Τα 23 φτάνουν τα γκολ, που έχουν σημειωθεί στις τρεις ευρωπαϊκές διοργανώσεις από Έλληνες ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται σε ομάδες εντός και εκτός συνόρων.
Από το σύνολο των 23 γκολ, τα 14 ήταν από ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται σε ομάδες της ελληνικής Super League και 9 σε πρωταθλήματα της Ευρώπης.
Συνολικά για φέτος, στις τρεις ευρωπαϊκές διοργανώσεις έχουν σημειωθεί συνολικά 1.463 τέρματα. Οι πέντε ελληνικές ομάδες στα Κύπελλα Ευρώπης σημείωσαν 64 γκολ:
ΠΑΟΚ (18)
Παναθηναϊκός (15)
Ολυμπιακός (10)
ΑΕΚ (18)
Άρης (3)
Ωστόσο κανένα από τα γκολ του Ολυμπιακού, της ΑΕΚ και του Άρη δεν σημειώθηκαν από Έλληνας σκόρερ.
Τα γκολ ανά διοργάνωση
Στο Champions League, από τα 627 γκολ που έχουν σημειωθεί συνολικά, μόλις 4 σημειώθηκαν από Έλληνες, μιας και κανένα από τα 10 γκολ του Ολυμπιακού στην κορυφαία διοργάνωση συλλόγων στον κόσμο δεν προήλθε από Έλληνα. Στο Champions League από δύο γκολ σημείωσαν Βαγγέλης Παυλίδης (Μπενφίκα) και Χρήστος Τζόλης (Μπριζ).
Στο Europa League καλύτερα τα πράγματα, αφού από τα 482 γκολ, τα 17 είχαν ελληνική…υπογραφή: 10 είχε ο ΠΑΟΚ (6 Γιακουμάκης, 3 Κωνσταντέλιας και 1 Μύθου), 4 ο Παναθηναϊκός (3 Τεττέη, 1 Κυριακόπουλος), 2 σημείωσε ο Κωνσταντίνος Καρέτσας (Γκενκ) και 1 ο Αντώνης Παπαδόπουλος (Λουγκάνο).
Στο Conference League, από τα 354 γκολ μόλις δύο ήταν από Έλληνες παίκτες, αμφότεροι «λεγεωνάριοι»: Τα πέτυχαν οι, Γιάννης Μασούρας (Ομόνοια) και Στράτος Σβάρνας (Ρακόβ).
Πιο... Έλληνας από ποτέ ο Τάισον! Ο Βραζιλιάνος άσος του ΠΑΟΚ, διανύει
την 3η του σεζόν στη χώρα μας και έχει πλέον αρχίσει να υιοθετεί τις συνήθειες
και όλους τους τρόπους ζωής της Ελλάδας.
O 38χρονος εξτρέμ του δικεφάλου, περνά ξέγνοιαστες οικογενειακές στιγμές στη
Θεσσαλονίκη και θέλησε να εναρμονιστεί με τα ελληνικά έθιμα!
Μάλιστα πόζαρε με τη νέα εντυπωσιακή εμφάνιση της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου,
η οποία φέρει και το όνομα του συμπαίκτη του στον ΠΑΟΚ, Χρήστου Ζαφείρη και
ευχήθηκε Καλό Πάσχα σε όλους.
«Είναι τιμή μου να βρίσκομαι μαζί σας σε αυτή τη ιερή βραδιά. Σας ευχαριστώ,
ήταν μεγάλη μου χαρά που σας γνώρισα» τόνισε ο δήμαρχος Νέας Υόρκης
Μια μικρή έκπληξη περίμενε τους πιστούς που παρακολούθησαν την ακολουθία της
Μεγάλης Παρασκευής στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στη Νέα Υόρκη, όταν ο δήμαρχος
της πόλης Ζοράν Μαμντάνι απηύθυνε ευχές στα ελληνικά, λέγοντας «Καλή
Ανάσταση». Ο αρχιεπισκόπος Αμερικής Ελπιδοφόρος αντέδρασε χαμογελώντας.
«Είναι τιμή μου να βρίσκομαι μαζί σας σε αυτή τη ιερή βραδιά. Σας ευχαριστώ,
ήταν μεγάλη μου χαρά που σας γνώρισα» τόνισε ο δήμαρχος Νέας Υόρκης.
Ο Μαμντάνι εξήρε το έργο και τον ρόλο του αρχιεπισκόπου, τονίζοντας ότι
«παρέχετε ηγεσία σε τόσους πολλούς σε όλη την πόλη, σε όλη τη χώρα, είναι τόσο
μεγάλο κέρδος για όλους μας που δίνουμε μάχη για την αξιοπρέπεια στην οποία
αναφερθήκατε».
Η ευχή του δημάρχου έγινε βέβαια viral στα κοινωνικά μέσα, με πολλούς να
κάνουν λόγο για «καλή προφορά των ελληνικών».
Να μην παραχωρήσει δήλωση στο κανάλι Start TV επέλεξε ο δήμαρχος του
Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας, Στέφανος Πουλημένος.
Η δημοσιογράφος του καναλιού Ηρώ Λέλλα μετέδιδε live όσα εξελίσσονταν το βράδυ
της Ανάστασης. Αντικρίζοντας τον δήμαρχο έσπευσε να του ζητήσει δήλωση για την
ημέρα. «Δήμαρχε πριν φύγετε να ακούσουμε τα Χρόνια Πολλά και από εσάς, Χριστός
Ανέστη», του είπε η δημοσιογράφος.
Τότε, ο κ. Πουλημένος απάντησε: «Υπάρχει δήμαρχος για το κανάλι σας; Δεν
υπάρχει, δεν υπάρχει» και έφυγε.
Η δημοσιογράφος δεν άφησε ασχολίαστη τη στάση του δημάρχου και είπε: «Φαίνεται
το μήνυμα της Ανάστασης δεν έφτασε σε όλους».
