νέο βίντεο με UFO από την Ελλάδα δημοσίευσαν οι Αμερικανοί-Δείτε όλες τις θεάσεις σε Google Earth... για την Ελλάδα όλες είναι γύρω από την Κρήτη.... τυχαίο;😂😂
Νέο βίντεο με UFO από την Ελλάδα έδωσαν στην δημοσιότητα οι ΗΠΑ. Το αντικείμενο, το οποίο καταγράφηκε τον Ιανουάριο του 2024, περιγράφεται ως «διαμαντένιο» ενώ ο παρατηρητής ανέφερε ότι ήταν ανιχνεύσιμο μόνο μέσω αισθητήρα βραχείας υπέρυθρης ακτινοβολίας.
Ιράν, Αύγουστος του 2022: Τέσσερα αντικείμενα δείχνουν να έχουν παράλληλη κίνηση ενώ στην συνέχεια ακόμα ένα προστίθεται στην εικόνα.1/ The new tranche of UFO files just dropped.
— DisclosureIndex (@TransparencyUFO) May 22, 2026
The government site now has fresh military UAP videos: the Syria instant-acceleration clip, formations over CENTCOM, over-water UAP/USO footage, Afghanistan cloud footage, and a near-submarine case.
First video attached: PR051,… pic.twitter.com/s1VJIOXqbJ
2/ PR050: "4 UAP Formation Iran 26 Aug 2022 over water [CALLSIGN]."
— DisclosureIndex (@TransparencyUFO) May 22, 2026
Iran. August 2022. Over water.
Four objects move together through an infrared military sensor view in the CENTCOM region. Then another object enters from the top left. pic.twitter.com/yiUNPwXpc9
Αγνώστου ταυτότητας αντικείμενα κάνουν σχηματισμούς πάνω από το νερό. Τα αντικείμενα αρχικά κινούνται κατά μήκος του κάδρου ενώ στην συνέχεια η ταχύτητά τους αυξάνεται δυσκολεύοντας την καταγραφή τους
3/ PR052: "UAP USO Formation [CALLSIGN] (Mission)."
— DisclosureIndex (@TransparencyUFO) May 22, 2026
This is the over-water formation case.
The official description says four areas of contrast move across the frame, then the video cuts through multiple zoom and contrast views as the sensor keeps trying to hold the formation. pic.twitter.com/DxlD1s3yVb
Οκτώβριος 2022: Ένα αντικείμενο διασχίζει το υπέρυθρο πεδίο από αριστερά προς τα δεξιά. Το κλιπ διαρκεί μόνο 21 δευτερόλεπτα, αλλά η μεταφόρτωση επαναλαμβάνει την προβολή της διέλευσης του αντικειμένου δύο φορές σε χαμηλότερες ταχύτητες
4/ PR053: "Cigar Shaped or Fast Sherical UAP clip 15 OCT 22."
— DisclosureIndex (@TransparencyUFO) May 22, 2026
CENTCOM, October 2022.
One object crosses the infrared field from left to right. The clip is only 21 seconds, but the upload replays the transit twice at slower speeds because that crossing is the event. pic.twitter.com/FqLZnluzL4
Αύγουστος 2022: Αντικείμενο με ακανόνιστη κίνηση καταγράφεται από την κάμερα. Το σφαιρικό αντικείμενο κινείται συνεχώς και βγαίνει συχνά εκτός κάδρου με αποτέλεσμα η κάμερα να το «καταδιώκει».
Αφγανιστάν, Νοέμβριος 2020: Ένα σφαιρικό αντικείμενο εμφανίζεται στην επάνω αριστερή γωνία της οθόνης. Κινείται κατά μήκος του καρέ και εξαφανίζεται στο φόντο.5/ PR054: "Spherical UAP Erratic movement [CALLSIGN] (Mission) 2022."
— DisclosureIndex (@TransparencyUFO) May 22, 2026
EUCOM, August 2022.
The story here is pursuit. The sensor keeps trying to track a spherical object as it moves in and out of frame. The government title calls it erratic movement. pic.twitter.com/D1w98gJLL0
Σφαιρικό αντικείμενο πάλλεται πάνω στο νερό. Ενώ αρχικά διακρίνεται ως λάμψη, το αντικείμενο συνεχίζει να «αναβοσβήνει» και να κινείται στο νερό για περισσότερο από τρία λεπτά.6/ PR055: "Spherical UAP over AFG in and out of clouds 23 Nov 2020."
— DisclosureIndex (@TransparencyUFO) May 22, 2026
Afghanistan, November 2020.
A spherical object appears near the top left, moves across the frame, and disappears into the background. The upload shows the passage zoomed, sharpened, slowed, motion-tracked,… pic.twitter.com/h3JpVDtX1L
7/ PR056: "Spherical UAP pulsing over water [CALLSIGN]."
— DisclosureIndex (@TransparencyUFO) May 22, 2026
Over water, sustained view.
This is not a one-second flash across the screen. A single area of contrast stays near center frame for more than three minutes while the sensor briefly switches contrast modes and returns to… pic.twitter.com/VbGbwqRkv0
Σφαιρικό αντικείμενο βρίσκεται κοντά σε υποβρύχιο, τόσο μέσα όσο και έξω από το νερό. Το σφαιρικό αντικείμενο εμφανίζεται σε πολλαπλές περιοχές γύρω από το υποβρύχιο.
«Το Υπουργείο Πολέμου και οι συνεργαζόμενοι φορείς μας εργάζονται ενεργά για την τρίτη δημοσίευση των αρχείων UAP, η οποία θα ανακοινωθεί στο εγγύς μέλλον» σημειώνεται στην ανακοίνωση.8/ PR067: "Multiple Spherical UAP USO near Sub. [CALLSIGN] 2022/03/25 in and out of water."
— DisclosureIndex (@TransparencyUFO) May 22, 2026
Near sub. In and out of water. Multiple spherical UAP/USO.
