Εφορία: Πώς κόβονται έως και στο μισό τα πρόστιμα - Τα 5 «παράθυρα» για τους οφειλέτες

Έως και πέντε ευκαιρίες για να μειώσουν ακόμα και στο μισό τα πρόστιμα από φορολογικό έλεγχο έχουν οι φορολογούμενοι, εφόσον αποδεχθούν την κύρια οφειλή, μέσα στα χρονικά όρια που προβλέπει η διαδικασία. Το ύψος του προστίμου της Εφορίας δεν εξαρτάται πλέον έτσι μόνο από το αποτέλεσμα του ελέγχου, αλλά και από το πότε θα επιλέξει ο φορολογούμενος να κλείσει την υπόθεση.

Ο Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας προβλέπει τέσσερα διαδοχικά στάδια αποδοχής, με έκπτωση που κλιμακώνεται από 25% και φτάνει έως 50%. Η διαδικασία γίνεται σε μεγάλο βαθμό αυτοματοποιημένα, μέσω ειδικής πλατφόρμας την οποία έχει θέσει σε λειτουργία η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων για δήλωση Αποδοχής Πράξεων Ελέγχου.

Για τους μικρομεσαίους, τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αυτοαπασχολούμενους που βρίσκονται συχνά αντιμέτωποι με φορολογικούς ελέγχους, ο χρόνος αντίδρασης μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός. Όσο νωρίτερα γίνει η αποδοχή της οφειλής, τόσο μεγαλύτερη είναι η μείωση του προστίμου.

Όσο νωρίτερα, τόσο καλύτερα

Η ρύθμιση περιλαμβάνεται στο νέο άρθρο 75 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και προβλέπει κλιμακωτή μείωση των προστίμων, ανάλογα με το στάδιο στο οποίο έχει φτάσει ο φορολογικός έλεγχος.

Ο οφειλέτης που επιθυμεί να κλείσει με συνοπτικές διαδικασίες τον έλεγχο, πρέπει να κάνει χρήση της ψηφιακής υπηρεσίας για την υποβολή της δήλωσης αποδοχής, στον υπηρεσία myAADE (στη διεύθυνση myaade.gov.gr) επιλέγοντας: Εφαρμογές - Φορολογικές Υπηρεσίες - Δήλωση Αποδοχής Πράξεων Ελέγχου, άρθρο 75 ν.5104/24.

Η μεγαλύτερη έκπτωση (50%) παρέχεται όταν ο φορολογούμενος αποδεχθεί τα αποτελέσματα του ελέγχου στο αρχικό στάδιο, πριν καν την οριστικοποίηση του καταλογισμού. Πρόκειται για το σημείο στο οποίο ο ελεγχόμενος έχει ήδη ενημερωθεί για τα ευρήματα της φορολογικής διοίκησης, αλλά δεν έχει ακόμη περάσει στη διαδικασία της ενδικοφανούς προσφυγής.

Για μια μικρή επιχείρηση ή έναν αυτοαπασχολούμενο, η επιλογή αυτή μπορεί να περιορίσει σημαντικά το συνολικό βάρος, υπό τον όρο ότι η παράβαση και ο καταλογισμός γίνονται δεκτοί από τον ελεγχόμενο και υπό την προϋπόθεση ότι ο φορολογούμενος διαθέτει και την οικονομική ευχέρεια να τηρήσει τους όρους της διαδικασίας.

Και αυτό διότι η αποδοχή δεν είναι απλά μιας δήλωση πρόθεσης. Συνδέεται με συγκεκριμένες προθεσμίες και προϋποθέτει την εμπρόθεσμη καταβολή των ποσών που απαιτούνται.

Η έκπτωση μειώνεται όσο εκκρεμεί η υπόθεση

Εάν ο φορολογούμενος δεν αποδεχθεί τα ευρήματα στο αρχικό στάδιο, διατηρεί τη δυνατότητα να περιορίσει το πρόστιμο έως 40% μετά την κοινοποίηση της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου, τέλους ή εισφοράς.

Η επιλογή αυτή είναι διαθέσιμη όσο διαρκεί η προθεσμία για την άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών. Ο φορολογούμενος γνωρίζει πλέον το ακριβές ποσό που του καταλογίζεται και μπορεί είτε να αμφισβητήσει την πράξη ώστε να ακυρώσει πλήρως τα πρόστιμα αν δεν αποδέχεται την παράβαση, είτε να κλείσει τη διαφορά αποδεχόμενος την κύρια οφειλή. Στο στάδιο αυτό πια όμως εξασφαλίζει μικρότερη έκπτωση από εκείνη στο αρχικό σταδίου, ανάλογα με τα πραγματικά περιστατικά και τους λόγους που επικαλείται.

Η διαδικασία έχει ιδιαίτερη σημασία για όσους δεν διαθέτουν την οικονομική άνεση να πληρώνουν δικηγόρους, λογιστές και έξοδα της δίκης για να φτάσουν μέχρι τέλους την φορολογική αντιδικία τους με το δημόσιο. Αν και συχνά αρκεί μία δωρεάν αίτηση που υποβάλλεται ηλεκτρονικά προς την Διεύθυνση Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών (ΔΕΔ) μέσω της πλατφόρμας της ΑΑΔΕ, η προσφυγή στη ΔΕΔ απαιτεί χρόνο, προετοιμασία και σοβαρή νομική τεκμηρίωση. Επιπλέον η εκκρεμότητα παραμένει ανοικτή έως ότου ο ελεγχόμενος λάβει την απόφαση της ΔΕΔ, ή μέχρι να παρέλθει η προβλεπόμενη προθεσμία για να εκδοθεί απάντηση ("σιωπηρή απόρριψη").

Ακόμη και αν δεν δικαιωθεί όμως με την προσφυγή στη ΔΕΔ, υπάρχει «παράθυρο» συμβιβασμού και έκπτωσης: στο στάδιο αυτό όμως, η μείωση του προστίμου περιορίζεται στο 30%. Η αποδοχή των αποτελεσμάτων του ελέγχου μπορεί να γίνει ηλεκτρονικά και μετά την κοινοποίηση της απόφασης της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ, ή και μετά από σιωπηρή απόρριψη, εφόσον διαρκεί η προθεσμία για άσκηση δικαστικής προσφυγής.

Το στάδιο αυτό επιτρέπει στον φορολογούμενο να αλλάξει πορεία, ακόμη και αν αρχικά είχε επιλέξει να αμφισβητήσει τον καταλογισμό. Το οικονομικό όφελος είναι μικρότερο μεν σε σχέση με τα προηγούμενα στάδια, για τον ελεγχόμενο όμως παραμένει μία διαθέσιμη λύση για οριστική διευθέτηση της φορολογικής εκκρεμότητας, με μειωμένο κόστος.

Ακόμη και πριν από τη δικάσιμο

Η τέταρτη δυνατότητα προβλέπει μείωση του προστίμου κατά 25%, όταν πλέον η διαφορά έχει οδηγηθεί στα διοικητικά δικαστήρια. Η αποδοχή όμως μπορεί και πάλι να γίνει, μέχρι και την προηγουμένη ακριβώς ημέρα από την αρχικά ορισθείσα ημερομηνία συζήτησης της υπόθεσης.

Με αυτόν τον τρόπο, ο ελεγχόμενος μπορεί να σταματήσει τη δικαστική διαμάχη ακόμη και σε προχωρημένο στάδιο, λίγες ώρες πριν φτάσει στο δικαστήριο. Η έκπτωση είναι η μικρότερη από τις τέσσερις εναλλακτικές, λειτουργεί όμως ως ύστατο περιθώριο αποφυγής της συνέχισης της αντιδικίας.

Σε κάθε περίπτωση απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στις ημερομηνίες. Η απώλεια της σχετικής προθεσμίας σε κάθε στάδιο, μπορεί να σημαίνει απώλεια και του αντίστοιχου ευεργετήματος. Για τον λόγο αυτό, η επιλογή ανάμεσα στην αποδοχή και στην αμφισβήτηση της πράξης πρέπει να γίνεται αφού έχει υπολογιστεί το συνολικό ποσό, το περιθώριο πληρωμής και η πιθανότητα επιτυχίας κάθε βήματος ή προσφυγής.

Η προκαταβολή και μέχρι 12 δόσεις το υπόλοιπο

Κοινός όρος για την κατοχύρωση της μείωσης σε όλα τα στάδια, είναι η καταβολή του 25% του οφειλόμενου ποσού μέσα σε μόλις τρεις ημέρες από την αποδοχή των αποτελεσμάτων του ελέγχου.

Για το υπόλοιπο ποσό (75%) προβλέπεται δυνατότητα εξόφλησης μέσω της πάγιας ρύθμισης σε έως και 12 δόσεις, ενώ για φορολογούμενους που δεν μπορούν να καταβάλουν ολόκληρη την οφειλή εφάπαξ, προσφέρεται ειδική διευκόλυνση -η οποία δεν αίρει όμως την ανάγκη για αυστηρή τήρηση του προγράμματος πληρωμών.

Αν οι δόσεις δεν καταβάλλονται κανονικά και χαθούν οι όροι της διαδικασίας, υπάρχει κίνδυνος να χαθεί και η μείωση, με την οφειλή να επανέρχεται στο αρχικό ύψος της, αφού συνυπολογιστούν οι χρηματικές καταβολές που έχουν ήδη γίνει.

Η βασική λογική του συστήματος είναι: μεγαλύτερη έκπτωση στην αρχή του καταλογισμού, μικρότερη όσο η υπόθεση προχωρά από τον φορολογικό έλεγχο μέχρι την οριστική πράξη, τη ΔΕΔ ή τελικά στα δικαστήρια. Η διαδικασία αυτή συνδέεται με την προσπάθεια αποσυμφόρησης των δικαστηρίων και μείωσης των εκκρεμών υποθέσεων, καθώς και με την σύγχρονη τάση προς μία φορολογική διοίκηση που δεν περιορίζεται στην επιβολή κυρώσεων, αλλά δίνει πραγματικό περιθώριο συμμόρφωσης και τακτοποίησης. Στο πνεύμα αυτό, όπως έχει αναφέρει ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, «ρόλος της Πολιτείας είναι να δίνει το χέρι και όχι να κουνάει το δάχτυλο στον πολίτη».

Η Επιτροπή Εξώδικης Επίλυσης

Παράλληλα και πέρα από τη διαδικασία του άρθρου 75, η Επιτροπή Εξώδικης Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών εξακολουθεί να αποτελεί και έναν επιπλέον μηχανισμό εξωδικαστικής διευθέτησης, για υποθέσεις που εμπίπτουν στο πεδίο της αρμοδιότητός της.

Με τον νόμο που δημοσιεύθηκε στις 25 Ιουνίου 2026, προβλέφθηκαν νέες προθεσμίες λειτουργίας και ολοκλήρωσης των διαδικασιών της Επιτροπής, τροποποιώντας το άρθρο 16 του ν. 4714/2020.

Με βάση το νέο νόμο που ψηφίστηκε το καλοκαίρι (ν.5313/2026) η αίτηση υποβάλλεται ηλεκτρονικά έως τις 30 Ιουνίου 2027. Το αίτημα πρέπει να αφορά μόνον υποθέσεις που εκκρεμούν -αλλά δεν έχουν ακόμα συζητηθεί- ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας ή των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων έως τις 29 Ιουνίου 2027.

Η ρύθμιση καταλαμβάνει και τις υποθέσεις που παραμένουν εκκρεμείς ενώπιον της Επιτροπής. Επίσης επιτρέπεται, εντός της ίδιας προθεσμίας, η υποβολή νέας αίτησης για υποθέσεις στις οποίες είχε ήδη υποβληθεί αρχικά αλλά απορρίφθηκε από την Επιτροπή για τυπικούς λόγους, καθώς και για ματαιωθείσες υποθέσεις ή απορριφθείσες αιτήσεις για τις οποίες έχουν προκύψει νέα στοιχεία ή νομολογία, ή έχει εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση ποινικού δικαστηρίου.

Η Επιτροπή Εξώδικης Επίλυσης δεν ταυτίζεται πάντως με τη διεύθυνση επίλυσης φορολογικών διαφορών της ΑΑΔΕ , ούτε με τη ηλεκτρονική δήλωση αποδοχής του άρθρου 75. Πρόκειται για διαφορετικές διαδικασίες, με διαφορετικό πεδίο και προϋποθέσεις. Για τον φορολογούμενο, ιδίως για μια μικρή ή μεσαία επιχείρηση, η κρίσιμη παράμετρος είναι να ελεγχθεί εγκαίρως ποια διαδικασία είναι διαθέσιμη και ποια προθεσμία εξακολουθεί να ισχύει για τη συγκεκριμένη υπόθεση.

Συνέχεια...

📺Ο βασιλιάς με τα 4 σπαθιά – Αποκαλύπτεται το «χρυσό» μυστικό των Μυκηναϊκών τάφων

Στον κόσμο των αρχαίων πολιτισμών, ο θάνατος σπάνια σήμαινε απλώς το τέλος της ζωής· συχνά αποτελούσε την απόλυτη σκηνή επίδειξης δύναμης, πλούτου και θρησκευτικής ευλάβειας. Πουθενά αλλού αυτό δεν γίνεται πιο φανερό όσο στους μυστηριώδεις τάφους των Μυκηνών, όπου οι νεκροί ηγεμόνες ταξίδευαν στο επέκεινα λουσμένοι στο χρυσάφι.

Μια νέα, ανατρεπτική μελέτη από αρχαιολόγο του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ έρχεται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε αυτά τα αρχαία μνημεία. Εστιάζοντας στον εντυπωσιακό θολωτό τάφο του μυκηναϊκού νεκροταφείου των Δενδρών, ο οποίος χτίστηκε πριν από 3.400 χρόνια, ο ερευνητής υποστηρίζει ότι οι πλουσιότερες ταφές δεν ήταν απλώς τελετουργίες αποχαιρετισμού.

Αντίθετα, ήταν σχολαστικά σκηνοθετημένες οπτικές συνθέσεις — μια μορφή αρχαίας «performance art» όπου τα σώματα των νεκρών, καλυμμένα με πολύτιμα μέταλλα και γυαλί, μεταμορφώνονταν σε αιώνια, λαμπερά γλυπτά. Η αρχαιολογική σκαπάνη στα Δενδρά φέρνει στο φως μια συγκλονιστική εικόνα. Από τον τάφο ενός πολεμιστή θαμμένου με τέσσερα σπαθιά, μέχρι τις γυναίκες της ελίτ διακοσμημένες με χρυσές ροζέτες, κάθε λεπτομέρεια ήταν σχεδιασμένη για να καθηλώνει το βλέμμα των ζωντανών.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ένας αρχαιολόγος από το Κέιμπριτζ υποστηρίζει ότι οι πλουσιότερες ταφές στον μυκηναϊκό τάφο των Δενδρών, ο οποίος κατασκευάστηκε πριν από περίπου 3.400 χρόνια, είχαν στηθεί ως οπτικές συνθέσεις. Σε αυτές, τα σώματα που ήταν καλυμμένα με χρυσό, ασήμι και γυαλί μετατρέπονταν σε έργα τέχνης.

Στα τέλη Ιουλίου του 1926, ο Σουηδός αρχαιολόγος Άξελ Πέρσον και η ομάδα του έσκαβαν επί τρεις εβδομάδες τον θολωτό τάφο στα Δενδρά της νότιας Πελοποννήσου και ήταν κουρασμένοι. Το δάπεδο του θαλάμου αποδείχθηκε συλημένο, έτσι στράφηκαν στους τέσσερις λάκκους που είχαν ανοιχτεί κάτω από αυτό. Στην αρχαιολογική τάφρο, σε βάθος περίπου 1,5 μέτρου, ήρθε στο φως ένα ανθρώπινο μηριαίο οστό.

Στο φως οι «χρυσοί» σκελετοί: Η στιγμή που ο Άξελ Πέρσον άνοιξε τους λάκκους των Δενδρών

Σύντομα ακολούθησαν χρυσές ροζέτες, οι οποίες κείτονταν δίπλα στον λαιμό και το στήθος του σκελετού. Βρίσκονταν κάτω από τους σπονδύλους που ενώνουν το κρανίο με τη σπονδυλική στήλη, γεγονός που σημαίνει ότι είχαν σχηματίσει ένα περιδέραιο το οποίο φορούσε το σώμα όταν τοποθετήθηκε στον λάκκο.

Γύρω από τον κορμό υπήρχαν σπειροειδή χρυσά μενταγιόν, τα οποία σήμερα αναπαρίστανται ως ζώνη. Ο Πέρσον περιέγραψε τον ένοικο ως μια μικρή πριγκίπισσα. Στη συνέχεια άνοιξε τον δυτικό λάκκο, όπου δύο ακόμη σκελετοί σε έκταση, ένας άνδρας και μια γυναίκα, κείτονταν περιτριγυρισμένοι από εκατοντάδες αντικείμενα κατασκευασμένα από πολύτιμα μέταλλα και λίθους. Τα οστά μελετήθηκαν από τον Καρλ Φιρστ, ο οποίος αναγνώρισε τους δύο σκελετούς στον δυτικό λάκκο ως ενήλικες και εκείνον στον πρώτο λάκκο ως έφηβο.