Μαγευτικές εικόνες στον Βροντάδο της Χίου, ο ρουκετοπόλεμος εντυπωσίασε
ντόπιους και τουρίστες, δείτε βίντεο
Οι δύο ενορίες, η Παναγία Ερειθιανή και ο Άγιος Μάρκος, βρέθηκαν ξανά στο
επίκεντρο ενός θεάματος που για τη Χίο αποτελεί κάτι πολύ περισσότερο από
τουριστικό αξιοθέατο - Πληθώρα τουριστών και από την Τουρκία
Ο ουρανός του Βροντάδου στη Χίο γέμισε και φέτος με χιλιάδες ρουκέτες το
βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου λίγο πριν την Ανάσταση, καθώς το ιστορικό
πασχαλινό έθιμο πραγματοποιήθηκε τελικά κανονικά, παρά την ένταση, την
αβεβαιότητα και τις πιέσεις που είχαν προηγηθεί τις τελευταίες ημέρες.
Οι
δύο ενορίες, η Παναγία Ερειθιανή και ο Άγιος Μάρκος, βρέθηκαν ξανά στο
επίκεντρο ενός θεάματος που για τη Χίο αποτελεί κάτι πολύ περισσότερο από
τουριστικό αξιοθέατο: είναι ένα έθιμο βαθιά ριζωμένο στην τοπική μνήμη,
φορτισμένο με ιστορία, συναισθηματισμό και ισχυρό συμβολισμό.
Οι
πρώτες κινήσεις των ρουκετατζήδων ξεκίνησαν από νωρίς το βράδυ, με τις
προετοιμασίες να κορυφώνονται σταδιακά και τις δοκιμαστικές ρίψεις να
αρχίζουν λίγο μετά τις 9.00. Όσο πλησίαζε η ώρα της Ανάστασης, το
ενδιαφέρον των κατοίκων και των επισκεπτών μετατρεπόταν σε ένταση
αναμονής, μέχρι τη στιγμή που λίγο πριν από τα μεσάνυχτα χιλιάδες ρουκέτες
άρχισαν να σκίζουν τον ουρανό, φωτίζοντας το χωριό και μετατρέποντας τη
νύχτα σε ένα φαντασμαγορικό σκηνικό.
Το φετινό αναστάσιμο βράδυ, ωστόσο, δεν έμοιαζε με τα προηγούμενα μόνο
λόγω του θεάματος. Το ιδιαίτερο βάρος του προερχόταν από το κλίμα που
είχε διαμορφωθεί νωρίτερα, όταν το ενδεχόμενο ματαίωσης του
ρουκετοπόλεμου παρέμενε ανοιχτό μέχρι και την τελευταία στιγμή. Οι
συνεχείς συσκέψεις, οι προβληματισμοί, οι έλεγχοι και η γενικότερη πίεση
που είχε ασκηθεί είχαν δημιουργήσει ένα θολό τοπίο, με πολλούς να
εκτιμούν ότι η τελική απόφαση θα ληφθεί σχεδόν επιτόπου.
Η
αβεβαιότητα τερματίστηκε οριστικά το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου, όταν
ξεκαθάρισε ότι το έθιμο θα διεξαχθεί. Στις 18.00 ξεκίνησε από το
Πετροκάραβο η κοινή παρέλαση των συνεργείων του Αγίου Μάρκου και της
Παναγίας Ερειθιανής, δίνοντας το πρώτο σαφές μήνυμα ότι ο Βροντάδος θα
ζούσε τελικά και φέτος τη νύχτα του ρουκετοπόλεμου. Τα συνεργεία πήραν
στη συνέχεια τις θέσεις τους, ενώ προβλέφθηκαν και συγκεκριμένες παύσεις
στις ρίψεις, προκειμένου να διευκολυνθεί η ασφαλής προσέλευση και
μετακίνηση του κόσμου στις δύο ενορίες.
Ξεχωριστή βαρύτητα είχε η παρουσία του διεθνούς φήμης
Βρονταδούση αστροφυσικού Σταμάτη Κριμιζή, ο οποίος βρέθηκε στην πρώτη
γραμμή της παρέλασης. Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκαν και οι δημόσιες
παρεμβάσεις του προέδρου του Φορέα Τουρισμού Χίου Κώστα Μούνδρου, αλλά
και του δημάρχου Χίου Γιάννη Μαλαφή, που έθεσαν ως βασική προτεραιότητα
τη διατήρηση του εθίμου με όρους μεγαλύτερης ασφάλειας και λιγότερης
επικινδυνότητας.
Το βαρύ υπόβαθρο των ημερών είχε διαμορφωθεί
μετά το περιστατικό ανάφλεξης σε χώρο κατασκευής ρουκετών, που είχε
προκαλέσει εγκαύματα και είχε οδηγήσει σε συλλήψεις και ποινικές
διώξεις. Συνολικά επτά άτομα συνελήφθησαν για παραβάσεις της νομοθεσίας
περί φωτοβολίδων και πυροτεχνημάτων, καθώς και για εμπρησμό από αμέλεια
και κατά συναυτουργία. Τρεις από αυτούς οδηγήθηκαν στην Εισαγγελία, ενώ
οι υπόλοιποι παρέμειναν στο Νοσοκομείο Χίου. Το συμβάν αυτό είχε αλλάξει
απότομα το κλίμα στο νησί και είχε προκαλέσει αναστάτωση, αντιδράσεις
και ανοιχτή συζήτηση για τα όρια, τη διαχείριση και το μέλλον του
εθίμου.
Κατοίκοι και επαγγελματίες του Βροντάδου είχαν βρεθεί τις
προηγούμενες ημέρες τόσο έξω από την Αστυνομική Διεύθυνση όσο και στην
Εισαγγελία Χίου, προκειμένου να εκφράσουν τη στήριξή τους στους
διωκόμενους ρουκετατζήδες, σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο κλίμα.
Το ενδιαφέρον για το έθιμο παρέμεινε και φέτος τεράστιο.
Επισκέπτες από την Ελλάδα, αλλά και από το εξωτερικό, μεταξύ των οποίων
εκατοντάδες από την Τουρκία, βρέθηκαν στον Βροντάδο για να
παρακολουθήσουν από κοντά το εντυπωσιακό θέαμα, επιβεβαιώνοντας για μία
ακόμη χρονιά ότι ο ρουκετοπόλεμος αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους
πασχαλινούς πόλους έλξης της Χίου.