The official description tracks multiple areas entering, leaving, and re-entering the infrared view across a 4:50 clip. pic.twitter.com/iCSmt033lf
Σε δήλωσή του, ο ανώτατος κυβερνητικός αξιωματούχος, Πιτ Χέγκσεθ ανέφερε πως το Υπουργείο Πολέμου συνεργάζεται στενά με τον Ντόναλντ Τραμπ «για να επιφέρει πρωτοφανή διαφάνεια σχετικά με την κατανόηση της κυβέρνησής μας για τα Αγνώστου Ταυτότητας Ανώμαλα Φαινόμενα. Αυτά τα αρχεία, κρυμμένα πίσω από διαβαθμίσεις, τροφοδοτούν εδώ και καιρό δικαιολογημένες εικασίες - και ήρθε η ώρα ο αμερικανικός λαός να το δει μόνος του. Αυτή η δημοσιοποίηση αποχαρακτηρισμένων εγγράφων καταδεικνύει την ένθερμη δέσμευση της κυβέρνησης Τραμπ για πρωτοφανή διαφάνεια».
📺Ο Δημήτρης Κοργιαλάς αντέδρασε στη χρήση του «Μια φορά» στην εκδήλωση της Μαρίας Καρυστιανού: «Θέλω να γίνω ψαράς»
Έκπληκτος εμφανίστηκε ο Δημήτρης Κοργιαλάς όταν είδε το τραγούδι «Μια φορά», το οποίο είχε τραγουδήσει μαζί με την Κατερίνα Μουτσάτσου και έχει συνθέσει ο ίδιος, να ακούγεται κατά την παρουσίαση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού το βράδυ της Πέμπτης στο Ολύμπιον της Θεσσαλονίκης.
Η αιχμηρή αντίδραση του Κοργιαλά
Ο τραγουδιστής και συνθέτης σχολίασε με ιδιαίτερα καυστικό τρόπο το περιστατικό μέσω ανάρτησής του στα social media, αφήνοντας σαφείς αιχμές τόσο για το θέαμα όσο και για τη σύνδεση του τραγουδιού με πολιτικό φορέα.
«Ξύπνησα, έφτιαξα καφέ, άνοιξα και τον υπολογιστή να δω τα νέα και διαπίστωσα ότι όσο δούλευα το βράδυ η καριέρα μου είχε τελειώσει……. δε πειράζει….. ψαράς….. ΨΑΡΑΣ!!!!!! Δε με χαλάει!!! Καλημέρα σας!!!!».

Σε 10 μήνες φυλάκιση με αναστολή καταδικάστηκαν οι Έλληνες που άνοιξαν σημαία στην Αγιά Σοφιά – Αφέθηκαν ελεύθεροι
Ήταν 9 Απριλίου, όταν ένας 42χρονος και μία 35χρονη, που συμμετείχαν σε γκρουπ Ελλήνων που ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη και επισκέφθηκε την Αγιά Σοφιά, έβγαλαν την ελληνική σημαία, την οποία είχε κρυμμένη ο άνδρας κάτω από το παλτό του. Η σημαία είχε τον δικέφαλο αετό του Βυζαντίου και έγραφε “Ορθοδοξία ή Θάνατος“.
#SONDAKİKA
— Çağdaş Evren Şenlik (@CagdasEvren) April 14, 2026
🔴 Ayasofya’da dini ve ideolojik içerik taşıyan sembolik bayrak açtılar
📌 Bayrağı açan 2 Yunan turist tutuklandı. pic.twitter.com/w6NnjBBMCo
Ένταση σε εκδήλωση του ΑΠΘ στο ΚΕΔΕΑ – Εισβολή ΑΠΛΥΤΩΝ, φυγαδεύτηκε καθηγήτρια από το Τελ Αβίβ
Επεισοδιακή ήταν μία εκδήλωση που διοργάνωσε σήμερα το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), καθώς υπήρξε εισβολή ατόμων στον χώρο, με μία Ισραηλινή καθηγήτρια να φυγαδεύεται από τις δυνάμεις της αστυνομίας.
Πλακιάς: Κανένας συγγενής θύματος των Τεμπών δεν πήγε στην εκδήλωση για το κόμμα της Καρυστιανού
Τη χθεσινή εκδήλωση για την παρουσίαση του κόμματος της Μαρίας Κρυστιανού στο «Ολύμπιον» της Θεσσαλονίκης, σχολίασε, μέσω ανάρτησής του, ο Νίκος Πλακιάς.
Από την χτεσινή εκδήλωση για την παρουσίαση του νέου κόμματος με το όνομα ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ δεν μου έκανε εντύπωση όπως παρουσιάζεται σε όλα το social το πουκάμισο της @mkaristianou ή το T-shirt του @AvgerinosMoscow ούτε ο ακριβής αριθμός ατόμων που παραβρέθηκαν σε αυτήν .…
— Plakiasnikos (@PlakiasNikos) May 22, 2026
📺Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ🤡🤡: Υπερήφανος που δεν μιλάω ελληνικά στο Ευρωκοινοβούλιο, δείτε βίντεο
Ο Κύπριος ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου, μιλώντας σε Podcast της Cyprus Times ρωτήθηκε γιατί δεν μιλάει ελληνικά και γιατί πολλοί υποψήφιοι του κόμματος του δυσκολεύονται να εκφραστούν στην μητρική τους γλώσσα.
@protothema.gr ❗ Ο Κύπριος ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου, μιλώντας σε Podcast της Cyprus Times ρωτήθηκε γιατί δεν μιλάει ελληνικά και γιατί πολλοί υποψήφιοι του κόμματος του δυσκολεύονται να εκφραστούν στην μητρική τους γλώσσα. Η απάντηση ήταν πως ο ίδιος αισθάνεται υπερήφανος που δεν μιλάει ελληνικά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, γιατί όταν μιλάει αγγλικά τον ακούν όλοι και εκφράζει καλύτερα αυτά τα οποία θέλει να πει. Σε ό,τι αφορά στη γλώσσα με την οποία εκφράζεται, υποστήριξε ότι είναι κυπριακή αργκό και "σύρνει" μέσα και αγγλικά! #protothema #news #greektiktok #tiktokgreece ♬ πρωτότυπος ήχος - protothema.gr
Βαρέα και ανθυγιεινά για νοσηλευτές και διασώστες: Τι αλλάζει σε συντάξεις και ασφάλιση
Σημαντικές μεταβολές στο ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό πλαίσιο χιλιάδων εργαζομένων στο ΕΣΥ και το ΕΚΑΒ φέρνει η προωθούμενη ένταξη παλαιών νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών ασθενοφόρων και διασωστών στα βαρεά και ανθυγιεινά ένσημα.
