EKAB: Παραδόθηκαν δύο πλήρως εξοπλισμένα ελικόπτερα δωρεά των 4 συστημικών τραπεζών

Δύο πλήρως εξοπλισμένα ελικόπτερα στο ΕΚΑΒ, δωρεά των τεσσάρων συστημικών τραπεζών

Παρουσία του Υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη πραγματοποιήθηκε σήμερα, Δευτέρα 6 Ιουλίου 2026, η τελετή παράδοσης δύο πλήρως εξοπλισμένων ελικοπτέρων στο ΕΚΑΒ, τα οποία αποτελούν δωρεά των τεσσάρων συστημικών τραπεζών: Alpha Bank, Eurobank, Εθνικής Τράπεζας και Τράπεζας Πειραιώς.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ο Υφυπουργός Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους, η Γενική Γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας, Λίλιαν Βενετία Βιλδιρίδη, ο Πρόεδρος του ΕΚΑΒ, Γιώργος Χαραλάμπους, οι Διευθύνοντες Σύμβουλοι της Alpha Bank, Βασίλης Ψάλτης, της Eurobank, Φωκίων Καραβίας, της Τράπεζας Πειραιώς, Χρήστος Μεγάλου, ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας, Γκίκας Χαρδούβελης, και η Acting Γενική Διευθύντρια της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών (ΕΕΤ), Χαρούλα Απαλαγάκη.

Στο πλαίσιο δωρεάς ύψους 2 εκατ. ευρώ, διατίθενται στο ΕΚΑΒ δύο σύγχρονα ελικόπτερα τύπου Leonardo AW139, πλήρως εξοπλισμένα για αποστολές αεροδιακομιδής και στελεχωμένα με εξειδικευμένα πληρώματα. Τα ελικόπτερα θα επιχειρούν υπό τον επιχειρησιακό συντονισμό του ΕΚΑΒ, καλύπτοντας τις ανάγκες τόσο της ηπειρωτικής όσο και της νησιωτικής Ελλάδας. Η πρωτοβουλία υλοποιήθηκε κατόπιν σχετικού αιτήματος του Υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη. Η Ελληνική Ένωση Τραπεζών, εκπροσωπώντας τις τέσσερις δωρήτριες τράπεζες, ανέλαβε τον συντονισμό και την υλοποίηση της δωρεάς, σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο.

Οι δηλώσεις Γεωργιάδη, Θεμιστοκλέους και Ζανιά

Ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης δήλωσε:

«Η ενίσχυση του στόλου των υγειονομικών αεροδιακομιδών του ΕΚΑΒ με δύο πλήρως εξοπλισμένα ελικόπτερα αποτελεί μία ιδιαίτερα σημαντική προσθήκη για το Εθνικό Σύστημα Υγείας και, πάνω απ’ όλα, για την ασφάλεια των πολιτών και των επισκεπτών της χώρας μας. Κατά τη θερινή περίοδο, όταν οι ανάγκες αυξάνονται σημαντικά, η δυνατότητα άμεσης και ασφαλούς μεταφοράς βαρέως πασχόντων ασθενών μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για τη διάσωση ανθρώπινων ζωών. Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τις τέσσερις συστημικές τράπεζες Alpha Bank, Eurobank, Εθνική Τράπεζα και Πειραιώς για τη σημαντική αυτή δωρεά τους στο ΕΣΥ. Η πρωτοβουλία αυτή αποδεικνύει έμπρακτα ότι όταν ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας συνεργάζονται με κοινό σκοπό, μπορούν να προσφέρουν ουσιαστικές λύσεις που ενισχύουν τη δημόσια υγεία και σώζουν ζωές. Στο Υπουργείο Υγείας συνεχίζουμε με συνέπεια να ενισχύουμε το ΕΚΑΒ, επενδύοντας σε σύγχρονα μέσα, εξοπλισμό και ανθρώπινο δυναμικό, ώστε κάθε πολίτης, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, να έχει πρόσβαση σε άμεση και ποιοτική επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα. Αυτή είναι η δέσμευσή μας και την υλοποιούμε καθημερινά με συγκεκριμένες πράξεις».

Ο Υφυπουργός Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους δήλωσε:

«Προσβάσιμο Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι εκείνο που μπορεί να περιθάλπει και στην πιο δύσβατη και απομακρυσμένη περιοχή, για τον κάθε πολίτη. Σήμερα ενισχύουμε το ΕΚΑΒ σε έναν κρίσιμο τομέα για μια νησιωτική χώρα όπως η Ελλάδα, αυτόν των αεροδιακομιδών. Με δύο νέα ελικόπτερα, με 2 νέες γέφυρες ζωής για τους κατοίκους των νησιών, των απομακρυσμένων περιοχών, για κάθε πολίτη που χρειάζεται πρόσβαση σε νοσοκομειακή φροντίδα. Οι χιλιάδες αεροδιακομιδές που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο αποδεικνύουν άλλωστε τον καθοριστικό ρόλο σε αυτό.Θέλω να ευχαριστήσω θερμά την Ελληνική Ένωση Τραπεζών για τη σημαντική συνεισφορά της, καθώς και τα στελέχη του ΕΚΑΒ και της Πολεμικής Αεροπορίας που καθημερινά έχουν συστρατευτεί στην πιο κρίσιμη μάχη: την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Για εμάς, στο Υπουργείο Υγείας, δεν υπάρχουν πολίτες απομακρυσμένοι ή μη. Σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας, για όποιον το χρειαστεί, το ΕΚΑΒ θα βρίσκεται εκεί: να περιθάλπει, να προστατεύει, να διασώζει».

Ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, Γιώργος Ζανιάς, εκπροσωπώντας τις τέσσερις δωρήτριες τράπεζες, δήλωσε:

«Η προστασία της ανθρώπινης ζωής αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα. Με τη νέα αυτή δωρεά, οι τέσσερις συστημικές τράπεζες ενώνουν τις δυνάμεις τους για να ενισχύσουν το έργο του Υπουργείου Υγείας και του ΕΚΑΒ και να συμβάλουν ουσιαστικά στην επιχειρησιακή του ετοιμότητα, ιδιαίτερα στις περιοχές όπου ο χρόνος είναι καθοριστικός για τη διάσωση μιας ζωής. Η πρωτοβουλία αυτή επιβεβαιώνει για μία ακόμα φορά τη δέσμευση των τραπεζών σε πρωτοβουλίες με έντονο κοινωνικό αποτύπωμα. Κάθε φορά που ο δημόσιος και ιδιωτικός τομέας συνεργάζονται με κοινό στόχο, μπορούν να επιτύχουν ουσιαστικά αποτελέσματα προς όφελος όλων των πολιτών».

Συνέχεια...

📺Παντρεύτηκε ο Θανάσης Αντετοκούνμπο τη σύντροφό του Κάτια -Κουμπάρος ο αδελφός του Γιάννης, δείτε ΒΙΝΤΕΟ

Με τα ιερά δεσμά του γάμου ενώθηκαν ο Θανάσης Αντετοκούνμπο και η σύντροφός του Κάτια.

Το ζευγάρι επισφράγισε τη μακροχρόνια σχέση του με έναν γάμο που τελέστηκε στην Αθηναϊκή Ριβιέρα. Στην ιδιαίτερη αυτή στιγμή είχαν δίπλα τους είχαν συγγενείς και αγαπημένους φίλους, ενώ κουμπάρος τους ήταν ο Γιάννης Αντετοκούνμπο.

Ο Θανάσης Αντετοκούνμπο και η σύντροφός του Κάτια έχουν επιλέξει να κρατήσουν την προσωπική τους ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Μαζί έχουν δημιουργήσει μια όμορφη οικογένεια, έχοντας αποκτήσει δύο παιδιά.

Φωτογραφίες από τον γάμο του Θανάση Αντετοκούνμπο

Στιγμιότυπα από τον γάμο ανήρτησε ο φίλος του ζευγαριού Πάνος Φιλιππάκος, αποκαλύπτοντας ορισμένες στιγμές.

Συνέχεια...

Η αμυντική συνεργασία που ανησυχεί την Άγκυρα – Σε νευρική κρίση το καθεστώς Ερντογάν για τις στρατιωτικές συμφωνίες Ελλάδας – Ισραήλ

Στα άκρα η πολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα σε Ερντογάν και Νετανιάχου για την ηγεμονία στη Μέση Ανατολή. Ποια στάση τηρεί η Αθήνα. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, τα drones και ο θόλος αεράμυνας που αναπτύσσεται στη Μεσόγειο. Οι επιδιώξεις της Τουρκίας ενόψει της Συνόδου του ΝΑΤΟ και οι νέες ισορροπίες με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι πρόσφατες δηλώσεις του Μπενιαμίν Νετανιάχου και του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιβεβαιώνουν το αγεφύρωτο πλέον ρήγμα στις σχέσεις Ισραήλ και Τουρκίας. Η ευθεία στοχοποίηση της Άγκυρας από την ηγεσία του Ισραήλ ως στρατηγικού εχθρού αποτελεί καταλύτη για ευρύτερες γεωπολιτικές ανακατατάξεις. Μέσα σε αυτό το τεταμένο κλίμα, αναδύεται πιο ισχυρή από ποτέ η στρατηγική σύμπραξη Αθήνας, Λευκωσίας και Ιερουσαλήμ. Η «Γαλάζια Συμμαχία» της ανατολικής Μεσογείου προκαλεί έντονο εκνευρισμό στην τουρκική πλευρά. Υπενθυμίζεται πως στο πρόσφατο παρελθόν, η Ελλάδα και το Ισραήλ έχουν διεξαγάγει κοινές αεροπορικές και ναυτικές ασκήσεις, όπως ο «Ηνίοχος» και η «NOBLE DINA», οι οποίες το τελευταίο διάστημα έχουν σταματήσει, λόγω της εμπόλεμης κατάστασης στην οποία βρίσκονται οι Ισραηλινοί. Ωστόσο, μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες, θεωρείται βέβαιο ότι αυτές οι κοινές ασκήσεις θα επαναληφθούν, επιτρέποντας τη συνεκπαίδευση των ενόπλων δυνάμεων σε σενάρια υψηλής έντασης και ενισχύοντας την επιχειρησιακή τους ετοιμότητα. Παράλληλα, ο εξοπλισμός Ελλάδας και Κύπρου με υπερσύγχρονα ισραηλινά συστήματα δημιουργεί νέα δεδομένα αποτροπής που εγκλωβίζουν τον τουρκικό αναθεωρητισμό.

Η αντιπαράθεση μεταξύ του Ισραηλινού πρωθυπουργού και του Τούρκου Προέδρου έχει λάβει διαστάσεις ανοιχτής διπλωματικής σύγκρουσης. Τις τελευταίες ημέρες, ο Ερντογάν εξαπέλυσε νέες απειλές κατά του Ισραήλ, χαρακτηρίζοντας την ισραηλινή ηγεσία διεφθαρμένη και προαναγγέλλοντας δραματικές συνέπειες. Η απάντηση του Νετανιάχου ήταν άμεση. Ξεκαθάρισε πως το Ισραήλ λαμβάνει απόλυτα σοβαρά την τουρκική ρητορική, υπογραμμίζοντας ότι η Τουρκία αποτελεί πλέον ξεκάθαρη απειλή και εχθρό για την ασφάλεια του εβραϊκού κράτους.

Οι ΗΠΑ

Καθοριστικό στοιχείο των δηλώσεων Νετανιάχου, ωστόσο, αποτελεί η αμερικανική εμπλοκή. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός διεμήνυσε ότι θα μεταφέρει επισήμως τον έντονο προβληματισμό του στην Ουάσιγκτον, με σαφή στόχο να πιέσει ώστε η Τουρκία να μην αφεθεί να εξοπλιστεί περαιτέρω από τις ΗΠΑ. Σε μια περίοδο που η Άγκυρα προσπαθεί να εξασφαλίσει μαχητικά 5ης γενιάς F-35 και κινητήρες F-110 για τα εγχώριας παραγωγής μαχητικά ΚΑΑΝ, η ισραηλινή παρέμβαση αποτελεί τεράστιο εμπόδιο. Το μήνυμα είναι σαφές ότι το Ισραήλ δεν προτίθεται να παρακολουθεί την ενίσχυση μιας χώρας που στηρίζει εξτρεμιστικά στοιχεία στην περιοχή και δυναμιτίζει την περιφερειακή σταθερότητα.

Σύμφωνα με πληροφορίες της Realnews, η αμερικανική πλευρά, προκειμένου να κάμψει τις αντιστάσεις τους, φέρεται να εισηγείται στους Ισραηλινούς ότι οι κινητήρες F-110 GE δεν προορίζονται για τα F-16, αλλά είναι αυτοί που χρησιμοποιούν τα F-15. Επιπλέον, προτάσσουν το γεγονός ότι δεν μπορεί η Τουρκία να εξαγάγει κανένα αεροπλάνο με αμερικανική τεχνολογία χωρίς την άδεια των ΗΠΑ.

Η βαθιά ρήξη Ισραήλ και Τουρκίας έχει επιταχύνει τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ Ιεροσολύμων, Αθήνας και Λευκωσίας. Η «Γαλάζια Συμμαχία» της Μεσογείου υπερβαίνει πλέον την απλή διπλωματική συνεννόηση ή τις ενεργειακές συμπράξεις. Έχει μετεξελιχθεί σε έναν στιβαρό άξονα ασφαλείας και αμυντικής αλληλεγγύης που περικυκλώνει γεωπολιτικά την Τουρκία. Η Άγκυρα βλέπει με έκδηλη ανησυχία τη δημιουργία ενός συμπαγούς μετώπου στα νότια και δυτικά σύνορά της, το οποίο ακυρώνει στην πράξη τα σχέδια της «Γαλάζιας Πατρίδας». Η συμμαχία αυτή λειτουργεί ως ασπίδα μεταφέροντας το κέντρο βάρους της ισχύος από την επιρροή της Τουρκίας.

Αποτέλεσμα αυτής της στρατηγικής συνεργασίας είναι η ενσωμάτωση κορυφαίας ισραηλινής αμυντικής τεχνολογίας στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας και της Κύπρου, ανατρέποντας άρδην το ισοζύγιο δυνάμεων υπέρ του Ελληνισμού.

Επιχειρησιακά δεδομένα

Στην Ελλάδα, η μεταφορά τεχνογνωσίας και η αγορά οπλικών συστημάτων αλλάζουν ριζικά τα επιχειρησιακά δεδομένα σε Εβρο και Αιγαίο. Η χώρα έχει εξοπλιστεί με τους υπερσύγχρονους κατευθυνόμενους πυραύλους Spike NLOS, οι οποίοι προσφέρουν πρωτοφανή ακρίβεια χτυπημάτων σε μεγάλες αποστάσεις, μετατρέποντας κάθε εχθρική κίνηση σε θάλασσα και ξηρά σε άμεσο στόχο με ελάχιστο χρόνο αντίδρασης. Επιπλέον, το ελληνικό οπλοστάσιο ενισχύεται με τα πυραυλικά συστήματα πολλαπλών εκτοξευτών PULS, αυξάνοντας κατακόρυφα την ισχύ πυρός. Ταυτόχρονα εκσυγχρονίζονται με ισραηλινή τεχνολογία τα επιθετικά ελικόπτερα Apache ΑΗ-64Α, που η Τουρκία δεν διαθέτει, και έχουν το προσωνύμιο «φονιάδες των αρμάτων μάχης».