Ανάμεσα στις δύο ενορίες
βρέθηκαν επίσης δημοσιογραφικές αποστολές και ειδησεογραφικά πρακτορεία
από πολλές χώρες, καταγράφοντας εικόνες από μία από τις πιο ιδιαίτερες
και πιο πολυσυζητημένες πασχαλινές παραδόσεις της Ελλάδας.
Ένα σοβαρό περιστατικό καταγράφηκε χθες το απόγευμα, περίπου στις 19:30 το Μεγάλο Σάββατο, στην Ακτή Μιαούλη στον Πειραιά, όταν δύο νεαρά άτομα που κινούνταν με πατίνι πέταξαν κροτίδα προς λεωφορείο που εκτελούσε το δρομολόγιο Κερατσίνι–Πειραιάς.
Στο λεωφορείο επέβαιναν αστυνομικοί της ομάδας Αριάδνη, η οποία πραγματοποιεί ελέγχους και περιπολίες σε μέσα μαζικής μεταφοράς για την αντιμετώπιση της παραβατικότητας.
Οι αστυνομικοί αντέδρασαν άμεσα, εντόπισαν τα δύο άτομα λίγο πιο κάτω και προχώρησαν στη σύλληψη του ενός, ενός 15χρονου, γεννημένου το 2011.
Ο δεύτερος κατάφερε να διαφύγει και αναζητείται. Στην κατοχή του 15χρονου βρέθηκαν και άλλες κροτίδες και βεγγαλικά. Το περιστατικό προκάλεσε αναστάτωση στους επιβάτες του λεωφορείου, χωρίς να αναφερθούν τραυματισμοί.
Μπλόκο στο επικίνδυνο «έθιμο» με μολότοφ και βαρελότα που καταγράφεται
τα τελευταία χρόνια στον Νέο Κόσμο έβαλε η Ελληνική Αστυνομία.
Από νωρίς το βράδυ, στην ευρύτερη περιοχή της Λαγουμιτζή είχαν αναπτυχθεί
ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις από διάφορες υπηρεσίες, οι οποίες
πραγματοποιούσαν ελέγχους σε σακίδια.
Η εικόνα χαρακτηριζόταν ασυνήθιστη, καθώς ανάμεσα στους πιστούς που είχαν
συγκεντρωθεί για την Ακολουθία της Αναστάσεως κινούνταν διμοιρίες των ΜΑΤ.
Εντοπισμός μολότοφ και συλλήψεις
Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., κατά τη διάρκεια των ελέγχων εντοπίστηκαν σακίδια που
περιείχαν μολότοφ, ενώ πραγματοποιήθηκαν συνολικά επτά προσαγωγές.
Από τις προσαγωγές αυτές, οι τρεις μετατράπηκαν σε συλλήψεις.
Τελικά, το «Χριστός Ανέστη» στον Νέο Κόσμο συνοδεύτηκε κυρίως από φωτοβολίδες
που φώτισαν τον ουρανό και από περιορισμένο αριθμό μικρών κροτίδων, σε σαφώς
ηπιότερο κλίμα σε σχέση με προηγούμενα χρόνια.
Πρόκειται για «έθιμο» που καθιερώθηκε το 2011 από αγνώστους, όπου την Ανάσταση
πετούν κροτίδες, βεγγαλικά αλλά και μολότοφ στον δρόμο μπροστά από την
εκκλησία της Αναλήψεως.
Σε μια κίνηση με σαφές πολιτικό και εθνικό μήνυμα προχώρησαν οι
ελληνικές αρχές, απαγορεύοντας την είσοδο στη χώρα στη γνωστή Τουρκοκύπρια
τραγουδίστρια Ισίν Καρατζά (Işın Karaca). Η τραγουδίστρια, η οποία έφτασε στο
αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» με την οικογένειά της για διακοπές, βρέθηκε
αντιμέτωπη με τη διαδικασία της απέλασης (deport).
Το Βίντεο-Ξέσπασμα Από Το Αεροδρόμιο
Με βίντεο που ανάρτησε στα κοινωνικά της δίκτυα, η Καρατζά επέδειξε τα έγγραφα
της απέλασης, καταγγέλλοντας τη μεταχείριση των ελληνικών αρχών. «Η είσοδός
μου στην Αθήνα απορρίφθηκε. Μου είπαν ότι είναι εθνικό ζήτημα», δήλωσε,
προσθέτοντας πως ενώ στον σύζυγο και την κόρη της επετράπη η είσοδος, η ίδια
παρέμεινε υπό περιορισμό για ώρες μέχρι την επιστροφή της στην Τουρκία.
Η Αιτία: Το «Σόου» Στην Κομοτηνή Το 2024
Η ίδια η τραγουδίστρια συνέδεσε την απέλασή της με τη συναυλία που είχε δώσει
το 2024 στην Κομοτηνή. Τότε, η Καρατζά είχε προκαλέσει το δημόσιο αίσθημα
τραγουδώντας το εθνικιστικό εμβατήριο «Ne Mutlu Türküm Diyene» (Τι ευτυχία να
λες πως είσαι Τούρκος) και τον «Ύμνο της Σμύρνης», παρουσία παραγόντων του
τουρκικού προξενείου.
Όπως φαίνεται, οι ελληνικές υπηρεσίες είχαν καταγράψει τη δραστηριότητά της ως
ανεπιθύμητη (persona non grata), ενεργοποιώντας τις σχετικές λίστες
απαγόρευσης εισόδου για λόγους εθνικής ασφαλείας και δημόσιας τάξης.
Αγωνία Για Την Επιστροφή
Η Καρατζά ανακοίνωσε ότι αναζητά εισιτήριο επιστροφής, καθώς –όπως
ισχυρίστηκε– δεν υπήρχαν άμεσα διαθέσιμες πτήσεις, δηλώνοντας : «Θέλω να
γυρίσω στη χώρα μου».