Από εκεί προέρχονται τα ονόματα που χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα: Ο βασιλιάς, η βασίλισσα και η πριγκίπισσα. Ωστόσο, είναι προτιμότερο να αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη, καθώς τα λείψανα δεν έχουν επανεξεταστεί ποτέ με σύγχρονες οστεολογικές τεχνικές.

Η πιθανολογούμενη ταφή γυναίκας στον Λάκκο Ι του θολωτού τάφου στο μυκηναϊκό νεκροταφείο των Δενδρών. Το μεταλλικό κύπελλο και ο σφραγιδόλιθος από σάρδιο (καρνεόλη) διακρίνονται in situ (στην αρχική τους θέση) πάνω στον σκελετό. Φωτογραφία: Σουηδικό Ινστιτούτο Αθηνών / Υπουργείο Πολιτισμού – Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων

Ένας τάφος από την εποχή του Τουταγχαμών: Το ελληνικό «παράλληλο» της χρυσής Αιγύπτου

Ο τάφος ανήκει στη φάση που οι αρχαιολόγοι ονομάζουν Υστεροελλαδική ΙΙΙΑ1, γύρω στο 1400 π.Χ., αν και το άρθρο της Ρέιτσελ Έμμα Φίλιπς σημειώνει ότι η χρονολόγηση αυτή εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης. Αυτό τον καθιστά λιγότερο από έναν αιώνα παλαιότερο από τον Τουταγχαμών, και σύγχρονο με μια Αίγυπτο που διατηρούσε τους νεκρούς της μέσω της μουμιοποίησης. Στο Αιγαίο, αντίθετα, τα σώματα αφήνονταν απλώς να αποσυντεθούν κάτω από τη γη.

Το μνημείο διαθέτει έναν θολωτό θάλαμο διαμέτρου περίπου 7,30 μέτρων, έναν διάδρομο εισόδου μήκους 17,90 μέτρων και μια πύλη ύψους 3,40 μέτρων. Φαίνεται ότι συνδέεται με τον μυκηναϊκό οικισμό της Μιδέας. Η Φίλιπς είναι ερευνήτρια στη Βρετανική Σχολή Αθηνών και στη Σχολή Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ.

Δημοσιεύει την ανάλυσή της στο Cambridge Archaeological Journal, και η αφετηρία της είναι απλή στη διατύπωση αλλά ασυνήθιστη για την αρχαιολογία των ταφικών εθίμων: Ότι η ταφή κάποιου αποτελούσε μια δημιουργική πράξη. Τα Δενδρά δεν αποτελούσαν εξαίρεση.

Στην ηπειρωτική Ελλάδα μεταξύ 2100 και 1700 π.Χ., οι περισσότερες ταφές γίνονταν σε κιβωτιόσχημους τάφους (επενδυμένους με πέτρινες πλάκες) ή σε απλούς λάκκους με ελάχιστα αντικείμενα, περιλαμβάνοντας συνήθως ένα σώμα σε συνεσταλμένη (συνεστραμμένη) στάση και ένα ή δύο αγγεία κοντά στο κεφάλι.

Η πρώιμη μυκηναϊκή περίοδος (1700–1400 π.Χ.) άλλαξε αυτό το πρότυπο. Τα σώματα τοποθετούνταν πλέον σε πλήρη έκταση, οι τάφοι έγιναν συλλογικοί και τα κτερίσματα πολλαπλασιάστηκαν. Αυτή η τάση εκτείνεται από τους διάσημους λακκοειδείς τάφους των Μυκηνών μέχρι τους θαλαμωτούς και τους θολωτούς τάφους που είναι διάσπαρτοι σε ολόκληρη την περιοχή.

Η ταφική πολυτέλεια κατά τη διάρκεια αυτών των αιώνων δεν περιοριζόταν μόνο στο Αιγαίο. Γύρω στον 17ο αιώνα π.Χ., στη νοτιοανατολική Ισπανία, ένας άνδρας και μια γυναίκα της κοινωνίας Ελ Αργκάρ (El Argar) θάφτηκαν κάτω από το δάπεδο ενός μεγάλου κτιρίου στη Λα Αλμολόγια (Μούρθια), και η γυναίκα φορούσε ένα ασημένιο διάδημα. Αυτό το παράλληλο παράδειγμα βρίσκεται εκτός του άρθρου της Φίλιπς, αλλά βοηθά στην τοποθέτηση του φαινομένου σε έναν ευρύτερο χάρτη της Εποχής του Χαλκού.

Χρυσό περιδέραιο με χάντρες σε σχήμα ροζέτας από τον Λάκκο ΙΙΙ του θολωτού τάφου των Δενδρών. Φωτογραφία: Φωτογραφικό Αρχείο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, Αθήνα / Υπουργείο Πολιτισμού – Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων

Από σύμβολο ισχύος σε έργο τέχνης: Η θεατρική σκηνοθεσία του θανάτου

Μέχρι τώρα, εξηγεί ο Φίλιπς, η έρευνα για τα Δενδρά έχει επικεντρωθεί στην κοινωνικοοικονομική πλευρά. Ο Πέρσον έβλεπε τους νεκρούς ως μέλη της βασιλικής οικογένειας της Μιδέας. Πιο πρόσφατοι μελετητές ερμηνεύουν την εναπόθεση αντικειμένων, πολλά από τα οποία είχαν εισαχθεί από την Κρήτη ή την ανατολική Μεσόγειο, ως μια μορφή επιδεικτικής κατανάλωσης: έναν τρόπο να αποσυρθούν από την κυκλοφορία «εξωτικά» κομμάτια και να υπογραμμιστεί το κοινωνικό στάτους του θανόντος.

Η Φίλιπς προτείνει μια άλλη προσέγγιση, η οποία βασίζεται σε δύο έννοιες. Η πρώτη είναι η επιμέλεια (curation), την οποία ορίζει ως το σύνολο της επιλογής και της τοποθέτησης αντικειμένων. Η δεύτερη είναι η αισθητική, η οποία νοείται ως η επίδραση που έχουν οι φυσικές ιδιότητες των πραγμάτων στις αισθήσεις.

Γιατί μέταλλο και γιατί λάμψη; Στη δική της ερμηνεία, ο τάφος αποτελεί ένα υβριδικό έργο που συνδυάζει τη σορό με άλλα υλικά. Η ίδια παραδέχεται ότι οι περισσότεροι προϊστορικοί αρχαιολόγοι δεν θα αποδέχονταν αυτόν τον χαρακτηρισμό. Η πρώτη της ένδειξη είναι μια απουσία.

Στους λάκκους Ι και ΙΙΙ δεν υπάρχει ούτε ένα κεραμικό αγγείο, παρόλο που η κεραμική ήταν συνηθισμένη στους πρώιμους μυκηναϊκούς τάφους της Πελοποννήσου και εμφανίζεται σε έναν άλλο λάκκο καθώς και στο δάπεδο του θαλάμου. Στη θέση τους, υπάρχουν μεταλλικά αγγεία.

Αργυρό κύπελλο με εσωτερική χρυσή επένδυση από τον Λάκκο Ι του θολωτού τάφου των Δενδρών. Φωτογραφία: Φωτογραφικό Αρχείο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, Αθήνα / Υπουργείο Πολιτισμού – Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων

Βρέθηκαν επίσης καρνεόλη, αχάτης και γυαλί. Τα περισσότερα από αυτά τα υλικά ήταν εισαγόμενα, όπως ο χρυσός και το ασήμι, αν και η προέλευση του υλικού από τα Δενδρά δεν έχει προσδιοριστεί ποτέ μέσω εργαστηριακής ανάλυσης. Αν ο στόχος ήταν απλώς η επίδειξη εξωτικών αγαθών, επιχειρηματολογεί η Φίλιπς, η εισαγόμενη κεραμική θα ήταν εξίσου αποτελεσματική, καθώς ήταν διαθέσιμη και αναγνωρίσιμη ως ξένη.

Η επιλογή του μετάλλου υποδηλώνει ότι οι οπτικές ιδιότητες είχαν σημασία. Μία από αυτές τις ιδιότητες είναι η λάμψη. Σύμφωνα με τις μελέτες της Γκίλις για τα νεκροταφεία στο Μπερμπάτι, την Ασίνη και τα Δενδρά, η φωτεινότητα βάραινε περισσότερο από το χρώμα όταν επρόκειτο για την επιλογή των αντικειμένων που θα εναποτεθούν.

Τα αντικείμενα των Δενδρών συνδυάζουν επίσης συνεχώς υλικά: ένα ξύλινο κουτί καλυμμένο με μπρούντζο, σπαθιά με μηλαράκια από ελεφαντόδοντο ή αχάτη, ή με φύλλα χρυσού και ένθετα από γυαλί, δύο κύπελλα που είναι ασημένια εξωτερικά και χρυσά εσωτερικά, και τρία δαχτυλίδια κατασκευασμένα από στρώματα σιδήρου, χαλκού, μολύβδου και ασημιού, από τα οποία μόνο το ασήμι φαινόταν.
Για τη συγγραφέα, αυτά τα μείγματα αποκαλύπτουν ένα ενδιαφέρον για τη μετατροπή του συνηθισμένου σε λαμπερό, και επιτρέπουν τη σκιαγράφηση μιας ιεραρχίας, με τον μπρούντζο πάνω από το ξύλο και τον χρυσό πάνω από τον μπρούντζο.

Ο βασιλιάς κάτω από τα σπαθιά

Ο υποτιθέμενος βασιλιάς αποτελεί την πιο ακραία περίπτωση. Ήταν ξαπλωμένος με τα χέρια στη λεκάνη του. Στο στήθος του είχε ένα χρυσό κύπελλο διακοσμημένο με χταπόδια, το οποίο περιείχε έξι σφραγίδες και τέσσερα δαχτυλίδια, με τρία ασημένια αγγεία δίπλα του και ένα μπρούντζινο κουτί πάνω από τη λεκάνη του. Το πιο εντυπωσιακό από όλα ήταν ότι τέσσερα σπαθιά ήταν τοποθετημένα με τα μηλαράκια τους στους ώμους του. Στα πόδια του βρίσκονταν τέσσερις αιχμές δοράτων, δύο μπρούντζινα μαχαίρια, ένα ζευγάρι μολύβδινα κέρατα και ένα πιο κοντό σπαθί.

Ο Πέρσον σημείωσε ότι μετά βίας μπορούσε να διακρίνει τα οστά κάτω από τόσα πολλά αντικείμενα. Οι δύο γυναίκες, με πολύ λιγότερα κτερίσματα, παρέμεναν πολύ πιο ορατές. Η μία είχε στο στήθος της ένα χρυσοασημένιο κύπελλο με βουκράνια (μοτίβα με κρανία ταύρων), μια σφραγίδα από καρνεόλη που φοριόταν ως βραχιόλι και ένα μικροσκοπικό χρυσό κουτί ως μενταγιόν. Η έφηβη είχε το μενταγιόν της με ροζέτες και τη ζώνη της.

Πάνω από το κεφάλι του άνδρα βρίσκονταν γυάλινα κοσμήματα σε σχήμα μπούκλας και πλακιδίων, τα οποία ο Πέρσον αναπαρέστησε ως μια οδοντόφρακτη περικεφαλαία (από χαυλιόδοντες αγριογούρουνου), ένα πασίγνωστο έμβλημα της μυκηναϊκής πολεμικής ελίτ. (Η Ιλιάδα του Ομήρου περιγράφει μια τέτοια περικεφαλαία στη Ραψωδία Κ).

Εδώ δεν υπάρχουν πραγματικοί χαυλιόδοντες, παρά μόνο κατασκευασμένα κομμάτια σε έντονα χρώματα αντί για το λευκό του ζωικού ελεφαντόδοντου. Ήδη από το 1932, ο αρχαιολόγος Άλαν Γουέις (Alan Wace) είχε προειδοποιήσει ότι αυτά δεν αρκούσαν για να καλύψουν μια ολόκληρη περικεφαλαία.

Η Φίλιπς, επομένως, υποστηρίζει ότι μπορεί να ήταν ραμμένα πάνω σε δέρμα ή ύφασμα μόνο στο τμήμα που ήταν ορατό από πάνω — το μέρος δηλαδή που θα έβλεπε κάποιος κοιτάζοντας κάτω, μέσα στον λάκκο. Μια άλλη ειδικός, η Ελένη Κωνσταντινίδη-Σιβρίδη, αναπαριστά τα κομμάτια αυτά ως κάλυμμα κεφαλής (διάδημα) παρά ως περικεφαλαία, ενώ η Φίλιπς ακολουθεί τον Πέρσον λόγω της ομοιότητάς τους με χαυλιόδοντες.

Τα πλακίδια απεικονίζουν επίσης ανθρώπινες μορφές, ανάμεσα στις οποίες μία πάνω σε έναν ταύρο και έναν λέοντα που είναι στραμμένος προς έναν άνθρωπο, στοιχεία που ο Πέρσον εξέλαβε ως την Ευρώπη και τον Βελλερεφόντη. Η συγγραφέας θεωρεί αυτές τις ταυτίσεις απίθανες.

Μια παράσταση για ελάχιστους θρηνούντες

Το περιβάλλον έχει επίσης σημασία. Οι λάκκοι είναι βαθιοί και στενοί (της «πριγκίπισσας» έχει μήκος 2,3 μέτρα, πλάτος 0,8 και βάθος 1,7, δηλαδή περίπου 7,5 επί 2,6 επί 5,6 πόδια) και ο θάλαμος ήταν σκοτεινός. Η Φίλιπς φαντάζεται τους θρηνούντες να κοιτάζουν προς τα κάτω, υπό το φως των πυρσών, σώματα που έλαμπαν από χρυσό και ασήμι.

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι άγγιξαν τα αντικείμενα καθώς τα τοποθετούσαν, αλλά από τη στιγμή που όλα μπήκαν στη θέση τους, το μόνο που μπορούσε να κάνει κανείς ήταν να τα κοιτάζει, μέχρι που οι λίθινες πλάκες σφράγισαν τους λάκκους. Ο ιδανικός θεατής, επομένως, ήταν κάποιος που βρισκόταν μέσα στον τάφο: μια μικρή ομάδα, ίσως στενοί συγγενείς, των οποίων ο πλούτος υποδηλώνει ότι ανήκαν στη μυκηναϊκή ελίτ.

Τα τέσσερα σπαθιά, με τα μηλαράκια στους ώμους και τις λάμες πάνω από τα χέρια, αναπαράγουν το περίγραμμα του σώματος σε μέταλλο και παίρνουν τη θέση αυτού που θα σαπίσει. Στους λακκοειδείς τάφους των Μυκηνών ή στους θολωτούς τάφους στο Ρούτσι της Μεσσηνίας, οι ταφές ξανανοίγονταν και η σάρκα εξαφανιζόταν σε κοινή θέα των ζωντανών, ενώ τα αντικείμενα συνέχιζαν να λάμπουν.

Οι λάκκοι Ι και ΙΙΙ δεν φαίνεται να ξανανοίχτηκαν. Η Φίλιπς υποθέτει ότι εκείνοι που τους προετοίμασαν εξακολουθούσαν να υπολογίζουν στην αποσύνθεση. Αυτό που έμενε στη μνήμη, επιχειρηματολογεί, ήταν η σορός ανακατασκευασμένη σε χρυσό, και αυτή η εικόνα στεκόταν ανάμεσα στη φρίκη του σώματος και τον πόνο της απώλειας. Σε μια περίοδο χωρίς γλυπτική παράδοση, προτείνει να αντιληφθούμε αυτές τις ταφές ως υβριδικά γλυπτά.

Η ίδια η συγγραφέας επισημαίνει τους περιορισμούς. Ο Πέρσον δεν καταγράφει τη θέση αρκετών αντικειμένων, ούτε καν το αν τα κύπελλα ήταν όρθια ή αναποδογυρισμένα. Τα υφάσματα, αν υπήρχαν, δεν έχουν διασωθεί, και ο Πέρσον δεν περιγράφει κανένα. Δύο από τους τέσσερις λάκκους μένουν εκτός ανάλυσης, επειδή το αναμεμειγμένο περιεχόμενό τους καθιστά αδύνατη τη σύνδεση σωμάτων και αντικειμένων.

Αυτή είναι μια περίοδος με άφθονες ταφές και καθόλου γραπτά κείμενα. Το ποιος κατέβαινε για να κοιτάξει μέσα σε αυτούς τους λάκκους, αναγνωρίζει η συγγραφέας, είναι δύσκολο να το γνωρίζουμε.

Συνέχεια...

