Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

04 Νοεμβρίου 2026

Όταν η λίμνη Πλαστήρα έγινε υγρός τάφος για 20 ανθρώπους: 67 χρόνια μετά το μοιραίο ναυάγιο που συγκλόνισε την Ελλάδα

Υπάρχουν τόποι που κρύβουν μέσα στην ομορφιά τους ιστορίες βαθιάς θλίψης. Τόποι που η φύση τούς χάρισε ένα μοναδικό τοπίο, αλλά η Ιστορία τούς σημάδεψε με γεγονότα που δεν ξεχάστηκαν ποτέ. Η λίμνη Πλαστήρα είναι ένας από αυτούς.

Σήμερα, τα νερά της καθρεφτίζουν τα βουνά των Αγράφων, προσελκύουν χιλιάδες επισκέπτες και αποτελούν πηγή ζωής και ανάπτυξης για ολόκληρη την περιοχή της Καρδίτσας. Κάτω από αυτή την ειδυλλιακή εικόνα, όμως, κρύβεται μια τραγωδία. Μια ιστορία που γράφτηκε τον Δεκέμβριο του 1959 και στοίχισε τη ζωή σε 20 ανθρώπους.

Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ναυτικά δυστυχήματα σε γλυκό νερό μέχρι τότε. Μια βάρκα, ένας δυνατός άνεμος, παγωμένα νερά και 20 άνθρωποι που ήθελαν απλώς να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Να προλάβουν τη γιορτή του Αγίου Νικολάου, να καθίσουν στο οικογενειακό τραπέζι, να αγκαλιάσουν τους δικούς τους ανθρώπους. Δεν τα κατάφεραν ποτέ…

Εξήντα επτά χρόνια μετά, η μνήμη εκείνων των ανθρώπων εξακολουθεί να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του Νεοχωρίου και της λίμνης Πλαστήρα.

Ένα μεγάλο έργο, μια νέα πραγματικότητα για τους κατοίκους

Για να κατανοήσει κανείς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη η τραγωδία, πρέπει να επιστρέψει στο 1959, όταν το μεγάλο έργο του φράγματος Ταυρωπού άρχισε να αλλάζει τον χάρτη της περιοχής.

Τα νερά είχαν αρχίσει να καλύπτουν το οροπέδιο της Νεβρόπολης, δημιουργώντας σταδιακά την τεχνητή λίμνη. Εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης, βοσκοτόπια και δρόμοι χάνονταν κάτω από την επιφάνεια του νερού. Η καθημερινότητα των κατοίκων ανατρεπόταν, καθώς οι παλιές διαδρομές επικοινωνίας μεταξύ των χωριών διακόπτονταν και οι νέοι δρόμοι δεν είχαν ακόμη κατασκευαστεί.

Η σύνδεση των χωριών με την Καρδίτσα, μέσω του Τσαρδακίου, είχε πλέον καταστεί αδύνατη. Οι κάτοικοι αναγκάζονταν να προσαρμοστούν σε μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.

Οι βάρκες έγιναν το βασικό μέσο μετακίνησης ανάμεσα στις δύο πλευρές της Νευρόπολης. Ένας κάτοικος του Νεοχωρίου είχε αγοράσει μια βάρκα και εκτελούσε καθημερινά δρομολόγια από το Τσαρδάκι προς το Νεοχώρι, εξυπηρετώντας όσους έπρεπε να μετακινηθούν.

Η λίμνη ήταν ακόμη μια νέα πραγματικότητα. Δεν είχαν διαμορφωθεί οι απαραίτητες υποδομές, δεν υπήρχαν οργανωμένα μέσα μεταφοράς και οι κάτοικοι προσπαθούσαν να συνεχίσουν τη ζωή τους σε έναν τόπο που άλλαζε μέρα με τη μέρα.

Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι αυτή η αναγκαστική καθημερινή διαδρομή θα γινόταν το σκηνικό μιας από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της περιοχής.

5 Δεκεμβρίου 1959: Το τελευταίο ταξίδι των 20 ανθρώπων

Παραμονή του Αγίου Νικολάου. Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 1959. Είκοσι άνθρωποι, οι περισσότεροι εργάτες στα έργα της λίμνης, βρίσκονταν στην περιοχή «Τσαρδάκι». Είχαν ολοκληρώσει τις δουλειές τους και ήθελαν να επιστρέψουν στα σπίτια τους, για να περάσουν τη γιορτή με τις οικογένειές τους.

Μαζί τους είχαν τα πράγματα που προορίζονταν για τα σπίτια τους. Μικρές προμήθειες, αντικείμενα και ό,τι άλλο μπορούσαν να μεταφέρουν, έχοντας στο μυαλό τους την επιστροφή και την οικογενειακή θαλπωρή.

Προορισμός τους ήταν η απέναντι όχθη, στην περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα ο Βοτανικός Κήπος Νεοχωρίου.

Η διαδρομή ήταν σύντομη, τουλάχιστον στα μάτια όσων είχαν συνηθίσει να διασχίζουν τα νερά. Εκείνη την ημέρα, όμως, ο καιρός ήταν ιδιαίτερα άσχημος. Οι άνεμοι ήταν ισχυροί και η λίμνη ταραγμένη.

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες που έχουν συγκεντρωθεί, υπήρξαν προτροπές να μην επιχειρήσουν το ταξίδι. Στο Τσαρδάκι λειτουργούσε καφενείο-παντοπωλείο, όπου θα μπορούσαν να διανυκτερεύσουν μέχρι να βελτιωθούν οι καιρικές συνθήκες.

Εκείνοι, ωστόσο, αποφάσισαν να ξεκινήσουν. Ίσως να πίστευαν πως η απόσταση ήταν μικρή. Ίσως να ήθελαν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο να επιστρέψουν εγκαίρως στα σπίτια τους. Ίσως η σκέψη της οικογένειας να ήταν ισχυρότερη από τον φόβο της κακοκαιρίας.

Η βάρκα ήταν υπερφορτωμένη. Οι καιρικές συνθήκες επιδεινώθηκαν και, πριν προλάβει να διανύσει τη μισή απόσταση, δεν άντεξε στον δυνατό αέρα και στα κύματα και ανατράπηκε. Μέσα σε λίγες στιγμές, 20 άνθρωποι βρέθηκαν στα παγωμένα νερά. Κανείς τους δεν γνώριζε κολύμπι, ούτε ο βαρκάρης. Δεν υπήρχαν σωσίβια ή άλλα μέσα ασφαλείας. Ένας από τους επιβαίνοντες προσπάθησε να σωθεί, αλλά η προσπάθειά του αποδείχθηκε μάταιη.

Η λίμνη έγινε ο υγρός τάφος τους…

20 οικογένειες περίμεναν ανθρώπους που δεν επέστρεψαν

Η είδηση του ναυαγίου διαδόθηκε γρήγορα και βύθισε στο πένθος ολόκληρη την περιοχή. Οι σοροί των θυμάτων εντοπίστηκαν στον βυθό έπειτα από μεγάλο χρονικό διάστημα και έρευνες ομάδων δυτών.

Το ναυάγιο συγκλόνισε ολόκληρη την Ελλάδα. Ήταν μια τραγωδία που ανέδειξε με τον πιο σκληρό τρόπο τις δυσκολίες της μετάβασης σε μια νέα εποχή, όταν ένα τεράστιο τεχνικό έργο άλλαζε όχι μόνο το φυσικό περιβάλλον, αλλά και την καθημερινότητα των ανθρώπων.

Η έρευνα που ξαναφέρνει στο φως την τραγωδία

Για δεκαετίες, η ιστορία του ναυαγίου παρέμενε ζωντανή κυρίως μέσα από τις οικογενειακές αφηγήσεις και τη συλλογική μνήμη των κατοίκων.

Μια συστηματική προσπάθεια καταγραφής και ανάδειξης της τραγωδίας ανέλαβε ο Γιώργος Καραντώνης, εκπαιδευτικός και πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Νέων Νεοχωρίου, ο οποίος είναι εγγονός ενός από τους ανθρώπους που πνίγηκαν στη λίμνη.

Έπειτα από τέσσερα χρόνια έρευνας, συγκέντρωσε μαρτυρίες, ιστορικά τεκμήρια, φωτογραφίες και άλλο υλικό, μέρος του οποίου παρέμενε άγνωστο μέχρι σήμερα.

Η προσπάθειά του δεν αποτελεί απλώς μια ιστορική καταγραφή. Είναι μια προσωπική αναζήτηση, μια προσπάθεια να διασωθούν τα ονόματα, οι ιστορίες και οι μνήμες των ανθρώπων που χάθηκαν, ώστε η τραγωδία να μην παραμείνει μια απλή αναφορά σε ένα παλιό ναυτικό δυστύχημα.

Γιατί πίσω από τους 20 νεκρούς υπήρχαν 20 διαφορετικές ζωές. Υπήρχαν οικογένειες, παιδιά, σύζυγοι, γονείς, όνειρα και προσδοκίες που διακόπηκαν απότομα εκείνο το απόγευμα.

Η λίμνη που άλλαξε τη μοίρα του τόπου

Το 2019, με πρωτοβουλία του τότε νεοεκλεγέντος δημάρχου Λίμνης Πλαστήρα και συγγραφέα τοπικής Ιστορίας, Παναγιώτη Νάνου, πραγματοποιήθηκε διημερίδα για τη συμπλήρωση 60 χρόνων από τη δημιουργία της λίμνης.

Η πρώτη ημέρα ήταν αφιερωμένη στους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στο ναυάγιο. Παράλληλα, συγκεντρώθηκε πολύτιμο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό, το οποίο αποτελεί σήμερα μόνιμη έκθεση στον Βοτανικό Κήπο.

Σε δήλωσή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Παναγιώτης Νάνος περιγράφει τη σημασία της ιστορικής διαδρομής της περιοχής και τη διπλή όψη της δημιουργίας της λίμνης:

«Η Ιστορία είναι πολύτιμος πόρος για την ανάπτυξη μιας περιοχής. Το ιστορικό της δημιουργίας, αλλά και τα θύματα του τραγικού ναυαγίου είναι μέρος ενός μεγαλεπήβολου έργου που άλλαξε τη μοίρα του τόπου μας. Συλλέξαμε πολύτιμο φωτογραφικό και άλλο υλικό, το οποίο αποτελεί μόνιμη έκθεση στον Βοτανικό Κήπο. Είναι τα τεκμήρια της αγροτικής παραγωγής και οικονομικής ζωής του τόπου μας, ενός οροπεδίου που σημάδεψε την Ιστορία τελευταία με την Εθνική Αντίσταση και το αντάρτικο αεροδρόμιο.

Εκτός από τον άδικο πνιγμό των 20 αντρών, οι 17 ήταν από το Νεοχώρι, η κατασκευή της λίμνης στέρησε εύφορα χωράφια από τις κοινότητες. Οι κάτοικοι απώλεσαν κρίσιμα εισοδήματα, γεγονός που οδήγησε σε μαζική μετανάστευση. Σήμερα η λίμνη Πλαστήρα αποτελεί πηγή ζωής, στέρεη βάση οικονομικής και τουριστικής ανάπτυξης, αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητας του τόπου μας. Η μνήμη των αδικοχαμένων παραμένει ζωντανή στις τοπικές μας κοινωνίες».

Το 2027, ένας αιώνας από την απαρχή του μεγάλου οράματος

Μια ακόμη σημαντική επέτειος πλησιάζει για την περιοχή. Το 2027 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την επίσκεψη του πρώτου κλιμακίου που έφερε ο Νικόλαος Πλαστήρας στην περιοχή, προκειμένου να εξετάσει την εφικτότητα του έργου και τη δυνατότητα δημιουργίας της λίμνης.

Όπως ανέφερε ο Παναγιώτης Νάνος, η επίσκεψη εκείνη αποτέλεσε την απαρχή ενός μεγάλου σχεδιασμού που άλλαξε τη μοίρα του τόπου.

Με αφορμή την επέτειο, ο Δήμος Λίμνης Πλαστήρα προγραμματίζει την έκδοση επετειακού λευκώματος, στο οποίο θα περιλαμβάνεται ειδικό κεφάλαιο αφιερωμένο στο τραγικό ναυάγιο, με σπάνιες φωτογραφίες και ιστορικά ντοκουμέντα.

Πρόκειται για μια ακόμη προσπάθεια να διασωθεί η μνήμη όχι μόνο του μεγάλου έργου, αλλά και των ανθρώπων που πλήρωσαν το δικό τους τίμημα στην πορεία προς τη δημιουργία του.

Eurostat: Στο 5,6% αυξήθηκε ο πληθωρισμός στην Ελλάδα τον Οκτώβριο

Επιτάχυνση του πληθωρισμού καταγράφηκε στην Ελλάδα τον Οκτώβριο, σύμφωνα με την αρχική εκτίμηση της Eurostat, με τον ετήσιο δείκτη να διαμορφώνεται στο 5,6%, αυξημένος κατά 0,5 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τον Σεπτέμβριο, όταν είχε ανέλθει στο 5,1%.

Τα στοιχεία της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας αποτυπώνουν την περαιτέρω άνοδο των πληθωριστικών πιέσεων στη χώρα, καθώς οι ανατιμήσεις εξακολουθούν να επηρεάζουν το κόστος ζωής των νοικοκυριών.

Η συγκεκριμένη μέτρηση αποτελεί προκαταρκτική εκτίμηση και αναμένεται να ακολουθήσουν τα αναλυτικά στοιχεία, τα οποία θα αποτυπώσουν την πορεία των επιμέρους κατηγοριών αγαθών και υπηρεσιών.

Οι Ελληνοαμερικανοί που κέρδισαν έδρα στο Κογκρέσο: Από τον γερουσιαστή Κρις Πάππας μέχρι την 40χρονη από την Αβδέλλα Γρεβενών με σημαία το «filotimo»

Ισχυρή παρουσία της ελληνικής ομογένειας στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ, με έναν γερουσιαστή και έξι βουλευτές ελληνικής καταγωγής στο νέο Κογκρέσο

Ένας γερουσιαστής για λογαριασμό των Δημοκρατικών και έξι μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων θα εκπροσωπούν το ελληνοαμερικανικό στοιχείο στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, υπό την ανανεωμένη σύνθεσή του.

Συγκεκριμένα, ο Κρις Πάπας (Δημοκρατικός, Νιού Χάμσαϊρ) κέρδισε την έδρα του στη Γερουσία, ενώ στη Βουλή των Αντιπροσώπων εκλέγονται ή ανανεώνουν τη διετή θητεία τους οι Γκας Μπιλιράκης, Μάικ Χαριδόπουλος, Τζίμι Πατρώνης (και οι τρεις Ρεπουμπλικανοί από τη Φλόριντα), Νικόλ Μαλλιωτάκη (Ρεπουμπλικανή, Νέα Υόρκη), Ντίνα Τίτους (Δημοκρατική, Νεβάδα) και Μάγκι Γκουντλάντερ (Δημοκρατική, Νιού Χαμσάιρ).

Οι επίσης ελληνικής καταγωγής υποψήφιοι Τζον Σουνούνου (Ρεπουμπλικανός, Νιού Χαμσάιρ) και Αριστοτέλης Ηλιόπουλος (Ανεξάρτητος, Νιού Τζέρσι) δεν κατόρθωσαν να εκλεγούν. Μάλιστα, ο Σουνούνου ήταν ο ηττημένος της μονομαχίας με τον Κρις Πάπας, τον πλέον επιφανή Ελληνοαμερικανό των φετινών ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ.

Η 40χρονη βουλευτής από την Αβδέλλα Γρεβενών με σημαία το «filotimo»

Πάντως, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η προσωπικότητα της Γκουντλάντερ: Καίτοι το ονοματεπώνυμό της δεν προδίδει της ρίζες της, η Μάγκι Γκουντλάντερ είναι μία δυναμική 40χρονη Αμερικανίδα δικηγόρος, η οποία, μέσω της μητέρας της, κατάγεται από ένα χωριό της Πίνδου, την Αβδέλλα Γρεβενών.