Σημαντική, εξάλλου, είναι η απόφαση της Αθήνας να δημιουργήσει έναν ολοκληρωμένο αντιαεροπορικό και anti-drone θόλο στο Αιγαίο, βασισμένο στην ισραηλινή φιλοσοφία και τεχνογνωσία. Αυτό το πολυεπίπεδο δίκτυο προστασίας έρχεται να ακυρώσει το μοναδικό πλεονέκτημα που προσπάθησε να χτίσει η Τουρκία τα προηγούμενα χρόνια με τον στόλο των μη επανδρωμένων αεροσκαφών της. Σε αυτά προστίθενται τα drones HERON, με τα οποία επιχειρεί η Π.Α., οι συλλογές SPICE που μετατρέπουν σε έξυπνες τις βόμβες που έχει σε τεράστιο απόθεμα η Αεροπορία, ενώ έπονται οι πύραυλοι RAMPAGE.

Ταυτόχρονα, η άμυνα της Κύπρου θωρακίζεται αποφασιστικά. Η Εθνική Φρουρά έχει προχωρήσει στην απόκτηση του προηγμένου συστήματος αεράμυνας Barak MX, το οποίο προσφέρει εκτεταμένη κάλυψη από εναέριες απειλές και πυραύλους, διαθέτοντας ραντάρ που μπορούν να εντοπίσουν κινήσεις εκατοντάδες χιλιόμετρα βαθιά μέσα στην τουρκική επικράτεια. Παράλληλα, η ενεργοποίηση αμυντικών πυραυλικών συστημάτων στα πρότυπα του περίφημου Iron Dome δημιουργεί έναν αδιαπέραστο ατσάλινο θόλο πάνω από το νησί. Το Ισραήλ ευνοεί άμεσα αυτή την εξέλιξη, καθώς η Κύπρος λειτουργεί ως το προκεχωρημένο ραντάρ παρακολούθησης της τουρκικής δραστηριότητας προς τη Συρία και τη Μέση Ανατολή.

Η Αθήνα και η Λευκωσία, με την αποφασιστική στρατηγική αρωγή του Ισραήλ, μετατρέπουν την ανατολική Μεσόγειο σε μια περιοχή στην οποία η τουρκική επιθετικότητα περιορίζεται ασφυκτικά, εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή στρατιωτικής και διπλωματικής σταθερότητας.

Στα άκρα η αντιπαράθεση Ερντογάν – Νετανιάχου

Τουρκία και Ισραήλ ανταγωνίζονται για την ηγεμονία στη Μέση Ανατολή, με τις δύο πλευρές να ανταλλάσσουν σε πολύ τακτικά διαστήματα ανοιχτές απειλές. Ποια στάση τηρεί η Αθήνα

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στο Ισραήλ και την Τουρκία δεν είναι κάτι νέο, πάει πίσω στην υπόθεση του πλοίου «Μααβί Μαρμαρά» το 2010. Με την πάροδο του χρόνου, έχει αποκτήσει και προσωπικά χαρακτηριστικά. Αν κάτι χαρακτηρίζει τις σχέσεις του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου είναι η αμοιβαία αντιπάθεια.

Διαστάσεις με γεωπολιτική σημασία προσέλαβε ωστόσο αυτή η αντιπαράθεση μόνο τα τελευταία δύο χρόνια, μετά τις ανακατατάξεις που προκάλεσαν στη Μέση Ανατολή η αιματηρή επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου του 2023 και η κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία τον Δεκέμβριο του 2024. Για πρώτη φορά οι δύο δυνάμεις βρέθηκαν να ανταγωνίζονται για την ηγεμονία στο ίδιο πεδίο, στο συριακό έδαφος, την ώρα που σχεδόν ταυτόχρονα οι μεγάλες στρατιωτικές επιτυχίες του Ισραήλ στην αντιπαράθεση με το Ιράν και τους δορυφόρους του έγιναν δεκτές με μεγάλη ανησυχία από την Άγκυρα, που άρχισε να υποπτεύεται ότι μπορεί να αποτελεί τον επόμενο στόχο. Κάπου εκεί η αντιπαράθεση ξέφυγε από κάθε έλεγχο, με το Ισραήλ και την Τουρκία να ανταλλάσσουν σε πολύ τακτικά διαστήματα ανοιχτές απειλές.

Οι Τούρκοι αξιωματούχοι απειλούν πολύ συχνά με παρέμβαση στον πόλεμο του Λιβάνου και μιλούν για «απελευθέρωση» της Ιερουσαλήμ και την καταστροφή του Ισραήλ, ενώ ταυτόχρονα διαμαρτύρονται για την περικύκλωση την οποία επιχειρούν το Ισραήλ και οι σύμμαχοί του (εδώ αναφέρονται ρητά ως τέτοιοι η Ελλάδα και η Κύπρος) στην Τουρκία. Από την πλευρά του, το Ισραήλ καταφέρνει χτυπήματα στην Τουρκία με την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων αλλά και με την κινητοποίηση του εβραϊκού λόμπι στις ΗΠΑ για να εμποδίσει ενδεχόμενη αμερικανοτουρκική εξοπλιστική συμφωνία. Μάλιστα, σε πρόσφατες δηλώσεις του, ο Νετανιάχου τόνισε ότι παίρνει πολύ σοβαρά τις τουρκικές απειλές και ότι προτίθεται να θέσει το ζήτημα επιτακτικά στις ΗΠΑ.

Η Ελλάδα

Λόγω της στενής αμυντικής της συνεργασίας με το Ισραήλ, η Ελλάδα έχει βρεθεί το τελευταίο διάστημα στο επίκεντρο των τουρκικών φραστικών επιθέσεων, καθώς οι γείτονες θεωρούν τη χώρα μας ως τον σημαντικότερο εταίρο του Ισραήλ στην περιοχή. Αυτήν την εντύπωση την τροφοδοτεί και η Ιερουσαλήμ με δηλώσεις του Νετανιάχου περί συμμαχίας με την Ελλάδα και την Κύπρο ή για το «εξάγωνο» των συμμαχιών που περιλαμβάνει και την Ινδία. Σε αυτή τη θεώρηση, που αποτελεί πλέον κυρίαρχο αφήγημα στην Τουρκία, οφείλεται εν μέρει και η ψυχρότητα που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Είναι ενδεικτικό ότι την Τρίτη, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ που θα γίνει στην Αγκυρα, δεν έχει προγραμματιστεί καμία συνάντηση ανάμεσα στους ηγέτες Ελλάδας και Τουρκίας ή τους υπουργούς Εξωτερικών, σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε σε όλες τις προηγούμενες Συνόδους από το 2022. Διπλωματικές πηγές άλλωστε αναφέρουν ότι και η πρόσφατη συνάντηση μεταξύ Γιώργου Γεραπετρίτη και Χακάν Φιντάν στη Σόφια ήταν σε πιο ψυχρό κλίμα από κάθε άλλη φορά. Πέραν των τουρκικών αιτιάσεων πάντως το θέμα των σχέσεων της Ελλάδας με το Ισραήλ έχει αρχίσει να συζητιέται στην ευρύτερη περιοχή και στον αραβικό κόσμο, όπως έδειξε ένα πρόσφατο άρθρο στην έγκυρη ιστοσελίδα Middle East Eye. Αυτό είναι μια εξέλιξη που ασφαλώς δεν ικανοποιεί την Αθήνα, η οποία δεν επιθυμεί η εξωτερική της πολιτική να φαίνεται ότι προσδιορίζεται από τις αντιπαλότητες τρίτων.

Όπως δήλωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε πρόσφατη συνέντευξή του (liberal.gr), «η Ελλάδα σήμερα έχει εξαιρετικές σχέσεις με τις χώρες του Κόλπου, εξαιρετικές σχέσεις με το Ισραήλ, εξαιρετικές σχέσεις με την Παλαιστινιακή Αρχή, εξαιρετικές σχέσεις με την Αίγυπτο», ενώ επεσήμανε ότι ποτέ στο παρελθόν η Ελλάδα δεν ήταν σε θέση να μπορεί να ασκεί τη γεωπολιτική της επιρροή με τέτοιο τρόπο. Σε ό,τι αφορά ειδικά τη σχέση της χώρας μας με το Ισραήλ, εξήγησε ότι τα τελευταία 15 χρόνια «υπάρχει μια κατανόηση ότι αυτή είναι μια σχέση με μεγάλο στρατηγικό βάθος. Δεν είναι σχέση ετεροπροσδιορισμού, είναι αυτοτελής». Το «κλειδί» εδώ είναι η φράση ότι «η σχέση με το Ισραήλ δεν είναι σχέση ετεροπροσδιορισμού», κάτι που με μεγαλύτερη σαφήνεια έχει διατυπώσει πριν από μήνες ο σύμβουλος του πρωθυπουργού, Σωτήρης Σέρμπος.

Η Αίγυπτος

Αν και η άποψη ότι η Ελλάδα θα πρέπει να ενισχύσει τις διμερείς, τριμερείς και πολυμερείς συνεργασίες της επειδή δεν μπορεί να βασιστεί στην Ε.Ε. (που φλερτάρει απροκάλυπτα με την Τουρκία) και ούτε πλήρως στις ΗΠΑ, οι οποίες σε αυτό το θέμα εμφανίζονται να νίπτουν τας χείρας τους, όπως κάνουν και σε ό,τι αφορά την αντιπαλότητα Ισραήλ – Τουρκίας, η Αθήνα αντιλαμβάνεται ότι η συνεργασία της με το Ισραήλ, παρά το στρατηγικό της βάθος, δεν έχει τα χαρακτηριστικά συμμαχίας (όπως π.χ. εκείνη με τη Γαλλία ή η σχέση Σαουδικής Αραβίας – Πακιστάν) αλλά και ότι το Ισραήλ, στην τρέχουσα συγκυρία, δεν διέρχεται την καλύτερή του περίοδο.

Αυτό που επιθυμεί η Αθήνα είναι να διατηρήσει την ικανότητά της να συνομιλεί με όλους και να διατηρεί καλές σχέσεις με όλες τις χώρες της περιοχής. Στο πλαίσιο αυτό, αναμένεται σε σύντομο χρονικό διάστημα να εκδηλωθεί και μια κίνηση στην κατεύθυνση της Αιγύπτου, η οποία τελευταία έχει αναθερμάνει τις σχέσεις της με την Τουρκία. Πέραν τούτου, η Ελλάδα δεν θεωρεί ότι το Ισραήλ τα κάνει όλα σωστά στην περιοχή, κάτι που δείχνει η στάση της ελληνικής κυβέρνησης στον πόλεμο του Λιβάνου. Διπλωματικές πηγές επισημαίνουν, πάντως, ότι στην αντιπαράθεση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας θα υπάρξουν ακόμα αρκετά επεισόδια, καθώς τίποτε δεν έχει κριθεί.

Τουρκικά παζάρια με το ΝΑΤΟ

Οι επιδιώξεις του Ερντογάν κατά τη Σύνοδο Κορυφής που θα διεξαχθεί στις 7 και 8 Ιουλίου στην Αγκυρα

Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, που θα πραγματοποιηθεί στις 7 και 8 Ιουλίου στην Αγκυρα, αποτελεί ίσως τη σημαντικότερη διεθνή διοργάνωση που φιλοξενεί η Τουρκία από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία. Για τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όμως, η αξία της δεν εξαντλείται στο γεγονός ότι θα υποδεχθεί τους ηγέτες των 32 κρατών-μελών της Συμμαχίας ούτε στην εικόνα μιας χώρας που βρίσκεται, έστω και προσωρινά, στο επίκεντρο της διεθνούς διπλωματίας. Η τουρκική ηγεσία αντιμετωπίζει τη Σύνοδο ως ένα κρίσιμο σημείο καμπής στη μακρόχρονη προσπάθειά της να μετατρέψει την Τουρκία σε αναντικατάστατο στρατηγικό παράγοντα της νέας δομής ασφαλείας που διαμορφώνεται στη Δύση.

Η λογική που κυριαρχεί σήμερα στην Άγκυρα είναι ότι το ΝΑΤΟ εισέρχεται σε μια νέα ιστορική φάση, καθώς η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ανέτρεψε τις περισσότερες από τις βεβαιότητες που χαρακτήριζαν την ευρωπαϊκή ασφάλεια μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Η επιστροφή της διακρατικής στρατιωτικής αντιπαράθεσης, η εκτόξευση των αμυντικών δαπανών, η αβεβαιότητα που προκαλεί ο Ντόναλντ Τραμπ, η αστάθεια στη Μέση Ανατολή και η διαρκώς αυξανόμενη σημασία της Μαύρης Θάλασσας αναγκάζουν τη Συμμαχία να αναθεωρήσει όχι μόνο τα επιχειρησιακά της σχέδια αλλά και την ίδια τη γεωγραφία της αποτροπής.

Στρατηγική

Ακριβώς πάνω σε αυτή τη μετάβαση επιχειρεί να οικοδομήσει τη στρατηγική της η Αγκυρα. Η τουρκική ανάγνωση είναι ότι όσο περισσότερο το ΝΑΤΟ μετατοπίζει την προσοχή του προς τη νότια και την ανατολική του πτέρυγα τόσο περισσότερο αυξάνεται η αξία της Τουρκίας. Η γεωγραφική της θέση, ο έλεγχος των Στενών, η παρουσία της στη Μαύρη Θάλασσα, η γειτνίαση με τη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο, αλλά και η δυνατότητα ταυτόχρονης στρατιωτικής παρουσίας σε πολλά διαφορετικά μέτωπα, συνθέτουν, κατά την τουρκική αντίληψη, ένα στρατηγικό κεφάλαιο που καμία άλλη χώρα της Συμμαχίας δεν διαθέτει.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ερντογάν, μιλώντας πριν από λίγες ημέρες στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη, επέλεξε να υπενθυμίσει στους συμμάχους ότι η Τουρκία διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό της Συμμαχίας, συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγαλύτερων συνεισφερόντων κρατών στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και έχει αποκτήσει επιχειρησιακή εμπειρία δεκαετιών σε αντιτρομοκρατικές και διασυνοριακές επιχειρήσεις. Το μήνυμα δεν απευθυνόταν μόνο στους συμμάχους αλλά και στις ίδιες τις δομές της Συμμαχίας: η Τουρκία θεωρεί ότι έχει πληρώσει το τίμημα της συμμετοχής της και πλέον διεκδικεί αντίστοιχο πολιτικό και επιχειρησιακό βάρος.

Η τουρκική στρατηγική, ωστόσο, δεν περιορίζεται στη ρητορική. Τα τελευταία δύο χρόνια η Άγκυρα εργάζεται συστηματικά ώστε η νέα δομή δυνάμεων του ΝΑΤΟ να αποκτήσει ισχυρότερο τουρκικό αποτύπωμα. Η δημιουργία ενός πολυεθνικού στρατηγείου σώματος στρατού στα Άδανα, που θα συνδέεται με τις επιχειρήσεις της νότιας πτέρυγας, και ο σχεδιασμός μιας νέας ναυτικής διοικητικής δομής στην είσοδο του Βοσπόρου, αντανακλούν αυτήν ακριβώς τη φιλοδοξία.