Πέθανε η Ιωάννα Κουτσουράδη, κορυφαία Ελληνίδα φιλόσοφος της Κωνσταντινούπολης

Μια από τις σημαντικότερες μορφές της παγκόσμιας φιλοσοφίας, η Ιωάννα Κουτσουράδη, πέθανε στις 2 Οκτωβρίου, στην Κωνσταντινούπολη, δύο ημέρες πριν συμπληρώσει τα 90 της χρόνια. Με έργο που ξεπέρασε τα σύνορα της Τουρκίας, η Ελληνίδα φιλόσοφος έθεσε την ανθρώπινη αξία και αξιοπρέπεια στο επίκεντρο της σκέψης της, αφήνοντας μια σπουδαία παρακαταθήκη στη φιλοσοφία και στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Γεννημένη στην Κωνσταντινούπολη στις 4 Οκτωβρίου 1936, αποφοίτησε από το Ζάππειο και σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης, όπου και άρχισε την ακαδημαϊκή της καριέρα. Συνέχισε στο Ερζερούμ στην ανατολική Τουρκία, όπου δίδαξε εκτός από φιλοσοφία, σύγχρονη Γερμανική ποίηση και Λατινικά. Από εκεί το 1968, συνέχισε στο Πανεπιστήμιο του Χατζέτεπε στην Άγκυρα μέχρι το 2003, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε, αλλά δεν σταμάτησε τη διδασκαλία. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της δίδασκε στο πανεπιστήμιο του Μάλτεπε φιλοσοφία και ανθρώπινα δικαιώματα.

Ήταν πρόεδρος της Φιλοσοφικής Εταιρείας της Τουρκίας και επίτιμος πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Φιλοσοφικών Εταιρειών. Από το 2010 ήταν επίσης μέλος της Διεθνούς Επιτροπής Εναντίον της Θανατικής Ποινής.

Η παρακαταθήκη της στα Ανθρώπινα Δικαιώματα

Καθοριστική ήταν η συμβολή της Ιωάννας Κουτσουράδη στην ανάδειξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όχι μόνο ως νομική κατοχύρωση, αλλά ως ηθικό αίτημα για την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Στον πυρήνα της σκέψης της βρισκόταν η ανάγκη να εξασφαλίζονται σε κάθε άνθρωπο οι συνθήκες που του επιτρέπουν να μορφώνεται, να καλλιεργεί τις ικανότητές του και να αναπτύσσει την προσωπικότητά του. Γι' αυτό και τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι οικουμενικά, όπως δίδασκε, ανεξάρτητα από καταγωγή, θρησκεία ή πολιτισμό. Η προσέγγισή της έδινε έμφαση στην εφαρμογή των δικαιωμάτων στην καθημερινή ζωή, υπογραμμίζοντας την ευθύνη κάθε ανθρώπου να σέβεται την αξιοπρέπεια και τις ελευθερίες των άλλων, πέρα από τη νομική υποχρέωση.

Στα βασικά έργα της περιλαμβάνονται τα «Νίτσε και άνθρωπος», «Σοπενχάουερ και άνθρωπος», «Ο άνθρωπος και οι αξίες του», «Ηθική», «Κοιτάζοντας την τέχνη μέσα από τη φιλοσοφία» και «Ανάμεσα στα γεγονότα της εποχής».

Τουρκική προεδρία: «Ανεξίτηλη η παρακαταθήκη της»

Ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας, Μπουρχανετίν Ντουράν, αναφέρθηκε στην κληρονομιά της. «Με τις μελέτες της πάνω στη φιλοσοφία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, η αξιότιμη Κουτσουράδη κατείχε ξεχωριστή θέση στην πνευματική ζωή της χώρας μας και άφησε ανεξίτηλη στον χρόνο παρακαταθήκη με τα έργα και τους μαθητές της».

Türkiye’nin yetiştirdiği kıymetli felsefeci Prof. Dr. İoanna Kuçuradi Hocamızın vefatını derin bir teessürle öğrendim.

Felsefe ve insan hakları alanındaki çalışmalarıyla ülkemizin düşünce hayatında müstesna bir yere sahip olan Sayın Kuçuradi, eserleri ve yetiştirdiği…

— Burhanettin Duran (@burhanduran) October 2, 2026

Ο πρόεδρος της τουρκικής Βουλής, Νουμάν Κουρτουλμούς, υπογράμμισε τη διεθνή συμβολή της. «Έμαθα με θλίψη τον θάνατο της καθηγήτριας Ιωάννας Κουτσουράδη, μιας από τις ξεχωριστές προσωπικότητες που ανέδειξε η χώρα μας στη φιλοσοφία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Με τη φιλοσοφική προσέγγισή της, που έθετε στο επίκεντρο την ανθρώπινη αξία και αξιοπρέπεια, συνέβαλε σημαντικά στα ανθρώπινα δικαιώματα και άφησε βαθύ αποτύπωμα στη χώρα μας και στον κόσμο».

Felsefe ve insan hakları alanında ülkemizin yetiştirdiği müstesna isimlerden Prof. Dr. İoanna Kuçuradi’nin vefatını üzüntüyle öğrendim.

İnsan değerini ve onurunu merkeze alan felsefi yaklaşımıyla insan hakları alanına önemli katkılar sunan Kuçuradi, çalışmalarıyla ülkemizde ve…

— Numan Kurtulmuş (@NumanKurtulmus) October 2, 2026

Ο εκπρόσωπος του AKP, Ομέρ Τσελίκ, τόνισε ιδιαιτέρως τη διδασκαλία της. «Χάσαμε τη δασκάλα των δασκάλων, την καθηγήτρια Ιωάννα Κουτσουράδη. Είμαστε πολύ λυπημένοι. Μας δίδαξε τη φιλοσοφία ως "τέχνη του να είσαι άνθρωπος". Δεν έχουμε πια μια πολύτιμη δασκάλα που εξηγούσε την τέχνη αυτή και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Ήταν μεγάλη αξία. Αληθινός οδηγός. Θα τη θυμόμαστε σε κάθε λόγο για το "να είσαι και να παραμένεις άνθρωπος". Συλλυπητήρια στη χώρα μας και σε όλους».

Hocaların hocası Prof. Dr. İoanna Kuçuradi hocamızı kaybettik.

Çok üzgünüz.

Felsefeyi “insan olma sanatı” olarak anlattı hepimize. İnsan olma sanatını ve insan onurunu korumayı anlatan değerli bir öğretmenden yoksunuz artık.

Hocamız büyük bir değerdi. Gerçek bir “rehber”di.… pic.twitter.com/d6uEfAgN62

— Ömer Çelik (@omerrcelik) October 2, 2026

Συνέχεια...

Guardian: «Αφού η Ταπισερί της Μπαγιέ θα επιστρέψει στη Γαλλία, γιατί κρατάμε τα Γλυπτά του Παρθενώνα;»

Το παράδοξο της βρετανικής στάσης απέναντι στα Γλυπτά του Παρθενώνα αναδεικνύει νέα ανάλυση του Guardian, με αφορμή τον προσωρινό δανεισμό της Ταπισερί της Μπαγιέ στο Βρετανικό Μουσείο και την προγραμματισμένη επιστροφή της στη Γαλλία. Το βασικό ερώτημα που θέτει ο αρθρογράφος Σάιμον Τζένκινς είναι απλό: εφόσον θεωρείται αυτονόητο ότι ένα ιστορικό έργο πρέπει να επιστρέψει στον τόπο όπου ανήκει, γιατί δεν εφαρμόζεται η ίδια λογική στα Γλυπτά του Παρθενώνα;

Σύμφωνα με την ανάλυση, η Ταπισερί της Μπαγιέ και τα Γλυπτά του Παρθενώνα έχουν ένα κρίσιμο κοινό χαρακτηριστικό: δημιουργήθηκαν ως ενιαία έργα, για να γίνονται αντιληπτά ως σύνολα και όχι ως αποσπασμένα τμήματα.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε χρησιμοποιήσει πρόσφατα ακριβώς αυτό το επιχείρημα, υποστηρίζοντας ότι κανείς δεν θα θεωρούσε λογικό να κοπεί η Ταπισερί της Μπαγιέ στα δύο και να εκτίθεται το μισό έργο στο Λονδίνο και το άλλο μισό στη Γαλλία. Κατά τον ίδιο τρόπο, υποστήριξε, τα σωζόμενα Γλυπτά του Παρθενώνα παραμένουν χωρισμένα μεταξύ Αθήνας και Λονδίνου.

«Μία αχτίδα πιθανότητας» για συμφωνία

Ο διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου, Νίκολας Κάλιναν, είχε χαρακτηρίσει τον δανεισμό της Ταπισερί της Μπαγιέ ως μία «αχτίδα πιθανότητας» για την επίτευξη συμφωνίας και σχετικά με τα Γλυπτά του Παρθενώνα.

Ο Guardian υπενθυμίζει ότι οι συζητήσεις μεταξύ Αθήνας και Βρετανικού Μουσείου απέκτησαν νέα δυναμική το 2022, όταν ο Τζορτζ Όσμπορν, πρόεδρος του μουσείου, άνοιξε διαπραγματεύσεις με την ελληνική πλευρά.

Το βασικό εμπόδιο παραμένει το καθεστώς ιδιοκτησίας. Η Αθήνα απορρίπτει μία συμφωνία που θα προϋπέθετε ότι αναγνωρίζει κυριότητα του Βρετανικού Μουσείου στα Γλυπτά, ενώ η οριστική απομάκρυνσή τους από τη συλλογή του μουσείου προσκρούει και στο ισχύον βρετανικό νομικό πλαίσιο.

Τα Γλυπτά του Παρθενώνα στο Βρετανικό Μουσείο. (Tammy Lo / Flickr)

Οι πολιτικές ανατροπές στη Βρετανία

Η ανάλυση στέκεται και στις αλλαγές στάσης Βρετανών πολιτικών απέναντι στο ζήτημα. Ο Μπόρις Τζόνσον είχε υποστηρίξει στο παρελθόν την επιστροφή των Γλυπτών, προτού αλλάξει θέση ως πρωθυπουργός, ενώ ο Ρίσι Σούνακ αντιτάχθηκε στην αλλαγή της νομοθεσίας που θα μπορούσε να επιτρέψει την οριστική επιστροφή τους.

Αντίστοιχη αλλαγή στάσης σημειώνει το βρετανικό μέσο και στην περίπτωση του Άντι Μπέρναμ, ο οποίος είχε επί χρόνια ταχθεί υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών και είχε δηλώσει το 2023 ότι θα έπρεπε να επιστραφούν «χωρίς όρους», αλλά πλέον έχει αναθεωρήσει τη θέση του.
Νέα ένταση με αφορμή έκθεση στη Φρανκφούρτη

Στο ήδη δύσκολο κλίμα προστέθηκε η απόφαση του Βρετανικού Μουσείου να δανείσει δύο μικρά θραύσματα του Παρθενώνα σε έκθεση ελληνικής γλυπτικής στη Φρανκφούρτη.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Αθήνα αντέδρασε αρνούμενη να δανείσει εννέα δικά της θραύσματα για την ίδια έκθεση, με αποτέλεσμα οι συνομιλίες να επιστρέψουν σε αδιέξοδο.

Ο Τζένκινς υποστηρίζει ότι η επανένωση των Γλυπτών στην Αθήνα θα αποκαθιστούσε την καλλιτεχνική και ιστορική συνοχή του έργου και επικρίνει την πολυετή αδυναμία πολιτικών και μουσείων να καταλήξουν σε λύση.

Και την ίδια ώρα, το Λούβρο μετρά τις πληγές του από τεράστιες αστοχίες ασφαλείας

Πέρα από την ανάλυση του βρετανικού μέσου, η συζήτηση για την επιστροφή κορυφαίων πολιτιστικών θησαυρών στη Γαλλία εξελίσσεται σε μία περίοδο κατά την οποία το γαλλικό μουσειακό σύστημα έχει δεχθεί σοβαρές επικρίσεις για ζητήματα ασφαλείας.

Τον Οκτώβριο του 2025, διαρρήκτες έκλεψαν από το Λούβρο κοσμήματα του γαλλικού Στέμματος αξίας δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, σε μία υπόθεση που αποκάλυψε σημαντικά κενά στην προστασία του μουσείου. Μάλιστα, έκθεση της Αστυνομικής Διεύθυνσης του Παρισιού είχε προειδοποιήσει μόλις έξι εβδομάδες πριν από τη διάρρηξη ότι τα μέσα ασφαλείας του Λούβρου ήταν παρωχημένα και ακατάλληλα για τις ανάγκες του χώρου.

Εργάτες τοποθετούν προστατευτικά κάγκελα στα παράθυρα της Galerie d’Apollon στο Λούβρο, στην πρόσοψη του μουσείου που βλέπει προς την Quai François-Mitterrand, στο Παρίσι, στις 23 Δεκεμβρίου 2025. (Dimitar Dilkoff / AFP)

Μετά το περιστατικό, το μουσείο αναγνώρισε αδυναμίες, ιδιαίτερα στην περιμετρική επιτήρηση, και προχώρησε σε πρόγραμμα αναβάθμισης της ασφάλειας, με μεταξύ άλλων την εγκατάσταση περίπου 100 νέων περιμετρικών καμερών μέσα στο 2026.

Η σύγκριση έχει, πάντως, ένα σημαντικό όριο: η Ταπισερί της Μπαγιέ δεν πρόκειται να επιστρέψει στο Λούβρο. Ανήκει στο γαλλικό κράτος, φυλάσσεται κανονικά στο Μπαγιέ και βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο μόνο στο πλαίσιο προσωρινού δανεισμού, με συμφωνημένη επιστροφή στο Μπαγιέ το αργότερο έως την 1η Σεπτεμβρίου 2027.

Ακριβώς γι’ αυτό, το ισχυρότερο ερώτημα δεν είναι αν «η Γαλλία είναι ασφαλέστερη από την Ελλάδα», αλλά το διαφορετικό καθεστώς που αντιμετωπίζει το Λονδίνο: ένα γαλλικό αριστούργημα επιστρέφει κανονικά στη χώρα που το δάνεισε, ενώ για τα Γλυπτά του Παρθενώνα η συζήτηση εξακολουθεί να σκοντάφτει στο ζήτημα της κυριότητας και της μόνιμης επανένωσης.

Συνέχεια...

📺Η Φλόριντα μηνύει τον Μπουρλά: Κατηγορεί την Pfizer ότι παραπλάνησε το κοινό για το εμβόλιο και δεν ενημέρωσε για τις επιπλοκές

Ο γενικός εισαγγελέας της Φλόριντα, Τζέιμς Ουθμάιερ, κατέθεσε αγωγή κατά της φαρμακοβιομηχανίας Pfizer και του επικεφαλής της, Άλμπερτ Μπουρλά, κατηγορώντας την εταιρεία ότι παραπλάνησε τους καταναλωτές για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του εμβολίου για την Covid-19.

H αγωγή, που κατατέθηκε σε πολιτειακό δικαστήριο, υποστηρίζει ότι οι καταναλωτές παραπλανήθηκαν για το εμβόλιο, γράφει το Reuters. Παρά τις διαβεβαιώσεις ότι είναι ασφαλές, η Pfizer δεν τους αποκάλυψε τους δυνητικούς κινδύνους, μεταξύ των οποίων η μυοκαρδίτιδα και άλλες επιπλοκές.

Υποστηρίζει ακόμη η αγωγή ότι η Pfizer προέτρεπε τους ανθρώπους να εμβολιαστούν για να προστατεύσουν τους άλλους, αν και ποτέ δεν εξέτασε αν το εμβόλιο εμπόδιζε τη διάδοση του ιού. Επιπλέον, αναφέρει το Reuters, η Φλόριντα κατηγορεί την Pfizer ότι χρησιμοποίησε αθέμιτες τακτικές για να κυριαρχήσει στην αγορά.

Η Pfizer, κατά την αγωγή, αποκόμισε πάνω από 80 δισ. δολάρια από τις πωλήσεις εμβολίων. Στη συνέχεια, όμως, σχεδόν τετραπλασίασε την τιμή του εμβολίου από 30 δολάρια σε 110 με 130 δολάρια ανά δόση το 2023.

Η πολιτεία, που ασκεί αγωγή βάσει του νόμου περί προστασίας των καταναλωτών, ζητά δικαστική εντολή για την παύση της καταγγελλόμενης συμπεριφοράς, πρόστιμα ύψους 10.000 δολαρίων ανά παράβαση ή 15.000 δολαρίων όταν υπέστησαν βλάβη ηλικιωμένοι ή άτομα με αναπηρία, καθώς και την επιστροφή των κερδών.

Weeks ago we learned Fauci and the biomedical state knew the COVID jabs were dangerous but hid it from us.

While that investigation continues, today we sued Pfizer for deceptively marketing the products as safe—making billions—while pregnant women were miscarrying their babies… pic.twitter.com/0wQex3rwHo

— Attorney General James Uthmeier (@AGJamesUthmeier) October 1, 2026

Από την πλευρά της η Pfizer δήλωσε οι ισχυρισμοί της πολιτείας είναι αβάσιμοι και ότι θα απαντήσει στην αγωγή εν ευθέτω χρόνω.

«Οι δηλώσεις της Pfizer σχετικά με το εμβόλιό της κατά της COVID-19 ήταν ακριβείς και επιστημονικά τεκμηριωμένες, η εταιρεία υποστηρίζει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του εμβολίου της», ανέφερε η φαρμακοβιομηχανία.

«Η αγωγή και τα σχόλια του Γενικού Εισαγγελέα της Φλόριντα, Τζέιμς Ουθμάιερ, μιλούν από μόνα τους», ήταν η απάντηση του γραφείου του.

Συνέχεια...