- οι «παλαιοί»: Όσοι προσλήφθηκαν πριν από το 2011 και παρέμεναν εκτός ΒΑΕ
- οι «νέοι»: Όσοι προσλήφθηκαν μετά το 2011 και υπάγονται ήδη στο καθεστώς των βαρέων και ανθυγιεινών
- δεν θα επηρεάζει το ανώτατο όριο πλασματικών ετών
- ούτε θα «καίει» δικαιώματα μελλοντικής αναγνώρισης άλλων πλασματικών χρόνων για θεμελίωση σύνταξης
- οι αυξήσεις αποδοχών στο ΕΣΥ
- η αυτοτελής φορολόγηση των εφημεριών
- τα πρόσθετα κίνητρα για υπηρεσία σε ακριτικές και προβληματικές περιοχές
- αλλά και οι παρεμβάσεις για τη στελέχωση κρίσιμων δομών υγείας
ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΚΙ ΕΝΑΝ ΕΞΩΓΗΙΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ🤪😂Η ΜΑΥΡΗ ΚΙ ΑΡΑΧΝΗ «Ωραία Ελένη» στην «Οδύσσεια» του Νόλαν: Το καστ μας αντιπροσωπεύει τον κόσμο
Τη δική της απάντηση έδωσε η Λουπίτα Νιόνγκο μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε η επιλογή της για τον ρόλο της Ωραίας Ελένης στην «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν.
'The Odyssey' Star Lupita Nyong'o Responds to Racist Casting Backlash: 'This Is a Mythological Story' https://t.co/7LqsSNYphm
— Variety (@Variety) May 21, 2026
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: Έλληνες ευρωβουλευτές ζητούν παραμβάσεις κατά του τουρκικού νομοσχεδίου για τα 200 ναυτικά μίλια-Για πρώτη φορά συζήτηση και για τη Γενοκτονία των Ποντίων και τη διεθνή αναγνώριση του όρου
Η σύγκρουση για τα ναυτικά μίλια, την ΑΟΖ και τις θαλάσσιες ζώνες μεταφέρεται πλέον στην "καρδιά" της Ευρώπης, με το Ευρωκοινοβούλιο να καλείται να πάρει σαφή θέση απέναντι στις νέες τουρκικές διεκδικήσεις
Αλέξανδρος Γιωτόπουλος: Ο αμετανόητος αρχηγός της 17Ν ελεύθερος και με... διδακτορικό
Ο καταδικασμένος σε 17 φορές ισόβια ηγέτης της 17Ν αποφυλακίστηκε έπειτα από σχεδόν 24 χρόνια εγκλεισμού - Από την τρομοκρατική δράση και τη σύλληψη στους Λειψούς μέχρι τις συγκρούσεις με Κουφοντίνα και Ξηρό και τη ζωή στη φυλακή
Περίπου 19 χρόνια από την τελική ετυμηγορία που εξέδωσε, στις 14 Μαΐου του 2007, το πενταμελές εφετείο Αθηνών, επιβάλλοντάς του ποινή 17 φορές ισόβια -όσες και οι δολοφονίες για τις οποίες κατηγορήθηκε- συν 25 επιπλέον έτη κάθειρξης, μαζί με χρηματική ποινή 13.300 ευρώ, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος είναι και πάλι ελεύθερος. Έστω και υπό ορισμένους περιοριστικούς όρους.
Ωστόσο, όπως έγινε γνωστό σήμερα, με παραγγελία του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, θα εξεταστεί το ενδεχόμενο άσκησης αναίρεσης στο βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου του Εφετείου Πειραιά που άναψε το «πράσινο φως» για την αποφυλάκιση του καταδικασμένου για την εγκληματική δράση της 17 Νοέμβρη. Ο κ. Τζαβέλλας αναμένει αντίγραφο του βουλεύματος και ήδη έχει αναθέσει να το μελετήσει ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Σοφοκλής Λογοθέτης. Πάντως, το βούλευμα αναμένεται σύντομα να διαβιβαστεί στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου.
Αν εξαιρεθούν οι άδειες που ελάμβανε κατά καιρούς, ο Γιωτόπουλος παρέμεινε κρατούμενος για μια περίοδο σχεδόν 24 ετών συνολικά, αρχής γενομένης από τη σύλληψή του, το καλοκαίρι του 2002. Η αποφυλάκισή του, όπως ήταν αναμενόμενο, επανέφερε στο προσκήνιο τη συζήτηση για την πραγματική σημασία των ισοβίων δεσμών. Όμως, εφόσον τα ισόβια συνιστούν τη βαρύτερη των ποινών που προβλέπει η ελληνική δικαιοσύνη, όπως αποδεικνύεται εμφατικά σε μια ακραία περίπτωση όπως αυτή του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, θα πρέπει να το πάρει απόφαση κανείς ότι ο όρος «ισόβια» είναι καθαρά συμβολικός.
Όπως εντελώς συμβολικού χαρακτήρα είναι ο πολλαπλασιασμός της ισόβιας κάθειρξης: Με 17 φορές ισόβια συν 25 χρόνια, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος αφήνεται ελεύθερος πριν καν συμπληρώσει στη φυλακή τη συμπληρωματική ποινή του, όχι την κύρια. Και ενώ ο ίδιος δεν έπαψε ποτέ να αρνείται οποιαδήποτε σχέση του με την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη και τις δολοφονίες που διέπραξε εν ονόματι της «επανάστασης», όσοι θρήνησαν θύματα και εξακολουθούν να πενθούν για εκείνους που καταδίκαζε σε θάνατο ο ηγέτης της 17Ν, δεν μπορούν παρά να απορούν και να οργίζονται για τη λογική της ισόβιας κάθειρξης: Εκείνοι έχασαν για πάντα τους ανθρώπους τους, επειδή τους ξέγραψε, απλώς, ένας αυτόκλητος απελευθερωτής των μαζών από τα δεσμά της αστικής εξουσίας κ.λπ. Αλλά η τιμωρία του γι' αυτό είναι σκάρτα 25 χρόνια στέρησης της ελευθερίας του.