Μάγκι Γκουντλάντερ

Έναν τόπο που η ίδια η Γκουντλάντερ προβάλλει συστηματικά στον δημόσιο λόγο της, εξαίροντας τις παραδοσιακές ελληνικές αξίες και την ηθική του μετανάστη που ενσωματώθηκε στην αμερικανική κοινωνία προερχόμενος από την φτωχή πλην τίμια ελληνική επαρχία. Εξού και η Μάγκι Γκούντλαντερ αναφέρεται συχνά στην, μη μεταφράσιμη σε οποιαδήποτε γλώσσα πλην της ελληνικής, έννοια του «φιλότιμου».

Βεβαίως, η Μάγκι Γκουντλάντερ δεν είναι νεοφώτιστη στο Κονγκρέσο, καθώς το 2025 είχε εκλεγεί στη Βουλή των Αντιπροσώπων με τους Δημοκρατικούς, εκπροσωπώντας την πολιτεία του Νιού Χαμσάιρ. Στις Ενδιάμεσς του 2026 εξασφάλισε την ανανέωση της παρουσίας της στη Βουλή με ποσοστό προτίμησης στην περιφέρειά της περίπου 60%.

Η Μάγκι Γκουντλάντερ προσθέτει διαρκώς σημαντικές διακρίσεις στο βιογραφικό της, γεγονός που την καθιστά μία εξόχως υπολογίσιμη δύναμη στην αμερικανική πολιτική ζωή για το προσεχές μέλλον. Άλλωστε, η Γκουντλάντερ μεγάλωσε σε μια οικογένεια συνηθισμένη στην ισχύ, τόσο του χρήματος, όσο και της πολιτικής εξουσίας.

Η μητέρα της Μάγκι, η Ελισάβετ Μάριαν «Μπέτι» Ταμπόση είχε διατελέσει κι εκείνη βουλευτής (με τους Ρεπουμπλικανούς) από το 1979 έως το 1986, ενώ ακολούθως υπηρέτησε στην κυβέρνηση των ΗΠΑ, ως υφυπουργός Εξωτερικών, αρμόδια για Προξενικές Υποθέσεις, στο διάστημα 1989-1992 και επί προεδρίας Τζορτζ Μπους πατρός.

Ο δε πατέρας της Μπέτι και παππούς της Μάγκι Γκουντλάντερ, ο Σαμουήλ «Σαμ» Ταμπόσης, βλαχικής καταγωγής από πολύτεκνη οικογένεια της Αβδέλλας Γρεβενών, υπήρξε ένας πολύ επιτυχημένος κτηματομεσίτης στο Νιού Χαμσάιρ και ένθερμος υποστηρικτής/χορηγός των Ρεπουμπλικανών.

Όσο για την ίδια την Μάγκι Γκουντλάντερ, μετά από τις σπουδές της στη Νομική Σχολή ενός από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Ivy League, το Γιέιλ, αρχικά δραστηριοποιήθηκε στον δικαστικό κλάδο, κατόπιν συνεργάστηκε ως σύμβουλος με υποψήφιους πολιτικούς και επί 11 χρόνια ανέλαβε θέση πράκτορα στην υπηρεσία πληροφοριών του Αμερικανικού Ναυτικού.

Παράλληλα δίδαξε νομικά σε πανεπιστημιακό επίπεδο και εργάστηκε ως στέλεχος του υπουργείου Δικαιοσύνης, φτάνοντας έως και τον Λευκό Οίκο, για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, ως επικεφαλής της καμπάνιας «Ενότητα για το Έθνος» του τέως Προέδρου Τζο Μπάιντεν.

Η εξάδα των Ελληνοαμερικανών στο Κονγκρέσο

Για την πολύπλευρη και ιδιαιτέρως σημαντική η επιτυχία του Κρις Πάπας του, εκ των πραγμάτων, κορυφαίου εκπροσώπου της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας στο Κογκρέσο.



Τυπικά, ο Κρις Πάπας ανεβαίνει στην ιεραρχία, καθώς η νίκη του επί του Ρεπουμπλικανού ανθυποψηφίου του στο Νιού Χαμσάιρ, εξασφάλισε στον Πάπας την έδρα στη Γερουσία. Στη Φλόριντα επανεκλέγονται οι τρεις Ελληνοαμερικανοί Ρεπουμπλικανοί βουλευτές Γκας Μπιλιράκης, ο Μάικ Χαριδόπουλος και Τζίμι Πατρώνης.

Σε ό,τι αφορά στον Μπιλιράκη, κέρδισε την 11η θητεία του στην 12η εκλογική περιφέρεια της Φλόριντας, επικρατώντας της Κίμπερλι Όβερμαν, η οποία διεκδίκησε την έδρα για λογαριασμό των Δημοκρατικών. Έχοντας υπηρετήσει στη Βουλή από το 2007, ο Μπιλιράκης είναι ένας σχεδόν βετεράνος πολιτικός, ενώ, ασφαλώς, δεν θα πρέπει να παραβλέπεται το γεγονός ότι συνεχίζει επάξια το έργο του πατρός του, Μάικλ Μπιλιράκη, επίσης βουλευτή επί μακρόν.


Γκας Μπιλιράκης

Ο Χαριδόπουλος εκλέγεται για δεύτερη φορά, ενώ για τον Τζίμι Πατρώνη αυτή είναι η πρώτη πλήρης θητεία, καθώς είχε ορκιστεί βουλευτής τον Απρίλιο του 2025, κατόπιν έκτακτων εκλογών στη Φλόριντα.


Μάικ Χαριδόπουλος


Τζίμι Πατρώνης

Στη Νέα Υόρκη, η δραστήρια Ρεπουμπλικανή και ήδη γνώριμη σε ΗΠΑ και Ελλάδα, Νικόλ Μαλλιωτάκη, κατόρθωσε να ανανεώσει τη θητεία της στη Βουλή των Αντιπροσώπων για 4η φορά.


Νικόλ Μαλλιωτάκη

Στη Νεβάδα -την πολιτεία του Λας Βέγκας- η Ντίνα Τίτους, ήδη αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ομάδας του Κογκρέσου, κέρδισε την εκλογή εκπροσωπώντας τους Δημοκρατικούς.

Η Τίτους διανύει την όγδοη δεκαετία της ζωής της (76 ετών) και αποτελεί πρόσωπο ευρείας αποδοχής, ιδιαιτέρως από τα μέλη της Ελληνοαμερικανιής παροικίας. Εξάλλου, έχει μακρά παρουσία στο Κογκρέσο, καθώς εκλέγεται από το 1988.


Ντίνα Τίτους

Αντιθέτως, ο Τζον Έντουαρντ Σουνούνου, δεν κατάφερε να επικρατήσει στην ενδο-ελληνοαμερικανική μονομαχία με το Κρις Πάπας στο Νιού Χαμσάιρ.

Και, τέλος, ο Αριστοτέλης Ηλιόπουλος, ο ανεξάρτητος εκπαιδευτικός από το Τζέρσεϊ Σίτι με τις ποντιακές ρίζες και το πάθος για κοινωνική δικαιοσύνη, ηττήθηκε από τον ήδη κατόχο της έδρας στη Βουλή των Αντιπροσώπων, τον Δημοκρατικό Ρομπ Μενέντεζ.

Βασίλης Τσακίρογλου
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

ΠΑΙΔΙΑ ΜΗ ΣΦΑΖΕΣΤΕ! ΟΛΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΑ ΕΙΣΤΕ😝😝Άτομα με κράνη μπήκαν σε συνέλευση φοιτητών στην Πανεπιστημιούπολη και πέταξαν μολότοφ, πληροφορίες για τουλάχιστον δύο τραυματίες

Ένα σοβαρό επεισόδιο σημειώθηκε στην Πανεπιστημιούπολη το πρωί της Τετάρτης, όταν περίπου 10 - 12 άτομα με κράνη μπήκαν σε αίθουσα στο τμήμα Φυσικής του ΕΚΠΑ και πέταξαν μολότοφ εναντίον φοιτητών από διάφορους πολιτικούς συλλόγους που πραγματοποιούσαν συνέλευση.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, από το επεισόδιο τραυματίστηκαν δύο άτομα, εκ των οποίων το ένα φέρει εγκαύματα στα χέρια και τα πόδια. Στο σημείο έχει φτάσει ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ.

Σύμφωνα με μαρτυρία, ομάδα ατόμων που φορούσαν κράνη εισέβαλε ξαφνικά στο κτίριο, έσπασε τζάμια και πέταξε μολότοφ, προκαλώντας αναστάτωση στους φοιτητές όπου βρίσκονταν εκεί.

Οι φοιτητές προσπάθησαν να βγουν από το κτίριο ενώ κλήθηκαν οι Αρχές στο σημείο.

Σεράνο: Η αγαπημένη των ναζί που κατέκτησε την Αθήνα και έγινε θρύλος και... γλυκό

Τι θα μπορούσε άραγε να συνδέει μια Χιλιανή διεθνή σταρ, κορυφαία ερμηνεύτρια του ελαφρού τραγουδιού με τη γερμανική σβάστικα, ένα ιστορικό στέκι της Κυψέλης, από το 1945 μέχρι και σήμερα, την τραγουδίστρια της νίκης του 1940, έναν Ελληνα εξέχοντα πολιτικό και ακόμα με ένα από τα πιο δημοφιλή γλυκά στη χώρα μας που βρέθηκε σε κάθε σπίτι και ζαχαροπλαστείο για πολλές δεκαετίες;

Το όνομα Σεράνο, της αγαπημένης πάστας, τούρτας, ακόμα και ξεχωριστής σοκολάτας στα περίπτερα, στο ιδιαίτερο καφέ περιτύλιγμα και που σε όλες τις μορφές της την αγάπησαν δύο τουλάχιστον γενιές Ελλήνων και που ακόμα και σήμερα συχνά αναζητούν.

Η πιο ανάλαφρη εκδοχή της σοκολατίνας, με περισσότερο γάλα στη σοκολάτα και πιο κρεμώδη υφή, συχνά κυματιστή. Ενα εκλεκτό γλυκό από τη δεκαετία του 1950 έως το τέλος του αιώνα, που πρωταγωνιστούσε στις παραγγελίες των θαμώνων των ζαχαροπλαστείων σε όλη τη χώρα, αλλά και των δώρων σε γιορτές, γενέθλια και άλλες χαρούμενες επισκέψεις. Και που γρήγορα έγινε τόσο οικείο στους Ελληνες και τις Ελληνίδες όλων των ηλικιών ώστε να μπει και στους οδηγούς μαγειρικής για να μαθαίνουν οι νοικοκυρές πώς να το παρασκευάζουν στο σπίτι.

Αντικείμενο πόθου

Η Σεράνο, λοιπόν, έχει διαδρομή οκτώ δεκαετιών και μέσα από μια αξιοπερίεργη αλυσίδα γεγονότων, σαν παραμύθι που φτιάχτηκε ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, οφείλει το όνομά της στη σπουδαία Χιλιανή τραγουδίστρια Ροζίτα Σεράνο. Μια δημοφιλή, εκθαμβωτικής ομορφιάς ερμηνεύτρια με σαγηνευτική φωνή, τέτοια ώστε να μείνει στην ιστορία ως «το Αηδόνι της Χιλής», που μεσουράνησε στην Ευρώπη μεταξύ 1938-1976. Ξεκίνησε από τη Γερμανία, όπου με φροντίδα του Γιόζεφ Γκέμπελς έγινε η αγαπημένη των ναζί μέχρι να κατηγορηθεί ως κατάσκοπος το 1943 και να εξαφανιστεί πριν της συμβούν τα χειρότερα στη Σουηδία. Στην Ελλάδα πάτησε το πόδι της για πρώτη φορά πριν ακριβώς 80 χρόνια, στις 4 Νοεμβρίου 1946. Ξεκίνησε αμέσως τις εμφανίσεις σε θέατρα, κέντρα διασκέδασης, ακόμα και καμπαρέ της εποχής, με αποθεωτικές εκδηλώσεις του κοινού.

Ηταν στα 34 της χρόνια τότε, μια αναγνωρισμένη σταρ, στο απόγειο της ερμηνευτικής της δεινότητας, αλλά και της ομορφιάς της. Εντυπωσίαζε, ακτινοβολούσε, καθήλωνε, συνάρπαζε, στην κυριολεξία, τους θεατές που κατέκλυζαν τους χώρους όπου εμφανιζόταν. Γεμάτη πάθος στις ερμηνείες της, έγινε και στην Ελλάδα αντικείμενο πόθου για τους άντρες και ζήλιας για τις γυναίκες. Συνωστισμός, ουρές για εισιτήρια. Συνδέθηκε λόγω δουλειάς με τη Σοφία Βέμπο, καθώς τραγούδησαν πολλές φορές μαζί.

Απέκτησε αναρίθμητους πιστούς θαυμαστές. Κάποια στιγμή πολλοί μιλούσαν για ειδύλλιο με τον επιρρεπή -ήταν αλήθεια- σε τέτοιες καταστάσεις, Γεώργιο Παπανδρέου, επίσης θερμό οπαδό της. Ενας άλλος όμως, τουλάχιστον εξίσου φανατικός, της πρόσφερε το πιο... γλυκό δώρο. Εδωσε το όνομά της σε μια νέα πάστα που φτιάχτηκε στα εργαστήρια του ζαχαροπλαστείου του για να την τιμήσει. Μια πάστα τόσο θελκτική που «μάγεψε» κι αυτή τους Ελληνες, όπως η Χιλιανή τραγουδίστρια τους θαμώνες της. Ηταν ο Τρύφωνας Πανταζόπουλος, ιδιοκτήτης από το 1945 του περίφημου ζαχαροπλαστείου «Select», στην πλέον εμβληματική οδό της Κυψέλης, τη Φωκίωνος Νέγρη. Ο Πανταζόπουλος «δονήθηκε» όταν είδε τη Σεράνο μαζί με τη Βέμπο, που σύχναζε στο «Select», να μπαίνουν και να κάθονται σε ένα τραπέζι.


Το ζαχαροπλαστείο «Select» στη Φωκίωνος Νέγρη όπου παρασκευάστηκε για πρώτη φορά η θρυλική πάστα Σεράνο προς τιμήν της διάσημης Χιλιανής τραγουδίστριας και πελάτισσάς του, που τότε έκανε καριέρα στην Αθήνα


Σε αυτό το ζαχαροπλαστείο σύχναζε όλη η καλλιτεχνική Αθήνα. Αστέρες, πέραν της Βέμπο, όπως οι Βασίλης Αυλωνίτης (στενός φίλος του Πανταζόπουλου), Λάμπρος Κωνσταντάρας, Νίκος Σταυρίδης, Μάρθα Καραγιάννη, Αλέκος Σακελλάριος, Γιάννης Δαλιανίδης, ο συγγραφέας του «αστυνόμου Μπέκα» Γιάννης Μαρής και πολλοί ακόμα απολάμβαναν τον καφέ τους και φυσικά την τρομερή πάστα Σεράνο -με ένα «ρ», αν και το όνομα της διάσημης καλλιτέχνιδας στα χιλιανά γράφεται Rosita Serrano- που σερβιρίστηκε για πρώτη φορά στο «Select» και έκτοτε έγινε συνώνυμη της πιο εκλεκτικής γλυκιάς απόλαυσης στα ζαχαροπλαστεία όλης της χώρας.

Ενα στέκι που ακόμα και σήμερα λειτουργεί στη γωνία Φωκίωνος και Επτανήσου, καθώς από τον Τρύφωνα Πανταζόπουλο πέρασε στα χέρια του γιου του, Νίκου.

Λειτουργεί ως all day καφέ, μπαρ, εστιατόριο, σερβίροντας πάντα και τη θρυλική Σεράνο.