ΤΙ ΝΑ ΛΕΓΑΝ ΑΡΑΓΕ ΟΙ ΑΛΗΤΕΣ😂😂Επιστολή διαμαρτυρίας του Ερασιτέχνη Άρη για υβριστικό σύνθημα στο Ελλάδα-Ολλανδία

Ο Α.Σ. Άρης προχώρησε σε επίσημη διαμαρτυρία για το υβριστικό σύνθημα που ακούστηκε κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης της Ελλάδας με την Ολλανδία που φιλοξενήθηκε στο γήπεδο της Τούμπας για το Nations League.

Συγκεκριμένα η διοίκηση του Ερασιτέχνη απέστειλε επιστολή σε Γιάννη Βρούτση, ΕΠΟ και ΔΕΑΒ και εξέφρασε τη δυσαρέσκεια της για όσα έγιναν στο 19ο λεπτό του αγώνα της Εθνικής ομάδας με την αντίστοιχη της Ολλανδίας.

Οι «κιτρινόμαυροι» αναφέρουν ότι ομάδα θεατών φώναξε σύνθημα για του συλλόγου και των φιλάθλων του με αποτέλεσμα να προκαλέσει την αντίδραση της διοίκησης για να στείλει επιστολή προς τους αρμόδιους φορείς.

Αναλυτικά η ενημέρωση του Α.Σ. Άρης:

«Η Διοίκηση του Α.Σ. ΑΡΗΣ απέστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στον Αναπληρωτή Υπουργό Αθλητισμού Γιάννη Βρούτση, στην ΕΠΟ και τη ΔΕΑΒ, με την οποία εκφράζει την έντονη δυσαρέσκεια της για το χτεσινό θλιβερό και εξοργιστικό περιστατικό στη διάρκεια του αγώνα της Εθνικής Ελλάδας εναντίον της Εθνικής Ολλανδίας στο γήπεδο της Τούμπας για το UEFA Nations League, όταν στο 19ο λεπτό, ακούστηκε εν χορώ από συγκεκριμένη ομάδα θεατών, ντροπιαστικό σύνθημα σε βάρος του Συλλόγου και των φιλάθλων μας».

Συνέχεια...

Στήριξη Ρούμπιο σε Γκίλφοϊλ: «Ο Πρόεδρος Τραμπ και εγώ εκτιμούμε ιδιαίτερα το καθοριστικό έργο της στην περιοχή» – Μήνυμα και από τον Μπέργκαμ

Την απόλυτη στήριξή τους στην Πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, εκφράζουν ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Marco Rubio (Μάρκο Ρούμπιο) και ο Υπουργός Εσωτερικών, Doug Burgum(Ντούκ Μπέργκαμ).

Στην δήλωση του ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Μάρκο Ρούμπιο, λίγο πριν από την άφιξη του στην Ελλάδα, αναφέρει: «Η Πρέσβης Γκίλφοϊλ έχει αποδειχθεί εξαιρετικά αποτελεσματική στην προώθηση της ατζέντας του Προέδρου στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο Πρόεδρος Τραμπ και εγώ εκτιμούμε ιδιαίτερα το καθοριστικό έργο και τον ηγετικό ρόλο της Πρέσβειρας στην περιοχή.
Έχει συμβάλει με μεγάλη επιτυχία στην προώθηση των αμερικανικών ενεργειακών συμφερόντων στην Ελλάδα και σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, μέσω περιφερειακών έργων όπως ο Κάθετος Ενεργειακός Διάδρομος, ο οποίος χαίρει διακομματικής στήριξης.»



Επίσης και ο υπουργός Εσωτερικών Doug Burgum (Ντούκ Μπέργκαμ) τόνισε τα εξής: «Η Πρέσβης Kimberly Guilfoyle είναι πολύτιμη εταίρος στην ενίσχυση της διαχρονικής συμμαχίας Ηνωμένων Πολιτειών–Ελλάδας και στην προώθηση της στρατηγικής συνεργασίας των χωρών μας σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Η εξαιρετική ηγετική της συμβολή στην ανάπτυξη και τη συνεργασία στον τομέα της ενέργειας συνέβαλε στην επίτευξη σημαντικών συμφωνιών, στην ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή και στην ανάδειξη της Ελλάδας σε σημαντικό ενεργειακό εταίρο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Kimberly υπήρξε επίσης μια εξαιρετική οικοδέσποινα, με πραγματική εκτίμηση για τη βαθιά φιλία που συνδέει τις χώρες μας και μια ισχυρή δέσμευση στην προώθηση των κοινών μας συμφερόντων».

Συνέχεια...

Επενδύσεις €6,6 δισ. αλλάζουν τον παραγωγικό χάρτη της χώρας: Τα σχέδια για βιομηχανία, τρόφιμα, φάρμακο, τεχνολογία και υποδομές

Πού κατευθύνονται τα κεφάλαια και ποιες νέες θέσεις εργασίας δημιουργούνται μέσω του αναπτυξιακού νόμου και των στρατηγικών επενδύσεων

Ένας νέος κύκλος μεγάλων ιδιωτικών επενδύσεων, με ισχυρό αποτύπωμα στη βιομηχανία και τη μεταποίηση και σημαντική διασπορά στην Περιφέρεια, αρχίζει να αποκτά συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Νέα εργοστάσια και γραμμές παραγωγής, κέντρα δεδομένων και σχέδια σε τρόφιμα, φάρμακο, αλουμίνιο, χημικά, τεχνολογία και υποδομές συνθέτουν έναν χάρτη στον οποίο συναντώνται ονόματα όπως TITAN, Metlen, Motor Oil, General Mills, Chubb, Γιώτης, Goldair και Πλαστικά Θράκης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει συγκεντρώσει το «business stories», ο συνολικός προϋπολογισμός των εγκεκριμένων επενδυτικών σχεδίων που έχουν υπαχθεί την τελευταία διετία στον αναπτυξιακό νόμο ανέρχεται σε 3,1 δισ. ευρώ, ενώ οι εγκεκριμένες στρατηγικές επενδύσεις της ίδιας περιόδου ξεπερνούν τα 3,5 δισ. ευρώ. Αθροιστικά πρόκειται για ένα επενδυτικό πακέτο 6,6 δισ. ευρώ, με πρόβλεψη δημιουργίας 21.000 θέσεων εργασίας. Και η δεξαμενή συνεχίζει να γεμίζει, καθώς νέα σχέδια βρίσκονται ήδη σε διαφορετικά στάδια αξιολόγησης και ένταξης σε κλάδους από την αγροδιατροφή και τη φαρμακοβιομηχανία έως τις αμυντικές τεχνολογίες.

«Κεντρική μας προτεραιότητα στο υπουργείο Ανάπτυξης είναι η ουσιαστική συμβολή μας στην αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της ελληνικής οικονομίας, ώστε να γίνει πολύ πιο παραγωγική, πιο ανταγωνιστική και πιο εξωστρεφής», δηλώνει στο «b.s.» ο αρμόδιος υπουργός Τάκης Θεοδωρικάκος, ο οποίος έχει θέσει σε προτεραιότητα την επιτάχυνση των επενδυτικών διαδικασιών, στρέφοντας μεγαλύτερο βάρος στις δραστηριότητες υψηλότερης προστιθέμενης αξίας. «Στην καρδιά αυτής της προσπάθειας βρίσκεται η σύγχρονη ελληνική βιομηχανία, ένας από τους πιο ανθεκτικούς και παραγωγικούς κλάδους της οικονομίας μας», προσθέτει.

Μέσα σε αυτό το μεγάλο κάδρο, ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποκτούν οι δύο κύκλοι του καθεστώτος «Μεγάλες Επενδύσεις» του αναπτυξιακού νόμου 4887/2022, που αφορά επενδύσεις με επιλέξιμες δαπάνες άνω των 15 εκατ. ευρώ. Ο Α’ κύκλος περιλαμβάνει 13 σχέδια συνολικού ύψους 320,16 εκατ. ευρώ, με προβλεπόμενες ενισχύσεις 141,88 εκατ. ευρώ και περίπου 699 νέες μονάδες εργασίας, ενώ στον προσωρινό πίνακα του Β’ κύκλου, που αναρτήθηκε μόλις πριν από λίγες ημέρες, περιλαμβάνονται άλλα εννέα σχέδια ύψους 193,8 εκατ. ευρώ. Συνολικά, 22 μεγάλες επενδύσεις άνω των 513 εκατ. ευρώ δείχνουν πού κατευθύνεται μέρος των νέων παραγωγικών κεφαλαίων και, κυρίως, τι σχεδιάζεται να δημιουργηθεί.

Οι μεγάλοι

Στη Ροδόπη η εταιρεία Επιστήμη και Τεχνολογία Νερού ιδρύει νέα παραγωγική μονάδα αλουμινένιων μπουκαλιών στη ΒΙ.ΠΕ. Κομοτηνής, ύψους 21,77 εκατ. ευρώ, με ενίσχυση 15,24 εκατ. ευρώ και πρόβλεψη για 55 νέες μονάδες εργασίας.

Στον τομέα των ψηφιακών υποδομών ξεχωρίζουν δύο κέντρα δεδομένων. Η Nexus Data στην Καστοριά προωθεί σχέδιο 26,67 εκατ. ευρώ, με ενίσχυση περίπου 20 εκατ. ευρώ και 67 νέες μονάδες εργασίας, ενώ η Team Fortress στα Ιωάννινα υλοποιεί αντίστοιχη επένδυση 33,8 εκατ. ευρώ, με ενίσχυση 18,93 εκατ. ευρώ και 90 νέες μονάδες εργασίας.

Στη Θεσσαλονίκη η Σταύρος Νένδος Α.Ε. προχωρά στην ίδρυση νέας μονάδας παραγωγής αρτοσκευασμάτων, ειδικότερα μπαγκέτας και ψωμιού τύπου kaiser, ύψους 34,95 εκατ. ευρώ, με προβλεπόμενη ενίσχυση 13,98 εκατ. ευρώ και 59 νέες μονάδες εργασίας. Στην ίδια περιοχή η Chubb Business Services EMEA, θυγατρική του αμερικανικού ασφαλιστικού ομίλου που έχει εγκαταστήσει στη Θεσσαλονίκη σημαντικό κόμβο ψηφιακής ανάπτυξης, διαθέτει 15,53 εκατ. ευρώ για την επέκταση της υφιστάμενης μονάδας υπηρεσιών σχεδιασμού και ανάπτυξης τεχνολογιών πληροφορικής. Το σχέδιο συνδέεται με 180 νέες μονάδες εργασίας, τη μεγαλύτερη προβλεπόμενη αύξηση απασχόλησης μεταξύ των 13 επενδύσεων.

Η Chubb Business Services EMEA, θυγατρική του αμερικανικού ασφαλιστικού ομίλου, με επικεφαλής τον κ. Γιώργο Νικολάου, διαθέτει 15,53 εκατ. ευρώ για την επέκταση της υφιστάμενης μονάδας υπηρεσιών σχεδιασμού και ανάπτυξης τεχνολογιών πληροφορικής

Στη Θεσσαλονίκη η Σταύρος Νένδος Α.Ε., υπό την κυρία Κατερίνα Νένδου, ιδρύει νέα μονάδα παραγωγή αρτοσκευασμάτων, ύψους 34,95 εκατ. ευρώ

Στη Βοιωτία η General Mills Ελλάς, θυγατρική του ομώνυμου πολυεθνικού ομίλου, προχωρά σε σχέδιο 23,58 εκατ. ευρώ για τη διαφοροποίηση της παραγωγής της υφιστάμενης μονάδας. Η εταιρεία, με πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο τον κ. Δημήτρη Πολυζώη, προβλέπεται να λάβει ενίσχυση 7,54 εκατ. ευρώ, με δέσμευση για 31 νέες μονάδες εργασίας.

Η Motor Oil της οικογένειας Βαρδινογιάννη επενδύει στην Κορινθία 15,23 εκατ. ευρώ για την επέκταση της δυναμικότητας δύο μονάδων του διυλιστηρίου στους Αγίους Θεοδώρους (Sour Water Stripper και Amine Recovery Unit), με ενίσχυση 4,87 εκατ. ευρώ και εκτίμηση για 39 νέες μονάδες εργασίας.

Η Motor Oil, με πρόεδρο τον κ. Γιάννη Βαρδινογιάννη, επενδύει στην Κορινθία 15,23 εκατ. ευρώ για την επέκταση της δυναμικότητας δύο μονάδων του διυλιστηρίου στους Αγίους Θεοδώρους

Στη Λάρισα η βιομηχανία διέλασης αλουμινίου Exalco του ομίλου Βιοκαρπέτ της οικογένειας Καντώνια διαθέτει 15,18 εκατ. ευρώ για την επέκταση της παραγωγικής δυναμικότητας, ενώ στην Πιερία η χαρτοβιομηχανία Maxi προωθεί σχέδιο 16,74 εκατ. ευρώ για την αύξηση της παραγωγής χαρτιών υγείας και συναφών προϊόντων.
Στην Ξάνθη η Thrace Nonwovens & Geosynthetics του ομίλου Πλαστικών Θράκης της οικογένειας Χαλιορή επενδύει 22,94 εκατ. ευρώ για την επέκταση της δυναμικότητας της μονάδας παραγωγής μη υφαντών υφασμάτων στο Μαγικό του Νομού Ξάνθης.

Η ΚΧΑ Χάρτινη Συσκευασία του Ομίλου Πλαστικών Θράκης υπό τον κ. Κωνσταντίνο Χαλιορή, προχωρά στην ίδρυση νέας μονάδας παραγωγής χάρτινης συσκευασίας, ύψους περίπου 25,08 εκατ. ευρώ

Στη Λάρισα η βιομηχανία διέλασης αλουμινίου Exalco του ομίλου Βιοκαρπέτ, με επικεφαλής τον κ. Γιάννη Καντώνια, διαθέτει 15,18 εκατ. ευρώ για την επέκταση της παραγωγικής δυναμικότητάς της

Ιδιαίτερο επενδυτικό βάρος συγκεντρώνει η Βοιωτία. Η Ανώνυμη Εταιρία Τσιμέντων ΤΙΤΑΝ, υπό τον πρόεδρο Δημήτρη Παπαλεξόπουλο, υλοποιεί το μεγαλύτερο σε προϋπολογισμό σχέδιο του κύκλου, ύψους 43,85 εκατ. ευρώ, με ενίσχυση περίπου 14,03 εκατ. ευρώ. Αφορά θεμελιώδη μεταβολή της παραγωγικής διαδικασίας του εργοστασίου στο Καμάρι, μέσω εγκατάστασης συστήματος ανάκτησης απορριπτόμενης θερμότητας και μετατροπής της σε ηλεκτρική ενέργεια. Στον ίδιο νομό η Metlen Energy & Metals επενδύει 34,20 εκατ. ευρώ για την επέκταση της παραγωγικής ικανότητας υφιστάμενης μονάδας αλουμινίου.

Η ΤΙΤΑΝ, υπό τον πρόεδρο Δημήτρη Παπαλεξόπουλο, μετατρέπει την παραγωγική διαδικασία του εργοστασίου στο Καμάρι, μέσω εγκατάστασης συστήματος ανάκτησης απορριπτόμενης θερμότητας και μετατροπής της σε ηλεκτρική ενέργεια, έργο ύψους 43,85 εκατ. ευρώ

Στη Δυτική Αττική, τέλος, η Goldair Cargo υπό τον κ. Καλλίνικο Καλλίνικο προωθεί σχέδιο 15,72 εκατ. ευρώ για τη δημιουργία νέας, ανεξάρτητης μονάδας εφοδιαστικής, με ενίσχυση 3,14 εκατ. ευρώ και πρόβλεψη για 40 νέες μονάδες εργασίας.

Στη Δυτική Αττική η Goldair Cargo, υπό τον κ. Καλλίνικο Καλλίνικο, προωθεί σχέδιο 15,72 εκατ. ευρώ για τη δημιουργία νέας, ανεξάρτητης μονάδας εφοδιαστικής, με ενίσχυση 3,14 εκατ. ευρώ και πρόβλεψη για 40 νέες μονάδες εργασίας

Ο νέος κύκλος

Ακόμη πιο φρέσκια είναι η εικόνα του Β’ κύκλου του καθεστώτος «Μεγάλες Επενδύσεις». Tα εννέα σχέδια του προσωρινού πίνακα, συνολικού ύψους 193,8 εκατ. ευρώ, προβλέπεται να πάρουν ενισχύσεις περίπου 91,7 εκατ. ευρώ και συνδέονται με περίπου 409 νέες μονάδες εργασίας.

Στην Καστοριά η White Aquila Energy and Infrastructure, η οποία συνδέεται με τη δραστηριότητα του γερμανικού ομίλου Aquila Capital/Aquila Clean Energy στον τομέα των ΑΠΕ και των υποδομών καθαρής ενέργειας στην Ελλάδα, σχεδιάζει νέο κέντρο δεδομένων προδιαγραφών Tier III ύψους 20 εκατ. ευρώ και με προβλεπόμενη ενίσχυση 15 εκατ. ευρώ. Στην ίδια περιοχή η Νερά Πηγών Γράμμου Α.Ε. της εφοπλιστικής οικογένειας Τσάκου, γνωστή για το σήμα Αρρένα, προωθεί σχέδιο 17,47 εκατ. ευρώ για την επέκταση της μονάδας της με νέα γραμμή εμφιάλωσης φυσικού μεταλλικού και ανθρακούχου νερού.
Στη Θεσσαλονίκη η ΖΕΩ Αρτοποιία προωθεί σχέδιο 25 εκατ. ευρώ για την επέκταση της παραγωγικής δυναμικότητας της υφιστάμενης μονάδας αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής.