Παράλληλα, το καθεστώς Ερντογάν επιδιώκει να μετατρέψει τη Σύνοδο σε μια μεγάλη έκθεση ισχύος της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας. Η ανάδειξη του νέου και εντυπωσιακού μεγέθους και σχεδιασμού κτιρίου «Ayyildiz», που φιλοδοξεί να αποτελέσει το κέντρο διοίκησης των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, οι επισκέψεις αντιπροσωπειών σε εγκαταστάσεις της Baykar και άλλων εταιρειών, αλλά και η συνεχής αναφορά του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε στις δυνατότητες της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, δεν αποτελούν τυχαία γεγονότα. Η Αγκυρα επιδιώκει να πείσει ότι δεν είναι πλέον μόνο ένας μεγάλος στρατός αλλά και ένας σημαντικός πυλώνας στρατιωτικής τεχνολογίας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι ευρωπαϊκές χώρες αναζητούν επειγόντως νέους προμηθευτές και νέες γραμμές παραγωγής.

Η φιλοδοξία αυτή συνδέεται και με μια βαθύτερη πολιτική επιδίωξη, καθώς η τουρκική ηγεσία θεωρεί ότι η αυξανόμενη εξάρτηση του ΝΑΤΟ από τις στρατιωτικές δυνατότητες της χώρας μπορεί να λειτουργήσει ως ασπίδα απέναντι στις πολιτικές εντάσεις που εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν τις σχέσεις της με αρκετούς συμμάχους. Σύμφωνα με την τουρκική ανάλυση, όσο πιο αναγκαία καθίσταται η Τουρκία για τη λειτουργία της Συμμαχίας τόσο δυσκολότερο θα είναι για τις δυτικές κυβερνήσεις -και κυρίως για την Ε.Ε.- να την απομονώσουν ή να αγνοήσουν τις θέσεις της σε άλλα μέτωπα, από τη Συρία μέχρι την ανατολική Μεσόγειο.

Στο εσωτερικό

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι αντιφάσεις και οι εντάσεις έχουν εξαφανιστεί. Αντίθετα, η Αγκυρα εξακολουθεί να καλλιεργεί στο εσωτερικό μια έντονα αντιδυτική ρητορική, παρουσιάζοντας συχνά τις ΗΠΑ αλλά και την Ελλάδα, την Κύπρο και τη Γαλλία ως δυνάμεις που επιδιώκουν να περιορίσουν την τουρκική επιρροή. Η συνύπαρξη αυτής της αφήγησης με τη συστηματική προσπάθεια ενίσχυσης του ρόλου της χώρας μέσα στο ΝΑΤΟ αποτελεί μία από τις χαρακτηριστικότερες αντιφάσεις της εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν. Το καθεστώς δεν επιδιώκει να απομακρυνθεί από τη Συμμαχία αλλά, αντίθετα, επιδιώκει να αυξήσει την επιρροή του στο εσωτερικό της, διατηρώντας ταυτόχρονα, περισσότερο για εσωτερική κατανάλωση, την εικόνα μιας δύναμης που ενεργεί αυτόνομα και δεν υπαγορεύεται από τη Δύση.

Η Σύνοδος Κορυφής στην Άγκυρα αποκτά άλλωστε μια σαφή εσωτερική διάσταση. Σε μια περίοδο κατά την οποία η οικονομική δυσπραγία συνεχίζει να διαβρώνει τη δημοτικότητα της κυβέρνησης, ενώ η αντιπολίτευση βρίσκεται αντιμέτωπη με πρωτοφανή δικαστική πίεση, η φιλοξενία μίας εκ των σημαντικότερων νατοϊκών συναντήσεων των τελευταίων ετών προσφέρει στον Ερντογάν την ευκαιρία να ενισχύσει την εικόνα του ηγέτη που συνομιλεί ισότιμα με τις σημαντικότερες δυτικές πρωτεύουσες. Για ένα καθεστώς που έχει επενδύσει πολιτικά στην έννοια της «ισχυρής και ανεξάρτητης Τουρκίας», η διεθνής αναγνώριση αποτελεί ταυτόχρονα και εργαλείο εσωτερικής νομιμοποίησης.

Η τουρκική ηγεσία επιδιώκει να κεφαλαιοποιήσει τη σημερινή γεωπολιτική αναταραχή, ώστε η αυξημένη στρατηγική σημασία της χώρας να αποκτήσει μόνιμα θεσμικά χαρακτηριστικά μέσα στο ΝΑΤΟ. Ο στόχος του καθεστώτος Ερντογάν δεν είναι μόνο να αναγνωριστεί ότι η Τουρκία είναι χρήσιμη, αλλά να καταστεί τόσο απαραίτητη, ώστε η νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της Συμμαχίας να μην μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά χωρίς την ενεργό συμμετοχή της.

Οι νέες ισορροπίες με την Ευρωπαϊκή Ενωση

Οι Βρυξέλλες δεν αντιμετωπίζουν πλέον την Τουρκία ως χώρα προς ένταξη, αλλά ως στρατηγική αναγκαιότητα

Η εικόνα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να υποδέχεται την περασμένη εβδομάδα στην Αγκυρα ταυτόχρονα την ύπατη εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την Εξωτερική Πολιτική και την Ασφάλεια, Κάγια Κάλας, την επίτροπο Διεύρυνσης, Μάρτα Κος, και τον επίτροπο Εσωτερικών Υποθέσεων και Μετανάστευσης, Μάγκνους Μπρούνερ, συμπυκνώνει μια βαθύτερη μεταβολή που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη στις ευρωτουρκικές σχέσεις. Για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια, οι Βρυξέλλες δεν προσέρχονται στην Τουρκία έχοντας ως βασικό σημείο αναφοράς την ενταξιακή διαδικασία, αλλά λόγω της νέας γεωπολιτικής πραγματικότητας που τις υποχρεώνει να συνομιλήσουν με μια χώρα την οποία εξακολουθούν να θεωρούν προβληματική πολιτικά, αλλά πλέον απολύτως αναγκαία στρατηγικά.

Μέχρι πρότινος, η σχέση Ε.Ε. – Τουρκίας έμοιαζε εγκλωβισμένη σε μια ατέρμονη διαδικασία αμοιβαίων απογοητεύσεων. Οι διαπραγματεύσεις ένταξης έχουν ουσιαστικά αδρανοποιηθεί, η αναβάθμιση της τελωνειακής ένωσης παραμένει παγωμένη, η φιλελευθεροποίηση των θεωρήσεων εισόδου δεν προχωρά, ενώ κάθε επίσημη ευρωπαϊκή έκθεση για την Τουρκία περιστρέφεται πλέον γύρω από το κράτος δικαίου, την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, τις διώξεις κατά της αντιπολίτευσης και τη δημοκρατική οπισθοδρόμηση της Τουρκίας. Η Αγκυρα, από την πλευρά της, αντιμετωπίζει την Ε.Ε. ως έναν οικονομικό εταίρο παρά ως έναν πραγματικό πολιτικό προορισμό.

Περιβάλλον

Σήμερα, όμως, το ευρωπαϊκό στρατηγικό περιβάλλον έχει μεταβληθεί δραματικά. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, η επιτάχυνση της ευρωπαϊκής προσπάθειας για φιλόδοξα εξοπλιστικά προγράμματα, η οικοδόμηση μιας πιο αυτόνομης ευρωπαϊκής αμυντικής αρχιτεκτονικής, η αβεβαιότητα που προκαλεί ο Ντόναλντ Τραμπ αλλά και η διαρκής αστάθεια από τη Μαύρη Θάλασσα έως τη Μέση Ανατολή, υποχρεώνουν τις Βρυξέλλες να επανεξετάσουν συνολικά τη θέση της Τουρκίας στο ευρωπαϊκό σύστημα ασφαλείας. Αυτό ακριβώς αποτυπώθηκε με την επίσκεψη των τριών Ευρωπαίων επιτρόπων στην Αγκυρα, καθώς οι συναντήσεις δεν είχαν ως αντικείμενο την αναζωογόνηση της ενταξιακής διαδικασίας, αλλά αποτέλεσαν το πρώτο ουσιαστικό τεστ μιας νέας σχέσης, η οποία θα στηρίζεται πλέον στην κοινή διαχείριση της ασφάλειας, της άμυνας, της μετανάστευσης, της ενεργειακής ασφάλειας και των περιφερειακών κρίσεων.

Η ίδια η Κ. Κάλας περιέγραψε εύγλωττα αυτή τη νέα πραγματικότητα, χαρακτηρίζοντας την Τουρκία ταυτόχρονα βασικό εταίρο στην ασφάλεια, στη μετανάστευση και στην ενέργεια, αλλά και «υποψήφια προς ένταξη χώρα». Η διατύπωση δεν ήταν τυχαία καθώς αποτύπωνε τη διπλή ευρωπαϊκή προσέγγιση: αναγνώριση της στρατηγικής αξίας της Τουρκίας, χωρίς εγκατάλειψη, τουλάχιστον σε επίπεδο ρητορικής, της ευρωπαϊκής ατζέντας περί κράτους δικαίου και δημοκρατικών ελευθεριών.

Πραγματισμός

Η Μ. Κος κινήθηκε ακόμη περισσότερο προς την κατεύθυνση του πραγματισμού και, παρόλο που είναι η αρμόδια επίτροπος για τη Διεύρυνση, στις δημόσιες παρεμβάσεις της επέλεξε να δώσει έμφαση στις εμπορικές σχέσεις, στις επενδύσεις, στη συνδεσιμότητα Ευρώπης – Ασίας, στις μεταφορές, στις ψηφιακές υποδομές και στην οικονομική συνεργασία. Η ενταξιακή διαδικασία αναφέρθηκε περισσότερο ως θεσμικό πλαίσιο παρά ως πραγματική πολιτική προτεραιότητα.

Ανάλογη ήταν και η παρέμβαση του Μ. Μπρούνερ, ο οποίος επικεντρώθηκε σχεδόν αποκλειστικά στη συνεργασία για τη μετανάστευση, στη διαχείριση των συνόρων και στην αντιμετώπιση των δικτύων διακίνησης μεταναστών. Στα μάτια των Βρυξελλών, η εφαρμογή του νέου Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση καθιστά την Τουρκία ακόμη σημαντικότερο εταίρο για τις Βρυξέλλες, καθώς εκτιμάται ότι καμία ευρωπαϊκή στρατηγική αποτροπής των μεταναστευτικών ροών δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τη συμμετοχή και της Αγκυρας.

Μεταβολή

Για τον Ερντογάν, η μεταβολή αυτή αποτελεί ίσως τη σημαντικότερη διπλωματική ευκαιρία των τελευταίων ετών, όπως εκτιμούν τόσο Ευρωπαίοι όσο και Τούρκοι αναλυτές. Ο Τούρκος Πρόεδρος επιχειρεί να αξιοποιήσει την ευρωπαϊκή ανάγκη για ασφάλεια προκειμένου να αναδιαμορφώσει συνολικά τη σχέση της χώρας του με την Ευρώπη. Οπως επισημαίνει ο έμπειρος αναλυτής Μουράτ Γετκίν, η Τουρκία δεν επενδύει πλέον στην επανεκκίνηση της ενταξιακής διαδικασίας αλλά επιδιώκει κάτι διαφορετικό: μια νέα θέση της Τουρκίας μέσα στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας μέσω του ΝΑΤΟ και των υπό διαμόρφωση ευρωπαϊκών αμυντικών δομών. Η Αγκυρα επιμένει ότι μια Ευρώπη που επιδιώκει μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία δεν μπορεί να οικοδομήσει τη νέα της αμυντική αρχιτεκτονική αγνοώντας μια χώρα με τέτοιο στρατιωτικό αποτύπωμα.

Γι’ αυτό και η Τουρκία επιδιώκει να συμμετάσχει στις νέες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες άμυνας, από το πρόγραμμα SAFE μέχρι τους μηχανισμούς κοινών εξοπλισμών και τη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού πυλώνα του ΝΑΤΟ. Παράλληλα, προβάλλει τη δική της αμυντική βιομηχανία ως αναπόσπαστο τμήμα της ευρωπαϊκής αμυντικής παραγωγής, αξιοποιώντας και τη δημόσια στήριξη του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ M. Ρούτε, ο οποίος εξήρε τις δυνατότητες της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας και υποστήριξε ότι η νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο συμπεριληπτική και προς τα μη κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης που ανήκουν στο ΝΑΤΟ.

Ωστόσο, η ευρωπαϊκή στροφή προς τον πραγματισμό δεν σημαίνει ότι έχουν εξαφανιστεί οι πολιτικές αντιφάσεις. Αντιθέτως, αυτές παραμένουν έντονες και διαπερνούν ολόκληρη τη νέα σχέση αλλά, όπως όλα δείχνουν, ο σεβασμός του κράτους δικαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών θεσμών και όλες οι «ανησυχίες» που κατά καιρούς εκφράζουν οι Βρυξέλλες για την καταστολή της τουρκικής αντιπολίτευσης, έχουν πλέον προσχηματικό χαρακτήρα.

Η Ε.Ε. αναγνωρίζει ότι χρειάζεται την Τουρκία για λόγους ασφάλειας, αλλά δεν επιθυμεί να νομιμοποιήσει το αυταρχικό μοντέλο διακυβέρνησης του Ερντογάν, χωρίς όμως να κάνει οτιδήποτε για να εμποδίσει την ενίσχυσή του. Η Τουρκία, αντίστοιχα, επιδιώκει να αποκομίσει τα οφέλη της ευρωπαϊκής αμυντικής ολοκλήρωσης, χωρίς να επιστρέψει στις πολιτικές μεταρρυθμίσεις που απαιτεί η πλήρης ένταξη.

Ετσι, η επίσκεψη των τριών Ευρωπαίων επιτρόπων σηματοδοτεί κάτι καινούργιο και ίσως βαθύτερο: την αρχή μιας επισημοποίησης, έστω και de facto, της μετάβασης από τη σχέση της ένταξης στη σχέση της γεωπολιτικής. Η Ευρώπη δεν αντιμετωπίζει την Τουρκία ως μελλοντικό κράτος-μέλος, αλλά ως κρίσιμο στρατηγικό εταίρο που πρέπει να παραμείνει συνδεδεμένος με τη Δύση σε μια εποχή αυξανόμενης διεθνούς αστάθειας.

Των ΧΡ. ΜΑΖΑΝΙΤΗ, Π. ΓΑΛΙΑΤΣΑΤΟΥ, ΕΥ. ΑΡΕΤΑΙΟΥ – ΠΗΓΗ: Realnews

Συνέχεια...

Βανδάλισαν δημοτικό σχολείο στη Νάξο, ντροπή για όλους μας, λέει ο διευθυντής - Δείτε φωτογραφίες

Έντονη αναστάτωση έχει προκαλέσει στη σχολική κοινότητα και στην τοπική κοινωνία της Νάξου η εισβολή αγνώστων στο 2ο 14/θέσιο δημοτικό σχολείο Χώρας Νάξου, όπου προκλήθηκαν εκτεταμένοι βανδαλισμοί στους χώρους του κτηρίου.

Μετά το περιστατικό, ο διευθυντής του σχολείου θέλησε να απευθυνθεί δημόσια στους πολίτες μέσω Facebook, εκφράζοντας την απογοήτευση και τον έντονο προβληματισμό του για μια ενέργεια που, όπως τονίζει, δεν στρέφεται απλώς απέναντι σε μια δημόσια εγκατάσταση, αλλά απέναντι στις αξίες που εκπροσωπεί ένα σχολείο.