Το ξεκίνημα

Η Maria Esther Aldunate del Campo, που έμεινε γνωστή διεθνώς ως Rosita Serrano, γεννήθηκε για να κατακτήσει τον κόσμο μαγεύοντας το κοινό με τη φωνή και την ομορφιά της, ενθουσιάζοντας με τις εμφανίσεις της, αποκτώντας ορκισμένους θαυμαστές όσο λίγες ντίβες της σκηνής και της πίστας κατάφεραν. Η διαδρομή της όμως -μοίρα και άλλων αστέρων- μοιάζει με το γνωστό τρενάκι του λούνα παρκ.

Από την κορυφή στο ναδίρ. Η Χιλιανή ντίβα απέκτησε τα πάντα: αγάπη, θαυμασμό μέχρι λατρείας, επιτυχία, χρήμα, αλλά προς το τέλος της ζωής της, όταν επέστρεψε στην πατρίδα της, δεν της είχε μείνει σχεδόν τίποτα. Γεννήθηκε στο Κιλπουέ της Χιλής στις 10 Ιουνίου 1912.

Ο πατέρας της, Εκτορ Αλντουνάτε, ήταν διπλωμάτης, ενώ η μητέρα της, Σοφία ντελ Κάμπο, δημοφιλής σοπράνο. Οι γονείς της χώρισαν νωρίς.

Η Σοφία μετακόμισε στην Ευρώπη στις αρχές της δεκαετίας του 1930 και η κόρη της την ακολούθησε, καθώς άπαντες καταλάβαιναν ότι είχε κληρονομήσει το φωνητικό-ερμηνευτικό ταλέντο της, με το οποίο εκείνη είχε κάνει αξιόλογη καριέρα στις ΗΠΑ και κάποιες ευρωπαϊκές χώρες.


H Χιλιανή Ροζίτα Σεράνο, κατά κόσμον Maria Esther Aldunate del Campo, έχει μείνει στην Ιστορία ως «το Αηδόνι της Χιλής»

Εγκαταστάθηκαν αρχικά στην Πορτογαλία και τη Γαλλία και τελικά το 1935, στο Βερολίνο, καθώς η Σοφία ξαναπαντρεύτηκε έναν πολυεκατομμυριούχο επιχειρηματία, ονόματι Σαλβάι, ο οποίος ζούσε στη γερμανική πρωτεύουσα, έχοντας συγχρόνως ισχυρές διασυνδέσεις με το ναζιστικό καθεστώς.

Κάτω από τη σβάστικα

Στη Γερμανία η Σεράνο έκανε μια μυθική καριέρα. Πρώτος την ανακάλυψε ο συνθέτης Πέτερ Κρόιντερ, την πέρασε από οντισιόν για τη δισκογραφική εταιρεία Telefunken μόνο με τη φωνή και την κιθάρα της. Το συμβόλαιο ετοιμάστηκε πριν καν βγει από το στούντιο. Γρήγορα η Telefunken την ανέδειξε σε ένα από τα πολύτιμα πετράδια της, ηχογραφώντας 81 τραγούδια, ενώ γύρισε και 4 κινηματογραφικές ταινίες. Μία από τις πιο γνωστές επιτυχίες της είναι το κλασικό «La Paloma», ηχογραφημένο το 1940, που ακούγεται και στην κατοπινή ταινία του 1981 «Das Boot - Υποβρύχιο U-96: Επιστροφή στην Κόλαση».

Πέραν της εμφάνισής της, ακαταμάχητο όπλο της Σεράνο ήταν η υψωμένη, βελούδινη φωνή της, με ένα ιδιαίτερο σφύριγμα, με ένα τραχύ τζαζ στυλ, που θύμιζε την Αφροαμερικανίδα τραγουδίστρια της μπλουζ Εθελ Γουότερς. Ο σπουδαίος Μπινγκ Κρόσμπι αποκαλούσε τη Σεράνο «μια τέλεια σφυρίχτρα». Τραγούδησε από φολκ έως ποπ, συμπεριλαμβανομένων φλαμένκο, ρούμπα, τάνγκο και μάμπο.

Ολα αυτά ξετρέλαναν εκατομμύρια Ευρωπαίους, ιδιαίτερα όμως τους Γερμανούς και ακόμα περισσότερο τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους των ναζί. Ο μετρ του είδους, Γιόζεφ Γκέμπελς, έσπευσε να επενδύσει στο ταλέντο της Σεράνο. Ο υπουργός προπαγάνδας των ναζί τη συμπεριέλαβε αμέσως στο πρόγραμμα «Kraft durch Freude» - KdF (Δύναμη μέσω της χαράς). Ενα σύστημα οργάνωσης όλου του ελεύθερου χρόνου των Γερμανών πολιτών (βράδια, Σαββατοκύριακα, γιορτές, διακοπές) έτσι ώστε να τον ελέγχει, καλλιεργώντας την αίσθηση και νοοτροπία της «Λαϊκής Κοινότητας» (Volksgemeinschaft) και ενισχύοντας την αφοσίωση στο καθεστώς. Πολλές συναυλίες και τραγούδια της παρουσιάζονταν τακτικά στη ραδιοφωνική εκπομπή Wunschkonzert für die Wehrmacht (Πρόγραμμα Μουσικών Αιτημάτων για τη Βέρμαχτ).



Η Σεράνο γνώρισε τον συνεχή και απροκάλυπτο θαυμασμό και δημόσιο έπαινο για το ταλέντο της του ίδιου του Χίτλερ, του Γκέρινγκ και άλλων πρωτοκλασάτων της ναζιστικής ιεραρχίας. Το «Αηδόνι της Χιλής», «Der Chilenische Nachtigall» όπως την αποκαλούσαν οι Γερμανοί λόγω των ιδιαίτερων σφυριγμάτων της φωνής της όταν τραγουδούσε, έγινε τόσο διάσημο όσο οι κορυφαίες Γερμανίδες καλλιτέχνιδες εκείνης της εποχής Μάρλεν Ντίτριχ και Ζάρα Λέαντερ. Το κορυφαίο θέατρο Wintergarten στο Βερολίνο συνδέθηκε με το αποκορύφωμα της καριέρας της, «στενάζοντας» από τους θεατές στις εμφανίσεις της, μεταξύ 1937-1942 δηλαδή και εν μέσω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

Ολοι μιλούσαν παντού για τη γυναίκα-θεά με τα μεγάλα πράσινα μάτια και πολύ περιποιημένα καστανά μαλλιά, που έθελγε με τη φωνή και το παρουσιαστικό της. «Είχε ένα υπερφυσικό φωνητικό χάρισμα, αλλά το πιο εντυπωσιακό ήταν η δημιουργικότητά της... Ηταν σαν κάποια που αρχίζει να χορεύει, αλλά το έκανε με τη φωνή της!», περιέγραψε πολλά χρόνια αργότερα στο BBC τη συνολική σκηνική παρουσία της Σεράνο η ανιψιά της Ιζαμπέλ Αλντουνάτε, κι αυτή διάσημη τραγουδίστρια.

Μπορεί ο Τρ. Πανταζόπουλος να βάφτισε αργότερα μια νέα πάστα για χάρη της, αλλά «πρώτοι διδάξαντες» ήταν οι Γερμανοί θαυμαστές της, σχεδιαστές της Mercedes Benz, που έφτιαξαν ένα αυτοκίνητο σύμφωνα με τις «προδιαγραφές» της Σεράνο. Με πράσινη ταπετσαρία, σαν το χρώμα των ματιών της.

Από είδωλο, κατάσκοπος

Αν και η ίδια δήλωνε συχνά ότι «η τέχνη δεν μπορεί ποτέ να αναμειχθεί με την πολιτική», οι ναζί, αφού τη δόξασαν, την κατηγόρησαν ως κατάσκοπο των Συμμάχων.

Σύμφωνα με πληροφορίες που παρείχε στο BBC η οικογένεια Αλντουνάτε, όσο η τραγουδίστρια ζούσε στη Γερμανία πραγματοποιούσε κρυφές νυχτερινές πτήσεις για να τραγουδήσει σε Εβραίους που προστατεύονταν στη Σουηδία. Κατ’ άλλη πηγή, έδωσε ένα ρεσιτάλ στη Δανία, τα έσοδα του οποίου προορίζονταν για την υποστήριξη Εβραίων φυγάδων.


Το έγγραφο των ναζί με τις υποψίες περί κατασκοπείας της Σεράνο

Η ουσία είναι ότι αμέσως οι ναζί έψαξαν το σπίτι της στο Βερολίνο, απαγόρευσαν τις παραστάσεις και την κυκλοφορία των δίσκων της και τελικά, στις 5 Νοεμβρίου 1943, εξέδωσαν ένταλμα σύλληψής της. Αλλά το «Χιλιανό Αηδόνι» είχε ήδη «πετάξει» μακριά. Βρισκόταν ήδη ασφαλής στη Σουηδία, στο παλάτι του βασιλιά Γουσταύου, επίσης μεγάλου θαυμαστή της -και ποιος δεν ήταν-, με την υπογραφή του στην κιθάρα της. Από τη Σουηδία έκανε ένα νέο ξεκίνημα στην καριέρα της, έχοντας το πλεονέκτημα του τεράστιου αριθμού θαυμαστών που είχε ήδη αποκτήσει στη Δυτική Ευρώπη, αλλά και με δύο σοβαρά μειονεκτήματα: ότι είχε ήδη στιγματιστεί ως συνεργάτης του ναζιστικού καθεστώτος, κάτι που έκτοτε πάντα τη βάραινε, παρότι είχε στοιχεία για να αποδείξει το αντίθετο, ενώ ολόκληρη η περιουσία της είχε κατασχεθεί στη Γερμανία.

Στην Ελλάδα

Η Σεράνο πρωτοεμφανίστηκε στην Ελλάδα τη νύχτα της 4ης Νοεμβρίου 1946 στο πολυτελές καμπαρέ «Αρζεντίνα», στην οδό Φιλελλήνων, δίπλα στην πλατεία Συντάγματος. Είκοσι ημέρες αργότερα έδωσε συναυλία στο θέατρο «Παλλάς» και στα μέσα Ιανουαρίου 1947, άλλη μία, μαζί με τη Βέμπο, στο «Ρεξ» επί της Πανεπιστημίου, για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Η φωνή της ήταν ήδη γνωστή στους Αθηναίους, καθώς το κατοχικό ραδιόφωνο μετέδιδε καθημερινά τις δημοφιλείς επιτυχίες της, φυσικά μετά τις 5 Νοεμβρίου 1943 ουδέποτε αυτές ξανακούστηκαν.

Δεν έμενε σταθερά στην Ελλάδα. Ηταν αεικίνητη. Πηγαινοερχόταν συνεχώς σε διάφορες χώρες του εξωτερικού, αγωνίστηκε με περιοδείες και νέες εμφανίσεις, ακόμα και με ηχογραφήσεις νέων τραγουδιών, να αναστήσει την καριέρα της.

Το προσπάθησε ακόμα και στη Γερμανία το 1952, στις ΗΠΑ, στην Ισπανία και σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.


Αφίσα για τις κοινές εμφανίσεις Σεράνο - Βέμπο στην Αθήνα

Συνεργάστηκε σε αυτό και με τον πασίγνωστο συνθέτη και πιανίστα Γιάννη Σπάρτακο. Αλλά η υποδοχή της ήταν χλιαρή. Οι εμφανίσεις της δεν έτυχαν των αποθεώσεων των παλαιότερων παραστάσεων που έδινε, τις ημέρες και κυρίως τις νύχτες της δόξας. Ηχογράφησε στα ελληνικά δύο τραγούδια, όχι δικά της, αλλά παλαιότερα της Βέμπο και της Δανάης, με πολύ θετικές κριτικές για την προφορά της.

Στην Ελλάδα, σταθερά θριάμβευε. Το καλοκαίρι του 1951 βρισκόταν πάλι στην Αθήνα, εμφανιζόμενη στη «Φαντασία» και την «Αρζεντίνα». Τότε συνέβη και ένα μνημειώδες περιστατικό με τον Γεώργιο Παπανδρέου, πρώην και μετέπειτα πρωθυπουργό, εκείνη την περίοδο αντιπρόεδρο και υπουργό Παιδείας στην κυβέρνηση Σοφούλη. Αν ο γιος του, Ανδρέας, ως πρωθυπουργός είχε αδυναμία στη Ρίτα Σακελαρίου και τον Βασίλη Τσιτσάνη και τους προσκαλούσε σπίτι του στις γιορτές του, ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν θερμότατος θαυμαστής της Σεράνο. Την κάλεσε σε μια δεξίωση-πάρτυ που έκανε στο Καστρί στις 14 Ιουλίου 1951, δέκα ημέρες αφότου είχε παραιτηθεί από την αντιπροεδρία. Η Σεράνο πήγε με τη Σοφία Βέμπο, την αδελφή της Αλίκη, τον σύζυγο της Σοφίας, Μίμη Τραϊφόρο και τον ενδυματολόγο της Γιώργο Σκαλιντώ, μετά το τέλος της παράστασής της, γύρω στη 1 μετά τα μεσάνυχτα.

Το πάρτυ

Για το τι ακριβώς συνέβη στο πάρτυ, ο συγγραφέας Ανδρέας Μαμάης στο βιβλίο του «Σοφία Βέμπο, η φωνή της Ελλάδας» περιγράφει: «Ο αείμνηστος Γεώργιος Παπανδρέου, που ως γνωστόν ήταν λάτρης του ωραίου φύλου, είχε καταφέρει τη Σοφία να του πάει στο σπίτι του στο Καστρί την πανέμορφη Σεράνο, κάποια βραδιά που έδινε πάρτυ...

...Στο πάρτυ διασκέδασαν, τα ήπιαν, κι όταν κάποια στιγμή ο ασυγκράτητος Παπανδρέου χούφτιασε τη Σεράνο, έγινε το σώσε. Εξαλλη η τραγουδίστρια το ’βαλε στα πόδια, κι από πίσω η Βέμπο με την ακολουθία της. Κατά την επιστροφή στην Αθήνα, μεθυσμένη καθώς ήταν η Σεράνο και εκνευρισμένη από το συμβάν, πέταξε την αμαξάρα της πάνω σ’ ένα διερχόμενο λεωφορείο και την έκανε φυσαρμόνικα, χωρίς, ευτυχώς, να πάθει κανείς τους τίποτα, γεγονός που κατά τη Σοφία οφειλόταν σε θαύμα».

Το ατύχημα συνέβη γύρω στις 6 το πρωί της 15ης Ιουλίου. Κατά την εφημερίδα «Ελευθερία», οι επιβαίνοντες πήγαν πρώτα στην Εκάλη ζητώντας δωμάτια στο ξενοδοχείο «Ντιάνα», αλλά ατύχησαν, δεν υπήρχαν. Ετσι, αναχώρησαν προς Μελίσσια, αλλά στο Μαρούσι, η οδηγός Σεράνο έκανε λάθος και βρέθηκαν σε... αγρούς. Οταν επανήλθαν, επιχειρώντας να διασχίσει την Κηφισίας, στο ύψος του Ναού της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος συγκρούστηκε με λεωφορείο τη γραμμής Μπογιατίου με οδηγό τον Δημ. Κίχλη. Ολοι οι επιβάτες τραυματίστηκαν ευτυχώς ελαφρά, παρότι το αυτοκίνητο, μάρκας Σεβρολέτ, ήταν ανοιχτό. Ο οδηγός και ένας άλλος μάρτυρας ισχυρίστηκαν ότι η Σεράνο και η Αλίκη Βέμπο φορούσαν μόνο τα μαγιό τους. Αλλά ο αστυνόμος Λαμπράκης, που έφτασε πρώτος στο σημείο του ατυχήματος, τους διέψευσε κατηγορηματικά. Το αν όντως ο «ζωηρός» Γ. Παπανδρέου προσπάθησε να θωπεύσει τη Σεράνο και αυτό της προκάλεσε αναστάτωση ή η μέθη όλων έχει βάλει το δικό της «χεράκι» στις μαρτυρίες τους για το περιστατικό, η αλήθεια είναι ότι στον σάλο που προκλήθηκε πρωταγωνιστική θέση είχαν οι αναφορές σε ειδύλλιο μεταξύ του κορυφαίου πολιτικού και της Χιλιανής, γεγονός που εξόργισε τη σύζυγο του Γ. Παπανδρέου, διάσημη ηθοποιό, Κυβέλη, κλονίζοντας τον γάμο τους.