Στην Αιτωλοακαρνανία η οικογενειακή επιχείρηση Γιώτης, υπό τη διοίκηση του προέδρου του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων (ΣΕΒΤ) Ιωάννη Γιώτη, επενδύει 15,22 εκατ. ευρώ στην παραγωγή ομογενοποιημένων προϊόντων υψηλής διατροφικής αξίας.

Στην Αιτωλοακαρνανία η οικογενειακή επιχείρηση Γιώτης, υπό τη διοίκηση του προέδρου του ΣΕΒΤ Ιωάννη Γιώτη, επενδύει 15,22 εκατ. ευρώ στην παραγωγή ομογενοποιημένων προϊόντων υψηλής διατροφικής αξίας

Στο Ρέθυμνο η Χρυσή Χήνα (Mediterranean Life) της Γευσήνους Holding του επιχειρηματία Μανώλη Βαβουράκη προωθεί σχέδιο 15,52 εκατ. ευρώ για την επέκταση της δυναμικότητας της υφιστάμενης μονάδας παραγωγής έτοιμων γευμάτων.

Τρία ακόμη σχέδια συγκεντρώνονται στη Βοιωτία. Η Kapachim, υπό τους συνδιευθύνοντες Δημήτρη Καββαδά και Γιώργο Παπαϊωάννου, επενδύει 23,87 εκατ. ευρώ στην επέκταση της βιομηχανίας χημικών προϊόντων στα Οινόφυτα, η οποία εξειδικεύεται στην παραγωγή πρώτων υλών για τη βιομηχανία απορρυπαντικών και προϊόντων προσωπικής φροντίδας.

Η Metlen Energy & Metals του κ. Ευάγγελου Μυτιληναίου προωθεί σχέδιο 34,23 εκατ. ευρώ για την επέκταση της παραγωγικής δυναμικότητας υφιστάμενης μονάδας αλουμίνας, μέσω της εγκατάστασης νέου εξατμιστή επτά σταδίων. Παράλληλα, η ΚΧΑ Χάρτινη Συσκευασία του ομίλου Πλαστικών Θράκης προχωρά στην ίδρυση νέας μονάδας παραγωγής χάρτινης συσκευασίας, ύψους περίπου 25,08 εκατ. ευρώ.

Η Metlen Energy & Metals του κ. Ευάγγελου Μυτιληναίου επενδύει 34,20 εκατ. ευρώ για την επέκταση της παραγωγικής ικανότητας της υφιστάμενης μονάδας αλουμινίου στη Βοιωτία

Στη Λάρισα η Βιόκοσμος Ιατρικός Επιστημονικός Εξοπλισμός σχεδιάζει νέα μονάδα φαρμακευτικών προϊόντων με επένδυση περίπου 17,46 εκατ. ευρώ στη ΒΙ.ΠΕ.
«Στηρίζουμε με πράξεις παραγωγικές επενδύσεις στη βιομηχανία, στη μεταποίηση, στην καινοτομία, στις νέες τεχνολογίες, στον πρωτογενή τομέα, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για χιλιάδες νέες και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας», επισημαίνει ο κ. Θεοδωρικάκος.

Τα 10 δισ. ευρώ

Η κινητικότητα που αποτυπώνουν τα 22 σχέδια είναι σημαντική, δεν αναιρεί όμως το μέγεθος της απόστασης που εξακολουθεί να έχει να καλύψει η ελληνική οικονομία. Οι επενδύσεις παραμένουν βασική ατμομηχανή της ανάπτυξης και έχουν ανακάμψει σημαντικά τα τελευταία χρόνια, με τον λόγο τους προς το ΑΕΠ να έχει αυξηθεί από περίπου 11% το 2019 στο 16,9% το 2025. Το επενδυτικό κενό έναντι της Ευρώπης, ωστόσο, παραμένει.

Το βαθύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στις επιχειρηματικές επενδύσεις. Το 2025 αντιστοιχούσαν στο 8,48% του ελληνικού ΑΕΠ έναντι 12,69% στην Ε.Ε., αφήνοντας χάσμα 4,21 ποσοστιαίων μονάδων. Σε σημερινές τιμές, η κάλυψη αυτής της απόστασης αντιστοιχεί σε περισσότερα από 10 δισ. ευρώ πρόσθετων επιχειρηματικών επενδύσεων ετησίως. Και καθώς ο κύκλος του Ταμείου Ανάκαμψης πλησιάζει προς την ολοκλήρωσή του, το βάρος μεταφέρεται όλο και περισσότερο στην ικανότητα της οικονομίας να κινητοποιεί ιδιωτικά κεφάλαια που θα συνεχίσουν να τροφοδοτούν την ανάπτυξη. Σε αυτό το πεδίο επιχειρεί να λειτουργήσει ως βασικός μοχλός ο αναπτυξιακός νόμος. Συνολικά 928 επενδυτικά σχέδια που έχουν υπαχθεί την τελευταία διετία φτάνουν στα 3,1 δισ. ευρώ, με ενισχύσεις 1,5 δισ. ευρώ και πρόβλεψη για περίπου 15.000 νέες θέσεις εργασίας. Η παραγωγική διάσταση είναι ιδιαίτερα έντονη: μόνο στη μεταποίηση έχουν υπαχθεί 500 σχέδια συνολικού προϋπολογισμού 1,78 δισ. ευρώ, με ενισχύσεις 848 εκατ. ευρώ και πρόβλεψη για περισσότερες από 6.500 θέσεις εργασίας.

Με την προσθήκη των υπαγωγών του Β’ κύκλου των «Μεγάλων Επενδύσεων», ο συνολικός προϋπολογισμός στο συγκεκριμένο πεδίο υπολογίζεται ότι θα ανέλθει σε 1,97 δισ. ευρώ, οι ενισχύσεις θα ξεπεράσουν τα 940 εκατ. ευρώ και η προβλεπόμενη απασχόληση θα φτάσει περίπου στις 7.000 θέσεις.

Οι στρατηγικές επενδύσεις

Πέρα από τον αναπτυξιακό νόμο, το δεύτερο μεγάλο κανάλι μέσω του οποίου επιχειρείται να κινητοποιηθούν μεγάλα ιδιωτικά κεφάλαια είναι οι στρατηγικές επενδύσεις. Την τελευταία διετία έχουν εγκριθεί σχέδια συνολικού προϋπολογισμού άνω των 3,5 δισ. ευρώ, με εκτιμώμενη δημιουργία περίπου 3.000 θέσεων εργασίας υψηλής παραγωγικότητας.

Από την έναρξη της θητείας του κ. Θεοδωρικάκου στο υπουργείο Ανάπτυξης έχουν ενταχθεί 22 νέες στρατηγικές επενδύσεις, εκ των οποίων δέκα στη βιομηχανία, τρεις στις νέες τεχνολογίες και εννέα στον τουρισμό. Επιπλέον, από τον περασμένο Απρίλιο, όταν η Γενική Γραμματεία Ιδιωτικών Επενδύσεων ορίστηκε μέσω του ν.5297/2026 ως ενιαίο σημείο εξυπηρέτησης για τις στρατηγικές επενδύσεις, έχουν κατατεθεί 14 νέα σχέδια σε κρίσιμους κλάδους όπως η αγροδιατροφή, οι αμυντικές τεχνολογίες και η φαρμακοβιομηχανία.

Ανάμεσα στα ονόματα για τα οποία έχει ήδη γίνει γνωστή η πρόθεση υπαγωγής στο καθεστώς περιλαμβάνονται η ΜΕΒΓΑΛ της οικογένειας Χατζάκου - Παπαδόπουλου στα Κουφάλια Θεσσαλονίκης, η Altus του αεροναυπηγού Ζαχαρία Σαρρή, με μέτοχο μειοψηφίας τη VNK Capital του κ. Βασίλη Κάτσου, που προωθεί επενδύσεις σε νέες τεχνολογίες και άμυνα σε Κρήτη και Αττική, καθώς και η Fulgor του ομίλου Cablel - Ελληνικά Καλώδια της οικογένειας Στασινόπουλου, με επενδύσεις σε Κόρινθο και Θήβα και δραστηριότητα σε κρίσιμες υποδομές όπως τα υποβρύχια καλώδια.

Η ΜΕΒΓΑΛ, με επικεφαλής τον κ. Κωνσταντίνο Χατζάκο-Παπαδόπουλο, έχει γνωστοποιήσει την πρόθεσή της για υπαγωγή στο καθεστώς του αναπτυξιακού νόμου

Στο ίδιο παζλ εντάσσονται η εξασφάλιση χρηματοδότησης 200 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Εκσυγχρονισμού για επενδύσεις απανθρακοποίησης και ενεργειακής εξοικονόμησης στη βαριά ενεργοβόρο βιομηχανία, το νέο πλαίσιο ενισχύσεων CISAF 6.1 για τις στρατηγικές επενδύσεις και η μεγάλη επένδυση της Metlen στο γάλλιο, η οποία εγκρίθηκε από τη Διυπουργική Επιτροπή Στρατηγικών Επενδύσεων έχοντας εξασφαλίσει χρηματοδότηση από το Ταμείο Εκσυγχρονισμού, το Ταμείο Ανάκαμψης και το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Το μεγάλο στοίχημα, ωστόσο, αρχίζει μετά τις εγκρίσεις. Η ένταξη ενός σχεδίου στον αναπτυξιακό νόμο ή στις στρατηγικές επενδύσεις δεν ισοδυναμεί από μόνη της με πραγματοποιημένη επένδυση. Οι χρόνοι υλοποίησης, η ταχύτητα των αδειοδοτήσεων και των εκταμιεύσεων και, τελικά, η μετατροπή των εγκεκριμένων σχεδίων σε πραγματικό παραγωγικό κεφάλαιο θα κρίνουν πόσο από το επενδυτικό κύμα των 6,6 δισ. ευρώ θα περάσει στην πραγματική οικονομία. Γιατί το ζητούμενο δεν είναι απλώς περισσότερα δισεκατομμύρια στις αποφάσεις υπαγωγής, αλλά περισσότερη παραγωγή, υψηλότερη παραγωγικότητα, μεγαλύτερη εξωστρέφεια και καλύτερα αμειβόμενη εργασία.
Σε αυτή τη σύνδεση επιμένει και ο κ. Θεοδωρικάκος: «Γιατί η ανάπτυξη αποκτά πραγματικό νόημα και περιεχόμενο όταν αποτυπώνεται στο εισόδημα των πολιτών. Περισσότερη παραγωγή, μεγαλύτερη παραγωγικότητα και καλύτεροι μισθοί σημαίνουν υψηλότερο διαθέσιμο εισόδημα για όλους και ασφαλώς περισσότερες ευκαιρίες για τα νέα παιδιά προκειμένου να μείνουν και να δημιουργήσουν το μέλλον τους εδώ στην πατρίδα μας».

Στέλιος Μορφίδης

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Συνέχεια...

📺ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΣΗΚΩΝΑΝ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΒΑΖΑΝ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΟΡΟ🤦‍♂️🤦‍♂️Μαζωνάκης-Κομπογιαννίτες: Κάναμε ότι θα κάναμε και σε νοσοκομείο-Οι νοσηλεύτριες περιγράφουν τον πανικό στο ιατρείο

Κάναμε τα βήματα που έπρεπε, και μέσα σε νοσοκομείο τα ίδια θα κάναμε - Γιατί δεν χρησιμοποιήσαμε τον απινιδωτή: Οι απολογίες Γάκα - Θεοδωρόπουλου

«Αντέδρασα ακαριαία» είπε στην απολογία της στον ανακριτή η προφυλακισμένη γιατρός Ιωάννα Γάκα υποστηρίζοντας πως εκείνη και ο σύζυγος της Ηλίας Θεοδωρόπουλος έκαναν όλα όσα προβλέπονται τις κρίσιμες στιγμές που ο Γιώργος Μαζωνάκης έδινε μάχη για τη ζωή του μέσα στο ιατρείο τους, επί της οδού Καρνεάδου. «Ξεκίνησα αμέσως ΚΑΡΠΑ» υποστήριξε ο κατηγορούμενος γιατρός.

Μεταξύ άλλων η κατηγορούμενη γιατρός υποστήριξε στον ανακριτή: «Του έβαλα αμέσως μάσκα οξυγόνου και άρχισα να φωνάζω τον Ηλία. Δεν ξέρω εάν το μόνιτορ είχε λειτουργία συναγερμού. Φώναξα στην νοσηλεύτρια να μου ετοιμάσει αδρεναλίνη και ζήτησα να φωνάξουν αμέσως τον Ηλία. Δεν είδα ποια νοσηλεύτρια ήρθε. Άρχισα να κάνω ΚΑΡΠΑ, ήμουν εκπαιδευμένη στην χειρουργική, συνεπώς ήξερα πως να αντιδράσω σε κάτι επείγον. Αντέδρασα ακαριαία. Δεν θα άλλαζε κάτι αν ήμουν στο νοσοκομείο. Η μέθοδος ΚΑΡΠΑ μπορεί να γίνει και στον δρόμο. Την αδρεναλίνη την διαθέτουμε στο ιατρείο. (...) Ο σύζυγός μου ήρθε αμέσως και ξεκίνησε. ΚΑΡΠΑ Όλα έγιναν μέσα σε ένα λεπτό. Εμείς κάναμε τα βήματα που έπρεπε. Και μέσα στο νοσοκομείο να ήμασταν τα ίδια ακριβώς θα κάναμε και στον ίδιο χρόνο. Μόλις είδαμε ότι δεν ανταποκρίνεται καλέσαμε αμέσως το ΕΚΑΒ. Μέσα στον πανικό, κάναμε γόρω στα πέντε λεπτά να καλέσουμε το ΕΚΑΒ. Την αδρεναλίνη την έκανα εγώ και ο Θεοδωρόπουλος έκανε ΚΑΡΠΑ. Όταν ήρθε το ΕΚΑΒ, τον πήραν με καρέκλα και όχι με φορείο, όπως θα έπρεπε ώστε να μην διακοπεί το ΚΑΡΠΑ».

Ερώτηση: Πως θεωρείτε ότι έπαθε ανακοπή ο Μαζωνάκης;

Απάντηση: Δεν μπορώ να σας απαντήσω σε αυτό με βεβαιότητα. Άλλωστε σε αυτό δεν έχει δώσει απαντήσεις ούτε η ιατροδικαστική έκθεση. 

Ερώτηση: Γιατί δεν λειτουργούσε ο απινιδωτής;

Απάντηση: Έβαλα σε λειτουργία τον απινιδωτή και έδειχνε ασυστολία. Το ίδιο έδειχνε και ο απινιδωτής του ΕΚΑΒ καθώς και του «Ελπις». Ένας οργανισμός γίνεται να πάει κατευθείαν σε ασυστολία. Αυτό ακριβώς είναι η ανακοπή.

Ερώτηση: Γιατί δεν πήγε κάποιος μαζί με το ασθενοφόρο;

Απάντηση: Δεν ισχύει αυτό που είπε η διασώστρια. Εγώ μπήκα πρώτη στο ασθενοφόρο και μου είπαν να κατέβω γιατί προφανώς δεν υπήρχε χώρος.

Ερώτηση: Γιατί διεγράφησαν τα ραντεβού από το iCloud;

Απάντηση: Δεν ασχολούμαι καθόλου με τα γραμματειακά.

Η απολογία Θεοδωρόπουλου

Δίνοντας τη δική του εκδοχή για το συνέβη στο ιατρείο μετά τη ραγδαία επιδείνωση που είχε υποστεί ο Γιώργος Μαζωνάκης ο Ηλίας Θεοδωρόπουλος υποστήριξε στον ανακριτή ότι ξεκίνησε αμέσως ΚΑΡΠΑ μόλις ενημερώθηκε σχετικά στις 16:15.

Ενδεικτικά, στην απολογία του ο κατηγορούμενος ανέφερε: «Έλεγξα τον σφυγμό του και αμέσως ξεκίνησα ΚΑΡΠΑ, μαλάξεις και τεχνητή αναπνοή, τρία προς ένα, όπως επιτάσσει το πρωτόκολλο. Χορηγήθηκε ένα ml αδρεναλίνης από την κυρία Γάκα παρουσία μου. Όταν μπήκα μέσα η κυρία Γάκα δεν του έκανε ΚΑΡΠΑ, Η κυρία Γάκα βρισκόταν κοντά στο μηχάνημα, κοντά στο δεξί χέρι του ασθενούς. Είπα να καλέσουν το ΕΚΑΒ. Πρέπει να πέρασαν γύρω στα 4 με πέντε λέπτα μέχρι να γίνει η κλήση από την ώρα που μπήκα στο δωμάτιο. Ανέφερα καρδιολογικό περιστατικό και ζήτησα καρδιολογική μονάδα. Το ιατρείο της κας Γάκα διέθετε απινιδωτή, στο πλαίσιο της λειτουργίας του μηχανήματος inus. Ξέρουμε και οι δύο να χρησιμοποιούμε απινιδωτή αλλά από τη στιγμή που υπήρχε ασυστολία δεν τον χρησιμοποιήσαμε».