Σχόλιο Συντάκτη (RodopiPress)
Η περίπτωση της Ισίν Καρατζά δεν είναι η πρώτη, αλλά σίγουρα είναι η πιο ηχηρή
το τελευταίο διάστημα. Η Αθήνα φαίνεται πως εγκαταλείπει την τακτική της
«ανοχής» απέναντι σε καλλιτέχνες και δημόσια πρόσωπα που χρησιμοποιούν τη
μουσική ως όχημα εθνικιστικής προπαγάνδας εντός της ελληνικής επικράτειας, και
ειδικά στην ευαίσθητη περιοχή της Θράκης. Η «μαύρη λίστα» για όσους
εργαλειοποιούνται από το τουρκικό προξενείο είναι πλέον ενεργή και η απέλαση
Καρατζά αποτελεί ένα σαφές μήνυμα: Η φιλοξενία έχει όρια, ειδικά όταν
προσβάλλεται η εθνική κυριαρχία και η κοινωνική γαλήνη της περιοχής.
«Φίλοι μου καλοί, σας εύχομαι χρόνια πολλά. Σας εύχομαι υγεία, χαρά και ευλογία. Να γιορτάσετε το ευλογημένο Πάσχα με τις οικογένειές σας. Καλή Ανάσταση και χρόνια πολλά για τη μέρα», ακούγεται να λέει η Έφη Θώδη στο κλιπ που ανάρτησε στον λογαριασμό της στο Instagram.
Το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου έφτασε στην Αθήνα, με το κυβερνητικό
αεροσκάφος, το Άγιο Φως, λίγες ώρες μετά την Τελετή Αφής στα Ιεροσόλυμα.
Το κυβερνητικό αεροσκάφος προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος»
στις 19:25 και μετά από μια σύντομη τελετή, μεταφέρθηκε στο Μετόχι του
Πανάγιου Τάφου στην Πλάκα, όπου έφτασε στις 20:30.
Όσο για τη μεταφορά του Αγίου Φωτός στην υπόλοιπη Ελλάδα, πτήσεις σε 11
διαφορετικά αεροδρόμια θα το μεταφέρουν σε κάθε γωνιά της ηπειρωτικής και της
νησιωτικής χώρας.
Στην Κύπρο το Άγιο Φως
Με έκτακτη ειδική πτήση της AEGEAN ταξίδεψε σήμερα, Μεγάλο Σάββατο, το 'Αγιο
Φως από τα Ιεροσόλυμα στην Κύπρο μεταφέροντας σε κάθε γωνιά του νησιού το
μήνυμα της Ανάστασης και της ελπίδας.
Ειδικότερα, το αεροσκάφος τύπου Airbus A320 της AEGEAN και ολιγομελή αποστολή
από την Εξαρχία του Παναγίου Τάφου στην Κύπρο προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο
«Γλαύκος Κληρίδης» της Λάρνακας λίγο μετά τις απογευματινές ώρες από το Τελ
Αβίβ.
«Με την υποστήριξη της AEGEAN, το 'Αγιο Φως διανεμήθηκε σε όλη την Κύπρο,
φωτίζοντας τις καρδιές των πιστών και ενισχύοντας το πνεύμα της πίστης σε όλο
το νησί» αναφέρεται σε ανακοίνωση της AEGEAN.
Ο Μάνος Βουλαρίνος σχολιάζει τη νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας και την
ανάγκη αντίδρασης σε αυτήν
Δεν είμαι πιστός καμίας θρησκείας και δεν έχω νηστέψει ποτέ. Δεν θυμάμαι ποτέ
κάποιος να με πίεσε να νηστέψω και το ίδιο ισχύει για άλλους ανθρώπους που
ξέρω και οι οποίοι επίσης δεν είναι πιστοί. Ίσως σε έναν-δύο από αυτούς να
γκρίνιαξε κάποιος συγγενής αλλά αυτό είναι όλο. Και σίγουρα κανείς ποτέ δεν
δέχτηκε πίεση από το κράτος ή κάποια αρχή με εξουσία πάνω του για να νηστέψει.
Είμαστε αρκετά τυχεροί ώστε να ζούμε στη Δύση, όπου ακόμα και στο πιο
ανατολικό άκρο της μπορούμε ελεύθερα να μην νηστεύουμε, να μην παντρευόμαστε
με θρησκευτικό γάμο, να μην βαφτίζουμε τα παιδιά μας και γενικώς να μην
συμμετέχουμε σε τίποτα που να συνιστά «θρησκευτική ζωή». Μπορούμε να φάμε
μπιφτέκι τη Μεγάλη Παρασκευή και μια χοιρινή μπριζόλα το Μεγάλο Σάββατο,
μπορούμε να μην πάμε ούτε στον Επιτάφιο, ούτε στην Ανάσταση και είμαστε
ελεύθεροι να μην απαντάμε «Αληθώς ο Κύριος» όταν μας λένε «Χριστός Ανέστη». Με
λίγα λόγια ζούμε σε μια χώρα στην οποία δεν υπάρχει θρησκευτική καταπίεση κι
όσοι μπορεί να την υφίστανται είναι από τους συγγενείς τους και όχι από το
κράτος.
Κάποιος θα σκέφτονταν ότι η απουσία θρησκευτικής καταπίεσης σημαίνει
ταυτοχρόνως την απουσία οποιασδήποτε ανάγκης αντίστασης σε αυτήν. Γιατί ας
πούμε να τα βάλεις με τη νηστεία όταν κανείς δεν σου απαγορεύει να πας Μεγάλη
Πέμπτη στον χασάπη, να αγοράσεις ένα ωραιότατο φιλέτο να το μαγειρέψεις και να
το φας; Πρακτικά δεν υπάρχει κανένας λόγος. Όμως κάποιοι συμπολίτες έχουν
ανάγκη να νιώσουν ανώτεροι. Να νιώσουν εξυπνότεροι και πιο ελεύθεροι. Έχουν
ανάγκη επιβεβαίωσης. Και κυρίως έχουν ανάγκη τη δική τους πίστη. Κι έτσι
διαφημίζουν την πρόθεση τους να διοργανώσουν τη Μεγάλη Παρασκευή γεύματα
κρεατοφαγίας στα οποία «θα φάμε ό,τι τραβάει η όρεξη μας» (λες και κανείς τους
απαγορεύει να φάνε ό,τι τραβάει η όρεξη τους) με τα οποία θα κάνουν επίδειξη
της αθεΐας τους η οποία, αφού έχει ανάγκη τελετουργικών γευμάτων και
ομολογίας, δεν απέχει πολύ από το να είναι πίστη. Πίστη που ταιριάζει
περισσότερο σε κακομαθημένα 15χρονα, τα οποία καμαρώνουν που θα μπουν στο μάτι
των πιστών, αλλά πίστη. Και μάλιστα πίστη που προσποιείται αντίσταση.