Κάποια δημοσιεύματα έκαναν λόγο για «κραιπάλη», με αποκορύφωμα ένα σατιρικό ποίημα της εφημερίδα «Εμπρός», στο φύλλο της 17ης Ιουλίου 1951, με υπογραφή «Αριστοφάνη» και τίτλο «Παθήματα», που κατέληγε με το εξής τετράστιχο:

«...Κι έτσι από τας επαύλεις του αρχηγού τας θρυλικάς,
μεταφέρθησαν οι δόλιες σε παντοίας κλινικάς!...
Και συμπέρασμα: Της μοίρας τέτοια είναι τα γραμμένα:
Πήγες με τον Παπανδρέου;... Θα πληρώσεις τα σπασμένα!...».

Την επομένη, ο Γ. Παπανδρέου με επιστολή του αναφέρθηκε σε «μυθιστόρημα», διαψεύδοντας κατηγορηματικά τα περί «κραιπάλης».

Ο γάμος και η παρακμή

Σε μια περιοδεία της, το 1947, η Σεράνο ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε τον Γαλλοαιγύπτιο μεγιστάνα Ζαν Αγιόν, από εβραϊκή οικογένεια, εργοστασιάρχη γυαλιού και γιο του «Βασιλιά του Βαμβακιού». Εγκαταστάθηκε για κάποια χρόνια στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και την είχε, μαζί με την Αθήνα, ορμητήριο για τα επόμενα σχέδιά της. Αλλά πάλι στάθηκε άτυχη.

Οταν ο βασιλιάς Φαρούκ Α' της Αιγύπτου ανετράπη από το στρατιωτικό πραξικόπημα του συνταγματάρχη -και νέου ηγέτη της χώρας- Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ τον Ιούλιο του 1952, η (τεράστια) περιουσία του συζύγου της, όπως και πολλών άλλων οπαδών του απελθόντος καθεστώτος, κατασχέθηκε. Ο Αγιόν πέθανε στο Παρίσι το 1963.


Η Ροζίτα Σεράνο στη δύση της μεγάλης καριέρας της

Ωστόσο, ένας ακόμα, ο τελευταίος, έρωτας ήρθε στη ζωή της στο πρόσωπο του Γερμανού σκηνοθέτη, σκιτσογράφου και ζωγράφου Γουίλ Γουίλιαμς. Η καλλιτεχνική καριέρα της Σεράνο, που διήρκεσε από το 1938 μέχρι το 1976, φαινόταν να πλησιάζει στο τέλος της. Υστερα από σχεδόν 160 ηχογραφήσεις τραγουδιών, πολλές ταινίες και αμέτρητες εμφανίσεις σε κέντρα και περιοδείες, τα φώτα είχαν χαμηλώσει για τη θελκτική Χιλιανή καλλιτέχνιδα. Το τελευταίο της στοίχημα αφορούσε την είσοδο στο Χόλιγουντ.

Ο Γουίλιαμς είχε πολλές επαφές, καθώς είχε δημιουργήσει πολλές αφίσες για γνωστές και πετυχημένες ταινίες της εποχής. Αλλά τα σχέδια δεν ευοδώθηκαν. Τα φώτα έσβησαν οριστικά και η Σεράνο επέστρεψε στην πατρίδα της το 1991, χωρίς λεφτά και με την παλιά της φήμη κάπου «αραχνιασμένη».

Η αναγνώριση ειδικά στη χώρα της δεν ήρθε ποτέ, η δε ειδική σύνταξη που ζήτησε για λογαριασμό της η ανιψιά της εγκρίθηκε τρεις μήνες μετά τον θάνατό της, την Κυριακή 6 Απριλίου του 1997, λόγω επιδείνωσης της χρόνιας βρογχίτιδας που την είχε κρατήσει νοσηλευόμενη για αρκετούς μήνες στο Πνευμονολογικό Νοσοκομείο του Σαντιάγο.

Το ντοκιμαντέρ

Ο ανιψιός της, Πάμπλο, γύρισε ένα ντοκιμαντέρ το 2012, το οποίο σημείωσε μεγάλη επιτυχία τόσο στη Λατινική Αμερική όσο και στην Ευρώπη. Το «Ροζίτα, η αγαπημένη του Τρίτου Ράιχ» αφηγείται λεπτομερώς τη ζωή της τραγουδίστριας μέσα από πολλούς που τη γνώρισαν. Πάντως, στη Γερμανία σήμερα είναι πανεύκολο να ανακαλύψει κάποιος τα ερμηνευτικά «ίχνη» της Ροζίτας Σεράνο. Σε οποιοδήποτε μουσικό κατάστημα υπάρχουν, σε περίοπτη θέση μάλιστα, ψηφιοποιημένες εκδόσεις των επιτυχιών της από τις δεκαετίες του ’30 και του ’40, οι οποίες εξακολουθούν να αποτελούν κλασικά κομμάτια της γερμανικής ελαφράς μουσικής.

Χρήστος Δρογκάρης
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Κινηματογραφική καταδίωξη ΙΧ με ΓΥΦΤΟΥΣ στην Θεσσαλονίκη: Εμβόλισαν όχημα της ΕΛΑΣ και οι αστυνομικοί πυροβόλησαν τα λάστιχα του αυτοκινήτου


Επεισοδιακή καταδίωξη οχήματος στο οποίο επέβαιναν ΓΥΦΤΟΙ σημειώθηκε το απόγευμα της Τρίτης στην Ασπροβάλτα Θεσσαλονίκης, με τους αστυνομικούς να πυροβολούν τα λάστιχα του αυτοκινήτου, όταν οι επιβαίνοντες εμβόλισαν το περιπολικό.

Όλα ξεκίνησαν στην Παλαιά Εθνική Οδό Θεσσαλονίκης – Καβάλας (διασταύρωση Βρασνών), όταν ο οδηγός του αυτοκινήτου, στο οποίο επέβαιναν τουλάχιστον τρία άτομα, παραβίασε ερυθρό σηματοδότη και δεν συμμορφώθηκε σε σήμα των αστυνομικών για έλεγχο. Μάλιστα, οι δράστες, προκειμένου να διαφύγουν, ανέπτυξαν ταχύτητα και πραγματοποίησαν επικίνδυνους ελιγμούς, καταφέρνοντας αρχικά να ξεφύγουν.

Δεν κατάφεραν, ωστόσο, να φτάσουν μακριά, καθώς εγκλωβίστηκαν σε δημοτική οδό εντός του οικισμού της Ασπροβάλτας. Μόλις αντιλήφθηκαν ότι δεν υπήρχε διέξοδος, ο οδηγός έκανε αναστροφή και εμβόλισε υπηρεσιακό όχημα, προκαλώντας υλικές ζημιές.

Καθώς οι αστυνομικοί βρίσκονταν έξω από το περιπολικό και διέτρεχαν κίνδυνο να παρασυρθούν, πυροβόλησαν στα πίσω ελαστικά του οχήματος των δραστών.

Αφού κατάφεραν να το ακινητοποιήσουν, οι πέρασαν χειροπέδες σε δύο άτομα, ηλικίας 19 και 23 ετών, ενώ ταυτοποιήθηκε και ένας 31χρονος συνεργός τους.

Έπειτα από έρευνα που διενεργήθηκε στο εσωτερικό του οχήματος, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν διαρρηκτικά εργαλεία.

Σε βάρος τους σχηματίστηκε δικογραφία από το Αστυνομικό Τμήμα Βόλβης για τα, κατά περίπτωση, αδικήματα της απείθειας, της επικίνδυνης οδήγησης, της απόπειρας επικίνδυνης σωματικής βλάβης και της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας.

Επανεξελέγη στο Ιλινόι ο Αλέξης Γιαννούλιας: Από τα Σφακιά στην πολιτική σκηνή του Σικάγο

Μία ακόμη εκλογική επιτυχία κατέγραψε ο Δημοκρατικός Αλέξης Γιαννούλιας (Alexi Giannoulias), ο Ελληνοαμερικανός πολιτικός με τις ρίζες στα Σφακιά Χανίων, καθώς εξασφάλισε την επανεκλογή του στη θέση του Πολιτειακού Γραμματέα (Secretary of State) του Ιλινόι, επικρατώντας της Ρεπουμπλικανής αντιπάλου του, Νταϊάν Χάρις, στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που παρουσιάζει το NBC News, ο Γιαννούλιας συγκέντρωσε 64,3% των ψήφων, έναντι 35,7% της αντιπάλου του, εξασφαλίζοντας μια νέα τετραετή θητεία στο αξίωμα που ανέλαβε τον Ιανουάριο του 2023.

Από το Ιλινόι στη διεκδίκηση της δημαρχίας του Σικάγο

Η επανεκλογή του στη θέση του Secretary of State δεν είναι η μόνη εκλογική αναμέτρηση στην οποία συμμετέχει ο Γιαννούλιας. Έχει ήδη ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για τη δημαρχία του Σικάγο, με τις εκλογές να είναι προγραμματισμένες για τις 23 Φεβρουαρίου 2027.

Η υποψηφιότητά του έχει προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον στην αμερικανική πολιτική σκηνή. Ο ίδιος έχει συγκεντρώσει σημαντική οικονομική υποστήριξη για την προεκλογική του εκστρατεία και συγκαταλέγεται στα πρόσωπα με ισχυρή παρουσία στην κούρσα για τη διοίκηση της αμερικανικής μεγαλούπολης.

Ο Γιαννούλιας γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Σικάγο από Έλληνες γονείς. Πριν ασχοληθεί ενεργά με την πολιτική, αγωνίστηκε επαγγελματικά στην Ελλάδα με τη φανέλα του Πανιωνίου, την περίοδο 1998-1999. Το 2006 εξελέγη πολιτειακός ταμίας του Ιλινόι, ενώ το 2010 διεκδίκησε χωρίς επιτυχία μια έδρα στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 2022 εξελέγη Secretary of State, αξίωμα στο οποίο ανανέωσε πλέον τη θητεία του.

📺Τουρκικά ΜΜΕ: «Η Ελλάδα θα αποτελέσει 100% στόχο του Ιράν», σε περίπτωση νέας επίθεσης από ΗΠΑ και Ισραήλ


Σενάρια ενδεχόμενης στοχοποίησης της Ελλάδας και της Κύπρου από το Ιράν, σε περίπτωση νέας στρατιωτικής επίθεσης από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, διατυπώθηκαν σε τηλεοπτική συζήτηση σε τουρκικά μέσα ενημέρωσης σύμφωνα με τον ανταποκριτή του ΣΚΑΪ στην Κωνσταντινούπολη Μανώλη Κωστίδη.

Ο δημοσιογράφος Μελίκ Γιγιτέλ υποστήριξε ότι, εάν το Ιράν στραφεί εναντίον χωρών εκτός του Περσικού Κόλπου, μεταξύ των πιθανών στόχων θα μπορούσαν να βρίσκονται η Ελλάδα και η Κύπρος, υπό την προϋπόθεση ότι θα το επιτρέπει το βεληνεκές των ιρανικών πυραύλων.

Μάλιστα, ερωτηθείς από την παρουσιάστρια εάν η Ελλάδα ενδέχεται να βρεθεί στο στόχαστρο λόγω της παρουσίας αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στο έδαφός της, ο Μελίκ Γιγιτέλ απάντησε κατηγορηματικά ότι, σε περίπτωση νέας επίθεσης των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, και ιδιαίτερα εάν αυτή είναι μεγάλης καταστροφικής ισχύος, «η Ελλάδα θα αποτελέσει 100% στόχο».

Στην ίδια συζήτηση, ο δημοσιογράφος Γκιουρμπούζ Εβρέν εκτίμησε ότι βασικός στόχος του Ιράν θα μπορούσε να είναι και η Κύπρος, επικαλούμενος την παρουσία στρατιωτικών βάσεων και εγκαταστάσεων που συνδέονται με το Ισραήλ, τη Γαλλία, τις ΗΠΑ και τη Βρετανία.

Όπως υποστήριξε, ενδεχόμενο ιρανικό πλήγμα σε αυτές τις εγκαταστάσεις θα μπορούσε να θεωρηθεί ταυτόχρονη στοχοποίηση των τεσσάρων χωρών. Παράλληλα, επισήμανε ότι η Κύπρος δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ, εκτιμώντας ότι σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα ενεργοποιούνταν ο μηχανισμός της Συμμαχίας.

Ο ίδιος απέρριψε, επίσης, τους ισχυρισμούς ότι η Τουρκία αποτελεί στόχο του Ιράν, υποστηρίζοντας ότι η Τεχεράνη δεν επιθυμεί να έρθει σε αντιπαράθεση με την Άγκυρα και επικαλούμενος τις ιστορικά σταθερές σχέσεις των δύο χωρών και τη μακρά περίοδο χωρίς μεταξύ τους πόλεμο.

Οζγκιούρ Οζέλ: Ο Τραμπ κορόιδεψε τον Ερντογάν - Του «έσπρωξε» Boeing και όχι F-35
Σφοδρή κριτική στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για τα αποτελέσματα της επίσκεψής του στις ΗΠΑ και τη συνάντησή του με τον Ντόναλντ Τραμπ άσκησε στο μεταξύ ο πρόεδρος του CHP, Οζγκιούρ Οζέλ, κάνοντας λόγο για ανεκπλήρωτες υποσχέσεις σε εξοπλιστικά προγράμματα και σημαντικές οικονομικές παραχωρήσεις προς την Ουάσιγκτον. Μάλιστα, ειρωνεύτηκε την εικόνα του Αμερικανού προέδρου να μετακινεί μια καρέκλα για τον Ερντογάν, λέγοντας ότι τα φιλοκυβερνητικά μέσα παρουσίασαν ως διπλωματικό θρίαμβο μια επίσκεψη από την οποία, όπως υποστήριξε, η Τουρκία δεν αποκόμισε ουσιαστικά οφέλη.

«Ο Ερντογάν, που φόρεσε μέχρι και γραβάτα με το μαχητικό ΚΑΑΝ, έπρεπε στην πραγματικότητα να πείσει τον Τραμπ να του δώσει τους κινητήρες για το KAAN. Το παρουσίασαν ως μεγάλη ευχάριστη είδηση, όμως οι κινητήρες για το KAAN δεν ήρθαν. Οι Αμερικανοί εκσυχρονίζουν τα F-16 της Ελλάδας και του Ισραήλ. Τα δικά μας F-16 τα άφησαν για χρόνια πίσω. Και σε αυτό το ζήτημα δεν έγινε κανένα βήμα. Όσον αφορά τα F-35, οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέσχεσαν έξι ολοκληρωμένα μαχητικά αεροσκάφη, πάνω στα οποία είχε ήδη τοποθετηθεί η τουρκική σημαία, και τα έδωσαν σε άλλους. Κράτησαν τα δισεκατομμύρια δολάρια που είχαμε πληρώσει. Μας πέταξαν έξω από το πρόγραμμα των F-35 εξαιτίας των S-400. Και τι κερδίσαμε τελικά; Ότι ο Τραμπ έσπρωξε μια καρέκλα για να καθίσει ο Ερντογάν! Απίστευτο! Αυτό παρουσίασαν ως εικόνα θριάμβου από την επίσκεψη στις Ηνωμένες πολιτείες. ''Κοιτάξτε, κοιτάξτε! Ο Ερντογάν δεν είχε πού να καθίσει και ο Τραμπ του έσπρωξε την καρέκλα'', έλεγαν. Ο δικός μας Τύπος, τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης, βλέπουν μόνο την καρέκλα που έσπρωξε ο Τραμπ. Όμως εκείνη τη στιγμή ο Τραμπ δεν έσπρωχνε μόνο μια καρέκλα. Μας ''έσπρωξε'' και 250 αεροσκάφη Boeing, φυσικό αέριο σε εξωφρενικά υψηλές τιμές, μειώσεις δασμών στα αμερικανικά προϊόντα, μειώσεις δασμών στα κινεζικά προϊόντα. Και επιπλέον εξασφάλιζε ότι τα κοιτάσματα σπάνιων γαιών στο Εσκισεχίρ θα αποτελούσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης», δήλωσε συγκεκριμένα ο Οζγκιούρ Οζέλ, πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP)».