Θα έλεγε κάποιος ότι, όσοι επιζούν μιας δολοφονίας και ζουν εφεξής με την οριστική και ανεπίστρεπτη απώλεια ενός οικείου, δεν θα κατανοήσουν ποτέ το βαθύτερο θεωρητικό υπόβαθρο του νόμου που αναγνωρίζει, ακόμη και σε έναν κατά συρροήν δολοφόνο, το δικαίωμα της αναμόρφωσης, της επανένταξης στο κοινωνικό σύνολο. Αλλά ακόμη και όσοι δεν υπέστησαν τις ολέθριες συνέπειες οποιουδήποτε από τα πλήγματα που κατέφερε η 17Ν στην έννομη τάξη, αδυνατούν εξίσου να παρακολουθήσουν τη φιλοσοφία, τη θεωρία αλλά και την πράξη καθαυτήν, ενός ανθρώπου όπως ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος.
Ο ίδιος υπήρξε ο μόνος που παρέμεινε πιστός στον επαναστατικό ηθικό κώδικα, με την άρνηση κάθε κατηγορίας. Παρόλο ότι οι συνεργοί του στην 17Ν δεν άφησαν κανένα περιθώριο αμφιβολίας, τουλάχιστον στις αρχικές ομολογίες τους και προτού αρχίσουν να αναθεωρούν τις καταθέσεις τους, ότι ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, περιφερόμενος επί χρόνια με την ψευδή ταυτότητα του Μιχάλη Οικονόμου, ο «Λάμπρος» για όσα από τα μέλη της 17Ν τον γνώριζαν, ήταν ο πραγματικός αρχηγός της οργάνωσης. Ο ιδρυτής της, επίσης, αλλά και ο συντάκτης των χειμαρρωδών απεραντολογιών που περιλαμβάνονταν στις προκηρύξεις, οι οποίες δακτυλογραφούνταν στην περιβόητη γραφομηχανή της 17Ν.

Εν αντιθέσει με τον Δημήτρη Κουφοντίνα, ο οποίος ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για τη δράση της 17Ν, ο Γιωτόπουλος παρέμεινε ακλόνητος στον ισχυρισμό του ότι είναι παντελώς αθώος, ότι είναι πολιτικός κρατούμενος και θύμα μιας γιγαντιαίας δικαστικής πλάνης. Και, προκειμένου να μείνει συνεπής στην προσωπική κοσμοθεωρία και τον κώδικα ηθικής του επαναστάτη, αμέσως μετά από τη σύλληψή του και την εξεπίτηδες αντιπαράσταση με τον Χριστόδουλο Ξηρό, τον απαρνήθηκε ακόμη και κατά πρόσωπο: Τον Ιούλιο του 2002, στη ΓΑΔΑ, όταν η Αντιτρομοκρατική κανόνισε ένα «ραντεβού» του «Λάμπρου» με τον «Μανώλη» της 17Ν, ο Χριστόδουλος Ξηρός θέλησε να χαιρετίσει τον φερόμενο ως αρχηγό του, λέγοντας «Γεια σου, Λάμπρο». Εκείνος όμως τον απέκρουσε, με τη φράση «ποιος είστε, κύριε; Δεν σας γνωρίζω!» Οπότε ο Ξηρός εξερράγη, ουρλιάζοντας «τι λες, ρε παλιοκάθαρμα, που πήγες να φας τον αδερφό μου!»
Και κάπως έτσι συνεχίστηκε η παράλληλη πορεία του Γιωτόπουλου με τους πάλαι ποτέ εν 17Ν συντρόφους του και συγκρατούμενούς του πλέον. Εκείνος προσεταιρίστηκε τον Βασίλη Τζωρτζάτο, τον οποίον φέρεται να χρησιμοποιούσε σαν αγγελιαφόρο και ενδιάμεσο, στην προσπάθειά του να πείσει τους συγκατηγορουμένους του να τον απαλλάξουν από τις κατηγορίες στην τότε εν εξελίξει δίκη.
Η στάση του Γιωτόπουλου αποτέλεσε, διαχρονικά, πηγή ατέλειωτων ρήξεων, ακόμη και βίας ανάμεσα στα φυλακισμένα μέλη της 17Ν. Το 2009, φερ' ειπείν, ο αρχηγός και ο «φαρμακοχέρης» Κουφοντίνας πιάστηκαν στα χέρια, ενώ ο Χριστόδουλος Ξηρός βρήκε την ευκαιρία και, πάνω στη συμπλοκή, άρπαξε το πόδι του Γιωτόπουλου και το δάγκωσε.

Πέραν αυτών των επεισοδίων στη διάρκεια του εγκλεισμού του, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος αρθρογραφούσε από καιρού εις καιρόν, αποστέλλοντας επιστολές και κείμενα γνώμης σε διάφορα ΜΜΕ. Οι συνθήκες κράτησης και οι ατέλειες -οι «αδικίες» κατά τον ίδιον- του σωφρονιστικού συστήματος ήταν, προφανώς, το αγαπημένο θέμα του. Χωρίς όμως να παραλείπει τις επιθέσεις στις φράξιες Κουφοντίνα-Ξηρών, με τους οποίους τον χώριζε πλέον μια άβυσσος αμοιβαίου μίσους -ή, αν μη τι άλλο, αυτή την εντύπωση έδιναν.
Για παράδειγμα, σε μία επιστολή του προς τον Τύπο, τον Απρίλιο του 2017, ο Γιωτόπουλος αποκαλούσε υποτιμητικά τον Χριστόδουλο Ξηρό σαν «επαναστάτη βαψομαλλιά» και τον Κουφοντίνα σαν «δήθεν Ντένις Ντόναλντσον της 17Ν», περιπαίζοντας το ηρωικό και «αντρίκιο» αφήγημα που ανέκαθεν προέβαλλε ο Δημήτρης Κουφοντίνας.