Σε άλλο σημείο της κατάθεσης του ο προφυλακισμένος γιατρός υποστήριξε: «Δεν ερωτήθηκα για να ακολουθήσω με το ασθενοφόρο. Πιστεύω ότι ο απνιδωτής της κυρίας Γάκα λειτουργούσε, αλλά δεν τον χρησιμοποιήσαμε λόγω της ασυστολίας. Δεν τον έχω τεστάρει ποτέ. Δεν ξέρω εάν τον είχε ελέγξει και η κυρία Γάκα. Οι διασώστες αποχώρησαν στις 16 και 40».

Όπως ήταν αναμενόμενο ο ανακριτής ρώτησε τον Ηλία Θεοδωρόπουλο γιατί δεν συνόδευσε τον ασθενή στο νοσοκομείο και εκείνος απάντησε ως εξής: «Εγώ δεν ήμουν ο θεράπων ιατρός του ασθενή για να πάω στο νοσοκομείο. Δεν είχα να προσφέρω τίποτα περαιτέρω εγώ. Ούτε η κυρία Γάκα είχε να προσφέρει κάτι επιπλέον στο προσωπικό του "Ελπίς". Ό,τι πληροφορίες ήταν απαραίτητες, τις είχε ήδη δώσει στους διασώστες, ως η ιατρός του ασθενή. Είχαν τα τηλεφωνικά μας στοιχεία οι διασώστες, συνεπώς μπορούσαν οποιαδήποτε στιγμή να επικοινωνήσουν μαζί μας τόσο οι ίδιοι, όσο και το προσωπικό του νοσοκομείου για οποιαδήποτε πληροφορία».

Κατά την απολογία του ο Ηλίας Θεοδωρόπουλος ρωτήθηκε όμως και για τα μηχανήματα του ιατρείου της Καρνεάδου για να απαντήσει πως η σύζυγος του χρησιμοποιεί τα μηχανήματα απόλυτα εντός ενδείξεων. «Tο μηχάνημα της κυρίας Γάκα ανήκει σε μια οριακή κατηγορία η οποία μπαίνει κάτω από ένα γενικό ορό πλασμαφαίρεσης, γιατί δεν έχει οριοθετηθεί θεσμικά η ιδιότητα του μηχανήματος, γιατί δεν ταξινομείται από τον ΕΟΦ. Δεν υπάρχει αντιπρόσωπος στην Ελλάδα για να καταθέσει σχετικό αίτημα στον ΕΟΦ» είπε ο κατηγορούμενος και συνέχισε: «Εάν ο αγοραστής βρίσκεται σε χώρα που δεν επιτρέπει την λειτουργία τέτοιου μηχανήματος, οφείλει ο κατασκευαστής να το δηλώσει ότι σε αυτή την χώρα δεν γίνεται να το εμπορευτεί. Η κυρία Γάκα το προμηθεύτηκε γιατί θεώρησε ότι η αξία του μηχανήματος, σε ένα πλαίσιο αναγεννητικής, ολιστικής προσέγγισης με εχέγγυα τους ελέγχους, τους ρυθμιστικούς οργανισμούς σε χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστρία, την γνωστοποίηση στον Ι.ΣΑ., είναι απολύτως καλυμμένη για τη τρήση του».

Τα λεπτά του τρόμου πριν πεθάνει ο Μαζωνάκης: Επικρατούσε πανικός και του μετρούσαν την πίεση, αποκαλυπτικές καταθέσεις από τις νοσηλεύτριες

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην υπόθεση θανάτου του Γιώργου Μαζωνάνη με νέα στοιχεία να έρχονται στο φως γύρω για τις συνθήκες κατά τις οποίες ο τραγουδιστής έφυγε από τη ζωή μέσα στο ιατρείο των προφυλακισμένων γιατρών, Ηλία Θεοδώρόπουλου και Ιωάννας Γάκα.

Φως στις ώρες εκείνες ρίχνουν τα υποστήριξαν ενώπιον του ανακριτή οι νοσηλεύτριες που βρίσκονταν μέσα στο ιατρείο, όπως επίσης και η αναισθησιολόγος που δέχθηκε εκείνο το απόγευμα τηλεφώνημα για το αντίδοτο της προποφόλης καθώς επίσης και η διασώστρια που είχε σπεύσει μαζί με συναδέλφους της στο ιατρείο της Καρνεάδου.

Αποκαλυπτικά είναι τα όσα ανέφερε στην κατάθεσή της στον ανακριτή η 53χρονη νοσηλεύτρια ουκρανικής καταγωγής. «Η γιατρός (σ.σ. η Γάκα) ήταν πολύ αναστατωμένη. Πήγε στο γραφείο του γιατρού να τον φωνάξει. Όταν ήρθε ο γιατρός, ήταν πάρα πολύ αναστατωμένος. Πρώτη φορά τον έβλεπα έτσι, συνήθως είναι πολύ συγκρατημένος. Φώναζε ότι ο ασθενής δεν πάει καλά και μας ζητούσε να κάνουμε πράγματα» είπε η εν λόγω μάρτυρας για να συνεχίσει: «Μας φώναξε να σηκώσουμε τα πόδια του Μαζωνάκη. Μία νοσηλεύτρια έφερε οξυγόνο για τον ασθενή. Εγώ πρόσεχα να μην του σπάσει η φλέβα στο δεξί χέρι, γιατί η γιατρός θα του έβαζε φυσιολογικό ορό. Όταν μπήκαμε στο δωμάτιο με την νοσηλεύτρια ο Μαζωνάκης ήταν χλωμός και η θεραπεία είχε σταματήσει, γιατί δεν υπήρχε φλεβοκέντηση στο αριστερό χέρι. Δεν είχε τις αισθήσεις του. Από το μηχάνημα δεν ακουγόταν κάποιο alarm».

Συνεχίζοντας η μάρτυρας ανέφερε στον ανακριτή: «Δεν θεωρούσα το μηχάνημα ασφαλές για τον ασθενή, ακριβώς γιατί ήταν ιδιαίτερα επεμβατική θεραπεία και γιατί διαρκούσε πάρα πολύ. Λίγες φορές έχει συμβεί μετά τη θεραπεία κάποιοι ασθενείς να έχουν κάνει εμετό. Κάποιοι είχαν ζάλη μετά τη θεραπεία».

Από την πλευρά της η 61χρονη συνταξιούχος νοσηλεύτρια στη δική της κατάθεσή στον ανακριτή υποστήριξε για τα γεγονότα εκείνης της ημέρας: «Ήταν γύρω στις τέσσερις η ώρα. Έπειτα μπήκαμε πρώτα εγώ και η κα… στο δωμάτιο, είδαμε τον Μαζωνάκη χλωμό και προσπαθήσαμε να του πάρουμε πίεση. Είχε διακοπεί η κυκλοφορία του αίματος και ήταν εκτός μηχανήματος. Υπήρχε μόνο η φλεβοκέντηση στο δεξί του χέρι. Οι πρώτες ενδείξεις της πίεση του δεν ήταν χαμηλές, Ήταν 1 με 7. Του μετρήσαμε την πίεση στο αριστερό χέρι με φορητό ψηφιακό πιεσόμετρο που έφερα εγώ. Το μόνιτορ έδειχνε ενδείξεις. Αμέσως ήρθε και ο κ.... και μας ζήτησε να του σηκώσουμε τα πόδια, να του βάλουμε οξυγόνο. Μας ζήτησε και φυσιολογικό ορό. Βλέπαμε ότι δεν ανταποκρινόταν σε όλα αυτά. Δεν είχε πια τις αισθήσεις του. Είχε πέσει η πίεση του. Στο τέλος το πιεσόμετρο δεν έβγαζε μέτρηση. Είδαμε ότι είχε επιβαρυνθεί πολύ η εικόνα του. Όταν είδε ο γιατρός ότι δεν μπορούσαμε να μετρήσουμε την πίεση και ότι υπήρχε διαταραχή του καρδιακού του παλμού, ξεκίνησε μαλάξεις. Νομίζω ότι προβλέπεται να ξεκινήσει ΚΑΡΠΑ με αυτές τις ενδείξεις. Από την ώρα που μπήκαμε όλοι μέσα στο δωμάτιο θεραπείας μέχρι την ώρα που ξεκίνησε ο γιατρός ΚΑΡΠΑ πέρασαν πέντε με δέκα λεπτά το πολύ. Η κα..., στο ενδιάμεσο πήγε και έφερε τον απινιδωτή και ζήτησε από την.., να πάρει τηλέφωνο την αναισθησιολόγο, που την λένε.... Είπε στη ....να την ρωτήσει ποιο είναι το αντίδοτο για την προποφόλη». 

Η κατάθεση της αναισθησιολόγου: Η προποφόλη είναι αναισθητικό φάρμακο – υπνωτικό

Ιδιαίτερα σημαντική είναι όμως και η κατάθεσή που έδωσε στον ανακριτή η αναισθησιολόγος, η οποία είχε ερωτηθεί τηλεφωνικά από την 56χρονη νοσηλεύτρια και αφορούσε το αντίδοτο της ουσίας προποφόλη. «Την Τετάρτη στις 9/9/26 μου τηλεφώνησε η (σ.σ.νοσηλεύτρια). Κατάλαβα ποια ήταν από τη φωνή της, με ρώτησε αν η προποφόλη έχει αντίδοτο και εγώ της απάντησα κατευθείαν ότι όχι δεν έχει και μου έκλεισε το τηλέφωνο. Δεν τη ρώτησα τίποτα, δεν διέκρινα κάποια ανησυχία ή αγωνία, δεν άκουσα φασαρία, δεν ξαναμιλήσαμε μετά, δεν πέρασε από το μυαλό μου καθόλου γιατί μπορεί να με ρώτησε», φέρεται να ενώπιον του ανακριτή η συγκεκριμένη μάρτυρας και σε άλλο σημείο της κατάθεσής της υποστήριξε: «Δεν μου έχουν τηλεφωνήσει ξανά από αυτό το ιατρείο να με ρωτήσουν για κάποια αναισθητική ουσία, εγώ είχα την εντύπωση ότι μπορεί να υπάρχει αναισθησιολόγος στο ιατρείο, δεν μου είχε αναφέρει ποτέ η ιατρός ούτε κανείς άλλος από το ιατρείο ότι γίνεται χρήση προποφόλης».

Η γιατρός υποστήριξε ότι δεν συσχέτισε το συγκεκριμένο τηλεφώνημα με τον Γιώργο Μαζωνάκη καθώς δεν είχε πληροφορηθεί αμέσως για το τι είχε συμβεί με τον τραγουδιστή. «Όταν πήρε μεγάλες διαστάσεις το θέμα, τότε συνέδεσα το τηλεφώνημα της νοσηλεύτριας με το συμβάν. Δεν ήξερα τι γιατρός ήταν 56χρονη, ούτε ο σύζυγός της, δεν ρώτησα ποτέ γιατί πήγα συστημένη από συναδέλφους. Δεν θυμάμαι να μου είχε εκφράσει ποτέ κάποιος ασθενείς κατά τη διάρκεια της φλεβοκέντησης ανησυχία για τη διενέργεια της θεραπείας. Δεν ξέρω γιατί τηλεφώνησαν σε μένα από το ιατρείο για να με ρωτήσουν για την προποφόλη, παρότι είχαμε να μιλήσουμε γύρω στους τρεις με τέσσερις μήνες», είπε χαρακτηριστικά η μάρτυρας. 

Επιπλέον, η αναισθησιολόγος στην κατάθεσή της φέρεται να αναφέρει πως η προποφόλη είναι «αναισθητικό φάρμακο – υπνωτικό», το οποίο χρησιμοποιείται σε νοσοκομειακό περιβάλλον σε χειρουργεία, χωρίς να γνωρίζει εάν μπορεί να διατεθεί μέσω φαρμακείου. Η ίδια φέρεται να είχε αραιή συνεργασία με το ιατρείο της Καρνεάδου κάνοντας φλεβοκεντήσεις σε ασθενείς με αμοιβή 150-200 ευρώ περίπου, με την τελευταία συνεργασία να έχει γίνει πριν από 4-5 μήνες. Μάλιστα, για το μηχάνημα πλασμαφαίρεσης η εν λόγω μάρτυρας φέρεται να κατάθεσε ότι δεν είχε δει ποτέ ασθενή συνδεδεμένο στο μηχάνημα και πως η ίδια έκανε μόνο τη φλεβοκέντηση και έφευγε.

«Δεν μας ζήτησε κανείς να έρθει μαζί μας»

Αποκαλυπτική είναι και η κατάθεση της διασώστριας που έσπευσε στο ιατρείο της Καρνεάδου. Η μάρτυρας αναφέρει πως κανείς από το ιατρείο δεν ζήτησε στην ίδια και τους συναδέλφους της να έρθει μαζί τους να συνοδεύσει δηλαδή στο νοσοκομείο τον τραγουδιστή. «Ρώτησα τον γιατρό για το τι έγινε και εάν υπάρχει ιστορικό, γιατί πήγε ο ασθενής στο ιατρείο, εάν παίρνει φάρμακα γενικά και εάν του είχαν χορηγηθεί ειδικότερα νωρίτερα φάρμακα, και ο γιατρός μου απάντησε πως δεν ξέρει και θα μας τα πει η γιατρός του. Δεν μου υπέδειξε ποτέ ποια είναι η γιατρός» είπε στον ανακριτή η συγκεκριμένη μάρτυρας και συνέχισε: «Ήταν μία γυναίκα στο χώρο, αλλά δεν ξέρω εάν ήταν η γιατρός ή ήταν νοσηλεύτρια. Ρώτησα τον γιατρό τι ειδικότητα έχει και μου είπε παθολόγος. Δεν μίλησα με κάποιον άλλο πέραν του γιατρού, από όσο θυμάμαι. Δεν μας ζήτησε κανείς από το ιατρείο να έρθει μαζί μας, ούτε εμείς ρωτήσαμε».

Βασιλική Κόκκαλη

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Συνέχεια...

Ένας χρόνος φυλάκιση με αναστολή σε ΨΕΥΔΟμάρτυρα που εμφάνισε η οικογένεια Παντελίδη... 5 χρόνια μετά το θάνατό του

Σε ποινή φυλάκισης ενός έτους με αναστολή καταδικάστηκε σήμερα για ψευδή κατάθεση κατ’ εξακολούθηση μάρτυρας στην υπόθεση του Παντελή Παντελίδη.

Στον μάρτυρα δεν αναγνωρίστηκε κανένα ελαφρυντικό. Πρόκειται για το πρόσωπο που είχε δηλώσει ότι σήκωσε τον Παντελή Παντελίδη από το έδαφος, όπου είχε πέσει, και τον τοποθέτησε μέσα στο αυτοκίνητο, στη θέση του συνοδηγού.

Ο συγκεκριμένος μάρτυρας είχε εμφανιστεί σχεδόν πέντε χρόνια μετά το τροχαίο, ενώ η υπόθεση είχε ήδη αρχειοθετηθεί.

Για ψευδή κατάθεση κατηγορούνταν και δεύτερο πρόσωπο, το οποίο αθωώθηκε.

Ανάρτηση για την απόφαση της Δικαιοσύνης έκανε και η Μίνα Αρναούτη η οποία μεταξύ άλλων ευχαρίστησε τους δικηγόρους της για «την ανάδειξη της αλήθειας».

Συνέχεια...

Επιχείρηση στον Ολυμπο: Η στιγμή που ελικόπτερο παραλαμβάνει τους 17χρονους μαθητές με συμπτώματα δηλητηρίασης [βίντεο]

Έξι 17χρονοι μαθητές από τη Θεσσαλονίκη μεταφέρθηκαν με ελικόπτερο από τον Όλυμπο, αφού παρουσίασαν συμπτώματα δηλητηρίασης σε σχολική εκδρομή.

Σύμφωνα με το ThessPost.gr, η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε στο Καταφύγιο «Πετρόστρουγκα», όπου ελικόπτερο του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας προσέγγισε τον χώρο του ελικοδρομίου προκειμένου να παραλάβει τους μαθητές.

Η επιχείρηση στο Καταφύγιο «Πετρόστρουγκα»

Στο βίντεο που εξασφάλισε το ThessPost.gr καταγράφεται η στιγμή κατά την οποία το ελικόπτερο προσεγγίζει το ελικοδρόμιο του καταφυγίου.

Επτά πυροσβέστες από την Πυροσβεστική Υπηρεσία Λιτοχώρου και τη 2η ΕΜΑΚ, οι οποίοι είχαν φτάσει στο σημείο τις πρώτες πρωινές ώρες, σχημάτισαν ανθρώπινη αλυσίδα για την ασφαλή μετακίνηση των μαθητών προς το ελικόπτερο.

Μεταφέρθηκαν στο Λιτόχωρο και παρελήφθησαν από το ΕΚΑΒ

Η επιχείρηση διήρκεσε περίπου 15 λεπτά.