Πηγή: skai.gr

📺Η Νικόλ Μαλλιωτάκη κέρδισε την επανεκλογή στη Νέα Υόρκη: Η σχέση της με τον Τραμπ και οι μάχες της για F-35 και Κύπρο

Η Νικόλ Μαλλιωτάκη, η 45χρονη Ελληνοαμερικανίδα βουλευτής των Ρεπουμπλικανών, επικράτησε στην εκλογική αναμέτρηση για την 11η περιφέρεια της Νέας Υόρκης, εξασφαλίζοντας μία ακόμη θητεία στη Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών. Με αντίπαλο τον Δημοκρατικό Μάικ ΝτεΣίλις, η πολιτικός ελληνικής και κουβανικής καταγωγής κατάφερε να διατηρήσει την έδρα που περιλαμβάνει το Στάτεν Άιλαντ και τμήματα του νότιου Μπρούκλιν, παραμένοντας η μοναδική Ρεπουμπλικανή εκπρόσωπος της πόλης της Νέας Υόρκης στο Κογκρέσο.

Η εκλογική της επικράτηση συγκέντρωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην ελληνική ομογένεια, καθώς η Μαλλιωτάκη συγκαταλέγεται στους Αμερικανούς νομοθέτες που έχουν αναλάβει επανειλημμένα πρωτοβουλίες για την Ελλάδα και την Κύπρο. Παρότι αποτελεί υποστηρίκτρια του Ντόναλντ Τραμπ και διατηρεί απευθείας πρόσβαση στον Λευκό Οίκο, έχει εκφράσει έντονες αντιρρήσεις για ενδεχόμενη πώληση προηγμένων αμερικανικών μαχητικών στην Τουρκία, ασκώντας κριτική στην πολιτική του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

«Η Τουρκία είναι σύμμαχος του ΝΑΤΟ στα χαρτιά, όμως υπό τον Ερντογάν συχνά ενεργεί ως αντίπαλος άλλων μελών του ΝΑΤΟ και χωρών της περιοχής», είχε δηλώσει σε συνέντευξή της τον Σεπτέμβριο του 2026, αναδεικνύοντας τις ανησυχίες της για την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η εκλογική μάχη με τον Μάικ ΝτεΣίλις

Η Μαλλιωτάκη αντιμετώπισε τον Δημοκρατικό Μάικ ΝτεΣίλις, πρώην αστυνομικό της Νέας Υόρκης και διασώστη που είχε συμμετάσχει στις επιχειρήσεις μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.

Με καταμετρημένο το 93% των ψήφων, η Ρεπουμπλικανή βουλευτής συγκέντρωνε 56,1% και πάνω από 100.000 ψήφους, έναντι 43,7% και 78.000 ψήφων του Δημοκρατικού αντιπάλου της. Το CNN της έδινε τη νίκη πριν ακόμη καταμετρηθούν όλοι οι ψήφοι.

Η διαφορά των 9.470 ψήφων αντιστοιχούσε σε προβάδισμα 10,71 ποσοστιαίων μονάδων σε εκείνο το στάδιο της καταμέτρησης.

Η αναμέτρηση πραγματοποιήθηκε σε μια περιφέρεια με ιδιαίτερη πολιτική φυσιογνωμία, καθώς, παρά την παραδοσιακή υπεροχή των Δημοκρατικών στη Νέα Υόρκη, το Στάτεν Άιλαντ και περιοχές του νότιου Μπρούκλιν εμφανίζουν ισχυρότερη εκλογική παρουσία των Ρεπουμπλικανών.



Η Μαλλιωτάκη είχε κατορθώσει να διατηρήσει την έδρα της στις προηγούμενες αναμετρήσεις, παρουσιάζοντας την πολιτική της ως υπεράσπιση των φορολογουμένων, της δημόσιας ασφάλειας και των τοπικών συμφερόντων.

Το 2024 είχε επικρατήσει με περίπου 64%, ενώ το 2022 είχε συγκεντρώσει περίπου 62% των ψήφων.

Στην προεκλογική εκστρατεία του 2026 επικεντρώθηκε στο κόστος ζωής, στη φορολογία, στη μεταναστευτική πολιτική και στην καταπολέμηση της εγκληματικότητας, ενώ ο ΝτεΣίλις άσκησε κριτική στη σχέση της με τον Τραμπ και στις επιπτώσεις των οικονομικών επιλογών των Ρεπουμπλικανών.

Λίγες ώρες πριν από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, η Μαλλιωτάκη εμφανίστηκε αισιόδοξη, δηλώνοντας ότι είχε ανταποκριθεί στις ανάγκες του Στάτεν Άιλαντ και του Μπρούκλιν και ότι περίμενε οι ψηφοφόροι να αναγνωρίσουν το έργο της.

Κόρη Κρητικού μετανάστη και Κουβανής που εγκατέλειψε το καθεστώς Κάστρο

Η Νικόλ Μαλλιωτάκη γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1980 στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης και μεγάλωσε στο Στάτεν Άιλαντ, σε μια οικογένεια με δύο διαφορετικές μεταναστευτικές διαδρομές.

Ο πατέρας της, Γιώργος Μαλλιωτάκης, κατάγεται από την Κρήτη, ενώ η μητέρα της, Βέρα, έφυγε από την Κούβα του Φιντέλ Κάστρο.

Η οικογενειακή της ιστορία επηρέασε καθοριστικά την πολιτική της ταυτότητα, ιδιαίτερα όσον αφορά την αντίθεσή της στον σοσιαλισμό και στον κομμουνισμό.

Σε συνέντευξή της τον Σεπτέμβριο του 2026, η ίδια περιέγραψε τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο πατέρας της όταν εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Όπως ανέφερε, έφτασε στην Αμερική έχοντας μόλις 50 δολάρια στην τσέπη του, χωρίς συγγενείς ή φίλους και χωρίς να γνωρίζει αγγλικά. Παρά τις δυσκολίες, εργάστηκε σκληρά, δημιούργησε μια μικρή επιχείρηση και απέκτησε το δικό του σπίτι.

Η Μαλλιωτάκη παρουσίασε την πορεία του ως χαρακτηριστικό παράδειγμα του αμερικανικού ονείρου, τονίζοντας ότι η εργατικότητα της οικογένειάς της και η ελληνική παράδοση της δημοκρατίας και της ιστορίας επηρέασαν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την πολιτική.

Η ίδια μεγάλωσε ως Ορθόδοξη Χριστιανή και διατήρησε στενούς δεσμούς με την ελληνική και την κουβανική κοινότητα της Νέας Υόρκης. Μιλά αγγλικά, ισπανικά και ελληνικά.

Αποφοίτησε το 1998 από το New Dorp High School και στη συνέχεια σπούδασε Επικοινωνία και Δημόσιες Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο Σίτον Χολ του Νιου Τζέρσεϊ, από όπου πήρε πτυχίο το 2001. Το 2010 ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Wagner College.

Η πολιτική διαδρομή και η μάχη για τη δημαρχία της Νέας Υόρκης

Η Μαλλιωτάκη ξεκίνησε την επαγγελματική της πορεία ως σύμβουλος επικοινωνίας του πολιτειακού γερουσιαστή Τζον Μάρτσι και στη συνέχεια εργάστηκε στο γραφείο του Ρεπουμπλικανού κυβερνήτη της Νέας Υόρκης, Τζορτζ Πατάκι.

Αργότερα απασχολήθηκε στον ενεργειακό τομέα, ως στέλεχος δημοσίων σχέσεων της εταιρείας ηλεκτρικής ενέργειας Consolidated Edison.

Το 2010 εξελέγη για πρώτη φορά στην Πολιτειακή Συνέλευση της Νέας Υόρκης και διατήρησε την έδρα της για πέντε διαδοχικές θητείες, έως το 2020.

Κατά την περίοδο αυτή επικεντρώθηκε σε ζητήματα φορολογίας, μεταφορών, δημόσιας διοίκησης και διαφάνειας.

Άσκησε έντονη κριτική στον πρώην πρόεδρο της Πολιτειακής Συνέλευσης Σέλντον Σίλβερ, ο οποίος καταδικάστηκε για υποθέσεις διαφθοράς, ενώ προώθησε μέτρα δημοσιοποίησης των συνεδριάσεων και των ψηφοφοριών των κοινοβουλευτικών επιτροπών.

Παράλληλα, ασχολήθηκε με την αποκατάσταση των ζημιών που προκάλεσε ο τυφώνας Σάντι το 2012, ιδιαίτερα στις παράκτιες περιοχές του Στάτεν Άιλαντ.

Το 2017 διεκδίκησε τη δημαρχία της Νέας Υόρκης με το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών, απέναντι στον τότε δήμαρχο Μπιλ ντε Μπλάζιο.

Ηττήθηκε συγκεντρώνοντας περίπου 28%, έναντι 66% του Δημοκρατικού αντιπάλου της, αλλά στο Στάτεν Άιλαντ έλαβε περίπου το 70% των ψήφων.

Η αναμέτρηση αύξησε σημαντικά την αναγνωρισιμότητά της και την καθιέρωσε ως ένα από τα προβεβλημένα στελέχη των Ρεπουμπλικανών στη Νέα Υόρκη.

Από τη νίκη επί του Μαξ Ρόουζ στο Κογκρέσο

Το 2020 η Μαλλιωτάκη πέτυχε τη σημαντικότερη έως τότε πολιτική της νίκη, επικρατώντας του εν ενεργεία Δημοκρατικού βουλευτή Μαξ Ρόουζ στην 11η περιφέρεια της Νέας Υόρκης.

Συγκέντρωσε 53,2% έναντι 46,8% του αντιπάλου της, εξασφαλίζοντας την είσοδό της στη Βουλή των Αντιπροσώπων τον Ιανουάριο του 2021.

Στο Κογκρέσο ανέλαβε καθήκοντα αναπληρώτριας κοινοβουλευτικής συντονίστριας της Ρεπουμπλικανικής Κοινοβουλευτικής Ομάδας και συμμετείχε στην Επιτροπή Τρόπων και Μέσων, η οποία ασχολείται με τη φορολογία και σημαντικά ζητήματα οικονομικής πολιτικής.

Συμμετείχε επίσης στις υποεπιτροπές Φορολογίας και Εποπτείας, καθώς και στη Μικτή Οικονομική Επιτροπή του Κογκρέσου.

Στο επίκεντρο της δραστηριότητάς της βρέθηκαν οι φορολογικές ελαφρύνσεις, η ενίσχυση της αστυνομίας, η ασφάλεια των συνόρων και η αντιμετώπιση της παράτυπης μετανάστευσης.

Το 2025 υποστήριξε το πακέτο φορολογικών αλλαγών των Ρεπουμπλικανών, προβάλλοντας ιδιαίτερα την αύξηση του ορίου έκπτωσης πολιτειακών και τοπικών φόρων, γνωστής ως SALT.

Σύμφωνα με την ίδια, η ρύθμιση επέτρεψε στο 98% των νοικοκυριών της περιφέρειάς της να εκπέσουν πλήρως τους σχετικούς φόρους. Υποστήριξε επίσης μέτρα φορολογικής ελάφρυνσης για ηλικιωμένους, εργαζομένους που λαμβάνουν φιλοδωρήματα ή αμοιβές υπερωριών και οικογένειες με παιδιά.

Στον τομέα των υποδομών συνέβαλε στην εξασφάλιση ομοσπονδιακών κονδυλίων για έργα μεταφορών, την αναβάθμιση γεφυρών και την προστασία παράκτιων περιοχών από πλημμύρες.

Μεταξύ των σημαντικότερων παρεμβάσεών της περιλαμβάνεται η προώθηση της χρηματοδότησης του έργου προστασίας της ανατολικής ακτής του Στάτεν Άιλαντ, το οποίο είχε καθυστερήσει επί χρόνια.

«Η Τουρκία είναι σύμμαχος του ΝΑΤΟ μόνο στα χαρτιά»

Οι θέσεις της Μαλλιωτάκη για την Τουρκία απέκτησαν ιδιαίτερη σημασία λόγω της στενής πολιτικής σχέσης της με τον Ντόναλντ Τραμπ και της επιρροής που διατηρούσε στους Ρεπουμπλικανούς.

Σε συνέντευξή της στην «Καθημερινή», στις 15 Σεπτεμβρίου 2026, η ομογενής βουλευτής εξέφρασε σοβαρές επιφυλάξεις για το ενδεχόμενο επιστροφής της Άγκυρας στο πρόγραμμα των αμερικανικών μαχητικών F-35.

«Η Τουρκία είναι σύμμαχος του ΝΑΤΟ στα χαρτιά, όμως υπό τον Ερντογάν συχνά ενεργεί ως αντίπαλος άλλων μελών του ΝΑΤΟ και χωρών της περιοχής», δήλωσε.

Αναφέρθηκε στις σχέσεις της Τουρκίας με τη Ρωσία και το Ιράν, στη στάση της απέναντι στο Ισραήλ και στις καταγγελίες για τη φιλοξενία ηγετικών στελεχών της Χαμάς.

Παράλληλα, κατήγγειλε την τουρκική κατοχή του βόρειου τμήματος της Κύπρου και τις υπερπτήσεις τουρκικών στρατιωτικών αεροσκαφών πάνω από ελληνικά νησιά, επισημαίνοντας ότι τέτοιες ενέργειες στρέφονταν εναντίον ενός άλλου συμμάχου στο ΝΑΤΟ.

Κατά την άποψή της, η συμπεριφορά της Άγκυρας δεν δικαιολογούσε την παραχώρηση των πλέον προηγμένων αμερικανικών οπλικών συστημάτων.

Η Μαλλιωτάκη αναγνώρισε, ωστόσο, ότι η κυβέρνηση Τραμπ ενδεχομένως διέθετε τη δυνατότητα να προχωρήσει σε συμφωνία για τα F-35 ακόμη και χωρίς τη συναίνεση του Κογκρέσου.

Η ίδια υποστήριξε ότι οι βουλευτές μπορούσαν να ασκήσουν πολιτική πίεση, χωρίς όμως να είναι βέβαιο ότι θα εμπόδιζαν μια τέτοια απόφαση.

Οι διακομματικές παρεμβάσεις για τα F-16 και τα F-35

Η αντίθεσή της στην πώληση προηγμένων μαχητικών στην Τουρκία είχε εκφραστεί ήδη από τα πρώτα χρόνια της παρουσίας της στο Κογκρέσο.

Τον Οκτώβριο του 2021 πρωτοστάτησε σε διακομματική επιστολή προς την κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν, ζητώντας να απορριφθεί το τουρκικό αίτημα για την αγορά 40 νέων F-16 και 80 συλλογών εκσυγχρονισμού.

Οι υπογράφοντες επικαλέστηκαν την απόκτηση των ρωσικών συστημάτων S-400 από την Άγκυρα και την προηγούμενη απομάκρυνσή της από το πρόγραμμα των F-35.

Τον Σεπτέμβριο του 2025 συμμετείχε μαζί με τους Κρις Πάπας, Γκας Μπιλιράκη και Ντίνα Τάιτους σε κοινή παρέμβαση προς την κυβέρνηση Τραμπ, ενόψει συνάντησης του Αμερικανού προέδρου με τον Ερντογάν.

Οι τέσσερις βουλευτές προειδοποίησαν ότι μια πώληση F-35 στην Τουρκία, χωρίς προηγούμενη συμμόρφωσή της με την αμερικανική νομοθεσία, θα δημιουργούσε προβληματικό προηγούμενο.