Στην ίδια επιστολή, μακροσκελή κατά την πάγια συνήθεια που είχε υιοθετήσει σαν συγγραφέας επαναστατικών μανιφέστων ύστερα από κάθε δολοφονία που διέπραττε, κατά κανόνα σαν ηθικός (συν)αυτουργός, ενίοτε όμως και ως καθαυτό εκτελεστής, ο Γιωτόπουλος προβαίνει σε υποδείξεις προς την ελληνική δικαιοσύνη, ζητώντας... μεταρρυθμίσεις, αλλαγή του Ποινικού Κώδικα κ.α., ως εξής:
«Πλήρης χρεοκοπία κι αποτυχία του σωφρονιστικού συστήματος. Βέβαια αυτή την κόπρο του Αυγείου της διαφθοράς που έχει πάρει δυσθεώρητες διαστάσεις, την έχουν δημιουργήσει επί δεκαετίες η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως, αντί να την αντιμετωπίσει τολμηρά κι αποφασιστικά, ακολούθησε την πεπατημένη. Ο νόμος που ψήφισε [σσ: νόμος Παρασκευόπουλου για την αποσυμφόρηση των φυλακών] δεν είναι αρκετός. Ο εξανθρωπισμός του χρεοκοπημένου συστήματος που ανακυκλώνει κι αναπαράγει το έγκλημα είναι επείγουσα ανάγκη. Χρειάζονται τολμηρές ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις σε πολλά επίπεδα. Θα αναφέρω μια σειρά από μέτρα που θεωρώ απαραίτητα χωρίς να είναι αρκετά.

» Πρέπει ν’ αλλάξει ο Ποινικός Κώδικας, η νομοθεσία για τις ποινές. Ωστε να γίνουν αισθητά μικρότερες. Δεν είναι δυνατόν να έχει η μικρή Ελλάδα όσους ισοβίτες έχει και η Ευρώπη ολόκληρη. Δεν είναι δυνατόν ο γνωστός Νορβηγός Νεοναζί που δολοφόνησε σε μερικές ώρες 87 ανθρώπους να καταδικάζεται σε 20 έτη κάθειρξη ενώ στη χώρα μας θα είχε καταδικαστεί σε 87 φορές ισόβια συν 25 έτη κάθειρξης. Δεν είναι δυνατόν να καταδικάζονται 20χρονα παιδιά σε 25 έτη κάθειρξη για μια μικρή βόμβα με πυρίτιδα, που η Δικτατορία αποκαλούσε κροτίδα. Αποδείχτηκε ότι οι βαριές πολύχρονες ποινές όχι μόνο δεν σωφρονίζουν, δεν καταπολεμούν το έγκλημα, αλλά το αναπαράγουν σε μεγαλύτερη κλίμακα. Πρέπει να οικοδομηθεί ένας τοίχος για τις ποινές, ώστε αυτές που απαιτούν έκτιση ποινής άνω των 10 χρόνων να είναι σπάνιες».
Σε άλλες επιστολές του, ο Γιωτόπουλος διαμαρτυρόταν έντονα για το σύστημα στελέχωσης του διδακτικού προσωπικού στα ελληνικά ΑΕΙ. Έχοντας κάνει μεταπτυχιακές σπουδές, φτάνοντας, μάλιστα, ως την επιτυχή υποστήριξη διδακτορικής διατριβής σε γαλλικό πανεπιστήμιο ενώ παρέμενε εγκάθειρκτος, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος εξέφραζε την απογοήτευση και την πικρία του επειδή ο νόμος στην Ελλάδα δεν επιτρέπει σε έναν κατάδικο να μοιραστεί τις γνώσεις του με τους φοιτητές από καθέδρας, ως διδάσκων σε κάποιο ελληνικό πανεπιστήμιο.
Ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος συνελήφθη στις 17 Ιουλίου του 2002 στους Λειψούς, μερικά λεπτά πριν επιβιβαστεί σε ιπτάμενο δελφίνι, πιθανότατα για να ξεφύγει από τους διώκτες του, οι οποίοι τον είχαν εντοπίσει και τον παρακολουθούσαν τις προηγούμενες ημέρες.
Από το πρώτο λεπτό της κράτησής του, ο Γιωτόπουλος επέμενε ότι υπάρχει πλεκτάνη εις βάρος του, ότι δεν είχε την παραμικρή σχέση με παράνομες και πολλώ δε μάλλον τρομοκρατικές ενέργειες, ότι ήταν ένας φιλήσυχος μαθηματικός, που βιοποριζόταν παραδίδοντας ιδιαίτερα μαθήματα σε παιδιά.

Βεβαίως, το σπίτι του στους Λειψούς είχε επιλέξει να το βάψει ροζ, κάτι που αποτελούσε κατάφωρη παραφωνία και τον είχε φέρει σε σύγκρουση με τις τοπικές αρχές. Και μπορεί το γεγονός αυτό να ερχόταν σε κατάφωρη αντίφαση με το «λάθε βιώσας» που είχε φανατικά υιοθετήσει, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν ούτε έγκλημα ούτε τρομοκρατική πράξη. Ήταν απλώς μια εκκεντρικότητα.
Στη δε ακροαματική διαδικασία, όταν ξεκίνησε η πολύκροτη δίκη της 17Ν, ο Γιωτόπουλος δήλωσε στην απολογία του ότι «δεν συμφωνώ με τις ενέργειες της 17 Νοέμβρη, αλλά και δεν τις καταδικάζω. Η δράση της οργάνωσης αποτελεί ένοπλη πολιτική πάλη, που είχε στόχο την ανατροπή του συστήματος. Μία τέτοια δράση που δεν αναπτύχθηκε σε αγγελική κοινωνία, δεν μπορεί να κρίνεται με βάση τον ποινικό κώδικα».