«Με βαθιά θλίψη, έντονο προβληματισμό και αίσθημα ευθύνης… αισθάνομαι την ανάγκη να απευθυνθώ δημόσια στην τοπική κοινωνία έπειτα από το θλιβερό περιστατικό της νυχτερινής εισβολής αγνώστων στον χώρο του σχολείου μας και των σοβαρών βανδαλισμών που προκλήθηκαν», αναφέρει χαρακτηριστικά στην ανάρτησή του.

Όπως επισημαίνει, ο βανδαλισμός του σχολείου «δεν προσβάλλει μόνο ένα δημόσιο κτήριο», αλλά αποτελεί πλήγμα απέναντι «στην ίδια την Παιδεία», χαρακτηρίζοντας τέτοιες ενέργειες ως «πράξη συμβολικής βίας απέναντι στη γνώση, στον πολιτισμό και στην πρόοδο».

Αναλυτικά η ανάρτηση:

«Αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες μας, φίλοι και φίλες, εκλεκτοί συνάδελφοι, εξαίρετοι γονείς και συμπολίτες μας!

Με βαθιά θλίψη, έντονο προβληματισμό και αίσθημα ευθύνης, ως Διευθυντής του 2ου 14/θέσιου Δημοτικού Σχολείου Χώρας Νάξου, αισθάνομαι την ανάγκη να απευθυνθώ δημόσια στην τοπική κοινωνία έπειτα από το θλιβερό περιστατικό της νυχτερινής εισβολής αγνώστων στον χώρο του σχολείου μας και των σοβαρών βανδαλισμών που προκλήθηκαν.

Ομολογώ ότι αισθάνομαι ντροπή. Και είναι ίσως το ελάχιστο που μπορεί να νιώσει ένας Διευθυντής αλλά και ως εκπαιδευτικός, όταν βλέπει να στοχοποιείται ένας χώρος που είναι αφιερωμένος αποκλειστικά στη μόρφωση, στην καλλιέργεια και στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας. Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που αδυνατούν να αντιληφθούν ότι η παιδεία αποτελεί το ισχυρότερο εφόδιο του ανθρώπου, το ασφαλέστερο μέσο άμυνας απέναντι στην άγνοια, στον φανατισμό, στη βία και στην κοινωνική παρακμή.

Η βία εξαπλώνεται σαν ένας επικίνδυνος κοινωνικός ιός. Όσο όλοι εμείς δεν αντιμετωπίζουμε τις βαθύτερες αιτίες της με συνέπεια, υπευθυνότητα και συλλογική δράση, τόσο εκείνη αναπαράγεται και υπονομεύει θεσμούς, αξίες και πρότυπα. Όταν, όμως, η βία εισβάλλει στο σχολείο, δεν προσβάλλεται μόνο ένα δημόσιο κτήριο, προσβάλλεται η ίδια η Παιδεία.

Ο βανδαλισμός ενός σχολείου δεν αποτελεί απλώς φθορά δημόσιας περιουσίας.

Αποτελεί μία πράξη συμβολικής βίας απέναντι στην εκπαίδευση, στον Διευθυντή, στους μαθητές, στους εκπαιδευτικούς και στις διαχρονικές αξίες που υπηρετεί η δημόσια παιδεία. Είναι μία επίθεση στη γνώση, στον πολιτισμό, στην πρόοδο και στην ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Η γνώση είναι δύναμη. Η ουσιαστική παιδεία αποτελεί το θεμέλιο της προσωπικής ολοκλήρωσης, της κοινωνικής προόδου, της δημοκρατίας και του πολιτισμού. Μέσα από αυτήν γεννιούνται οι ιδέες, καλλιεργούνται τα ιδανικά και οικοδομούνται κοινωνίες με σεβασμό, αλληλεγγύη και ανθρωπιά.

Οι εικόνες που αντικρίσαμε από τη νυχτερινή εισβολή αγνώστων στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Χώρας Νάξου, ένα σύγχρονο δεκατετραθέσιο σχολείο που φιλοξενεί σήμερα περίπου τριακόσιους μαθητές, προκαλούν μόνο θλίψη, οργή και βαθιά απογοήτευση. Το σχολείο αυτό δεν δημιουργήθηκε τυχαία. Αποτελεί καρπό πολυετούς, επίμονης και συλλογικής προσπάθειας. Για περισσότερο από μία δεκαετία εργάστηκαμε με συνέπεια και αυταπάρνηση ο Διευθυντής του, Νικόλαος Γ. Καστελλάνος Μηχανικοί, Εκπαιδευτικοί, ο Δήμος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου μας, οι γονείς και πλήθος συμπολιτών μας με Δωρεές, προκειμένου να αποκτήσει η νέα γενιά έναν χώρο σύγχρονο, ασφαλή, λειτουργικό και αισθητικά αναβαθμισμένο.

Μέσα σε αυτή τη μεγάλη εκπαιδευτική οικογένεια, καθημερινά υποδεχόμαστε τα παιδιά που η Πολιτεία και οι οικογένειές τους μάς εμπιστεύονται. Δεν τους προσφέρουμε μόνο γνώσεις. Καλλιεργούμε αξίες, ενισχύουμε την αυτοπεποίθησή τους, αντιμετωπίζουμε τους φόβους και τις ανασφάλειές τους και δημιουργούμε ένα περιβάλλον αγάπης, ασφάλειας, δημιουργίας και εμπιστοσύνης. Γι' αυτό και οι εικόνες των βανδαλισμών δεν πλήγωσαν μόνο ένα σχολικό κτήριο. Πλήγωσαν όλους όσοι καθημερινά αγωνίζονται για την εκπαίδευση των παιδιών μας.

Καταδικάζουμε απερίφραστα κάθε μορφή βίας και βανδαλισμού. Ζητούμε από τις αρμόδιες αρχές να προχωρήσουν άμεσα στη διερεύνηση της υπόθεσης, στον εντοπισμό των υπευθύνων και στην απόδοση των προβλεπόμενων από τον νόμο ευθυνών. Παράλληλα, απευθύνουμε θερμή έκκληση προς όλους τους πολίτες της Νάξου να σταθούν δίπλα στη σχολική μας κοινότητα και να συμβάλουν ενεργά στην προστασία των σχολικών μονάδων, οι οποίες αποτελούν δημόσια περιουσία και, κυρίως, χώρο ζωής, μάθησης και δημιουργίας για τα παιδιά μας. Όποιος πολίτης διαθέτει οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με το περιστατικό, παρακαλείται να ενημερώσει άμεσα το Αστυνομικό Τμήμα Νάξου.

Το 2ο 14/θεσιο Δημοτικό Σχολείο Χώρας Νάξου θα συνεχίσει να αποτελεί χώρο παιδείας, πολιτισμού, δημοκρατίας και δημιουργίας. Με ενότητα, συνεργασία και αλληλεγγύη θα ξεπεράσουμε και αυτή τη δύσκολη δοκιμασία και θα αποκαταστήσουμε τις ζημιές που προκλήθηκαν, με τη συμβολή όλων μας και ιδιαίτερα του Δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, καθώς και του αρμόδιου Αντιδημάρχου Παιδείας, κ. Φώτη Μαυρομάτη.

Οι υλικές ζημιές ασφαλώς θα αποκατασταθούν. Με αγώνα, επιμονή και συλλογική προσπάθεια θα επουλωθούν. Εκείνο, όμως, που χρειάζεται περισσότερο να αποκατασταθεί είναι ο σεβασμός. Ο σεβασμός προς την Παιδεία, προς τον Διευθυντη, προς τους εκπαιδευτικούς, προς τη δημόσια περιουσία και, πάνω απ' όλα, προς τα παιδιά που μεγαλώνουν και ονειρεύονται μέσα σε αυτούς τους χώρους.

Όσοι προχωρούν σε τέτοιες πράξεις δεν εκφράζουν ελευθερία ούτε κοινωνική διαμαρτυρία. Εκφράζουν έλλειψη παιδείας, έλλειψη σεβασμού, κακοβουλία και περιφρόνηση απέναντι στο κοινό καλό. Γιατί τα σχολεία ανήκουν σε όλους μας. Διότι τα σχολεία ήταν, είναι και θα παραμένουν το σημαντικότερο εργαστήρι γνώσης, αξιών, πολιτισμού και ελπίδας για το μέλλον της κοινωνίας μας.

Με βαθιά θλίψη και λύπη, αλλά και με ακλόνητη πίστη στη δύναμη της Παιδείας,

Ο Διευθυντής του Σχολείου

Νίκος Γ. Καστελλάνος

Συνέχεια...

Eurocontrol: Μεγάλες καθυστερήσεις στις πτήσεις στην Ελλάδα, 63% παραπάνω από πέρυσι, πού οφείλεται η ταλαιπωρία

Σχεδόν καθημερινότητα, πριν ακόμη έρθει η υψηλή περίοδος αιχμής του καλοκαιριού, είναι πλέον οι καθυστερήσεις στις πτήσεις των ελληνικών αεροδρομίων με χιλιάδες επιβάτες καθημερινά να υφίστανται την ταλαιπωρία ειδικά όσο προχωρά η μέρα και επέρχεται το λεγόμενο «ντόμινο».

Του λόγου το αληθές επιβεβαιώνεται και από τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Αεροναυτιλίας (Eurocontrol) που κατατάσσει τη χώρα μας σε αυτές με τις μεγαλύτερες καθυστερήσεις στην Ευρώπη τις τελευταίες εβδομάδες, διαπιστώνοντας μάλιστα αύξηση στις καθυστερήσεις εν πτήσει κατά 63% σε σχέση με πέρυσι, ενώ για αύριο το απόγευμα έχει προγραμματιστεί για το θέμα ευρεία συνάντηση με τη συμμετοχή των ΥΠΑ (Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας), ΑΠΑ (Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας), ΔΑΑ (Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών), AEGEAN, SKY express.

Από την πλευρά του το Eurocontrol, αναφερόμενο ειδικά στη χώρα μας, επισημαίνει ενδεικτικά ότι για την τελευταία εβδομάδα του Ιουνίου, η Ελλάδα αντιπροσωπεύει το 13% του συνόλου των καθυστερήσεων με το 9% να αποδίδεται στο Κέντρο Ελέγχου Περιοχής Αθηνών και το 4% στο Μακεδονία. Όπως επισημαίνεται, οι καθυστερήσεις οφείλονται κατά κύριο λόγο σε περιορισμούς χωρητικότητας και στελέχωσης, ενώ υπάρχει και μία περαιτέρω επιβάρυνση, μικρότερη όμως, από τις αυξημένες ροές αεροσκαφών στον ελληνικό εναέριο χώρο λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή. «Ως αποτέλεσμα, οι καθυστερήσεις εν πτήσει στην Ελλάδα είναι αυξημένες κατά 63% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025», επισημαίνεται σχετικά.

Σημειώνεται εδώ ότι ειδικά για το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας που δέχεται όπως είναι εύλογο και το μεγαλύτερο όγκο πτήσεων εσωτερικού- εξωτερικού, πηγές που γνωρίζουν καλά το ζήτημα, αναφέρουν στο protothema.gr ότι κατά τη θερινή περίοδο στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» πραγματοποιούνται περί τις 900 εμπορικές πτήσεις και επιπλέον 100 λοιπών κατηγοριών που μπορεί να αφορούν μικρά αεροσκάφη, πτήσεις cargo κ.ο.κ.

Ποσοστό κοντά στο 80% των καθυστερήσεων- κυρίως σε ώρες αιχμής- αφορούν περιορισμούς εναέριας κυκλοφορίας, γεγονός το οποίο δημιουργεί το λεγόμενο «ντόμινο» στις επόμενες πτήσεις σε εθνικό δίκτυο αλλά και δίκτυο εξωτερικού, επηρεάζοντας παράλληλα και τη διαθεσιμότητα αεροσκαφών και πληρωμάτων (σ.σ. για τα οποία υπάρχουν αυστηροί περιορισμοί σε σχέση με συγκεκριμένες ώρες ξεκούρασης και τη διαθεσιμότητά τους για επόμενες πτήσεις).

Για να υπάρξει καλύτερος έλεγχος των κινήσεων που προγραμματίζονται ανά ώρα ο ΔΑΑ έχει υπαχθεί εφέτος και λειτουργεί στην κατηγορία Schedule Facilitated Airport -SFA (ΙΑΤΑ Level 2), που στην πράξη σημαίνει ότι η Αρχή Συντονισμού Πτήσεων είναι σε συνεργασία με τις αεροπορικές ώστε το πρόγραμμά τους να προσαρμόζεται στον καλύτερο βαθμό στην διαθέσιμη χωρητικότητα του αεροδρόμιου ανά ώρα για την καλύτερη διαχείριση της χωρητικότητας.

Ακριβώς αυτός ο συντονισμός βοηθά ώστε για το καλοκαίρια του 2026 η συντριπτική πλειονότητα των πτήσεων, σε ποσοστό 98% να εμπίπτει στα συμφωνημένα όρια χωρητικότητας, χωρίς …αιφνιδιασμούς δεδομένου ότι υπάρχει η συνεννόηση αεροπορικών και αεροδρομίου.

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τη νέα, σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) της 10ης Ιουνίου, η δυναμικότητα για το αεροδρόμιο της Αθήνας για το καλοκαίρι είναι 35 αναχωρήσεις και 31 αφίξεις ανά ώρα στις ώρες αιχμής και 35 αναχωρήσεις και 28 αφίξεις ανά ώρα εκτός αιχμής, με 22 αναχωρήσεις και 22 αφίξεις τη νύχτα.

Η σύσκεψη μάλιστα που έχει προγραμματιστεί για αύριο έχει ακριβώς αυτόν τον σκοπό, να διακριβωθούν οι λόγοι για τους οποίους παρότι τηρούνται τα όρια της δυναμικότητας που έχει οριστεί υπάρχουν τόσο μεγάλες καθυστερήσεις.

Σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα στοιχεία, αυτά τα ελάχιστα επίπεδα εξυπηρέτησης, επιτυγχάνονται σε ποσοστό μικρότερο του 50% γεγονός στο οποίο συνεισφέρουν πολλές παράμετροι με βασικούς όμως τον επιχειρησιακό προγραμματισμό και τα θέματα της της διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας, όπως διαπιστώνεται και από το ίδιο το Eurocontrol που διαπιστώνει για την Ελλάδα την τελευταία εβδομάδα του Ιουνίου την τρίτη χειρότερη επίδοση σε χωρητικότητα και στελέχωση στο κομμάτι της διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας και δη τους Παρόχους Υπηρεσιών Αεροναυτιλίας. Ζητήματα καθυστερήσεων στην ανανέωση του εξοπλισμού και πιο αργών ρυθμών ανανέωσης του προσωπικού υφίστανται επίσης, ωστόσο τα υφιστάμενα επαρκούν και είναι ασφαλή για τη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας.

Σημειώνεται εδώ ότι Iσπανία και Γαλλία επίσης συνεισφέρουν και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό στις συνολικές καθυστερήσεις στους ευρωπαϊκούς αιθέρες, ωστόσο η εικόνα σε σχέση με πέρυσι είναι καλύτερη συγκριτικά με το +63% της Ελλάδας. Η Γαλλία παραμένει στην πρώτη θέση των περιοχών με τις μεγαλύτερες καθυστερήσεις, συγκεντρώνοντας το 29% επί του συνόλου των καθυστερήσεων εν πτήσει στο ευρωπαϊκό δίκτυο, κυρίως λόγω προβλημάτων χωρητικότητας, στελέχωσης και της μετάβασης σε νέα τεχνικά συστήματα, ωστόσο οι καθυστερήσεις παραμένουν μειωμένες κατά 38% σε σχέση με πέρυσι.