Φυσικά η «αντίσταση» δεν έχει κανένα διακύβευμα, αφού γίνεται απέναντι σε κάτι
που δεν υφίσταται. Το πολύ-πολύ να εισπράξουν μερικές κατάρες και μερικά
μπινελίκια από πιστούς που επειδή δεν είναι σίγουροι για τις δυνάμεις του Θεού
που πιστεύουν, αισθάνονται την ανάγκη να το υπερασπιστούν. Η
«επαναστατικότητα» της πίστης τους είναι μόνο στη φαντασία τους και οι ίδιοι
είναι άλλη μια εκδοχή του βίγκαν που δεν τρώει κρέας, για να μπορεί να
καμαρώνει στους γύρω του για την ευαισθησία του, ή των Ελληναράδων που έψηναν
χοιρινά δίπλα σε δομές μεταναστών.
Αλλά χαλάλι τους. Γιατί μας προσφέρουν άλλη μια ευκαιρία να απολαύσουμε την
κωμικότητα της ανθρώπινης κατάστασης, ειδικά όταν αυτή εκφράζεται σε συλλογικό
επίπεδο και προσποιείται αφύπνιση, αγώνα, πρόοδο και επανάσταση. Και μπράβο
της.
Με την αποβίβασή τους, ο κόσμος τους περικυκλώνει και αγωνιωδώς όλοι ζητάνε πληροφορίες για τους δικούς τους - Με τα χρήματα που συγκεντρώνονται οι έφεδροι παρέχουν τροφή, ρούχα και εσώρουχα, διαμονή, τσιγάρα και ένα μικρό χαρτζιλίκι στους πρώην συμπολεμιστές τους
Οι πρώτοι Μυτιληνιοί αιχμάλωτοι έρχονται στο λιμάνι της Μυτιλήνης το Μεγάλο Σάββατο 7 Απριλίου του 1923. Πλήθος κόσμου, πρόσφυγες και ντόπιοι, τους περιμένει στο λιμάνι. Ο ερχομός των είχε μαθευτεί από το μεσημέρι σε όλη την πόλη και ο κόσμος που περιμένει φίλους ή συγγενείς ήταν στο πόδι.
Ο τοπικός Τύπος της Μυτιλήνης αποθησαυρισμένος στο πλούσιο αποθετήριο της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Μυτιλήνης, μας πληροφορεί 106 χρόνια μετά πως «μόλις ξεμύτησε το καράβι απ’ τον κάβο της Αγριλιάς, στο μουράγιο, στα φανάρια και στο Μώλο, μυρμηγκιά τα πλήθη, περιμένουν με αγωνία και με περιέργεια το θλιβερό το θέαμα».
Η κατάσταση των αφιχθέντων είναι αξιολύπητη. Αμίλητοι και ανέκφραστοι, μοιάζουν σα να ζουν σε ένα δικό τους κόσμο. «Είναι πραγματικά σπαρακτική η όψις των δυστυχισμένων αυτών θυμάτων της προδοσίας. Νομίζει κανείς ότι βλέπει σκιάς κινουμένας ή φαντάσματα» γράφει η μυτιληνιά εφημερίδα «Ελεύθερος Λόγος» στις 10 Απριλίου του 1923. Και στην εφημερίδα «Καμπάνα», την ίδια μέρα, αναφέρεται: «Μας κοιτάζουν με το σβησμένο βλέμμα τους και με τις αμίλητες μορφές τους αφηρημένοι σαν ξένοι μέσα σ’ ολότελα ξένο περιβάλλον… φαίνονται σαν αποσβολωμένοι. Μας κοιτάζουν μ’ ένα βλέμμα επίμονο απ΄ το κεφάλι ως τα νύχια, μ’ ένα είδος τρόμου σα να τους είμαστε ξένοι… μερικοί ψιθυρίζουν «Μας φαίνεται απίστευτο! Απίστευτο!» και άλλοι κλαίνε… Στην αποβάθρα πριν διπλαρώσει η βάρκα τους χαιρετά το πλήθος με τα καπέλα. Η συγκίνηση έχει απλώσει παντού μια μεγάλη σιωπή. Μα σαν επάτησαν το πόδι στη στεριά τα σκελετωμένα, τα πολυτυραννισμένα κορμιά, το πλήθος αναταράχθη σαν ένα θεριό που συνέρχεται από νάρκη». Και την ίιδια μέρα «Η Σάλπιγξ» τονίζει: «Ήτο απερίγραπτος η χαρά και ο ενθουσιασμός των ατυχών νέων ευθύς ως αντίκρυσαν την Πατρίδα των την οποίαν πολλοί ούτε καν ήλπιζον ότι θα επανέβλεπον».