Εκ των υστέρων, σύμφωνα με μια ορισμένη οπτική, η πορεία του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου ήταν προδιαγεγραμμένη: Ως γιος ενός ανθρώπου που διετέλεσε μέλος του στενού κύκλου συντρόφων του Λέοντος Τρότσκι, ο οποίος, εκτός της μάχιμης δράσης του επί Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία το 1917 στις τάξεις των Μπολσεβίκων, έγινε ο κορυφαίος θεωρητικός της διαρκούς επανάστασης. Ο Δημήτρης «Μήτσος» Γιωτόπουλος, ή Witte ή «Βήτας» -όπως αυτάρεσκα προέβαλε τη θέση του, ως Νο.2, στην οργάνωση του Τρότσκι- περιγράφεται σε σωζόμενες αναφορές σαν «φιλόδοξος και αυταρχικός». Μοιραία, λοιπόν, ο γιος ενός πρωταγωνιστή της άκρας, κομμουνιστικής και δη επαναστατικής αριστεράς, ενδεχομένως πιο σκληρού ακόμη και από τον ίδιο τον Τρότσκι, μυήθηκε παιδιόθεν στην ενεργό πολιτική -αλλά όπως την αντιλαμβάνεται ένας εξεγερμένος κατά του αστικού δημοκρατικού πολιτεύματος.

Το παράδοξο είναι, βέβαια, ότι ο πατήρ Γιωτόπουλος δεν δίστασε να συνταχθεί με τον Εθνικό Στρατό κατά τη διάρκεια του ελληνικού Εμφυλίου, λόγω των αβυσσαλέων διαφορών του με το σταλινικό ΚΚΕ του Νίκου Ζαχαριάδη. Ο Δημήτρης Γιωτόπουλος, μάλιστα, έφτασε να κατηγορηθεί από το ΚΚΕ σαν προδότης και όργανο του συστήματος, προσφέροντας τις υπηρεσίες του στον αντικομμουνισμό.
Γεννημένος το 1944 στο Παρίσι, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος μεγάλωσε σε ένα οικογενειακό περιβάλλον όπου τα πολιτικά πάθη και το όραμα της ανατροπής του status quo ήταν κομμάτι της καθημερινότητας. Ακολουθώντας τις περιπλανήσεις του πατέρα του, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος πέρασε τα παιδικά και εφηβικά χρόνια του στην Αθήνα, στο Χαλάνδρι, και στην αρχή της δεκαετίας του '60 επέστρεψε στο Παρίσι για σπουδές μαθηματικών.
Ταυτόχρονα, ήρθε σε επαφή με κύκλους της άκρας αριστεράς, ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση, ως μέλος της οργάνωσης «29 Μάη» και φέρεται να εκπαιδεύτηκε στο αντάρτικο πόλης, σε ειδικό πολεμικό σχολείο, στην Κούβα. Μετά από τη διάλυση της 29 Μάη, ο Γιωτόπουλος εντάχθηκε, από τους πρώτους, στη ΛΕΑ (Λαϊκή Επαναστατική Αντίσταση). Η εν λόγω οργάνωση πραγματοποίησε, το 1972, βομβιστική επίθεση στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα.

Από τη μεταπολίτευση και εξής, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος ανέλαβε ρόλο ιεραπόστολου της φονικής βίας, επιλέγοντας τους στόχους και οργανώνοντας τις επιθέσεις της 17Ν, την οποίαν φέρεται να ήλεγχε πλήρως, τηρώντας απαρέγκλιτα τους κανόνες μιας μυστικής, παράνομης οργάνωσης. Το πρώτο χτύπημα, με το οποίο ο Γιωτόπουλος φέρεται να έκανε το ντεμπούτο του ως αρχηγός και καθοδηγητής της 17Ν, εκδηλώθηκε το Δεκέμβριο του 1975, με τη σοκαριστική δολοφονία του Ρίτσαρντ Γουέλς, σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα.
Πολλά χρόνια και πολλές δολοφονίας αργότερα, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος θα βομβάρδιζε τις αρχές με αιτήσεις αποφυλάκισης. Εν τέλει, στις 21 Μαΐου του 2026 το Συμβούλιο Εφετών, παρά την αντίθετη εισήγηση του Εισαγγελέα Εφετών, έκανε δεκτό το αίτημα του να απολυθεί από τις φυλακές. Του επιβλήθηκαν, βέβαια, περιοριστικοί όροι, δηλαδή να μην φύγει από τη χώρα, να παρουσιάζεται μια φορά τον μήνα στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής του και να έχει μόνιμη κατοικία.
Στα 82 του χρόνια, πλέον, ο Γιωτόπουλος καλείται να μάθει να ζει σαν νομοταγής, ακίνδυνος πολίτης, και για το υπόλοιπο του βίου του.
Γιωτόπουλος: Αναίρεση της αποφυλάκισης εξετάζει ο Άρειος Πάγος-Πώς βρέθηκε εκτός φυλακής: Οι σπουδές, τα μεταπτυχιακά μέσα από το κελί
Ανατροπή με την υπόθεση της αποφυλάκισης του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου. Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Σοφοκλής Λογοθέτης εξετάζει την πιθανότητα άσκησης αναίρεσης κατά του βουλεύματος που άνοιξε τον δρόμο για την αποφυλάκισή του.
Πώς ο Γιωτόπουλος βρέθηκε εκτός φυλακής: Οι σπουδές, τα μεταπτυχιακά μέσα από το κελί και η ηλικία του μέτρησαν για την αποφυλάκισή του
ΥΠΕΘΟ: Όλα τα μέτρα στήριξης που περιλαμβάνει το νέο πολυνομοσχέδιο – Τι φέρνει για ενοικιαστές, δημόσιους υπαλλήλους, συνταξιούχους και οικογένειες
Το επόμενο διάστημα θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση το πολυνομοσχέδιο το οποίο θα συμπεριλαμβάνει δέσμη των μέτρων στήριξης έκτακτου και μόνιμου χαρακτήρα ύψους 800 εκατ. ευρώ για τους οικονομικά ευάλωτους πολίτες, συνταξιούχους, οικογένειες, αγρότες και οφειλέτες του Δημοσίου.
- Για τους άγαμους το όριο του ετήσιου εισοδήματος αυξάνεται στα 25.000 ευρώ από 14.000 ευρώ και η αντικειμενική αξία της ακίνητης περιουσίας στα 300.000 ευρώ από 200.000 ευρώ.
- Για τους έγγαμους ή με σύμφωνο συμβίωσης το όριο του ετήσιου οικογενειακού εισοδήματος αναπροσαρμόζεται στα 35.000 ευρώ από 26.000 ευρώ και αξία ακίνητης περιουσίας έως 400.000 ευρώ.