Τον Ιούνιο του 2026 η Μαλλιωτάκη συνυπέγραψε νέα παρέμβαση, αυτή τη φορά μαζί με τους Ρεπουμπλικανούς Γκας Μπιλιράκη, Μάικ Χαριδόπουλο και Τζίμι Πατρώνη, κατά της σχεδιαζόμενης πώλησης αμερικανικών κινητήρων F110 στην Τουρκία.

Οι τέσσερις Ελληνοαμερικανοί νομοθέτες εξέφρασαν ανησυχία για τη στρατιωτική πολιτική της Άγκυρας, επικαλούμενοι τις τουρκικές διεκδικήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, την κατοχή στην Κύπρο και τη στάση του Ερντογάν απέναντι στο Ισραήλ.

Με τις παρεμβάσεις αυτές η Μαλλιωτάκη επιδίωξε να συνδέσει την πρόσβαση της Τουρκίας σε αμερικανικά οπλικά συστήματα με τη συμπεριφορά της απέναντι στους συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η συνάντηση με τον Μητσοτάκη και η ιδιαίτερη σχέση με την Κρήτη

Η Μαλλιωτάκη είχε συναντηθεί με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στις 10 Ιουλίου 2024 στην Ουάσινγκτον, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ.

Στη συνάντηση συμμετείχαν και άλλοι Ελληνοαμερικανοί βουλευτές, μεταξύ των οποίων οι Κρις Πάπας, Ντίνα Τάιτους, Γκας Μπιλιράκης και Τζον Σαρμπάνης.

Η ίδια χαρακτήρισε τη συζήτηση παραγωγική και εξέφρασε την ικανοποίησή της για τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων εκείνη την περίοδο.



Αναφέρθηκε ειδικότερα στην απουσία παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου από τουρκικά αεροσκάφη κατά τους προηγούμενους 18 μήνες, όπως είχε ενημερωθεί, καθώς και στη συνεργασία για το μεταναστευτικό.

Απέδωσε τη συγκεκριμένη πρόοδο στην πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και στις πιέσεις που είχαν ασκήσει μέλη του αμερικανικού Κογκρέσου προς την Τουρκία.

Η συνάντηση περιλάμβανε επίσης συζητήσεις για την αναβάθμιση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, την απόκτηση F-35 και φρεγατών, τις εξελίξεις στη Βόρεια Μακεδονία, την κατάσταση στον Λίβανο και τις προσπάθειες για την επίλυση του Κυπριακού.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στην επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, η οποία παραμένει κλειστή από το 1971.

Η Μαλλιωτάκη επισήμανε τον κοινό τόπο καταγωγής του πατέρα της και του Έλληνα πρωθυπουργού, καθώς και οι δύο συνδέονται με την Κρήτη, ενώ εξήρε την πρόοδο που, κατά την εκτίμησή της, είχε σημειώσει η Ελλάδα στην οικονομία, στην άμυνα και στην ενεργειακή της αυτονομία.

Η Ελλάδα, ο Μάρκο Ρούμπιο και η στρατηγική σημασία της Ανατολικής Μεσογείου

Η Ελληνοαμερικανίδα βουλευτής αναφέρθηκε επανειλημμένα στη σημασία της Ελλάδας ως εταίρου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Τον Σεπτέμβριο του 2026 υποστήριξε ότι η Αθήνα διαδραμάτιζε κρίσιμο ρόλο στην ασφάλεια της Μεσογείου, αποτελούσε πύλη προς την Ευρώπη και μπορούσε να εξελιχθεί σε σημαντικό ενεργειακό παράγοντα.

Στο ίδιο πλαίσιο εξέφρασε την εμπιστοσύνη της στον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, τον οποίο χαρακτήρισε έναν από τους σημαντικότερους υποστηρικτές της συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ηνωμένων Πολιτειών.

Κατά την εκτίμησή της, ο Ρούμπιο κατανοούσε τόσο τη στρατηγική αξία των δύο χωρών όσο και τους κινδύνους που μπορούσαν να προκύψουν από την τουρκική πολιτική.

Τον Οκτώβριο του 2026 χαιρέτισε επίσης την επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα, στο πλαίσιο του έκτου Στρατηγικού Διαλόγου ΗΠΑ και Ελλάδας, ζητώντας περαιτέρω ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι η ελληνική ομογένεια εξακολουθούσε να διαθέτει σημαντική επιρροή στην Ουάσινγκτον, αλλά χρειαζόταν μεγαλύτερη ενότητα και συνεργασία με άλλες κοινότητες που συμμερίζονταν τις ίδιες ανησυχίες.

Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στις εβραϊκές και αρμενικές οργανώσεις, εκτιμώντας ότι η ανάπτυξη κοινών πρωτοβουλιών θα μπορούσε να ενισχύσει τις παρεμβάσεις για την αποτροπή της πώλησης F-35 στην Τουρκία.



Η σχέση με τον Τραμπ και η αντίθεση στον σοσιαλισμό

Η Μαλλιωτάκη υπήρξε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες Ρεπουμπλικανές πολιτικούς της Νέας Υόρκης που υποστήριξαν τη δεύτερη προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ.

Στην προεκλογική περίοδο του 2026 υποστήριξε την ανάγκη να διατηρήσουν οι Ρεπουμπλικανοί τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας, ώστε να συνεχιστεί η εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη φορολογική πολιτική, στην ασφάλεια των συνόρων, στην ενίσχυση της αμερικανικής βιομηχανίας και στην προσέλκυση επενδύσεων.

Παράλληλα, άσκησε έντονη κριτική στην αριστερή πτέρυγα των Δημοκρατικών, υποστηρίζοντας ότι το κόμμα είχε μετακινηθεί προς τον σοσιαλισμό.

Η αντίθεσή της στον κομμουνισμό συνδέθηκε και με την οικογενειακή ιστορία της μητέρας της, η οποία εγκατέλειψε την Κούβα του Κάστρο.

Παρότι ανήκε στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, η Μαλλιωτάκη περιέγραψε τον εαυτό της ως κεντροδεξιά πολιτικό, υποστηρίζοντας ότι η πλειονότητα των Αμερικανών βρισκόταν πολιτικά στο Κέντρο και όχι στα άκρα των δύο παρατάξεων.

Η ίδια επισήμανε ότι στην εκλογική της περιφέρεια υπήρχαν περισσότεροι εγγεγραμμένοι Δημοκρατικοί από Ρεπουμπλικανούς, αλλά αρκετοί ψηφοφόροι επέλεγαν τους Ρεπουμπλικανούς λόγω των θέσεών τους για την οικονομία, τη φορολογία και τη δημόσια ασφάλεια.

Η προστασία του Στάτεν Άιλαντ και η κοινωνική της δραστηριότητα

Πέρα από τις πολιτικές αντιπαραθέσεις στην Ουάσινγκτον, σημαντικό μέρος της κοινοβουλευτικής δράσης της Μαλλιωτάκη αφορούσε τοπικά ζητήματα της εκλογικής της περιφέρειας.

Μετά τον τυφώνα Σάντι, είχε αναλάβει πρωτοβουλίες για την αποκατάσταση των πληγεισών περιοχών και την ενίσχυση της προστασίας τους απέναντι σε μελλοντικά ακραία καιρικά φαινόμενα.

Υποστήριξε επίσης έργα αναβάθμισης του συγκοινωνιακού δικτύου, της ακτοπλοϊκής σύνδεσης του Στάτεν Άιλαντ και της οδικής υποδομής.

Ως μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων συμμετείχε στην προώθηση ομοσπονδιακών επενδύσεων για την αποκατάσταση γεφυρών στους αυτοκινητοδρόμους Staten Island Expressway και Gowanus Expressway, καθώς και για έργα στο λιμάνι Arthur Kill και στη σιδηροδρομική σύνδεση της Νέας Υόρκης με το Νιου Τζέρσεϊ.

Επιπλέον, ανέλαβε πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της αστυνομίας και των υπηρεσιών ασφαλείας, την αντιμετώπιση της κακοποίησης ζώων και την προστασία των ηλικιωμένων.

Τον Οκτώβριο του 2026 ανακοίνωσε νέα ομοσπονδιακή χρηματοδότηση περίπου 687.000 δολαρίων για εκπαιδευτικό και περιβαλλοντικό πρόγραμμα στο πάρκο Freshkills, ενώ είχε εξασφαλίσει χρηματοδότηση ενός εκατομμυρίου δολαρίων για την αναβάθμιση των συστημάτων ασφαλείας στο συγκρότημα κοινωνικής κατοικίας Berry Houses.

Η κοινοβουλευτική της δράση περιλάμβανε ακόμη την υποστήριξη θυμάτων και διασωστών των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, με στόχο τη διευκόλυνση της πρόσβασής τους σε υγειονομικές παροχές και αποζημιώσεις.

Η επανεκλογή και η παρουσία της ελληνικής ομογένειας στην Ουάσινγκτον

Η εκλογική επικράτηση της Νικόλ Μαλλιωτάκη επιβεβαίωσε την πολιτική παρουσία της στη μοναδική περιφέρεια της πόλης της Νέας Υόρκης που εκπροσωπήθηκε από Ρεπουμπλικανό στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Παράλληλα, ανέδειξε τη διαφορετική πολιτική διαδρομή δύο Ελληνοαμερικανών που πρωταγωνίστησαν στις ενδιάμεσες εκλογές του 2026: της Μαλλιωτάκη από τους Ρεπουμπλικανούς στη Νέα Υόρκη και του Κρις Πάπας από τους Δημοκρατικούς στο Νιου Χάμσαϊρ.

Παρότι ανήκαν σε αντίπαλα κόμματα και διαφωνούσαν σε σημαντικά ζητήματα της αμερικανικής εσωτερικής πολιτικής, είχαν συνεργαστεί στο Κογκρέσο για την προώθηση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων και την άσκηση πίεσης προς την Τουρκία.

Για τη Μαλλιωτάκη, η νέα θητεία σήμαινε τη συνέχιση μιας κοινοβουλευτικής πορείας που συνδύασε την υποστήριξη της πολιτικής Τραμπ με την ανάδειξη της Ελλάδας και της Κύπρου ως σημαντικών εταίρων των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η στάση της απέναντι στον Ερντογάν, ιδιαίτερα στο ζήτημα των F-35, κατέδειξε ότι η στήριξή της στον Αμερικανό πρόεδρο δεν την εμπόδισε να εκφράσει δημόσια επιφυλάξεις για πιθανές αποφάσεις της κυβέρνησής του σχετικά με τους εξοπλισμούς της Τουρκίας.

Μάχη για τα Γλυπτά του Παρθενώνα στη βρετανική Βουλή: «Αν μας είχαν αρπάξει τα πετράδια του στέμματος, θα τα θέλαμε πίσω κι όχι δανεικά»

Η βρετανική κυβέρνηση δεν προτίθεται να τροποποιήσει τη νομοθεσία που εμποδίζει τη μόνιμη επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα, παρά τις διακομματικές πιέσεις που ασκήθηκαν στη Βουλή των Λόρδων. Η υφυπουργός Πολιτισμού, βαρόνη Τουάικρος, ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει σχετική κυβερνητική πρωτοβουλία, παραπέμποντας στις διαπραγματεύσεις του Βρετανικού Μουσείου με την ελληνική πλευρά για μια πιθανή συμφωνία δανεισμού, με πρότυπο την Ταπισερί της Μπαγιέ.

Το θέμα επανέφερε την Τρίτη (3/11) ο ανεξάρτητος κόμης του Κλάνκαρτι, ζητώντας να πληροφορηθεί εάν η κυβέρνηση έχει εξετάσει προτάσεις για την οριστική επανένωση των Γλυπτών στην Αθήνα.

Η Τουάικρος απάντησε ότι δεν έχει πραγματοποιηθεί καμία τέτοια αξιολόγηση και ότι η αλλαγή του νόμου περί Βρετανικού Μουσείου του 1963 δεν περιλαμβάνεται στο κυβερνητικό νομοθετικό πρόγραμμα.

«Η κυβέρνηση δεν έχει σχέδια να αλλάξει τον νόμο ή να εισαγάγει νομοθεσία που θα επέτρεπε τη μόνιμη επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα», δήλωσε.

Το νομοθετικό εμπόδιο και η λύση του δανεισμού

Ο νόμος του 1963 απαγορεύει στο Βρετανικό Μουσείο να απομακρύνει οριστικά αντικείμενα από τις συλλογές του, προβλέποντας περιορισμένες εξαιρέσεις για διπλά αντικείμενα ή όσα κρίνονται ακατάλληλα για διατήρηση. Ειδικές νομοθετικές ρυθμίσεις επιτρέπουν επίσης την επιστροφή ορισμένων αντικειμένων που λεηλατήθηκαν κατά τη ναζιστική περίοδο και ανθρώπινων λειψάνων ηλικίας μικρότερης των 1.000 ετών.

Η υφυπουργός υπογράμμισε ότι το Μουσείο λειτουργεί ανεξάρτητα από την κυβέρνηση, αλλά δεσμεύεται από το ισχύον νομικό πλαίσιο.

Στο μεταξύ, ο πρόεδρος του Βρετανικού Μουσείου, Τζορτζ Όσμπορν, συνεχίζει τις επαφές για μια συμφωνία μακροχρόνιου δανεισμού των Γλυπτών, με αντάλλαγμα την περιοδική έκθεση σημαντικών ελληνικών αρχαιοτήτων στη Βρετανία.

Το βασικό εμπόδιο παραμένει η κυριότητα. Το Βρετανικό Μουσείο έχει θέσει ως προϋπόθεση για τον δανεισμό την αναγνώριση της ιδιοκτησίας του και τη δέσμευση επιστροφής των Γλυπτών, κάτι που η ελληνική πλευρά δεν αποδέχεται.

Η Ταπισερί της Μπαγιέ ως πρότυπο και η κατηγορηματική απάντηση για την επιστροφή της
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσε η αναφορά στην Ταπισερί της Μπαγιέ, το ιστορικό γαλλικό έργο που παραχωρήθηκε προσωρινά στη Βρετανία και παρουσιάζεται ως πιθανό πρότυπο συμφωνίας για τα Γλυπτά.

Ο Φιλελεύθερος Δημοκράτης λόρδος Άντινγκτον ρώτησε εάν η κυβέρνηση θα διέθετε κοινοβουλευτικό χρόνο για νομοθετική αλλαγή, σε περίπτωση που επιτυγχανόταν συμφωνία με την Ελλάδα.

Η Τουάικρος απάντησε ότι δεν υπάρχει ακόμη τέτοια συμφωνία και ότι το Βρετανικό Μουσείο «εργάζεται πολύ εντατικά προκειμένου να βρει μια διευθέτηση εντός του υφιστάμενου νομικού πλαισίου».

Πρόσθεσε ότι ο διευθυντής του Μουσείου έχει αναφέρει τον δανεισμό της Ταπισερί ως πιθανό μοντέλο, ενώ η κυβέρνηση θα υποστήριζε μια συμφωνία αποδεκτή «από τους Έλληνες υπουργούς και τον ελληνικό λαό».

Ωστόσο, όταν ο ανεξάρτητος λόρδος Ρίκετς ζήτησε διαβεβαιώσεις ότι η Ταπισερί θα επιστραφεί στη Γαλλία μετά τη λήξη του δανεισμού της, η απάντηση της υφυπουργού ήταν απόλυτη:

«Δεν υπάρχει απολύτως καμία πρόθεση, και θα έπρεπε να περάσουν πάνω από το πτώμα μου, να προσπαθήσουμε να κρατήσουμε την Ταπισερί της Μπαγιέ σε αυτή τη χώρα».

Η τοποθέτηση ανέδειξε τη διαφορά ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις: Η επιστροφή του γαλλικού έργου θεωρείται δεδομένη, ενώ για τα Γλυπτά του Παρθενώνα η βρετανική πλευρά εξακολουθεί να συζητά μόνο μια προσωρινή παραχώρηση.