Με την αποβίβασή τους, ο κόσμος τους περικυκλώνει και αγωνιωδώς όλοι ζητάνε πληροφορίες για τους δικούς τους. Ο έφεδροι έχουν ετοιμάσει μια λιτή υποδοχή στο «Πανελλήνιον», όπου διαδραματίζονται συγκινητικές στιγμές. «Ένας γεροντάκος και μια χαροκαμένη γρηούλα, με δάκρυα στα μάτια έρχονται να αγκαλιάσουν το παιδί των, που ενόμιζαν για πάντα χαμένο. Στρατιώται αναγνωρίζουν τους παλαιούς συμμαχητάς των, χωρικοί τους συμπατριώτας των και τους ερωτούν, διαρκώς τους ερωτούν, πώς επέρασαν τες μαύρες μέρες της σκλαβιάς των. Τι να ειπούν; Τα πρόσωπά των όμως τα καχεκτικά και τα σκελετωμένα, τα απλανή βλέμματά των, απαντούν εις τας ερωτήσεις των περιέργων. Δεν πιστεύουν οι κακόμοιροι ότι ευρίσκονται πλέον εις την πατρίδα των, ότι πίνουν ένα τσάι, ότι ευρίσκονται κοντά σε δικούς των ανθρώπους, κοντά στους γονείς των και στα σπίτια των. Τους φαίνεται σαν όνειρο. Κι όμως είνε αλήθεια», γραφει «Η Σάλπιγξ».
Οι έφεδροι, έχοντας πληροφορηθεί, λίγες ώρες νωρίτερα, με τηλεγράφημα από τη Χίο, την οικτρή κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι αιχμάλωτοι, καταφέρνουν να συγκεντρώσουν κάποια χρήματα από πρόχειρους εράνους, που πραγματοποιούν στην αγορά και στα καφενεία, για την υποδοχή και τη φροντίδα τους. Ο απλός κόσμος, όπως και οι πρόσφυγες, με προθυμία προσφέρουν ποσά, πέραν των δυνατοτήτων τους. Με τα χρήματα που συγκεντρώνονται οι έφεδροι παρέχουν τροφή, ρούχα και εσώρουχα, διαμονή, τσιγάρα και ένα μικρό χαρτζιλίκι στους πρώην συμπολεμιστές τους, ώστε να μπορέσουν να επιστρέψουν στα χωριά τους. Οι έρανοι προς ανακούφιση των αιχμαλώτων, που σταδιακά αρχίζουν να καταφθάνουν στη Λέσβο, συνεχίζονται πιο οργανωμένα, εξασφαλίζοντάς τους κάποια βασικά αγαθά, εν αντιθέσει με τους αιχμαλώτους που καταφθάνουν στην Αθήνα και περιφέρονται επαίτες στους δρόμους της πρωτεύουσας.
Και καταλήγει η εφημερίδα «Η Σάλπιγξ», συγκρίνοντας τα όσα συνέβησαν εκείνο το μεγάλο Σαββάτο στη Μυτιλήνη σε σχέση με τα στην Αθήνα: «Εκείνο το οποίον έλαβε χώραν εν τη πρωτευούση του Κράτους, όπου πλείστοι αιχμάλωτοι περιφέρονται επαιτούντες, επ’ ουδενί λόγω έπρεπε να επαναληφθή παρ’ ημίν. Είνε τόσον αποτρόπαιον και εξευτιλιστικόν το εκεί σημειωθέν άτοπον, ώστε δικαιούμεθα ημίς οι εν Μυτιλήνη να καυχώμεθα ότι συνετελέσαμεν εις το να μη υποστώσιν οι προσφιλείς μας επανερχόμενοι ένα εξευτελισμόν χειρότερον εκείνον που υπέστησαν εις χείρας των Τούρκων».
Η Μεγάλη Παρασκευή αποτελεί μία από τις πιο κατανυκτικές ημέρες της Ορθόδοξης πίστης, γεμάτη συγκίνηση, πένθος και βαθιά σιωπή. Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας κυριαρχεί το κλίμα του Θείου Δράματος, όμως μια εικόνα ξεχωρίζει κάθε χρόνο και αγγίζει ιδιαίτερα το κοινό: η στιγμή που οι Εύζωνες υποκλίνονται μπροστά στον Επιτάφιο.
Οι στρατιώτες της Προεδρική Φρουρά ακολουθούν αυστηρούς κανόνες πειθαρχίας και τελετουργικού, χωρίς αποκλίσεις. Υπάρχει, ωστόσο, μία μοναδική περίσταση μέσα στον χρόνο όπου η στάση τους διαφοροποιείται. Κατά τη διάρκεια της περιφοράς του Επιταφίου, όταν η πομπή περνά μπροστά τους, δεν παραμένουν απλώς ακίνητοι, αλλά σκύβουν το κεφάλι, σε μια κίνηση με έντονο συμβολισμό και σεβασμό.
Σύμφωνα με το καθιερωμένο τελετουργικό, λαμβάνουν τη στάση «επί των όπλων»: κρατούν το όπλο ανεστραμμένο, τοποθετούν τα χέρια τους πάνω στην κάνη και χαμηλώνουν το βλέμμα, αποδίδοντας τιμή και συμμετέχοντας σιωπηλά στο πένθος για τον Ιησούς Χριστός. Πρόκειται για μια εικόνα που μιλά από μόνη της, χωρίς λόγια.
Οι Εύζωνες προέρχονται από το Πεζικό και επιλέγονται μέσα από μια ιδιαίτερα απαιτητική διαδικασία. Η εκπαίδευσή τους δεν περιορίζεται μόνο στη φυσική αντοχή, αλλά περιλαμβάνει και την ψυχική προετοιμασία για έναν ρόλο που συνδέεται άμεσα με την ιστορία και τις παραδόσεις της χώρας.
Σε καθημερινή βάση, στέκονται ως φρουροί στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, μπροστά από το Προεδρικό Μέγαρο, αλλά και στην πύλη της μονάδας τους, ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών. Παράλληλα, συμμετέχουν σε σημαντικές τελετές, όπως η έπαρση και η υποστολή της σημαίας στον Ιερός Βράχος της Ακρόπολης.
Παρά την αυστηρότητα και την ακρίβεια που χαρακτηρίζουν κάθε τους κίνηση, υπάρχει αυτή η μία στιγμή μέσα στη χρονιά όπου η στάση τους αλλάζει. Δεν πρόκειται για ένδειξη αδυναμίας, αλλά για μια βαθιά έκφραση σεβασμού. Μια σιωπηλή υπενθύμιση ότι ακόμη και τα πιο σταθερά σύμβολα μπορούν να αποτυπώνουν συναίσθημα.