Ακολουθεί η Ισπανία, με μερίδιο 21% των συνολικών καθυστερήσεων, όπου οι πιέσεις αποδίδονται στην αυξημένη κίνηση, στα ζητήματα στελέχωσης και χωρητικότητας, με τις καθυστερήσεις να είναι αυξημένες κατά 26% έναντι της αντίστοιχης περσινής περιόδου.

Πανευρωπαϊκά εφέτος, ως προς τη συνέπεια των πτήσεων, η ακρίβεια στις αφίξεις διαμορφώνεται στο 71%, επίδοση κατά 0,5 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερη από την αντίστοιχη περσινή. Αντίστοιχα, η συνέπεια στις αναχωρήσεις είναι στο 64%, παραμένοντας πάντως οριακά καλύτερη, κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες, σε σχέση με το 2025.

Τι λένε οι ελεγκτές

«Το θέμα είναι ότι η ζήτηση που έχει το αεροδρόμιο αυτή την στιγμή είναι πολύ μεγαλύτερη από τις τιμές που έχουν συμφωνηθεί και προβλέπονται ακόμη και στην ΚΥΑ και ο μοιρασμός χρονοθυρίδων δεν τηρείται κατά σύστημα» δηλώνει στο prototheme.gr η κ. Όλγα Τόκη, αντιπρόεδρος της Ένωσης Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας.

Όπως επισήμανε, «ενδεικτικά, για αύριο έχουν προγραμματιστεί 991 συνολικά πτήσεις κι ενώ η συμφωνία είναι για 35 αναχωρήσεις στην ώρα αιχμής, στις 7.00- 8.00 π.μ. τοπική το αεροδρόμιο δίνει πρόβλεψη για 40 αναχωρήσεις, στις 9.00- 10.00 π.μ. 35 αφίξεις αρα παραπάνω από το συμφωνηθέν των 31 αφίξεων, στις 10.00 – 11.00 π.μ. 39 επίσης αναχωρήσεις και στις 12.00- 13.00, 35 αφίξεις -όλες πάνω από τα συμφωνηθέντα. Αρα αναγκαστικά αυτές οι πτήσεις που θα καθυστερήσουν θα συμπαρασύρουν και τις επόμενες. Σήμερα Κυριακή έχουμε ξεπεράσει (σ.σ. μέχρι τις 21.00) τις 1.000 κινήσεις, με πρόβλεψη στις 1.014 πτήσεις. Επομένως αν το πρωί ξεκινά με υπερφόρτωση, το πρόβλημα θα εντείνεται στη διάρκεια της ημέρας. Εμείς, από την πλευρά μας, θα δηλώσουμε στην αυριανή σύσκεψη ότι είναι επιτακτική η ανάγκη να ανέβει το Ελευθέριος Βενιζέλος στο Level 3 ώστε να μην παραβιάζονται οι χρονοθυρίδες».

Επιπλέον, οι Ελεγκτές επισημαίνουν ότι εφέτος λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή είναι επιβαρυμένος και ο ελληνικός εναέριος χώρος με περισσότερες πτήσεις που περνούν από την Ελλάδα. «Έχουμε και την επιβάρυνση στο Κέντρο Ελέγχου Περιοχής Αθηνών και Μακεδονίας (σ.σ. το βασικό φορέα Ελέγχου Εναέριας Κυκλοφορίας) όπου ενώ πέρυσι το ανώτατο όριο των πτήσεων ήταν 4.500 πτήσεις, τώρα, μέσα στο Σαββατοκύριακο ήταν κοντά στις 5.000. Έχουν γίνει προσλήψεις για τους ανθρώπους στο ΚΕΠΑΘ αλλά δεν έχουν ακόμη προλάβει να εκπαιδευτούν και γι’ αυτό δεν μπορούμε να ανοίξουμε περισσότερους τομείς», δηλώνει η κ. Τόκη.

Συνέχεια...

📺Οινόη Μάνδρας: Πώς η φωτιά έφτιαξε το δικό της καιρό - Τι είναι η πυροεπαγωγική συμπεριφορά (Βίντεο)

Η φωτιά στην Οινόη Μάνδρας δείχνει να τίθεται υπό έλεγχο και η ανάλυση του meteo ανέδειξε την πυροεπαγωγική συμπεριφορά της

Από το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (meteo) προέκυψε ότι η φωτιά που ξέσπασε στην Οινόη Μάνδρας, και με βάση το parapolitika.gr ενδεχομένως να τεθεί υπό έλεγχο, παρουσιάζει τη δική της πυροεπαγωγική συμπεριφορά. Όπως αναφέρεται και παρουσιάζεται μέσω βίντεο, ως πυροεπαγωγή ορίζεται η διαδικασία με την οποία μία δασική πυρκαγιά αλληλεπιδρά έντονα με την ατμόσφαιρα, καταλήγoντας να δημιουργεί το δικό της καιρό. Πιο συγκεκριμένα, η θερμότητα που εκλύεται από την καύση της βλάστησης τροφοδοτεί τη δημιουργία ισχυρών ανοδικών ρευμάτων του αέρα που υπό τις κατάλληλες ατμοσφαιρικές συνθήκες οδηγούν στη δημιουργία των χαρακτηριστικών πυροσωρειτών.

Οινόη Μάνδρας: Ευνοϊκές ατμοσφαιρικές συνθήκες για φωτιά

Παροδική πυροεπαγωγική συμπεριφορά στη δασική πυρκαγιά Οινόης (Αττική), 5 Ιουλίου 2026

Οι πυροσωρείτες είναι τα λευκά νέφη που σχηματίζονται στην απόληξη της επαγωγικής στήλης της φωτιάς (επαγωγική στήλη = η στήλη καπνού που ανεβαίνει σχεδόν κατακόρυφα πάνω από μία πυρκαγιά). Η δημιουργία τους αποτελεί αποτέλεσμα του καιρού που δημιουργεί η φωτιά, ενώ η εμφάνιση τους δηλώνει συχνά ακραία πυρική συμπεριφορά.

Στην πυρκαγιά της Οινόης, οι ατμοσφαιρικές συνθήκες είναι την Κυριακή 4 Ιουλίου σχετικά ευνοϊκές για την εκδήλωση πυροεπαγωγής. Πιο συγκεκριμένα:

– κοντά στην επιφάνεια επικρατούν σχετικά ξηρές συνθήκες, οι οποίες ευνοούν την έντονη καύση της βλάστησης και άρα την παραγωγή μεγάλου θερμικού φορτίου

– ψηλότερα στην ατμόσφαιρα υπάρχει διαθέσιμη υγρασία που τροφοδοτεί με ορμή την επαγωγική στήλη και διευκολύνει την παροδική δημιουργία πυροσωρειτών

– η διάτμηση του ανέμου καθ' ύψος (το πώς δηλαδή μεταβάλλεται η ταχύτητα και η διεύθυνση του σε διαφορετικά ύψη της ατμόσφαιρας) είναι σχετικά χαμηλή, επιτρέποντας την παροδική δημιουργία των πυροσωρειτών. 

Συνέχεια...

Μεγάλες ανατροπές για οφειλέτες: 72 δόσεις, «κούρεμα» χρεών, ξεμπλοκάρισμα λογαριασμών και νέα ασπίδα για την πρώτη κατοικία

Το τοπίο αλλάζει στη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους, καθώς τίθεται σε εφαρμογή ένα νέο πλέγμα παρεμβάσεων που επιχειρεί να δώσει συνολικές λύσεις σε εκατομμύρια νοικοκυριά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Οι αλλαγές δεν περιορίζονται σε μία μόνο ρύθμιση, αλλά δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο που συνδυάζει διευκολύνσεις στις οφειλές προς το Δημόσιο, ευνοϊκότερες ρυθμίσεις για τα «κόκκινα» δάνεια, μεγαλύτερη προστασία των τραπεζικών λογαριασμών και νέα εργαλεία διάσωσης της κύριας κατοικίας.

Κεντρική φιλοσοφία του νέου σχεδιασμού είναι ότι οι περισσότεροι υπερχρεωμένοι πολίτες αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα πολλαπλά οικονομικά προβλήματα. Για τον λόγο αυτό οι νέες παρεμβάσεις λειτουργούν συμπληρωματικά, επιτρέποντας στους οφειλέτες να αξιοποιήσουν περισσότερα από ένα εργαλεία ταυτόχρονα, ανάλογα με την οικονομική τους κατάσταση.

Οι 72 δόσεις δίνουν μεγαλύτερη ανάσα

Η πρώτη σημαντική αλλαγή αφορά τη νέα ρύθμιση των 72 δόσεων για ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο που δημιουργήθηκαν έως το τέλος του 2023. Η ρύθμιση έρχεται να αντικαταστήσει ουσιαστικά την πίεση που δημιουργούσε η πάγια ρύθμιση των 24 δόσεων, επιτρέποντας αισθητά μικρότερες μηνιαίες καταβολές.

Στην πράξη, για μία οφειλή 18.000 ευρώ, η μηνιαία επιβάρυνση μπορεί να περιοριστεί περίπου στο ένα τρίτο σε σχέση με το ισχύον καθεστώς, γεγονός που αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες να παραμείνει ο οφειλέτης συνεπής στη ρύθμιση και να αποφύγει νέα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης. Η δυνατότητα αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία τόσο για εργαζόμενους με περιορισμένα εισοδήματα όσο και για μικρές επιχειρήσεις που επιδιώκουν να διατηρήσουν φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα.

Ξεμπλοκάρουν οι δεσμευμένοι λογαριασμοί

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην αποδέσμευση τραπεζικών λογαριασμών, ένα πρόβλημα που επηρεάζει εκατοντάδες χιλιάδες επαγγελματίες και επιχειρήσεις.

Με το νέο πλαίσιο, ο οφειλέτης μπορεί να πετύχει την άρση της κατάσχεσης καταβάλλοντας το 25% της συνολικής οφειλής και ρυθμίζοντας το υπόλοιπο ποσό. Έτσι αποκτά ξανά πρόσβαση στη ρευστότητα που απαιτείται για την καθημερινή λειτουργία της επιχείρησής του, την πληρωμή προμηθευτών και μισθοδοσίας ή την κάλυψη λειτουργικών αναγκών.

Παράλληλα, από τον Ιούλιο αυξάνεται το ακατάσχετο όριο των τραπεζικών καταθέσεων από τα 1.250 στα 1.600 ευρώ για οφειλές προς το Δημόσιο, ενώ αντίστοιχες αυξήσεις προβλέπονται και για οφειλές προς τράπεζες και ιδιώτες, ενισχύοντας το διαθέσιμο εισόδημα εκατομμυρίων πολιτών.

Ο Εξωδικαστικός γίνεται το βασικό εργαλείο

Η σημαντικότερη ίσως μεταρρύθμιση αφορά τον Εξωδικαστικό Μηχανισμό, τον οποίο το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών αντιμετωπίζει πλέον ως το βασικό εργαλείο διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους.

Η νέα παρέμβαση επεκτείνει σημαντικά την πρόσβαση στη διαδικασία, καθώς μειώνει το κατώτατο όριο οφειλών από τις 10.000 στις 5.000 ευρώ, επιτρέποντας σε πάνω από ένα εκατομμύριο μικροοφειλέτες να αποκτήσουν πρόσβαση σε γενναίες ρυθμίσεις και δυνατότητες «κουρέματος» των οφειλών τους.

Οι νέες ρυθμίσεις προβλέπουν ακόμη ελάχιστη μηνιαία δόση 50 ευρώ και δυνατότητα εξόφλησης σε εκατοντάδες δόσεις, ανάλογα με το είδος της οφειλής και την οικονομική δυνατότητα του οφειλέτη.

Νέα προστασία για την πρώτη κατοικία

Ιδιαίτερη σημασία αποκτούν οι αλλαγές που αφορούν την κύρια κατοικία, καθώς για πρώτη φορά δημιουργείται ειδικό πλαίσιο προστασίας εντός του Εξωδικαστικού Μηχανισμού.

Από τον Σεπτέμβριο, οι οφειλέτες θα μπορούν να ζητούν τον διαχωρισμό της κύριας κατοικίας από την υπόλοιπη περιουσία τους, ώστε να διασφαλίσουν τη διάσωσή της μέσω ειδικής ρύθμισης. Η δυνατότητα αυτή επιτρέπει σημαντικό περιορισμό της οφειλής που συνδέεται με το ακίνητο, αλλά και αποπληρωμή σε έως 420 μηνιαίες δόσεις, μειώνοντας αισθητά τόσο το συνολικό χρέος όσο και τη μηνιαία επιβάρυνση.

Αλλάζει οριστικά και ο νόμος Κατσέλη

Σημαντικές παρεμβάσεις πραγματοποιούνται και στις ενεργές υποθέσεις του νόμου Κατσέλη, με στόχο τη δραστική μείωση της οικονομικής επιβάρυνσης των δανειοληπτών.

Η βασική αλλαγή αφορά τον τρόπο υπολογισμού των τόκων, οι οποίοι πλέον θα επιβάλλονται πάνω στη μηνιαία δόση και όχι στο συνολικό υπόλοιπο του δανείου, γεγονός που περιορίζει θεαματικά το συνολικό κόστος αποπληρωμής.

Παράλληλα, προβλέπεται και αναδρομική εφαρμογή της νέας μεθόδου για όσους έχουν καταβάλει μεγαλύτερα ποσά με το προηγούμενο σύστημα υπολογισμού. Οι υπερβάλλουσες καταβολές θα συμψηφίζονται με τις τελευταίες δόσεις της ρύθμισης, οδηγώντας ακόμη και σε πρόωρη εξόφληση του χρέους. Η δυνατότητα αυτή αφορά αποκλειστικά τις ενεργές δικαστικές ρυθμίσεις.

Ολιστική αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους

Το νέο πακέτο μέτρων σηματοδοτεί μία από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις των τελευταίων ετών στη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους. Σε αντίθεση με προηγούμενες αποσπασματικές ρυθμίσεις, το νέο πλαίσιο επιδιώκει να αντιμετωπίσει συνολικά τις οικονομικές υποχρεώσεις των πολιτών και των επιχειρήσεων, συνδυάζοντας ρυθμίσεις οφειλών, ενίσχυση της ρευστότητας, προστασία περιουσίας και διευρυμένες δυνατότητες αναδιάρθρωσης χρεών.

Η επιτυχία του νέου μοντέλου θα εξαρτηθεί από την ανταπόκριση των οφειλετών και την αποτελεσματική εφαρμογή των νέων εργαλείων, τα οποία φιλοδοξούν να αποτελέσουν τη βάση μιας πιο βιώσιμης διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους τα επόμενα χρόνια.

Συνέχεια...

-ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΡΕ;-ΕΝΑΣ ΜΑΛ@ΚΑΣ ΚΑΙ ΜΙΣΟΣ ΕΙΣΑΙ;😝🤡Ρόκκος σε Άδωνι Γεωργιάδη για το κράνος: "Σε εμένα αυτά, να ξέρετε κύριε υπουργέ, δεν περνάνε" (Βίντεο)

[Εν τω μεταξύ ο καραγκιόζης λέει ότι το βιντεο γυρίστηκε σε ελεγχόμενο χώρο για 100 μετρα οδήγησης, λες και χ@στηκε ο άδωνις μην πέσει το χούφταλο και ανοίξει η κεφάλα του.... που να καταλάβει ο ΜΠΕΤΟΒΛΑΚΑΣ αυτά περί μιμητισμού και μηνυμάτων που περνάει σε νεα παιδιά, όπως του λέει ο Άδωνις... εκτός αν θεωρεί πως ο Άδωνις αγχώνεται μην πάθει κατι ο εθνικός μαλ@κας και του λέει "βάλε κράνος μην πάθεις κάτι και πέσει όλη η Ελλάδα σε κατάθλιψη!" ]

Ο τραγουδιστής, Στέλιος Ρόκκος, απάντησε με ανάρτηση στα social media στον Άδωνη Γεωργιάδη, με αφορμή σχόλιο του υπουργού Υγείας για το κράνος στο video clip

Ο Στέλιος Ρόκκος, με ανάρτησή του στα social media, απάντησε στον υπουργό Υγείας, Άδωνη Γεωργιάδη, o οποίος νωρίτερα σε δική του ανάρτηση, χαρακτήρισε απαράδεκτη την εικόνα του να οδηγεί κάποιος χωρίς κράνος. Ο καλλιτέχνης, απαντώντας στον υπουργό Υγείας που κατέκρινε τη σκηνή με τον ίδιο να οδηγεί μηχανή χωρίς κράνος, αναφέρει μεταξύ άλλων: «Πριν από λίγο μου δείξανε τον υπουργό που χαρακτήρισε απαράδεκτη την εικόνα μου μαζί με την γυναίκα μου γιατί σε αυτό το μουσικό βίντεο που ήταν απόλυτα ελεγχόμενο εδώ στη Λήμνο, κάναμε 100 μέτρα απόσταση, γυρίσαμε το τραγούδι το "πιο πολύ"».

"Σε εμένα αυτά, να ξέρετε κύριε υπουργέ, δεν περνάνε"

Ο Στέλιος Ρόκκος, στην ανάρτησή του, τονίζει, μεταξύ άλλων ότι «πριν από λίγο μου δείξανε τον υπουργό που χαρακτήρισε απαράδεκτη την εικόνα μου μαζί με την γυναίκα μου γιατί σε αυτό το μουσικό βίντεο που ήταν απόλυτα ελεγχόμενο εδώ στη Λήμνο, κάναμε 100 μέτρα απόσταση, γυρίσαμε το τραγούδι το "πιο πολύ"», για να προσθέσει ότι «σε εμένα αυτά να ξέρετε, κύριε υπουργέ, δεν περνάνε. Επειδή δεν έχετε ασχοληθεί μαζί μου, είναι σίγουρο αυτό γιατί δεν θα τα λέγατε αυτά τα πράγματα».

"Σας παρακαλώ πάρα πολύ, μπερδεύεστε, με μπερδεύετε για κάποιον άλλον"

Συνεχίζοντας, ο τραγουδιστής υπογραμμίζει ότι «τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχω κάνει 145.000 χιλιόμετρα περίπου, έχω γυρίσει όλη την Ευρώπη και αν είχατε ασχοληθεί λίγο παραπάνω, πριν μια εβδομάδα είχα δώσει μια συνέντευξη που έλεγα ότι πρώτα πρέπει να αγοράζουμε τον εξοπλισμό και μετά μηχανή. Προέχει η ασφάλειά μας και μετά να πουλάμε μούρη, χωρίς κράνος. Εγώ δεν το κάνω αυτό γι' αυτό, όχι σε μένα αυτά. Σας παρακαλώ πάρα πολύ, μπερδεύεστε, με μπερδεύετε για κάποιον άλλον».

Κλείνοντας, ο Στέλιος Ρόκκος σημειώνει ότι «από πότε, θα πάρει ο πρωταγωνιστής σε μια ταινία την άδειά σας για να γυρίσει μια σκηνή με τη μηχανή χωρίς κράνος», για να προσθέσει ότι «είπατε ότι με συμπαθείτε πολύ σαν καλλιτέχνη, μακάρι να μπορούσα να πω κι εγώ το ίδιο».

View this post on Instagram

A post shared by steliosrokkos (@steliosrokkos)

Τι έγραψε ο Άδωνις Γεωργιάδης για τον Στέλιο Ρόκκο

Ο Άδωνις Γεωργιάδης είχε αναφέρει ως απαράδεκτη την εικόνα του Στέλιου Ρόκκου χωρίς κράνος στο video clip. Κάνοντας λόγο για τον μιμητισμό των νέων…

«Σέβομαι τον κ. Στέλιο Ρόκκο ως καλλιτέχνη και γενικά την καλλιτεχνική ελευθερία, αλλά η εικόνα σε ένα video clip του να οδηγεί κάποιος μία μηχανή χωρίς κράνος είναι απαράδεκτη. Μήν ξεχνάμε ότι υπάρχει και ειδικά στους νέους ένας έντονος μιμητισμός και όσοι νομίζουν ότι είναι μαγκιά ή κάποιου είδους στυλ το να μην βάζουν κράνος, ας πάνε μία βόλτα από το ΚΑΤ να δούνε τί συμβαίνει ακριβώς… Πρέπει να σταματήσουμε να αναπαράγουμε τέτοιες εικόνες και να ενωθούμε σε μια εκστρατεία για να βάζουν οι άνθρωποι κράνος και όχι το αντίθετο. Χάνουμε κάθε μέρα ζωές από αυτήν την κακιά μας συνήθεια. Καλώ τον κ. Ρόκκο με σεβασμό να βοηθήσει και αυτός σε αυτή την κατεύθυνση και όχι στην αντίθετή της», είχε γράψει στη σχετική δημοσίευση στο Χ.

Σέβομαι τον κ. Στέλιο Ρόκκο ως καλλιτέχνη και γενικά την καλλιτεχνική ελευθερία, αλλά η εικόνα σε ένα video clip του να οδηγεί κάποιος μία μηχανή χωρίς κράνος είναι απαράδεκτη. Μήν ξεχνάμε ότι υπάρχει και ειδικά στους νέους ένας έντονος μιμητισμός και όσοι νομίζουν ότι είναι…

— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) July 5, 2026

Συνέχεια...

Γάλλος έκανε τον γύρο της Ευρώπης με ποδήλατο και τον έκλεψαν στο Μενίδι – «Το GPS με έβαλε σε καταυλισμό Ρομά»

Ο 22χρονος Άντρι από τη Γαλλία, ο οποίος πραγματοποιεί ταξίδι στην Ευρώπη με το ποδήλατό του, κατήγγειλε ότι έπεσε θύμα ληστείας στο Μενίδι, όταν το GPS τον οδήγησε σε καταυλισμό Ρομά στην Αγία Σωτήρα.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Star, ο νεαρός ποδηλάτης είχε ξεκινήσει ένα επτάμηνο ταξίδι σε ευρωπαϊκές χώρες. Όπως ανέφερε, μέχρι να φτάσει στην Ελλάδα δεν είχε αντιμετωπίσει κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Η διαδρομή που ακολούθησε από τη Θήβα προς την Αθήνα τον οδήγησε, σύμφωνα με την καταγγελία του, στον καταυλισμό, όπου δέχθηκε επίθεση από ομάδα ατόμων.

«Χθες το πρωί ήμουν στη Θήβα και θα πήγαινα στην Αθήνα. Το GPS με έβαλε σε καταυλισμό Ρομά, χωρίς να το ξέρω», είπε στην κάμερα του Star.

Η περιγραφή της επίθεσης

Ο 22χρονος περιέγραψε ότι ομάδα ατόμων τον περικύκλωσε και του άρπαξε το τσαντάκι, μέσα στο οποίο είχε το κινητό του. Μετά το περιστατικό, ο νεαρός έμεινε μόνος σε άγνωστη περιοχή, χωρίς δυνατότητα άμεσης επικοινωνίας.

«Περίπου πέντε ή έξι ήταν γύρω μου και άλλα τρία άτομα έρχονταν από πίσω. Πήραν το τσαντάκι μου, μέσα στο οποίο είχα το κινητό μου».

Στη συνέχεια, ο Άντρι αναζήτησε βοήθεια. Ένας περαστικός τού υπέδειξε τη διαδρομή προς το Αστυνομικό Τμήμα Μενιδίου, όπου ο 22χρονος κατήγγειλε το περιστατικό στις αρχές.

Η έρευνα της αστυνομίας

Οι αστυνομικοί του Τμήματος Ασφαλείας Μενιδίου κατέγραψαν τις περιγραφές που έδωσε ο νεαρός για τους δράστες. Λίγη ώρα αργότερα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, μετέβησαν μαζί του στον καταυλισμό της Αγίας Σωτήρας, προκειμένου να εντοπίσουν τους υπεύθυνους και να αναζητήσουν τα αντικείμενα που είχαν κλαπεί.

Παρά το περιστατικό, ο Άντρι συνεχίζει το ταξίδι του με το ποδήλατο. Η υπόθεση παραμένει υπό διερεύνηση από τις αρμόδιες αρχές.

Συνέχεια...

Μοσχόπολη: Η ελληνική πόλη των 50.000 κατοίκων στη Βόρεια Ήπειρο που κατέστρεψαν Τουρκαλβανοί μέσα σε τρεις μέρες το 1769

Πού βρίσκεται η Μοσχόπολη; Ποιοι κατοικούσαν σ’ αυτή; Γιατί ονομάστηκε «Αθήνα της Τουρκοκρατίας;» - Πόσοι ήταν οι κάτοικοί της το 1769 και γιατί καταστράφηκε από αλβανικές συμμορίες; - Η κατάληψή της από τον Αλή πασά

Ένα από τα πιο δύσκολα θέματα με το οποίο έχουμε ασχοληθεί είναι το σημερινό. Αφορά τη Μοσχόπολη, μια πόλη της Β. Ηπείρου, με πληθυσμό τουλάχιστον 40.000 κατοίκων το 1769, η οποία ερημώθηκε μέσα σε τρεις μέρες, το έτος αυτό. Έχουμε στη διάθεσή μας τουλάχιστον 6-7 εγκυκλοπαίδειες και βιβλία που αναφέρονται σε αυτή και παραπέμπουν με τη σειρά τους σε δεκάδες άλλα συγγράμματα.

Υπάρχουν όμως πολλές διαφορετικές απόψεις για τη Μοσχόπολη που θα χρειαζόταν πολλά άρθρα για να τις αναπτύξουμε. Θα παραθέσουμε σήμερα τα πλέον πιθανά στοιχεία και αν χρειαστεί θα επανέλθουμε. Οι αριθμοί σε κάθε παρένθεση δείχνουν την πηγή από την οποία προέρχονται τα διάφορα στοιχεία.

Παλαιότερη φωτογραφία της Μοσχόπολης

Πού βρίσκεται η Μοσχόπολη;

Η Μοσχόπολη ανήκει σήμερα στην Αλβανία. Βρίσκεται στη Βόρεια Ήπειρο, περίπου 20 χλμ. ΒΔ της Κορυτσάς. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 11.115 μ. και εκτείνεται ανάμεσα στα βουνά της Όπαρης και της Οστροβίτσας, δυτικά των Πρεσπών και της λίμνης Αχρίδας (1). Ο πληθυσμός της το 2021 ήταν 1.058 κάτοικοι. Η σημερινή της ονομασία στα αλβανικά είναι Voskopoje (Βοσκοπόγιε) και στα βλάχικα, Moscopole (Μοσκοπόλε) (2).

Έχουν γραφτεί πολλά για το πού πρέπει να ενταχθεί γεωγραφικά η Μοσχόπολη: στην Ήπειρο, τη Μακεδονία ή την Αλβανία; Βλέποντας τον χάρτη τη θέση της, τη γειτνίαση της με την Κορυτσά, πού κατατάσσεται από όλους στη Β. Ήπειρο, τις απόψεις των παλαιοτέρων διαπρεπών επιστημόνων (Π. Αραβαντινός, Π. Λάμπρου, Σ. Βουτυράς, Ι. Βρετός, Ζ. Μολοσσός, Η. Δασσαρήτης, Θ. Χαβέλλας, Ι. Βογιατζίδης, Ε. Κουρίλας, Α. Κεραμόπουλλος) και άλλοι, όπως ο μητροπολίτης Βελεγράδων Άνθιμος Αλεξούδης, αλλά και ο Κ.Α. Βακαλόπουλος στο βιβλίο του «Ήπειρος» (1992) (1) θεωρούμε ότι η Μοσχόπολη ανήκει στην Ήπειρο.

Γνώρισε μεγάλη ακμή, ιδιαίτερα των 18ο αιώνα, οπότε και εξελίχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα αστικά κέντρα της ευρύτερης περιοχής, με έντονη οικονομική πολιτική και πνευματική ανάπτυξη. Δεν είναι τυχαίος ο χαρακτηρισμός «αι Αθήναι της τουρκοκρατίας», που έδωσε στη Μοσχόπολη, ο Φ. Μιχαλόπουλος (1941).

Χάρτης με τη Μοσχόπολη, Voskopoje στα αλβανικά, σήμερα

Πότε ιδρύθηκε η Μοσχόπολη;

Ένα ακόμα από τα βασικά προβλήματα για τη Μοσχόπολη είναι ο χρόνος ίδρυσής της. Ο Γάλλος διπλωμάτης Φρανσουά Πουκεβίλ θεωρεί ότι η Μοσχόπολη ιδρύθηκε από τον Κουίντο Μάξιμο τον 11ο αιώνα, εκεί που βρισκόταν η αρχαία πόλη των Μόσχων (de Mosches). Πρόκειται όμως για έωλη και ατεκμηρίωτη εκδοχή του Πουκεβίλ, πού όμως οφείλουμε να τονίσουμε, ότι όταν περιγράφει σύγχρονα με αυτόν γεγονότα είναι ακριβής και τα βιβλία του αποτελούν πολύτιμη πηγή πληροφοριών.

Μια άλλη εκδοχή, ξεχωριστή από τις υπόλοιπες είναι αυτή του Σωκράτη Λιάκου στο βιβλίο του «Η καταγωγή των Βλάχων» (Θεσσαλονίκη 1965), σύμφωνα με την οποία οι πρώτοι κάτοικοι της Μοσχόπολης ήταν αστικοποιημένοι Βλάχοι, που προέρχονταν από τη Δεάβολη (ή Διάβολη) που βρίσκεται σήμερα στην Αλβανία στην επαρχία Devol. Η Δεάβολη ήταν σημαντική πόλη, με ισχυρό φρούριο και έδρα επισκόπου, που όμως παρήκμασε μετά το 1480 και η Κορυτσά αναδείχθηκε σε διοικητικό κέντρο. Οι κάτοικοι της Δεάβολης, με επικεφαλής τον επίσκοπό τους εγκαταστάθηκαν στη Μοσχόπολη.

Βλάχοι της Αλβανίας

Εγκυρότερη πηγή για τη Μοσχόπολη θεωρείται το βιβλίο «Η ΜΟΣΧΟΠΟΛΙΣ 1330-1930» του μητροπολίτη Ξάνθης Ιωακείμ Μαρτινιανού (Θεσσαλονίκη 1957), ο οποίος είχε γεννηθεί στη Μοσχόπολη. Ο Μαρτινιανός γράφει ότι η ιερά μονή του Ιωάννη Προδρόμου της Μοσχόπολης θεμελιώθηκε το 1630 και η Μοσχόπολη είχε ιδρυθεί 250- 300 χρόνια νωρίτερα, δηλαδή ανάμεσα στο 1330 και στο 1380 (3).