«Αν η Γκερνίκα κοβόταν σε κομμάτια»

Στη διάρκεια της συζήτησης, ο κόμης του Κλάνκαρτι έθεσε το ζήτημα της καλλιτεχνικής ενότητας του Παρθενώνα, υποστηρίζοντας ότι η επιστροφή των Γλυπτών δεν αποτελεί μόνο νομικό ή εθνικό ζήτημα, αλλά και αισθητικό.

«Εάν η “Γκερνίκα” του Πικάσο κοβόταν σε κομμάτια και εκτίθετο σε διαφορετικά μουσεία, θα ξεσηκωνόταν τεράστια κατακραυγή για την επανένωση τους. Δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίσουμε με τον ίδιο τρόπο και το αριστούργημα του Φειδία;»

Πρότεινε μια περιορισμένη τροποποίηση του νόμου, ώστε το Βρετανικό Μουσείο να μπορεί να αποφασίσει το ίδιο για την οριστική επιστροφή των Γλυπτών.

Ανάλογα αιχμηρή ήταν η παρέμβαση της Εργατικής βαρόνης Τσακραμπάρτι, η οποία αμφισβήτησε τη λογική του δανεισμού:

«Εάν κάποιος είχε αρπάξει ορισμένα από τα Κοσμήματα του Στέμματος, δεν νομίζω ότι θα ήμασταν τόσο ευχαριστημένοι με μια συμφωνία δανεισμού».

Αντίθετη άποψη εξέφρασε ο Συντηρητικός υποκόμης Χέιλσαμ, προειδοποιώντας ότι η επιστροφή θα δημιουργούσε «ένα εξαιρετικά ατυχές προηγούμενο», καθώς τα βρετανικά μουσεία διαθέτουν πλήθος αντικειμένων που αποκτήθηκαν στο εξωτερικό «συχνά υπό μάλλον αμφίβολες συνθήκες».

Ο Εργατικός λόρδος Νταμπς ζήτησε να διευκρινιστεί εάν απαιτείται νέος νόμος για την επιστροφή, με την υφυπουργό να παραπέμπει στους υφιστάμενους περιορισμούς.

Οι παρεμβάσεις για το Μουσείο της Ακρόπολης

Υπέρ της ελληνικής θέσης τάχθηκε και η βαρόνη Τζόουνς του Μούλσκομπ, μέλος των Πρασίνων και πρώην αρχαιολόγος, η οποία επισήμανε ότι τα Γλυπτά αποκτήθηκαν από τις οθωμανικές αρχές και όχι από το ελληνικό κράτος.

«Έχω επισκεφθεί τον Παρθενώνα και υπάρχουν ορισμένα εμφανώς γυμνά σημεία, όπου θα έπρεπε να βρίσκονται τα Γλυπτά», ανέφερε.

Η Φιλελεύθερη Δημοκράτισσα βαρόνη Χουσεΐν-Ετζέ υπενθύμισε ότι η Ελλάδα διεκδικεί την επιστροφή τους εδώ και δεκαετίες και ότι έχει κατασκευάσει ειδικά το Μουσείο της Ακρόπολης, προκειμένου να τα φιλοξενήσει κοντά στον αρχικό τους χώρο.

Παρατήρησε επίσης ότι το Βρετανικό Μουσείο διαθέτει πολυάριθμα αντικείμενα στις αποθήκες του, τα οποία θα μπορούσαν να εκτεθούν στη θέση των Γλυπτών.

Η διεκδίκηση της Αθήνας συνδέεται με την απομάκρυνσή τους στις αρχές του 19ου αιώνα από τον Τόμας Μπρους, έβδομο κόμη του Έλγιν, ο οποίος υποστήριζε ότι είχε εξασφαλίσει άδεια από τις οθωμανικές αρχές. Η Ελλάδα αμφισβητεί τη νομιμότητα της διαδικασίας και ζητά την επανένωση των Γλυπτών στον φυσικό και ιστορικό τους χώρο.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει παρομοιάσει στο παρελθόν τον διαχωρισμό τους με το να κόβει κανείς τη «Μόνα Λίζα» στα δύο.

Η στάση της κυβέρνησης και το αδιέξοδο με την Αθήνα

Η κυβερνητική άρνηση αποκτά πολιτική σημασία και λόγω της προηγούμενης στάσης του σημερινού πρωθυπουργού, Άντι Μπέρναμ, ο οποίος είχε υποστηρίξει την επιστροφή των Γλυπτών χωρίς όρους και είχε συμμετάσχει σε πρωτοβουλία τροποποίησης του νόμου του 1963.

Μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας, ωστόσο, παρέπεμψε την ευθύνη των αποφάσεων στο Βρετανικό Μουσείο, χωρίς να δεσμευτεί για νομοθετική παρέμβαση.

Η Τουάικρος επιχείρησε να διατηρήσει ανοιχτό το πεδίο συνεργασίας, υπογραμμίζοντας ότι Ελλάδα και Βρετανία διατηρούν «μια πραγματικά ισχυρή σχέση, θεμελιωμένη σε κοινές αξίες και ιστορία».

Παρά τη διακομματική υποστήριξη που καταγράφεται στη Βουλή των Λόρδων, το Λονδίνο δεν προχωρά στην άρση του νομοθετικού εμποδίου, ενώ η Αθήνα απορρίπτει οποιαδήποτε συμφωνία προϋποθέτει την αναγνώριση βρετανικής κυριότητας.

Έτσι, οι διαπραγματεύσεις παραμένουν σε στασιμότητα, με τη λύση του δανεισμού να εξακολουθεί να αποτελεί τη βασική πρόταση της βρετανικής πλευράς, χωρίς να εξασφαλίζει την αποδοχή της Ελλάδας.

Φοροδιαφυγή: Απαντήσεις της ΑΑΔΕ για τις μεγάλες υποθέσεις – Το myDATA και ο ρόλος της Ελληνικής Αστυνομίας

Απαντήσεις σε σειρά ζητημάτων που έχουν εγερθεί, με αφορμή τις δύο πρόσφατες μεγάλες υποθέσεις φοροδιαφυγής σε αλυσίδες εστίασης και διανομής φαγητού, δίνουν πηγές της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ).

Οι ίδιες πηγές τονίζουν ότι οι έλεγχοι της Αρχής δεν περιορίζονται σε μικρές επιχειρήσεις, ενώ διευκρινίζουν ότι το έργο της ΑΑΔΕ λειτουργεί συμπληρωματικά με εκείνο της Ελληνικής Αστυνομίας καθώς χρησιμοποιούν διαφορετικά μέσα και μεθόδους έρευνας. Παράλληλα υπογραμμίζουν ότι έχουν ήδη ζητηθεί επίσημα στοιχεία προς έλεγχο για τυχόν εμπλοκή υπαλλήλων της Αρχής, στις υπό διερεύνηση υποθέσεις .

Χιλιάδες έλεγχοι κάθε χρόνο

Στο ερώτημα που διατυπώνεται αν «η ΑΑΔΕ δεν κάνει ελέγχους», με αφορμή ότι τις δύο μεγάλες υποθέσεις φοροδιαφυγής τις ήλεγξε η ΕΛ.ΑΣ., πηγές της Ανεξάρτητης Αρχής τονίζουν ότι η ΑΑΔΕ πραγματοποιεί χιλιάδες ελέγχους ετησίως. Μόνο το 2025 πραγματοποίησε 31.500 τακτικούς ελέγχους και βεβαίωσε φόρους και πρόστιμα συνολικού ύψους 2,8 δισ. ευρώ. Έκανε επίσης 1.165 έρευνες απάτης στον ΦΠΑ, από τις οποίες εντόπισε συνολικά διαφυγόντα έσοδα που ξεπέρασαν τα 457 εκατομμύρια ευρώ. Ταυτόχρονα έκανε 68.400 επιτόπιους ελέγχους σε όλη τη χώρα, με παραβατικότητα 34,2% και 680 αναστολές λειτουργίας. Το α’ τρίμηνο του 2026 έγιναν 8.000 έλεγχοι και μόνο στις 20-26 Ιουλίου άλλοι 2.252. Ο σχεδιασμός του 2026 προβλέπει τουλάχιστον 72.800 ελέγχους.

Συνολικά, από το 2017 που συστάθηκε η Αρχή, έως και σήμερα, οι ελεγκτικές της υπηρεσίες έχουν πραγματοποιήσει 260.000 τακτικούς ελέγχους και 791.000 επιτόπιους ελέγχους. Συνολικά έχουν βεβαιώσει 22,3 δισεκατομμύρια ευρώ σε φόρους και πρόστιμα. Ταυτόχρονα, έχουν πραγματοποιήσει 10.400 ειδικές έρευνες φοροδιαφυγής για απάτη ΦΠΑ, με συνολικά διαφυγόντα έσοδα 4,3 δισ. ευρώ

Δεν ελέγχει μόνο «μικρούς» η ΑΑΔΕ

Στην κριτική ότι η ΑΑΔΕ ελέγχει κατά κύριο λόγο «μικρούς» φορολογούμενους, οι ίδιες απαντούν ότι η Αρχή διαθέτει ειδικές ελεγκτικές μονάδες για μεγάλες επιχειρήσεις και φορολογούμενους μεγάλου πλούτου, καθώς και για μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις. Από την ΑΑΔΕ τονίζουν επίσης ότι, μετά την ενσωμάτωση του ΣΔΟΕ στις Δυνάμεις Ελέγχου Οικονομικών Συναλλαγών (ΔΕΟΣ), έχει δημιουργηθεί ειδική υπηρεσία που αντιμετωπίζει συνολικά τη φοροδιαφυγή, το λαθρεμπόριο και το οικονομικό έγκλημα. Υπενθυμίζει επίσης ότι η ελεγκτική της δράση έχει αποκαλύψει μεγάλες υποθέσεις κυκλωμάτων φοροδιαφυγής και λαθρεμπορίου, με ποσά εκατομμυρίων ευρώ.

Γιατί τις υποθέσεις αποκάλυψε η ΕΛΑΣ και όχι η ΑΑΔΕ

Για το ερώτημα γιατί συγκεκριμένες υποθέσεις αποκαλύφθηκαν από την αστυνομία, η ΑΑΔΕ απαντά ότι η φοροδιαφυγή, όπως και άλλες μορφές παραβατικής συμπεριφοράς, δεν αντιμετωπίζονται πάντα από μία μόνο υπηρεσία. Οι δύο υπηρεσίες, ΑΑΔΕ, και ΕΛΑΣ, λειτουργούν συμπληρωματικά και έχουν συνεργαστεί σε σειρά υποθέσεων για αντιμετώπιση εγκληματικών οργανώσεων στο λαθρεμπόριο και τη φοροδιαφυγή. Η αστυνομική έρευνα διαθέτει διαφορετικά μέσα από τον φορολογικό έλεγχο, όπως τη δυνατότητα τηλεφωνικών επισυνδέσεων και παρακολουθήσεων. Ταυτόχρονα, η ΕΛΑΣ έχει πρόσβαση στα συστήματα της ΑΑΔΕ για τις έρευνές της, ενώ υπάρχει συντονισμός ώστε να μην διεξάγονται παράλληλες έρευνες στις ίδιες υποθέσεις.

Ποιος είναι ο ρόλος της Αρχής

Το γεγονός ότι δύο υποθέσεις αποκαλύφθηκαν από την αστυνομία δεν σημαίνει ότι η Αρχή δεν εντοπίζει παρόμοιες πρακτικές. Σε κάθε περίπτωση όμως ο ρόλος της ΑΑΔΕ είναι να αντιμετωπίζει τη φοροδιαφυγή και το λαθρεμπόριο σε όλη την οικονομία, μέσω ψηφιακών διασταυρώσεων, ελέγχων και μηχανισμών είσπραξης οφειλών. Ως προς αυτό, επικαλούνται στοιχεία που δείχνουν τα αποτελέσματα της δράσης της ΑΑΔΕ στην αύξηση των δημοσίων εσόδων, από μόλις 47 δισ. ευρώ το 2017, σε 75 δισ. ευρώ το 2025, σημειώνοντας άνοδο κατά 60% σε οκτώ χρόνια. Για το 2026 εκτιμάται ότι τα έσοδα θα ξεπεράσουν τα 77 δισ. ευρώ. «Ουδέποτε στη νεότερη ιστορία της χώρας έχει καταγραφεί τέτοια σταθερή και συνεχόμενη αύξηση των δημοσίων εσόδων και ταυτόχρονη μείωση της φοροδιαφυγής», όπως τονίζουν οι ίδιες πηγές. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της φορολογικής διοίκησης, η εφαρμογή του myDATA και η διασύνδεση των POS με τις ταμειακές μηχανές συνδέονται με τουλάχιστον 1 δισ. ευρώ πρόσθετων εσόδων ετησίως από τον περιορισμό της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου.

Παράλληλα, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που επικαλείται η ΑΑΔΕ, το κενό ΦΠΑ περιορίστηκε από 29% το 2017 σε 11,4% το 2023, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη μείωση μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το κενό ΦΠΑ αποτυπώνει τη διαφορά ανάμεσα στα έσοδα που θα μπορούσαν θεωρητικά να εισπραχθούν με βάση τη νομοθεσία και σε εκείνα που τελικά εισπράττονται. Επομένως, η μείωσή του αποτελεί ένδειξη βελτίωσης της εισπραξιμότητας και της φορολογικής συμμόρφωσης, χωρίς να σημαίνει ότι έχει εξαλειφθεί η φοροδιαφυγή.

Τι «βλέπει» το myDATA -και τι όχι

Στο κεντρικό ερώτημα γιατί το myDATA δεν είδε τη φοροδιαφυγή στις δύο γνωστές αλυσίδες, από την ΑΑΔΕ εξηγούν ότι το σύστημα καταγράφει τα φορολογικά στοιχεία που εκδίδονται και διαβιβάζονται. Δεν έχει πρόσβαση, ωστόσο, στα εσωτερικά συστήματα παραγγελιών, κρατήσεων ή αποθηκών μιας επιχείρησης. Οι ίδιες πηγές τονίζουν ότι τα προγράμματα παραγγελιοληψίας και εσωτερικής διαχείρισης αποτελούν εμπορικά προγράμματα των επιχειρήσεων, δεν επικοινωνούν απευθείας με το myDATA και δεν διαβιβάζουν δεδομένα εσωτερικής λειτουργίας στην ΑΑΔΕ. Στην αγορά, όπως σημειώνουν, υπάρχουν χιλιάδες τέτοια προγράμματα, προσαρμοσμένα στις ανάγκες κάθε επιχείρησης. Η ΑΑΔΕ αδειοδοτεί, κατόπιν πιστοποίησης από ειδική επιτροπή στην οποία μετέχουν ο Σύνδεσμος Εταιρειών Πληροφορικής Ελλάδας (ΣΕΠΕ) και ο ΣΕΒ, τα προγράμματα έκδοσης φορολογικών παραστατικών (αποδείξεις, τιμολόγια, δελτία αποστολής, δελτία παραγγελίας στις επιχειρήσεις εστίασης με τραπέζια). Αυτά τα συστήματα ελέγχει η ΑΑΔΕ, σύμφωνα με το νόμο, και έχει εντοπίσει στο παρελθόν λογισμικά που παραποιούσαν αποδείξεις όπως, για παράδειγμα, την επιχείρηση που έμεινε γνωστή ως «Χάρτινος Δράκος», τον Ιούλιο του 2024. Με βάση τα παραπάνω, οι αλυσίδες εστίασης που λειτουργούν με take away και delivery, σύμφωνα με το νόμο, δεν υποχρεούνται να χρησιμοποιούν σύστημα παραγγελιοληψίας μέσω πιστοποιημένου παρόχου. Τα συστήματα παραγγελιοληψίας τους δεν είναι συνδεδεμένα με το myDATA. Εν προκειμένω, με βάση όσα έχουν γίνει γνωστά από την έρευνα, σε ορισμένες παραγγελίες που καταχωρίζονταν ως «κέρασμα» δεν εκδιδόταν απόδειξη. Συνεπώς, μια συναλλαγή χωρίς φορολογικό στοιχείο που εξοφλείται με μετρητά δεν φτάνει ποτέ στο myDATA, ούτε εμφανίζεται στις κινήσεις τραπεζικού λογαριασμού της επιχείρησης. Συνεπώς, τέτοιες μορφές παραβατικότητας μπορούν να εντοπιστούν με εμπεριστατωμένες καταγγελίες, που αποκαλύπτουν τον τρόπο που μπορεί να λειτουργεί ένα εσωτερικό λογισμικό παραγγελιοληψίας, ή από άλλα στοιχεία που βρίσκονται στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης ή των λογιστών της, όπως πχ τα «διπλά βιβλία» της, αναφέρουν οι ίδιες πηγές.