Συγκλονιστικές εικόνες: Η μοναδική στιγμή που οι πάντα περήφανοι Εύζωνες, σκύβουν το κεφάλι μπροστά στον Επιτάφιο pic.twitter.com/6wPDgyPH8d
Η Εθνική Ομάδα τένις Γυναικών πέτυχε μια σπουδαία και ιστορική διάκριση,
εξασφαλίζοντας την άνοδό της στο World Group I του Billie Jean King Cup,
έπειτα από εξαιρετική εμφάνιση στο καθοριστικό tie απέναντι στη Νότια Αφρική.
Η αρχή έγινε από τη Δέσποινα Παπαμιχαήλ, η οποία με επιβλητική εμφάνιση
επικράτησε της Ισαμπέλα Κρούγκερ με 6-2, 6-3, δίνοντας το προβάδισμα στην
Ελλάδα.
Τη νίκη και την άνοδο «σφράγισε» η Μαρία Σάκκαρη, η οποία επιβεβαίωσε τον
ηγετικό της ρόλο και επικράτησε της Γιάνι φαν Ζιλ με 6-4, 6-1, ολοκληρώνοντας
ιδανικά την προσπάθεια της ομάδας.
Η ελληνική ομάδα πραγματοποίησε εξαιρετική πορεία καθ’ όλη τη διάρκεια της
εβδομάδας στη Μπάνια Λούκα, όπου διεξήχθη το τουρνουά του Group II της
Ευρωαφρικανικής Ζώνης. Παρέμεινε αήττητη, με πέντε νίκες σε ισάριθμα ties και
συνολικό απολογισμό 13 νικών σε 14 αναμετρήσεις.
Η επιχείρηση οργανώθηκε μετά από αξιοποίηση δεδομένων από διόδια, τελωνεία και ψηφιακά εργαλεία ανάλυσης κινδύνου, τα οποία επέτρεψαν τον εντοπισμό ύποπτων περιπτώσεων και τον σχεδιασμό στοχευμένων ελέγχων σε όλη την επικράτεια
Εκτεταμένη επιχείρηση ελέγχων σε πολυτελή οχήματα πραγματοποίησε τις τελευταίες ημέρες η ΑΑΔΕ μέσω των ελεγκτών του ΔΕΟΣ, αποκαλύπτοντας σειρά σοβαρών παραβάσεων που σχετίζονται με τη νόμιμη κυκλοφορία και χρήση supercars στην Ελλάδα.
Η επιχείρηση οργανώθηκε μετά από αξιοποίηση δεδομένων από διόδια, τελωνεία και ψηφιακά εργαλεία ανάλυσης κινδύνου, τα οποία επέτρεψαν τον εντοπισμό ύποπτων περιπτώσεων και τον σχεδιασμό στοχευμένων ελέγχων σε όλη την επικράτεια.
Έφοδοι σε πολυσύχναστα σημεία και επιχειρήσεις πολυτελείας
Οι ελεγκτές του ΔΕΟΣ προχώρησαν σε αιφνιδιαστικές επιχειρήσεις σε χώρους στάθμευσης, αντιπροσωπείες αυτοκινήτων, μάντρες οχημάτων, αλλά και σε σημεία υψηλής επισκεψιμότητας όπου συχνάζουν ιδιοκτήτες πολυτελών οχημάτων.
Στόχος των ελέγχων ήταν η διαπίστωση της νομιμότητας κυκλοφορίας οχημάτων με ξένες πινακίδες, καθώς και η εξακρίβωση του καθεστώτος ιδιοκτησίας και χρήσης τους.
Δέσμευση 229 οχημάτων – Αξία άνω των 10 εκατ. ευρώ
Από την επιχείρηση προέκυψε η δέσμευση συνολικά 229 πολυτελών αυτοκινήτων, με την εκτιμώμενη συνολική αξία τους να υπερβαίνει τα 10 εκατομμύρια ευρώ.
Στη λίστα περιλαμβάνονται οχήματα κορυφαίων κατασκευαστών όπως Lamborghini, Ferrari, Porsche, Mercedes-Benz, Bentley και Audi, με ορισμένα να φέρονται να αγγίζουν αξίες έως και 750.000 ευρώ ανά όχημα.
Ο Γάλλος αθλητής του παρκούρ, Εμανουέλ Νασάν, "πέταξε" πάνω από τις
γειτονιές της Αθήνας, με τα άκρως επικίνδυνα άλματά του
Viral στα social media έγινε ο Γάλλος αθλητής του παρκούρ, Εμανουέλ Νασάν,
κάνοντας άκρως επικίνδυνα άλματα σε ταράτσες της Αθήνας. Ο 24χρονος Γάλλος
αθλητής του παρκούρ ταξιδεύει σε όλον τον κόσμο, κόβοντας την ανάσα όλων με τα
άλματα που πραγματοποιεί στα πιο απίθανα μέρη.
Όπως φαίνεται χαρακτηστικά από τα βίντεο που ανέβασε ο ίδιος στο instagram
πηδάει στο κενό από τη μία ταράτσα στην άλλη κάνοντας και sideflip όσο
βρίσκεται ουσιαστικά στο… έλεος του Θεού.
Τα βίντεό του έχουν μαζέψει χιλιάδες likes με τους θαυμαστές του να είναι
συγκλονισμένοι από την απίθανη ικανότητά του στο παρκούρ, αλλά και το θάρρος
του.
Το ελληνικό ποδόσφαιρο πενθεί, λόγω του θανάτου του Στέφανου Μπορμπόκη.
Η οικογένεια του ΠΑΟΚ έχασε μία σπουδαία προσωπικότητα. Έναν άνθρωπο και έναν
πρώην παίκτη που τα έδωσε όλα για τον "Δικέφαλο του Βορρά" για όσο φόρεσε τη
φανέλα του.