«Μας κυνηγούσε στους διαδρόμους για να του δώσουμε χρήματα»: Όσα υποστήριξε ο γιος της ασθενούς από την οποία ζήτησε φακελάκι ο αναισθησιολόγος που είχε κατηγορηθεί και το 2018
«Δώστε μου 150 ευρώ, όχι για εμένα, αλλά για την ομάδα μου». Αυτή φαίνεται πως ήταν η φράση που χρησιμοποιούσε ο αναισθησιολόγος του νοσοκομείου «Άγιοι Ανάργυροι», όταν ζητούσε φακελάκι από ασθενείς και συγγενείς τους, σύμφωνα με καταγγελίες που πλέον «πυκνώνουν» και δημιουργούν ασφυκτικό κλοιό γύρω του.
Η ελληνική τραγωδία
Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που οφείλει να ειπωθεί χωρίς φόβο και χωρίς την ψυχολογική ανάγκη να διασωθούν οι λέξεις από τη σημασία τους.
Η Ελλάδα ρυθμίζεται.
Επιτηρείται συναισθηματικά. Συντηρείται νευρολογικά.
Το σύγχρονο κράτος δεν ενδιαφέρεται τόσο να πείσει τον άνθρωπο όσο να τον κρατήσει λειτουργικό.
Να συνεχίσει να εργάζεται, να καταναλώνει, να ψηφίζει, να αγχώνεται μέσα σε ελεγχόμενα όρια, να εκτονώνεται ψηφιακά και να επιστρέφει πειθήνια στη μικρή καθημερινή του τροχιά. Όπως οι δορυφόροι γύρω από έναν νεκρό πλανήτη.
Και αυτή είναι η πιο εξελιγμένη μορφή εξουσίας που γνώρισε ποτέ η Ιστορία.
Όχι η δικτατορία που απαγορεύει.
Η δημοκρατία που νανουρίζει.
Όχι ο χωροφύλακας που χτυπά την πόρτα μέσα στη νύχτα.
Ο αλγόριθμος που γνωρίζει ήδη τι θα επιθυμήσεις πριν ακόμη το επιθυμήσεις.
Γι’ αυτό και το σημερινό πολιτικό σύστημα δεν φοβάται ιδιαίτερα τις ιδεολογίες.
Φοβάται μόνο έναν τύπο ανθρώπου: εκείνον που μπορεί να μείνει μόνος χωρίς να καταρρεύσει.
Εκείνον που δεν έχει ανάγκη τη διαρκή επιβεβαίωση.
Τον άνθρωπο που μπορεί να καθίσει σιωπηλός μπροστά στη θάλασσα ή μπροστά σ’ έναν τάφο και να αντέξει το εσωτερικό του κενό χωρίς να ανοίξει αμέσως το κινητό του τηλέφωνο.
Aυτός ο άνθρωπος είναι επικίνδυνος.
Δεν καταναλώνεται εύκολα.
Δεν χειραγωγείται εύκολα.
Δεν μετατρέπεται εύκολα σε ψηφιακό προφίλ.
Είναι ο τελευταίος ελεύθερος άνθρωπος μέσα στην αυτοκρατορία των δεδομένων.
H εποχή μας μισεί τόσο βαθιά τη σιωπή.
Τη γελοιοποιεί.
Τη φοβάται.
Τη μετατρέπει σε παθολογία.
Ο άνθρωπος πρέπει διαρκώς να μιλά, να σχολιάζει, να δημοσιεύει, να απαντά, να εκτίθεται, να αποδεικνύει ότι υπάρχει.
Το σύγχρονο σύστημα δεν παράγει πολίτες αλλά εκπεμπόμενα σήματα.
Μονάδες συνεχούς επικοινωνιακής δραστηριότητας.
Ο νεοέλληνας κοιμάται και ξυπνά μέσα σε μία ατελείωτη ηλεκτρονική λειτουργία, όπου τα notifications έχουν αντικαταστήσει τις καμπάνες, οι influencers τους παλαιούς προφήτες και τα trends τις συλλογικές ιδέες περί αλήθειας.
Η παλαιά μεταφυσική αγωνία αντικαταστάθηκε από έναν πανικό αορατότητας.
Ο άνθρωπος δεν φοβάται πλέον τον θάνατο όσο φοβάται μήπως πάψει να εμφανίζεται στη ροή των άλλων.
Κι έτσι η χώρα άρχισε να χάνει αργά το εσωτερικό της βάθος. Όχι μόνο πολιτικά.
Οντολογικά.
Η Ελλάδα υπήρξε κάποτε τόπος όπου ακόμη και ο αγράμματος βοσκός κουβαλούσε μέσα του τραγική επίγνωση του κόσμου. Ένας λαός που έθαβε τους νεκρούς του κοιτώντας το Αιγαίο, που έχτιζε εκκλησίες σε γκρεμούς και θέατρα κάτω από ουρανούς γεμάτους άστρα, γνώριζε κάτι που ο σημερινός τεχνοκρατικός άνθρωπος έχει σχεδόν λησμονήσει: ότι η ζωή δεν είναι project διαχείρισης αλλά σύγκρουση με το άγνωστο.
Ο Οιδίποδας, ο Αίας, ο Προμηθέας, ο Μακρυγιάννης, ακόμη και οι σιωπηλοί άνθρωποι των νησιών και των χωριών, δεν ζητούσαν ασφάλεια.
Ζητούσαν μορφή απέναντι στο χάος.
Σήμερα αντιθέτως το κράτος παράγει έναν νέο ανθρωπολογικό τύπο: τον μόνιμα κουρασμένο άνθρωπο.
Τον άνθρωπο που εργάζεται αδιάκοπα χωρίς να γνωρίζει γιατί.
Που ενημερώνεται διαρκώς χωρίς να κατανοεί τίποτε.
Που μιλά συνεχώς χωρίς να λέει τίποτε.
Που ερωτεύεται χωρίς να εγκαταλείπεται.
Που διασκεδάζει χωρίς να χαίρεται.