Λειτουργία στη Μονή Τιμίου Προδρόμου της Μοσχόπολης

Την εκδοχή αυτή δέχεται και ο πρόωρα χαμένος Αστέριος Κουκούδης, στο βιβλίο του «Οι Μητροπόλεις και η διασπορά των Βλάχων». Σύμφωνα με παραδόσεις που διέσωσε ο W. Leake που επισκέφθηκε τη Μοσχόπολη το 1796, οι πρώτοι οικιστές της Μοσχόπολης ήταν Βλάχοι, προερχόμενοι από τον γειτονικό οικισμό (κατούνα) Βοτσκόπι, που εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι σήμερα, σε χαμηλότερο υψόμετρο, ανατολικά, στον δρόμο για την Κορυτσά.

Λόγω υπερπληθυσμού ή της οθωμανικής κατάκτησης, η μεγάλη κατούνα στο Βοτσκόπι διασπάστηκε και κάποιοι από τους κατοίκους του εγκαταστάθηκαν στο σημερινό χωριό Γκιονιμάδι, άλλοι στη γειτονική Γκεργκεβίτσα και άλλοι στη Σελασφόρο ή Σβέσδα, ΒΑ της Κορυτσάς. Τέλος, ένας αριθμός οικογενειών, με επικεφαλής, πιθανότατα κάποιον Πέτρο, εγκαταστάθηκε στην έρημη ως τότε Μοσχόπολη. Ίσως κάποιοι Βλάχοι, από το Βοτσκόπι μάλιστα, να γνώριζαν την τοποθεσία, καθώς εκεί πήγαιναν το καλοκαίρι τα κοπάδια τους.

Σύμφωνα με κάποιον Μοσχοπολίτη της Βιέννης, ο αρχικός αυτός οικισμός είχε μόνο 16 φτωχές καλύβες (4). Σταδιακά, ο βλάχικος οικισμός της Μοσχόπολης, μέσα στα ταραγμένα χρόνια της τουρκοκρατίας άρχισε να αναπτύσσεται. Οι αρχικά νομαδοκτηνοτρόφοι Βλάχοι οικιστές δημιούργησαν έναν σταθερό, ασφαλή οικισμό, μακριά από τις κεντρικές οδικές αρτηρίες, προφυλαγμένο πάνω στο απρόσιτο και παραγωγικό οροπέδιο. Υπάρχουν παραδόσεις πάντως, που θέλουν τη Μοσχόπολη να είναι ένας «δραστήριος» οικισμός κατά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους το 1453.

Βλάχοι στον δρόμο για τα χειμαδιά

Ο οικισμός αυτός ιδρύθηκε το 1338 από ένα μέλος της μεγάλης αλβανικής, κατά πάσα πιθανότητα, οι οικογένειες των Μουζακαίων, τον Πέτρο. Στους Μοσχοπολίτες της Βουδαπέστης υπήρχε έντονη η πίστη ότι στην πατρίδα τους είχαν φτάσει πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη μετά την άλωση της Πόλης.

Αυτοί μεταφέρθηκαν εκεί από τον Αλβανό εξωμότη Ιλιάζ Παναρίτη ή Χότζα- Ιμπροχώρη, ο οποίος πρόσφερε μεγάλη βοήθεια στους Οθωμανούς το 1453 και πήρε ως επιβράβευση, ως «λάφυρα πολέμου» οικογένειες Κωνσταντινουπολιτών, που είχαν μεγάλη συμβολή στην πνευματική άνθιση της Μοσχόπολης. Κατά τον Αστέριο Κουκούδη, αυτό δεν αποκλείεται, ωστόσο ίσως αποτελεί και μια προσπάθεια ερμηνείας της οικονομικής και πνευματικής ανάπτυξης που παρουσίασε αργότερα η Μοσχόπολη (4).

Ήταν αποκλειστικά Έλληνες οι κάτοικοι της Μοσχόπολης;

Ο θεωρούμενος από όλους τους σύγχρονους επιστήμονες ως κορυφαίος γνώστης των θεμάτων της Μοσχόπολης, Ιωακείμ Μαρτινιανός είναι κατηγορηματικός ότι στη γενέτειρά του κατοικούσαν αποκλειστικά βλαχόφωνοι Έλληνες. Δεν κάνει πουθενά αναφορά για σλαβόφωνους ή αλβανόφωνους κατοίκους, τονίζει δε ότι η Μοσχόπολη ήταν ένας «συνοικισμός αμιγής χριστιανικός».

Ιωακείμ Μαρτινιανός

Την ίδια άποψη εξέφρασαν και άλλοι ερευνητές πριν τον Μαρτινιανό. Ο Johann Thunmann, που ασχολήθηκε με τους Βλάχους, αλλά και τους Αλβανούς τονίζει στο έργο του «Untersuchungen uber die Geschichte», σελ. 178, ότι οι κάτοικοι της Μοσχόπολης μιλούσαν όλοι βλάχικα. Την ίδια άποψη ενστερνίζεται ο Αυστριακός πρόξενος Johann Hahn που αναφέρεται σε Βλάχους κατοίκους της «πλούσιας χριστιανικής πόλης».

Ο Γεώργιος Ρόζιας, στο έργο του «Εξετάσεις περί Ρωμαίων», σελ. 143, αναφέρει ότι η πόλη «κατοικείται μόνον από Ρωμαίους», δηλαδή Ρωμιούς, Έλληνες. Και ο Λάμπρος Κουτσονίκας τονίζει τον χριστιανικό χαρακτήρα της Μοσχόπολης, χωρίς όμως να δίνει περισσότερα εθνολογικά ή άλλα στοιχεία.

Για παρουσία των Αλβανών Xριστιανών στη Μοσχόπολη κάνει μνεία ο Θωμάς Πασχίδης, που τονίζει όμως, ότι οι Βλάχοι κάτοικοι της Μοσχόπολης ουδέποτε ως την εποχή του «συνέζευξαν τέκνον άρρεν ή θήλυ μετά των συμβιούντων Αλβανών χριστιανών, καίτοι γνωρίζοντες (αν και γνώριζαν) την αλβανικήν γλώσσαν» (4).

Η πληθυσμιακή εξέλιξη της Μοσχόπολης

Για τον πληθυσμό της Μοσχόπολης έχουν γραφτεί πολλά και διάφορα νούμερα. Ειδικά την περίοδο της μεγάλης της ακμής, οι αναφορές ξεκινούν από 10.000-15.000 και φτάνουν τους 80.000 κατοίκους! Μια αξιόπιστη πηγή είναι τα φορολογικά κατάστιχα των Οθωμανών. Θα πρέπει βέβαια, στα νούμερα που θα αναφέρουμε, να προσθέσουμε και όσους δεν πλήρωναν φόρους (π.χ. ιερείς, διάφορους ενόπλους, διανοητικά ή σωματικά αναπήρους, ηλικιωμένους, παιδιά κ.λπ.)

Η Μοσχόπολη ονομαζόταν αρχικά Βοσκόπολη, πιθανότατα γιατί οι κάτοικοί της ήταν κτηνοτρόφοι. Εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1519 ως χωριό (Karye) με το όνομα Βισκόπολη (Viskopoli), που ανήκε στον καζά της Βίγλιστας (Vilkasin). Είχε 95 νοικοκυριά (hane), 40 άγαμους και 25 χήρες και οι πρόσοδοί του έφταναν τους 1659 αχτσέδες (Akce). Το 1530, υπολογίζεται ότι η Βισκόπολη (τότε), είχε περίπου 1.200 κατοίκους.

Τη συντριπτική πληθυσμιακή υπεροχή των Χριστιανών στην περιοχή της Κορυτσάς και της Βίγλιστας δείχνει ο οθωμανικό έγγραφο (tarihinde) του 1530, σύμφωνα με το οποίο ο καζάς της Βιγλίτσας είχε: 218 μουσουλμανικά νοικοκυριά, 3.569 μη μουσουλμανικά και άλλα 58 μη μουσουλμανικά που για διάφορους λόγους δεν πλήρωναν φόρους.

Να σημειώσουμε, ότι οι Χριστιανοί πλήρωναν φόρους ακόμα και για το χοιρινό κρέας που έτρωγαν! Ως Βοσκόπολη (Voskopoli) αναφέρεται για πρώτη φορά η Μοσχόπολη το 1537. Τα νοικοκυριά είχαν αυξηθεί σε 308, οι άγαμοι ήταν 41 και οι χήρες 6. Οι πρόσοδοι έφταναν πλέον τις 10.168 λίρες σημειώνοντας τεράστια αύξηση με τα προηγούμενα χρόνια.

Σε κατάστιχο του 1559 - 1560 αναφέρεται η Uskopoli με τις συνοικίες της, ανάμεσά τους και η συνοικία των Αλβανών (Mahalle - Arnavud). Βέβαια, το Arnavud παραπέμπει στη γνωστή σήμερα λέξη "αρναούτης". Ούτε Αρβανίτες, ούτε Αλβανοί, ούτε Σκιπιτάρηδες λοιπόν ονομάζονταν το 1560 από τους Τούρκους οι Αλβανοί. Η αναφορά στον Mahalee-i Arnavud υπάρχει στο βιβλίο της Κωνσταντίνας Δ. Καρακώστα "Από τη Μοσχόπολη στο Μίσκολτς της Ουγγαρίας".

Ο πληθυσμός της πόλης αυξανόταν συνεχώς. Το 1678 η Μοσχόπολη είχε περίπου 3.000 Χριστιανούς κατοίκους, ενώ στα τέλη του 17ου αιώνα, περίπου 4.900. Συνεχίζει να αναφέρεται πάντως ως Uskopoli. Μοσχόπολη ονομάστηκε γύρω στο 1720. Το όνομα αυτό σύμφωνα με τον Ιωακείμ Μαρτινιανό οφείλεται είτε σε κάποιον Μόσχο, επικεφαλής μιας πατριάς που εγκαταστάθηκε στην πόλη είτε στο φυτό μόσχος που ευδοκιμεί στην πόλη και στη γύρω απ' αυτή περιοχές.

Ο Weigand, τον Αύγουστο του 1889 παρατήρησε ότι μέχρι τότε "φύεται εκεί κατά το έαρ μετ' άνθους ισχυρώς ευωδιάζοντος και το οποίον μόσχος υπό των κατοίκων λέγεται" (3). Πάντως, σε έγγραφο του 1774 που έστειλε ο μουτεσελίμης (φοροεισπράκτορας) της Κορυτσάς στον βεζίρη της Κωνσταντινούπολης, η Μοσχόπολη αναφέρεται ως Iskopol και ναχιγιές (nahiye), περιοχή δηλαδή με μικρό πληθυσμό (δικαιολογείται καθώς η πρώτη μεγάλη καταστροφή της Μοσχόπολης που οδήγησε στην εγκατάλειψή της έγινε το 1769) και με ελάχιστη έως μηδενική παρουσία Μουσουλμάνων.

Πόσοι ήταν όμως οι κάτοικοι της Μοσχόπολης το 1769, όταν δηλαδή καταστράφηκε; Εκείνο που θεωρείται σχεδόν βέβαιο είναι ότι παρέμενε "βλαχοκατοίκητος" (Κωνσταντίνος Κούμας, 1832). Ο Ιωακείμ Μαρτινιανός υπολογίζει ότι η πόλη είχε 12.000 σπίτια και 60.000 κατοίκους.

Η αντιστοιχία σπιτιών και κατοίκων έγινε με βάση την άποψη που επικρατούσε παλαιότερα, ότι κάθε νοικοκυριό (hane) είχε 5 μέλη. Την άποψη αυτή παρέθεσε το 1940 και ο Τούρκος ιστορικός Omer Barkan. Νεότερες έρευνες θεωρούν ότι ο συντελεστής αυτός ήταν υψηλός. Οι περισσότεροι πλέον δίνουν αριθμητικούς συντελεστές μεταξύ 2,72 και 4,31. Ειδικά, για τον 17ο αιώνα ο συντελεστής 3 είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα (1). Άρα ο πληθυσμός της, αν είχε 12.000 σπίτια ήταν γύρω στους 36.000.

Πάντως, με τον Μαρτινιανό συμφωνούν οι: Κωνσταντίνος Σκενδέρης, Χαράλαμπος Καρμίτσης, Δημήτριος Καλλίμαχος, Ευγένιος Κουρίλας, Θεόδωρος Βελλιανίτης και Alexandre Rubin. Ο Mario Ruffini αναφέρεται σε 60.000 κατοίκους, παραπέμποντας στους Theodor Capidan και Francois Pouqeville, με τους οποίους συμφωνεί.

Για 12.000 οικογένειες, όχι για 12.000 σπίτια κάνουν λόγο οι: Π. Αραβαντινός, Λ. Κουτσονίκας και Σ. Βουτυράς, Ι. Βρετός και Γ. Βαφειάδης, που θεωρούν ότι το 1769 η Μοσχόπολη είχε 50.000 - 60.000 κατοίκους. Οι Κοσμάς Θεσπρωτός και Αθανάσιος Ψαλίδας δεν αναφέρονται σε αριθμό κατοίκων, αλλά σε αριθμό σπιτιών (10.000) που είχε η Μοσχόπολη πριν την καταστροφή της.

Οι Νικόλαος Λωρέντης και William Martin Leake θεωρούσαν ότι ο πληθυσμός της Μοσχόπολης ήταν 40.000, ενώ ο Gustav Weigand θεωρούσε ότι οι κάτοικοι της πόλης ήταν 40.000 - 60.000 (αν έχει σημασία η άποψή μας, θεωρούμε ότι αυτή είναι η πιο σωστή εκτίμηση). Ο Σπυρίδων Λάμπρου και ο Σωκράτης Λιάκος υπολόγιζαν τον πληθυσμό της Μοσχόπολης σε 85.000, άκρως υπερβολικό αριθμό, ενώ ο Ρώσος Grigorii Arsh πίστευε ότι ο πληθυσμός της Μοσχόπολης στα μέσα του 18ου αιώνα ήταν 15.000 - 20.000, αριθμοί υπερβολικά χαμηλοί (1)

Η Μοσχόπολη ως εκπαιδευτικό κέντρο του Ελληνισμού

Η σημασία της πολιτιστικής κίνησης που αναπτύχθηκε στη Μοσχόπολη από τα μέσα του 18ου αιώνα ήταν ιδιαίτερα σημαντική για την πνευματική ανάπτυξη των Ελλήνων και άλλων βαλκανικών λαών, ιδίως των Αλβανών. Στη Μοσχόπολη λειτουργούσαν από τον 17ο αιώνα, ένα ή περισσότερα ελληνικά σχολεία, με χορηγίες των πλούσιων Μοσχοπολιτών της Βενετίας, της Αυστρίας και της Ουγγαρίας. Πάντως, επισήμως, το πρώτο ελληνικό σχολείο στη Μοσχόπολη ιδρύθηκε το 1700.

Πρώτος δάσκαλος και σχολάρχης ορίστηκε ο Χρύσανθος ο Ηπειρώτης, τον οποίο διαδέχτηκε το 1724 ο Γιαννιώτης Νικόλαος Σύγνης ή Στίγνης. Κατά το 1730 δίδαξε στη Σχολή ο Μοσχοπολίτης λόγιος Ιωάννης Χαλκείας, που είχε διατελέσει καθηγητής και Διευθυντής της Φλαγγινείου Σχολής της Βενετίας. Ακολούθησε (1738), ο Καστοριανός Σεβαστός Λεοντιάδης, μαθητής του Μεθόδιου Ανθρακίτη.