Ωστόσο, η πορεία του στα γήπεδα της Ελλάδας ήταν μεγαλύτερη και κατάφερε να
επηρεάσει όλους εκείνους που ήταν δίπλα του και στάθηκε στο πλευρό τους. Όπως
είναι εύκολο να καταλάβει κανείς η απώλεια του Στέφανου Μπορμπόκη είναι
τεράστια. Μιας και πέρα από τον ΠΑΟΚ πέρασε από τις τάξεις του Εδεσσαϊκού, του
Ηρακλή, του Άρη και του Απόλλωνα Καλαμαριάς, αφήνοντας στο στίγμα του σε όλες
τις μεγάλες ομάδες της Θεσσαλονίκης, όπου όλοι είχαν να πουν έναν καλό λόγο
τόσο για το ταλέντο του, όσο -κυρίως- για τον χαρακτήρα και το ήθος του.
Δείτε στο βίντεο τα 2 σημαντικότερα γκολ της καριέρας του στη νίκη του ΠΑΟΚ με 1-0 μέσα στο ΟΑΚΑ επί του ΟΣΦΠ και στη νίκη-πρόκριση του ΠΑΟΚ επί της Μαλίν στο Βέλγιο.
Τα πρώτα βήματα του Στέφανου Μπορμπόκη στον ΠΑΟΚ
Ο Στέφανος Μπορμπόκης αποτελεί μια από τις πιο εμβληματικές μορφές του
ποδοσφαίρου των δεκαετιών του '80 και του '90, όντας ένας επιθετικός που
συνδύαζε την εκτελεστική δεινότητα με την εργατικότητα μέσα στο γήπεδο.
Γεννημένος στις 26 Σεπτεμβρίου 1966, κουβαλούσε ένα βαρύ ποδοσφαιρικό επώνυμο,
το οποίο τίμησε επάξια, στρώνοντας τον δρόμο και για τον μικρότερο αδελφό του,
Βασίλη, να ακολουθήσει μια εξίσου λαμπρή διεθνή καριέρα.
Η πορεία του Στέφανου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ΠΑΟΚ. Ξεκινώντας από τα
τμήματα υποδομής του "Δικεφάλου", κατάφερε να αναρριχηθεί στην πρώτη ομάδα σε
μια εποχή που ο ανταγωνισμός ήταν σκληρός και οι θέσεις των γηγενών παικτών
απαιτούσαν περίσσιο ταλέντο. Το επίσημο βάπτισμα του πυρός στην Α’ Εθνική ήρθε
την τελευταία αγωνιστική της περιόδου 1985-86, σε μια αναμέτρηση κόντρα στον
ΠΑΣ Γιάννινα. Ήταν η αφετηρία μιας διαδρομής που θα τον καθιστούσε βασικό και
αναντικατάστατο στέλεχος της ομάδας για σχεδόν μία δεκαετία.
Με τη φανέλα του ΠΑΟΚ κατέγραψε συνολικά 214 συμμετοχές και 32 γκολ, με σημείο
αναφοράς τη σεζόν 1987-88. Εκείνη τη χρονιά, ο Μπορμπόκης πραγματοποίησε την
κορυφαία του εμφάνιση στο ελληνικό πρωτάθλημα, πετυχαίνοντας 9 τέρματα σε 26
αγώνες, αποδεικνύοντας ότι διέθετε το ένστικτο του σκόρερ που χρειαζόταν η
ομάδα της Θεσσαλονίκης. Η παρουσία του στην κορυφή ή στις πτέρυγες της
επίθεσης προσέδιδε ταχύτητα και ευελιξία στο παιχνίδι του ΠΑΟΚ, κάνοντάς τον
ιδιαίτερα αγαπητό στις κερκίδες της Τούμπας.
Στέφανος Μπορμπόκης: Η συνέχεια μετά τον ΠΑΟΚ και οι ομάδες που
ακολούθησαν
Το καλοκαίρι του 1994, μετά από εννέα χρόνια προσφοράς, έκλεισε ο κύκλος του
στον ΠΑΟΚ και μεταπήδησε στον Εδεσσαϊκό, μια ομάδα που εκείνη την περίοδο
αποτελούσε την ευχάριστη έκπληξη του πρωταθλήματος. Η συνέχεια τον βρήκε στον
Ηρακλή, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια, καταγράφοντας 60 συμμετοχές και 10
γκολ, επιβεβαιώνοντας πως παρέμενε ένας επιθετικός υψηλού επιπέδου. Το πέρασμά
του από τον Άρη τη σεζόν 1997-98 ολοκλήρωσε το σπάνιο "παλμαρέ" του να έχει
αγωνιστεί και στους τρεις μεγάλους της Θεσσαλονίκης, πριν αποσυρθεί τελικά από
την ενεργό δράση φορώντας τη φανέλα του Απόλλωνα Καλαμαριάς.
Παράλληλα με την συλλογική του πορεία, ο Στέφανος Μπορμπόκης υπήρξε σημαντικό
κεφάλαιο για την Εθνική Ελλάδας. Φόρεσε το εθνόσημο 29 φορές και σημείωσε έξι
καθοριστικά γκολ, όντας μέρος μιας γενιάς που πάλεψε για την καθιέρωση του
ελληνικού ποδοσφαίρου στον διεθνή χάρτη. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 17 Φεβρουαρίου του 1988 στον φιλικό εντός έδρας αγώνα εναντίον της Βόρειας Ιρλανδίας, όταν υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου πέρασε ως αλλαγή στη θέση του Βασίλη Δημητριάδη. Ήταν βασικό στέλεχος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1988 αγωνίστηκε στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων, εναντίον της Γαλλίας.
Η κληρονομιά που άφησε πίσω του δεν
μετριέται μόνο σε γκολ και συμμετοχές, αλλά στον σεβασμό που κέρδισε από
συμπαίκτες και αντιπάλους, μιας και ήταν ένας από τους μεγαλύτερους και πιο
αναγνωρίσιμους "εργάτες" των γηπέδων της Βόρειας Ελλάδας. Ο θάνατός του ήταν
μία είδηση που σόκαρε την ποδοσφαιρική κοινότητα σε όλη την Ελλάδα και ένα
είναι σίγουρο: κανείς δεν πρόκειται να τον ξεχάσει ποτέ. Μιας και όλα αυτά που
πρόσφερε εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου ήταν εκείνα που τον έκαναν θρύλο.