Οι μαθητές μεταφέρθηκαν με το ελικόπτερο στο ελικοδρόμιο της 24ης Ταξιαρχίας Λιτοχώρου, όπου τους παρέλαβαν ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ και τους μετέφεραν στο νοσοκομείο της Κατερίνης.

Δείτε το βίντεο:

 

Συνέχεια...

📺Ούτε γάτα, ούτε ζημιά με το White Coast στη Μήλο: Κρίθηκε εκπρόθεσμη η προσφυγή στο ΣτΕ και η εταιρεία συνεχίζει το «οικολογικό τέρας»

Ούτε γάτα ούτε ζημιά για το White Coast στη Μήλο: οι μπουλντόζες θα επιστρέψουν στον Μύτακα για την επέκταση του οικολογικού τέρατος στις 271 κλίνες!

Στην επανέναρξη των εργασιών στο ξενοδοχειακό συγκρότημα White Coast, στον Μύτακα της Μήλου, προχωρεί από τις αρχές του 2027 η Prodea, μετά την απόρριψη από το Συμβούλιο της Επικρατείας της προσφυγής κατά της επέκτασής του. Η εταιρεία, η οποία κατέχει το 49% της ιδιοκτήτριας V Tourism, σχεδιάζει την επαναλειτουργία της μονάδας το καλοκαίρι του επόμενου έτους και την ολοκλήρωση της επέκτασης έναν χρόνο αργότερα. Σημειώνεται ότι οποιαδήποτε εργασία δεν μπορεί να ξεκινήσει πριν από τις 31/12, όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές, χάρη στη σχετική νομοθετική ρύθμιση που είχε προχωρήσει η κυβέρνηση και το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το ΣτΕ δεν εισήλθε στην ουσία της υπόθεσης, καθώς έκρινε ότι η προσφυγή, που είχαν κάνει ο Δήμος Μήλου, η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού και τρεις πολίτες, είχε κατατεθεί μετά την εκπνοή της προβλεπόμενης προθεσμίας για την προσβολή της απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων. Αυτό σημαίνει ότι το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο δεν μπήκε στην ουσία της υπόθεσης ώστε να εξεταστούν τα ζητήματα οικοδομησιμότητας και περιβαλλοντικής προστασίας που έθεταν οι προσφεύγοντες.

Βίντεο με την πορεία των εργασιών  τον περασμένο Ιανουάριο

Το White Coast αναπτύσσεται σε έκταση περίπου 30 στρεμμάτων στη βορειοανατολική Μήλο και συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες ξενοδοχειακές επενδύσεις του νησιού. Οι οικοδομικές εργασίες είχαν «παγώσει» τον περασμένο Ιανουάριο, έπειτα από αίτημα προσωρινής δικαστικής προστασίας του Δήμου Μήλου, της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού και πολιτών.

Στο επίκεντρο της προσφυγής βρισκόταν η δυνατότητα δόμησης του ακινήτου, το οποίο, σύμφωνα με τους προσφεύγοντες, δεν διαθέτει πρόσωπο σε αναγνωρισμένη οδό. Παράλληλα, αμφισβητούσαν την περιβαλλοντική αδειοδότηση του έργου λόγω της απουσίας εγκεκριμένου χωροταξικού σχεδιασμού. Επικαλούνταν, επίσης, τη μελέτη χωρικής οργάνωσης της περιοχής, η οποία προέβλεπε ήπια τουριστική ανάπτυξη στη συγκεκριμένη ζώνη, εντός Καταφυγίου Άγριας Ζωής.

Η επιστροφή των συνεργείων προγραμματίζεται για το νέο έτος, μετά τη λήξη της γενικής αναστολής οικοδομικών εργασιών που ισχύει έως το τέλος του 2026 στη βορειοανατολική ακτή της Μήλου, με απόφαση του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Η επέκταση του White Coast βρέθηκε στο επίκεντρο των αντιδράσεων μετά την ανάδειξη της υπόθεσης της ξενοδοχειακής επένδυσης στο Σαρακήνικο, η οποία άνοιξε ευρύτερη συζήτηση για την οικοδομική πίεση στη Μήλο. Ακολούθησε η δικαστική κινητοποίηση του δήμου, της ΕΛΛΕΤ και κατοίκων, που οδήγησε στην προσωρινή διακοπή των εργασιών.

Από τις 99 κλίνες του αρχικού σχεδιασμού, το White Coast προβλέπεται να φτάσει τις 271, με συνολικά 125 δωμάτια. Η επέκταση σε δύο γειτονικά οικόπεδα προχώρησε με διαδοχικές αναθεωρήσεις της οικοδομικής άδειας του 2019, το 2021 και το 2024, και απαίτησε νέα περιβαλλοντική αδειοδότηση.

Η ΑΕΠΟ τον Αύγουστο του 2024 κατέγραφε ένα κτίριο σε λειτουργία, δυναμικότητας 50 κλινών, και τέσσερα ακόμη υπό κατασκευή. Υπενθυμίζεται ότι ο νέος σχεδιασμός περιλαμβάνει ιδιωτική πισίνα για κάθε δωμάτιο, πέραν των κεντρικών πισινών.

Συνέχεια...

11 κτίρια-κοσμήματα της Ελλάδας που άντεξαν αιώνες: Τα δημαρχεία του Τσίλλερ, του Μουσολίνι και του Βιβάλντι

Υπεραιωνόβια κτίρια, στολίδια των ελληνικών πόλεων, που παραμένουν σήμερα πλήρως λειτουργικά - Δημιουργήθηκαν από τον 17ο αιώνα και έπειτα ως λέσχες ευγενών και κατοικίες πλουσίων, ενώ με την αρχιτεκτονική τους συμβολίζουν την ευμάρεια παλαιών καιρών αλλά και το πέρασμα κατακτητών

Η Ερμούπολη, η πρωτεύουσα της Σύρου και των Κυκλάδων, γιορτάζει φέτος τα 200 χρόνια από την ίδρυσή της με σειρά εκδηλώσεων που ξεδιπλώνονται σε ολόκληρο το 2026. Η ιστορία της είναι εντυπωσιακή. Ουσιαστικά «γεννήθηκε» από Ελληνες πρόσφυγες που κατέφυγαν στη Σύρο μετά το ξέσπασμα της Επανάστασης του 1821 από νησιά του ανατολικού Αιγαίου και τις μικρασιατικές ακτές για να αποφύγουν τη σφαγιαστική μήνη των Τούρκων, καθώς το νησί απολάμβανε ειδικού καθεστώτος ασφαλείας από τις μεγάλες δυνάμεις λόγω του ότι η πλειονότητα του πληθυσμού ήταν καθολικοί. Η ονομασία της πόλης αποφασίστηκε σε συνέλευση έξω από τον Ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, σημερινή Ορθόδοξη Μητρόπολη του νησιού. Το όνομα «Ερμούπολη» το πρότεινε ο Χιώτης πρόσφυγας Λουκάς Ράλλης με το σκεπτικό ότι ήταν πόλη του εμπορίου, «υπό την σκέπην του Ερμού, εφόρου του εμπορίου».

Τις επόμενες δεκαετίες η Ερμούπολη γνώρισε ραγδαία οικονομική και πνευματική ανάπτυξη χάρη στο εμπόριο, στη ναυτιλία και τη βιομηχανία. Το κτίριο που εντυπωσιάζει τους επισκέπτες, όντας ένα αρχιτεκτονικό αριστούργημα, είναι το ιστορικό δημαρχείο της, έργο του σπουδαίου Ερνέστου Τσίλλερ. Ενα κτίριο που δεσπόζει στην πόλη, αποτυπώνοντας την ιστορική ταυτότητα και την πολιτιστική διαδρομή της. Ισως το ωραιότερο εν λειτουργία δημαρχείο της Ελλάδας. Θεμελιώθηκε πριν από 150 χρόνια, το 1876.

Δεν είναι το μοναδικό δημαρχείο που σχεδίασε ο σπουδαίος Γερμανός αρχιτέκτονας, ο οποίος διαμόρφωσε την οικιστική φυσιογνωμία και αισθητική της νεότερης Ελλάδας. Τα Δημαρχεία Γυθείου και Κέας έχουν σχεδιαστεί από τον Τσίλλερ, ενώ σε άλλα, όπως της Σάμου, είναι εμφανής η επιρροή της τεχνοτροπίας του.

Το παράδειγμα του Δημαρχείου Ερμούπολης δεν είναι μεμονωμένο. Στην πορεία της συγκρότησης του νέου ελληνικού κράτους, όπου οι δήμοι αποτέλεσαν συστατικό κύτταρο από τη δεκαετία του 1830, συχνά επελέγησαν για τη στέγαση των υπηρεσιών τους κτίρια υψηλής αρχιτεκτονικής αξίας. Πολλά από αυτά παραμένουν και σήμερα «εν ενεργεία»: Από το κτίριο της Πλατείας Κοτζιά στην Αθήνα, το ενετικού ρυθμού Δημαρχείο του Ηρακλείου Κρήτης μέχρι το Palazzo Littorio της Ρόδου και από το Μαράσλειο Μέγαρο της Κέρκυρας μέχρι το Δημαρχείο της Καβάλας που θυμίζει ουγγρικό πύργο.

Διά χειρός Τσίλλερ

Το κτίριο-σήμα κατατεθέν της Σύρου μοιάζει πραγματικά με ανάκτορο. Ενα κόσμημα για την πρωτεύουσα των Κυκλάδων, από τα μεγαλύτερα και πιο επιβλητικά δημαρχεία της Ελλάδας. Είναι κτισμένο στη βόρεια πλευρά της κεντρικής πλατείας της Ερμούπολης. Ξεκίνησε να χτίζεται στις 11 Ιανουαρίου 1876 και ολοκληρώθηκε το 1891 υπό την επίβλεψη του Ερνέστου Τσίλλερ. Κόστισε περίπου 1.300.000 δραχμές, ποσό υπέρογκο για την εποχή, προκαλώντας αρκετές επικρίσεις. Με τριώροφη όψη από την πλευρά της πλατείας και διώροφη από την πίσω πλευρά. Φέρει δύο πτέρυγες με πέντε κατακόρυφους άξονες παραθύρων δεξιά και αριστερά, προεξοχές, πύργους και μια χαρακτηριστική αρχιτεκτονική εμπνευσμένη από τρεις διαφορετικούς ρυθμούς. Ο τοσκανικός χαρακτηρίζει τον 1ο όροφο με την επιβλητική σκάλα πλάτους 15,5 μέτρων, ο ιωνικός στολίζει στον 2ο όροφο και ο κορινθιακός ξεχωρίζει στους πύργους. Διπλές σειρές αιθουσών υπάρχουν γύρω από τα περιστύλια. Τα δάπεδά τους είναι ξύλινα και οι οροφές με χαμηλά τόξα που στηρίζονται σε σιδηροδοκούς, λύση που εφάρμοσε για πρώτη φορά ο Τσίλλερ στην Ελλάδα.

Το Δημαρχείο Ερμούπολης θεμελιώθηκε το 1876 υπό την επίβλεψη του Ερνέστου Τσίλλερ. Κόστισε 1.300.000 δραχμές, ποσό υπέρογκο για την εποχή

Το Δημαρχείο Ερμούπολης σε σειρά γραμματοσήμων του 1977

Η αρχοντιά που εκπέμπει το κτίριο υποδηλώνει ότι εκείνη την εποχή η Ερμούπολη βρισκόταν σε ακμή. Με την εμπορική άνθηση που συνοδευόταν από αντίστοιχη πνευματική και πολιτιστική (σχολεία, θέατρα, φιλαρμονική, μουσείο, λέσχες, εκδοτικοί οίκοι) συμβάδιζε ανάλογη οικιστική ανάπτυξη.

Η Λότζια στο Ηράκλειο

Κατά την Ενετοκρατία η Λότζια (Λέσχη) ήταν ο επίσημος χώρος συγκέντρωσης ευγενών και αξιωματούχων. Αποτελούσε απαραίτητο δημόσιο οικοδόμημα σε κάθε ενετική πόλη και κτήση. Για την Candia, το σημερινό Ηράκλειο δηλαδή, η Λότζια θεωρείται ένα από τα κομψότερα αρχιτεκτονικά μνημεία της ενετικής περιόδου, δείγμα του παλλαδιανού ρυθμού. Το κτίριο που σώζεται σήμερα συνιστά την τέταρτη κατά σειρά κατασκευή, του 1628, από τον Φραντσέσκο Μοροζίνι. Βρίσκεται στον πιο ιστορικό πεζόδρομο της πόλης, αυτόν της 25ης Αυγούστου. Είναι δίπλα στην οπλαποθήκη (Armeria). Το κτίριο μιμείται τη Βασιλική Παλαντιάνα στη Βιτσέντζα. Ορθογώνιο διώροφο, με κίονες δωρικού ρυθμού στο ισόγειο και ιωνικού στον α’ όροφο.

Λότζια Ηρακλείου: Το κτίριο είναι κατασκευή του 1628 από τον Φραντσέσκο Μοροζίνι και μιμείται τη Βασιλική Παλαντιάνα στη Βιτσέντζα

Μετά την άλωση της πόλης από τους Τούρκους, η Λότζια μετατράπηκε σε έδρα του ανώτατου οικονομικού υπαλλήλου, του Τεφτερδάρη και του Γραμματικού της Πόρτας, που ήταν χριστιανός υπάλληλος, υπεύθυνος για τη διεκπεραίωση υποθέσεων μεταξύ χριστιανών και τουρκικής αρχής. Μετά την απελευθέρωση, η «Κρητική Πολιτεία» πρότεινε το κτίσμα να χρησιμοποιηθεί ως Αρχαιολογικό Μουσείο. Μετά όμως από έναν σεισμό η ιδέα εγκαταλείφθηκε. Το 1904 θεωρήθηκε ετοιμόρροπο και ξεκίνησε η κατεδάφιση του α’ ορόφου. Τον επόμενο χρόνο παραχωρήθηκε στον δήμο για να στεγάσει τις υπηρεσίες του. Ο θεμέλιος λίθος για την αναστήλωση του κτιρίου, με την επιμέλεια των εργασιών από τον Μαξιμίλιαν Ονγκάρο, έφορο των καλλιτεχνικών μνημείων της Βενετίας, τοποθετήθηκε 10 χρόνια αργότερα. Το 1934 παραδόθηκε σε χρήση το κτίριο της οπλαποθήκης για την εγκατάσταση κάποιων υπηρεσιών του δήμου.

Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξαν νέες εργασίες ανοικοδόμησης και σύνδεσης του κτιρίου με την οπλαποθήκη μέσω ενός αιθρίου. Βραβεύτηκε το 1987 από τον Διεθνή Οργανισμό Europa Nostra για την πλέον επιτυχή αναστήλωση ιστορικού κτιρίου με σύγχρονη χρήση στον ελληνικό χώρο.

Ρόδος, Palazzo Littorio

Υπό ιταλική κατοχή μέχρι το 1946, η Ρόδος, όπως και όλα τα Δωδεκάνησα, ευλόγως τα σημαντικότερα δημόσια κτίριά της έχουν την ανάλογη αρχιτεκτονική σφραγίδα των γειτόνων μας. Το Δημαρχείο Ρόδου συνιστά μια εντυπωσιακή κατασκευή δίπλα στο Αστυνομικό Μέγαρο. Το κτίριο σχεδιάστηκε ως έδρα της Λέσχης του Φασισμού (Casa del Fascio) από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Αρμάντο Μπερναμπίτι μεταξύ 1937-1939. Είναι ένα από τα σημαντικότερα δείγματα αυτής της αρχιτεκτονικής με τη συμμετρία του όγκου του, την προεξοχή του κεντρικού όγκου της εισόδου και τη χρήση τεχνητής πέτρας, χαρακτηριστικό της μνημειακής ιταλικής αρχιτεκτονικής της εποχής. Συνδυάζει επίσης στοιχεία του ιταλικού ορθολογισμού (Rationalism) με τις αυστηρές γεωμετρικές γραμμές.

Ρόδος, Palazzo Littorio: Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της ιταλικής αρχιτεκτονικής επί Μουσολίνι

Η θέση του απέναντι από το Κυβερνείο, μπροστά στην τότε «Πλατεία Αυτοκρατορίας» (σημερινή Πλατεία Ελευθερίας), ανάμεσα στο Θέατρο Πουτσίνι και το αρχηγείο του Στρατού, αποτελεί τυπικό δείγμα διάταξης της κεντρικής πλατείας των πόλεων της φασιστικής Ιταλίας. Μεγάλα δημόσια κτίρια δηλαδή, έχοντας μπροστά τους φαρδιές λεωφόρους και ανοιχτές πλατείες ώστε να «μικραίνει» ο άνθρωπος και να προβάλλεται η δύναμη του κράτους. Στην πλατεία στήθηκαν οι ανδριάντες του Ιουλίου Καίσαρα και του Οκταβιανού Αυγούστου, δωρεά του Μουσολίνι. Το Δημαρχείο της Ρόδου εγκαταστάθηκε σε αυτό το κτίριο αμέσως μετά την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα το 1948.

Σε σχέδια του Μπερναμπίτι κατασκευάστηκαν στη Ρόδο ακόμα τα κτίρια της Στρατιωτικής Λέσχης, το «Στάδιο Μουσολίνι», η Τράπεζα της Ρώμης (Banco di Roma), η Λέσχη Προσκόπων, οι Εκκλησίες του Αγίου Φραγκίσκου και του Ευαγγελισμού, το Ενυδρείο κ.ά.