Ο Λεοντιάδης είχε συνεργάτη του Μοσχοπολίτη λόγιο Γρηγόριο Κωνσταντινίδη, ο οποίος το 1730 δημιούργησε στη Μοσχόπολη το δεύτερο τυπογραφείο των Βαλκανίων, μετά από εκείνο της Κωνσταντινούπολης, που είχε αρχίσει να λειτουργεί το 1672. Το 1744 προστέθηκε στη Σχολή ένας ανώτερος κύκλος σπουδών. Η Σχολή της Μοσχόπολης ονομάστηκε "Νέα Ακαδήμεια" και ήταν ένα από τα σημαντικότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σημαντική για την ίδρυση της "Νέας Ακαδήμειας" ήταν η συμβολή του Αρχιεπισκόπου Αχριδών Ιωάσαφ (1660-1745).

Ο ναός του Αγίου Νικολάου στη Μοσχόπολη

Η κατάργηση της Αρχιεπισκοπής Αχριδών το 1767 ήταν καθοριστικής σημασίας και για την καταστροφή της Μοσχόπολης

Το 1748 ανέλαβε τη διεύθυνση της "Νέας Ακαδημίας" ο Θεόδωρος Καβαλλιώτης, μαθητής του Ευγένιου Βούλγαρη. Ο Καβαλιώτης εισήγαγε νέες ιδέες και μαθήματα, καθώς ήταν επηρεασμένος από τον Leibniz. Με την καταστροφή της Μοσχόπολης έφυγε από την πόλη, για να επιστρέψει στα χρόνια του Κουρτ πασά στον οποίο θα αναφερθούμε στη συνέχεια. Την προσπάθειά του συνέχισε ο Δανιήλ ο Μοσχοπολίτης (5)

Πώς οι Μοσχοπολίτες πλούτισαν από το εμπόριο;

Χάρη στην αναπτυγμένη κτηνοτροφία της Μοσχόπολης, η εριουργία αναπτύχθηκε πρώτη. Σταδιακά, οι Μοσχοπολίτες άρχισαν να εμπορεύονται οι ίδιοι τα προϊόντα τους. Γεννήθηκαν έτσι οι κάστες των πραματευτάδων. Οι βιοτέχνες οργανώθηκαν και ίδρυσαν συντεχνίες: χρυσοχόοι, ράφτες, μπακάληδες, χασάπηδες, οπλουργοί, τσαγκάρηδες, σιδεράδες, χαλκουργοί κ.ά. άρχισαν να πλουτίζουν και κάλυπταν τα έξοδα των σπουδών άπορων παιδιών από τη Μοσχόπολη, ακόμα και σε ευρωπαϊκά σχολεία.

Πολύ σημαντικές ήταν οι σχέσεις με τη Βενετία (από το 1537 περίπου) και την Ανκόνα, μέσω του λιμανιού του Δυρραχίου. Το 1537 ιδρύθηκαν στη Βενετία η πρώτη ελληνική εκκλησία και το πρώτο ελληνικό σχολείο. Σταδιακά, Μοσχοπολίτες έμποροι εγκαταστάθηκαν στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, το Ζέμουν, το Νόβι Σαντ, τη Βαρσοβία, τη Λειψία της Γερμανίας, τη Βουδαπέστη, τη Βιέννη και άλλες πόλεις της Αυστροουγγαρίας και φυσικά, περιοχές του ελλαδικού χώρου (υπόλοιπη Ήπειρος, Μακεδονία, Θεσσαλία) και τη σημερινή Αλβανία. Από το 1715 ως το 1760 ανεγέρθηκαν στη Μοσχόπολη 9 μεγαλοπρεπείς ναοί. Στα μέσα του 18ου αιώνα είχε συγκεντρωθεί στη Μοσχόπολη τεράστιος πλούτος.

Κάποιοι όμως, που δεν δικαιούνταν τίποτα θεώρησαν ότι είχαν μερίδιο σ' αυτόν. Ήταν οι Αλβανοί των περιοχών που γειτνίαζαν με τη Μοσχόπολη (4).

Η πρώτη καταστροφή της Μοσχόπολης (1769)

Οι Αλβανοί των γύρω από τη Μοσχόπολη περιοχών είχαν αρχίσει να εξισλαμίζονται από τις αρχές του 17ου αιώνα. Θεωρούσαν ότι πλέον από ραγιάδες γίνονταν προνομιούχοι. Έτσι άρχισαν να διεκδικούν μερίδιο από τον πλούτο της Μοσχόπολης.

Η οθωμανική διοίκηση της περιοχής ήταν αδύναμη. Οι Μοσχοπολίτες αναγκάστηκαν να πληρώνουν χρήματα εξαγοράζοντας τους Τουρκαλβανούς γείτονές τους, προκειμένου να ασκούν απρόσκοπτα τις εμπορικές τους δραστηριότητες. Σταδιακά οι "φαινομενικοί προστάτες" (Αστέριος Κουκούδης), που δεν διαφέρουν σε πολλά από τους σύγχρονους "νονούς της νύχτας" μετατράπηκαν σε "μπορτζιλήδες": σκληρούς δανειστές - τοκογλύφους και εκβιαστές.

To 1766 οι Ρώσοι υποκίνησαν κινήματα στην ανυπόταχτη Χιμάρα και το Μαυροβούνιο. Οι αρχηγοί των οθωμανικών στρατευμάτων που κινήθηκαν προς την Ήπειρο επέβαλαν έκτακτες εισφορές στους Μοσχοπολίτες, λόγω των σχέσεών τους με την Ευρώπη. Οι μπορτζιλήδες το 1769 άρχισαν να απειλούν ότι θα μπουν με ληστρικές διαθέσεις στη Μοσχόπολη.

Αυτό έγινε, τον Μάιο του 1769, από Τουρκαλβανούς της Κολώνιας, του Σκρεπαρίου, της Όπαρης και της Τομορίτσας που μπήκαν στη Μοσχόπολη κατέλαβαν το πλούσιο και οχυρό μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου και κατέστρεψαν τη συνοικία Ποστενίκα που είχε δημιουργηθεί στις αρχές του 18ου αιώνα.

Τον Ιούνιο, νέα ομάδα Τουρκαλβανών μπορτζαλήδων από την Κολώνια μπήκε στη Μοσχόπολη, λεηλατώντας, καταστρέφοντας και σκοτώνοντας όποιον αντιστεκόταν ή δεν τους έδινε τα χρήματα που ζητούσαν. Απελπισμένοι, οι Μοσχοπολίτες ζήτησαν την προστασία του βεζίρη του Βερατίου και της "φρουράς των μπεκιάρηδων".

Αυτοί, όταν εγκαταστάθηκαν στη Μοσχόπολη παρεκτράπηκαν και στράφηκαν σε λεηλασίες και καταστροφές. Οι μπορτζαλήδες συνέχισαν να απειλούν. Στις αρχές Σεπτεμβρίου κυκλοφόρησαν φήμες ότι επίκεινται νέες επιθέσεις Τουρκαλβανών, ακόμα πιο βίαιες (4). Στις 2 Σεπτεμβρίου 1769 ξεκίνησε η φυγή των Μοσχοπολιτών που διήρκεσε μόλις 3 ημέρες! (1). "Και δεν απόμεινεν εις την χώραν ούτε σκυλί" (3). Οι μπορτζαλήδες ανενόχλητοι μπήκαν στην πόλη και πήραν ό,τι ήθελαν...

Η Μοσχόπολη από το 1770 ως το 1789

Το 1770, 200 οικογένειες Μοσχοπολιτών επέστρεψαν στην πόλη. Ως το 1779 επέστρεψαν άλλες 300. Βέβαια, η Μοσχόπολη δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια. Ως το 1786, υπό την προστασία του Κουρτ πασά η πόλη έζησε ειρηνικά. Ο γαμπρός του Ιμπραήμ πασάς που τον διαδέχθηκε, δεν ήταν αντάξιός του. Τότε εμφανίστηκε ο Αλή πασάς. Επικράτησε του Ιμπραήμ και τον Ιούνιο του 1788 μπήκε στη Μοσχόπολη ζητώντας υποταγή των κατοίκων της, οι οποίοι, έχοντας νωπές τις μνήμες από τα γεγονότα του 1769 εγκατέλειψαν την πόλη.

Η φυγή τους όμως, δεν μπορεί να συγκριθεί με τα γεγονότα του 1769. Το 1790, περίπου 2.000 Αλβανοί κλέφτες λυμαίνονταν τις περιοχές της Κορυτσάς, της Αχρίδας και της Δίβρης. Το 1794, ο Αλή πασάς έγινε κύριος όλης της περιοχής της Αχρίδας, ενώ ο γιος του Μουχτάρ έλεγχε την περιοχή της Κορυτσάς. Πάντως, στα χρόνια του Αλή πασά, οι Μοσχοπολίτες ζούσαν σχετικά ήσυχα (1).

Επίλογος

Η κατάργηση της Αρχιεπισκοπής της Αχρίδας, οι ενδοκοινοτικές διαμάχες (από το 1735) στη Μοσχόπολη, αλλά κυρίως τα Ορλοφικά ήταν αυτά που οδήγησαν στην καταστροφή της. Ας μην ξεχνάμε, ότι με εντολή των Οθωμανών 60.000 - 120.000 Αλβανοί ξεχύθηκαν στην Ελλάδα μεταξύ 1770 - 1779 σκοτώνοντας, λεηλατώντας και καταστρέφοντας (Αίγιο, Σπέτσες κ.λπ) κυρίως τον Μοριά, τη Ρούμελη και τα νησιά. Στο τέλος δεν έκαναν διακρίσεις μεταξύ Ελλήνων και Οθωμανών προκαλώντας αγανάκτηση στους Τούρκους. Το 1779, ο Καπουδάν πασάς (αρχηγός του οθωμανικού στόλου), με τη βοήθεια Ελλήνων κλεφτών (!) τους εκδίωξε βίαια (6).

Συγκρούσεις κατά τα Ορλοφικά

Αυτή ήταν μια εισαγωγή στην ιστορία της Μοσχόπολης. Κλείνοντας θα ήταν μέγιστη παράλειψη αν δεν αναφέραμε ότι από αυτή καταγόταν η οικογένεια Σίνα, των μεγάλων εθνικών ευεργετών (Ακαδημία Αθηνών, Εθνικό Αστεροσκοπείο κ.ά.)

Ο Σίμων Σίνας

Πηγές: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ Δ. ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ, "Από τη Μοσχόπολη στο Μίκολτς της Ουγγαρίας", ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΖΗΣΗ, 2021 (1)
Βικιπαίδεια (2)
ΙΩΑΚΕΙΜ ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΟΥ, "Η ΜΟΣΧΟΠΟΛΙΣ 1330 - 1930", ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1957(3)
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΚΟΥΚΟΥΔΗΣ, "Οι Μητροπόλεις και η Διασπορά των Βλάχων", ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΖΗΤΡΟΣ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 2000 (4)
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Α. ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ, "ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΗΠΕΙΡΟΣ" ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΑΦΩΝ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1992 (5)
Ίντερνετ(6)
Χρησιμοποιήσαμε επίσης στοιχεία από τον τόμο "ΗΠΕΙΡΟΣ, 4.000 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ", ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ Α.Ε., 1997

Μιχάλης Στούκας

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Συνέχεια...

📺Καρυστιανού: Ή τώρα θα γίνουν κάποια πράγματα για τα εθνικά θέματα ή θα χάσουμε σημαντικά και η Ελλάδα θα υποβαθμιστεί

Στην ανοιχτή συζήτηση με θέμα «Εθνικά θέματα και Σύνοδος του ΝΑΤΟ: 52 χρόνια μετά το Πραξικόπημα στην Κύπρο» που διοργανώνει το κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» παραβρίσκεται και η Μαρία Καρυστιανού.

Η εκδήλωση πραγματοποιείται αυτήν την ώρα στο Great Athens Hotel (Βερανζέρου 12, Αθήνα).

Δείτε ζωντανά:

«Θεωρούμε πάρα πολύ σημαντική αυτή την εκδήλωση ακριβώς γιατί το θέμα, για το οποίο θα μιλήσουμε, είναι ένα θέμα που μας αφορά όλους, σαν πολίτες αυτής της χώρας» ανέφερε η πρόεδρος της Ελπίδας για τη Δημοκρατία, Μαρία Καρυστιανού, προλογίζοντας την εκδήλωση «Εθνικά θέματα και Σύνοδος του ΝΑΤΟ: 52 χρόνια μετά το Πραξικόπημα στην Κύπρο», που διοργάνωσε το κόμμα.

«Τα εθνικά μας θεωρώ ότι βρίσκονται στην πιο καίρια στιγμή, ή τώρα θα γίνουν κάποια πράγματα ή θα χάσουμε σημαντικά και η Ελλάδα θα υποβαθμιστεί» συνέχισε στον χαιρετισμό της η κυρία Καρυστιανού.

«Ειλικρινά, θεωρώ ότι είναι η στιγμή να ενωθούμε και πραγματικά να προχωρήσουμε μπροστά με μία φωνή, λέγοντας ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να χάσει ούτε μέτρο από την εδαφική της κατάσταση» πρόσθεσε και κατέληξε: «Και ούτε τα κυριαρχικά της δικαιώματα».

Οι ομιλητές της εκδήλωσης

Μεταξύ των ομιλητών βρίσκονται ο καθηγητής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων Κωνσταντίνος Γρίβας, ο Πρέσβης επί τιμή Περικλής Νεάρχου, ο στρατηγός ε.α. Δημήτρης Κυπριώτης.

Επίσης, μετέχουν οι Βασίλης Φούσκας, Καθηγητής Διεθν. Πολιτικής και Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Ανατ. Λονδίνου, ο δρ. Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων Σωτήρης Μητραλέξης και η δρ. Εξειδικευμένη στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας και νομικός Κέρη Μαυρομμάτη.

Συντονιστής είναι ο καθηγητής του ΕΚΠΑ και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κινήματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» Δημήτρης Παναγιωτόπουλος.

«Τα εθνικά μας ζητήματα αποτελούν πρώτιστη προτεραιότητα»

«Σας περιμένω σήμερα και σας καλώ να δώσετε κι εσείς το παρών. Τα εθνικά μας συμφέροντα δεν είναι διαπραγματεύσιμα και είναι αυτά που, πάνω απ’ όλα, πρέπει να μας ενώνουν. Έχουμε ανάγκη από ένα καλύτερο αύριο για τη χώρα μας, για εμάς και για τα παιδιά μας», έγραψε η κυρία Καρυστιανού, στους λογαριασμούς της στα socia media.

Στο επίκεντρο της εκδήλωσης βρίσκονται οι εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά, η θέση της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και ζητήματα που αφορούν την ελληνική εξωτερική πολιτική.

«Σε μια περίοδο που με τη συναίνεση της κυβέρνησης Μητσοτάκη η Τουρκία αναβαθμίζει τη θέση της στο ΝΑΤΟ και την Ανατολική Μεσόγειο, με τη δημιουργία δύο ΝΑΤΟϊκών στρατηγείων, συνεχίζοντας να διατηρεί ενεργό το casus belli κατά συμμάχου χώρας και θεσμοθετώντας τις επεκτατικές της βλέψεις με το νομοσχέδιο της “Γαλάζιας Πατρίδας”, η “Ελπίδα για τη Δημοκρατία”, θεωρεί ότι τα εθνικά μας ζητήματα αποτελούν πρώτιστη προτεραιότητα» αναφέρουν οι διοργανωτές.

Συνέχεια...