Που πηγαίνει σε συναυλίες, θέατρα, πολιτικές συγκεντρώσεις, ακόμη και σε διαδηλώσεις, όπως πηγαίνει σε εμπορικά κέντρα: για να αισθανθεί για λίγα λεπτά ότι ανήκει κάπου.
Και ύστερα επιστρέφει μόνος στο διαμέρισμά του, φωτισμένος από την μπλε ακτινοβολία μιας οθόνης, σαν τελευταίος επιζών πολιτισμού που πέθανε χωρίς να το αντιληφθεί.
Εδώ αρχίζει η μεγάλη ελληνική τραγωδία της εποχής μας.
Όχι επειδή χάσαμε χρήματα, παραγωγή ή γεωπολιτική ισχύ. Αλλά επειδή χάσαμε την ικανότητα να παράγουμε εσωτερικό άνθρωπο.
Η χώρα γεμίζει πανεπιστήμια αλλά αδειάζει από παιδεία. Γεμίζει «πολιτιστικές δράσεις»
αλλά αδειάζει από πολιτισμό. Γεμίζει δημόσιο λόγο αλλά αδειάζει από σκέψη.
Ακόμη και το θέατρο, εκείνο το πεδίο που κάποτε είχε την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να σταθεί απέναντι στην εξουσία, μετατράπηκε σιγά-σιγά σε ένα ασφαλές οικοσύστημα κρατικής αισθητικής.
Επιδοτούμενες αγωνίες. Προσεκτικές επαναστάσεις. Πολιτικές χειρονομίες με χορηγούς και επικοινωνιακή στρατηγική.
Γι’ αυτό και κάποια στιγμή ήταν αναπόφευκτο να έρθει εκείνη η φράση: ότι τελείωσε η σχέση με το θέατρο, με τις παραστάσεις, με τις εκδόσεις για το θέατρο, όχι από μίσος προς την τέχνη αλλά από αδυναμία να αντέξει κανείς άλλο την ψευδαίσθηση ζωντάνιας μέσα σε έναν χώρο που συχνά λειτουργεί σαν νεκροταφείο επιδοτούμενων χειρονομιών.
Το ίδιο συμβαίνει και στην πολιτική.
Το συνέδριο γίνεται θέαμα.
Η τραγωδία γίνεται infographic.
Ο θάνατος ενός νέου ανθρώπου συνυπάρχει την ίδια στιγμή με ομιλίες περί «ευημερίας», «ανθεκτικότητας» και «παραγωγικού μετασχηματισμού».
Η χώρα πενθεί και το πολιτικό σύστημα απαντά με PowerPoint.
Κι έτσι η πραγματικότητα αποκτά μια σχεδόν μεταφυσική σχιζοφρένεια.
Από τη μία πλευρά άνθρωποι που πέφτουν από μπαλκόνια, παιδιά εξαντλημένα από την εσωτερική ερημία, οικογένειες διαλυμένες από την οικονομική και ψυχική πίεση και από την άλλη μια πολιτική τάξη που μιλά σαν να διαχειρίζεται start-up τεχνολογίας επάνω σ’ έναν πλανήτη χωρίς θάνατο.
Μόνο που ο θάνατος υπάρχει.
Και επιστρέφει πάντα.
Επιστρέφει στα Τέμπη.
Στις αυτοκτονίες.
Στη μοναξιά των νέων.
Στην κατάρρευση της αφής.
Στον άνθρωπο που δεν αντέχει πια να κατοικεί τον εαυτό του. Και όσο περισσότερο μια κοινωνία προσπαθεί να αποκρύψει τον θάνατο κάτω από διαφημίσεις ευτυχίας τόσο πιο βίαια εκείνος επιστρέφει σαν ιστορική εκδίκηση.
Ο νεοέλληνας σήμερα ζει μέσα σε μια παράξενη μεταφυσική κατάσταση: διαθέτει περισσότερα μέσα επιβίωσης από ποτέ και λιγότερους λόγους να συνεχίσει.
Αυτό είναι το αληθινό πρόβλημα του πολιτισμού μας.
Και όμως, αληθινά, εδώ βρίσκεται η τελευταία ίσως δυνατότητα ελπίδας, ακριβώς μέσα από αυτή την κατάρρευση μπορεί να γεννηθεί ένας νέος τύπος ανθρώπου.
Όχι ο αισιόδοξος άνθρωπος των διαφημίσεων.
Ούτε ο «επιτυχημένος».
Αλλά ο άνθρωπος που θα ξαναμάθει να αντέχει.
Να αντέχει τη μοναξιά χωρίς να αυτοδιαλύεται.
Να αντέχει τον έρωτα χωρίς να τον μετατρέπει αμέσως σε δημόσια εικόνα.
Να αντέχει την ιστορία χωρίς να ζητά συνεχώς αναισθησία.
Να ξαναβρίσκει τη σχέση με τη γλώσσα, με τη θάλασσα, με την ποίηση, με τη σιωπή, με τον ουρανό.
Γιατί ο ελληνισμός ποτέ δεν υπήρξε διοικητική κατασκευή. Ήταν πάντοτε ένας τρόπος να στέκεσαι απέναντι στο χάος με μορφή.
Και εδώ βρίσκεται η μοναδική πραγματική πολιτική πρόταση εξόδου από τη δυστοπία: όχι μια νέα κυβέρνηση αλλά μια νέα εσωτερική ανδρεία.
Μια επανάσταση αθόρυβη, σχεδόν αόρατη, όπου ο άνθρωπος θα αρνηθεί να μετατραπεί ολοκληρωτικά σε δεδομένο, σε καταναλωτή, σε ψηφιακή σκιά του εαυτού του.
Να ξαναγίνει πρόσωπο.
Να ξανασηκώσει μέσα του ουρανό.
Γιατί μόνο τότε η Ελλάδα θα πάψει να είναι ένα κουρασμένο κρατίδιο της Μεσογείου που διαχειρίζεται στατιστικά την παρακμή της και θα ξαναγίνει αυτό που υπήρξε κάποτε.
Ο τόπος όπου ο άνθρωπος, ενώ γνωρίζει ότι θα πεθάνει, εξακολουθεί να δημιουργεί ομορφιά απέναντι στο μηδέν.(από ΦΒ Manos lamprakis)