Γιατί δεν διαβιβάζονται στο myDATA τα δελτία παραγγελίας της εστίασης

Για τις αλυσίδες εστίασης που λειτουργούν με take away και delivery, από την ΑΑΔΕ ξεκαθαρίζουν ότι, σύμφωνα με τη νομοθεσία, δεν υποχρεούνται να χρησιμοποιούν σύστημα παραγγελιοληψίας μέσω πιστοποιημένου παρόχου. Τα συστήματα παραγγελιοληψίας τους δεν είναι συνδεδεμένα με το myDATA. Με βάση τη νομοθεσία, διαβιβάζονται μόνον όσα αφορούν τη διαχείριση ανοικτών τραπεζιών, για σερβιριζόμενα είδη σε χώρους εστίασης. Συγκεκριμένα το Δελτίο Παραγγελίας Εστίασης αφορά επιχειρήσεις εστίασης που χρησιμοποιούν υπηρεσίες παρόχου και καταγράφει τις παραγγελίες ανοικτών τραπεζιών, με υποχρεωτική διαβίβαση στο myDATA. Μια επιχείρηση χωρίς σερβίρισμα σε τραπέζια, μόνο με take away και delivery, δεν έχει την υποχρέωση αυτή. Μπορεί να χρησιμοποιεί οποιοδήποτε σύστημα παραγγελιοληψίας, και στην αγορά υπάρχουν χιλιάδες τέτοια, που δεν πιστοποιούνται ούτε συνδέονται με το myDATA.

Τι ισχύει για τα 6 εκατ. ευρώ του myDATA και τι μπορεί πραγματικά να εντοπίσει

Στην κριτική ότι το myDATA «κόστισε 6 εκατομμύρια ευρώ αλλά είναι άχρηστο», πηγές της ΑΑΔΕ αντιτείνουν ότι το σύστημα myDATA είναι το πιο σύγχρονο εργαλείο συνεχούς παρακολούθησης συναλλαγών (continuous transaction control system) στην Ευρώπη, και ένα από τα πιο σύγχρονα παγκοσμίως. Διευκρινίζουν όμως πως το σύστημα έχει αναπτυχθεί εσωτερικά, με ίδιες δυνάμεις της ΑΑΔΕ, με τη συνεργασία με όλους τους επιχειρηματικούς φορείς και με τη συμβολή του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας.

Ξεκαθαρίζουν όμως ότι η ανάπτυξή του δεν κόστισε στο δημόσιο «ούτε 1 ευρώ». Η επένδυση των 6 εκατομμυρίων ευρώ, αφορά στην ανάπτυξη ειδικού λογισμικού αξιοποίησης των δεδομένων του myDATA με επιχειρησιακή και τεχνητή νοημοσύνη (Business Intelligence και ΑΙ). Ωστόσο το κόστος αυτό φαντάζει μηδαμινό, μπροστά στα τουλάχιστον τέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ τα οποία έχει αποδώσει -και σε αυτά που αναμένεται να αποδώσει το myDATA τα επόμενα χρόνια. Όπως τονίζουν στην ΑΑΔΕ, το myDATA είναι ένα πολύ ισχυρό εργαλείο διασταύρωσης συναλλαγών που διαβιβάζονται στην ΑΑΔΕ και προσυμπλήρωσης δηλώσεων ΦΠΑ και εισοδήματος -και όχι μηχανισμός εντοπισμού συναλλαγών με μετρητά, για τις οποίες δεν εκδίδονται αποδείξεις. Γι’ αυτό οι έλεγχοι της ΑΑΔΕ συνδυάζουν το myDATA με Risk Analysis, Appodixi και καταγγελίες πολιτών, ώστε οι ελεγκτές της ΑΑΔΕ να έχουν στη διάθεσή τους ποιοτικές πληροφορίες ώστε να διενεργούν τους ελέγχους τους στο πεδίο.

Τι έδειξαν οι διασταυρώσεις στο «Χωριάτικο» και γιατί προηγήθηκε η ΕΛΑΣ

Η υπόθεση αυτή είναι εντελώς διαφορετικής φύσης, εξηγούν από την ΑΑΔΕ. Πρόκειται ένα μεγάλο δίκτυο επιχειρήσεων που ανέπτυσσαν κυρίως άλλα είδη παραβατικών συμπεριφορών και δευτερευόντως φοροδιαφυγή. Όπως επισημαίνουν, οι δραστηριότητες του εν λόγω κυκλώματος είχαν εντοπιστεί από την ΑΑΔΕ και οι έρευνες των υπηρεσιών της ΑΑΔΕ είχαν ξεκινήσει εδώ και μήνες. Ωστόσο, στο πλαίσιο της συνεργασίας με την ΕΛΑΣ και κατόπιν εντολών των αρμοδίων εισαγγελέων, η ΑΑΔΕ ανέμεινε την ολοκλήρωση της έρευνας της αστυνομίας. Λαμβάνοντας υπόψη τα ευρήματα της αστυνομίας, η ΑΑΔΕ θα ολοκληρώσει τους ελέγχους όπως προβλέπεται από το νόμο.

Τι γίνεται σε περίπτωση εμπλοκής υπαλλήλων – Τιμωρείται κανείς;

Το ενδεχόμενο εμπλοκής υπαλλήλων της φορολογικής διοίκησης βρίσκεται υπό διερεύνηση. Ωστόσο η ΑΑΔΕ επιδεικνύει μηδενική ανοχή στη διαφθορά και κάθε φορά που υπάρχει μια βάσιμη καταγγελία κινείται άμεσα η πειθαρχική και η ποινική διαδικασία. Στη βάση αυτή, μόνο το 2025 έγιναν 95 έλεγχοι και σε 25 από αυτούς προέκυψαν αδικήματα ή παραπτώματα για 58 υπαλλήλους. Τέθηκαν 17 υπάλληλοι σε αυτοδίκαιη αργία, δύο εξέπεσαν από την υπηρεσία μετά από αμετάκλητη απόφαση και υπήρξε μία οριστική παύση. Ταυτόχρονα, όπως τονίζουν πηγές της φορολογικής διοίκησης, «η συνεργασία της ΑΑΔΕ με την Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛΑΣ, την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και τις ελληνικές εισαγγελικές αρχές είναι ισχυρότερη από ποτέ και έχει οδηγήσει σε σειρά συλλήψεων εφοριακών και τελωνειακών που φέρονται να έχουν διαπράξει αξιόποινες πράξεις κατά την άσκηση των καθηκόντων τους».

Πώς ελέγχονται φαινόμενα διαφθοράς

Στο μείζον ζήτημα της αποκάλυψης της φαινομένων διαφθοράς, η ΑΑΔΕ επενδύει συστηματικά σε δύο βασικά εργαλεία: στην ψηφιοποίηση των διαδικασιών και στην απόσταση ελεγκτή και ελεγχόμενου. Η ΑΑΔΕ τα τελευταία χρόνια έχει αναδιατάξει τις ελεγκτικές υπηρεσίες της, δημιουργώντας Ελεγκτικά Κέντρα σε Αττική και Θεσσαλονίκη και προχωρά στη δημιουργία αντίστοιχων κέντρων σε όλη την Ελλάδα. Ήδη στα ελεγκτικά κέντρα που υπάρχουν σήμερα οι υποθέσεις κατανέμονται αλγοριθμικά, με αποτέλεσμα φορολογούμενοι της Αττικής να ελέγχονται από ελεγκτές της Θεσσαλονίκης. Από το 2027, ο μηχανισμός αυτός επεκτείνεται σε όλη τη χώρα. Ταυτόχρονα, 70% των επιτόπιων ελέγχων της ΑΑΔΕ γίνονται από ελεγκτές, οι οποίοι προέρχονται από υπηρεσίες άλλων περιφερειών.

Μεγάλες υποθέσεις

Οι ίδιες πηγές υπενθυμίζουν τις πολλές δεκάδες υποθέσεις μεγάλης φοροδιαφυγής, τις οποίες αποκάλυψαν τα τελευταία χρόνια έλεγχοι της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, με πλέον πρόσφατες τις εξής:

2023

  • ΑΑΔΕ: Μπλόκο σε κύκλωμα έκδοσης και λήψης εικονικών τιμολογίων
  • ΑΑΔΕ: Επιχείρηση Μπουλντόζα σε τρεις κατασκευαστικές – Εικονικά τιμολόγια και φοροδιαφυγή εκατομμυρίων ευρώ
  • ΑΑΔΕ: Ψηφιακή φοροδιαφυγή άνω των 30 εκατ. ευρώ από e-shops

2024

  • ΑΑΔΕ – Επιχείρηση Villa VIP Μύκονος: Όλα “μαύρα” σε πριβέ πάρτι
  • ΑΑΔΕ: Εντόπισε μεγάλο κύκλωμα φοροδιαφυγής με εμπόριο κινητών τηλεφώνων – Πρόστιμα άνω των 130 εκατ. Ευρώ
  • ΑΑΔΕ: Λουκέτο 48 ωρών σε κατάστημα πολυεθνικής στο Σύνταγμα – Δεν διαβίβασε πάνω από 21.000 αποδείξεις (H&M)
  • ΑΑΔΕ: Εντόπισε φοροδιαφυγή 10,5 εκατομμυρίων ευρώ από δύο στοιχηματικές εταιρείες
  • Επιχείρηση Χάρτινος Δράκος: Εντόπισαν διεθνές κύκλωμα φοροδιαφυγής με πειραγμένες ταμειακές (κινέζικο κύκλωμα)

2025

  • ΑΑΔΕ: Παγίδευσε… γνωστό trapper, ο οποίος αγόρασε πολυτελή αυτοκίνητα και ρολόγια μέσω μη κερδοσκοπικής
  • ΑΑΔΕ – Επιχείρηση Θέρος: 3.100 παραβάτες, 87 λουκέτα, 2,3 εκατ. ευρώ πρόστιμα

2026

  • ΑΑΔΕ: Εντόπισε εικονικά τιμολόγια 720 εκατ. ευρώ από 147 επιχειρήσεις (μέσα στο 2025)
  • ΑΑΔΕ: Εξαρθρώθηκε κύκλωμα παράνομης λαθρεμπορίας καυσίμων 9 εκατ. ευρώ – Στα 2,7 εκατ. ευρώ οι διαφυγόντες φόροι
  • ΑΑΔΕ: Εξαρθρώθηκε κύκλωμα εκατοντάδων αχυρανθρώπων με 380 επιχειρήσεις και χρέη 43 εκατ. Ευρώ
  • ΑΑΔΕ-Επιχείρηση Supercars: Δεσμεύτηκαν 229 πολυτελή ΙΧ με ξένες πινακίδες
  • ΑΑΔΕ: Πανελλαδική επιχείρηση ΔΕΟΣ εξάρθρωσε κύκλωμα λαθρεμπορίου, κατέσχεσε 15 βυτιοφόρα και 293.000 λίτρα υγραερίου
  • ΑΑΔΕ-ΔΕΟΣ: Εντόπισε κατασκευαστική με τζίρο… 3 ευρώ ! Μαύρο χρήμα άνω των 3 εκατ. ευρώ μαζί με μεσιτικό γραφείο
  • ΑΑΔΕ-Επιχείρηση «Ανώμαλη Προσγείωση» για εταιρείες ελικοπτέρων που έκαναν φοροδιαφυγή
  • ΑΑΔΕ-ΔΕΟΣ: Εντόπισε μεγάλο κύκλωμα φοροδιαφυγής άνω των 17 εκατ. ευρώ – Διαχειρίστρια δηλώνει άστεγη αλλά μένει σε βίλα με πισίνα

📺Ολυμπιακοί Αγώνες Νέων-Ντακάρ 2026: Αργυρό μετάλλιο ο Νικόλας Παπαθεοδώρου – BINTEO

Ο Νικόλας Παπαθεοδώρου, ανέβηκε για δεύτερη φορά στο βάθρο των Ολυμπιακών Αγώνων Νέων «Ντακάρ 2026» που διεξάγονται στη Σενεγάλη.

O νεαρός κολυμβητής τερμάτισε στη 2η θέση στα 100μ ύπτιο και κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο με 55.79.

Στα 50μ ήταν πρωτοπόρος και προσπάθησε σκληρά κόντρα στον Άριελ Μουχιραχόντο από τη Νέα Ζηλανδία, αλλά ο αντίπαλός του τελικά, διπλασίασε τα χρυσά του με χρόνο 55.69. Τρίτος ανέβηκε στο βάθρο ο Πορτογάλος, Μιγκέλ Ρέις Ολιβέιρα σε 56.24.

Αυτό ήταν το δεύτερο μετάλλιο για τον Παπαθεοδώρου μετά το χάλκινο στα 100 μέτρα και τρίτο για την Ελλάδα έως τώρα στη διοργάνωση και τα τρία να προέρχονται από την κολύμβηση.



«Eίμαι πολύ χαρούμενος, δεύτερο μετάλλιο, άλλο χρώμα από το προηγούμενο. Ήταν μια καλή κούρσα, έκανα κάποια λάθη που τα πλήρωσα . Για λίγο χάθηκε η πρώτη θέση, δεν πειράζει, έχω ακόμη ένα αγώνισμα, θα πάμε για κάτι καλύτερο εκεί», δήλωσε ο Παπαθεοδώρου που θα αγωνιστεί και στα 50 μ. ύπτιο στο Ντακάρ.


O πρόεδρος της ΕΟΕ Ισίδωρος Κούβελος έζησε από κοντά την έξοχη κούρσα του Νικόλα Παπαθεοδώρου και αμέσως μετά τον συνεχάρη θερμά για τη νέα επιτυχία.

«Ο Νικόλας Παπαθεοδώρου μας έκανε για ακόμη μία φορά υπερήφανους! Με την κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου στην κολύμβηση στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων στο Ντακάρ, επιβεβαίωσε το ταλέντο, τις δυνατότητες και τη σπουδαία αγωνιστική του ποιότητα. Το γεγονός ότι αυτό είναι το δεύτερο Ολυμπιακό του μετάλλιο, μετά και την κατάκτηση του χάλκινου, κάνει την επιτυχία του ακόμη πιο ξεχωριστή. Αποδεικνύει ότι η ελληνική κολύμβηση έχει μια νέα γενιά αθλητών που μπορεί να πρωταγωνιστήσει στο διεθνές στερέωμα.

Θέλω να συγχαρώ θερμά τον Νικόλα, την οικογένειά του, τους προπονητές του και όλους όσοι βρίσκονται δίπλα του σε αυτή τη διαδρομή. Η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή θα συνεχίσει να στηρίζει τους νέους αθλητές μας, που με τις επιτυχίες τους κρατούν ψηλά τη σημαία της Ελλάδας και μας γεμίζουν αισιοδοξία για το μέλλον».

Μαζί με τον πρόεδρο της ΕΟΕ στον αγώνα του Παπαθεοδώρου ήταν και ο αρχηγός Αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων στο Ντακάρ Νίκος Ξυλούρης καθώς και η πρόεδρος της Επιτροπής Αθλητών της ΕΟΕ Βούλα Κοζομπόλη.

Στον τελικό των 100μ ύπτιο νεανίδων, η Ειρήνη Ζερβού τερμάτισε στην 6η θέση με χρόνο 1:03.25.