Μαράσλειο, Κέρκυρα

Το Μαράσλειο Μέγαρο, ένα μεγαλοπρεπές κτίριο που στεγάζει από το 2010 το Δημαρχείο Κέρκυρας, βρίσκεται στην καρδιά της πόλης, επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Δωρεά του εθνικού ευεργέτη Γρηγόριου Μαρασλή (1831-1907), επί πολλά χρόνια δημάρχου της Οδησσού. Αρχικά λειτούργησε ως ορφανοτροφείο από το 1911. Είναι διώροφο αστικό νεοκλασικό που συνδυάζει στοιχεία της τοπικής επτανησιακής αρχιτεκτονικής με κλασικές δυτικές επιρροές, αναφορές στην Ιταλική Αναγέννηση. Διακρίνεται για την αρμονική του ένταξη στο αστικό τοπίο της Κέρκυρας, συνδυάζοντας την αυστηρότητα του νεοκλασικισμού με το κλασικό επτανησιακό περιβάλλον.

Κέρκυρα, Μαράσλειο: Το μέγαρο του 1911 είναι δωρεά του εθνικού ευεργέτη Γρηγόριου Μαρασλή και αρχικά λειτούργησε ως ορφανοτροφείο

Κορυφαία θέση στην ιστορική διαδρομή της Κέρκυρας έχει το μέχρι το 2009 επιβλητικό δημαρχείο της πόλης, που στεγαζόταν στο κτίριο Σαν Τζιάκομο, στην παλιά πόλη. Εχει ιστορία 400 χρόνων, καθώς ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1663 για να λειτουργήσει ως Λέσχη των Ενετών αξιωματούχων και ευγενών (Λότζια). Ομως, το 1720 μετατράπηκε σε θέατρο, το πρώτο στον ελληνικό χώρο, που έγραψε τη δική του ιστορία. Το θέατρο του Σαν Τζιάκομο μεταξύ 1733-1893 έγινε το κέντρο της ελληνικής όπερας, προσελκύοντας πολλούς Ιταλούς συνθέτες, ανάμεσά τους και τον Αντόνιο Βιβάλντι. Παραμένει ένα στολίδι του αναγεννησιακού ρυθμού, στην εξωτερική του όψη διακοσμημένο με αψίδες και μπαρόκ γλυπτά, κατασκευασμένο από πέτρα, με σκαλιστά τοιχώματα. Το κτίριο του Σαν Τζιάκομο έγινε από το 1903 δημαρχείο σε σχέδια του μηχανικού Σερπιέρη. Λειτούργησε έτσι μέχρι το 2009. Βρίσκεται σε στάδιο συντήρησης και έργων ανακαίνισης που θα ολοκληρωθούν μέχρι το τέλος του 2028.

Χαλκίδα, Μέγαρο Κότσικα

Δεσπόζει στην παραλία της πόλης με την καλαίσθητη αρχιτεκτονική του. Πρόκειται για ένα τριώροφο νεοκλασικό με στοιχεία μπαρόκ. Εχει δύο τρούλους προς την παραλία και δύο κομψότερες εξάρσεις προς την οδό Φαρμακίδου. Στην μπροστινή του όψη (παραλιακή οδός Βουδούρη) και στον πρώτο όροφο διαθέτει τρία συμμετρικά τοποθετημένα μπαλκόνια με σιδερένια κάγκελα, μαρμάρινο δάπεδο και μαρμάρινα στηρίγματα (φουρούσια). Στον 2ο όροφο, ανάμεσα στους δύο τρούλους, υπάρχει μεγάλη βεράντα με κάγκελα με γύψινο διάκοσμο.

Χαλκίδα, Μέγαρο Κότσικα: Κατασκευής του 1906, ο Δήμος Χαλκιδέων το αγόρασε το 1984 και το ανακαίνισε

Στα μέσα του 1870 στη θέση του Μεγάρου Κότσικα υπήρχε η ποτοποιία Χατζηπαναγιώτου. Το 1904 ο έμπορος Πολυχρόνης Κότσικας, κάτοικος Καΐρου, αλλά καταγόμενος από την Κάρυστο, αγόρασε το κτίριο και ανέθεσε στον μηχανικό Ποθητό Καμάρα την ανέγερση νέου κτιρίου. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1906. Το 1984 το αγόρασε από τους κληρονόμους του Π. Κότσικα ο Δήμος Χαλκιδέων, προορίζοντάς το για δημαρχείο. Μετά τις απαραίτητες εργασίες αναπαλαίωσης, εγκαινιάστηκε στις 4 Μαρτίου 1996.

Τσίλλερ στο Γύθειο

Το Δημαρχείο του Γυθείου βρίσκεται σε μία πλατεία κοντά στην παραλία, απέναντι από το λιμάνι. Διώροφο νεοκλασικό που κτίστηκε το 1891 από τον θεωρούμενο αναμορφωτή της πόλης, δήμαρχο Βασίλειο Καλκανδή, έργο του Ερνέστου Τσίλλερ. Ολο το κτίριο έχει λιθόκτιστους επιχρισμένους τοίχους και κεραμοσκεπή, με κύριο χαρακτηριστικό του τον τετράγωνο πύργο που προεξέχει από την όψη και υπερυψώνεται με τρίτο όροφο. Ενώ στο δυτικό τμήμα του είναι μονώροφο, αποτελώντας πιθανώς μεταγενέστερη προσθήκη.
Στο παρελθόν, εκτός από τις υπηρεσίες του δήμου, στο υπέροχο αυτό κτίριο στεγάστηκαν το Πρωτοδικείο, η Εμπορική Σχολή και το Νυκτερινό Γυμνάσιο. Εχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Στο Δημαρχείο Γυθείου στεγάζεται η Αρχαιοελληνική και Βυζαντινή Συλλογή του Αρχαιολογικού Μουσείου. Ο αρχικός πυρήνας τους συγκροτήθηκε πριν από 80 χρόνια, ενώ οι εκθεσιακοί χώροι οργανώθηκαν το 1980. Εκτίθενται ευρήματα από ανασκαφές στην περιοχή του Γυθείου και της Μάνης, όπως ανάγλυφες οστεοθήκες, εγχάρακτες επιγραφές, κεραμεικά και γλυπτά των ρωμαϊκών χρόνων κ.ά.

Το Δημαρχείο Γυθείου κτίστηκε το 1891 σε σχέδια του Τσίλλερ

Γυμνάσιο Ναυπλίου

Το αναπαλαιωμένο κτίριο της πλατείας Τριών Ναυάρχων, όπου σήμερα στεγάζεται το Δημαρχείο του Ναυπλίου, έχει μακρά ιστορία και ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική εικόνα. Πρόκειται για νεοκλασικό διώροφο κτίριο με συμμετρικά δομημένη πρόσοψη, όπου δεσπόζει το κεντρικό αέτωμα. Κτίστηκε το 1857 για να στεγάσει το Γυμνάσιο του Ναυπλίου, το δεύτερο στη χώρα μετά από εκείνο της Ερμούπολης Σύρου, που είχε ιδρυθεί το 1833. Αρχικά ήταν μονώροφο, ενώ το 1893 προστέθηκε και δεύτερος όροφος προκειμένου να συστεγαστεί εκεί και το Ελληνικό Σχολείο.

Το Δημαρχείο Ναυπλίου κτίστηκε το 1857 για να στεγάσει το Γυμνάσιο του Ναυπλίου, το δεύτερο της νεότερης Ελλάδας

Το κτίριο είχε ατέλειες, ήταν ανήλιαγο, δεν είχε καλό αερισμό, ούτε διέθετε προαύλιο χώρο, ωστόσο μπροστά από αυτό υπήρχε κήπος όπου κάθονταν οι μαθητές την ώρα του διαλείμματος. Το 1935 εγκαταλείφθηκε και μεταξύ 1910-1960 συνδέθηκε με τη γαλλική παρουσία στην πόλη, φιλοξενώντας τη Σχολή των Ουρσουλίνων και αργότερα το Γαλλικό Ινστιτούτο. Το 1992 αναπαλαιώθηκε και στεγάζει έκτοτε το δημαρχείο της πόλης, διατηρώντας την κλασικιστική του αρχιτεκτονική.

Καβάλα, ουγγρικός πύργος

Το Δημαρχείο της Καβάλας στεγάζεται από το 1937 σε μέγαρο που χτίστηκε στη δεκαετία του 1890, επί οθωμανικής κυριαρχίας, ιδιοκτησίας του Ούγγρου καπνέμπορου Πιερ Ερτζοχ. Αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά κτίσματα της πόλης, με μια μοναδική αρχιτεκτονική γραμμή που παραπέμπει σε ουγγρικό πύργο. Χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία, αλλά και ως επαγγελματική έδρα. Η αρχιτεκτονική του επηρεάζεται από νεογοτθικά στοιχεία. Εχει έντονα ρομαντικά στοιχεία παλαιών μεσαιωνικών πύργων, γοτθικά τόξα στους πυργίσκους και στα μπαλκόνια, δύο βενετικές γοτθικές αψίδες εκατέρωθεν της πύλης, καθώς και προεκτεινόμενο παράθυρο, καθαρό δείγμα γοτθικής αναγέννησης.
Στην οδό Κύπρου όπου βρίσκεται το δημαρχείο, μέσα σε λιγότερα από 400 μέτρα, ξεδιπλώνεται η νεότερη ιστορία της Καβάλας.

Το Δημαρχείο Καβάλας στην κατοικία του Ούγγρου καπνέμπορου Πιερ Ερτζοχ

Πέρα από το Μέγαρο Ερτζοχ, υπάρχει το Μέγαρο Βιξ, επίσης με νεογοτθικά στοιχεία, που οικοδομήθηκε το 1908 από τον Ούγγρο βαρόνο Αδόλφο ντε Ζολνάι Βιξ, ανώτατο στέλεχος των επιχειρήσεων του Ερτζοχ. Σήμερα στεγάζει τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Καβάλας. Ο Βιξ έχτισε και τη Μονή Λαζαριστών. Ακόμη υπάρχει το Μέγαρο Τόκου, κατασκευής του 1879, ως κατοικία του καπνέμπορου Δημητρίου Τόκου. Πρόκειται για κτίσμα οθωμανικού νεοκλασικισμού και μπαρόκ, που διατηρεί στοιχεία της τοπικής παράδοσης, έχοντας χτιστεί από Ηπειρώτες και Δυτικομακεδόνες τεχνίτες. Από το 1913 μέχρι το 1937 φιλοξένησε το δημαρχείο. Το 1979 αγοράστηκε από το υπουργείο Πολιτισμού, αναστηλώθηκε και έκτοτε στεγάζει τη 12η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.

Βέροια υπό οθωμανική κατοχή

Το Δημαρχείο της Βέροιας βρίσκεται στο κεντρικότερο σημείο της πόλης. Το κτίριο άρχισε να χτίζεται το 1906 στη θέση του σχεδόν κατεστραμμένου από πυρκαγιά μοναστηριακού Ναού του Αγίου Νικολάου του Σφραντζή, σε σχέδια του Θεσσαλονικιού αρχιτέκτονα Ξενοφώντα Παιονίδη, ενώ η πόλη ήταν ακόμη υπό οθωμανική κατοχή. Τα εγκαίνιά του έγιναν το 1908. Στην είσοδο του υπήρχε επιγραφή με χρυσά γράμματα: «Ελληνικό Γυμνάσιο Ελληνικής Κοινότητας Βέροιας». Στους Βαλκανικούς Πολέμους χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό νοσοκομείο και στρατώνας ευζώνων. Στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο επιτάχθηκε από τον Γαλλικό Στρατό. Λειτουργούσε ως σχολείο μέχρι το 1996. Τότε ανακαινίστηκε με υποδειγματικό τρόπο και εγκαινιάστηκε στις 16 Οκτωβρίου 2001 λειτουργώντας πλέον ως δημαρχείο.
Το κτίριο ακολουθεί τις αρχές του όψιμου κλασικισμού, προσαρμοσμένου στα δημόσια κτίρια της Μακεδονίας των αρχών του περασμένου αιώνα.

Η Βουλή των Σαμίων

Το κτίριο της «Βουλής των Σαμίων», όπου σήμερα στεγάζεται το Δημαρχείο Ανατολικής Σάμου, στο Βαθύ, κτίστηκε μεταξύ 1898-1901. Στηρίχθηκε σε σχέδια του μηχανικού της Ηγεμονίας Ευσταθιάδη, επικυρωμένα από τον τότε ηγεμόνα, Στέφανο Μουσούρο. Αποτελεί δείγμα νεοκλασικής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα με έντονες αρχιτεκτονικές επιρροές από τον Τσίλλερ. Το κτίριο χρησιμοποιήθηκε ως Βουλευτήριο μέχρι το 1912-1914. Μετά την ένωση της Σάμου με την Ελλάδα ξεκίνησε να χρησιμοποιείται ως δημαρχείο μέχρι και σήμερα. Στο εσωτερικό του ανακαινισμένου μεγάρου φιλοξενούνται πολύτιμα ιστορικά κειμήλια του νησιού, όπως το Σύνταγμα της Σάμου, σπάνια έγγραφα από την Επανάσταση, καθώς και ιστορικοί πίνακες και πορτρέτα.

Στο κτίριο της «Βουλής των Σαμίων» (1898) στεγάζεται το Δημαρχείο Ανατολικής Σάμου, στο Βαθύ

Και η Πλατεία Κοτζιά

Η ανέγερση δημοτικού μεγάρου στην Αθήνα αποφασίστηκε το 1871, επί δημαρχίας Παναγή Κυριακού. Η μελέτη και τα σχέδια εκπονήθηκαν το 1872 από τον αρχιτέκτονα Παναγιώτη Κάλκο. Η κατασκευή του κτιρίου ολοκληρώθηκε το 1874. Επρόκειτο για ένα διώροφο κεραμοσκεπές κτίριο αυστηρού νεοκλασικού ρυθμού, έντονα επηρεασμένο από την αρχιτεκτονική των Ανακτόρων της πλατείας Συντάγματος και σε συνάφεια με το γειτονικό Βαρβάκειο, έργο επίσης του Κάλκου, που δεν υπάρχει πλέον. Στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του, στο ισόγειο βρίσκονταν καταστήματα, τα οποία νοικιάζονταν για να αυξάνει τα έσοδά του ο δήμος. Οι πρώτες αλλαγές στο κτίριο πραγματοποιήθηκαν το 1901, επί δημαρχίας Σπυρίδωνος Μερκούρη, ενώ το 1935-1937, επί δημαρχίας Κωνσταντίνου Κοτζιά και Αμβρόσιου Πλυτά, προστέθηκε ο 3ος όροφος, αφαιρέθηκαν μια σειρά από διακοσμητικά στοιχεία των όψεων και επενδύθηκε η βάση του κτιρίου με μαρμάρινες πλάκες.

Το κτίριο κηρύχθηκε διατηρητέο από το υπουργείο Πολιτισμού το 1989 και το 1994-1995 πραγματοποιήθηκε η αποκατάστασή του, συμπεριλαμβανομένης της επαναφοράς ορισμένων μορφοπλαστικών στοιχείων του 19ου αιώνα βάσει μελέτης του αρχιτέκτονα Μ. Δανιήλ.

Στη σημερινή του μορφή το κτίριο της Πλατείας Κοτζιά εντυπωσιάζει τον περαστικό, αλλά περισσότερο τον επισκέπτη, ο οποίος αφότου περνά το κατώφλι του μαρμάρινου πρόπυλου και ανεβαίνει τη μεγαλοπρεπή κεντρική σκάλα, εισέρχεται σε ένα μέγαρο που κοσμείται από το 1937 με έργα των Φώτη Κόντογλου και Γιώργου Γουναρόπουλου.
Ο πρώτος έφτιαξε μια μνημειακή τοιχογραφία σε αίθουσες του ισογείου, στην οποία παρελαύνουν αγωνιστές, στρατηγοί, ηγεμόνες, βασιλείς, φιλόσοφοι, καλλιτέχνες, άγιοι. Μυθολογικοί ήρωες όπως ο Θησέας, ιστορικά πρόσωπα της αρχαιότητας όπως ο Φίλιππος και ο Μέγας Αλέξανδρος, βυζαντινοί αυτοκράτορες και πολέμαρχοι όπως ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, αγωνιστές του 1821 κ.ά.

Αποψη από το εσωτερικό του δημαρχιακού μεγάρου της Αθήνας

Ο Γουναρόπουλος δημιούργησε μια τοιχογραφία έκτασης 113 τ.μ., η οποία αναπαριστά την ιστορία της πόλης από την αρχαιότητα μέχρι τη δεκαετία του ’30. Χρειάστηκαν δύο χρόνια για να ολοκληρωθεί το έργο, στο οποίο μπορεί κάποιος να θαυμάσει σκηνές όπως την «Αποθέωση του Περικλή», τους «Περσικούς Πολέμους» ή το «Αθηναϊκό Πανόραμα».

Χρήστος Δρογκάρης

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Συνέχεια...